BINNENLAND. Residentienieuws. ’s Gravenhage , S6 April. Hofberichten. Z. M. de Koning is hedenochtend te 4 uren uit de residentie naar het Loo vertrokken. Z. M. was bij HD. vertrek vergezeld van de adjudanten, generaal-majoor jhr. Van Panhuijs en majoor baron De Posson, alsmede van den ordonnance-olficier jhr. Van Bejjrna. H. K. H. Prinses Hendrik is volgens den Luxemburgschen correspondent van de Köln. Zeit. sinds eenige dagen het bericht is van eergisteren vrg ernstig ongesteld; de borst is aangedaan, maarde ziekte had een regelmatig verloop en er bestond geen gevaar. Zooals reeds in ons vorig nummer werd meegedeeld, waren er gisteren voor de verkiezing vaneen lid van den Gemeenteraad 1031 biljetten ingekomen. Daarvan werden 13 van onwaarde verklaard, zoodat het aantal geldig uitgebrachte stemmen 1018 beliep. Volstrekte meerderheid 510. Hiervan werden uitgebracht op jhr. mr. B. C. De Jonge 540 en op den heer A. P. Godon 444 stemmen. De heer jhr. mr. B. C. De Jonge, subst.-offic. van de rechtbank te .’s Gravenhage, is alzoo gekozen tot lid van den Gemeenteraad. De beer Lenting heeft de volgende amendementen voorgesteld op het thaos in behandeling zijnde belastingontwerp. 1. Art, 11 te lezen: »De belasting over het geheele dienstjaar bedraagt éen ten honderd van het inkomen dat, ingevolge de laatste alinea van het voorgaand artikel , tot grondslag der heffing strekt.” 2. In art. 41 de woorden: »de wetten omtrent den -accijns op het geslacht van den” tot s9 April 1866 (Stbl. no. 24)” te doen vervallen. Ter beschikking van de militaire autorit eit is gesteld een huzaar, die, terwijl hij met eene vrouw een koffijpraatje hield, goedvond haar bloedkralen ketting weg te nemen. Door de politie alhier is eene vrouw aangehouden, die een mansonderbroek uiteen winkel had ontvreemd. Met leedwezen vernemen wij uit Frankfort, dat de geniale ingenieur kapitein Liernur, -die nog onlangs te Amsterdam is geweest, bij gelegenheid dat Z. M. de werking van zijn luclitdruk-buizenstelsel bij voonde, zeer bedenkelijk ziek is geworden. Onder de kunstenaren, wien bij de voor eenige dagen geopende tentoonstelling in het Kristallen Paleis te Londen een eervolle onderscheiding is te beurt gevallen, komt ook voor onze stadgenoot de heer J. B. Tom, aan wien een zilveren medaille is toegekend voor zijn schilderij »Verandering van weide.” Aan den heer J. J. Vander Maaten te Apeldoorn is een bronzen medaille toegekend voor »Het Udeler meer.” Wij hebben indertijd medegedeeld, dat mr. B. W. A. E. baron Sloet tot Oldhuis te Zwolle, eerevoorzitter van het XXVe Ned. Landb. Congres te Groningen, 1871, benoemd was tot eerelid van het Kön. Landwirths. Gesellschait te Celle. Uit de verslagen der zittingen van het centrale bestuur dezer Vereeniging blijkt ons thans, dat ook de voorzitter van dat Congres, de hoogleeraar mr. B. D. H. Tellegen te Groningen, te gelijker tijd tot eerelid benoemd is. (Landb. Ct.) Men meldt ons nog, dat, behalve vele andere romroissiën, bij de begrafenis van den heer C. W. J. baron Van Boetzelaer ook tegenwoordig was eene commissie uit het bestuur der Ridderschap van Utrecht, waarvan de overledene vele jaren secretaris is geweest. De heer Mackay, die bij het graf het woord gevoerd heeft, was niet het lid van de Tweede Kamer, maar diens vader, mr. M. baron Mackay van Ophemert en Zennewijnen, vice-president van den Raad van State, reeds van der jeugd af een vriend van den overledene, met wien hij o. a. gelijktijdig studeerde. (ZJtr. D.) Het. kasteel Biljoen te Velp, metbijbehoorend besch en omliggende landerijen, is gisteren uit de hand verkocht aan den heer Lubs, eigenaar van het Beekhuizerbosch, dat vroeger ook tot het landgoed behoorde. De Raad van Vriezenveen heeft besloten onder eenige voorwaarden voor f 20600 deel te nemen inde 4 pCts. prioriteitsleening voor den spoorweg Zwolle—Almelo. De leening der Stoomvaartmaatschappij Nederland is nog niet geheel volgeteekend geworden. Men hoopt echter alsnog daarin te zullen slagen. Te Veendam is voor een bedrag van f 23000 ingeteekend, ten einde te strekken tot grond- en bedrijfskapitaal voor een aldaar op te richten fabriek van lucifers, onder den naam van Lucifer Belgicus. Daar dit bedrag voldoende is om de zaak in werking te brengen, is ér een bestuur der vennootschap benoemd, bestaande uit de hoeren mr. G. Nauta, als directeur; mr. M. Van derTuuk, uïr. M. G. L. Jorissen en J. Wilkens Kzn., als commissarissen. In heft hans openbaargemaakte verslag van de Staatscommissie van 1855 over de middelen tot het bedwingen van vreemde muntspeciën hier te lande, worden de volgende middelen aan de hand gegeven: 10. Spoedige vervanging der tegenwoordige kopermunt dooreen andere, die zooveel mogelijk van de Belgische in kleur en vorm verschilt; 20. Uitsluiting der fabrikanten, van wie bekend is, dat zij jn vreemde munt betalen, van alle leveranciën ten behoeve van het Rijk en voor de Handelmaatschappij; 30. Voorschrift aan de ambtenaren van den waterstaat en van het Openbaar Ministerie, om te zorgen voor strikte naleving van de bepaling, in 1860 inde algemeene voorwaarden der bestekken voor waterstaatswerken opgenomen, dat elke uitbetaling in andere dan Nederlandsche munt met f 10 boete wordt gestraft; 40. Verbod aan rijks-comptabelen om vreemde munten aan ta nemen of in omloop te brengen; 50. Strenge handhaving van het verbod van invoer van kopermunt; 60. Hetzelfde omtrent vreemde zilveren pasmunt; 70. Gelijke voorschriften als de bovenstaande ten opzichte van provinciale en gemeentebesturen. Voorts ruimere publicatie der waarschuwingen en aanschrijvingen , ruimere verspreiding van Nederlandsche zilveren pasmunt en zooveel mogelijk gelijktijdige uitvoering der maatregelen. Nadere berichten, van Elmina ontvangen, en loopende tot den 21n Maart jl., luiden gunstig omtrent de stemming der bevolking. De waarnemende Gouverneur Ferguson zou zich heiveren zoo spoedig doenlijk partij te trekken van de gunstige gelegenheid, door de rustige en vreedzame gezindheid der bevolking aangeboden, om de overgave te doen plaats hebben. Bij de bestaande gezindheid der bevolking zag de Gouverneur er geen bezwaar inde Nederlandsche forten op denzelfden dag over te geven. Dit zou, naar hij hoopte, op den lOn April kunnen geschieden, indien de Engelsche autoriteiten dan tot de overname gereed waren. Eergisterenavond omstreeks vijf uren, ontlastte zich boven de gemeente Waarde een hevig onweder, ten gevolge waarvan de bliksem door den schoorsteen is geslagen inde woning van de ar ven Joh. Harthoorn aldaar. Dezelve heeft een stuk van den schoorsteen afgerukt, is daarop naar binnen gedrongen, heeft ineen hoek van de kamer op 3 plaatsen de tegels uit den muur geslagen, waardoor de bureau en de klok, alsmede eenige sieraden die daarop stonden, aan de andere zijde van de kamer geworpen en beschadigd werden, terwijl ineen glazen kastje vier glazen werden verbrijzeld, alsmede een glas vaneen lamp gelijk aan den brander afgeslagen, en vervolgens zich zoo door den schoorsteen weder een uitweg gezocht. Gelukkig bevond zich op dat oogenblik niemand in huis, zoodat geen onheilen zgn te betreuren. Men schrijft uit Goes: Het verslag der zitting van de Tweede Kamer op Dinsdag 23 April , voorkomende in Het Vaderland van Woensdag daaraanvolgende, heeft hier algemeene verontwaardiging gewekt door het daarin als door den heer Saaymans Vader gesprokene. Is de verslaggever van Het Vaderland getrouw gebleven aan de waarheid, dan heeft de heer Saaymans Vader zich aan eene schromelijke onwaarheid schuldig gemaakt. Nadat die heer als afgevaardigde van Goes zitting had erlangd inde Tweede Kamer, heeft hij zijn getuigschrift van woon plaatsverandering ter secretarie van Goes aangevraagd en zijn domicilie verlegd naar Eversdijk (gemeente Kappetle), naar men zegt, om zich te onttrekken aan den aanslag en den Hoofdelijken Omslag, die te Goes, omdat men aldaar het accijnsstelsel voorgoed en ineens heeft over boord geworpen, nogal hoog is. Als de heer Saaymans Vader dus zijne medeleden vertelt, dat hij te Goes woont, maakt hij zich schuldig aan leugen. Zijn schoonzoon jhr. mr. J. J. Pompe van Meerdervoort, die ’s Schoonvaders lessen voor de wereld belijdt, bewoont ’s schoonvaders huis, en schoonvader komt wel des winters den vacantietijd van de Tweede Kamer bij zijn schoonzoon doorbrengen, maar de heer Saaymans Vader woont niet te Goes; dit is heilige waarheid. En wat de heer Saaymans Vader verder verteld heeft over zijne ondervindingen over de toepassing van den income-tax te Goes, toen hij lid van den Raad dier gemeentewas, och, als de notulen der vergaderingen van den Raad, tijdens hij er deel van uitmaakte , eens getrouw werden openbaar gemaakt, dan zou het misschien blijken, met hoeveel recht de heer Saaymans Vader kon spreken van den zwaren druk dier belastingen. * Amsterdam, 26 April. B. en W. hebben de commissie tot onderzoek van de verbetering van water en bodem dezer stad opgeroepen, en reeds heden is een vergadering gehouden voor de eindbeslissing in dit voorzeker zoo hoogst belangrijk onderzoek. Dezer dagen zijn met kracht aangevangen de graafwerken van den fandeeringsput der nieuwe uitwateringsluis, die van stadswege in het belang der waterverversching bij Zeeburg wordt gebouwd. ’ Sneek, 24 April. In uw no. 96 wordt uit Heerenveen nogmaals over de schoolquaestie Oldeboorn geschreven, ea gezegd dat een vroeger bericht van daar over het gehouden examen bijna tot nul gereduceerd werd dooreen schrijven van uw correspondent alhier, de plaats waar de schoolopziener en de adsisteerende hoofdonderwijzer wonen. «Toen eenmaal het zestal bekend was, waren de waardigste burgers verontwaardigd, de mindere bevolking met een oproerigen geest bezield,” enz. Wat dat bericht uit Sneek betreft, daar geen enkele syllabe daarvan tegengesproken of voor onwaar verklaard wordt, meen ik het er voor te mogen houden, dat de juistheid dier beschouwing ook te Heerenveen gedeeld wordt. Wat de verontwaardiging van Oldeboorns waardigste burgers en den oproerigen geest der mindere bevolking aldaar betreft, deze laatste is ook in andere zaken als spreekwoordelijk bekend. Toen verleden jiar in alle gemeenten om de heerschende pokken-epidemie de kermissen dat jaar werden afgesteld, en overal ook de bevolking het heilzame van dien maatregel inzag, had men weder niet gerekend op den oproerigen Óldeboornschen geest, die zich in zijn volle majesteit vertoonde, door het glazen ingooien bij den burgemeester en het tieren en razen en dreigen van het grauw, en die zich alleen bezweren liet door toegeven; zoo ook inde Raadsvergadering waarin de benoeming van den hoofdonderwijzer aan de orde was gesteld, was het blijkbaar de onheilspellende gebiedende blik van dien demon, die verdaging der benoeming en omverwerping der nominatie eischte. Is men te Oldeboorn verontwaardigd overeen zestal, opgemaakt door Burgemeester en Wethouders, niet in overleg met den schoolopziener hier is men verwonderd, verbaasd, ja meer dan verontwaardigd over den loop die deze zaak thans genomen heeft. Onbegrijpelijk is het dat mannen, wier liefde en toewijding voor ons lager onderwijs, wier onkreukbare rechtvaardigheid en totnogtoe onbesmette eerlijkheid op dit gebied in ieders mond zijn, aan den oproerigen geest van Oldeboorn opgeofferd worden; zonder dat zelfs inzage der stukken , of het hooren van den schoolopziener of zijn assistent door den Minister noodig geoordeeld is. Men vraagt , met welk recht kan hier de tusschenkomst van den Minister verleend worden? Geen enkel voorschrift van art. 22 der wet is geschonden door de examinatoren; wel is door Burg. en Weth. een zestal gemaakt, zonder overleg met den schoolopziener; terwijl datzelfde college van dag. bestuur thans vernietiging vraagt van haar eigene voordracht. Welke gedragslijn zullen de onderwijzers, uitmakende dat zestal, aannemen tot handhaving hunner geschondene rechten? Welke schoolopziener zal zich willen belasten met de waarneming van het nieuwe examen in deze bezoedelde zaak ? Wie zal na de verheerlijking van den oproerigen geest, na het vertrappen van de voorschriften der wet van 1857 de plaats van den waardigen mr. Bolman willen bekleeden? Wij betwijfelen of een bekwaam fashionable man zich daartoe leenen zal. . Nog kan ik uit zekere bronnen mededeelen, dat No. 1 van het zestal, de zoon van den heer Visser, zevenmaal gesolliciteerd heeft voor een betrekking, en van die zevenmaal vijfmaal in aanmerking geweest is, en nooit lager dan No. 3 op de nominatie gehad heeft. Juicht de berichtgever uit Heerenveen het besluit, van hoogerhand genomen, toe; wij betreuren dat toegeven aan een oproerigen geest eener domme menigte, waar het de heilige zaak van het onderwijs betreft, en inde gevolgen ' vervreemding van degelijke en practische mannen, wier geheele leven was toewijding aan de beste en nuttigste onzer Staatsinstellingen. * Heerenveen, 15 April.— In ’t middaguur gelaakte alhier de stoom- en wind-, koren- en oliemolen van den heer M. Meinesz in brand. Alles is verbrand. Alleen de belendende gebouwen heeft men door de krachtige werking der 5 aanwezige brandspuiten kunnen behouden. Men begroot het verlies op nagenoeg éen lon gouds. Zoo men mededeelt, is het grootste gedeelte tegen brandschade verzekerd bij de Maatschappij van Maagdenburg. * Kinderdijk, 24 April. De bewoners vau Kinderdijk en omstreken genoten heden het prachtige schouwspel van het afloopen van éen schip, gebouwd voor de groote vaart, Met het gunstigste gevolg toch liep van hét etablissement Fop Smit, scheepsbouwmeesters de heeren L. Smit en Zoon, te water het ijzeren clipper-fregatschip Industrie, groot 900 gemeten lasten en gebouwd voor rekening van den heer L. Smit alhier. ! Het zal worden gevoerd door kapt. C. B. Brandligt. Kenners roemen algemeen de sierlijkheid en deugdelijkheid der constructie. --- Korte berichten uit het Binnenland. Gisterenmiddag is de bliksem geslagen inden schoorsteen vaneen huis op de Prinsengracht bij de Kruisstraat te Amsterdam. Brand is er echter niet veroorzaakt. Te Rotterdam stond gisteren voor de rechtbank een heer terecht, met een deftig voorkomen en elegant gekleed. Hij wordt beschuldigd ineen zilversmidswinkel een juweelen ring gestolen te hebben.— Gisteren is een werkman te dier stede, die zich aan boord bevond van het stoomschip Magna Charta, in het water gevallen en onmiddellijk inde diepte verdwenen. Uit het water der Delftsche vaart aldaar is het lijk opgevischt vaneen sedert 12 dezer vermisten kapper. Tot deurwaarder bij de arrondissem.-rechtbank te Sneek is benoemd de heer G. W. Eisma, deurwaarder bij liet kantongerecht te Bolsward. Bij een melkboer te Leerdam is dooreen eend een zwart ei gelegd. --- Rechtszaken. Het Pr o v. Gerechtshof in Zuid-Ho Hand heeft gisteren uitspraak gedaan inde zaak van de Rotterdamsche zandschippers, vader en zoon Grunlier en den sjouwer Bijleveld, beschuldigd van diefstal van gietijzer bij nacht op een bewoond vaartuig door meer dan éen persoon. Het Hof heeft de schuld van den eersten besch. overtuigend bewezen geoordeeld en de schuld van den derden besch. niet bewezen verklaard; ten aanzien van den tweeden besch., den zoon, die een bekentenis heeft afgelegd, werden verzachtende omstandigheden aangenomen ; vader en zoon G. zijn, met vrijspraak van de verzwarende omstandigheid als zou de diefstal bij nacht zijn gepleegd, veroordeeld: de eerste tot 5 jaren tuchthuisstraf, de laatste tot een jaar correctioneele gevangenisstraf; tvrwijl de derde besch. werd vrijgesproken en dadelijk in vrijheid is gesteld. Vervolgens heeft het Hof kennis genomen van den diefstal, welke in ’t begin van dit jaar onder verzwarende omstandigheden te Rotterdam heeft plaats gehad en waarvan toen reeds door verschillende dagbladen is melding gemaakt. Den beschuldigden B. J. v. G., machinist, en C. G., stoker van beroep, is ten laste gelegd, dat zij den 14n Januari jl., des morgens te 6*/4 uren inde Goudsche Wagenstraat te Rotterdam ten nadeele van den goud- en zilverkasthouder Vos aldaar, hebben weggenomen een aantal gouden voorwerpen ter waarde van ƒ3OO, nadat eender drie luiken voor het raam van den winkel eenigszins was verwijderd en het middelste glasruit was verbroken; de ijzeren sluitboom was zelfs eenigszins krom gebogen. Verschillende der gestolen voorwerpen werden naderhand door de politie op de beschuldigden bevonden, die ten processe aanwezig waren. Den eersten besch. v. G. is bovendien ten laste gelegd op den 12n Jan. vaneen beschonken persoon een zilveren horloge te hebben ontvreemd en den 25n Dec. te voren aan een anderen man mede een zilveren horloge te hebben ontstolen, welke horloges door hem zouden zijn verkocht bij denzelfden winkelier, bij wien later de inbraak plaats had. Wat den diefstal der gouden voorwerpen betreft, trok de eerste beschuldigde zgn bekentenis, voor den rechtercommissaris afgelegd, in en gaf hij voor dat hij, voorbij den winkel gaande, twee doozen waarin zich de voorwerpen bevonden, op de stoep vond liggen; de tweede besch. ontkende mede; hij zou geheel ter goeder trouw eenige der sieraden als cadeau van S. G. hebben aangenomen. Ook de diefstallen van de horlogies aan den eersten besch. ten laste gelegd, werden door hem ontkend. Deze eerste besch. werd reeds vroeger door den militairen rechter tot drie jaar kruiwagenstraf en door het Hof in Zuid-Holland tot vijf jaar tuchthuisstraf veroordeeld. Adv.-Gen. mr. Van Maanen meende, dat de afgelegde bekentenis van den eersten besch. moest blijven gehandhaafd, daar die zonder reden was ingetrokken; wat den tweeden beschuldigde betreft, waren er voldoende aanwijzingen van diens schuld; de diefstal kon onmogelijk door éen zijn begaan, en omtrent den tweeden eenvoudigen diefstal, den ln beschuldigde ten laste gelegd, was volgens adv.-gen. geen wettig bewijs geleverd; hij eischte ten slotte schuldigverklaring van beide besch. aan diefstal bij nacht, door meer dan éen persoon gepleegd, ineen bewoond huis met behulp van breken van buiten en inklimming; den eerste daarenboven vaneen eenvoudigen diefstal en veroordeeling van: no. 1 tot tuchthuisstraf van 5 tot 20 jaren, en van no. 2 tot tuchthuisstraf van 5 tot 15 jaren, met vrijspraak van den tweeden besch. wat den tweeden eenvoudigen diefstal betreft. De verdediger van den eersten besch., mr. Kraentler, liet zijn zaak aan de billijkheid en rechtvaardiglwid van het Hof over; terwijl mr. Pape de vrijspraak van den 2n besch. verzocht, omdat er z.i. geen voldoend bewijs uit de aanwijzingen voortvlooide. Aanstaanden Zaterdag zal het Hof in deze zaak uitspraak doen. --- Onderwijs Hooger Onderwijs. Aan de Hoogeschool te Utrecht is gisteren bevorderd tot doctor inde geneeskunde de heer J. M. C. E. Le Rütte , geb. te ’s Gravenhage, oud-officier van gez van het N. O. J. leger, Ridder der Mil. Willemsorde, enz., opeen akademisch proefschrift: »Bronchitis Catarrhalis bij jonge kinderen.” --- Middelbaar Onderwijs. Op verzoek is eervol ontslag verleend aan den heer W.- Lammerink als leeraar inde handelswetenschappen aan de middelbare scholen te Schiedam. --- Lager Onderwijs. Akten-examens. Limburg. Van 17—24 April zijn te Maastricht geëxamineerd : a. 9 hoofdonderwijzers. Hiervan zijn 2 niet opgekomen en 1 heeft zich onder ’t examen teruggetrokken. Van de 6 overigen afgew. 5, toegel. 1 : G. B. Remmelder, ft. 12 onderwijzeressen voor de Fransche taal, toegel. 12: H. Ch. L. H Deraarteau, N. A. Glimmerveen, J. F. E. G. Meddens, St. Reichert, A. E. Riché, G. G. A. Vanßeijen, M. H. G. De Jong, A. M. M. Lentz, A. M. C. Poell, E. H. M. Sijrier, A. H. Schillings, A. M. Ter Kuile Leraker. c. 10 onderwijzeressen voor dé Engelsche taal, toegel. 10: A. J. Baptist, M. J. A. Eick, H. L. E. Sassen, H. C. Schlenker, A. B. L. Timans, M. M. H. Bonhommé, M. A. B. Defize, E. A. M. Nolthenius de Man, J. G. 11. Sjjben, A. M. Smolders. d. 4 onderwijzeressen voor de Iloogd. taal, afgew. I, toegel. 3: M. M. TI. Bonhommé, A. M. M. Lentz, A. B. L. Timans. Op 1 April geëxamineerd met gunstig gevolg 1 mann. candidaat voor de Eng; taal: W. Ch. Phillips. --- Kerknieuws Roomsch-katholieke Kerk. Bisdom van Haarlem. Benoemd tot kap. der S. Petrus-parochie te Leiden, J. F. G. Baede; tot kap. der S. Joseph-parochie te ’s Gravenhage, P C. Wijtenburg, kap. te Nieuwkoop; tot , past. van Kwakel, C. Vasse; tot kap. der kathedrale Kerk, Th. P. C. Sarter; tot kap. te Vlaardingen, G. P. Verbraak, deservitor te Kwakel. Hervormde Kerk. Beroepen te Gorirtchem, P. G. Vander Horst te Zevenhuizen; te Middelharnis, G. J. Vos te Katwijk aan Zee. Aangenomen Zunderdorp, door Van Vledder te Waal en Koog op Tessel. Bedankt voor Nieuwe-Tonge, door E. A. Lasonder te Berkel en Rodenrijs. Drietal voor Wier: B. H. Franken le Deldeo, H. UdenMasmante Vierhuizen en J. Rruinwold Riedel, cand. te Waaksens. Zestal te Veendam: A. S. Carpenlier Alting te Dokkum, D. G. De Haas te St. Jacobi-Parochie, J. E. Van Iterson te Oosterwolde, dr. M. N. Ringnalda te Deinum, P. Van Slooten te Teibaud en J. Swiers te Rolde. --- Doopsgezinde Gemeenten. Beroepen te Rijp, S, Kutsch Lnjenga te Westzaan op ’t Zuid. --- Kamer-Overzicht. De Tweede Kamer heeft heden de algemeene beraadslagingen over de inkomstenbelasting voortgezet. De geheele zitting werd ingenomen door de verdediging van het welsonlwerp door den Minister van Financiën, ,en ,de bestrijding daarvan door de heeren Van Kynden en Yan Kerkwijk. Het toéval wilde, dat het administratief onderzoek betrekkelijk den census, op (ast yan den Minister van Binnenlandsche Zaken ingesteld, was afgeloopen, zoodat juist heden een memorie over dat onderwerp aan de Kamer kon worden overgelegd. Na mededeeling hiervan verleende de Voorzitter het woord aan den Minister van Financiën, die de aandacht der Kamer gedurende ruim twee uren bezig hield. Dit is niet te veel gezegd; want indien de Minister zijn toehoorders al niet wist te boeien dooreen geleidelijken, regelmatigen gedachtengang, zijn joviale manier van spreken en het attisch zout, waarmede hij nu en dan zijn betoog besprenkelde, vergoedden althans tot zekere hoogte dit gemis. Ofschoon de Minister zich over de voorgestelde amendementen, thans reeds tot een aanzienlijk aantal geklommen, niet bepaald uitliet, gaf hy ons den indruk van zijn voordracht te willen redden door den raad van den heer Dam op te volgen, en in dit opzicht zeer rekbaar te zijn. Althans hij scheen de wet te willen handhaven, indien wij hem ten minste goed 'begrepen hebben, in geval de Kamer het percentage der inkomstenbelasting mocht willen verminderen en dan de accijnsen op het geslacht en de zeep behouden; en dat wel niettegenstaande de wenschelijkheid, dat de zeepaccijns uit de Rijks-middelen verdwijne, door niémand betwist wordt, en ondanks des Ministers voorliefde voor de afschaffing van den accijns op het geslacht, waarvan hij heden dooreen warme verdediging bij vernieuwing blijk gaf. Hoogstwaarschijnlijk zou deze toegeeflijkheid , die , vroeger betracht, denkelijk de inkomstenbelasting had kunnen redden, echter thans te laat komen. De Minister blijft immers nog steeds de gevolgen ondervinden van den verkeerden grondslag, dien hij aan zijn voordracht gegeven heeft. Wel stond in zijn rede van heden, in tegenoverstelling met zijn Memorie van Toelichting, de noodzakelijkheid van betere verdeeling der lasten, van wegneming der wanverhouding inde belasting der vermogenden en der kleine burgerij, op den voorgrond; maarde eischen der schatkist kwamen ook thans weder als het hinkende paard achteraan. De weerlegging der bezwaren, tegen het wetsvoorstel ingébracht op grond van den voorspoed der schatkist, was het zwakste punt van ’s Ministers rede, gelijk van zijn voordracht zelf. De voorspoed onzer financiën was zeer tijdelijk, zoo heette het thans, omdat voor een menigte onderwerpen veel geld noodig was. De Minister scheen hierbij te vergeten, dal die laalste omstandigheid tijdens de amortisatie-voordrachl volkomen bekend was, al mocht de Regeering dan ook destijds nog niet bekend zijn met de buitengewone vlucht der middelen in 1874 (die zich echfer evenzeer inde eerste maanden van 1872 heeft voorgedaan). Maar bovendien waren de behoeften der schatkist weder geheel in het vergeetboek geraakt, toen de Minister voor de toekomst, ingeval vaneen ruime opbrengst der inkomstenbelasting, de afschaffing van nog meer accijnsen voorspiegelde, en toen hij op de bezwaren, tegen het wetsvoorstel ingebracht met het oog op de onzekerheid der opbrengst, o. a. antwoordde dat er in elk geval, over twee derden van het dienstjaar, nog een speling was van ruim acht tonnen gouds. Waar de Minister de bezwaren tegen de patentbelasting opsomde, op het gevaar af vanuit den mond van den heer Van Lynden het verwijt te hooren, dal hij als Minister der Kroon een bestaande belastingwet in discrediet had gebracht, of waar hij de inkomstenbelasting op vrij volledige wijze tegen de verschillende bedenkingen verdedigde, daar was hij sterker, en het was niet zijne schuld, dat veel van hetgeen hij kon aanvoeren reeds in het voorafgegaan vierdaagsch debat door de verdedigers der voordracht was in het midden gebracht. Wij staan echter om die reden niet stil bij de motieven, waarmede de Minister de bezwaren weerlegde, tegen de inkomstenbelasting aangevoerd wegens haar beweerde onrechtmatigheid, impopulariteit, ongelijkmaligen druk, onuitvoerbaarheid en wat dies meer zij , maar stappen van zijn rede af, na nog een paar verklaringen daaruit te hebben opgeteekend. In antwoord op de bedenkingen, tegen het wetsontwerp aangevoerd op grond van het verband met. de gemeentefinanciën, gaf hij te kennen dat. hij met zijn ambtgenoot van Binnenlandsche Zaken in overlegwas getreden een wijziging der gemeentewet, die na aanneming van deze voordracht zou volgen: naar onze meening ware het intusschen beter geweest, indien de bedoelde wijziging gelijktijdig was voorgesteld. En wat de grondbelasting betrof, zij was naast de inkomstenbelasting bestaanbaar, omdat deze den persoon, gene het object trof; zooals zij intusschen thans was ingericht, tastte zij de ruilwaarde van den grond aan; de Minister meende dat zij moest worden herzien, zooals trouwens voor de gebouwde eigendommen was voorgeschreven ; een wetsontwerp hiertoe lag gereed, en daarbij zou men, door opneming van de registratierechten inde grondbelasting, het bezwaar trachfen op te heffen dat de ruilwaarde van den grond wordt geataqueerd. Na den Minister sprak de heer Van Lynd en, die de stelling, waaróp de voordracht rustte, dat ieders inkomen de maatstaf is van zijn. draagvermogen, niet bewezen achtte, en aan een ander middel door hem evenwel niet genoemd om het doel te bereiken en het kapitaal in portefeuille te treffen, de voorkeur zou hebben gegeven. Waar is het, dat het inkomen een onvolmaakte maatstaf is van de belastbaarheid; maar niet minder waar, dunkt ons, dat de criteria, daarvoor bij andere belastingen aangenomen, nog gebrekkiger zijn. Inde materie der belastingen is de volmaaktheid nog veel minder dan in eenige andere menschehjke zaak te bereiken: dat vergete men nooit. De lieer Van Lynden had vooris, zeide hij, bezwaar tegen den druk der inkomstenbelasting op den middelstand en de arbeidende klasse (die er intusschen geheel of gedeeltelijk van worden vrijgesteld), tegen haar impopulariteit en tegen de (beweerde) dubbele belasting der inkomsten uit het grondbezit. Hij wilde dat men zou terugkomen op den afstand van445/5 van het personeel aan de gemeenten , en voor het terug erlangd personeel het patentrecht, wellicht ook den zeepaccijns, maar niet dien op het geslacht, zou afschaffen. Ook de heer Van Kerkwijk scheen ons toe, ondanks eenige betuigingen van welwillendheid jegens den Minister, tegen de voordracht onoverkomelijk bezwaar te hebben. De ontworpen inkomstenbelasting Irof de inkomsten, uit arbeid verkregen, even zwaar als de renten van kapitalen; de grondeigenaars werden te zwaar belast; men behoorde meer achtte slaan op de bronnen der inkomsten, inden geest van het Engelsche stelsel, enz. Ineen beantwoording der rede van den heer Van Houten, waarbij hij van tamelijk conservatieve neigingen blijk gaf, ontkende hij ten stelligste dat de minvermogenden meer dan vroeger, of wel te veel zouden betalen; de heer Van Houten had naar zijn oordeel zelfs onstaatkundig gehandeld door dit te betoogen. Ons volk was langzaam en bedaard in zijn bewegingen, en zoo waren zijn vertegenwoordigeis ook och of hpt anders ware I en hervorming van het belastingstelsel was volstrekt niet noodzakelijk: men kon met eenige wijzigingen volstaan. De spreker ontwikkelde hierop eenige denkbeelden, die met de plannen van den Minister Van Bosse van 1869 vrij wel overeenstemden) terugneming door het Rijk éen der vier vijfden van het personeel, in 1865! de gemeenten afgestaan, herziening der huurvw als grondslag van het personeel, afschaffing vaO' patentrecht, met behoud van eenige bestanddd die een millioen konden opbrengen, afschaj der accijnsen op geslacht en zeep, en eqvival® inde invoering of verhooging van belastingen op] thee, tabak, enz.) Daar deze denkbeelden indf algemeen afgekeurd zijn, zoo zou een poging,® desniettemin in toepassing te brengen, wellicht] de «langzame en bedaarde bewegingen,” maar mi, met de ware belangen van ons volk overeenstem1 Het eind dezer debatten schijnt nog niet zeer I ook wijl de conservatieve sprekers zich daarin l dan tot dusver gaan mengen. Morgen is de! Heemskerk Azn. aan het woord. --- Staten-Generaal. TWEEDE KAMER. Zitting van Vrijdag 26 April. Geopend te lij uren. Aan de orde is de voortzetting der beraadslagingen £ wetsontwerp tot invoering eener algemeene belast!' de Inkomsten, ter vervanging van het recht van I van den accijns op het geslacht en van den acd de zeep. De Min. van Financiën zegt dat het schier on» zat zijn iets te zeggen, wat niet reeds door anderen in l den is gebracht. Om niet buitensporig lang te word de Min. daarom de onderdeelen zooveel mogelijk ter zijd Inde eerste plaats behandelt de Min. de noodzak» dezer wet, die tweeërlei is. Het is nu bijna 25 jaren dat de nieuwe Grondwet door de burgerij met belanf is begroet, want er zou nu eindelijk eene betere verdee* lasten komen; eene behoefte die zeer werd gevoeld, wa» in Maart 1848 zeide de heer Schimmelpenninck, dat b* hervorming, vooral voor de mindere klasse, hoogst nood1 was, en dat daarbij de accijns op het geslacht en de ge' belastingen het eerst in aanmerking kwamen. Is echter1 billijke verwachting der burgerij voldaan? Veel is g* Door de gemeentewet is veel verbetering aangebracht,j accijnsen zijn afgeschaft, de gemeente-accijnsen zijn K opgeheven, en de Minister verheugt zich, de Ministers hebben voorgesteld, te hebben kunnen steunen; beW afschaffing op het gemaal, die spr. niet heeft ondersteund toen reeds een nieuw element in ons belastingstelsel had worden opgenomen. De druk der belastingen, waarop de heer Schimmel)] in Maart 1848 doelde, is niettegenstaande de hervormd verminderd, integendeel de wanverhouding is grooter g»l er is een ziek element inde maatschappij, dat de. maatschappij bederft. De Romeinsche patriciër had getij maag en de leden van het volk in gelijke verhouding wilde | al bestond toen nog geen économie politique. De S) daartoe medewerken, zij kan een ziekelijk lichaam oudeij In weerwil van al] hetgeen geschied is, is de oneven') tusschen directe en indirecte belastingen nog groot. Dj verbetering is aangebracht, heeft dit altijd iii de indirej tingen plaats gehad. Zonder verbetering van de directe bdj is echier afdoende hervorming onmogelijk. Sedert 1850 is de bevolking met 18.) pCt. vermeer) toch zijn noch grondbelasting, noch patent in gelijke f; stegen; alleen liet personeel en de accijnscn zijn i( evenredigheid vermeerderd. Ook de registratierechten 1 hooger geworden. Bij dergelijke onevenredigheid tussch») en indirecte belastingen kan er niet aan gedacht vof| zooals de heeren Viruly, Van Naamen en Pyls willend) indirecte heffingen b. v. op de tabak te gaan invoe'i kan toch die versnapering van den minderen man ») belasten, evenmin als de koffie, die voor zoovelen tot opi dient. Wil men nieuwe indirecte belastingen opleggeq dan eerst een goede directe belasting zij. Nog eene noodzakelijkheid voor de wet zijn te ebfl schatkist. Men moet zich niet dooreen kleinen voorspa» laten medeslepen; de amortisatie is toch niet het g4 een overschot op onze Staatsrekening; neen, een over-? vroegere Indische baten, waaraan Indië wellicht niet spie hoefte zal hebben, is geamortiseerd. Dit bewijst niets voor J spoed van onze financiën. De Min. kon in Sept. 'lB7l nifc wat hij op 14 Januari 1872 wist; want de middelen l'is het afgeloopen jaar een buitengewone vlucht genomenj:) begon dat in het laatst van het jaar te bemerken en 1 Januari 1872 eerst de zekerheid. Als de Min. nu da*j jaar als maatstaf neemt, hetgeen een Min. eigenlijk »ïc mag, komt de begrooting ruim drie millioen voordeel doch daarin is een tekort van 9 ton, door de aanne oii'it amendement-van Naamen verborgen, zoodat het overschot jh twee millioen zou bedragen. Men vergete echter niet dat Si niet vastgestelde begrooting van Oorlog een verhooging 4, een millioen is voorgedragen en Hoofdstuk Vis verhoog1! de speling niet meer bedraagt dan ruim zes ton. Mei'iri ook niet dat met de voltooiing der Staatsspoorwegen tt»e< groote werken gesloten is ; wel spraken de heeren V' L Bergsma van bezuiniging, maar was de eerste spieker 'ln de voorste in het gelid, als het het toestaan va»!e voor nuttige werken gold? Was deze spreker niet e<*t voorstander van het onderwijs der vrouw, en wei>s‘ei zelfs niet dat de Min. van Binnen!. Zaken daarvoor be gelden beschikbaar stelde? Zal het hooger onderwijs,*”s2 geregeld wordt, niet meer geld kosten? Moeten de van ambtenaren niet worden verhoogd? Men kan he*u van 'stands gelden niet opdragen aan mensehen (fr hebben. De brievenposterij, ontzaglijk toegenomen, tot uitbreiding vereischen, en vooral vergete men ’s lall'®' diging niet, die niet zonder meerdere lasten kan organiseerd. Dit wetsontwerp strekt dus tot meer gelid: verdeeling van lasten en tot versterking van ’s lands geltFei Hervorming is noodig, zegt de Min.; is dat woord i dat men het verbetering noeme, maar daarom behort al onze belastingen niet ineens te worden herzien, ft hervorming moet een concrete gestalte aannemen ; iedef^I1 naar plannen; nemen die plannen echter vormen mi schrikt men er voor terug. Wordt dit ontwerp aari’M dan zal een belangrijke stap, zeker niet de laatste geiWjl De Min. heeft zich bepaald tot een deel. <1 De heer Van Kuyk heeft gemeend dat de Min. zijn.r te licht heeft ópgevat; met den heer Smidt zegt de M'"l dat die taak al zwaar genoeg is. Hetgeen omtrent heil met de gemeentebelastingen door den Min. geschrijf gezegd in overeenstemming met den Min. van Binnefl'* de gemeentewet zal met deze wet in verband worden ? Wat de belasting op het personeel betreft, de Mi'?1 dat men er toe zal moeten komen om het een nog aan het Rijk komt, ook aan de gemeenten af * de heer v.d. Maeseh moest deze wet daarom aan zijn Il® ken. De Min. heeft nooit berouw gehad dat hij den >T door den Min. Betz in 1865 genomen, heeft gesteund. De belastingen die door den Min. ter afschaffing steld, worden thans door hem besproken. De Min. beg>'l patentwet, een wet die steunt op de uitgebreidheid e»?l vendheid der verschillende bedrijven, maar waarvan lijke uitvoering door de schromelijkste angelijkhedal,a gelijk wordt gernaakt. De heer Blom heeft dit ten doen uitkomen. De patentwet let er hoegenaamd niet ‘n gewonnen of verloren wordt; terwijl de taxatie alleenj naar uiterlijk vertoon , hetgeen de Min. door voorheeft! toont. Reeders b. v., die geheele ladingen ontvangen, wi de eerste of inde tweede klasse worden gebracht, ‘e geeft hier den juisten maatstaf van taxatie aan? En waait® het eventueele verlies niet in rekening gebracht? OngfiiÜ"l ongerijmdheden ontstaan voortdurend. De pateutbelastfós als een belemmering voor den kleinen man; een en dez*b delaar moet verschillende patenten nemen. Er zijn zak«']i omvang hebben en veel vertooning maken, waarbij nietsh vvordt, terwijl in kleine neringen somtijds veel wordt ovefi!11 De heer Van Kuyk acht die belasting nog zoo kwaad tr omdat zij de tappers enz. zoo zwaar treft, doch de ™ uitkomen dat de tappers en kroeghouders door het getlfveel minder betalen dan de neringdoenden, niet in4 Amsterdam f27 000 en in het geheele land ruim f 295'*' Die patentbelasting nu wordt door den Min. opgelosf" algemeene inkomstenbelasting. Zij wordt niet afgescMï door oplossing verbeterd. In plaats van eene partieel®: eene geheele inkomstenbelasting voorgesteld. Wordt 6 aangenomen, dan zal men de nijverheid, inden blih'g' tastende, moeten belasten, rakende waar men kan. jf' Wat den accijns op het geslacht betreft, zegt de M'fjl vijftien jaar geleden door de heeren Van Nispen va» en 9 andere leden een voorstel is gedaan tot afscft'ft dezen accijns. Sedert dien tijd is de prijs van het ” meer en meer gestegen; de ‘ Min. rekent dus bepaal*1® heer yan Nispen lot afschaffing van dezen accijns, lïj die accijns heeft opgebracht, des te minder was de Hj kost aan de particulieren meer dm hij aan den 'f brengt; de slachter wordt daardoor alleen benadeeld, "®,t 7 pCt. speling, doch hij kan er gerust nog 7 pCt- v voordat men hem kan achterhalen. Ook haalt de,®1 redeneering aan van den heer Sloet tot Oldhuisvan het )¥« en reeds door den Min. Betz in 1865 aangehaald, waarin voor de afschaffing der accijnsén wordt geleverd. De wijst verder naar een citaat uit de mem. van beantW- !®< heer Van Nispen op zijn voorstel tot afschaffing van op het geslacht. , Na de afschaffing der gemeente-accijnsen in 1865 >s“ van het meel dadelijk met 3 cents verminderd,zt>feet!‘t! zelfs bij hoogere graanprijzen den broodprijs niet vermeerderen. Bij de brandstoffen was eene d ding, grooter dan het bedrag van den accijns, merker1 het drijven van handel werd daardoor vergemakkelijk V6 waar dat het varkens- en schapevleesch in, prijs iy t doch allé levende have is duurder geworden, en h prijs nu zijn als de accijns niet was afgeschaft? r'dt dat in vele gemeenten tegen de hoofdelijke omstemmen opgegaan zijn, maar er zijn een aantal ge’u waar die belastingen goed en tot aller tevredenheid • Dok in Engeland zou de income-tax impopulair zijn, i ie vermindering van den income-tax met 1/3 is met gejuich lli£en 1 welnu, een zoodanige vermindering zou ook hier met i p* 01'tvar,gen worden. Dit bewijst voor den bloei van het ,cfWezen, niets echter tegen de belasting. Daldelijfc zijn in Engeland ook andere belastingen, customs, „rf?''‘'lende artikelen afgeschaft of tot een belangrijk bedrag I, rd, altijd is de income-tax behouden gebleven. Op ‘lee, suiker is achtereenvolgens minder geheven, op ;j,(eri meel zijnde lasten minder geworden, het zegel op de |//sUrantie ‘is kleiner geworden; maar altijd werd de n !'%x gehandhaafd, die, te oordeelen naar de cijfers, ge„j ljk had kunnen worden afgeschaft. Men wijze, zegt de ,el c | r niet °P Amerika, waar geen grondbelasting bestaat. nA in Druisen aan de afschaffing der Klassensteuer? j,/n,r<)t gezegd: men wil betalen, maar zijn vermogen niet jj* *k>k hangen; de Min. gelooft niet aan die anti-nationaliteit, :ejj, al*een maar kunnen zijn dat men niet gaarne weten wil ’T! men niet is; hoe rijk men is,zal wel niemand geheim et '°Uilen. Inde gemeenten waar de inkomstenbelasting is, tj| eml(de publiciteit; heeft dat echter eenig nadeel veroorjji Integendeel, de werking is daar goed geweest; men zal dan s ifrf k°men niet meer naar de lengte van de beurs, maar naar lbo en h(‘t karakter te oordeelen. Menigeen zal door deze n<)?, ln verband tot deze wet, moet daarover nu reeds vóór |.. 'ririhig van het amendement van den heer Van Delden ,et ae.n gezegd. De wet noemt die heffing een belasting, zij e .] van de inkomsten van den grond; deze wet lijiet- r'ersonen' den individu, door hem te doen betalen “UI 11 hij verteren kan zonder zijn kapitaal te verminde Min. wijst op een onlangs verschenen werkje vaneen el;e geleerde, waarin van inkomen eene gelijkluidende ,it .w°rdt gegeven. .luist door het betoog van den heer )4»1S ten duidelijkste bewezen dat grond- en inkomstenec | l"ee verschillende zaken zijn; door de grondbelasting e|r® van den grond aangetast, niet echter door D Daarom behoeft men niet van herziening ■rt j belasting af te zien; voor de gebouwde eigendommen if. ‘Aaald voorgeschreven, en de vet daartoe ligt ook reeds jj> daarbij zal gestreefd worden, door opneming daarin van e, berechten, om de ruilwaarde van den grond niet ese St6n' rl w®erde ongelijkmatigheid der belasting wordt thans door besproken. De Min. zal niet zeggen dat deinkomsten;i ' v°hnaakt is, doch zal hier weder het onbereikbare moeten’ onmogelijk maken? Een belasting, Jk geregeld, dat zij op ieders schouders gelijkmatig drukt, ~1 “gelijk; men neme bijv. het onderscheid tusschen man een vromv heeft gewoonlijk minder noodig, hoewel ,i|„ ahifd doorgaat. De Minister geeft voorbeelden uit het ,ei en van de verschillende toestanden die kunnen voorkoeti!l waarmede door accijnsen en patentrecht volstrekt eillng wordt gehouden. ,7 V;i|i belasting hangt af van ziekte of gezondheid, van J [** °f jeugd , gelijkmatige druk is onmogelijk. Doch het j yan verschil tusschen inkomen uit bedrijf en inkomen P'taal acht de Minister niet wenschelijk; dit laatste kost . i 'Peer moeite om het te behouden dan het eerste; men l1- v. aan weduwen die vaneen kleine rente leven. Nij’ en overleg planten dikwijls meer voort dan kapitaal ,*ter-Jj- inderdaad wenschelijk zou zijn het verschil tusschen van de nijverheid en van het kapitaal, bij een latten persoon, aan te toonen. lne‘i, vraagt de Min., een onrechtvaardige belasting iir’(ii°IrK :1t men geen volmaakt rechtvaardige kan vinden ? (j . l°ch geen inkomstenbelasting als impót unique\\oov,, ’ er*ijl de Min. uit het voorbeeld van de gemeente Dor • |Leaanto°nt, dat de beschuldiging onwaar is dat deze 4,°P den minderen man het zwaarst zou drukken; in IJ drukt zij het meest op de klasse van ƒ 6600 tot ƒ9OOO. ifcj'ng zou inquisitoriaal zijn. Maar waarom? De belasije,,lB® geeft zelf aan op een biljet, waarop zeer be,iei) 'ragen zijn gesteld. Dit biljet wordt aan een college ‘en \S ,er. beoordeling onderworpen; bij twijfel worden »)ea I last>ngschuldige vragen gedaan, die hij al dan niet is2eJ'Voor'l<“n; men hoort hem dan weder; en al wordt bU iemand daardoor tusschen zijn belang en zijn wordt, geschiedt dit niet dagelijks? De aan-!lr overheidswege, die door vele leden gewenscht is, is .jei| enschelijk; ook ontkent de Min. dat de wijze van ’ I 00r hem voorgesteld, ruw en hardhandig zou zijn. (pit|r-?n,t* heeft de income-tax veel meer het karakter van jij • Qf, e belasting dan die, welke door den Min. is voor-J. . ontstaan moeilijkheden uit het Engelsche systeem, i per'61 l)e.staan- De Min. gelooft ook dat het gemakkeiijker i yaJl in zijn geheel te waardeeren, dan in alle onder\ J°ns bedrijf te vervallen. 'I S'zegd dat deze wet onuitvoerbaar zou zijn, doch J de patentwet wordt aangeslagen, wordt hier aangifte ■lijfer op eens 2pCt. als heffing voorgesteld, omdat hij ijji '■ later wilde verhoogen; wanneer dus bij amendei jsefl woidt verminderd, zal Van de afschaffing van de liHojs net geslacht en de zeep geen sprake zijn. Ije Min. heeft >ta eoi, e? bezwaar tegen lagere helling voor inkomsten beeitle m .nr bedrag. De heer Kanpeyne heeft gezegd dat de ide oe‘fijkheden oplevert, doch men geeft zichzelf aan, i ln(|erhe,e bepaling geschiedt, zoo noodig, ineen vertrouweiH)raC[',°Ucl met de zetters. Nooit zal men tegen bezwaren in vfcur 3, Beheel gewapend kunnen zijn, dit erkent de Min. 11 heeft jhÜ heen ? heeft de heer Van Kuyk gevraagd; de Macht •* reeds gezegd ;de Min. zal de leden, die hem Meen 'Vll.len betalen, brengen in het land waar geen patent . hetl?ujti,lsen op het geslacht en op de zeep bestaan, en jiisten • Se,d misschien nog veel verder. De goede uitjit Ue jj; r bikomstenbelasting in Engeland, Pruisen en Hamburg ïhloing ‘ bitkomen, daar is het belastbaar kapitaal voortdurend nff)iGr ,n> er bestaat dus kans dat men zonder hooger percentage 4mde -.een hooger bedrag zal komen. Het is natuurlijk dat het ul-heirj ?jfer van bet belastbaar kapitaal op geen wiskundige (fcg ban bouwen, doch zij verdiende daardoor niet de beïj getl an den heer Kappeyne, dat zij geheel uit de lucht zou !l»Sti|,’rePen- Waren wij even rijk als Groot-Britannië, de iVig ® z°u 10 millioen opbrengen. Er is in elk geval een &iie ,n van ruim 8 ton over 2/3 van het belastingjaar. Het i'e ,/arning, zooals alle andere ramingen. n. e*nd>gt met de woorden waarmede de heer Dam ftSj e** is; er heerscht rust inden lande, er bestaat geen ;4en’ betere tijd dan tot hervorming in het belang van den ehn,e m;>n is niet denkbaar, vooral daar de vervanging van =hts o°b perste levensbehoeften door directe belastingen jjl tij(3„te.n finaestie van tijd is. Zal de volksvertegenwoordiging !r(hgl ■ ?De Min. hoopt het niet, hij hoopt dat de ■ °gdfil<* onzer instellingen door de aanneming zal worden 4 Van6p-'v'An Lvnden v. Sandenburg gelooft dat de er' niet de leer van den heer Thorbecke omtrent het present*', een gouvernement heeft in aanmerking genomen. De :entbe| ls do°r dezen Min. ten krachtigste veroordeeld, niet de jfeeba* ting. doch de nog steeds bestaande wet waarop zij 'teld6Perd- H°ewel spr. noch van deze wet, noch van devoor-Wh (j0 afsohaffingen van accijnsen veel zal zeggen, wil hij /!, j0 J' oitkomen dat de afschaffing van den zeepaccijns hem J't lja. , d'e op het geslacht hem niet wenschelijk voorkomt. h j5. J® omdat geen verlaging van vleeschprijzen te verwachte vai Sestftld dat ware zoo, toch zal dit niet komen ten Igt, § ” pen, voor wie men de afschaffing hoofdzakelijk beding Pr' ls voor wijziging, niet voor afschaffing der patentbew°§’ “'f'dat de mindere man door die belasting niet wordt Jet (] • den regel wordt het patent door den consument, |i)s den producent betaald. til.' “'Onzakelijkheid tot het voordragen dezer wet, door den lehsta ed*gd> wordt door spr. niet toegestemd, want niet{ W , de de reeds afgeschafte belastingen en accijnsen is T*>ster i bevolking verhoogd. Deze uitspraak, door den Ne ,v.en gedaan, is waarlijk niet vertroostend voor de » m 'v®l’hing dezer wet. De Minister van Financiën vraagt elnst !i ' a" de koffie zal willen belasten, en de Min. van Kol. •i pe totdusver onbelaste uit Java uitgevoerde koffie met Witter honderd kilogr. Indirecte belastingen drukken op den 'jet tot’ alleen de accijnsen op de jenever en de suiker, die 'Ju inde voedingsmiddelen van den minderen man behooren, at d6 p laatste jaren hooger geworden. Ook ziet spr. niet in Nriuj, “®h°efle van de schatkist die noodzakelijkheid tot in*tgejpLr?ner inkomstenbelasting noodig maakt. Is het nu werkelijk , dat wij eene afzonderlyke Indische en Nederlandsche I "ebben ï Niet zonder protest kan spr. de bewering laten van den Min. dat de tien millioen uit Indisch geld zijn geamortiseerd. Spr. stelt de vraag: is de voornaamste stelling waarop deze wetsvoordracht is gebaseerd, bewezen? De stelling namelijk dat ieders inkomen de maatstaf is van het draagvermogen inde belastingen. Dit bewijs moet door de voorstanders van deze wet Worden geleverd, doch dit is niet geschied, noch door hen, noch door den Min. en daarom is deze wet impopulair. Verschillende spreke s hebben dit aangetoond Het bewustzijn dat deze wet steunt op eene onverdedigbare theses, op eene onrechtmatige theorie, op eene onrechtvaardige basis, maakt haar impopulair. Vooral maakt spr. den heer Van Houten daarop opmerkzaam ; deze spr. toch schijnt die waarheid te hebben gevoeld; de Min. heeft zich daarvan door de bewering dat ongelijkmatigheid in belastingen altijd zal bestaan, kort afgemaakt. De theorie is niet genoeg verdedigd, om op de uitvoerbaarheid inde practijk te kunnen rekenen. De theorie is dan ook niet te verdedigen, en daarom is de geheele wet vicieus. Men beschouwt het denkbeeld van inkomen veel te abstract en vat de inkomstenbelasting te veel op als eene reëele, terwijl zij louter persoonlijk is. Het draagvermogen van A. wordt gelijk gesteld met dat van 8., maar het draagvermogen is altijd verschillend, alweder een bewijs dat de stelling waarop de belasting rust, onhoudbaar is. De wensch om het kapitaal in portefeuille te treffen, had niet tot eene inkomstenbelasting aanleiding moeten geven. Men had daartoe naar andere middelen moeten zoeken. De heer Smidt heeft door zijn stelling, dat ieder naar zijn draagvermogen de lasten van den Staat zal moeten torschen, het beste bewijs tegen deze belasting geleverd. Spr. bestrijdt de argumenten, door de heeren Dam, Smidt en Van Houten aangevoerd; deze zijn niet bewezen, dus kan de tegenovergestelde meening juist zijn. De gegoede middelstand en de arbeidende klasse worden door de inkomstenbelasting benadeeld, want men onttrekt geld, dat voor hen beschikbaar is, om dat aan de schatkist te geven, die het niet noodig heeft. Ook de bezwaren van moreelen aard, de anti-nationaliteit enz. worden door spr. gereleveerd; nog doet spr. uitkomen dat de weinige waarborgen, in deze wet voor de uitvoering gegeven, haar nog meer onaannemelijk maken. In plaats van bij de zucht naar belasting-hervorming het bestaande nog meer uit elkander te rukken, had spr. een goed geheel willen zien voorgesteld, waartoe o. a. de terugneming van het aan de gemeenten afgestane Vs gedeelte van het personeel behoort. Die afstand heeft ons belastingstelsel inde war gestuurd, en dit zal door de inkomstenbelasting nog meer geschiede. Men zou bij de teruggave van */s vall het personeel den patentbelasting kunnen afschaffen zonder equivalent en inde finaneiëelen nood der gemeenten op andere wijze kunnen voorzien, b. v. door de heffing vaneen gemeente-patent in plaats van het Rijks-patent. Indien, gelijk men beweert, de patentbelasting eene belasting op het inkomen is, dan is de grondbelasting een percentage van de inkomsten van den grond, zoodat de grond bij invoering der inkomstenbelasting tweemaal door dezelfde belasting zal worden getroffen. Wil men verandering der grondbelasting door herziening van het kadaster, spr. is daar niet tegen. Spr. komt tot het betoog van den heer Van Houten over de hoofdelijke omslagen inde Ned. Hervormde Kerk, en ziet in dat betoog een pleidooi voor het heffen van inkomstenbelastingen in gemeenten, echter niet in het Rijk. Ook de brochure in 1855 dooreen anti-revolutionnair geschreven, kan op spr.’s meening van geen invlaed zijn; hij zal daarom zijne overtuiging niet verloochenen. Spr. is van meening dat het algemeen gelach, dat ontstond toen de heer Van Houten zeide dat de anti-revolutionnair zijn betoog had gebaseerd op Gods woord, al zeer weinig pleitte voor de goede werking vaneen wet, waarvan de uitvoering rust op een eed Wat de vergelijking met Engeland betreft, wijst spr. op de fabel van de kikvorsch en de os; het kon ons wel eens gaan als de kikker. Men neemt Engeland als voorbeeld, doch volgt het niet, want toen in Engeland de income-tax werd verhoogd, werd ook de belasting op de thee vermeerderd. Spr. zal bij de behandeling der amendementen de discussie afwachten, alvorens zijn stem daarover te bepalen. De heer Van Kerkwijk erkent gaarne dat veel bezwaren, die hij tegen het wetsontwerp had, verdwenen zvjn; echter zijn nog vele blijven bestaan. Spr. is nog geenszins overtuigd of het niet beter zou zijn inkomstenbelastingen te heffen in gemeenten dan door het Rijk. Volgens dit ontwerp moeten zij die van hun verdiensten leven, evenveel betalen als zij die op de renten van hun kapitaal teren. In deze vrijzinnige politiek moeten zij die niets doen voor de welvaart der maatschappij en uit de renten van solide fondsen leven, hooger belast worden dan zij die door nijverheid en handel ’s lands welvaart bevorderen. Dit is in dit ontwerp niet het geval. Een lang betoog over de grondbelasting en over de onrechtvaardigheid die er zal bestaan, door de grondeigenaars tweemaal te belasten, zal spr. niet houden, alleen gelooft spr. dat de heer Van Houten zich te dien opzichte meer vasthoudend had moeten toonen en aan het Engelsche systeem van verschillende heffingen had moeten blijven vasthouden, ook omdat dit op den landbouw van veel invloed had kunnen zijn. Volgens dit wetsontwerp zullen ook de fondsenhouders gelijkelijk worden getroffen, zonder op de soliditeit of insoliditeit hunner fondsen te letten. Ook wordt in het ontwerp niet gelet op die inkomsten, die niet anders zijn dan teruggave van kapitaal. De indruk, op spr. gemaakt door de rede van den heer Van Houten, is zeer onaangenaam ; het moge een bewijs zijn van grondige studie, het is zeker geen bewijs van staatsmanswijsheid om in déze vergadering uitdrukkingen te berde te brengen alsof de rijke man hier den minderen man zou onderdrukken. Spr. teekent tegen deze rede protest aan. Ook ziet spr. niet in dat wij hier, zooals de heer Van Houten gezegd heeft, te doen zouden hebben met een uitsluitend politieke zaak. Wat door den heer Van Houten daaromtrent gezegd is, beaamt spr. niet; inde maatschappij in het algemeen bestaat geene politieke afscheiding. Het is niet meer de vraag of men conservatief of liberaal is, doch of men clericaal of anti-clericaal is. Spr. doet nog verder uitkomen dat de oligarchie, waarvan de heer Van Houten sprak, niet bestaat; er zijn slechts enkele accijnsen, nl. zout en zeep, waarin de armen meer betalen dan de rijken. Ook inde indirecte belastingen wordt door de rijken meer betaald dan door de armen; successierecht, registratie enz. worden evenzoo voor een zeer groot deel door de rijken opgebracht. De belasting, door de armen opgebracht, is minder geworden, doch het cijfer der opbrengst hooger; wie hebben dus het excedent betaal J? Natuurlijk de rijken. Spr. kan de stelling van den heer Van Houten niet aannemen, dat de verwerping van deze wet niet zou pleiten voor het kiezerspersoneel; als er dan zulk een slecht kiezerspersoneel is, hoe komt het dan o. a. dat de heer Van Houten tot volksvertegenwoordiger is gekozen ? Spr. is het in hoofdzaak met de Regeering eens, wat betreft de voorgestelde afschaffingen; belasting-hervorming wil spr. niet, wel wijziging van ons belastingstelsel; zoo heeft de vertegenwoordiging van het jaar 1850 er ook over gedacht, de Min. Blussé was toen van hetzelfde oordeel. En zijn wij niet vooruitgegaan? Spr. haalt de voorbeelden aan. Ons volk verlangt geen radicale hervorming; ons volk is langzaam en traag en zoo zijnde vertegenwoordigers ook. Het gaat met de belasting als met een oude en een nieuwe jas. De oude zit veel gemakkelijker dan de nieuwe, al is de nieuwe fraaier, mits men een zeer bekwaam kleermaker hebbe die alles gemakkelijk en aangenaam weet te maken. Spr. was ingenomen met een vroeger plan van den heer Van Bosse van 1869 om de inkomstenbelasting uitsluitend te doen heffen inde gemeenten, doch dit plan is nooit in discussie gekomen. Spr. is nog van deze meening; het Rijk zou daarbij alleen verteringsbelastingen kunnen heffen. Gedeeltelijke terugneming van het personeel door het Rijk is de eenige weg om tot verbetering hiervan te komen. Bij het voorstel van den heer Van Houten tot verbetering dier belasting was het eenig argument der groote gemeenten , dat de opbrengst daardoor zou verminderen. Zij vroegen niet eens of het rechtvaardig was. Spr. wenscht tevens gedeeltelijk behoud van het patent, zoodat dit nog éen millioen zou kunnen opbrengen. Ook de herziening der huurwaarde voor het personeel acht spr. zeer noodig, deze heffing zou daardoor met drie of vier millioen worden vermeerderd. Sommige accijnsen wenscht spr. wel afgeschaft te zien, doch daartegenover verhooging van de belasting op het bier en belasting op de thee en de tabak. Nog bestaat bij spr. een groot bezwaar tegen deze belasting, nl. de onzekere opbrengst. Spr. eindigt met eene aanhaling uit het artikel inde Gids van den heer Pierson. De zitting wordt gesloten. Van dqn Minister van Binnenlandsche Zaken is ingekomen een memorie nopens de censusverhouding, ingevolge de belofte, door den Min. inde mem. van beantw. over hoofdstuk V der begrooting voor 1872 afgelegd. Deze stukken zullen als vervolg op de begrootingstukken worden gedrukt en rondgedeeld. Heden is verschenen het Voorloopig Verslag op het wetsontwerp tot regeling en voltooiing van het vestingstelsel. Kveu als hij de behandeling van het wetsontwerp tot definitieve vaststelling van het 8e hoofdstuk der staatsbegrooting gaf men te kennen dat de houding zoowel van het Kabinet in ’t algemeen, als van den tegenwoordigen Minister in ’t byzonder, ten aanzien van ’t gewichtig vraagstuk van ’slands defensie, wel geschikt is om bevreemding te wekken. Toen de Mhiister den wensch had uitgesproken , dat de Kamer beginnen zou de door hem gehandhaafde wetsontwerpen van zijn voorganger te behandelen, opdat hij uit hare discussiën licht zou kunnen putten en tijd vinden om die wetsontwerpen te bestudeeren, veroordeelde de Kamer bij hare beslissing over het voorstel van den heer Van Wassenaer dit denkbeeld, blijkbaar strekkende om een initiatief, ’t welk van de Regeering moet uitgaan , op haar over te brengen. En wat gebeurt nu na eenige dagen ?, De Minister zendt nota’s in, waaruit blijkt dat hij twee der wetsontwerpen van zijn voorganger, dat wegens de militie en dat wegens den aankoop van oorlogsmateriëel, inde hoofdzaak overneemt, terwijl hij het derde betrekkelijk het vestingstelsel, waarover hier meer bijzonder gehandeld wordt, in ’t groot wijzigt, maar inde onderdeden onveranderd laat. Hij voegt er namens de Regeering de aanmaning tot bespoedigd sectie-onderzoek by, even alsof de vertraging, die de zaak ondervonden heeft, zelfs inde verte aan de Kamer te wijten ware. Men kon die handelwijze des Ministers moeilijk anders dan lichtvaardig noemen. ITot staving van deze ongunstige oordeelvelling over de handelwijze des Ministers, beriep pnenjzich vooral op dé zeeronvoldoende toelichting der ingrijpende wijzigingen, door hem in het vestingplan van zijn voorganger gemaakt, zoodat reeds daarom de overtuiging dat men hier afdoende verbeteringen aantrof, moeilijk wortel kon schieten. Ineen der afdeelingen voegde men er bij dat ook de houding van den Min. van Marine ten aanzien van deze gewichtige aangelegenheid wel iets vreemds had. Na zich met het oorspronkelijke voorstel van den generaal Van Mulken vereenigd te hebben, die ƒlO4OOOOO voor de voltooiing van het vestingstelsel besteed wilde hebben, heeft de genoemde Minister zijn adhaesie geschonken aan het voorstel van generaal Engel vaart, ’t welk de kosten van dien maatregel op meer dan ƒ3O millioen bracht, en thans weder inde ingrijpende wijzigingen in. dat laatste plan toegestemd. Ook nu werd weder de vraag besproken of regeling van ons verdedigingsslelsel bij de wet nuttig en wenschelijk ware. De voorstanders van eene wet als de tegenwoordige stelden op den voorgrond, dat door het vaststellen daarvan aan ons vestingstelsel meer stabiliteit zou worden gegeven. Door verscheidene leden werd twijfel geopperd of die verwachting niet overdreven, ja zelfs ongegrond ware. Zulk een wet rust op het onjuiste denkbeeld dat er inde begrippen omtrent hetgeen voor de verdediging des lands noodig wordt geacht, geen verandering zal plaats hebben. Enkele leden verklaarden zich tegen een vestingwet, omdat zij zich niet konden voorstellen dat Nederland anders dan door een overmachtigen vijand zal worden aangevallen, en omdat zij de verdediging tegen zulk een vijand onuitvoerbaar achtten. Met opzicht tot het aan te nemen vestingstelsel lieten zich ook nu weder uiteenloopende gevoelens gelden. Door sommigen werd gevraagd of men niet al te veel waarde hechtte aan de bestaande of te verbeteren liniën en vestingen, en of het gevoelen van den generaal Knoop, die zonder ze geheel te laten varen, toch voornamelijk ’s lands verdediging wilde laten afhangen van de levende strijdkrachten, niet de voorkeur verdiende. Eenige leden die het toejuichten, dat de Regeering bij hare tegenwoordige voordracht een meer geconcentreerd verdedigingsstelsel had aangenomen, dan de denkbeelden van Van Mulken meebrachten, meenden dat in dit opzicht nog verder moest worden gegaan. * Ook voor zoover men zich tot het brengen van aanzienlijke geldelijke offers voor de voltooiing van ons vestingstelsel bereid toonde, kon men zich niet ontveinzen, dat de daarvoor thans aangevraagde buitengewoon hooge geldsommen een pijnlijken indruk hadden gemaakt. Door enkele leden werd twijfel geopperd of het wel goed en raadzaam ware de stelling van Amsterdam in het verdedigingsplan op te nemen. Ook werd de bedenking gemaakt of inde plannen der Regeering genoegzaam gezorgd is voor de behoefte van Amsterdam aan drinkwater. Met opzicht tot het behoud van de Grebbelinie of liever van het besteden daarvoor van zulk een aanzienlijke som gelds, heerschte veel verschil van gevoelen. Men wenschte dat de Minister de noodzakelijkheid om Den Bosch als vesting op te geven, nader zou uiteenzetten. Naar ’t gevoelen van eenige leden zou, in verband met de verdediging der Noordelijke provinciën en het verzekeren der daar aanwezige hulpmiddelen voor de algemeene verdediging, het opgeven van de stelling Groningen-Delfzijl onverantwoordelijk zijn, als niet op afdoende gronden werd betoogd dat het behoud daarvan onmogelijk is. Aangenomen dat de stelling Groningen-Delfzijl opgegeven moest worden, scheen er iets tegenstrijdigs en verkeerds in, aan de verdediging der kustbatterij Delfzijl een aanmerkelijke som te besteden. ---