Liturgisch Opstel. ACHTSTE ZONDAG NA PINKSTEREN, -to *»«* l«ven van den heden hCT H. Vincentius lezen we, dat hij ®en »rtjd vaneen zijner biechtelingen onder Gods toestemming overnam en eii jLi?f e+“ Onder zwoegde tot een gelofte, de armen te "SOKSSSt «ta o 555: ben „gemartelde” de nederigste beden op, terwijl gewone gebeden zoo licht den geur van zelfvoldaanheid hebben, terwijl vaak „gevoelige” gebeden meer op gulzig snoepen van lekkers, dan °P verheerlijken. Dein bekoringen geplette ziel bidt zich „uit” tot God; dein zoetheid badende bidt zich dn” (althans t gevaar daartoe is groot) in geestelijk (?) genot. Eenmaal zullen de zoeklichten naar Godin zielestormen pie we gelukkig zelf niet in haar schitterglans zien, onze verheerlijking eeuwig in gloed huilen. De gebeden waarlangs zoete tranen van verteedering druipen, waarop we zooveel bouwden, zullen wellicht weinig „voor God” blijken in te houden. Langs gladde wegen omzoomd door geurige bloemen gaan, is niets tegen het op gevaarlijk totspad door dorens, slangen en wie weet wat ondieren uit liefde tot God geduldig zich heen te worstelen. De aldus „door God verlatene is met Gods liefde en genade zeer Innig verbonden,al weet, al voelt hij ’t niet; nederig geduld in zulke omstandigheden, wat schoeners kan er op aarde zijn?! DuS bekoringen.... zoeken? Dat Wj verre, want die ’t gevaar bemint, vergaat enn! Maar wel bedenken: Als een bekoring des duivels ons „overvalt” is vooraf dit ge- l. De duivel vraagt God verlof. 2. God bepaalt tijd, omstandigheden, duur, he-Hghmd enz. en wapent dien overeenkomstig Boot genaden. Vele bekoringen rijzen uit ons *®if op. Daar is geen.... verlof voor gevraagd! Die zijn nu eens echt gevaarliikl Maar is ons roepen in gevaar nederig en vertrouwvol.... God weet goed uit kwaad te trekken! _De bekoorde stelle zich in Gods hoede! Hij zie inden duivel niet, wat kinderen in spoken zien! Hij blijve kalm, gedachtig, dat duizelingen op een helling doodelijk gevolg hebben kunnen. De Introïtus lijkt een opluchting na den strijd; een dank en hulde aan den God, die ons bewaarde. Maar in het openingsgebed We „de gesteltenis van altijd te den-TStS**1 is en het ook te volbrengen..... Met bekoringen spelen en de gedachten vrijaf g7,f ontsteekt en dan „met geweld gaan bld