Vliegende Hollanders in de Spaansche wateren. SCHEPEN ONDER NEDERLANDSCHE VLAG VAREN MUNITIE. De „Dobesa” Is ontkomen, maarde „Rambon” is den mannen van Franco niet ontgaan. Schepen onder Nederlandsche vlag vaenu brengen munitie naar Spanje ! Ze lyö onder directie van het Nederland'e Bevraehtingskantoor, bericht do ho'rfb°dü, 611 volgens een oud-employé a ott een Rus de leiding. Het is echter p'1'1 de waakzaamheid: dér mannen van "VmUco Met ontgaan. De „Dobesa” ligt jn de en mag' er niet méér uit. Van hoor’1 pb°n" heeft, men niets meer gestaat Waar .»j“ cle opvarenden 1 Er beril' te over de „Warmond” dep C 1 olijft men maar schepen uitaen-M ’' ‘ “et oorlogsmateriaal. oPv:'7 2'j de mededeelingen van een der eeiiiVei1 van de „Dobesa” wordt zin o i fl,?s althans liet waas van geheim*chei) 'eid’. (bl* lu,1igt over de reizen der het yj die varen onder de directie van Wcgjpdcrlaudsehe Bevraehtingskantoor, de Al n°mcn. Volgens den zegsman van kanton )ode’ U10et bij dit Bevrachtingsbcbbei) ®ei' lïn' de teuwtjes in handen --- Niet meer naar Botterdam ! In Marseillo aangekomen, zeide kapitein Ebbens, dat de „Dobesa met i naar Rotterdam zou terugkeeren. D' boot nam ligging op de plaats waar de Spaansehe schepen munitie gingen laden-De bemanning eischte van de kapitein, dat bij iu Rotterdam het kantoor zou opbellen, teneinde toestemming te krijgen om de beloofde gratificatie uit te betalen. De kapitein heeft dit gedaan, maar kréég- nul op het request. De gratificatie zou niet eerder uitbetaald worden of de „Dobesa ' moest in Rotterdam zijn. Geen vertrouwen meer stellend in den kapitein hebben enkele leden van de bemanning zelf het kantoor te Rotterdam opgebeld en toon kwam de mcdedeeling, dat de gratificatie was vervallen, om- dat men zooveel moeite en last had ondervonden. Zoodr'a als de bemanning in Rotterdam zou zijn aangekomen kreeg men 50 pet. van do maandgage extra. In Marseille is daarop weer munitie geladen en 30 Januari 1.1. vertrok de „Dobesa”. Op de papieren stond „munitie voor Vera Cruz” (Mexico). Dit was echter weer camouflage, want het oorlogstuig' was bestemd voor Alicante, eender Spaansche yolksfronthavens. --- Gevangen ? JX v°or -Mexico bestemde lading' op deze wijze toch op de goede plaat™, meer »D«besa” kon de haven met gin® 1Ut‘ De kapitein heeft nog een podoch g(uvanz(l om uit de haven te komen re'eeril autonteiten vau de Spaansehe es( orté nlr.V°?den ]»et te gewaagd om een hesa” L v ,te seven. En zoo is de „Dobewakimr ; a ei‘ria achtergebleven onder 2den at„7, an den 2(1 pn machinist en den do hDe 0vcii«e officieren en terdam gekomen z,jn naar Ilot- --- ONTPLOFFING IN KRUITFABRIEK. Vier doden, verscheiden zwaar gewonden. In de kruitfabriek Pionki, bij hadom in Polen is tijdens de sorteering branu ontstaan Deze brand deed een hoeveelheid kS'ontploffen. Er zijn 23 gewonden van wie 20 ernstig. Vier personen z'jn aan hun wonden bezweken. Het vuui m s --- Advertentie ASPIRIN -«Kr,-' WTt* (Ingcz. meded.) --- Hoe gewerkt wordt? W lil . H JW,IU°nsterde voor dc „Dobesa” op vrekkelijk kleine lading m 'Verd e8n b(> Het schip meette 18fK) 1 °ö®'*niddelen. aangekomen werden Gdynia weren, scherpe do tv machinege-f11 «uder oorloisma?10-1’ dynamiet, kruit behoefde de zmk nieV'T1 8'eladei1' ''tel zelfs brandwpprrvf eam(>l,fleeren, aa" boord voor het geven'"v^®11 kwamoïl «fen in , 1 JltT te\tn van aanwijzin- Behalve r "f? -de 8evaai'üjke la‘Van de hem.® d? °fflci0re«, had niemand deze dat ' bestemmj H(üng 2011 kriJgen en wel met tetesoüeol fepaujü- Toen het mindere 881 me„ wat 8>ng gebeuren, bo-fnd%W iSe&itÜï* Ebbeus ten.Yan ,/o0 gulden per persoo 8' te krijgt‘u ttjk wilde dc kanitoin1! S° n' Aanvanké-Ec Hollandsehe < on ' aarop uiut ingaan. bei nog voor d, “ Gdynia heeft en ten ,w( do bemanning opgenomen *ch°ojle .j®. d,eed de kapitein zulke t >,«« ïoï;ï,°i;,ehtJic werd W"d“’ Eoi>:'nlial(1,"U'n'61 tr°!'" i*'0 ”Eobesa” naar De.teocd.b>J bet lagere per?°oiste h!d“ ffrUlt‘ Niettegenstaande de niativ ®'1 Vim deu kaI#SiS, hieven in Kopenhagen achter. --- Valsehe papieren. Van Kopenhagen ging het naar Bordeaux. Munitie had men aan boord, maar op de cognossementen had de kapitein doc-n schrijven „jachtpatronen”. In Bordeaux wilde het grootste deel van dc bemanning niet meer mee varen. Hot werd te gevaarlijk. Alleen de officieren, een stoker en de kok bleven aan boord, terwijl de rest bij den .consul'in Bordeaux afmonsterde. 'Do kapitein beeft daarop, — de „Dobesa” lag- op stroom in „Pajae” aan den buitenkant van Bordeaux /een stelletje samenraapsel aan boord weten te krijgen om de reis verder mee te maken. Hij stopte den menschen 300 francs in de handen, voerde ze dronken en met een motorbootje werden ze naar boord gebracht. Een Noor en een Fin, die schijnbaar nog niet dronken genoeg waren en die nog bijtijds door hadden, wat er met hen ging ge leuren, sloegen aan boord alles kort en klein en deze twee personen hóeft men toen laten schieten. Volgens de papieren zou men vertrekken naar Marseille, maar ondanks deze papieren en tegen den wil van de bemanning' in, ging de reis naar Alicante. Terwijl de Franco-schepen in de straat van I Gibraltar met gedoofde lichten lagen te wachten, zette de kapitein heel voorzichtig koers langs de Engelsche kust. Door de mijnenvelden heen, neerge egt door de mannen van Franco, kwam t e „ o esa behouden in Alicante, waar de munitie werd gelost. Tijdens de reis van Bordeaux naar Alicante heeft dc kapitein al zpn best gedaan om het volk zich te laten bedrinken. Den negenden Januari kwam de „Dobesa” in Alicante en tien dagen latei vertrok de boot weer m ballast naai Maiscille. --- „Dobesa” door oorlogsschip aangehouden. Eecds aan de kade te Marseillo hail men hooren mompelen, dat er op de Dobesa” werd geloerd en dat het wel zeker was, dat de boot op deze reis door ètoS" Uw «•>»*« ■» sene ici ougeveer 6 uur Xï‘ te W * schors, Italianen kwam aan Dobe»" •***%£*» «“ *.»► boord om /nA t i(]o echter mets ding. Kapitein Ebben- hg,bben eil dat met Spanje te CrttZ moest. De de „Dobesa” naar uitkomst, „officieele” papieieu r papierell; dat want inderdaad stond P Moxieo. De do iading- bestemd was laug officieren zeiden, dat «J derlandsche denking hadden op Wenj® ■ . dc papievrachtschepen. In verband met * r ren werd de „Dobesa” vri) 8. 8 . 8óhadu-200 zeide men: „we zullen 3 koers wen en mocht blijken, dat < wordt veranderd, dan gebruiken i'O ge Pardon.” Kapitein Ebbens heeft bet twee agm «ter toch gewaagd om ondanks de trole do haven van Valera b-nnen te oopen, om daar de muultie te lossen. --- Het mysterie rond de „Rambon". Het mysterie rond de ”, ’ een scheepje dat munitie'vW°ü”' ook Volksfronten» in Spanje en ,jj(t , Voor de der de directie van het Nellen1* on' Bevraclitingskantoor, nXOet bllandsebe worden als een gevolg van ouwd beurd is met de „Dobesa.”. Van ,j,?n ,fe~ besa” weet men tenminste waar da® ”D°- ophoudt, maar over het lot van. de n 1 bon” hoort men niets. Het Nederlai d h Bevrachtingskantóor weet niets, de familie-leden van de opvarenden weten niets, maar feit is, dat do „Rambon” weder .heeft moeten boeten voor de zonden van de „Dobesa’. Men loerde op kleine Nederlandsche vrachtschepen en do „Rambon” moet daaraan ten offer zijn gevallen. Maar wat is cr dan met de bemanning gebeurd ? Dit is een benauwende vraag, waarop tot op lieden niemand een antwoord heeft kunnen geven. En toch stuurt het Nederlandsch Bevrachtingskantoor steeds weer opnieuw schepen uit met munitie-ladingen voor Spanje. Zoo vertrok op 7 Februari j.l. de „Warmond” uit Gdynia met een lading munitie aan boord bestemd voor de Spaansche regeering. Ook over deze boot hangt weereen waas van geheimzinnigheid. Inmiddels moet echter volgens de niededeelingen van de. directie van liet Nederlandsch Bevrachtingskantóor de „Warmond” 25 Februari j.l. in Oran zijn aangekomen met het doel om te bunkeren. Do „Warmond” vertrekt dan naar Engeland en moet volgens zeggen 9 Maart te Rotterdam worden verwacht. Gisteravond is van dezelfde maatschappij dc „Tinge” weer vertrokken in. ballast naar Rusland „zooals( het Beet” »aar de bedoeling is om munitie te laden m Gdynia. Immers weer zijn aan dé bemanning belangrijke gratificaties beloofd en dit doel do maatschappij met, wanneer het gaat overeen lading appelen.... --- Kerkvervolging in Mexico. langen en een meisje doodgeschoten Katholieken handhaven in hun verzet Nadat do Katholieken te Orizaba ten tale van 50.000 mannen en vrouwen de kerken der stad met geweld hadden geopend en deze gebouwen dag en nacht bezet hielden, zijn in den loop van de vorige week nog verschillende andere kerken, die op last van de autoriteiten gesloten waren, heropend. , Het volk bezette de kerken, liet de klokken luiden, terwijl zij liturgische gezangen aar hieven. De troepen, die door de regeering naar deze steden waren gezonden om de orde t« bewaren, konden slechts toezien en hebben nog geen orders ontvangen om de kerken te ontruimen. Toen Zondag 1.1. in het huis van José Maria Flores ’s morgens om 6 uur in het geheim een H. Mis werd opgedragen, deed da politie een inval en trachtte zonder dat zij daartoe een machtiging bezat, den priestei! te arresteeren. Het volk wilde deze arrestatie verhinderen, doch toen de gemeentepolitie ter assistentie kwam, konden vijf mannen en 611 vrouwen gevangen genomen worden. Toen enkele geloovlgen op de vlucht gingen, opende de politie het vuur: een jongen wiens identiteit nog niet kon worden vastgesteld, werd hierbij gedood. Een meisje van 14 jaar, Leonor Sanchez, werd zoo zwaar gewond, dat zij enkele uren later in het hospitaal overleed. De geloovlgen werden later in vrijheid gesteld, doch pater Flores bleef in arrest. Over dit optreden der politie was het vone ten zeerste verontwaardigd, vooral toen vernomen werd dat de autoriteiten den priester verantwoordelijk wilden stellen voor den dood van het meisje. Toen het lijk van Leonor Sanchez beg.» ven werd en door de straten van Orizaba gedragen werd, was daarbij een groote men schenmenigte op de been. De betoogers droegen spandoeken en borden mee, waarop geëlscht werd dat de grondwettelijke vrijheden zouden worden hersteld en dat degenen, die verantwoordelijk waren vaar den dood van de slachtoffers, zouden worden gestraft. Het volk heeft honderden telegrammen naar president Cardenas gezonden, waarhj geprotesteerd wordt tegen het vermoorden van onschuldige menschen , terwijl ze té) tevens vrijlating eischen van Pater Flores, President Cardenas heeft intusschen ordëf gegeven om deze zaak in onderzoek te némen, terwijl Pater Flores op vrije voeten U gesteld. De Gouverneur van Vera Cruz heeft bekend gemaakt, dat hij de anti-kerkelijke wetten nog niet kan afschaffen daar hef parlement op vacantie is, maar enkele kerken mogen open blijven, maar verdere demonstraties zullen niet getollereerd worden --- Feuilleton Een moord in den wereldoorlog. 16) „O, o, wat zijn de ina,)lv Wiüoughby bij zich z<.^v dom”, zeide •trijd van echt vrouweljjke gri ®n in een •ingen betreurde zij hot, dat Ma^>st?sbew’e-*p»heid had laten voorbijgaan om 7 ?eIe~ eiklareil __ niettegenstaande zij toch ï dat hij doen zou, zooals hij, daatl had. – i a,tó twaalfde hoofdstuk. Nog meer verwikkelingen. Vriatet te hebben „ 01 *■ besloot Max naar Notting TTill t*, °4alant deels omdat hij hoopte onderweg taxi te kunnen nemen, deels — en 6venz6Cl' — wijl liij' met zijn g.0_ Wa!s tQ ®dcen wenscht© te zijn. Do avond *ter *°Ud en guur en de lucht helder en vol staPto flink door en dacht hoofd*kxT aau Peggy. Hij' was volstrekt niet ais peggy gemeend aai‘ houding van dien avond tegenover M1J!1'Vulde hem blijdschap en geluk, tonden. eh bleef er in dat optreden iets talon +„ Want oon Peg-gy later in den fecim,en beerde, had zij zelf immers te teiciw kGffeTn’ i ZU hct «K een excen< \ beschouwd wensehto te zien. Zij fcW te’scna gewoonte, geheel meester van , K'one’ vrieildelijk ®n c'barmant geweest iedereen – zoowel tegenover Zij Vncter als tegenover hem, meende Max. I f;on °°genblik er aan gedacht hem : Sen *odere in bet bi)KiÓ’n van an- ; °°der,scheiden, doch eenvoudig ge- ] 9,0 onder een oogenblikkelijho impui- «« MM meisje’', dacht hij, maar t niet. dat z|j zóó zou gehandeld s hebben, als zij mij' beminde.” Hij constateerde infcussohen dit succes, dat het treurig uiteinde vau Sylvia Chase Peggy en hem nader tot elkander had gebracht; PeggV had hem verzocht zich de zaak aan te trekken, het moordgehoim te ontsluieren, aan Sylvia’s karakter recht te laten en haar > süngcn OP d0 Imogto *!: '°U " voorfcaan i maakte het waarschijnl* datnu – veel meer gelegenheid zou wasvoor – te ontmoeten dan tot dusverre- . > hem een alleraangenaamst voorin z – l Maar daar lag nog altijd de groo * zelve voor hem met haar" donkere *>. wie had Sylvia vermoord en waarom- " wian met do pelsjas, maar om wel e ‘ n®n? Welk geheim stak achter dit aues. ~aar had Sylvia haar inkomen vandaal . e geld kwam toch niet als vlokken 00- int de luc]lt vallen, er moest voor gewerkt, i geawoegd, gevochten worden. ? > Sylvia Chase was een meisje geweest van " onberispelijk karakter en gell'3®’ zooaia Pcggy verzekerde, goad, aangcnoim-n maar waar v-ndaan had zij da» hc- 'B®'® haar mooie honing te betalen, haar p – Gge kloeren en bontwerk en vo „dsleid Woelen? En had zij dan haar broed* *™lold wat betreft dat jaargeld? , dingen ce?Y bcdachk dat 00ni80 f “-a!it do kleuren moesten bfd!wcelcn moesten ' bot bontwerk en da Ju . , gckpoht zijn „„worden bn vu roiddaats na te spoivn waren en dlü lnissohien inlichtingen zouden _ 1 yan hct grootste gwohtllv ’ was er benieuwd naar, of inspecteur John- « son reeds vernomen had, dat het verhaal van hot jaargekl d Von Nordheims een ver- , dicbtsoltje ;,J.ZOO jlh zou Johnson dan met hetzelfde denk-’n hij? Rn zoo neon, dan ï zou hij het toch zeker spoedig vernemen en l zijn nasporingon beginnen inde door hem « Max bedoelde richting- Daar kwarp taxi aan; Max liet hete voertuig daar het vrij was stil houden li en gaf den chauffeur order om hem te brengen naar het buroau van „The Day’, waar i v hif aankwam omstreeks half dén -r, , voor hem geen bijzondere redeu ’ (1"’ w"' trad de dorocteur het vertrek 1 • 0111 dö h'ep Kijk, kijk, Max”, zeide hjj, “'UJlcu. da t je hier was. Wees zoo goed en J”*6 mede, voordat jo naar huis gaa(. ,,oln evon oven gesproken hebben ovor * Wc>u J0 ' waarover je me getelefoneerd W „ ffeval' Jk ko>n dadelijk bij u”, zeido Max . bon juist er over aan het sfxreken o ' „Goed,” zei de ander met ’n hoofdknik,-. ' Alvorens de kamer van d„u direcifc – mn te gaan, belde Max Scotland op , | on vroeg of inspecteur Johnson w jg sprak nu met den over ’ wen stand waarin ak verkeerde en t waaromtrent J?hnso''1°? 'ÜOt« had ver- < nomen. Max zeide. dji ui h„m graag, ee]|3 zou spreken en men sprak at, dat Al«x naar i Scotland Yard zou komen na zijn werk op het bureau, dat binnen cenig. minuten afge- 8 loopen zou zijn, te hebben volbracht. Daar- t na ging’ Max naai den directeur. „Ik heb eens laten onderzoeken naar do b betrouwbaarheid van de geruchten, omtrent S den diefstal der schctson van het nieuwe ka- g non”, zei do directeur, „en ik geloof, dat er g geen woord van waar is. y, ° „Ik ben blij dat ik liet hoor”, zei Max, d „het zou ook al te erg wezen.” w ” „Vooreerst”, zei de directeur, ,is het. niet waarschijnlijk. De plannen en schetsen zijn /. bekend aan slechts zeer weinig personen— »< aan het departement van Oorlog, aan don d uitvinder, aan don inspecteur der artillerie h eu oenigo betrouwbare officieren1, die met d hem in betrekking staan; al deze menschen li -kan men absoluut vertrouwen. Maar ver.- b volgens ik heb, zooals ik zooeven zeide, w 's een onderzoek laten instellen en ik >cn oll' do conclusie gekomen, dat de schetsen vei B* lig on wel liggen opgeborgen natuur u 11 voor zooverre te Honden bekend is. ‘r „Maar u kunt niet weten, wat ze in Bf-r-l' lijn hebbon”, merkte Max op. „Dat is zoo maar men is hier daaronvd trent zeer gerust. Wie heeft je over dat geb rueht. gesproken?” I „Kapitein Hollander: hij scheen er wèl geloof aan te hechten.” ■* „Kapitein Hollander,” riep de directeur uit. „Hij behoort tot do menschen, die het t kunnen weten,” voegde hij in gedachten er ‘ >*lk begrijp niet, hoe bij aan dat gerucht > komt.” . „Dat vertelde hij ook niet.” „Dat behoeft ook niet, maar als hij zegt, dat het waar is, dan zal er toch wel iets van waar zijn. We zullen nog verdere nasporingen moeten doen, bemerk ik.” Do directeur peinsde. Hjj dacht ernstig na over de versehillonde mogelijkheden van den toestand. „Was er nog iete, waarover it ma wensclite te sproken?” vroeg" Max na verloop van eenige seconden. „Neen,” zeide de directeur, en de twee mannen wensohtem elkaar goeden nacht. Binnen oen kwartier tijds zat Max bij inspecteur Johnson in Scotland Yard en vertelde hom liet nieuws. Johnson was spoedig optimistisch gestemd» Niet alleen meende liij, dat hot feit, dat i Sylvia geen jaargeld had ontvangen, op het geval oen geheel anderen kijk gaf. maar hü < geloofde ook, dat hot gemakkelijk zou zijn ; voel van haar verleden te weten to komen ’ door middel van haar kloeren, haar bont- 1 werk en liaar ju woelen. „Do geschiedenis van dat jaargeld bracht ■ JM eohcd en al van do wijs” zeide hij, „ofschoon hot mij wol verwonderde te zien dat. zij zooveel kostbare juweden bad. U verinnori- u misschien, meneer Ilamiltoa, dat ik iets dergelijks zoido tot kapitein Vilders teen wü in haar woning w aren. Hmt broeder zeido onst ook dat herinnert gij u wellicht, dat zü een „zwak” had voor juwee■ leu. Weet liij af van "het telegram uit Berlijn?” „Ik geloof van niet, hij zal het wol in de kranten lezen.” . Denkt u, dat hij wist, dat zij geen jaargeld had?” „Ik geloof zeker van niet, Jjjj dacht wol ■ degelijk dat zij oen jaargeld ontving.” „Was dat uw indruk? Nu, ik wil u wet • zeggon, dat het ook de mijne was”, zei da inspecteur. „En tooli — men kan nooit, wo■ ten”* voegde hij er geheimzinnig bij. ; „Me d\mkt dat gij hier toch wel voldoen■ de zekerheid lvebt,” zeidc Max op een toon : van vertrouwen. „Hij gewaagde van het jaargeld op da meest natuurlijke wijze, en liij herhaalde zijn . verklaring — ten minste woorden, die daar* ■ mee gelijk stonden — bij het onderzook.” Jk bon benieuwd welke verklaring hij er nu aan geven zal, dat zij al deze dingen be* I zat.” „Gaat u hem weer opzockon?” „Zeer zeker: ik moet wel.” „En als hij u zegt, dat hij1 u geen verklaring weet te geven?” ,,„0. ik geloof zeker, dat hu' dut zegigou zal; ik zou niet weten wat hij anders zeggen moest. U wel?” „Hot zal hem misschien prikkelen om na te denken over ©en andero mogelijke bram vau haar inkomsten.” „Ik ga morgen naar hom toe”, sprak John-SOU. Hij zeide tot zich zelf, dat hij kapitein Chase vooral niet uit het oog moest verliezen, eii moest trachten van hem te weten ta komen, hoo liij van lvot jaargeld had ge’hoord. Hij herinnerde zich tamelijk goed wat Villiers hem gezegd liad, maar kon zich niet precies herinneren of Sylvia’s broeder verklaard had uit haar mond van dat '■**' geld te hobhen vernomen. (Wordt vervolgd!' ---