NEN BREEF OET HOLLAAND. ’t Was op nen vöorjaorsdag as vandaage, de zönne scheen, de eerste bloomen stakken beur kc'pken oet dé groond. Mer ’t park en ’n bosch «erachter warrn nog röstig. Ait wat groezelig öm in ne groote stad zó heel alleene in ne ofgcslötten laane te loopen ! Mer kiek, ik was der nicb alleene – Öp ne baanke wiederfot zat ■vak bie ’t water ne juffer, deenkelik ne zeeke, met heur hoofd inde aarme en op de leunig. Naor de kleere ne nog a deftige juffer. Toen ’k dichterbie kwam, zag ’k direkt : De plunje was oet better daage, was noe of’edraagen en verschotten. En ’t keend huulde, huulae, na öm te zeen. Ik sprak ze an, wol juffrouw zeggen, met zag meteen, en begon : Mevrüuken, wat is der an de liaand ? -- kan ’k die helpen ? Toen heur gezichtken opgung, bleek dat zo pienlik en zó verhongerd, da’k anböd : Loopen mos nieh meer, ik zal naor ’n naosten agent gaon en vraogen die ne taxi te bestellen. Toen bëgön see opnïj te jammeren, see wol gin hulpe, ha dée .nich vandaone, vlakbiè was ’t water omnies. VVa ’ j in zohne stad nieh metmaakt, daelit Mi’jken. Mer hoo leever en hoo langer ik piaotte, des te stommer worde dat jonge ding —adres wol se nich zeggen, se schopte zulfs n keer van zik of. Gelokkig kwam der nen agent op de fietse an en ik naor hem too, beval t sehaop in siene zorge. Wat is der van heur worden ï van at jbddinneken ? —want dat bleek se te ween. Ik wet ’t nich. Mer vandaage mö’k aldoor an heur dèenken. See is netuurlik naor ne inrichting bracht, of se wol of nich Mer later J wel hölp se toen ? dat keend nog, dat man wal gin deenstmèeken bof können laoten wörrn. Waor is heur keendeken ? leeft dat nog ? wat wordt der van dat aarme ding, dat man jao gin schold kan anwrieven ? Wisse, ok de Jödsche gemeenten hebt heure mooie instellingen voor zukke gevallen – mer was dat jufferken nog wa jödsch ? En aans, zö’j zeggen, kwam se ;jao wa in ne agemeene of liberale instelling. Bo jao, ok dat kan wèèn. Mer lao’k het oe vertellen, dan begriep ieleu ’e better. ’k ïdeb verscheiden van dee, oet zonne instelling ontslagen vröuwkes ’ekèend, hier of daor an’etröffen. Ok see warrn an nen deenst, eene zulfs an ne fleenke stadsbetrekking ’ehölpen. Ok voor heure klèeinen worde netkes ’ezöorgd, al mossen see zulfers (dee mooders) zo of zövölle van heur loon an dat keendertehoes betalen. Ok dee jonge ongetrouwde mooders worden nog aait zogenaamd nao’ereden, vanoet de vereeniging dee se zik destieds ha an’etrokken. Alles ok a net as ’t gaat bie en vanoet oonse Roomsche St. Anna-vereeniging of aandere instelingcn voor de ongetrouwde Uiooder. Mer...... Toch is der grooteliks oonderscheid. Bie de liberale vröuwkes, keender soms nog, en nao beuren val ök vaake zö aleene, blik der zö wèeinig haand tusschen heur en de kleeinen. Se hebt daorbie zö wèeinig stut en hao vaste an houre beginsels, dee zöonde ommes gin zöonde meer noemt. Me direktriee oet zon tehoes vertèelde mie es : Vaake kompt dee wichter hier trugge in weer net zonnen toestaan, nao nen nijen misstap, OET WANHOOP Al zöt mennig hoesmooder der teggenswoordig, en ök a oet noodzaak, der nich meer teggen op öm zon mèeken as DAGdeenstbode te nemrnen, de stakkers wet zik op ’n langen duur gin raod öm voor twee te verdeenen. Dèenkt es as se zeek wordt ! En zulfs boeten de verleiding ömme alleene a ’n heur vöor’espeegeld trouwen döt se opnij in ’t oongelok loopen. God alleene wet hoo vaake. 80, wee mot jao erkennen, dat ök in oonse Roomsche tehuuze zukke terugkeerende gevallen voorkomt. Mer Godsdeenst is en blik hoolvaste ! Daor in heure treurige dage opnij weer ’ehöord, en meest ök weer beleefd, döt oons bèeilig Geloof nen hoop van dee mööderkes good inzeen, wat -ie èigliks hebt misdaone, hoo se kont, möt en zölt herstellen, al wat nog möglik is. En daornao blik der vaake nog zo volle mijgiik Volle meer dan se hebt verwocht. As dea door verleiding, misleiding, en soms zulks door ondöggende foppeije geheel onseholdig ’evallen keender dan 6k sint hölpen an nen goon deenst of (betrekking (of terugkeer in ’t ölershoes) bö, dan groeit juust oet zukke Magdalas vaake propagandisten, dee aandere wichter op all 6 möglikke meneere van deenst kont wèen. Ik gebroek ’n naam Magdalena lat nums zik daor an aagern, dee wichter zuivers allermeerist. Of stön oonder Jesus’ kruus heure groote voorgangster nich vlak bie Jesus’ M«o-(3er f—. alleene, terwiel alle aandre weenende vrouwen volle wieder om mosten bliéven? Magdala stön der, wellicht nóg dichter bie Hem dan Maria, de Zuuverbeid vöor alle eeuwen! Magdala lag a n Si ene döorhamerde en bloodende vöete. Waor Johannes alleene de manleu verteggenwoordigde, mog de herwonnen zuuverhèid van Magdala neust Mooder Mari’jken, neust de Zuuver&te oonder allen kneeien. En van dat óogenblik of is ’n naam Magdalena of Magdala, of Maria van Magdala, hoo’j ’t mer wilt, NEN K HI!ITK i,. hoo gek ’t ök )ik. In d’eeuwighèeid zal God ’t oons zuivers tooren, gèwt mer es aeh.t. Walnoee, doordat zukke ds-stieds ’evallen en netkes weer op ’estaone Magdala’s noe het gevaor, hievöorbeeld vannen deenst, ne betrekking, ’n kantoorlèven, of wat ök keent, doordat see de welt van dee slechtste kaante hebt ’ezeene, bint jaust disse Magdala’s zö good in stuot aandere jongere deerntjes te waorschouwen, bie te staon, eet wallicht slechte hoesooldens of pensions of dèensten föt te praoten. Ik wet ’t best, het lèeven is vöo.r de Magdalena’e ök meesttieds bard en delen bint 6k vöor dee weer goedwillende mèekes vaake meer dan kwaod. Zuivers hebt se mie wal es vertèeld óver al ’n spot, vernedering, verschepping van femilie zulfs dee se möt döormaken. Mer toch.. zö’n Roomsch ongetrouwd möoderken dat ’t lèeven van boete en herstellen leeft, èn zik weer nuttig wet vöor zik, vöor heur klèeintje, vöor aandren, ó zon vroöwken is wied en wièd hooger, gelokkiger dan b.v. dat stumperige ding waor ik oe bóven van vertèelde, en dat toch ök het lèeven weer door mot. Zö’n boetend ongetrouwd möoderken staat ök wied en wied hooger dan de getrouwde dee.... niks meer mot hebben van keender en keender lawaai. En dee toch misschien met minachtend snuutken neerkik öp dat ongetrouwde en heur keendeken. Juust dat minachten, dat in aandre oogen aait meer ’n gevallen mèeken bleven is vöor volle van de Magdalas zenne heeudernisse óp ’t goo pad. (Dee van heur daor absoloet nieh teggen öp kan, za’k oonder nen na möoien weg door ’t lèeven wiezen). Terwiel de vader van heur keend wallicht dageliks in riekdom, met auto of zulfs vleegmachien deroet spaziert a wil het müoderken dan nog zó heurbesl doon innen zwaoren drenst of betrekking, in ’n vöor heur tienmaol zwaorder ’ewörrn lèeven, dan sint der zövölle dee door ’n lachken, ’n spotwoord, ’n anwiezen lat goo wich aait en aait weer martelt, trugge warkt, vaak zulfs tót wanhoop brèengt. Om nog nich te sprekken van de femielje, dee se soms, gewoon oet beuren kring bant. Dat sint dinger, dee vooral op ’t plattelaand nog vaake voorkomt. En as dat dan het gevolg is van het daor nog hcerschende oonderscheid tussgen good en kwaod, deugd en zöonde.... bö, dan is daor ök \clle good in. Mer hoo vaake vergroeit zo’n gevoél tussgen deugd en zöonde op dit peunt nich tót alleene ne soort schaamte van: Zönne dochter weer in ’n hoes hebben 1 daagliks de schaande öm mie hen ? enz. ? ? En hoo vaake sint zokke ölen, zonne femielje schold an het al meer deeper fótglien van dat door heur verschopte mèeken, wat toch weer gaarne zo goow wol? Wat ’t nich christelikker dat gevallen schiiepken te helpen öm weer ’n ieders achting trugge te winnen? ök inde ömgèevink dee heur vrogger hèèf keent ? Dat dit kan, is vaaker bewèezen dan de meeste leu dèenkt. Zuivers ken ik ’n keend, dat naó ne harde boete van jaoren, innen zwaoren deens ha bewèezen, dat Se warklik bettér wol. Toe was se waard öm te wörren hölpen. Noe verdeent se good brood vöor zik en heur keend in ne èlleereervölste betrekking zö.... dat se ök heur klèeintje later wat nuttigs inde maatschappije kan laoten wörrn. Met ik ken der ök eene, Van het platteland, dat kortelings nog zee: Jao, ik heb jaoren harre warkt vöor mie en het keend en noe ’k door mien trouw deenen tót nen goon trouw kon kommen, noe wol mien èeigen mooder, da’k dan mer eerst mien jöngsken föt mos doon, öf mos staon an aandren, dan hoofde ik daor nieh met vöor ’n dag (der was namelik meer femielie bie betrokken), Mer ök ik bin mooder, nimmer kan noch zal ik-mien èeagen fout wreken an mien keend daoröm gaat mien houwelik noemer Over. ■ ’t Mèeken was der kapot van: Zonne tookomst, thoeskomst vöor zik en heur keend deran geffen öna oonverstaandige hardvochtige öien en aandrenl Beid e geval len vertel ik oeleu tot slot leder kan zulfs oordeolen! hoppelik zö dat nimmer of nooit ’n keend dat hèf misdaone der vöor mot blièven lien. God zuivers verlaangk van dee good wil ginne eeuwige boete, zulfs nich van heur dee ’t jonge lèeven nich hebt ’ewild laot staon van de Magdala dee door hard warken en zik schamen en vaake zulfs vöor ne tied verstoeten wèen Alles bie Hem hef hersteld. En zol weeleu dan meenen, da’w meer mait eischen dan God zuivers? wee dee gewooniiks niks hebt ’eleen of tekort kommen bie dee zöonde van aandren ? Lao’w toch al, waor w’ meer kont zukke stakkers helpen 1 dan doo’w zulfs nog niks meer dan oons christenplicht. Mi’JKEN, PÜ Wet oonse Twentsehe Magdalas wak, dat der dames sint, dee ne orde hebt op ’eriebt, waor, Magdalas wordt op enöinmen a5.... gelieike van dee zusterkes dee met heure eere ielke vroggere oneere van de eens gevallen mèekes bedekt, BEDEKT. Want zuster Maria wet daor b.v. nich wel zuste,- Magdala neust heur is, novice Anna wet daor nich wel novice Antonia inde wereld is ’ewest. De eene wet daor nieh of heur huur op kapelle of etzaal «allicht ne hoogstaande vrouw of dochter, dan wa ’n eenmaol gevallen mèeken is ’ewest. Men mag daor zulf ök nich over sprekken. Is zonne orde nich de christelikke leefde in volle warklikhèeid 1 En hoovölle van de Magda,as dee zeit: IK wèensch gin houwelik meer? Is bövenstaond wallicht wat vöor eene van heur ? lapt se der dan es met heur biechtvader óver praoten. In dat kloosterlèeven kont se onunes herstellen èn vöor zik én.... God wet vöor hoovölle van oons, dee noe nog met minachtink op heur dürft neerkieken. A’k vandaage daoran heb muggen metwarken, bin ’t meer dan tevrèeden en daanke God. --- BINNENLAND ISMAëL EN ISRAëL. De Utrechtsehe Crt. schrijft: f een eigenaardige vondst geweest ééovtuet ProPa§ancia~bureau der R-K- Staatsb,roChu/e’ waarln het standpunt der katholieken tegenover de N.S.B. wordt uiteengezet, te betitelen als „Ismaël trekt De inleiding van het vlugschrift kenschetst iiGt nationaal-socialisme als ggh niGiiwcn vorm van de oude socialistische beweging waarvan het wel onder menig opzicht afwijkt, maar waafmee het eene in zijn diepste wezen gemeenschappelijken oorsprong heeft. Onwillekeurig wordt men ertoe gedreven, In verband daarmee aan de sociaal-democratie hét beeld van Israël te verbinden. Israël (Jacob) en Ismaël waren zonen van verschillende moeders, maar van éénen vader. Ismaël werd uit het machtige huis van Israël gestooten, en sindsdien was er wrok tusschen beider geslachten. De oude socialistische beweging dankt hare opkomst inderdaad aan Israëlieten: aan Marx en Lassalle. En ook in het uitgegroeide huis van het internationale socialisme was geen plaatsmeer voor het nationaalsocialisme. Was de moeder van Ismaël eene onjoodsche (Hagar, de Egyptische slavin) ook het nationaal-socialisme ontsproot aan een verzet tegen het Joodsche overwicht inde sociaal-democratie, en heel zijn optreden in sommige streken al zeer nadrukkelijk geeft van dien wrok blijk. Israël’s eigen tweelingbroeder (Esau) huwde een dochter van Ismaël En niet verre van hier heeft men honderdduizenden, die zich tot het internationale socialisme bekenden, zien overloopen naar het in macht groeiende nationaal-socialisme Waarlijk, het beeld van Ismaël voor de N.S.B. is een trouvaille geweest van scherp vernuft. --- Radio Programma ZATERDAG 6 APRIL. Huizen (1875 M.) K. R. O. 8.00—9.15 Wij beginnen de dag. 8.15 —9.15 Morgenconeert. 9.15—10.00 Geen uitzending K.R.O. 10.00—10-30 Giarno* foonmuziek. 10.30—11.00 Muziekuitzen* ding voor fabrieken. 11.00—11.30 Gra* moioonmuziek. 11.30—1200 Godsdien* stig halfuurtje door Pastoor Perquia» 12.01—12.15 Politieberichten. 12.15 1.00 Het K.R.0.-Orkest. 1.00—1.20 „Songs nit Engelsèhe films”. 1-20—2.00 K.R.0.-Boys. 2.00—2.30 Halfuurtje voor de rijpere jeugd. 2.30—3.00 Sport* halfuurtje. 3.00—4.00 Kinderuurtje. 4.00 —5.00 Afgestaan aan de H.1.R.0. 5.00 —5.30 Liedjes voor de avond valt. 5.30 —5.45 Esperanto-nieuws. 5.45—6.20 Schlager-program 1913—1931. 6-20— 6.45 Journalistiek Weekoverzicht. 6.45 7.00 Schlager-prögramma 1913—1931» 7.00—7.15 Politieberichten. 7.15—7.35 De R.K. Yereeniging voor E.H-8.0. 7.35 —B.OO Schlager-prögramma 1913—1934» 8.00—5.05 Vaz Dias. 8.05—9.05 U belt,, wij draaien 9.05—9.20 „Volks ver tel» seis en humor uit Zeeuwsch—Vlaande* ren”. 9-20—10.00 K.R.0.-Orkest. 10.00 —10.15 Vleugelfantasieën. 10.15—10.30 K.R.0.-Orkest. 10.30—10.35 Vaz Dia», 10.35—10-45 Lucienne Boyer. 10.45 11.15 K.R.0.-Orkest. 11.15—12 00 Gr», mof oonmu ziek. Hilversum (301.5 M.) V.A.R. A. 8-00 Gramofoon. 8.05 Eddy Walis en zijn orkest. 9.00 De Notenkrakers» 10.15 Uitzending voor arbeiders. 12.00 Gramofoon. 12.45 Orvitröpia. 2.00 Hoe de toonkunst groeide. 2.20 De Zonne* kloppers. 2.50 De Flierefluiters. 3.20 „Uit het begin der Nederlandsche arbei» dersbeweging”. 3.40 „De Ondergang van Faust”. 5.00 Sportuitzending. 5.20 Platen der maand. 5.40 Letterkundig overzicht. 6.02 Uit de Roode Jeugbeweging. 6.30 Orgelspel. 7.00 V.R.O. 8.00 Men vraagt- en wij draaien 8.15 Stemmen uit het Proletariaat. 8.30 Vi* ooi en orgel. 8.45 Johan Kaart. 9.00 Vaz Dias. 9.10 Men vraagt en w$ draaien 9.15 Willy Derby. 9.45 Bra* derode-Herdenking. 10.30 V-A.R.A.-Ow kest. 11.15 Josef Papier zingt. 11.30 Strijk-orkest. V. P. R>. O. 10.00 Morgenwijding. Keulen (Langenberg) 455.9 M. 5.36 v.m. Morgenspreuk. Gramofoon. 6.20 Weerbericht, morgenspreuk. 6.35 Hel Weragkamerorkest. Om 7.20 W a têm standsberichten. 7.50 Weerbericht. Gym* nastiek v.d. vrouw- 8.10—8.20 Gym* nastik als Ausgleich zum Sport, 9.20 Nieuws- en waterstandsberiehten. 9.50 „Wir und die Welt”. 10.40 Was ist loa im Sport? 10.50 Rykspost-reclame-uibi zending. 11.20 Het' Omroepkleinorkesty 12.20 n.m. Berichten. Geluk wen.schen» 12.35 Gramofoon. 12.45 Het Omroep-or* kest. 1.20 Berichten. 1.35 Gramofoon» 2.20 Reportage uit Dortmund. 2.50 Eco* nomische beirchten. 3-05 Juridische le* zing. 3.20 Vroolijk programma. 5.20 Le* zing in dialect. 5.35 „Karnten”. 6.05 Weer-, econ.- en sportberichten. 6.16 Lezing over de roeisport. 6.20 !Het Elly Ney-Trio. 7-10 „Momentaufnahme ’ ’. 7.2# Berichten. 7.30 Gramofoon. 8.40 „Der Kapland-Dimant”. 9.20 Weer- eaa. nieuwsberichten. 9.35 „100 Jahre deut* sche Eisenbahn”, reportage. 9.55 Gra* mofoon. 10.20—12.20 Het Omroepdans* orkest. --- Feuilleton DE MISDAAD. 21 Jte beminnelijke ondervraag® ;er baet zich op de lippen van spijt. Zij zocht een voorwendsel om heen te «'aan en blies den aftocht. Vrouw Parizot had het er slecht afgeoracht, maar die zou niet de eenige keer zijn; zij deed nog menige poging maarde oude hield stand. Zij zweeg. Wat ging anderen liaar verreden aan? Men kon haar immers met rust laten. De pachtster verging van woede: nu heb ik al ’t mogelijke gedaan, maar vergeefsch; zij is mij te slim af. Zij schijnt te vermoeden, waarom ik haar uitvroeg. F.n ik ben .toch voorzichtig geweest. Meer dan den naam mocht ik haar niet noetr?: ■ iyJoa‘s haar geboorteplaats, haar be-1 tot Joramie, enz. . ,<>o*' de rnededeeling van den ouden her• • ’ Ü*l een uitstekend geheugen bezat, wist bron was yCü geringstea twijfel, wie Trane° ~ nrn ' M^1,1 was Joramie’s aigemeene erië'e\ i- i!' )pi, afr. nu bracht het kortstondig verbijt ner b. i:,Q voorgaliff3,er, van Ti,:ane. S'on' pn onde» War: zij wiide zekerheid herder. Deze wist e“^ den oudf dier beide trekvogels dat d« eerste geiis diefstal en de axide^f’ftZGIfe;l we" fekweld, maar een halven he;mwee ~ •• mponrlp tet, ‘ ai gebleven was. Maar hij meende te gunnen verzekeren dat de oude op den bedoelden 4sa Mei wms W men aanzetten. Is u meende jVlme. Parizot van de zaak zeker te zijn. Maar nos. ,vv.j. zij niet genoog; zij zoa ffaam.° een millioen gemist hebben van de errems als iemand was komen zeg'g’en zij een kind gehad maar dit is vroeg gestorven; of, al leefde het kind nog, wist zij het maar. Eens kreeg zij den inval dat Denise, die op den besten voet stond met Tranehron, misschien meer sou vernemen. Bjj een gesprek onder vier oogen deed rij de joqge dienstbode de schoon ste beloften; een nieuw kleed, een gouden ring» een horloge zou zij ontvangen als zij haar opdracht goed volvoerde; zij moest alles van de oude zien te vernemen en daartoe alle middelen te baat nemen; mislukte het dan moest zij de hoeve verlaten. Denise beloofde naar best te doen. Denzslxden dag nog zei ze bij hpt terugkomen van den akker tot haar oude vriendin: He meesteres heeft het tegenwoordig op u staan. Ben je er jaloersch om? Jaloersch, verbeeld je. Maar ik wou zoggen: Je schijnt een geheim te hebben en daar wil zij achter komen. Zoo? Als ik uw geheim uitvorseh en het haar mededeel, geloof ik, dat zij geen geld genoeg zal hebben, om mij te beloonen. Dat is raar, dacht de oude, en fronste de wenkbrauwen; wat mag de beweegreden van die nieuwsgierigheid zijn? Wat een moeite getroost zich dat mensch. Daar steekt iets achter. Zij hernam: . Denise, je verlangt dus, dat ik je mijn levensgeschiedenis verhaal? , „ Ik? Wat zou ik met die wijsheid doen. Denise, je bent een brave meid. Dat weet ik niet, ïranebron; maar wel dat men de lui met rust moet laten. Maarde geschenken? Die kan Mme. aan anderen geven. Ik ben er zelf kwaad om, dat ze mij uitkiest, om uitte visschen wat zij graag weet. Wat denkt gij. Daan haar onze lotgevallen aan? Zij moest zelve eens ondervraagd werden ï.aar liaar daden en voorvallen uit haar leven. Maar wacht, ik zal haar wel te woord staan. En wat zal je zeggen? Welnu, dat het mijn gewoonte niet is, lui uitte vragen. Dat zou geen passend antwoord zijn. Waarom niet? Je moet Mme. niet toornig maken zonder reden. Wat moet ik dan zeggen? Wacht tot ze vraagt, of ik je mijn geschiedenis hefb verhaald, die volgens haar zoo be lanirwaVht>n4 Uioed. ze~>-on;U1 Je eenvc>udig dat ik niets wou JJeinse haalde de schouders op. Je moet niet vergeten, dat Mme. Parizot hier te zeggen heeft. ti T aar"m 26 dan zoo nieusgieriig? Ik houd met van zoo’n soort lui. Alle vrouwen zün min of meer nieuwsgierig. Welnu, ik zal uw wil volbrengen. >— Dat zal ’t beste wezen. Toch zou ik eens graag weten, waarom Mme. zoo gaarne zou weten, wa t u aangaat. Ik ook. Wat dunkt u er van? Nieuwsgierigheid, zeg ik je. Louter nieuwsgierigheid. Als dat zoo is, vraagt ze mü vroeg of laat Ook uit. Je hebt niets te verbergen. Dat is waar; maar ik hei) ook mijn geschiedenis. Zoaals iedereen. Ja, zoaals elk. —_ Zioioals je mij hebt gezegd, heb je nooit bemind. Neen, zoo dom was ik niet. Waarom? Dat weet ik zelf niet. Misschien komt het nog wel; je bent nog jong. Met St. Juttemfe, als de lianen eieren leggen, schertste Deri-a, schaterlachend,. Zij ging voort: Er is wel eens een groote, roode slungel geweest, die praatte mij van trouwen; maar hij beviel mij niet. Ik ben eenvoudig hier naar toe getrokken. Bevalt ’t je Mer op Grandval ? Omdat jij hier bent. Aardig compliment. Ik houd van jè, weet je. Als ik eens om een of and o-o reden wegtrak? Dan trok ik ook henen. En gewende jij je dan? Dat zou wel lukken mettertijd. Je saoudt moeilijk een andere plaats als meid vinden. Ik weet niet, Tranebron; maar sinds een paar jaren heb ik zoo’n idee in ’t hoofd. Zoo? i Ik wou naar Parijs trekken. Naar Parijs? Ja en vroeg of laat moet ik er toch heen. Maar wat ga je daar doen, Denise? Hat moet ik nog zien. In Parijs leeft een man, dien ik moet opzoeken, Een heer die je daar kent? Geenszins. Ik weet alleen zijn naam en adres. Oob. kon ik toch schrijven. En danP Dan had ik al lang geschreven. Op dit «ogenblik verscheen de pachter en het gesprek nam een einde. Overigens waren zij ook de hoeve genaderd, waar brood met spek do arbeiders verbeidde. De oude vrouw was eenigazins ongerust; het moest, omdat zij het raadselaohtig vond, dat de pachtster een derde te hulp riep om haar list uitte vragen. Ja>, dacht zij, Denise heeft gelijk; het is meer dan bloote nieuwsgierigheid. Wat kan dat mensoh tooh er aan hebben als zij weet of ik Clara Guérin ben en getrouwd of niet. Juist omdat men haar tot vervelens toe was lastig gevallen, zweeg zij voortaan als een viseh en werd somberder dan ooit. Denise werd natuurlijk na eenige dagen ondervraagd. Ze schudde tot ontwo rd liet hoofd en antwoordde treurig: ’t Is niet gelukt Mme., en toch niet door mijn schuld. Maar ziet u, Tranebron is niet zooals landere menselien. Zij heeft een wil een ijzeren, zy zou zich eerder de tong laten uitsnijden dan iets te openbaren. Op zekeren avond kwam neef Rabiot op Grandval aan; dooreen brief had hij de familie Parizot van zijn komst verwittigd. Men zat juist aan tafel; daar de dienstboden tegenwoordig waren veinsde men verrassing tegenover hen. KÜk, neef Raibiat, riepen de eohtgenooten tegelijk. Dat is iets onverwachte. Gervasia vloog Joseph om den hala terwijl PKNmtfc d» hond büua platdrukte. Hoe komt dat? Ik begrijp het niet, zotii onverwachts. We daohten, dat je te Parijs zat. Bh dat woord spitste Denise de ooren. Een heer uit Parijs dacht zij; eer dijj weggaat moet ik hem spreken. Zij zag Itabiot aan maar bij den eerste® aanblik zakte haar moed inde schoenen, i Neen, dacht zij en at weer dapper doo& Jio6. Itabiot waa de reden van zijn onveil Wftdhte komst aan het opgeven. Een vrij gewichtige zaak, zei hij, rie® mij naar Blaas; dat is nogal inde buurt eS ik meende niet kwaad te doen met eens eve® over te wippen. Wees welkom, neef. Als we geweten! hadden dat je te Blois waart en niet esna tojt hier kwaamt, zouden wij boos zijn ge» woest, niet waar Parizot. Zeker, vrouw. Hoe lang kun je blijven? Morgen den heelen dag aJs je hei goed vindt. Voor een dag, verbeeld je. —■ Maar liefste, ik kan ónmogelijk lange® wegblijven. Het is te kort. Troost je, nicht; later moet Ik naa# Blois terugkeeren en dan zie je me weer. Braaf zoo. Zeg eens, zei Parizot, neef zal wef iets lusten. Met genoegen zou ik je rooden wijn' eens proeven. Terstond neef; wij hebben preci s kipf je kunt ook een eierkoek krijgen, als ja lust hebt. En nog een stukje kaas s.v.pl. < Best, je zult eens wat heerlijk aam», len. De kaas van onze heevs is puik. Dat geloof ik gaarne, nicht. Kom kinderen, hernam do pa-hcr> vrouw tot de meiden, de handen uit de mou£ wen. Jy Denise, haal de b.sle kip, die .9 vindt en pluk ze. i U, Tranebron, dekt de tafel in m.n -:a# mer, maar voor drieën, want onze neef eef mee. Maak vcort. (Wordt vervolgd) ---