Sociale Berichten FEDERATIE VAN R. K. VROUWENBONDEN IN NEDERLAND. De algemeene vergadering van de E. K. Vrouwenbonden werd dezer dagen gehouden in het „Kasteel van Antwerpen” te Utrecht. Bij de opening der vergadering wijdde de voorzitster, Mevr. F. Steenberghe—Engeringh een woord van sympathie en dank aan de nagedachtenis van Mevr. Steenhoff—Smulders en vroeg aller gebed voor de overledene. Vervolgens besprak de presidente in een inleiding uitvoerig, boe het Bestuur der Federatie zich de doorvoering der nieuwe richting en zette uiteen hoe in de practijk, rekening houdend met plaatselijke toestanden, de opbouw der groepen en clubs binnen de afdeeling het meest geschikt zou kunnen georganiseerd worden. Bepaalds voorschriften kunnen hieromtrent niet gegeyen worden. Besloten werd de inleiding van de Voorzitster als richtsnoer voor de afdeelingen te doen drukken en uitgeven. De jaarverslagen werden goedgekeurd en de begroeting aangenomen. Met de plannen van ’t bestuur in zake de vorm van steun aan ’t comité voor de opbouw van de Abdij te Egmond ging men algemeen accoord. Besloten werd de vraag te bestudeeren in hoeverre verdere stappen gedaan, kunnen -worden om regeeringsmaatregelen te verkrijgen tegen kleedingexcessen, die zich voordoen vooral inde omgeving van strandbaden. Deze actie zou in verband gebracht dienen te worden met de reeds gevoerde actie tegen zonnebadexcessen en kan mogelijk weer in samenwerking geschieden met den Christelijken Vrouwenbond. Na verschillende mededeelingen over de plannen en arbeid der Federatie in het komende jaar, betreffende het organiseeren van een studie-landdag, de bedevaart naar Rome, verspreiding vaneen vlugschrift tegen het Neo-Malthusianisme, het betrekken der Diocesane Bonden bij het internationale werk, een proef, te ondernemen bij de plaatsing van het Bondsnieuws, enz. enz., memoreerde de Voorzitster het door de Unie behaalde succes bij den Volkerenbond te Genève, waar, mede door het protest der Unie tegen een verkapte aansporing tot Neo-Malthusianisme in één der rapporten ook nog ’t indirect succes behaald werd, dat besloten werd, dat in geen der publicaties van den Volkerenbond iets mocht voorkomen, dat strijdig is met de godsdienstige of moreele beginselen van zeer velen. Alvorens de vergadering te sluiten deelde de voorzitster mede, dat door Z. H. den Paus tot Kardinaal-Protector der Internationale Unie benoemd was Z. E. Kardinaal Dolci, als opvolger van Z. E. Kardinaal Cerretti. De Presidente der Unie mocht naar aanleiding van deze benoeming van den H. Vader vernemen, aat Z. Em. Ceretti z.g. begrepen had de groote waarde van den arbeid der Internationale Unio voor de H. Kerk. Spreekster verheugde zich mededeeling te kunnen doen van deze uitspraak, daar Nederland inden arbeid der Unie zulk een belangrijk aandeel heeft. --- Salland slaat Twenthe met 3-2. DB OVERIJSELSCH DAGBLAD-BEKER VERHUIST NAAR SALLAND. In Denekamp werd een waar sportfestijn gehouden. Het regende dat het goot. Zóó zelfs dat de athietiek-wedstrijden een uur onderbroken moesten worden, doch de klap op de vuurpijl was de voetbalwedstrijd Twenthe—Salland met dis inzet de Overijselsch Dagbladbeker. Het weer was bar slecht, de stemming buitengewoon goed, en de leider de heer E. B. v. d. Walle, spande de kroon door zijn onwankelbaar optimisme en vlotte regeling. Elders komen we op de athletiekresullaten terug. Thans over voetbal. Men weet dat Twenthe bekerhouder' was, doordat P. H. de bekercompetitie won. Nadien zou om het kleinood gespeeld worden tussclien do vertegenwoordigende elftallen. Het eerst werd dus op Twentschen bodem gespeeld. De verwachtingen wezen op een hernieuwde Twenthe-zege. Het is evenwel anders geloopen. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd, doch Salland speelde pittiger, vlugger, met meer geestdrift, omdat de IJsselstreekbewoners tegenstanders verwachtten die sterker waren dan zij. Voor ploegen die voor het eerst in deze samenstelling uitkwamen kunnen de prestaties goed genoemd. Maar ie. jok niet. Op strijdvaardigheid komt het meest aan hij zulke wedstrijden, en daarin heeft Salland de grootere broer een lesje gegeven. --- Do spelers. Wat de spelers betreft heeft de Twentsche doelman Ter Braake (H.A.C.) behoudens een blunder (2e doelpunt) goed gewerkt. De achterhoede Kiewiek Jr. (N.E.O.)—Vaneker (Achilles) hebben geen al te goeden beurt gemaakt. Vaneker was zeer onzeker, en greep niet snel genoeg in. Dat beiden het beter kunnen hebben zij in de competitie wel laten blijken. In de middenlinie was Brakink (B.H.) goed op dreef, doch hij ontwikkelde bij lange na niet die snelheid en geestdrift als zijn overbuur Simons. Van de kantbalfs was Savonije (Achilles) nog de beste, terwijl H. Wolters Ach.) die zijn ver. dedigende taak goed verstond bepaald onvoldoende was in de afwerking. De voorhoede was nog het beste deel van de ploeg. Dat de resultaten evenwel pover bleven, moet worden toegeschreven aan het geweldig eoliede achterstel van Salland. De linksbuiten Franken (P.H.) een goed athletisch figuur deed a± en toe uitstekend© dingen, doch zijn keuze was volkomen gerechtvaardigd, alleen reeds door zijn stijlvolle fraaie reu kort voor het einde met een tweede doelpunt als bekroning. Van het trio Koopman (Quiek), Holsbeeke (D.O.S.) en Eusterbroek (P.H.) wérd veel verwacht, en in de eerste helft lieten zij een speelwijze zien en demonstreerden een schotvaardigheid, welke Salland danig in het nauw bracht. In de tweede helft zakte die activiteit aanmerkelijk, en zienderoogen viel de saamhoorigheid uiteen. Van Koopman ging evenwel nog het meeste initiatief uit. V. d. Zei moest in de snelle Salland achterhoede de meerdere erkennen. Evenals ter Braake kan de Sallandsche keeper Ellenbroek (Altior) op een goeden wedstrijd terug zien. Ook hij maakje een blunder, doch zijn taak was zwaarder dan die van z’n overbuur. De achterspelers v. Putten (Zwolle) en Jansen (Altior) hebben in samenwerking met den onvermoeiden spil Simons (Orion) den wedstrijd gewonnen. Zij speelden een geestdriftige aantrekkelijke partij voetbal. De kanthalfs waren minder betrouwbaar, en ondanks hun pittig spel toch nog te gemakke. lijk te passeeren. In de voorhoede wilde het niet te best vlotten. Zoo was G. te Eiele (Altior) die een blessure had opgeloopen bij voorafgaande springnummers niet volkomen fit, hetgeen zeer goed merkbaar was. De andere vleugelspeler Greijving (Ehoda) zocht naar zijn vorm, en tot het einde toe vergeefs. In ’t binnentrio was de verwachting ten opzichte van de schotvaardigheid van Bosman hoog gespannen. Hoe ’t komt weten we niet, doch zelfs niet één van zijn bekende kogels kregen we te zien. De besten waren hier nog Maalstee (Zwolle) wiens balcontrole en spelverdeeling bewonderenswaardig' was, en W. te Eiele die gewerkt heeft als een paard, uitstekend voetbal liet zien, doch door solo-spel weer veel bedierf. Scheidsrechter Bokstart heeft een zware en lastige wedstrijd tot een goed einde gebracht. Over de wedstrijd kunnen we kort zijn. Salland komt direct overdonderend opzetten en binnen 4 minuten heeft zij een wel heel onverwachte 2—0 voorsprong- Het eerste was te danken aan het doorzettingsvermogen van W. ter Eiele, terwijl G. ter Eiele no. 2 voor zijn rekening nam. Geruimen tijd wist Salland een gering overwicht te behouden, doch dan is het woord aan Twen the. In haar voorhoede zit op het oogenblik gang. Koopman, Holsbeke en Asbreuk probeeren bet met harde welgerichte schoten. Doch als na 25 minuten Koopman een hard doch houdbare knal inzendt stopt Ellenbroek den bal onvoldoende. In de tweede helft vernemen we hier en daar teekenen van vermoeidheid, vooral bij sommige Twenthe-spelers. Toch duurt het nog geruimen tijd alvorens Salland den voorsprong vergroot door G. ter Eiele, nadcé Maalstee zich keurig door de achterhoede had heengewerkt. Het lijkt er naar dat Twenthe een verloren wedstrijd speelt. In de laatste vijf minuten spannen alle gastheeren hun laatste krachten in, en overweldigen ale ’t ware Salland. In deze periode maakt Franken een fraai dbelpunt (2 3). Nog enkele minuten va» hevige spanning; de lat redt nog «enapiai voor Ig liane, en dan w het einde. Salland heeft verdiend gewonnen. De cijfers geven de krachtsverhouding goed weer. --- Nieuwe verschijning en wonderen te Beauraing. De H. Maagd spreekt: „Bewijzen geef ik U alle dagen”. De correspondent van de Residentiebode te Beauraing meldt: Donderdagochtend heeft Come Tilmant ■wederom een verschijning gehad te Beauraing. Omstreeks kwart vóór 9 kwam bijl met zijn familie aan, bad een rozenkrans* voor de zieken, daarna een tientje bij den boom der Verschijningen en nog een aan het kapelletje, d at in de nabijheid staat. Vervolgens ging hij op zijn gewone plaats! midden op den rijweg staan en begon opnieuw een rozenhoedje. Bij het derde! Weesgegroet van het tweede tientje kwam hij in verrukking, sprak nog eenige woorden en viel toen in zwijm. Blij zijn ondervraging later, verklaarde hij dat de Verschijning hem had gezegd: „Hebt gij niets te vragen?” „Ik vraag een afdoend bewijs voor de ongeloovigen”; waarop, dè Verschijning, antwoordde: „Bew’ijzen, ik geef ze U al’d dagen.” Diaarna stelde zij liem- nog een persoonlijke vraag, die hij dan ook nietlj wilde bekend maken, waarop hij antwoord-? de: „Ja, alles, tot den laatsten druppel van] mijn bloed.” Gisteren hebben aan de Grot niet mindert dan 3 genezingen plaats gehad. De stsm-1 ming onder de aanwezigen is onbeselirijfe« lijk; de toeloop groeit met den dag aanj Het Nws. v. d. Dag van Brussel meldt nog jnet het bekende voorbehoud de vol-i gende merkwaardige feiten: Inde laatste dagen werd er te Itemraina gesproken over talrijke genezingen of merk! bare verbetering inden toestand van lijdersjj die ter bedevaart kwamen. Zoo wordt hel geval aangehaald vaneen inwoner van Mon-i tigny-sur-Sambre, M. Elugène Vandereykein 68 jaar oud, die op krukken sprong en di/ aan die Grot plotseling genezen werd. Dlene vrouw van Merlemont, Marie Lóón ar (1,1 echtgenoot© Adelin Paquet, die sedert dridj jaar zooveel als blind was, kon na aan da Grot gebeden te hebben zien zonder bril; Ben oud-strijder van Brussel, Gasion Doorns, die niet gaan kon, heeft aan dq Grot het gebruik zijner vroeger verlam dé beenen herkregen. Uit dankbaarheid liet hij aan de Grot zijne oorlogseereteekens aohterj Mad. Alphonsine Marchal, Troostens, van Berlooz, had over acht maanden (le spraak verloren tengevolge van eeng beroerte. Zij kwam te Beararaing, begaf zich naar de Grot en opeens hoorde men haat zeggen: „Ik heb honger.” Zij viel op do lmicërf en riep nit: „Wij gaan Onze Lieve Vrouw, bedanken!” Nog andere merkwaardige zaken zondenj gebeurd zijn. --- ACTE NUTTIGE HANDWERKEN. Geslaagde . te Groningen voor het Staatsexamen van de acte nuttige handwerken de dames B. R. Roorda te Hellendoorn; C. o. Wammelink, Hardenberg; E. J. Ketel, Steen■wijk; P. Ubbels, Zwolle, P. Stoker, Volleuhove. --- MAALDERIJ EN BAKKERIJ. Geslaagd te Wageningen voor het diploma van den Technischen Molenaarseursus de heer J. W. Leusink te Haaksbergen. --- LEERARES TYPEN. Te Steenwijkerwold slaagde 'voor het examen kantoorstenographie, snelheid 130 lettergrepen mej. H. Trifteren te Zwolle. --- FRANSCHE HANDELS-CORRESPONDENTIE. T«or het examen L'< yisehe Handels-eorrespondentie, slaagde de -eer C. L. Gaalman te Hengelo. --- De Duitsche sociale verzekeringen door P. A. BLOMJOUS O.S. Aug. Den lïden November 1931 werd. ten gevolge der slechte tijden in alle stilte bet 50-jarig jubilé der D. soc. verzeireEngon gevierd, beter gezegd bet werd nerdacbi/ in enkele officieels zittingen met dito redevoeringen. Want op dien dag was -L*t 53 jaar geleden, dat keizer Willem I zb.-i „Sociale Boodschap” aan den Rijksdag zond. Deze j Boodschap, die den grondsteen werd van ’t : gebouw der D. soc. verzekeringen, drukte den Rijksdag opnieuw het welzijn der arbeiders op het hart en wekte den schijn, een sociaal testament van den eersten keizer te j zijn, waarmede hij het vaderland nieuwe j en duurzame onderpanden voor zijn binnen i landschen vrede en tevens den hulpbehoe- j vendeii grootere zekerheid en uitgebreide ; b tcherming, waarop zij recht hebben, wilde nalaten.” Xn de Boodschap zelf was voor- j zorg met verzekering vereenigd. Den ar- ! beiders werd verzekering tegen bedrijfsonge 1 v Ten, ziekte, de economische gevolgen van I invaliditeit en ouderdom beloofd, terwijl \ ook de vorm dezer verzekeringen omschre- j ven werd, een vorm, die, naar de Boodschap j hoopt, ook de „oplossing mogelijk zal ma- j ken van die problemen, welke de Staat al- i leen in vollen omvang niet zal kunnen be- j meesteren.” Deze Boodschap had beteeke- : nis voor de geheele wereldgeschiedenis, j want zij erkende de sociale taak van den i Staat en verliet daarmede het standpunt ; van den zuiveren Rechtsstaat en keerde ook niet terug tot ’t oude standpunt van den j Politiestaat. De Boodschap immers organi- ! seerde ook de zelfhulp der arbeiders en der werkgevers tegen de "nadeelen der invalidï- : teit, enz. Zij bond de vrije economische orde door den dwang der verzekering. De grijze keizer kon, wegens ziekte, zijn plan den Rijksdag zelf te openen, niet uitvoeren en vorst Bismarck las de Troonrede voor, waarin de „Soc. Boodschap” vervat was en die zoc-als men weet, ook door hem, als de verantwoordelijke Rijkskanselier was op-: gesteld. De voorlezing maakte diepen indruk die doorwerkte tot de eigenlijke openingszitting v.d. Rijksdag, die eenige uren later begon en voortgezeten werd door generaal veldmaarschalk Hellmuth von Moltke. Wat het nieuwe sociale programma van Keizer Willem en Bismarck aan strijd en moeilijkheden te wachten' stond, toonde ach eerst reel later bij de beraadslagingen van de eigenlijke wetsontwerpen. Vooreerst begon de Rijksdag met de begrootingsdeöatten, bij Welke slechts de bekende vrijzinnige politicus, Eugen Richter, op de Soc. Boodschap terugkwam.. Inde 3de vergadering v.d. Rijksdag wierp -Richter den Kanselier voor, dat hij met zijne sociale politiek het socialisme bevorderde en daardoor de werking der „Socialisten-wet” te niet deed. Richter beweerde zelfs, dat de grondslag der soc. verzekeringen niet meer socialistisch, doch communistisch was. En hier interrumpeerde de toen 41-jarige Bebel: „Sehr richtig!” Aan het werk der sociale verz. is lange jareh gebouw'd. De verkiezingswetten werden inden Rijksdag aangenomen door eene meerderheid, waarvan het rechtsche blok en het Centrum, dat 100 leden telde, deel maakten. Eerst kwam de ziekteverzekering tot stand (1 Dec. de ongevallenverzekering (i oct. 1885) en daarna, eerst 1 Jan. 1891, de invaliditeitsverzekering. Daar na volgde de tijd der „Novellen” omtrent deze drie verzekeringen, die hunne prestaties verhoogden en hun gebied uitbreidden, De „Rijksverzekerings-ordening” van 19 Ju li 1911 bracht technische en zakelijke verbeteringen, yooral wat betreft het beheer der verzekeringen en de rechtsspraak. 1 Januari 1913 trad de verzekering der bedien den en dergelijken,, de „Ar.gestellten”, tegen ongevallen in kracht. Voor bijna 10 jaren, 1 Januari 1924, kwam de verzekering der mijnwerkers, die tot dan toe de taak der Bondsstaten geweest was, bij het Rijks bestuur. Ten slotte kwam 1 October 1927 de (zoo dure) werkloozen-verzekering. 1 Januari 1628 werd nog de ziekteverzekering ook op de zeebaden uitgebreid. Daar ligt voorzeker iets treurigs in het feit, dat juist 50 jaar na de „Sociale Boodschap” de Duitsche Sociale Verzekeringen zulk een jnoeilijk tijdperk doormaakten. Deze moeilijkheden kwamen deels voort uit de vroeger vastgestelde bijdragen met hetgeen vroeger door deze vereenigingen gepresteerd werd en de tegenwoordige inkomsten der verzekerde personen, deels ook waren zij te wijten aan de organische gebreken in het bestand en den opbouw der dragers dezer verzekeringen en hunne besturen. Met de geringe middelen, die inde tegenwoordige benarde economische toestanden kunnen opgebracht worden, is het voor de verzekeringen ónmogelijk te prestoeren, wat zij in goede tijden gepresteerd hebben. Want het is en blijft onmogelijk, hetzelfde te presteeren als vroeger, wanneer de middelen minder worden. Twee fouten kleefden aan de ontwikkeling der Duitsche Sociale verzekeringen, allebei vooral na a enoorlog. Er werd misbruik van gemaakt. En daarover behoeven we niet verder uit tewijden: ’t feit is genoeg zaam bekend. De andere groote fout is het teveel dezer verzekeringen, d.i. de verzekeringen werden ook verplichtend gesteld voor personen, die zulks niet noodig hadden. Zoo werd meermalen de inkomengrens voor de verplichte ziekteverzekering verhoogd. ’t Zelfde gebeurde ook met de „Aangestelden-verzekering, waarbij zelfs personen met een jaarlijksch inkomen van 8400 laatste verhoogingen waren aangenomen ■Mk. zich moesti verzekeren. Toen deze (1923) schreef de „Koeln. Volksz.” een sterk afkeurend artikel, daar deze verzekeringen niet voor zulke welgestelde personen opgericht v/aren. En, zoo heette het daar o.a. „Voortaan kan elke Duitsche zuigeling met het geruststellende gevoel ter wereld komen. dat voor hem, zoover hij afhankelijk werknemer is, reeds tot aan zijn zalig einde (gezorgd is. De voorzorgende hand van den Staat maakt hem tot gedwongen spaarder, Zijn werkgever tot jager op de bijdragen, zichzelf (d.i. den Staat) tot min of meer kostbaren bestuurder van het sociaal kapitaal en de algemeenheid tot een figurante, die eerbiedig en dankbaar naar zulk eene Wijsheid opziet”. En nog: „Wanneer de sociale verzekering bij haar oorspronkelijk doel blijft, werkt zij zegenrijk. Wanneer jnen ze echter overspant, de, ontvangers van groote inkomsten er in dwingt, hoewel Zij deze taak zelf kunnen en willen vervullen en zich met recht tegen deze soort fteclasseering verzetten, dan wordt het suc ees bedenkelijk.” Daarbij kwam de zeer gerechtvaardige vrees voor de politieke uitbuiting van het steeds aanwassende kapitaal der .sociale verzekeringen. Dat alles had ook ten gevolge, dat in Duitschland de tegenstanders der sociale staatsverzekeringen de laatste jaren sterk toenamen, wat ook in andere landen te bemerken viel. Inde regeeringsverklaring van het kabinet von Fapen-Schleicher (Juni ’32) heette het: „De sociale verzekeringen staan voor het bankroet.. Voor alle verzekeringen was dit overdreven en zelfs sterk, al staan ze er ook natuurlijk niet meer zoo goed voor als vroeger. We geven nu sumr-.arisch den tegenwoord'gen stand der 4 groote verzekeringen aan, niet sprekend nas van de verzekering voor pensioen der mijnwerkers noch van de werkioözen-verzekering, die gedeeltelijk reed§, „gereorganiseerd” is. We geven alleen de jongste cijfers en zullen, om den lezer niet met al te veel getallen te vermoeien, de meeste vergelijkende cijfers weglaten, ’t Best staat er van de oude verzekeringen de ziekte-verzekering voor, die nog altijd meer ontvangt dan zij uitgeeft, ’t laatste jaar was er nog een batig saldo van bijna 30 Millioen Mark bij een totaal aan inkomsten van 1240 mili. Mk. ’t Getal der verzekerden zonk van 22,4 rail iioen in 1929 op 18,7 millioen in 1932, dus ’n vermindering van 20 pet. in 3 jaar! En van deze verzekerden zijn er nog velen gedeeltelijk werkloos. Maar ook de ziektegevallen verminderden sterk. In 1929 kwamen op 100 verzekerden 54,1 ziekten, in 1630 nog 42,6 en in 1932 nog slechts 37,4. ’t Vermogen dezer verzekering nam, behalve in 1930 nog telkenjare toe, waardoor het mogelijk werd, de verplichte bijdragen van 6,5 op 5,5 pCt. te stellen. Veel slechter staat er de invaliditeite-verzekering voor. Voor 1924 tot 1929 namen de inkomsten uit de bijdragen der leden sterk toe, zij stegen van 471.5 tot 1628,7 millioen M. Daarna vielen zij snel ten gevolge der werkloosheid en der loonsverlagingen, ’t gemiddelde der maandelijksche bijdragen viel van pl.m. 91 op 55 mill. per maand. Daarentegen namen de uitgaven toe, zij bedroegen 1324,3 millioen Mk. in 1929 en 1520,6 in 1931, maar hier brachten de noodverordeningen van 8—12—1931 en 14—6—1932 groote bezuinigingen, ’t Getal der verzekerden bleef de laatste jaren gelijk doch ’t vermogen verminderde de laatste ja ren met ruim 500 mill. Mk. Sedert 1931 sluit de begrooting telkens met een tekort, dat ’t vorig jaar 195 bedroeg, voor dit jaar op 115 millioen geschat wordt. Veel gunstiger staat het met de jongere, de „Angestellten” verzekering. Bij een bestand van rond ’n millioen verzekerden bedfoegen de inkomsten in 1932 nog 446,4 mill. Mk,. de uitgaven slechts 263,6 mill. Mk., terwijl ’t vermogen steeds grooter werd en nu 2076 mill. bedraagt het dubbele van 1928. Te bemerken echter is, dat een groot gedeelte der inkomsten uit rente en dergelijke stamt en dat de inkomsten uit de bijdragen slechts iets hooger zijn dan de uitgaven en spoedig nog minder zullen worden. Zeer slecht is het gesteld met de ongevallen-verzekering, wier inkomsten veel gezonken zijn (van 430 in 1929 op 295 mill. in ’32) en wier uitgaven slechts met 80 mill. verminderden. Tengevolge der jaarlijksch© deficits krimpt ’t vermogen steeds meer in en bedraagt op ’t oogenblik nog 240 mill. Mk. Als men nu deze alle nog zoo hooge cijfers beschouwt, dan wil het er toch maar slecht in, dat er deze verzekeringen „bank-1 roetachtig” voorstaan, ze hebben in elk geval nog een vet „spaarpotje”. De _ reeds zoo lang aangekondigde „heri vorming” der Duitsche Sociale Verzekeringen zal uiteraard een afbouw zijn, die ook ten doel heeft de sociale lasten te vermindeiing. We moeten afwachten, wat de nieuwo heeren, waaronder bekende tegenstanders van Staatsverzekeringen, zullen doen. Wij voor ons blijven bij onze méening, dat de sociale verzekeringen de financieel en econmoische zwakkeren moeten bescher men. Doch die voor zich zelf kunnen zorgen, hebben dit ook te doen en mogen niet gedwongen worden, onnoodige staatshulp aan te nemen, die zij ontberen kunnen en willen,, die hunne vrijheid onnoodig beknot en de kosten voor de algemeenheid verhoogt. --- Mariene Dietrich naar ons land. De levensloop der beroemde tragédienne. Geen concurente voor Greta Garbo. De beroemde Paramount-actrice, Mariene Dietrich, zal binnenkort naar Nederland komen, alwaar zij waarschijnlijk voor eenige dagen haar intrek zal nemen te Scbeveningen. Naar aanleiding van dit feit, geven wij hieronder een korte beschrijving van den levensloop van de populaire filmster. Mariene Dietrich, de echtgenoote van Rudolf Sieber, werd geboren te Beriijn, den 27 October 1902. Zij ontving haar schoolopleiding in .haar geboorteplaats. Daar zij reeds vroeg een muzikalen aanleg aan den dag legde, lieten haar ouders haar op 16-jarigen leeftijd aan een muziekschool studeeren. Haar eerste leeraar was professor Dessau; daarop volgde professor Reitz, die vooral te Weimar een groote bekendheid verwierf. Na haar muzikale opleiding bij deze muziekmeesters te hebben voltooid, keerde zij terug naar Berlijn, en ontving lessen aan de bekende tooneelsehool van Max Reinhardt. Reeds spoedig nadat zij deze school had verlaten, ontving zij een engagement en wel in 1922 aan het „Deutsches Theater” te Berlijn, dat in Mariene een begaafde actrice zag. Haar eerste optreden was in „Der grosse Bariton”; de rol, welke zij hierin te vervuilen kreeg, was weliswaar klein, doch werd voor Mariene groot, daar zij deze met niemand minder meest spelén dan met den beroemden Albert Bassermann, die over haar optreden ten zeerste tevreden was en haar een groote toekomst voorspelde. Door dit succes aangemoedigd probeerde Mariene ’n contract te verkrijgen bij een der Duitsche filmmaatschappijen, die haar om haar succes aan het tooneel voor eenige filmen contracteerden. Haar eerste filmrol v/as in „Tragedie der Liefde”, onder regie van Joe May opgenomen. Achtereenvolgens speelde zij nu in „So sind die Manner”, „Der Mensch am Wege” en nog in vele andere films. Het was in dezen tij'd, dat Mariene Dietrich haar tegenwoordigen echtgenoot, Rudolf Sieber, leerde kennen, met wien zij eenigen tijd daarna in het huwelijk trad. Hoewel Mariene Dietrich in haar eerste films haar regisseurs immer tevreden stelde, werd zij toch pas veel later door het publiek „opgemerkt”; dit kwam hoofdzakelük, doordat men JMarJ.ec ne rollén té vertolken gaf, waarin fcjj haaï talenten als tragédienne niet kon uitvieren. Het was de groote Joseph von Sternberg, die destijds voor eenige maanden in Europa vertoefde, en Mariene „ontdekte”. Hij zag haar inde film „ïch küsse ihre Hand, Madame”, waarin zij Harry Liedtke als partner had Na afloop der voorstelling ging von Stemberg de actrice inde studio’s opzoeken en spoedig daarop engageerde hij haar voor dö rol van de chanteuse Lola-Lola in zijn alombekend, meesterlijk werk „Der Blaue Engel”. Tezamen met Emii Jannings maakte zij dit filmwerk wereldberoemd; haar creatie in deze film is onovertreffelijk. De naam Dietrich had thans voor iederen film-enthousiast een bekenden klank gekregen. Men zag haar gaarne. Van dit feit gebruik makend, liet de Paramount Mariene toen een langdurig contract teekenen en reeds terstond .na de onderteekening begon men met eenige films tegelijk. Men gunde de actrice nauwelijk rust. Steeds weer opnieuw kwamen er nieuwe scenario’s voor nieuw te spelen films en immer moest zij klaar staan om de noodige journalisten en fotografen haar ontvangst te maken. Toen de sprekende film algemeen bekend en verspreid werd, groeide Marléne’s succes steeds meer. Men "hoorde haar diepe, rauwe, bijna tragische stem en men werd betooverd door de klank, die vaak bijna geheimzinnig is. De liedjes, welke zij in haar succesrollen zingt, worden snel populair en steeds zijnde groote gramofoonplaten-maatschappij en er op uit om Marlene’s stem vast te leggen. Bij duizenden tegelijk maakt men haar liedjes op de platen en worden zij verzonden naar alle deelen van de wereld. Niet minder succes dan „Der Blaue Engel” bracht haar de spoedig daarop vervaardigde films „Marokko” en „Onteerd”, v/elke beide rolprenten door von Stemberg werden geregisseerd. Ineen interview heeft de actrice zelf wel eens verklaard, dat haar films een succes moeten worden, wanneer von Sternberg’s bekwame leiding aanv/ezig .is en dit schijnt inderdaad waar te zijn. Von Stemberg, die Mariene opmerkte in eenige bijna onbekend gebleven filmwerken, weet haar de rol te geven, welke bij haar „past" en waarin zij zich geheel kan geven. Men heeft Mariene vaak vergeleken met de „göttliche Garbo”, omdat Greta Garbo in Dietrich een gevaarlijke mededingster heeft ontdekt. Doch als men weet, dat het spel der beide gevierde actrices, oogenschijnUjk zoo gelijkend, toch zoo geheel anders is, dan komt men spoedig tot de conclusie, dat Garbo zich over de „concurrentie” van Mariene Dietrich niet ongerust behoeft te maken, Immers, beiden hebben haar eigen vereerders en vereersters, hoewel velen beweren, dat Mariene .Dietrich. op het oogenblik in de filmwereld de eerste plaats inneemt en dit zou uitsluitend het gevolg zijn van het gemis aan goede leiding betreffende Garbote spel, zooals von Sternberg een goede leiding was voor Dietrich. Doch dit is zeker: Mariene Dietrich, die vóór eenige jaren nog alleen inde tooneelwereld van Berlijn bekendheid genoot, is thans aan het toppunt van haar roem en zelfs al zou zij zich thans uit de filmwereld terugtrekken, dan nóg zullen velen haar voor altijd blijven kennen; daar zorgden „Der Blaue Engel”, „Onteerd”, „Marokko”, „Shanghai Express”, en „Blonde Venus” wel voorl --- ONDERWIJS EXAMENS HOOGERE TEXTIELSCHOOL. Voor het eind-examen Manufacturiers-eursua slaagden aan de Hoogere Textielschool te Enschede, de heeren: J. Tj. Bonthond, oreenwijkf J. W. Engels, Hengelo (0.); J. M. C. van Oorc Enschede; H. MasSeling, Lonneker; He. He, Spennrath, Enschede; K Vos, Enschede; G. J. de Winter, Enschede; J. Th. Wolda, Almelo, --- akte lager onderwijs. Voor Staatsexamen akte L. O. te Zwolle* slaagde van de 12 geëxamineerde candidatenj mej. Hends Withaar, Zwolle en de heeren Mar< Vlas, Workum; D. Hageman, Ijlst; P. Bonnema, Makkum; J. Berkenpas, Menaldum; D„ Schaafsma, Zwolle. De examens acte L.0. zijn hiermede te Zwolle beëindigd. --- EINDEXAMENS M. T. S. Geslaagd aan de Middelbare Teehnisehé Hoogeschool te Haarlem voor de afd. Werktuigbouwkunde de heer H. A. E. J. Meijers en voor afdeeling electroteehniek de heer C. Tlio» mas, beiden te Hengelo. Aan de Middelb. Technische School te Dordrecht slaagde voor het eind-examen (afd. Werktuigkunde) de heeren B. ten Bruggencate te Almelo. --- EINDEXAMEN R. H. B. S. Voor het eindexamen R. H. B. S. te Zwolle afd. B. slaagden : Mej. C. J. Brinkman en de heeren W. Berends, W. J- Cramer, D. C. Egbert, K F. Leusink, A. Middag en C. G. A. Simonsz. --- ENGELSCHE HANDELS-CORRESPONDENTIE. Geslaagd te Hengelo voor het Mercuiiusexamen Engelsche Handels-correspondentie, mej. L. Wolsink en de heeren C. J. Bos ea M. L. ten Hoof, allen te Hengelo. --- PRAKTIJK-EXAMEN BOEKHOUDEN. Geslaagd voor het praktijk-examen Boekhouden de heer H. Veenekamp te Hengelo. ---