De Vrijmetselarij en het Joodsch Imperialisme. AMERIKA, ENGELAND EN DE B’NAI B'RITH. 111. \'f In zijn derde artikel inde Maasbode behandelt de heer Boas o.a. den invloed yan de poote yrijmetselaars-loge B’nai B’rith, ! Jvelke door den Engelschen jood Henry i. Jones in Amerika werd gesticht en waaraan niet minder dan 550 loges o.a. in Amerika, Engeland, Duitschland, Roemenië, [Turkije, ’ Palestina en Egypte maar in nog andere landen ondergeschikt zijn. j De lezer schenke al zijn aandacht aan hetgeen de heer Boas hier mededeelt, omdat het geheel valt inden opzet van de stellingen Van Copin-Albancelli, waartoe wij ten slotte I jyillen komen. De heer Boas dan schrijft: /, „In cultureelen, ethischen en nationalen ?iu is zonder eenigen twijfel de geschiedenis yan de Joden in Frankrijk (dat tevens hei pevoorrechte land is van ’t apostolaat onder ;fle joden) veel merkwaardiger; in wereldpistorischen zin daarentegen nemende 'Joden inde Angelsaksische landen een vee) Voornamer plaats in, en de groote loge der P’nai B’rith, waaraan niet minder dan 550 loges in Amerika, Engeland, Duitschland, Roemenië, Turkije Palestina, Egypte en andere landen ondergeschikt zijn, werd dooi den Engelschen jood Henry Jones in Amerika gesticht. Den invloed dier loge, die Ven wonder van organisatie is, kan niemand schatten. B’nai B’rith is niet anti-religieus; (Neen, maar wel anti-katholiek en anti-christelijk. Red. N. Tilb. Ct.) en zelfs niet onreligieus; pij wordt gesteund door de hoogste autoriteiten der synagoge, en dezen zijn op hun beurt Slechts de werktuigen der loge. Niemand minder dan de Londensche Opperrabijn, dr, Hertz, heeft zich door B’nai B’rith laten onthalen en vieren, en ineen tafelrede heeft hij ile groote verdiensten doen uitkomen, welke de loge gehad heeft voor de ontwikkeling van Israëls macht. Reeds in 1870 dwong zij de regeering te Washington tot de instelling vaneen consulaat in Roemenië, waar . Amerika nauwelijks eenig belang had; tot consul werd benoemd 1 üe Israëliet Benjamin Peixotto. Het was in dien tijd dat de groote Joodsche emigratie haar Roemenië een aanvang had genomen, 6n de loge wilde dat de joden en hunne belangen in dit land beschermd zouden worden dooreen rasgenoot, die als consulaii vertegenwoordiger vaneen groote mogendheid zou moeten worden ontzien. Dit is een Üèr oudste en merkwaardigste voorbeelden Van de instelling vaneen „joodsch consulaat” onder de vlag eener groote mogendheid. En zou niet in onzen tijd Henri Morgenthau, de vriend van Woodrow Wilson, de vertrouwensman der New-Yorksche rabbijnen, als „Zionistisch” ambassadeur naai Constantinopel worden gezonden, een gebeurtenis van onberekenbaar gewicht inde geschiedenis van het joodsche imperialisme al werd Morgenthau ten slotte, evenals Mas' Nordau en Jacob Israël de Haan teleurgesteld in zijn zionistische illusies? In Engeland staat Vooral de liberale nartn onder joodsche heerschappij, en dit is waar schijnlijk een van de groote oorzak™ , ke heeft gehad dat. zeer ten voordëelo van die elementen, die tegen dé maatschappelijke orde samenspannen, het politiek en parlementair evenwicht volkomen verstoord is. Lloyd George, wel niet ’t nominale hoofd, maar toch de leidende figuur der partij, is sinds jaren reeds eender meest vooraanstaande persoonlijkheden in „Christelijk front van Israël." Zijn populariteit onder de joden is onmetelijk, en wèl verdiend, want in woord, geschrift en daad heeft hij de pro-joodsche politiek ten opzichte van het H. Land bevorderd. De groote geldman Sir Alfred Mond, die bij de December-verkiezingen evenals meer joden verslagen werd doordat zich een onmiskenbare reactie tegen de joodsche politiek begon te doch die dezer dagen weder in ’t Lagerhuis terugkeerde, is schijnbaar Politieke adjudant, maar in werkelijkheid de mentor van Lloyd George, die steeds meer onder den joodschen invloed komt t ‘ > Waaraan zelfs een conservatief als uaiiour zich niet heeft kunnen onttrekken. Voor de Israëlieten van Londen mog geld een middel zijn om Engeland, e ' mede de wereld te veroveren, hun strekt zich ver uit buiten de City, en zelfs buiten die van Westimnster-Hij doet zich gelden tot in he ink Paleis Is niet lord Louis Mountbatten, een nastaand familielid van den konlng, gehuwd met de kleindochter van sir Ernest Cass ell Jen Engelschen Ballln.en den persoonlu vriend van Edwara j d in Engeland Terwijl de J“d0s^e “ („eneemt. en hel met het laar in otn,a”* wc|dra ge|ieel beopenbare politieke 1 ]s macilt oük inde heerschen zal, Stoeit: I ae vooral in Zuid-Dominions voortdurend1 a n, böchermer en Afrika, waar generaal utsden joodschen beschermeling was va u , eiding staat „Board of Deputies die onder van Bernard lex|"2ia’nd Deze Board den koning van die in het parlement dankt veel aan Smuts, d. 'belangen en den steeds opkwam voor wanneer dezen in goeden naam der i , ’ht< (meestal door opspraak werden 8 “ erkte tot de benoehenzelve), en die va pd;g groot aantal joming vaneen oneve taatsambten. Maar den tot de hoogs e * joden te danken Smuts heeft ook veelaa dell hun vergehad, want dezen »eo voorgrond geknochten staatsman op overeenstemming drongen opdat deze, » een rol zou kun. met de joodsche belang • hij anderS( ajs oen spelen in Europa, w* eker niet in Zuid-Afrikaansche minis < staat zou zijn geweest. joodsche invloed Ook in Canada neem opzicht grootoe, doch dit land is ook Vereenigde sta. tendeels afhankelijk van d >|de uit ten, waar, geluk Lag* aikomsüge ban. Frankfort, Mainz of WUie ,t voorneinen kiers ontscheepten allen; dernemingen te mancieele en industneeie geloofsgeleiden, en verlangend onlhJulpkrachten, die nooten aan te stellen .tot * ; associ zich later met *0,3» en ren. De namen van Jacou Loeb en Khan, van -de groote bank Kunn, en Co., zijn kenmerkend voor deze caivgorie van Israëlieten.” , Andere joden, zooals de beroemde Meyer en Isaac Guggenheim, die de grondslagen hebben gelegd van de Smelting trust en andere wereld-onderneitimgen, bereikten hun doel misschien met wat meer moeite, maar al de uit de Duitsch-sprekende landen overgekomen Joden wisten, zoo zij met eenig commercieel talent bega ïg waren, hun plannen te verwezenlijken, dank zij den steun, dien zij elkaar verleenden en dien zij ondervonden van hun steeds machtiger wordende wereldorganisaties. Enkele voorbeelden, op gezag van Lambelin ontleend aan prof. Sombart’s werk over „De Joden en het economisch leven laat ik hier volgen: „ , . , . Het „Harriman System ’, dat een fusie van alle Arnerikaansche spoorwegen beoogt, wordt voornamelijk gesteund door de Joodsche bank Kuhn, Loeb en Co Californië is voor een groot deel in joodsch bezit en onder joodsch bestuur; eenige van de bekendste namen zijn; Gebroeders Seligman, William Henry, Jesse James, Louis Stoss, Lewis-Gerstle. Hellman. Newmark. De meeste banken ën Indus’triéele ondernemingen behoor ien aan Joden toe; Gebroeders Lazare, de London, Paris and American Bank (Signij Greenbaum, Rich. Altschutz), de Anglo-Californian Banw (N. Silienthal), de Union Trust Co., de mijnondernemingen van John Rosenfeld, de Alaska Commercial Co., do Nofth American Commerc Vl Co., enz. .Wal New-York aangaat, behoorden reeds in 1910 veertien van de twintig grootste magazijnen en drie van de zeven groote dagbladen aan Joden. Het aantal Israëlitische inwoners van New-York bedraagt thans 1.500.000, dat van Chicago 250.000, van Philadelphia 210.000 van Cleveland ruim 100.000, van Boston 80.000. Zeven en veertig procent van de stu-, denten aan de New-Yorksche uniyersiteit zijn thans joden. Ik vermeld hier slechts enkele gegevens, maar ik geloof dat zij van voldoende belang zijn om te doen begrijpen, dat in Amerika zoowel als in Engeland het jodendom een onmetelijken en .dictatorialen invloed uitoefent en dat de gecombineerde macht dier beide landen, zooals zij zich inde wereldpolitiek doet gevoelen, in werkelijkheid vaak is de macht der joodsche financiers, de macht eener doelbewuste joodsche werelden ganisatie.” Dr. A. C. B. ARTS. (N. T. C.) --- Inde nabijheid van hel licht. In „het Vlaamsche Land’ van 9 Augustus wijdde J. B. een beschouwing aan den bekenden, beruchten romancier Hemi Barbusse, die voo.r eenige jaren zoozeer de aandacht trok door zün sensatie-we – kende boeken; Le Feu et Lenfer, naa aanleiding van diens bezoek aan waar hij eender redenaars was op een door de I.A.C. belegde meeting. Wu lichten daaruit de volgende passage, die een minder bekend beeld geeft van dezen publicist, die zocht naar onzen oever, en e weg is opgegaan, die niet naar veilige haven zal leiden. r -Jn liet geroezemoes df zaal Barbusse zijn lezing hield) kwam oo e herinnering aan het verhaal, dat een vriend ons destijds deed v!Uj !?aart°door aan Barbusse. Na een gierende vaart d or de metropolitaan was hli naar een groot grijs huis, een bergtochtnaar de zesde verdieping. Zijn k ( I mer, niet grooter dan een bidkapel der Fransche koningen in bet ivoorwitte kasteel van Chambord. Z°adef. naar buiten, een driehoekige • het spreken vanzelf was een domimeerende klou alt;;d de >«*■ t» rs. rüs nacht heerschen zich niet in samenkrampt, ala de» Eén veelkleurige ter .R venster, een gebr»*;1* waar een groote Christusfiguur rees aan het kruis. En dez„’Chrietus was de groote 3 HHMiber’ale „Handelsblad” van 9 Sep, 111 ' ° , pen beschouwing van zijn Lontembar J. Middleton Murdenschen n . , work van den beroemry over K dver Bernard Shaw. waarden tooneel dee]ten de aandacht vervan sommi&e © dienen.. k van Shaw is een een- Het jongs – verEaal van de Heilivondig dra*fïrc en, aldus J. Middleton ge Jeanne te Londen de uitwer-Murry „het u pen wonder. Den geheel en king gehad va ayon(] aan avond, volle zomer beeß ’en niet slechts de enkele zalen getr°K d;e verstrooiing zoeken duizenden ge e’ schouwburgen in hoofden waarvan maar een gehoor zaak afhanK was n-t soort dat sameng waarVan de helft misi&hien menschen, ei nmaaj pcr jaar naar den niet meer da ,€egt te gaan. Ik zelf, voor schouwburg bezoek een zejdzaajn gewien schouwt bekennen, dat ik het stuk noegen iA Week ben gaan zien; en driemaal i karakteristiek voordat van mijn gfaI duizenden. dat St. Joan” misschien „Het is waa liet mooiste stuk is, dat sinds vele jaren te Londen werd gespeeld; maarde oorzaak staat niet in verhouding tot het resultaat. lets meer dan een zeer mooi stuk is noodig om dit op te leveren. En dit „iets meer” moet, naar ik meen, gezocht worden in Shaw’s thema en inde wijze waarop hij dit heeft behandeld. „St. Joan” is een door en door religieus drama en het is verschenen ineen tijd, dat de gemoederen van vele ernstige Engelschen bezig gehouden worden door problemen, die men slechts religieus kan noemen.” Bernard Shaw is alles behalve katholiek, en het is interessant te hooren hoe hij de figuur der heilige benadert: „Voor Shaw aldus het „Hdbld.” verder is Jeanne een heilige, een heilige der menschheid, als zij dan geen heilige van de kerk is, en hij nadert haar met openhartige vereering. Hij gelooft zoo zeer in haar, dat hij haar vóór zich moet zien en haar aan de wereld moet voorstellen juist zooals zij was; haar op sentimenteele wijze idealiseeren zou hem ’n gruwel zijn. Juist zooals zij was, is zij -reeds ideaal geweest. Zijn dramatisch streven is niet haar te scheppen of haar uitte vinden gelijk Shaw vaak gedaan heeft met andere legendarische helden maar haar te openbaren.” In hoever de vrijzinnigheid van de vorige eeuw nu in discrediet is geraakt, kan men „de Dageraad” en hare geestverwanten loeren uit het volgende citaatje dat een vergelijking betreft tusschen het werk van Shaw en het vroegere van den ongeloovigen Anatole France: „Het geloof van Anatole France is niet evenredig aan zijn thema, want hij is door en door rationalist. Voor hem is Jeanne een bekoorlijk, naief, onschuldig boerenmeisje dat droomt, een pathetische droomster die de geheime ingevingen van haar hart omzet inde stemmen van God en van Gods engelen: om kort te gaan, zy is krankzinnig. Deze houding is vrij veilig. Het is misschien wel de eenige houding die veilig is. En het is zeer zeker de houding waarnaar de wereld gehandeld heeft en wederom zou handelen, zij het veel minder barmhartig dan Anatole France zou doen. Maar het is niet de houding waarbij men vrede kan hebben. De herinnering aan Jeanne d’Are en aan l.aar grooten bevelhebber verwekt een onstilbaren honger inde menschelijke harten: al kunnen zij dergelijke voorbeelden iet navolgen, zij kunnen ze evenmin ontberen.” Hoe groot de afval van de kerken onder de massa moge zijn, onder het Intellect rijpt onophoudend de drang naar het geloof in God. --- Mac Donald christelijk of socialist? De „Nederlander”, het hoofdorgaan dor Christelijk-Historische Unie, schreef dezer dagen het volgende: „Het is niet onmogelijk, dat Mac Donald, ware hjj Nederlander, zich aangetrokken zou gevoelen tot eender Christelijke politieke groepen.” „Het Volk” noemt dit „zotteklap” en uit de volgende jammerklacht: „Hoe weinig moet het Chr.-Hist. orgaan van de internationale socialistische beweging begrijpen, om dezen klinkklaren onzin te kunnen neerschrijven. „Mac Donald was, voordat lijj als eerste minister optrad, secretaris van dezelfde sociaaldemocratische Internationale, waarvan de S. D. A. P. de Nederlandsohe afdeeling is. „De internationale politiek, die Mac Donald onder zoo groote instemming eerst te Londen en daarna te Genève bepleitte, is door die Internationale sedert de beëindiging van den wereldoorlog iri tal van conferenties met groote eenstemmigheid opgesteld. Het is dezelfde politiek, die ook door de sociaal-democratische partjjen in Frankrijk, in Duitschland, in België, in Italië en ook inde neutrale landen worden voorgestaan.” „Het Volk” vergist zich. Dc internationale politiek der socialistische partijen inde door haar genoemde landen is niet dezelfde. „De Tijd” toont dit aan als volgt: . »Ffet verschil komt nergens zoo duidelijk tof uiting als in het vraagstuk der landsverdediging. „De Engelsche, Fransche en Belgische socialisten houden voorloopig vast aan de nationale verdediging; alléén de Nederlandsche eff Deensche socialisten willen haar prijsgeven. Fransche en Belgische socialisten zfjn vóór militaire waarborgverdragen. De Engelsche en Nederlandsche zijn er tegen. De tegenstelling tusschen Herriot en Mae Donald, welk* te Gcnève tot uiting kwam, bestaat ook inden boezem der Socialistische Internationale. Da bevestiging van deze waarheid kan „Het Volk” vinden in ’t rapport van mx. Troelstra, dat voor de Executieve der International* was bestemd en dat onlangs inde „Socialistische Gids” is verschenen. „In het vraagstuk van vrede, veiligheid en vermindering van bewapening stond Ma* Donald te Genève dichter bij mr. Van Karnebeek, dan bij Herriot, dichter bij „burgerlrjke staatslieden” uit Den Haag, dan bjf de Belgische en Fransche socialisten.” Hieraan kan nog worden toegevoegd, dat de veronderstelling van „de Nederlander” als zou Mac Donald in ons land eender christelijke partfjen boven de socialistische kunnen verkiezen, nog zoo gek niet is. Inde kringen der Engelsche vakvereenigingen is een groote ontstemming ontstaan tegen Ramsay Mac Donald. Hij heeft namelijk een bijdrage geschreven voor de verkiezingsbrocliure der Labourpartp, waarin hij zegt, dat de revolutionnaire en nationalistische denkbeelden in strijd zijn met het socialisme on dat ook de arbeiders zich van zelfzuchtige strevingen moeten weten vrij te houden. Zij mogen andere klassen niet benadeelen. Ook beperking van productie, hooge uitkeeringen aan werkloozen en zelfs stakingen voor hooger loon keurt hij af, wanneer ze in strijd komen met het algemeen belang. De arbeider moet zjjn volle werkkracht geven en conflicten trachten te vermijden. Uit de vakbeweging gaan tegen deze opvatting ernstige protesten op. Men zegt daar, dat Mac Donald er niets van weet en buiten, den strijd is geraakt. Het is niet onmogelijk dat het hoofdorgaan der S. D. A. P. hetzelfde zou getuigen als puntje hij paaltje komt. --- GEMENGD NIEUWS Hij maakt zich bemind. Duizendmaal wordt er in Duitschland over geklaagd, dat vele naar het buitenland reizende Duitschers zoo een handje er van hebben, om zich door hun optreden „beliebt” te maken Hier weer eens een staaltje: De electrisclie tram Berg en Dal—Nijmegen stopt bij het grensstation Beek. De wagens zijn heel mooi en glimmen van. reinheid. Het hout is spiegolblank, de vensters stralen, het vele koper is puur goud inden vroegen zonneschijn. De reizigers onderhouden zich bedaard en vrien delijk. Er heersclit louter zonnige rust. De tram van Kleef is aangekomen. Inden Hollandschen wagen komen twee personen lawaaierig binnengeklotst, een heer en een dame. Zy (’s morgens om 10 uur) ineen costuum, half middag- half avondtoilet; naakte armen, diep uitgesneden hals, opdringerig geparfumeerd. Hij van het bekende type: éénoogglas wereldveroveraarsgezicht „é, la Ludendorff.” Inden wagen is alles stil geworden. Die stilte scheurt plotseling zijn snorkende, arrogante stem. „Fameuze wagen, hef Natuurlijk Duitsch fabrikaat, spreekt vnn’ zelf; zoo iets spelen de menschen hier niet klaar! Motor trekt goed aan, héi Ook natuurlijk uit Duitschland. Kennen ze alleen bij ons maken! (Kijkt naar buiten). Wat ’n huizen, met één sprong ben je d’r over heen....” Zoo gaat hij eindeloos verder De reizigers hebben hun hoofden bij elkaar gestoken. In aller oogen zie je plotseling een vijandige uitdrukking-. Het „type” heeft weer eens reclame gemaakt voor zijn vaderland. En nu komt hij pas naar Nijmegen! Het eindsucces der reclame belooft overdonderend te worden. --- FEUILLETON. Keizerin en Martelares Onder de Doorns. U7 —‘uenitroon „Maar hoe en waarmee zei l" nog een conferentie met twee oPf‘ had als tegenstanders van het keizc IC-I.eren> die hij van wie hij hulp hoopte te en werd er hals over kop gepakt ISen’ 011 toen broken. \Vjj wilden natuurlijk opSe‘ den weg terug, maar toen heette n denzclfdat m Morelia de pestwas uitgebrok °P eens> , menschen e- stierven als vliegen Er' ’ 611 de een omweg gemaakt worden 'on R °est dus verlangen, want ik voor mii vreeq eaurieux’ min als den duivel! Zoo gesehicd'le^lT"' • En eensklaps werden wij midden on i dus! ' dooreen zwerm Franschc chasseurs om*1-Wes? tlie ons voor spionnen en de een of a *}êd> , guerillabende hielden en wjj naar het ho kwartier gesleept. Hier helderde zich het ,° ■ verstand op, men had mij voor den bandiet Tragoso gehouden, een ouden ezel, die in ,je borgen om Mexico zijn handwerk drijft en mot den1 eenige gelijkenis hebben zou. Juist zoumeu Be 11een kort verhoor kort, omdat kende e^UJ leux dadelijk als een landgenoot her-Bchalk-zelf „ 011tslagen worden, toen de maarin eigen pers!Lhet tooneel verscheen. De Satan ben! Nauwelüp m°et er hem bij geroepen hob,vriend Beaurieux !aS Bazaine onzen armen en stortte zich on vihÜ werd paars van woede