Kardinaal von Faulhaber over Konnorsrenth. Schitterende verhandeling over de wonderlijke gebeurtenissen. Geen begeerigheid naar wonderen maar ook geen angst ervoor”. Een bijzondere correspondent te Müncben van de Msb. schrijft: De houding die de Beiersche bisschoppen tegenover de gebeurtenissen te Konnersreuth aangenomen hebben alsook do preek, onlangs door kardinaal von haber over de kwestie gehouden, v,'or 'en.- een deel d.er pers met bepaalde bedoe l – gen verkeerd geïnterpreteerd, zoodat hestellig van belang zal zijn, den juisten m houd der. kardinaalsrede te vernemen. Uit deze rede blijkt duidelijk, dat de gebeurtenissen te Konnersreuth door de Kerk met alle noodige voorzichtigheid ivorden geobserveerd en beoordeeld Onaangetast blijft echter het feit, dat _ich +e Konnersreuth merkwaardige verschijnselen voor doen, die de opmerkzaamheid der Katholieke wereld alleszins ver- discussie over Konnersreuth dus sprak de kardinaal —wil maar geen einde nemen. Inde huisgezinnen, inde * m wee naar het werk en inde tram, P zonder ophouden erover schafturen wordt zo ache trekt gesproken en in ae 1 steeds grooter d.e kwestie de aandacht van steeds grooter uenwaucTO teederheid en kringen. Liefde en na*v, aan ruwheid, geloof en.ongeo het woord en sommigen laten . t0 legenheid niet ontgaan ,om , xrg.jj exploiteeren en hun haat tegen uitte spreken. . , j Daarom voel ik mij verplicht, het v der bisschoppen opnieuw te motiveeren mijn beminden diocesanen in zeven ste – lingen, zeven sleutels voor dit raadsel van onzen tijd te geven. Eerste stelling: Christus heeft wonderen gewrocht en Zijn Kerk de wonderkracht van het geloof toegezegd. Een leerling van Christus moet zonder „als" en „maar aan de wonderen van het Evangelie gelooven en ook aan het feit, dat er inden loop der kerkelijke geschiedenis wonderen kunnen voorkomen." Inderdaad heeft het wonder de Kerk op haar weg door de geschiedenis vergezeld, jn den beginne in grooteren getale, wijl de eerste geloofsverkondigers een sterkere bevestiging voor hun zending lioodig- hadden, later, toen de uitbreiding van het rijk Gods zelf als een groot wonder zich manifesteerde, m kleinere getale. Steeds weer echter heeft van tijd tot tij rle hand Gods inden natuurlijken loop der dingen ingegrepen. Tweede stelling: Christus heeft voor vak jche profeten en valsche teekenen gewaar-Bchuwd en daarmee te kennen gegeven : Er bestaan naast de echte ook schijnbare wonderen. Wij moeten dus voor elk geval afzonderlijk onderzoeken, of dit of dat wonderlijk feit een werkelijk of een schijnbaar wonder is en moeten ons met betrekking tot de wonderen evenzeer voor het ongeloof als voor het bijgeloof hoeden. Christus heeft dus gewaarschuwd herhaaldelijk gewaarschuwd, om met te hchtgeloovig te zijn en niet alle wonderverhalen maar klakkeloos aan te nemen. Naast de echte wonderen, die door ue hand Gods gewrocht zijn, bestaan er dus op wonderen gelijkende teekenen, daden of lijdenstoestanden, die voor het oog van God geen echte wonderen zijn; hetzij, dat door gezinsbegoocheling en bedrog aan de zintuigen van den mensch iets wordt vertoond, wat hun wonderbaar voorkomt; hetzij, dat zonder dat er een bedoeling aanwezig is om te misleiden, krachten der natuur en der menschenziel in werking koaar. de natuurwetenschap en de | zielkunde tot nu toe onbekend waren; hetzij ook, dat door duivelscho inwerking feiten of toestanden in ; het leven geroepen worden, die wij ons op natuurlijke gronden niet kunnen verklaren. Tn elk geval moeten wij vragen : Bestaat dit verschijnsel tot die teekenen die den stempel Gods dragen, of behoort het tot die, waarvoor het woord geldt: loopt ze Johannes vermaant: „Onderzoekt de geesten, of ze uit God zijn!" In Lourdes is een bijzonder onderzoekingsbureau mgericht om elk geval van genezing te onderzoeken en vele gevallen worden daar me„ als wonderen erkend, die door de buiten-, wereld reeds als wonderen waren be-SCOok te Konnersreuth heeft de overleden en verantwoordelijke autoriteit vo nersreuth was, lang vóór dat de openbare discussie een wetenschappelijk onderzoen van het geval eischte, de ouders van resia Neum.ann willen bewegen hun dochter naar het ziekenhuis ter strenge geneeskundige observatie te zenden. De ouders hebben dit geweigerd en een overbrenging met geweld naar een universiteitskliniek was niet mogelijk, wijl dit volgens de burgeSijke wet vrijheidsberoovmg zou geweest ZB»- n'Keresia er op opmerkzaam kA “at zij meerderjarig was en niet maakte, dar, z j ouders was gebonden »»WO«L „De Ii?v« Heltod is gaf zij ten a“tvv ■ aan zijn ouders ontot Zijn dertigste j pp werd op bevol derdanig geweest te Regensvan het bisschoPP het ouderlijk huis burg de observat zijde zou men thans nog Van- o streng wetenschappelijke obeea-Ur onderzoeking, bijvoorbeeld in een universiteitskliniek, begroeten. Door de medische wetenschap toch moet, zonder dat de ziel geweld wordt aangedaan, kunnen vastgesteld worden of Theresia werkelijk zonder voedsel leeft, en of de wondetëekencn door oen ingrijpen van buiten, door menscbenliand ontstaan zijn. Door de wetenschap der Oostersche talen moet toch kunnen worden vastgesteld, of zij werkelijk Arameesche woordvormen weergeeft, die zij nooit heeft gehoord en ook piet door suggestie vernomen heeft. Er moet vastgesteld kunnen worden, of haar verklaringen over het sterven van enkele personen, welke verklaringen, onder waarborg van ond-erteekening, bij derde personen in bewaring zijn gegeven, later bewaarheid zullen worden. Eer-st dan, wanneer deze feiten wetenschappelijk zijn vastgesteld, zou de geloofs leer. inzonderheid de mystiek, die even zoo goed oen werkelijke wetenschap is als de geneeskunde, tot de verklaring der feiten kunnen overgaan en zou de Kerk het laatste woord kunnen spreken. De Kerk wil niet alleen het geloof aan wonderen leeren, zij wil ook het bijgeloof aan wonderen weren. De derde stelling zal ons zeggen, op welke wijze het onderzoek moet geschieden. Het onderzoek vaneen wonderbaar feit moet geschieden in waarheidsliefde, met eerbied voor het heilige; we moeten niet °ye+i wonderen willen zien, maar er ook met bang voor zijn. Hoeveel wordt tegenwoordig niet heen en weer geredeneerd, en daarbij is het den twistenden niet te doen om de waarheid maar om gelijk te hebben. (Slot volgt.) --- De goede vangst. Een inbrekersschool. De twee revolverbandieten Scharfe en Schlabbacn, die hebben szsz „ed.plid,,lg=». «““'mm ,p„„ iogeiekend en naar andere de politie ijverig. wilhelmstresse en hield Scharfe woonde inde WUM m t ya|) er een soort misdad.gerssoboo heelt die welae Dickens in zijn U” beschreven. Hij gaf er zijn leerlin , ■ vooral uit andere sleden recruteerde, es zakkenrollen en inbreken. Knauer en o 1 e (de eerste noemt zich evenals Seliarle „ar les de ander musicus) hebben van dat onderriem allerlei aan de po'itie verleid I°fn hun opleiding voltooid was zochten ze bijv, werk als hulpkellner in zaken waar partijen gegeven werden. Tijdens het feestje rolden zij dan de gasien den zak. . Later werden ze op beroovingen uitgestuurd Veertien dagen geleden hadden ze nog een koopman uit de Tauentzienstrasse die aangeschoten was, van ui zijn hebben en houden ontlast. Na hem bewusteloos te hebben geslagen. De man ligt nu nog zwaar ziek Ook de berooving van twee kantoormeisjes die geld op wissels hadden geïnd, komt op rekening van het gevaarlijke vier ah In hel zakboekje van Scharfe heelt de politie bijzonderheden gevonden over geraamde inbraken ineen juwelierswinkel te hüslrin en een bank te Te.tow. Die inbraken zijn verhinderd door de gevangenneming. Ze stonden voor deze week op hst „program11. T> TTQ T AUT\ --- RUSLAND. De strijd tegen de opposite. 76 uitzettingen tegen de Partij. Volgens een bericht uit Moskou zijn Kana 7»; voivjw- ' ’fi’-m der Ru->cho communistische partij uit de partij gastoot en, omdat zi in vergaderingen als sprekers voor de oppositie, onder leiding van Trotzki. waren opgetreden. Tevens heeft het communistische panübeetuur cijfers gepubliceerd, waaruit de geringe sterkte van het aantal leden der oppositie moet blijken. Alle politici die naar den kant der oppositie zullen uit de ambten van den staat en van de parteD wo/den verwijderd. teo.enover de vertegen-Boecharin communiswoordigers derD communistische partij tische ParVJ® ’ ‘urne leden niet meer kan ij-» S,ï»-oiruUon„.to..n «. gaan. AMERIKA --- AMERIKA Een Anglikaansche Bisschop keert weer terug tot de Katholieke Kerk. V „f Karei den Groote tot op onze dagen V,an f .ip l-oningin en keizers, kardinalen hebben ](o3tbare geschenken afge“aanvoïr de schatkamer van Sint Pietcr. Maar ’t mag zeker wel een groote zeldzaamheid genoemd worden, dat zij dezer dagen in bezit kwam vaneen gouden borstkruis met ketting cn bisschopsring, die vroeger hel eigendom waren van den Anglikaanschen Bisschop van Delaware (Amerika), dr. lunsman, die onlangs tot de katholieke Kerk is teruggekeerd. Deze zond de teekenen zijnet vroegere waardigheid naar Rome als bewijs van nederige onderdanigheid aan den 11. Vader Ineen begeleidend schrijven, waarin I)r. Kinsman dit geschenk aan den Kus overdraagt, geeft hij duidelijk te kennen, dat hij den hemel dankbaar is voor den rust en vre- iferifle eF over zijn ziel gekomen zjfn, sedert hij werd opgenomen inde katholieke Kerk. Hij heeft ook afstand gedaan van zijn titel, en van zijn inkomen dat hij als Bisschop van Delaware genoot. Evenals de bekeerling Bcnson wil ook hij zijn dankbaarheid voor de genade des geloofs toonen door met hart en ziel mede te werken aan de uitbreiding van de beweging ten gunste der Katholieke Kerk die inde Ver. Staten van Noord-Amerika overal zoo sterk merkbaar is. Dr. Kinsman is een bekend publicist, wiens werken in Amerika heel veel gelezen worden Daar liijh nog geen 60 jaar oud is, hoopt hij nog vele jaren te mogen arbeiden aan het bekeeringswerk inde Ver. Staten. --- GEMENGD NIEUWS Misleiding, In perceel 39 der Larixlaan te s-Graveuhag-e is gevestigd het Internationaal Zendingsgenootschap der Zevende Dags-Adventisten, dat zich pleegt aan te dienen als de oude, sedert. 1844 staande gebleven richting. Het bestuur van deze „oude richting”, die het al tachtig jaar beert uitgehouden, is meer anti-papistisch dan bijbelsch, aldus lezen wij m de „lijd. Het misbruikt op het oogenbhk _de door haar waardige en grootsche inrichting landgenoot en vreemdeling imponeerende Missietentoonstelling inde hoofdstad, om op vliegende bladen laster tegen de Katholieke Kerk in omloop te brengen. Colporteurs van het Genootschap bellen aan de huizen van ingezetenen en vragen oi daar katholieken wonen. Op het bevestigend antwoord beweren de,venters, dat zij lectuur ten bate der katholieke missie verknopen, en door mooipraten slagen zij er niet zelden in, voor een paar stuivers een soort missieblaadje af te zetten, waarvan dn titel een Madonna met Kind boven den ingang tot een kathedraal laat zien, geflankeerd dooreen zwevenden engel met vvijd-uitgespreide vleugels. Bij lezing 'van het blaadje blijkt dit evenwel van groven en beleedigenden inhoud tegen de „kerk van Rome', die als „het groote Babylon, de groote h en de moeder van de gruwelen dei aarde" wordt uitgemaakt, gesteund door „werktuigen van satan." Zelfs wordt de Katholieke Kerk „een woonstede der duivelen" ja, „een beest" genoemd, alles in zalvende zinspelingen en onder het aanhalen van willekeurig toegepaste , teksten. „iriova Katholieken te Amsterdam en elders, aan wier deuren colporteurs met derge lijke mochten protestantsche pers, d.e haar belijdenis door dergelijke lasterlijke propaganda niet zal laten scandahsceren, ertoe medewerken, om het bureau m – Haagschc Larixlaan 39 te overtuigen, da. •zulk een propaganda onduldbaar is . --- Groeten uit Indië. Bij den caféhouder C. A. B. van den | Noordsing-el te Botterdam, kwam esnitfe daa-en geleden, op een avond een man,,die half Hollandsch, half Enyelsch sprak en reide, Bouchel te heet-en. Hij vertelde machinist ter koopvaardij te zijn en des middags met zijn schip uit Tridië te Amsterdam te zijn aangekomen. Van daar was hij regelrecht per trein naai Rotterdam gegaan cn van het station was hij met een taxi dadelijk naar den Noordsingel gereden, om den caféhouder de groeten over te brengen van diens dochter, die in Dompit, bij Malang, woont. Mijn zoon is, zoo vertelde Bouchel, een buurman van uw dochter, fk heb daai drie weken gelogeerd en in dien tijd ben ik dikwijls bij uw dochter op visite geweest. Ik heb daar ook uw schoonzoon leeren kennen. Wat is dat een alier. aardigste kerel! Op die manier babbelde Bouchel maar voort. Hij zei. nu ook dadelijk een telegram te willen zenden aan de dochter in Indië, om haar te zeggen, dat hij zich zoo vlug- van zijn taak had gekweten. De caféhouder zei, dat hij dit maar met moest doen want zoo iets kost toch al gauw een f 20. Maar Bouchel antwoordde, dat hij zich daar niets van aantrok, want zeelui zijn royaal, als zij aan wal zijn. Hij vertelde voorts, dat hij nog den Transvaal- sehen oorlog had meegemaakt. Hij was toten zwaar gewond geraakt en een allerliefst verpleegstertje had hem opgepast. Deze pleegzuster woonde nu in Den Haag en hij zou haar dolgraag nog eens opzoe- maar hij had niet voldoende Nederlandsch geld. Hij had zijn gage uitbetaald gekregen ineen cheque, welke hij des avonds niet meer kon verzilveren en hi vroeg den caféhouder hem f 25 te wille leenen. De caféhouder zet. dit wel te wi len doen, mits Bouchel hem de cheque ' onderpand gaf. Bouchel meende, dat (l wel wat te veel was gevraagd. Een chèo van zooveel waarde wilde hij niet v< )T zulk een luttel bedrag beleenen. Bovende vond hij dit blijk van wantrouwen ze grievend. Dan had de dochter van de caféhouder hem heel wat wellevender o.>+ vangen. Na een heele scène te hebben „e-maakt, verliet Bouchel, diep beleed -’i het café. De volgende dagen vertelde de caféuouder aan verschillende bezoekers, dat hij d groeten van zijn dochter had gehad do r middel van zekeren Bouchel, die nu evenwel heel boos op hem was, omdat hij hen geen f 25 had willen leenen. Een van de bezoekers vertelde, daarop dat onlangs bij hem een meneer precies hetzelfde verhaal had gedaan. Ook hij had de groeten van zijn dochter uit Indië gekregen, via een zeeman, die ten slotte f 25 te leen had gevraagd, welk bedrag hem evenwel niet was gegeven. Een tweede bezoeker, een onderwijzer, deelde mee, ook al een zeeman op bezoek te hebben gehad, die hem precies op dezelfde manier, de groeten was komen brengen van zijn zoon uit Australië, Ook deze bad hem f 25 ter leen gevraagd, De onderwijzer had het geld gegeven en nadien nooit meer iets van den man gehoord. Dé caféhouder vond het nu beter, de politie met het geval in kennis te stellen. De po'itie zoekt nu naar Bouchel. --- BUITENLAND. DUITSCHLAND. Een Meteoor. Vij Hamburg gevonden. Op 19 October 1924 werd tegen 5 uur ’s och tends in en om Hamburg een geweldige slag gehoord en kort daarop nog een. Algemeen dacht men aan een ontploffing bijv. vaneen stoomketel doch er bleek niet dergelijis gebeurd te zijn. Eenige dagen later Verd bekend dat inwoners van Altona. die op nat vroege uur al buiten waren in zuidelijke richting tweemaal een schel liout hadden gezien, waarop de twee knallen waren gevolgd. De oorzaak is pas thans, drie jaar nadien. opgëheldera, Op'ëèn ter rem wofesten grond bij Puttensen, bezuiden Hamburg, dat in cultuur wordt gebracht, zijn nl. de stukken gevonden vaneen meteoor die J tot 1 M. ineen grond zijn gedrongen. Het gewicht van de gezamenlijke stukken wordt op niet minder dan 50 centenaars (5000 K.G.) geschat -'R de gesteldheid blijkt, dat ze in g'oeiena vloeibaren toestand op de aarde zijn neergekomen, daar ze alle een z.g. smeltkorst vertocnen. Ze beslaan uit ijzer en magnesium-sil'caat van groote hardheid met een ijmrgeliahe van oO pet. De deskundigen, die hei onderzoek naar de steenen hebben zljn ,üt „doe i Tl' som gekomen, dat de motioor o, hoogte boven de aarde uit e^aal' ges; rongen. --- Het mijnongeluk in België. In het kort werd reeds melding gemaakt van het tragisch ongeluk ineen der mijnen van de „Charbonnages Ougrée-Manhaye” nabi’ Luik, dat tot dusverre 6 dooden en 22 gewonden heeft gevergd. Thans kunnen nog de volgende bijzonderheden worden gemeld: Vrijdagmiddag verlieten 28 arbeiders een op 110 M. diepte gelegen mijngang. Op het oogenblik dat de liftkooi boven zou stoppen, schoot hij plotseling met vervaarlijke snelheid door. De machmist had namelijk in zijn cabine abusievelijk niet uitgesch.ikeld en niet geremd. De liftkooi dreig' e reeds verbriizeld te worden, toen de huipmachinist de gemaakte vergissing bespeurde. Hij wierp de hfuidle om en remde, ten* gevolge waarvan de liftkooi op hetzelfde oogenblik tot stilstand kwam. op slechts vijf meter van de wielschijf. Dit had evenwel tot gevolg, dat alle zich inde liftkooi bevindende mijnwerkers met het hoota tegen de zoldering werden gesmakt. Onmiddellijk richtte men een stellage tegen de sohachtbok op, ten einde de liftkooi te kunnen bereiken, waaruit gesteun en hulpgeroep opsteeg. Twee arbeiders bleken op slag gedood te zijn. terwijl inden loop van den avond nog twee zwaargewonden overleden. Inmiddels bleek, dat nog twee mijnwerkers vermist werden. Het onderzoek heeft thans aan het licht gebracht, dat bij het ondeibreken der geweldige snelheid twee mijnwerkers uit de liftkooi zijn geslingerd en inde schacht zijn gestort. Hun onhrrkenbaar verminkte lichamen zijn geborgen. Van de 22 gewonden hebben er twee een schedelbreuk opgeloopen. Alle slachtoffers zijn Belgen. Toen de machinist, die door zijn vergissing de ramp veroorzaakte. _O9 gevolgen zag, verloor hij het bewust zijn. De zenuwschok is zóó ernstig, dat men voor zijn verstand vreest. --- DAGWIJZER. 16 Woensdag. St. Willeh. Vroomshoop b.v. boeliem p.b.v. Kaalte b.v-. 17 Donderdag. St. Grog. de Wonderd. Ootmarsum b.v. Diepenheim b.v.s. Zutphen b.v.S. Almelo b.v. Dalfsen w-m. 18 Vrüdag. Kerkw. v. St. Pleter. Hengelo b.v. Zwolle b.v.s. Neuenhnus p.b.v.s. 19 Zaterdag. St. Eiisabeth v. Tliüringen. 20 Zondag SI. Felix van Valois. --- FEUILLETON. „SANS-SOESSI” door PASSE PARTOUT. HOOFDSTUK I. Tanta en haar erfgenamen. 1. Tante Door woonde inde Villa Sans-Souci op de Avenue Louise in Brussel. Waarom ze haar Villa met „Sans-Souci” Kedoopt had, was voor ieder een raadsel. De drie letters S uIG in Cl en naara voorkomen gaven er 'n sissend geluid aan. vooral daar Tante Door last had van ’n zoogenaamde „natte” S. Wanneer zo haar adres opgaf inde binnenstad waar ze geregeld ging winkelen, zei ze: T ’+ u ’t maar bezorgen op Villa „Ssssans-Ssssoessi”, waUaar ten slotte den bijnaam van „Madame getrouwa en schatrijk. Tante Dooi va laren, zeer, zeer langen Ze was- in do f c{stnmière in Den Haag tijd vooi den oorlog van de Koningin, en leverde aan de hofdame over haar Als t noodlot wilde, dat t- . J dsche Resivroegeren werkkring m de Hoi uitgedentie ging, raakte ze m geen aï die niet praat en wee den neef of de n ’ „-halen, met volle aandacht luisterde naai’ cle . . . die ze – op z’n minst voor den twintigsten keer oprakelde: Ik zie ze nog komen, Hare Majesteit de Koningin met >t Prinsesje, de tegenwoordige Koningin van Holland- , „Bonjour, mademoiselle Luttera, comment »llez-vous?” „Je remereie Votre Majcsté.” w flnwce. Dan gmg Hare Majesteit zitten in len fauteuiltje, dat ik voor Haar alleen dispo- quelleS, quelles nouvelles de la mode de Paris?” . , , . . , Nou, jullie begrijpt; ik had de nieuwste ssssnufjes van Parijs al klaar liggen. Och, och, als ik jullie do hof-geheimen moest vertellen, dan zouen jullie- de handen in elkaar slaan. En dan begon Tante Door over de puissssant-rijke Maronésssse de Lands van de Weer.,, die zware sigaren rookte, over de Freules Horst van Beek,die rauw kalfsvleeseli om d’r middel legden, om toch vooral mooi slank te worden, over Gravin d'Houdt, die 'n jongen tijger in huis had, over de drie jaren crediét, dio ze aan TanffnS:,<,de! m°Cot ™rlcencn. Maar dat weer liet tnv 1 's1' 01'en rente dubbel en dwars uit hi tt betalen kwam ze rond voor toen i]° vau drie honderd gulden was WWI l zeldzaamheid, ’n struisveer van acht honderd kwam ook dikwijls voor. Tante n.™ j ,01''kaIen hoorde, begreep je, waar Tien in°l ' jorfcldn var)daan gehaald had. hcb ik dc laatstö Bicst-Hoogland ontvangeÏTk bm '“‘v- H h« den Hofmaarschalkvffl i ® weest, dat was z’n oom. ' QmnSm S°' Hot scheen wel, dat Tante Door, mèt de duien van den Haagachen adel, enkel de slechte karaktertrekken, van haar deftige clientèle mee naar Brussel genomen had. Ze was lieerschzuchtig, ongelooflijk achterdochtig en wilde „gekend” zijn. Dat „gekend”-willen-zqn bestond in net uitspelen van haar fortuin tegenover baar neeljes en nichtjes. Zc had vij[' neven, zonen van ’n rijken chocoladc-fabrikant, die met haar zuster getrouwd was. Jullie, had ze tegen de vijf jongens gezeSd> jullie hoeft op geen cent van mij te reke- – nen, jullie lieht ’l niet noodig. Als ik dood ga, krijgt Liesje m'n kapitaal en Emmy krijg cc VlZe zei dit met ’n hoogst ernstig gezicht, zoodat er aan de oprechtheid van haar bedoelingen niet getwijfeld behoefde te worden, t Gevol* was, dat de vijf neven, de beide arme nichten aanzagen als onderkruipers, als verkapte dieveggen, dio Tante’s toekomstig kapitaal aan ’t afhandig-maken waren Nou ia, ze hadden geld uit do familie ie dtDentwce arme nichten wisten met, dat Tante die openlijke toezegging-gedaan had. D * 4h'e Costumièro zei tegen Liesje: Je bent » ™ Je man je uitkqkt, l;un J g verhuurt kamers. heeft ’n pcnsnient e c„ “ï i-illh.?rnie"denknm44et'zeggen, dat» dio ’ voeling rijke jongens van Tante Ei > |ante Door hun vaders-part, waaromt■ zweeg nou nog haai gelei loe‘ 1 neven uit maar ?n onbluschhare nijd t g , d'r Brussel groeide in haar en ze zei tegen man: . mi., – Zou je zoo’n eigenwijs produertas Door niet om d’r ooren slaan! En wa ■ d’r Villa doet, dat weet ze nog met. Met a dere woorden: denk er om, dat je ra en pootjes geeft, anders gaat die oo c n g c- ’n Week nadat Tante Door haar vermoede* lijke laatste wilsbeschikking aan Liesje lmd kenbaar gemaakt, was ze >te eten gevraagd bij Emmy. Ze zou den anderen dag weer naar Brussel, naar haar Ssssans-Ssssoessie” vertrekken, dat zij onder de hoede van Tante Emilie had achtergelaten. O. Tante Emilie is zoo goed voor me, zei ze, dio'lucht lederen dag -Ssssans-Ssssoess. , die geeft m’n bloemen water – ' stof af. Ze verdient wel, dat; het ha J later goed gaat. Ikmat ’» denken. En dan, lum i ’ Die Herman heeft veel onweren man gm oetcrd cn gesjouwd a! dertig jnar,, “ou woont-ie op ’n hovenvoor z n bioodj . van verhuren w S”"’ om rond te alg pc wanneer ik eens nit den' 'rijd' zal zijn „SsssapSsssocssi” aan Liesje nalaat, Vin je ook met, dat dat n sooic plicht van me is ? _ II moe'; zelf weten, wat u met uw geld later doet, had Emmy geantwoord. __ ja natuurlijk, zei Tante Door, ’t zou er n0o' maar bij moeten komen, dat ik niet met m’n eigen geld mocht doen, wat ik verkoos. Dat vroeg ik je niet, ik vroeg je, of jij het ook niet ’n soort 'plicht van me vindf, ja of nee 1 Hier hielp geen ontwijkend antwoord meer. Emmy moest ja of neen zeggen. Ze gaf Tanto Kelijk, wetend, dat als ze dat niet deed, Tanto lelijk zou nemen. Daarom zei ze: Ja, ’t is ’n soort plicht van u. Maar ze heet zich op de lippen. Ze woonde al zeven jaar met d’r man, ’n kunstschilder, op ’n tweede verdieping. Had Henk ook niet recht op de zonzijde van ’t leven? Moest-ie eeuwig gedoemd blijven tot ’t fabriceeren van de zoogenaamdo „zwarte kunst” crayon-portretten van idiote boeren cn boerinnen, omdat de olieverf-doeken niet meer gekocht werden. Tante had gezien dat Emmy zicli op de lippen beet en vroeg: Waarom zeg je dart zoo raar, zoo zuurzoet? Gun je dat Liesje niet? O, ja wel, best, ik gun haar alles. Zoo hoort ’t tenminste, ’t Is ’n handig buitengewoon vlijtig vrouwtje. Geen cent zal ze over den balk gooien. Alles doet ze zelf; ’n werkvrouw zie je er nooit over den vloer. Dat is ’t eerste verdiend ! Dat „niot over den balk gooien” en dat „nooit zien van ’n werkvrouw” doelde op haar, op Emmy, die, als meer artistiek-voelend vrouwtje, de waarde van ’t geld niet bijster goed kende en die niet bij machte was de wasoh zelf tc doen en de trappen te schrobben. Tante Door monsterde alles wat op tafel kwam, met kennersblik, proefde direct of er veel of ite weinig roomboter inde groenten of de soep was gedaan en zei, als ’t menu haar meeviel: Nou, nou, jullie neemt het er toch maar goed van. Je zou niet zeggen, dat je hier bij ’n armen schilder te gast bent. Ja, Tante, maar het gaat er hier niet alle dagen zoo naar toe: da’s allemaal ter eere van u. . O, maar je hoeft voor mij anders zoo\eo onthaal niet te maken. Ik ben, wart m n e e betreft, de eenvoud in persoon. , Maar Emmy dacht: Als ik ’n schralen po* had opgodiend, zon ze govraagd hebben. —ls tante Door geen kluitje ro Maar dat neemt niet weg, de tante door, dat jullie 't zoo Me zoudt kunnen hebben. Als je ma Henk ? (Wordt vervolgd.) ---