Het Textielcentrum Enschede. Wat zal ’t zijn, doed of schijndood? (Naar aanleiding van 1 Enschede’s zesde eeuwfeest.) V. Aanvankelijk wist men niet wat daarvan groeien moest. Alles w fabrieken meer, w.« moest dit, Sr.' mde/nT f‘‘ ongfluk' een i, ' '• de geweldige crisis in Ameriwegens den Slavenoorlog die eiken aanvoer van katoen onmogelijk maakte. Rh»o,lilee,ian<* jonden duizenden menschen sleents door buitengewone liefdadigheid or|Serdood ontkomen. Enschede önt,üe althans deze klip. In 1867 waren s weer 11 stoomspinnerijen met 63.350 spillen en 13 stoomweverijen met 2659 weefgetouwen in en om de stad in wererwfil 3 jaar later de cijfers tot ‘ en 3213 waren gestegen. Tot de oorza en van dezen onverwachten bloei beooieu op de eerste plaats: de vestiging ia Twente de rechtbeH. verbinding zoowel met kolenekken, als met de zee de algemeene Stoominvoer de stichting der ïlandels«n industrieschool. Nog meer heeft er toe bijgedragen, en allereerst de volharding en degelijkheid der fabrikanten en nrbef ders. üel' Het jaar 1874 was om andere reden gewichtig, n.l. de afschaffing der diffirea_ tieele rechten op Java. Met eenige woorden is gemakkelijk uitte leggen wat daar onder verstaan werd. Sedert 1 Jan moest van alle katoenen on wollen stof feu in Ned. Indië ingevoerd, mèt een eer-' tificaat van Nederlandsehen oorsprong, een recht van 12% pet. voor invoer worden betaa'd. Zonder een certificaat was het 25 pet. Het verschil of differentie van 12% pet. kwam ten goede aan de Ned. Handels Mij., later aan de uitvoerende fabrikanten. Successievelijk werden deze rechten verminderd en hielden eindelijk f«et l Januari 1874 geheel op. Van dat tijd «tip afwas er een egaal recht van 60 pet. voor alle goederen. --- Werkgever en werknemer. groote arben °°td °ver .n 1(. laatst van de week de moeders _nden om zOO-n kleine dreumoesten aa ,g avonds io uur moest “Set '« »org«» weer 0n,.... 5 nu, wakker te krugen. wie de sclluld , A Tl eenling mag men het nooit wij-Aan don ede groep ineen beteD’iwas immers de groote (?) paakl laaf‘ Engeland, die bij hem ter Plt’?rf.™ zijnde fabrikanten op oem audienti dur6 werkkrachten toeklachA Neem de kinderen !” voegde. » by een gildensysteem tot Zooie s ,-ikheden behoord. Het was do de oa™?f theorie der liberalen, met hun ””!Sv«Xyf e», .lat mS!꣓ier'’lene'a»m kw.m eerande■ 1 toch was in deze droevige tijden rnig en |“ tusschen patroon en de verh – andig. Toen eenmaal de knecht nie vrouwenarbeid zooveel rnogekinder- J kt, toen de bazen over ’t a/gemeen goed voor hun ondergeschikten waren, toen de vrouwen en dochters nog bet zich tot een voorname plicht rekenden om van eiken werkman te weten of er ook zieken in huis waren en zoo ja, daar heen te gaan en troost te brengen, toen was daar nog een band, een band van den zich verantwoordelijk voelenden patroon tegenover den werkman dio hij wel wist te kunnen beheerscheu. Veel moois is er met al dat moderne gedoe teloor gegaan en al wagen we niet iets te zeggen tegen een regeling van rechten en plichten tusschen den werkgever en -nemer in onze bruut-egoistische eeuw, we houden vol, dat veel moois is vernietigd. Inde jaren van 70 op 80 der vorige eeuw bedroegen de loonen in Enschede voor de Spinnerijen: Mannen 10—18 gulden ; Vl’Ouwen 6—9.50 grolden ; kinderen 2.70—4 g-nlden* .. .. _ manneD <.ao- T" Voor de weve Jldell . kinderen gtflden; vrouw 2.50—4,50 gulden. . ligt te zvm olïl Men behoeft geen &pee deze toemet één oog-opslag te zu , (ie verstand, in aanmerking genon „.g. anderde geldswaarde, in aanmerking » nomen wat in andere streken geldend was, in aanmerking genomen de veel verspreide gewoonte van wat te boeren in ’t klein, niet als „verschrikkelijk”, „schandelijk”, „uitbuitend” kan worden betiteld. Hij was gunstig in vergelijking met den algemeenen toestand. Of er dan geen gebreken aan kleefden 7 Honderdtallen ! en langzaam aan lossen die zich zelve op, doordat de menschen tot elk«ar komen en de wetgever zijn plicht voelt ontwaakt te zorgen voor alle onderdanen, rijken en armen. .', he . Het spreekt van zelf dat onttheoriën vooral ineen zoo welig z1 , edö plooiende industrie-centrum nls . pe was, waar na 1870 vele duizenden ui oorden zich kwamen vestigen, . opbloeien. De leuze vand en klassenstryo telde spoedig massa’s aanhangers, en de herhaalde stakingen, cue «roote d0 bittering aan weerszijden zaai laatste band gebroken. Voovtaan /ou sociale kwestie een machtskwestie wo den en blijven, tenzij... miügeeremle m vloeden de twee uitersten tot elkaar w – te brengen. Laat ons hopen.. .. Hiermee eindig ik dit zeer onvolledig overzicht, dat alleen de strekking heef., iets te zeggen van die machtige im us 1 ie, gegroeid uit zoo eenvoudige iaetoien. F. --- Sint Melaniawerk. rr.T i p 17 Nov. Gisteravond biekf hot St. ZW l'J ’ jn <]o Pius.Societeit een bijoenkouist'' van leden .genoodigden en belangstellenden. paters Dominicanen, hoeren Knpe-Enkeie gta(ji cn de pastoors Wentliolt van laans ni «roenen uit Hattemerbroek gaven Kampen enWOordigbeid blijk van waardeedoor hnn nctie van dit jonge missiewerk.' ring vo°r ,jng door do I’res. mej. M. Vulker, Na JS Missie lied voorgezongon door mej. werd n begeleid door mej. Hanowinkol, ler-P?., °?a aanwezigen het refrein opgewekt meevvijl d° u j>atcr Hagemans een toespraak dio tegelijk e.on nabeschouwing was over do onlangs zoo sclioon geslaagde missieweek, en tevens een inleiding tot den Melania-avond, in aansluiting met die Missieweek, thans door het bestuur georganiseerd. Het woord van~ den Pater was een geestdriftige aansporing tot Missieaetio in het algemeen, volgens de lijn ons aangewezen door het verlangen van de Kerkelijko Overheid. Heeft na en mét do drie pausolijkc genootschappen, ook"de particuliere missieaetio recht op onzen steun, dan deelt het St. Melaniawerk in dit recht ten volle mee. Om drio wèl-gefundeerdo redenen. Ten eerste omdat het werken wil in eigen kolonieën . (Waarmee niet gezegd is dat do St. Melania-idee niet voor internationaliteit vatbaar is). Wij Kath. Hollanders van dezen tijd hebben veel goed te maken wat onze natie eeuwen lang te kort is geschoten tegenover do godsdienstige belangen van onze inlandsche bevolking in eigen koloniën. Do Dominicaansehe Missionarissen in West-Indië voelen nog steeds-de nawerking van de plakkaten, die in 1G34 toen de West-Indische Compagnie bezit nam’ van Curacao, den godsdienst door do Spanjaarden er gebracht, zoo hevig hebben tegengewerkt. En Oost- Indië zucht nog steeds onder art. 123, dat de katholieke priesters vrijheid van beweging belommert. Ten tweede heeft St. Meiania recht op steun om zijn verheven doel: katholieke meisjes en moeders te kweeken, die immers do gezinnen moeten vormen, de kern zelf van de Missie, waaruit de geestelijke roepingen moeten opbloeien. , „ En ten derde heeft do Profeet van de Propaganda zelf, kardinaal van Rossum, dit liefdewerk hcog genoeg aangeslagen om het beschermheerschap daarover te willen aanvaarden en het krachtig aan tp bevelen inden algemeenen steun. Tot nu toe heeft „Sint .Meiania” die waardoering niet altijd gevonden, I spr. wil het eerlijk erkennen, maar hier gold inderdaad: „onbekend, maakt onbemind”. In de toekomst moge dit anders worden en moge de hetere kennis tot groote, daadwerkelijko liefdevoeren. Na Pater Hagemans kreeg de heer J. de Kok I het woord om met behulp van veel mooie plaatjes, eigen opnamen, op hot doek het werk van „St. Meiania” op Java, uiteen te zetten. De heer De Kok, zelf voor eenige maanden uit Indië teruggekomen, zegt dat we veel te – I weinig weten van dat schoone land en zijn bewoners, dat we nog veel te veel huiveren om I onze Hollanders daarheen te zien vertrekken. Indië is inderdaad een rijk, een beloftevol land waar èn voor den priester, èn voor den leek heel wat apostolaat to verrichten valt. ledere I leek kan daar een sociale taak vervullen, I vooral in Midden.Java. Daar is het hart van Indië, het hart van do Missie, daar ligt het I schoone Djocjakarta, de vorstenstad, waar de I sultan resideert, maar waar ook do Christusj koning zijn kerkje heeft te midden vaneen Inlandsche bevolking zoo trouw en godsdienstig, dat het voor een katholiek Hollander een 1 geluk is er te mogen leven en werken. Ach-I tereenvolgens zagen wede foto’s van verschil-I lende personen als Ir. Sehmutzer, Pastoor Koch, mevr. Schmutzer-v. Itijckevorsel, mevr. de Kok spr.’s echtgenoote. en anderen, die in Indië hun liefde een arbeid ton dienste stellen van het Sint-Melaniawerk. We kregen een kijkje in het St. Meiania-eonvict, waar werkondo mbcisjes een veilig tehuis vinden in do I Missiescholen, waarheen do onvermoeide zor-I gen Van genoemde dames reeds honderden . 1 meisjes wisten te brengen. I Aardig was wat spreker vertelde over z.g. ! 1 sehooïbeursjes, waarbij men, voor f 5 oen j ar 5 lang een meisje kan laten loeren en blecden „j en ze zoodoende doen opvoeden tot goede -CChi UweÜeSoolc OP het prooi befapp van Jo • / waar Holl.nd-r/.».™ lnlan.i-' / sche vrdiin'Oi emilen komen om hu een mum/ IV,-rA Ie en een ke/ijo thee met elknuder vnn gedachten to wisselen. Dit. is wel rnsverbroedering- in zijn nobelsten vorm. En ten slotte kwam de beurt aan de dappere zuster Fischer en haar belangrijken, godsdienstig-soeialen arbeid op Java, arbeid waarvan wo de beteekenis en draagwijdte maar nauwe, lijks genoeg kunnen waardeereü. Als men de zuster bezig ziet tjisscben de armste en ellendigste zieken, tusschen de schoolmeisjes van Mendoet of gezeten tusschen de dames van do Melaniakrans, die in haar huis gehouden wordt, dan krijgt men werkelijk een groot idee over den religieuzen en beschavenden invloed, die er van deze leeko-missionaris op haar omgeving moet uitgaan. Beide sprekers werden door do Presidente liartelijk bedankt voor hun opwekkend en leerzaam woord. En nadat Pater Hagemans nog even een woordje had gezegd tot aansporing om door oen klein geldelijk offertje de onkosten van dezen avond to helpon goedmaken, vloeido er een bescheiden zilvorstroompje op do schalen van de collecteerende dames. --- „PIMMIE PIMMEL" heeft ro°kle De sigaar kostte 5 cent en de rest betaalde me vader aan de dokter en de apotheker. --- Een uienschotel. Wat een wonderen zijn er te verrichten met fijn gesnipperde of tot smalle Tapjes gesneden rauwe uien! Om van gebaki ZZTnPrnïïet voor. ‘ "int ui on „in hun volle waarde” OP tafel worden gebracht. Lnte/1 WÜ ditmaal het recept geven voor een uienschotel., die zeer zeker veel huisvrouwen een nieuw_e mogelijkheid zal openen om een1 smakelijken, goedkoopen gang Mi de menu’» van eiken dag te kunnen inlasschen. Voor vier personen berekend, heeft men noodig 1 K.G. groote uien, 3 d.L. melk, 30 gr. bloem, 'A ons boter, A ons boter. 14 ons oude zoetemelksche kaas’ en wat zout. De uien worden dun geschild en in hun geheel gaargekookt in ruim water met zout. Langer dan een kwartier zullen ze inde meeste gevallen niet behoeven te koken. Echter moet men ze met een vork even goed inprikken om te conslateeron of ook het inwendige gaar is. Is dit het geval, dan laat men ze even op een vergiet uitlokken en schikt zo netjes naast elkaar ineen beboterden, vuurvasten schotel. Van melk, bloem en boter wordt nu een sausje gemaakt, dat glad en gebonden moet zijn en waardoor men ruim de helft van de geraspte kaas roert. De rest van de kaas strooit men over de uien, legt hier en daar een klontje boter en laat er inden overeen bruin korstje op komen. --- Vetvlekken in papier. Deze vlokken kan men doen verdwijnen door ze in te smeren met een papje van benzine en gips. Hen laat het zoolang introkken tot het gips poeder wordt. Dan wrijft men dit eraf en de vlek is verdwenen, zonder dat het papie* ook maar eenigszins beschadigd is. Dit is een redmiddel bij teekeningen en stukken van. waarde, daar zelfs potloodlijnen onaangetast blijven. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. Hoestsiropen zullen altijd verzachtend, hoeslstillend en genezend werken, zoowel bij volwassenen ais kinderen als de vernakking voorzien is van den naam Mijnhardt --- Advertentie A°. HENDRIKSEN BONTWBESra7„i, --- Advertentie ’tLISGERIEHIJIS DIEZERSTRAAT 24 – ZWOLLE LUXOR-WOL per groote bol .... 39 --- Na 1874 de wereldindustrie. aan ' krachten overgelaten Ü "n" de textiel-nijverheid lnoeilijkheden genoeg e’ d ebj-kt doch de echte onvervalsc&te u“l^intle'v hoofdige, energie der fabrik’ !f'Jna, st«falles te boven. De opheffing ,kwam genoemde rechten had een •boven‘ Stige invïoed dat in 1882 alle Ehedë-' sche fabrikanten geboren vrijhandelaars bleken geworden, en tegen elke beschev- > ming der Nederlandsehe Textiel-industrie waren gekant. En weef- èn spin-industrie zijn sindsdien steeds hetzelfde pad der volmaking opgegaan en ook blijven opgaan. De wereldoorlog bracht geen noemenswaardige veranderingen, ofschoon tijdelijke moeilijkheden natuurlijk niet konden uitblijven, doch ze zijn met groote zekerheid te boven gekomen. Hieruit bleek dat de Textielnijverheid tegen een stootje bestand was. De buitenlandsehe markt werd ten deele gecompenseerd tegen de veeleischende binnenlandsche, doch de fabrikanten hadden veel last van onregelmatigheid inden toevoer der Engelsche garens. --- Zou dat in Zwolle kunnen? Primus mocht wederom het genoegen , smaken om bewijzen van instemmn a – j Hij heeft reeds een verzoek gekregen . om nader met hem in contact ‘ wat zeker als een toegezegde s eu de goede zaak mag beschouwt w i • Het ingezonden stukje in O. • ‘ terdag 14 Nov. j.l. en ondertee'e – X Y Z belooft f 100, voor het bedoeWe Vereenigingsgebouw, zoocat letcs zijn toegezegd. f ontvangen, Primus heeft ook een . waarin vele nuttige wenken ven, die zeker ook bij cvenaietu. kom in g ten goede zullen komen, len mijn dank. Eigenaardig is he . – merkelijk, dat er zoo weinig bezwaïen zijn binnengekomen. . . Mag Primus daaruit concludeeren dat er geen bezwaren zijn 1 , . Ook is bet opmerkelijk, da , . geen enkele vereeniging als ‘ eyrenemo b.rtW groote plan, om hier m Zwolle es Katholiek Vereenigingsge®ou.wnv°0p , standen te stichten. Zitten / 1 eigen gingen dan allen zoo goed i , of gehuurd huis 1 Ik meen wel zekei te Weten van niet. . • i,e Waarom dan Uwe instemming n e tuigd 1 En uwe medewerking i zegd 1 Of mag hier het «P1®' 1 toe” 7 toepassing zijn: „Die zwijgt stemt toe 1 Als dit laatste liet geval m, flink. Primus van harte dat: mocht e,tlniK comité tot stand komen, dat m wil samenwerken, om bier jnwricht stichten een groot enr practiscl « n vereenigingsgebouw, waartnldan datzelfzich thuis kan gevoelen, da teverde comité bij geen enkele Vei • . gcefs zal aankloppen om“jJth. Vereen, steun. Ik zou daarom aU.V‘ ‘-zoeken: hier ter stede beleefd wlllen. TT.Vfi hebespreekt deze zaak eens _ kunt stuurs- en ledenvergadering • __ zeer zeker in Uw belang en voor velen r,tn?3iek,T, van Zwollei Toont^Uw macht door. Uwe Zwolle ock m dit werk wai f vermag- ’t Roo“SCd*£ voortgebraeht, en edele zonen en , die thans als helden strijden oo £ – / b, Aivu,, oi.rww»; / ver vnn Ji on hrvnr** – i , ,-j t- „ „ r mcei 1 ijkh t'tlen ; culor froptscie hitte of felle koude. ....... En zouden wii, die dergolijke ïnoci 1 i.|kheden en ontberingen niet kennen, zou-Vn wij een vefd minder werk niet kun'r„ trt stand brengen 1 '' primus dacht dat dit toch wel zou kunn N* ö* dan ons dat afgesproken hounu voov Jiaar gezicht opkïaarde. " Als li ’S waren bij het diner. Was Maar ik meruhi^l'uggeroepen. Och, hu *ronw, dat ze hem V» niet geblevf taaar alleen, om deS^6 oogen van z u Weer tera0- te roepen. ze‘ zool.e ttji u0 > ïu.sti°‘o stemming Na het diner luktfhem * salon: Karei, Knuhe *■ o,ls drieën, naar Enkele «*enbhkl**k itl de ve;tzak. i laQs bezoek aan. Het WarCli daarna diende e zuster van Emilie en liaar man en haar intieme en haar wederhelft, die ’n intiem PJaa kwamen doorbrengen. Emilie had a wOll. geweten en daarom had ze zich zoo P den over de'ontdekking, dat Karei haar haar-delicatessen alleen zou laten dmee«n. D*t ’n man, die ’n half milüo®/ commandeert, bang kan zijn voor een cnKei vrouw, die zoo’n machtig man ohder den heeft, net kan doen als ’n tortelduifje da hem bescherming en vertroeteling zoek . was» alwéér ’n openbaring. Ze had naas plaats genomen onder ’n groot en- pa m> _ achter den divan stand en greep z n an‘' pu Heerlijk, mannie, daar heb je c . Lconic en Truus met. Eduard. Heerlu '» wccr nu weer eens als in onzen verlovmgs ij voor mij heel-alleen bent. Dit zei ze hardop, zoodat d’r zuster en ’ ’t goed verstaan konden. Daarom vroeg dan ook: , A, , t. We storen jullie gezellig tête-a-tete toen niet ? O nee, zei de gelukkige ministersvro j ’t is wel eens goed, eiat Karei me eens at inoe staan aan m’n vrienden, want hij dóet a U pTOcies, of wo nog inde wittebroodsweken zijn, hè, mannie? Fou, nou, zei de minister zuur-zoet. Kom‘er maar vooruit, zei Truus d r man, ’n grootheid als jij moet in z’n intieme leven ’n tegenwicht vinden voor de dagelijksebe beslommeringen. Buiten de deur wordt ’n staatsman door de politiek geheel en al geabsorbeerd Kijk maar eens naar je collega van Watcistaa en_To Emilie, Karei vindt ..., • ’ vloed tot gezellig samenzijn. Kom, l«d m°wn zullen de likeur lüer W kom<*. manme, w© zuuc dat hebben wc verwaarloosd door ons gepraat aan bl?®bur was juist geserveerd, toen Frans •Ue ï-vuani met de boodschap, dat meneer Peshinuen'^.amerj{d, inde ontvangkamer wachtte. SerS’ a jristic! z‘ei de minister, terwijl-ie vlug ’ jP,lat is waar ook, die komt met ’n buiopstona, eWjchtige boodschap, tengeuoo je alweer weg, mannie? vroeg "T.. ’ weer zag ik in liaar oogen dien stren-Einll,w!sllsvanstaal. gen g al nIC affreus, m’n engel, zei de .Hi9.’ maar Pessers durf ik niet af schepen, mimstei. ‘ dt nauw verband met de aanz’’ staande 7,d tiai onderhoud duren? " 2^°,°kan ik je ónmogelijk zeggen, m’n kind. " W*. in ’s hemelsnaam dan. – JNU.’ .i. ~ cn ik vertrokken. Zoodra hij DC mI?K-an°kamer was, drukte hij Pessers, in dc,-°’ „ vriend, de hand. en je dankbaar, dat je me Kerel, w* ontzaglijk-vervelend, intiem verlost u>' gaan naar m’n werkkamer, uurtje, y ’ ,n sigaar op en we draaien er daar f Sin ’t Bl°t om. den sieu >n naam te vinden voor die .Ik „w onderlinge voor-den-gek-houderij, eigenaa er geen gevonden. Als ik m’n maar roestigen cent, nog eens ontmoet, vriend, vrao-cn zal ik ’t hem eens vraöcn. HOOFDSTUK V. Op den zolder. Heel. heel lang hen ik inde voering yan ’t niiuistericele vestzakje blijven zitten, en ik heb veelg heel veel gezien en gehoord iu die groots voorname woning en ook inde grootc, voor- j name bureelcn van den minister. Dit eene staat vast: Als Emilie haar Karei tegenover z’n inferieuren bezig gezien had, zou ze hem niet meer herkend hebben, zei zou inwendig geschaterd hebben over den angst dien alle leden van het departcemnt voor den geweldenaar hadden èn als die leden hun tyrannieken chef onder de strenge blikken van zijn Emilie gezien hadden, zouden ze tegen elkaar üpgetuimeld zijn van verbazing en schadenfreude. Ik heb ook nog iets anders geleerd: Je moet nooit mopperen of klagen of kabaal maken, als je opeens uit ’n liooge, voorname of voordeelige positie tuimelt. Jc moet nooit klagen vóór dat do gevolgen van het veranderingsproces zich duidelijk hebben afgeteekend en dan moet je nog niet klagen. Klagen helpt nooit. ïk, die jaren lang in ’n vest tegen ’n warm ministershart gezeten had, werd plotseling met huis cn al verplaatst naar ’n uitdragerij. Juffrouw Lucie mocht hij wijze van traetatie, ’n gedeelte van de garderobe van den minister te gelde maken, omdat de snit van z’n costuum uit de mode was. Ilc werd gekocht door ’n uitdrager en verhuisde tusschen ’n hoop andere costuums op ’n handwagentje naar ’n drukke volksbuurt. Wat ’n-verschil. Ik werd aan ’n kapstok gehangen tusschen ’n paar honderd jassen en vesten en moest m’n oogen inspannen om ’n spiertje daglicht te zien, Ik kon nog juist door ’h raam kijken inde vuile straat, waar rooieklool-blarcn, mosselschelpen cn uienschillen tegen den grond lagen, ’t Was hier vochtig en ik dacht aan m’n vriend, den jichtigcn cent. Zou ik ook roesten? Feen, dat zou mij zoo gauw niet overkómen, ik was .veel sterker- van con- stitutie dan hij. Wat ik liier, in dezen uitdragerswinkel beleefde, was allesbehalve opwekkend. Zoo nu en dan kwamen er klonten, om iets te koopen: ’n man, die ’n trouwpak moest hebben, ’n kelner, wiens rok versleten was, en opeens, ik zal ’t nooit vergeten, werd de rok van mijn minister van den haak genomen cn verkocht. ,-,Sic transit” heb ik eens op ’t departement ’n gepcnsionucerd lioofdofficicr hooren zeggen, die busgroenten verkocht om z’n stand te kunnen ophouden. De rok, waarvoor zoovele onderdanen gebogen hadden, waarin dames rozenknopjes gestoken hadden, waarop ridderorden prijkten, die rok ging nou dienst doen om potjes pils en boerenjongens rond te dienen. Maar, was mijn lot anders. Hing ik liier ook niet te beschimmelen? Koopers kwamen er liier niet veel, wel verkoopers. En ik snap nog niet, waarom sommige menschen zoo dom kunnen doen. Ik heb er vijf geteld, die hun winterjas kwamen verkoopen, terwijl het vroor, dat ’t kraakte. Waarom doen ze dat niet liever tegen dar ’t zomer wordt, dan hebben ze zoo’n jas immers toch niet noodig. Nu , weet ik heter, met de jaren komt het verstand en het levens-inzicht, ook voor ’n dubbeltje. Meermalen zag ik dienstmeisjes de uitdragerij hinnenstappen: Heb U niet ’n zije bloesje te liuur voor één avond ? Jawel, kom maar es kijken. (Slot volgt). ---