Uit het Kladschrift van O.D. Momentopname. HET PAASCHEI. Het spreekt van zelf, dat liet dagelijksche leven thans in het teeken van Pastil en staat. Znlke groot© gebeurtenissen gaan niet onopgemerkt voorbij. Onze christelijke feesten zijn zoo diep ingeworteld in het menschelijk hart, dat zp de mijlpalen vormen, wéarmed© wij: den löop van het jaar afmeteh. Ih het voorjaar, inde lente, hebben wij het PjaSfth feest, het feest van de opstanding. Zelfs dén menschén, die zoo verdwaasd zijn, dat zij de christelijke feesten niet meer willen kennen, Vièfen toch het feest, omdat zij er niet buiten. ... kunnen eu omdat het niet valt weg te cijferen. Christus is verrezen! Hit hoofdinoment in den chrlstelijken godsdienst, deze jaar na jaar ' Vèrttgkeerende herdenking, sinds het jaar, v waarop Christus uit het graf is verrezen, is *éu aoodanige onmisbare schakel in het leven geworden, dat wij het levèn niet meer kunnen denken zonder het Paasehfeest. Hit feest vier l: V®*1 Wij dan ook niet.alleen kerkelijk, maar van : wege de grootheid van het feest ook in het maatschappelijke leven! En dit alles geschiedt oïh er te grooter lnister aan te geven. Wij zien dit dan ook rondom ons heen. Wij kunnen ons geen winkelstraat denken zonder Paasehétalagés, , geen bakker zonder Paasehbrood, geen krüldêhier zonder Paascheieren en geen koe- zonder de heerlijkheden, als van chdboïhdd-phaècheieren, kippen enkuikens en vérder alles wat daarmede Sauienhangt. En voor iedereen is er wat, precies als met Sint Nieolaas en met Kerstmis. Moeder en kinderen wandelen langs de winkels. En zoo goed als de moeder de inkoopen doet van datgene ehocolade-paascheieren, kippen en kuikens en ren en geven aanwijzingen van wat zij gaarne hébben, Is Bet dus te verwonderen, dat een moeder, die met haar dochtertje winkelde, voor dat dochtertje een groot chocolade paaschei had gekocht, aoo’n paaschei met bloemetjes er op en een trapje, waarop een kuikentje zat ? Hat kind droeg dit chocolade kunstwerk met een zorg en voorzichtigheid, alsof het leven en welzijn er van afhing, He gedachten van dat kind gingen naar het pas gekregen paaschei. He zorgen gingen naar dit kunstwerk der ehocolatrie. Het kind hield het el met twee handen vast. En zoo belandden moeder en kind op het Koningsplein, waar de tram werd genomen, daar het tijd werd om naar huis te gaan. En inde tram gebeurde het paaschei-drama! Moeder en kind zaten. Het kind natuurlijk met het Paaschei inde handen, voorzichtig yan zich af om het niet te stoeten. Be conducteur belde af. Met een schok zette de tram zich in beweging en die schok deed het! Het ei viel uit de handen van het kind, omdat het ’t ei te voor«ichtig vasthield, te losjes, om het niet te beschadigen. Het ei viel op den grond van de tram en.... Ach, toen de moeder het haastig opraapte, waren het chocolade-scherven! Meteen zette het kind het op een huilen Van je welste. Kom, kom, suste de moeder, nou kan je het thuis gemakkelijker met je broertjes en «wiss verdeelt». Wees non een groote meid! Hi, hi, hi, hi.... mijn paaschei.,.. Menschen met medegevoel begonnen het kind aan te spreken. Maar moeder geeft je toch een nieuw eit Hi, hi, hi, hi.... Je krijgt een. nog grooter paaschei! sprak de moeder om de tranenvloed te stuiten. Maarde tranen waren niet t« stuiten en het kind was niet tot bedaren te brengen. Maar wat wil je dan? vroeg de moeder wanhopig. Hi, hi, hi dit ei! Ik wil dit ei! Maar kind, dit ei is stuk.... Hi, hi, hi.... dit ei! dit ei! alleen dit ei! maar dan héél! Kou. hou dan de stukken goed bij elkaar, dan zal ik het morgen laten repareeren! Eerst toen kwam het kind tot bedaren. Want voor een kind bestaat er maar één ei, het ei, dat het heeft. Hat is het mooiste, het "schoonste, het lekkerste, het is eigen keus uit de groote massa. En het eenmaal gekozen ei ,is niet te vervangen! X- --- Ditjes en Datjes. Het is een gewoonte van de kranten geworden om eiken dag eenige kolommen te wijden aan de beursberichten, wat natuurlijk neerkonit op geld. Vandaar komt het, dat men van zelf den indruk krijgt, dat het geld een groote rol speelt in het leven. Maar als men dit nog niet mocht weten, dan behoeft men maarde dagelijksche gesprekken te beluisteren tusschen man en vrouw, waaronder veelal het onderwerp geld voorkomt en waardoor zelfs de liefde kan worden verdrongen. Be zittingen vaneen gemeenteraad kunnen interessant zijn. maar belangrijk worden ze eerst dan wanneer de begrooting aan de beurt komt. Want dan wordt er gesproken over geld. Je kunt trouwens niet inde tram of autobus stappen of: geld. Ga je een winkel binnen en onverschillig of je een cadeautje koopt voor je meisje of een dozijn gebakjes voor j.e familie, alleen met geld kan je slagen. Wanneer iemand ’s-morgens zijn bed uit komt met den slaap nog in zijn oogen, dan doet hij dit niet om de zon te zien opkomen of om een blijk te geven van energie, doch hij wordt daartoe gedreven door het geld, dat hij met zijn arbeid dien dag weet te verdienen. Wat de drijfkracht is voor de machine, dat is het geld voor den mensoh. Zelfs wanneer je op een mooien zonnigep Zondag ergens op een terrasje gaat zitten gënieten, dan draait dit gnieten uit op geld, want de kelner moet nog uitgevonden worden, die je je eonsumptie’s brengt met het uitsluitende doel om je levensvreugde te verhoogen ! Het is natuurlijk daarom, dat de animo voor het geld zoo groot is. Nu is deze hartstocht den rnensch niet door de natuur uigegeven7 want de natuur kent. geen geld. Geld is iets’ kunstmatigs én vandaar dat dé gebeele geld- ■ lust samenhangt met onze opvoeding. Het geld wordt je wel niet met de paplepel ingegeven, wat tussehen twee haakjes jammer is, maarde noodzakelijkheid wordt je wel bijgebracht om het te bezitten. In zijn eerste levensjaren weet het kind niet wat geld is. Doch zoo dra zijn oog en vervolgens zijn tong gestreeld wordt door het tooverballetje of de sliert drop, begint het begrip te krijgen van de waarde W* één cent, Eu eenmaal deo*> eerste steen gelegd komt kot verlangen naar dubbeltes, kwartjes en guldens van zelf. Daar het nog altijd als een uiting van wijsheid geldt verachting voor het tbezit te demon, streeren, zijn er nog altijd mensoben, die door middel van hot geld vöor wijsgeer willen doorgaan. Ook beschouwt men het als een uiting van kunstzinnigheid het leven te doorwandelen met zoo weinig mogelijk geld, hetgeen inderdaad een kunst is. Hetzij, moedwillig, dan wel gedwongen door de omstandigheden ziin het vooral de dichters, die op dit gehied hun «"oren hebben verdiend. Behalve met gedichten vnllen zij hun leven met poffen en erediet en met achteloos ter zijde leggen van de rekeningen, hetgeen zij zelfs zorgeloos en zonder slapelooze nachten kunnen doen, aangezien er bij hen toch niets te halen valt. Zoo had je dien dichter, wiens geest hing aan de fantasie, zooais een baal koffie aan de hijsehkraan, zoodat hfl er weinig belangstelling voor had of de vaste grond zicfh ver óf minder ver beneden zijn voeten bevond. Die dichter was verliefd geraakt, hetgeen een dichter zich kan veroorloven ómdat de liefde.door de natuur wordt ingegeven en je daarvoor niet naar een. winkel behoeft te gaan met een gevulde portemonnee, Maar het meisje zijner d'róomen en gedidu ten -was geen dichteres. Integendeel. Behalve een open oog voor zijn gedichten bad. zijl een nog grooter oog voor geld ! Natuurlijk begon zp het huishoudentje van haar verliefden dichter te reorganiseeren, omdat het een vrouwelpke eigenschap is de dingen op z«u kop te zetten De Josse schroeven van dit huishoudent3e wike zij wat aandraaien, er zat er trouwens ook geen enkfele vast! Van zelf kwam toen ook het gesprek op geld. een onderwerp waarin de ichter. een volmaakt amateur was. Misschien kwam zp ook wel op die gedachte, omdat zij nergens een brandkast zag staan ! wa*! r5eP de dichter met het geh-uikelpk enthousiasme, geld: geld ! Ik zeg je dat er heel wat betere en mooiere dingen op de wereld zijn dan geld ! ~ ai?n,he'b je gelyik'. «cldzaam gelijk, antwoordde het nuchtere meisje, maar om die bedingen *e feraen krijgen heb 3e geld noodig ! Dat was in elk geval practiseb bekeken. \ant s-avonds in het donker zitten, omdat net gas en de electra is afgesneden kan inde wittebroodsweken leuk zijn. op don duur wordt het een duistere kwestie! Een dichter beeft m elk geval aan zoo’n vrouw meer dan aan een Pms uit de loterij. Want geld raak je veel gemakkelijker kwijt dan een vrouw. Daarom is het gelukkig, dat de vrouwen gewoonlftik zoo practisch zijn. Het is de beste bruidschat welke zij kunnen meekrijgen. --- Lach óók mee! De verstrooide professor: — Zet nog niet in jullie fcrant dat ik een studiereis aaar Zuid-Amerika ga maten. Ais ik soms de verkeerde I boot neem, maak ik de stu- I Merels ergens anders heen. I — Oom, ik heb de groote zaag gehaald, dan bent u er zóó doorheen* .. (L. K. Zeitung, Keulen.) Advokaat: — Berg alle dingen van waarde in de brandkast. Die inbreker, dien ik verdedigd heb, komt me vanmiddag bedanken voor de vrijspraak. (Gazz. III., Venetië.) — – Ifc heb je nu de heeie zaak van a tot z uiteengezet. Geef me nu eens je oordeel. — Over welke zaak? (Woche irn Bild, Olten.) — Is dat daar de gevangenis? — Ja. — O, dan hoef je niet verder mee te gaan. Ik ken den weg nou wel! (L. Köln. Zeit., Keulen.) moetubiTamif«fnf*elCiSr€Chter; ~ AIs u soms bezwaren hebt, moet U bij mu zijn! (Holite Humour, Londen.) —Ais je nog één woord zegt, sla ik je om je boren! (Gazz. III., Venetië.) I — Mooie film, hè? — Met die bespottelijke japon, die de heldin droeg?! De jeugdleider praat met zijn tweeling. (Nebelspalter, Zürich.) " — 1 'iiinn*iiiriii]iimini'iini[ nu- . — Ik zou graag die rosé hoed uit de étalage passen. O, dame, dat is een lampekap, maar we zullen ze met genoegen voor u veranderen. " (Holite Humour, honden./ — Dank u wel, meneer de advokaat, Voor de verdediging. Ik zal u uit dankbaarheid de zilveren beker cadeau doen, die ik gestolen heb. Maar tante, u leest voor dat de ooievaar in de lente komt, maar bij ons is hij toch even voor Kerstmis geweest. Wat is dat toch allemaal voor n geschreeuw? M’n loudspeaker en m’n ouren. (Mucha, Warschau.) — Eén voordeel: de regen houdt de bloemen frisch. (Hummel, Hamburg.) --- Advertentie RIJWIELPAD Parkeerende auto's op rijwielpaden... pratende voetgangers en fietsers op den rijweg... op die v manier móeten er im- mers ongelukken gebeuren. Wat zoudt u hier- 'e van denken: lEDER OP “ ZIJN EIGEN WEGI ---