In hemdsmouwen op kantoor. Past het, of past het niet? Ter Berlijn is wei een zeer actueel proces ïevoerd, n.l. over het al of niet correcte ran het zitten op kantoor in hemdsmouwen De secretaresse op èsn handelskantoor was van oordeel, dat deze gewoonte onbehoorlijk is. Toen zij dan oök korten tijd geleden bij haar chef werd geroepen voor het in ontvangst nemen van constructies, én zij Dij het binnenkomen van zijn bureau zag, dat hij in hëmdsmouwen zat» maakte zij zonder lets te zeggen rechtsomkeert, zette haar hoed op en ging naar huis. Haar daarop volgende eisch tot uitbetaling van haar toon tot den dag van haar plotseling vertrek weigerde haar patroon in te willigen op grond van contractbreuk. In haar eisch Voor den rechter betoogda zij dat de hemdsmouwen van haar patroon een beleediging waren geweest voor haar vrouwelijk eergevoel. Maar het meisje heeft pech genad, want haar zaak werd behandeld juist op een dag SVU» ™ «• w “;XrUI dak vielen en de meest respectabele Ben v niet alleen op liun kantoor werkten m E.Cu"Sr«.«.r™lenfl<» o--1 liepen met jas en vest Het geval van eischeiesse voo J?dj.» ook wat «1 te Cl deeld, zoodai zü zich haar. eisch met toeat wezen zag. --- De ziektegevallen op de „Insulinde.” Het Bataviaasoh Nieuwsblad een on‘dorii-oud gehad met liet jhocxftd van den Diens] idecr Volkege-zïondheid, don. lieer va« team, die iuodod'oelde, dai' men oodc opr andert pohepen dan do /nauliiidta den laatsrten tija te kampen Jjieoft gehad met gevallen van angina, tea-wfll deze ziekte reed» areruimeij jgjd to Batavia heerscht maarde gwaJlefl Verliepen pp ongavaarlij'ko wijze. Men droog van geen enkel diaodelijk of ernstig geval kennis, toen de Ineulinde na de kuatreis to Boerabaja geheel ontsmet iB, .. De heer van Lomfchuuzan acht do ernstig» beschuldiging aan let adrw van den Lloyd Ïver onovldoonde onfemettmg onverdiend Naar zijn meenW *>£ voorval zonde, ontsmetting precies huifde veidoop hebboB gehad, omdat de oorzaak van de dektoge-Llleu gezocht moet worden in levende ba. Billen dragers, zoodat ook van offfcdeelo des-I “riide er geen ©nkole reden is om dcntJhet volste vertrouwen te stellen in da mtaovlcn van de maatschappijen ter verzekering van do veilighoid van den overtocht --- Faillissementen. Failliet verklaard: J. A. Brusse, bakker te Enschede; r.-c. mr. A. Ikman van Burek, eur. mr. H. Smedes te Enschede. tV. de Groot, koopman te Enschede. R.-c. en cur. als voren. J. Ketelaar, landbouwer te Dedemsvaart, gemeente Avereest; r.-s. mr. A. Mercier. cur. mr. P. Kapteyn te Zwolle. H. van Ronselaar, landbouwer, Oosteinde, Nuntspeet, gein. Ermelo; r.-c. mr. W. A. Vos, cur. mr. H. Landberg te Zwolle. D. J. G. W. Heinen te Winterswijk, Wooldetraat 15; r.-e. mr. H. L. Mees, cur. mr. J. Voorink te Winterswijk. W. de Bruin, koopman te Twello, Stationsweg 318a; r.-c. mr. E. Meindersma, cur. mr. Th. Dijstra te Zutphen. Bij vonnis der arrondissements-rech-tbank te Zutphen, d.d. 18 Juli 1928 is gerehabiliteerd J. P. Heederink, vroeger wonende te Zutphen, thans te Laag Koppel, in zijn faillissement, daar de schuldcischers in dat faillissement ten genoegen van elk hunner zjjn voldaan. --- BUITENLAND. FRANKRIJK Een ideaal gevangenis. ,Inde gevangenis van Loos-lès- . toe plaatsje bij Rijssel, blijkt liet gemoe te gaan. Eenige gedetineerden va . dia i&öoals de markies de g&_ pigenlijk Clément Pascal heet, • . gei g > ten. Een gedetineerdehad er een bed ag 5000 francs voor over gehad. Er zijn reeds sancties getroffen en » ■vangenen hebben negentig dagen celstra tipgeloopen. De bewakers zullen disciplinair v.orden gestraft. --- ENGELAND Een rattenplaag. Inde gezondheidscommissie ut den gepioenteraad van Fulhain ia ernstig beraadslaagd over den toenemenden overlast van ratten. Ineen bepaalde straat imrkten de bewoners telkens dat er onderkleeren en sokken verdwenen, zonder dat men begreep wie de Schuldige was. Door ’s naohts do wacht te houden kwam men tot de ontdekking dat ratten ze wegsleepten. De ratten daar, zeide een raadslid zijn zoo groot als katten en de mejisclien zijn er bang voor. Éen ander lid betoogde dat de ratten zoo brutaal werden dat zij bij klaarlichten dag rondliepen. Een stf>m: Wat heeft de rattenvanger van He gemeente dan gedaan ï ; De geneeskundige ambtenaar zeide dat de rattenvanger in één huls alken 51 ratten on«ehadelijk had gemaakt. De gemeenteraad heeft nu besloten een jtrptoe campagne tegen de latten op touw te tètten. --- DUITSCHLAND Moord in het gebergte TwM) Janr golodon verongelukte de vrouw !Tft» don Urosdenselien koopman en fabrikant Trieber, mevr. Ilse Treiber, inde nabijlicid van Heiligenblut in het gebied van den berg Gross-Glockner in Karinthië. Dez« dam o stortte vaneen drukbewandeld beigpad inde diepte en kwam daarbij om het leven. Den volgenden dag werd het lijk geborgen. De echtgenoot verklaarde, dat zijn yrou w op een gegeven ocgenblik dooreen duizeling was bevangen en omlaag gestort. {Destijds werd, op booze vermoedens, een proces tegen den man begonnen, doch weldra weer opgegeven, daar men geen voldoende bewijzen van zijn schuld kon construeer en. i Het bleek naderhand, dat Treiber, kort W6r hij mot zijn vrouw naar de Alpen reisde, een levensverzekering van 100.000 mark óp haar leven had gesloten. In die twee jaar beeft dë zaak dan ook niet meer gerust. Kort geleden werden de verdenkingen tegen Treiber zóó sterk, dat het parket te Dregden het onderzoek begon wegens Gattenmord en yerzekeringsbedrog. Treiber werd daarop menige weken geleden gearresteerd. Thans wordt een onderzoek ter plaatse Verricht. Te Spittal ln KarinthiS aj* ' justiti»-ambtenarep aangekomen, üi« [Treiber me zich meevoeren. Het lijk van mevr. Treiber is opgegraven, do Oostenrijks Jcke justitie v&meht volledige medewerking om dit moorddjpöma tot oplosging te bren« gen, en men ziet met spanning tegemoet, ho« Treiber zich gedragen zal, alk hij ónder goed geleide in het gebergte op de plaats wordt lebraoht, waar zijn 28-jarig» vrouw haar lood tegemoet ging. --- AFRIKA De laatste groote trek. -- windhoek wordt Eindelijk is, I“a;‘r .l. ‘ re(reiillg bereikt vernomen, een J[ollandsch len aanzien van de '=; °in Zuld-West-Afrikaansehe Angel abc minister Or„- Afrika. De bles en de adrn mtot het noorden SafSmandaatSied. Na een langen moeilijken tocht arriveerden zij m het plaatsje Swartbooisdrift aan de Kunene, op de grens van Angola. Daar ontmoette hen een afvaardigbig der Angola-boeren. Na een conferentie, die drie dagen duurde werd een overeenkomst bereikt, waarbij Zuid-WeA-Afrika op zich neemt, dezen boeren land en boerderijen te verschaffen en vooschotten te verleenen, waartegen Zuid-Afrika aan het mandaatgebied een renteloos voorschot van £ 350.000 zal verstrekken. De Angolaboeren bestaan uit 342 families, n.l. 314 mannen, 822 vrouwen en 1206 kinderen. Zij zullen worden gevestigd bij Grootfontein Gibeon cm Gobalis. Do garootate jnoeiiykJioid zal echter de voor van deaen grooton trok in Znid-Afrika’s historie opleveren. De afstand waarover zal moeten worden getrokken, bedraagt 1400 tot 2000 K.M.Hiervoor zijn benoodig'd 840 ossewagens met ongeveer 1303 ossen. Daar evenwel in Angola een ernstige longziekte heerscht onder het vee, zullen de Angolaboeren niet alleen al hun ve, ca. 15.000 beesten, daar moeten verkoopen, doch zal geen enkl trekdier de Angolasclie grens mogen oversteken. Aan de Kuneneri* vier zal dus een groot station moeten worden opgericht om de trekkende boeren te ont vangen en hen van trekossen en slachtvee -e voorzien. Dan beginnen eerst de groots moeilijkheden, omdat de eerstvolgende uoO K M. zullen gaan door het reusachtige Koakoveld dat op om paar duizend zwarten na totaal onbewoond is, vrijwel geen water bevat en nauwelijks eemg voedsel voor de osmaanden reeds oen aanvang nemen. Het is iel typeerend, dat deze Boeren na al lmn lijden zich de opofferingen en gevaren van dezen moeizamen trek willen getroosten om bevrijd té worden van de hun^vijandig golasche atmosfeer n zecl. on2ekere toe-, want» omgeving een e komst tegemoet te gaan. --- BINNENLAND. NOTARISBENOEMINGEN. C in »*>■ »“ *“** benoemingen. hot notarisambt, A. E. candidaten nu en dan voor de atw {>e. S Z* «**•“* •» ds bureau, onuer het bew , s piaats gehad, ner 98 benoemingen tot Al R_ of Gere. Van die 93 waren er 9”vall bet totaal, formeerden of omtr«o*H 1 t n stellen De A. R.-en inden lancte op i-S van de ®ou het dubbele aan-Naar dien mautstofzo nauW6lijiltó vop ***wed“" maatstaf met aan. . d zou Maa rist “iS – bestaan voor d® tegen het ]icht der gebrachte beschuldig mg■ houden. Met 12.5 pet. der beyolkmg jutot even 5 pot. der benoemden ,A Y,,or meerd”, dat laat een ruime ‘ ® , do andere factoren die behooren .’t is waar ook..- Juni 1929 is ia het zicht. En onder die omstandighochm heeft de „N. E. Ot.” zieh wel eens k geblameerd. --- De weervoorspelling voor Augustus. Tijdens deze mooie weketi vragen die hun vacantie nog te goed ie ’ h met bezorgdheid af, wat de maan £ voor weersgesteldheid zal brengen. y News is het oordeel vaneen beken kenner gaan vragen en diens vo(?*'sJ)e ' luidt niet al te gunstig. Hij voorspe ie vi i nauwkeurig: op len 2 Augustus vin en regen, van 3 tot 5 lioofdzakelijk helder woei, van 6 tot 14.... alle dagen regen en onweer op 15 en 16 een lichte verbetering van i o 20 overheerschend onweer, van 21 tot 23 helder, warm en kans op onweer; van 24 ot UQ helder op 27 en 28 over het algemeen j.Coen van 29 tot 31 koel en onstandvastig. Heel mooi ziet het er dus niet uit, en daar de weersgesteldheid hier te lande veelal over éenkomt met de Engelsche zouden v, e ona bezorgd kunnen maken. 1 Gelukkig echter dat voorspellingen en teker wat het weer betreft heel vaak niet uitkoinenl --- DAGWIJZER. 24 Dinsdag. H. Christina. Tubborgen b.v., En* schede b.v. Ommen. b.v. Doetinchem b.v. Winterswijk b.v. Deventer b.v.s. --- UIT DE PERS. Waarom toch? De anti-revolutionaire „Standaard menigmaal inde vrijzinnige en socialistische pers een nauwelijks verholen goedkeuring' voor veel, wat m de republiek Mexico gesehi-dt. Afkeuring is in elk geval schaarseh. , Erg begrijpelijk is dat met. als men de politieke manieren ziet schetsen, die daar heerschen. De macht ie in handen van een paar despoten, die elkander den bal toewerpen: Galles en Obregon. De een zal nu aftreden, de ander – nu weer dood geschoten werd in zijn plaats verkozen. Maar hoef , , ’ Er was slechts écu candidaat. Een paar mogelijke tegenkandidaten werden re varen uit den weg geruimd. Veroordeeld t«t den kogel. Ecu ander, die der arbeiders, was zoo verstandig om zieh na dit voorval maar niet meer te melden Toen de stembus sprak, stond het leger klaar om alle nog niet voorziene oppositie aanstonds den kop in te drukken. Zoo zijnde manieren in Mexico. Men vindt die in Europa geteekend, maar het oordeel is mild. Allicht, zegt men, is dit de weg om betere toestanden te brengen. , , , . Vanwaar toch die mildheid en dat m onzen ,democratisclien” tijd ‘l ;\cl, —de heerschers in Mexico gaan met geweld tegen de Eoomscbe kerk 1e keer en stellen elke godsdienstoefening strafbaar. De vervolging is schrikkelijk. Nu zou men in het land der verdraagzaamheid mogen verwachten, dat dit ieit gevoerd bij de despotie, een reden temeer was tot algetneene afkeuring. Maar Men vindt integendeel een eigenaardige poging of vergoelijking. Het is leerzaam voorzeker. --- „Partijgenoot” Piérard en de ontwapening. De Volkskrant schrijft: Partijgenoot Piérard valt de militaire ontwerpen aan, luidt het manhaftige opschrift in het „Volk” bij zijn verslag van de behandeling inde Belgische Kamer. Geen man en geen cent zal. men deuken, zooais de oude socialistische leus luidde; onmiddellijke en volledige ontwapening, zooais liet inde nieuwe terminologie geworden is. Geen sprake van. Die partijgenoot Piérard wil niet trachten met de handen aan den hemel te reiken, noch België tot weerloosheid le doemen te midden vaneen: gewapend Europa. , Onze positie is duidelijk, vond de neer Piérard. . .... Kunnen wij onmiddellijke en eenzijdige ontwapening niet aanvaarden, zoo zei hu, van den anderen kant. steunen w« elk voorstel van trapsgewijze en gelijktijdige ontwapening ; daarom zijn we voor den diensttijd van zes maanden, Deze partijgenoot Piérard .zou onder ue Nederlandache ver wanton met sohex f / ooato.li worden. aan étekc teen, iiadeinaal nij het standpunt van de kathoLieke partij eerder dan dat van de S.D.A’.P. in néémt. Een verstandig’ standpunt : wij zijn voor ontwapening, liefst voor volledige ontwapeiling; maar wij begrijpen, dat we niet alleen daartoe kunnen overga,an. Naargelang ook de anderen daartoe be-, reid blijken, zullen we mét genoegen onze bewapening verminderen. Daar de heer Piérard er op wees, dat het congres der Socialistische Internationale, hetwelk binnen enkele weken te Brussel wordt gehouden, de kwestie der ontwapening zal behandelen, en hij geen enkele vrees toonde, dat dit congres zijn standpunt zou afwijzen, mag men het er voor houden, dat de Socialistische Internationale zich, evenals Piérard, tegen onmiddellijke en eenzijdige ontwapening en vóór geleidelijke en gelijktijdige ontwapèning zal uitspreken. Voor de Nederlandsche S. D. A. P. moge dit een reden zijn om in haar strijd tegen het Nodérlandsohe „militairisme” niet zoo geweldig Uitte pakken : het Nederlandsehe’ militairisriie nadert ternauwernood de grens, die de internationale so- eiaal-democratie met alleen toelaatbaar, maar zelfs verstandig en noodzakelijk oordeelt. Indien het ~Volk'’ den beer Piérard om fijn gematigd militairisme geen enkel kwaad woord toevoegt, hem blijkbaar zelfs prijst om zijn verzet tegen de Belgische regeeringsvoor stellen, die verder gaan dan een diensttijd van zes maanden, dan moge het ons toeetaan, te herinneren aan een vroegere uitlating van den partijgenoot. Dezelfde heer Piérard heeft indertijd zijn beduchtheid uitgesproken, dat Nederland niet in staat zou zijn, bij een nieuwen inval van Duitschland Limburg behoorlijk te verdedigen, en gevraagd, of België dan niet de verdediging van (Nederlandseh) Limburg op zieh moest nemen. Men stelle zieh voor, wat de heer Piérard zou gezegd hebben, ir.dien Nederland den zin zijner partijgenvielen had gedaan en tot ontwapening had besloten. Als zelfs de Belgische socialisten vinden, dat wij met onze tegenwoordige militaire maatregelen ternauwernood of niet de veiligheid van België in het Oosten kunnen dekken, dan hebben Nederlandsohe'socialisten toch niet het recht, ons er aan bloot te stellen, dat bij een mogelijk conflict een deel van ons land onmiddeilijk dooreen Belgiscn-Fra iscli le* ger zou worden bezet. Geen haar op ons hoofd voelt miljtairistisch, maar wij behoeven in het belang van onze nationale verdediging tmh niet te blijven beneden hetgeen de sociaairiemocratie in het buitenland (vraag maar aan Paul Bonoour, aan Mac Donald en anderen) noodzakelijk oordeelt. --- Van reizen en zenden. Agenda goedkoope treinen. Donderdag 26 Juli. Van: Emmen tot en met Zwolle, Meppel tot en met Zwolle, den Ham Vroomshoop, Vriezenveen, Almelo tot en met Zwolle, Kampen N., Mastenbroek. Zwartsluis en Hasselt. Naar: Apeldoorn, Arnhem, Nijmegen. Zondag 29 Jnli. Van: Stadskanaal H. S. tot en met Vriezenveen. Naar: Almelo, Hengelo, Enschede. Donderdag 2 Augustus. Van: Meppel, Staphorst, Dcdemsvaart, :'ampe» N., Mastenbroek, Zwolle, Hattemerbroek. Naar: Den Haag S.S. Woensdag S Augustus. Van: Meppel, Staphorst, Dedemsvaart, Kampen N., Mastenbroek, Zwolle tot en met Amersfoort. Naar Amsterdam, Haarlem, Zandvoort Bad. Woensdag 29 Augustus. Van: de stations Arnhem tot en met Zwolle. Otdeuzaal, Hengelo, Enschede, Borne Almelo tot en met Zwolle, Coevorden tot en met Zwolle en Meppel. Naar: Harlingen in aansluiting boottoeht Zuiderzee-werken (terug over Stavoren). Bij alle goedkoope treinen gelegenheid tot Tegenverzekering. --- FEUILLETON. Het Teeken van Boven. 43 Gaarne had hij dit anders aangenomen daar hij begreep dat het niet Ju;s , man Vrouw Traumbach was, die deU )on jem. boeide, maar dat het voetangels en men waren, die op den weg vei tergen gen, welke tot Clara voerde ! En aaar maar al te goed wist hoe krachtig een Pas ontwaakte genegenheid m ons wer zaarn is, zeide hij, om zijn vriend tevre dente stellen: „blij hebt mij beloofd mij op mijn onderzoekingstochten te vergezellen en zult mg de haast, welke ik maak, wel vergeven. Laat ons nu gaan ; over eeivge dagen, '(wellicht leidt de. Hemel onze gangen tot een gelukkig einddoel) zullen wij naar L. terugkeeren, dan kunt ge u opnieuw Veigewissen van den gezondheidstoestand der 'lijderes en de beminnelijkheid bewonderen Van Clara." , Charles bloosde toen zijn vriend hem bij deze laatste woorden veelbetceke'nenr1 inzag, en schoon het hem eerst onaangenaam trof dat zijn hartsgeheimen, tot welker ontdekking hij zelven ternauwernood was gekomen, zoo ineens ontdekt waren, herstelde hij zich spoedig van zijne verlegenheid en zeide : – ~Nu ja, gij hebt goed gezien, ik vind ara een lief meisje, waarom zou ik het u verbloemen? Er steekt immers Eeeff schande in." 'ét 6| ln ’t geheel niet; verbeeld u ook |Pie i at ih eene genegenheid voor haar ? „„éérdcGlen; misschien zijt ge de man om haar gelukkig te maken." d Ik wil U o-elooven, ik ga nu ook m eens wat al te ver. niet waar ? Laat ons nu gaan om van beide dames afscheid te nemen ; overeen uur komt de diligence waarmede wij moeten vertrekken. De beide vrienden gingen naar het ziekenhuis en brachten daar een aangenaam half uurtje bij mevrouw Traumbach en haar verpleegster die haar juist kwam bezoeken, door. Het bleek aan Eduard dat zijn vriend bij een eerste kennismaking op de lijderes een goeden indruk had gemaakt Dat Clara voor zijn gezelschap niet ongevoelig was, bleef hem evenmin verborgen, en de zekere overtuiging me.t. zich nemende dat het edelaardige meisje de taak, welke zij met zooveel moed aanvaardde, naar eisch zou weten te. vervullen, vertrokken beiden:na een hartelijk afscheid, belovende spoedig terug te komen, waarbij Eduard door de ongelukkige moeder opnieuw. aangemaand werd om zoo spoedig mogelijk zijn reizen tot opsporing van Laura te hervatten. Helaas ! de beklagenswaardige vrouw had na al die mislukkingen hoop, en de dokter wilde haar deze ontrooven ; had hij haar echter weinig verwachting hij van zéker nazich omdroeg, dan ware dit jiaar deelig geweest; daarom s.c,‘ét voorkomen liever in haar hoop en deed het vo alsof hij die met Ontdekkingstocht uit " En nu op onzen o ;)an het naaste zeide Eduard, ..^IJverlaten, en nomen de dorp de ddigen richting. Van dien weg, tegenoverges j,ebben onderzocht.... welken »’« reeab ACHTSTE hoofdstuk. Gezocht en niet gevonden. Vrind dat grapje zal geld kosten, riep Charles met een ernstig gezicht. Tk houd ’t er ook voor, antwoordde de andere maar laat het kosten wat het wil, als we ons doel maar bereiken ; het spreekt vanzelf dat alles voor mijne rekening i5!.... Neen neen, val me maar met m de rede", • ’i,;; voort toen zijn reismakker be-Singen wüde maken; „gij gaat mede te doen; het is dus bülülc ' weet wel, ik heb voor een oud vriend alles over," sptak Charles. Wel zeker, wie heeft daar ooit aan getwijfeld maar als je goede vrienden met „,:n’blijven, dan ,houd je beurs inden daarbij, bedenk, je bent mijn logé!" Fr was niets aan te doen ; hoever de reizi.éers hun tocht ook uitstrekten, het was altijd Eduard die de kosten droeg, en hij rekende zich reeds genoeg voldaan wanneer de vriend zijner kindsche jaren zijn onvermoeidheid met hem deelde en het zich liet welgevallen zooals hij het beschikte. Twee dagen bleven zij op reis zonder . eenigen uitslag. Geen spoor was er van het meisje te ontdekken. Eindelijk keerden zij onverrichterzake naar Ma Treil: oef terug met het voornemen om na een dag roeyens langs een anderen weg en verderop hun onderzoek voort te zetten. Stram en stijf van het rijden, hadden zij een weg van vier uren loopende af gelegd en gingen een herberg binnen om daar de schuit af te wachten die hen naar het dorp terug zou voeren. Eduard, den tijd welken zij daar vertoefden niet ongebruikt willende voorbij laten gaan, begon ook hier de waardin weer te ondervragen, doen de pogingen welke hij aanwendde, schenen tot geen gunstig resultaat te willen leiden, daar de herbergierster zeide dat het reeds te lang geleden was om het zich nog te herinneren. Na een half uur kwam zij met twee koppen koffie binnen die Eduard baar besteld had, en nu met haar hand naar achter over haar hoofd strijkend, .zooals men doet wanneer men zich iets wil herinneren, vroeg zij: ,Op welken datum, mijnheer, zegt u ook weer dat het geweest is ? „Den nacht van den 29sten Februari op den len Maart," zeide hij met een hoopvolle uitdrukking op zijn gelaat. ~Ja dat meende ik ook, dat u dat aan stonds hebt gezegd.... Laat eens zien!" ging zij als tot haar zelve sprekende en altijd met de hand haar voorhoofd vasthoudende voort, „laat eens zien.... den eersten Maart is m’n kleine meid jarig, en ik weet nog heel goed, dat ik ’3 morgens, toen de nachtschuit aankwam, in het buffet een jurkje zat te naaien, dat ik haar voor haar verjaring geven wou. .. Er kwamen dien morgen weinig passagiers uit de schuit ja, hernam zU na zich een TtoïïTt te hebb,en’ ia’ •■ • geloof m , t k t ben’ ••• hoe, fa- de juffrouw Vav • • hoe was ze gekleed?" „Zijms tenger van gestalte en niet groot oonirJiaa,r ls blon<* en haar gelaat meestal cm.lj= Week ; zij had dien nacht een z ait zijden japon aan mee een mantiile van dezelfde kleur en stof.” „Juist,' riep de waardin uit. „zij kwam i hier met een heer ineen tilbury; onderweg was er iets aan de leidsels gebroken, dat bij hier in orde wilde maken. De dame sprak geen woord hij was iemand met een leelijk gezicht, en naderhand heb ik nog tegen m’n man gezeid : ik zou ’t op dien kerel in ’t geheel niet gehad hebben, dat lijkt net zoo’n boosdoener. Als de dame z’n vrouw is, geloof ik, dat ze ook niet veul pleizier van em zal hebben ; ten minste, ik houd ’t er voor, dat ze ’n hekel aan em had, want ze schoof zoover van em vandaan en zag em den heelen tijd met tegenzin an." „Zijn ze lang hier geweest ?" vroeg Eduard gejaagd. „Geen tien minuten, menheer want de man scheen erg veul haast te hebben en hij keek ieder oogenblik, cnderwijl hij aan het tuig van het beest bezig was in het rondte, of hij iemand verwachtte dien hij liever niet zag. De dame vou naar binnen gaan, maar hij dwong haar op hem te wachten tot ie met haar mééging; toen hij de leidsels weer m orde had gemaakt betaalde hij de koffie die hij mij besteld had en een riempje dat ik hem niet voor niemendal wou geven en dronk zen kop leeg; de juffrouw liet den hare staan. In een oogenblik, dat hij met zen rug naar haar toegekeerd stond, gaf zi.i mij een wenk, waaruit ik most opmaken, dat ze n» iets wou zeggen, wat hij niet mocht weten. Wat het beteekende dat zij verdrietig op haar mond wees, heb ik nooit kennen begrijpen. Kort daarop gingen ze heen, en. ik zei bij me zelven; nou, as dat zuiver spul is, dan hiet ik geen Keetje meer !' (Wordt vervolgd). – ---