Advertentie Nieuwe Aboimés out«V I? * ki A Tangen „Eet V auerland tot 1 November gratis. --- BUITENLAND. POLITIEK OVERZICHT. ls GRAVENHAGE, 22 October. Men weet, dat Gladstone in zijn blief voor de Armenische meeting inde St. Jameshal de meerling, dat Engeiand door zelfstandig te Konstanlinopel op te treden, een oorlog met een of meer Mogendheden zou uitlokken, • verklaarde voor een „wilde paradox, door rede noch geschiedenis gesteund1”. Dat zag op Rosebery en deze heeft -er geen gras over laten groenen om den grootten ouden, man te antwoorden. Eergisteren nam. Ho sebery deel aan ’t jaarlijksohe oesterfeest tei Co-1- chestetr. Het voornemen was niet daar een politieke, rede te houden en men keek dus eenigszins vreemd op, toen de ex-premiar het woord vroeg en verklaarde, dati hij zich geheel en met nadruk aansloot bij het beleid van Salisbury ten opzichte van de Oostersche quaestie. Hij zeide stellig overtuigd te zijn „om redenen, zoo onomstootelijk, dat! de rhetorica van geen enkel staatsman ze zou kunnen omverwerpen”, dat een afzonderlijk optreden van Engeland in het Oosten noodzakelijk zou moeten uitloopen op een groeten Europeeschen oorlog. In d!a verslagen van de meeting inde St. Jameshal had hij geen enkel praktisch voorstel gevonden.; de door Courtney voorgeslagen politiek, om Cyprus terug te geven en Egypte te ontruimen, Uoemdie, hij een praktijk, die een schelm, op een onnoocselein hals kon toepassen, maar geen tijdverdrijf voor een groote, eervolle natie. Hij herhaalde, dat hij het inde: Oostersche politiek niet lord Salisbury hield, en hoopte, dat zijn gehoor zich niet zou laten influenceerea door de voorstanders vaneen geïsoleerd optreden. De verklaring van Rosebery zal niet nalaten te drukte maken en den toekomstigen Armeni■Schen meetings, indien daar nog plan op bestaat, veel afbreuk doen. Men leidt uit de speech van Rosebery ook af, dat hij volstrekt niet voornemens is zich uit de politiek terug ie trekken en ook niet er tegen zou zijn later 'veer als leider der liberalen op te treden. Het mag intusschen betwijfeld worden, of daar ooit iets van komt, De radicalen onder de liberalen hebben nooit met Rosebery opgehad ten. hebben zeer af doende verklaard, clat het nu Voor goed uit is met zijn leiding. Inde Turksohe hoofdstad1 komt ook niet. veel Verandering inde zaken, De „Pester Lloyd lieeft nu eenige mededeelingen ontvangen van fceu Turksch staatsman, waarin wordt uiteengezet, hoe ’t eigenlijk komt, dat de hervormingen ia Turkije nooit uitgevoerd worden. Die reden is geen. andere, dim dat het sinds jaar en dag ontbreekt aan de ziel van alle dingen, het- geld -Men verwijt ons dikwijls”, dus schrijft de Turksohe staatsman, „vele bepalingen van het Serlijnsoh© tractaat. niet vervuld te hebben en tiet die hervormingen te hebben ingevoerd! door Europa verlangd. Tegen deze beschuldiging moet ik protesteeren, niet alleen in mijn eigen naam, maar, naar ik geloof, ook in naam de verschillende Turksche bewindslieden sedert 1878. Hoe kunnen wij hervormingen invoeren, wanneer wij geen middelen hebben om Zé uitte voeren? Bovendien, hoe kunnen wij gedwongen worden te handelen overeenkomstig de hervormings-clausulen van het Berlijnsche C’acta&t, wanneer het geld, dat ons krachtens dia schikking toekomt, in werkelijkheid niet in de schatkist vloeit? Het Berlijnsche tractaat, tet ig waar, bepaalt de invoering van hc-rvortiingen op Kreta en in Klein-Azië. Bepaalt liet- aan den anderen kant niet, dat al deze ba lkan staten, welke krachtens het Congres ten koste van Turkije uitbreiding van grondgebied ontvingen, zich moesten verbinden om te helpen bij de aflossing van de Turksohe Staatsschuld? Hebben Griekenland, Bulgarije, Servië of Montenegro tot- nog toe ooit éen piaster er toa bijgedragen ? Ja, het is geenszins waarschijnlijk, dat Turkije ooit iets van hen zal ontvangen. Zoolang de kleinere Balkansta.ten, niet deelnemen aan de aflossing van de Turksche. schuld,, zal het voor de Porte ónmogelijk zijn om de heiwormingen in te voeren, noodig om aan dia ongunstige toestanden inde verschillende provinciën een einde te maken, over welke Europeesche staatslieden klagen.” Ten slotte, verzekerde de Turksohe staatsman, dat „de ambassadeurs te: Konstantinopel tot. de conclusie zijn gekomen, dat, zoolang Europa Turkije geen financieelen steun verleent, het eischen van hervormingen zuiver theoretisch blijft, zonder vooruitzicht op tenuitvoerlegging inde pract.ijk.” Da.t het revolutionaire Armenische comité nog altijd werkzaam blijft, hoeveel Armeniërs er ook al opgepakt zijn, blijkt uit verschillende feiten. Mgr. Azarian, de Katholieke Armenische patriarch, kreeg van dit comité een dreigbrief, waarin een socn van 400 Turksche ponden verlangd wordtl Ook een Armenisch advocaat, Cc.lodian, heeft men geld trachten af te persen. Hij ontving een brief van twee leden van het comité, die, onder bedreiging, geld verlangden. De advocaat riep de hulp der politie in, en twee politie-agenten gingen naar het huis om de afdireigers in hechtenis te nemen,. De agenten werden beiden echter ernstig verwond, éen hunner werd uit de eerste verdieping geworpen en de twee Armeniërs vluchtten. Consulaire berichten uit Karpoet brengen thans bijzonderhedën betreffende de 15 September in Eguin gehouden „slachting van Armeniërs”. Ten gevolge vaneen den vorigen dag uit Konstantinopel aangekomen' depêche, meldende, dht de Armeniërs een aanslag inden zin hédden, werden maatregelen getroffen, en deze schijnen er werkelijk toe bijgedragen te hebben de Mahomedanen te verbitteren. Van de 1150 Armenische huizen in Eguin zijn 980 volkomen vernield en alle werden geplunderd. Twee duizend Armeniërs, waaronder vijftig vrouwen en kinderen, zijn gedood De cijfers lijken wel wat kolossaal. Volgens dé „Daily Messenger” zullen 150 Armenische vluchtelingen, met een Nederlandschestoomboot te New-York aangekomen, als zonder middelen, van bestaan naar Europa worden teruggezonden. Het Heilsleger had hun in Nieuw-Yetrsey een onderkomen aangeboden, maarde bevolking bleek van deze gasten niet gediend. Wat niet zoo onnatuurlijk is. De Amerikaansche consul te Konstantinopel, Terrell, bericht echter, dat de Porte aan al de vali’s dier Aziatische provinciën last gegeven heeft om vrijgeleide te verstrekken aan de vrouwen en kinderen van in Amerika gevestigde Armeniërs, die derwaarts willen verhuizen. De gezanten te Konstantinopel hebben weeleen krachtige nota. gericht tot de Porte, ditmaal over de onrechtvaardige terdo-odveroordeeling vaneen onschuldigen Armeniër, wiens vrijlating aan den Belgischen gezant was beloofd. Inde nota wordt-, volgens den „Times”- corespondent ,verklaard, dat, als de Armeniër niet. in vrijheid ivo-rdt gesteld, de gezanten gemeen schappelijk „ernstige maatregelen” zullen- nemen. Behalve deze collectieve nota, heeft de Porte er nog éen ontvangen van den Italiaanschen gezant, dia verontwaardigd is over den onbeschoften toon, welken de Minister van Politie in zijn brieven aan het gezantschap heeft aangeslagen. Uit Berlijn wordt berioht, dat de antisemietischo „Staatsburger Ztg.” is. in beslag genomen, omdat zij, bij de bespreking van de arrestatie van de journalisten Van Lutzow en Leckert-Larsen, den staatssecretaris Marsohall en het Departement van Buitenlaudsche Zaken had aangeweze-n als de bron der pers-intriges tegen de personen, die heit vertrouwen des Keizers hebben. De Rijkskanselier en baron Marschall zouden vast besloten zijn dooreen proees te doen uitmaken, van. wie eigenlijk de intriges uitgaan, waardoor men hem bij den Keizer verdacht wil maken. Door de verklaringen van getuigen is reeds vastgesteld, dat de beleedigende artikelen tegen de hooggeplaatste personen zijn binnengesmokkeld inde pers onder voorgeven, dat zij afkomstig waren van baron Marschalk Generaal Baldissera heeft, volgens de „Messagero”, aan de Italiaansche Regeering medegedeeld, dat Ras Manga,soia op de grens der Italiaansche kolonie in Afrika een aanzienlijke strijdmacht heeft vereenigd, naar hiji voorgaf om eenige oproerige stammen te onderwerpen. De andere Ras zijn, onder voorwendsel proviand te moeten halen, opgerukt inde richting van Borumieda. Een staaltje van verkiezigsmanoeuvres, bij den strijd om het Presidentschap van de Yereer.igdë Staten. De democraten waren voornemens, kort vóór de verkiezing een brief van M’Kinley uit 1890 te publiceeren, inde hoop daardoor de Engelsche en lersohe kiezers van hem te vervreemden. M’Kinley zou nl., in antwoord op een verzoek om aan zekere personen een pensioen te bezorgen, gezegd hebben, (hit hij er niet voor was om pensioen te verleenen aan Britsche en lersche huurlingen, die naar Amerika komen, dienst nemen in het leger en een flink handgeld en een goede soldij ontvangen. De republikeinen kwamen echter achter het plan. en zijn hun concurrenten vóór getweest door den brief, die zooveel stemmen moest bezorgen aan de democraten, nu reeds openbaar te maken. Zij toonen echter tevens aan, dat de brief een gefingeerd stuk en niet van M’Kinley afkomstig is. Tegen Zaterdag is te New-York een „sound mo-ney”-meeting georganiseerd, waaraan 400 vereenigingen zullen deelnemen ; daarna is er een fakkeloptocht van 40.000 personen, en een schitterend vuurwerk, da-i $ 20.000 zal kosten. Men moet het er maar voor over hebben. En men begrijpt, dat zij; die hiervoor geld geven, ook weer hun berekening hebben, – niet ten voordeel» van het land. --- Brieven uit het Oosten. (Particuliere correspondentie.) Koustaiitinopel, 16 Oct. Zooals ik reeds in mijn vorigen schreef, is de Ottomaansche Regeering, die na de gruwelen van 26 Augustus jl. op alle mogelijke wijze de emigratie van Armeniërs inde hand werkte, plotseling van tactiek veranderd, om redenen die ons duister blijven. Dit blijkt het best uit een officieel communiqué, waarvan ik hier een gedeelte laat velgen: „Sedert de laatste gebeurtenissen ziet men een aantal Armeniërs, vaders van gezinnen en ongehuwden, al of niet een betrekking bekleedende, Konstantinopel verlaten, om naar verschillende oorden uitte wijken. Er zijn ook een aantal vagebonden, die. er in slagen de Anatolisclie provincies te bereiken. Kwaadwillige lieden en drijvers streven er naar dteze emigratie toe te schrijven aan dein, het land heersohende onzekerheid, en verbreiden tot dit doel geruchten, die zuiver verzinsels zijn. „Daarom moet worden opgemerkt, dat. de Keizerlijke Regeering, volhardende in de> staatkunde van gerechtigheid, die sedert de oprichting van het Keizerrijk is gevolgd, een politiek, die ten doel heeft het leven, de eer en den eigendom der verschillende in het Rijk gevestigde volkeren te bescheimen, alle maatregelen neemt, om, onder toezicht van Z. M. den Sultan, alles te beletten, wat aanleiding zou geven tot onrust en ongerustheid en tot emigratie... ” Volgen de maatregelen, in soortgelijke termen vervat, waarbij de Regeering ter kennis van de uitgewekenen of tot emigratie geneigde Armeniërs brengt, dat zij wèl moeten nadenken over hetgeen zij, doen, want dat zij, eenmaal naar een vreemd land vertrokken, de hoop moeten laten varen om ooit in het Otto maansche Keizerrijk terug te keeren. Met dit doel zijn strenge maatregelen bevolen om den terugkeer te beletten van allen die uitgeweken zijn en binnen zes weken na de dagteekening der kennisgeving niet in hun haardsteden terugkeeren. Tegenover de tegenstrijdige maatregelen dooide Turksche Regeering genomen sedert den 26en Augustus, dus binnen een tijdsverloop van twee maanden, mag men zich afvragen of deze zonderlinge houding niet een dier diplomatieke handigheden verbergt der Oostersche diplomaten, welker vaftk met misleiding gemengde subtiliteit reeds zoo dikwerf de bekwaamste Europeesche diplo-ma-tleai van de wijs heeft gebracht, omdat de-zen steeds getrouw blijven aan de sedert jaren aanvaarde en onveranderlijk gevolgde principes. Deze kennisgeving, verspreid op een oogenblik, dat de door de jongste gebeurtenissen onder de Armeniërs verwekte onrust nog geenszins in intensiteit is verminderd, op een oogenblik, dat degenen, die, dooi- allerlei beletselen nog niet in staat om te emigreeren, trachten zoo spoedig mogelijk een goed heenkomen te zoeken, op een oogenblik vooral, waarin zelfs Europeanen vrouwen en kinderen uit meerdere zekerheid wegzenden, deze kennisgeving krijgt geheel het karakter eener daad, die ten doel heeft de poorten van het Keizerrijk te sluiten voor allen die heengaan, en te zorgen, dat zij er, onder geen voorwendsel ook, kunnen wederkeeren. Een andere lezing zou absurd zijn, voor ieder die dten geest van ontzetting kent die die Armeniërs bevangen heeft en die de enorme opofferingen weet, die zij zich moesten getroosten om hun vermogen te liquideeren en zich op gastvrijer bodem te vestigen. Die menschen uitte noodigen weder te keeren in het land, terwijl de huiszoekingen ongestoord worden voortgezet, terwijl de recht-' bank ; voortgaat met veroordeelen, terwijl cle Regeeringsbeambten, die geen salaris ontvangen, sedert meer dap. een jaar de Armeniërs als melkkoeien behandelen en dezen door allerlei bedreigingen beangstigen, dit is een ironie, die niemand misleidt. Vooral niet, zoolang de Regeering in gebreken blijft ernstige waarborgen te geven voor de bescherming van leven en eigendom dargenen die zij zoo gracieaselijk tot blijven uitnoodigf. Want ofschoon het nog slechts twee maanden geleden is, dat de Otto-maansche Regeering elke deelneming aan de gruwelen van 26 Aug. et v heeft gerepudieerd, onder verklaring dati de beweging des volles een spontane was, geheel onafhankelijk van eenige daad der Porte, heeft zij sedert haar onmacht bewezen om leven en eigendom van onschuldigen te beschermen, telkenmale als een bende woestelingen het in het hoofd kreeg de openbare orde te verstoren. Wij hebben vreeselijke tooneelen zien af spelen inde- maand) September van het jaar 1895, nog vreeselijker inde maand Aug. jl. Hebben wij geen reden om te ge-looven, daft- even ernstige en mogelijk nog vreeselijker gebeurtenissen zich zullen herhalen ? Hebben wij geen reden om opnieuw gruwelen te verwachten van de zijde van een plebs, waarvan men nauwelijks weet van waar het komt, in hun woede-tegen een ras, dat enkele revolutionaire elementen bevat, een gepeupel, dat, overigens zoo- minutieus als inde gegeven omstandigheden mogelijk is, het leven respecteert! van de vele volkeren die zich in deze metropolis verdringen? Er is niets, dait ons zekerheid verschaft, omdat de staat van zaken absoluut dezelfda is als voor den aanslag van 26 Aug., met dit verschil, dat de straten bezet zijn door patrouilles, die, in parenthesi gezegd, dezelfden zijn onder wier oogen de monaden hebben plaats gehad. Zoolang de Armeniërs niet de hervormingen, althans eenige, hebben verkregen, waarop zij aandringen, blijven zij een constant gevaar voor d.e orde en rust des lands. Verre van hun prcpagandsa-middelen te verdedigen, spreken wij slechts de overtuiging uit, gegrond) op eigen waarneming en op het optreden hunner comités en kameraden. En hetgeen den toestand! nog compliceert, is, dat- Turkije, de eischen der Armeniërs bewilligende, zich opnieuw in moeilijkheden zou steken tegenover de partij der progressisten, bekend' onde-r den naam van Jong-Tuiken, die niet in gebreke zullen blijven voor zich e>n voor dte andere onderdanen des Rijks dezelfde waarborgen en dezelfde vrijheden te vorderen. Tot nu toe liee-ft men de Jong-Turken steeds behandeld, o-f voorgewend te beschouwen, als quantité négligeable. Welnu, bedrieg ik mij niet, dan is de dag niet verre, waarop de-ze partij haar stern zal laten hooren. Met o-pzet zeg ik „haar stem”, want, in tegenstelling met de Armeniërs, houdt zij zich verre van alle gewelddaden. Voor eenigen tijd heeft die Sultan een commissie benoemd, belast met een inspectie der kantoren en andere plaatsen, waar de- menigte haar schanddaden hft bedreven, tevens belast met het hooren van getuigen, in verband met het optreden dér- politie gedurende de gebeurtenissen. Kamphoevener Pacha (adj i. b.d.), die tijdens dit onderzoek afwezig was, weigerde het rapport te teekenen, waarop Izzet Bey, secretaris des Sultans, aanhield, onder opmerking, dat hij handelde o-p last van Z. M. Kamphoeve-ner antwoordde, dat- hij- van niemand bevelen had af te wachten, dat hij maarschalk was van het Turksche en generaal van het Duitsche leger, terwijl Izzet Bey maar een „pennelikker” was. Toch schijnt men een terrein van overeenstemming te- hebben bereikt, want wij hooren, dat nu a-lle- leden der commissie, ook de aanvankelijk onwilliger), het rapport hebben onderteekencL E. F. --- Verspreide berichten, Keizer F r a,n z J o-s ep h heeft Din sdag te Pest den sluitsteen gelegd van het nieuwe paleis van justitie. De Keizer beantwoordde met een korte rede de- toespraak van den Minister van Justitie. Het „Wiener Extrablatt” bevestigt de tijding van de „Pal Mali”, dat Keizer Franz Joseph het volgend jaar een bezoek zal brengen aan het Engelsche Hof. Koning Leopold vanßelgiëvertrok Dinsdag van Milaan naar Vintimiglia . Koning Hum bert heeft, de door ’t hoogwater der Tiber meest bedreigde punten bezocht. Men vreest, dat de rivier nog sterker rijzen zal. De 25 in hun woningen te Momerotondo opgesloten boeren zijn gered. De- „Savoya”, het Italiaansche schip, dat de Prinsen en Prinsessen van Montenegro aan boord heeft, is Woensdag te Bari aangekomen. De vertegenwoordigers van het Koninklijk Huis, benevens de Minister van Justitie, hebben zich aan boord van het schip begeven om, de vorstelijke gasten te begroeten. Yo-r s t Nik i t a van Montenegro krijgt in het voorjaar een yacht ten geschenke, dat die Turksche Sultan voor hem heeft besteld. De Keizer en de Keizerin van Japan hebben. 500 Yen geschonken voor de slachtoffers der aardbevingen inde Noordelijke provinciën. Oi'ficieele rapporten zeggen, dat, tengevolge der rampen, 271.300 personen ondersteund moeten worden. De Prins-regent van Beieren heeft dr. Yon Pettenkofer, die wegens lioogen leeftijd wilde aftreden als president der Koninklijke Academie van Wetenschappen, ineen persoonlijk schrijven verzocht, dit niet te doen en hem den titel van Excellentie verleend. L i-H u n g-C hang is Dinsdag te Peking aangekomen. Maandag werd daar het Chineesch-Japansclie handelsverdxag' geiteekend. De bekende Belgische senator baron de Coninck is ernstig ziek; hij ontving reeds de sacramenten der stervenden. De Luik s o he senator Montef i o r e-Lévy, die reeds meer dlan 250.000 frs. schonk voor ’t aan de Universiteit te Luik verbonden „Institut Electro-Technique”, heeft aan die instelling nu weer 150.000 frs. geschonken. De Belgische Minister van Bi nnenl. Zaken heeft aan de gemeentebesturen kennis gegeven, dat vrouwen niet kunnen toegelaten worden tot het ambt van gemeentesecretaris. Men zegt, dat de Belgische Regeering het voornemen heeft den spoorweg Antwerpen—Gent (land van Waes) te- naasten. I) es 1 a g van T r af al g ar (21 Oct. 1815) is gisteren op de gebruikelijke wijze in Engeland herdacht. Het standbeeld van lord Nelson in St. Paul’s was met kransen versierd, en de Nelso-n-zuil op- Trafalgar-square prijkte: me-fi een guirlande van klimop, 300 voet- lang en zeven ton zwaar, die er met veel kunst- en vliegwerk omheen was geslingerd. De 69e verjaardag vaji den slag bij Navarino is aan boord van het Russische pantserschip „Nawarin”, dat inden Piraeus ligt, plechtig gevierd. De Koningin en Grootvorst George hadden zich daartoe ook op het oorlogsschip begeven. De Grieksche bladen bevatten sympathieke artikelen en de „Asty” zegt zelfs, dat nu, na 7 0 jaren, de volkeren van het Oosten hun verwachtingen bouwen op hetzelfde drievoudig verbond, dooreen toeval gevormd bij Navarino. Uiteen statistiek, vanwegeda Protestantsche gemeenten in Beieren opgemaakt, blijkt, dat in 1895 van de 39.362 geborenen slechts 149 niet zijn gedoopt, dat van de 26.458 overledenen maar 115 zonder kerkelijken bijstand begraven zijn en dat van da 8228 in het huwelijk getreden echtparen slechts 87 met de burgerlijke huwelijksvoltrekking alleen hebben volstaan. De provinciale synode van Posen, heeft besloten bij de algemeene synode der Duitsch-Evangelische Kerk aan te dringen op maatregelen ter bestrijding van bet duel. He den zij nde pa t ers Red emptor i sten, die vroeger te Trier gevestigd waren, doch van daar moesten vertrekken, in het klooster aldaar teruggekeerd. Nog steeds heerscht er verkiezmgs-agitatie in het Hongaarsche comitaat van. Zipa. Er wordt gevochten, woningen beschadigd, enz., zoodat de tusschenkomsti van troepen al noodig was. Het adres der Zwitsers aan de federale Regeering, ten gunste van de vervolgde Armeniërs, telt reeds meer dan twee honderd duizend handteekeningen. Het landverhuizersbureau te New-York heeft aan 167 Armeniërs, met het stoomschip „Obdam” voor rekening van het Engelsch-Armeensche comité te Marseille aangebracht, het landen verboden. Do agenten van heti Heilsleger alleen begroetten de aankomelingen als slachtoffers van de Turksclie tirannie, maarde Russische autoriteiten bestrijden deze voorstelling: deze Armeniërs zouden gewone landverhuizers uit Rusland zijn en dat zij de Russische wetten, ontduiken, voorwendend het slachtoffeer van Turksche wreedheid te zijn. Slechts vier van dezse passagiers van de „Obdam” zijn op het grondgebied der Unie teegelaten, en van vijftien is het onzeker. De Russische Regeering ontkent beslist, dat Mohrenheim, gezant van Rusland te Parijs, zal worden teruggeroepen. En onjuist wordt de bewering genoemd, dat Mohrenheim den Czaar een reis naar Frankrijk zou hebben ontraden. Volgens berichten uit Korea aan de Engelsche bladen zouden bijna alle Japansche troepen het land verlaten hebben, met uitzondering van die, welke belast zijn met het bewaken der telegraaflijnen, Japansch eigendom. Rusland schijnt feitelijk het beheer over het Koninkrijk te voeren en er zijn dan ook reeds verschillende Russische ondernemingen gevestigd De schrijnwerkers te Brusssl hebben bijna in alle fabrieken het werk hervat. Zooals altijd heeft ook deze werkstaking vela slachtoffers gemaakt ; vele oudjes werden vervangen. Voorloopig krijgen ze onderstand van het syndicaat. De Londensche koetsiers hebben besloten alle leden der Union te gelasten om te weigeren reizigers tot binnen de stations te brengen, wel tot buiten de platforms, ook al hebben zij bagage bij zich. Daar dit zeer inconvenient zou zijn voor de passagiers, nemende spoorweg-maatschappijen maatregelen om dat voornemen te beletten. De politie van Henegouwen heeft een bende anarchisten gegrepen, die inden laatsten tijd ijverig propaganda maakten voor bun denkbeelden. Van beroep waren de leden valsche munters ; de slechte namaak en de onvoorzichtige uitgifte van het valsche geld beeft tot de ontdekking geleid. Uit dein beslag genomen correspondentie bleek, dat de bende in betrekking stond met geestverwanten in bet buitenland. Hoewel de politie zeer snel en omzichtig is te werk gegaan, heeft eender hoofdschuldigen tijdig genoeg lont geroken om te ontsnappen, Het proces van Anseele tegen de „Bien Public” is gisteren behandeld. De advocaat van het blad betoogde, dat het artikel „Les gratifications de Cartouche” geen laster be vatte, daar Anseele zelf erkent, dat hij op kosten der „Vooruit” reisde. 4 Nov. voortzetting. Te Berlijn, stond dezer dagen de redacteur terecht van de antisemietische „General-Anzeiger”, beschuldigd ineen artikel, getiteld „De jongste ritueele moord”, in het openbaar God gelasterd en den Jo-odlschen godsdienst gesmaad te hebben. De beklaagde bestreed den Joodschen godsdienst te hebben aangerand en beweerde alleen het Joodsohe ras te bestrijden. Zijn verdediger vroeg te mogen bewijzen door getuigen, dat de Joden Christenbloed voor ritueele doeleinden gebruiken en de beklaagde trachtte ook door allerlei verhalen uit de middeleeuwen het verouderde en telkens volkomen ongegrond gebletken praatje ingang te doen vinden. Maarde Rechtbank weigerde het aangeboden getuigenbewijs en veroordeelde beklaagde tot een gevangenisstraf van drie maanden. De maire van Nizza is gedaagd voor de correctioneele rechtbank; hij wTordt beschuldigd 72 frs. te hebben verduisterd, die hij zou hebben gegeven aan personen, vervolgd wegens boeten tijdens de verkiezingen. Voor het Hof van Se i n ei-e t-M ar n e zal 10 Nov. een zonderling proces worden bes handeld. Zekere Déon is beschuldigd, onder den naam van Bertrand De Cazeaux, het examen van bachelier ès Sciences te hebben afgelegd. Mar ie Herubel, van Rouaan, een der voornaamste getuigen in het proces-Lebaudy, is te Rouaan overleden. De Cesti deed het speeksel dezer vrouw-, een teringlijderes, doorgaan voor dat van Max Lebaudy, om hem vrij te krijgen van den militairen dienst. "Inden nacht van 4 op a Aug. woedde te Zeyers-Vorderkampen een brand, w-aarbij een geheel gezin, uit zes personen bestaande, de familie Salewski, om het leven kwam. Dein hetzelfde huis woonachtige vissoher en huiseigenaar Gottschalk werd verdacht den brand te hebben, gesticht. Weldra bleken zijn vrouw en zoon daaraan medeplichtig te zijn. Het drie>- tal stond dezer dagen te Elbing terecht en de jury veroordeelde Gottschalk tot levenslange, zijn vrouw en 16-jarigen zoon ieder tot 7 jaren tuchthuisstraf. De voor eenige dag en ta Londen gearresteerde koopman Castle, uit San Franeisco, en zijn vrouw, zijn ter zake van diefstal naar de Rechtbank verwezen, doch voorloopig op vrije voeten, tegen een borgtocht vaneen half millioen gulden. F. en Engel sch ingenieur, de heer Charles Crowden van Humber’s Company heeft een middel ontdekt om tesoldeeren methydrau lische drukking ; een uitvinding die, naar de „Pall Mali Gazette” zegt., een omwenteling zal teweegbrengen inde metaalbewerking. De einden der buizen, die aan elkaar gesoldeerd moeten worden, worden voorzien van spiraalvormige groeven; door de kracht van het water wordt het metaal zoo in die groeven gew-rongen, dat het onmogelijk op die plaats •veer is los te maken. Vooraf wordt- de laschplaat bevestigd met een cement, dat door den uitvinder „hydraulisch cement” wordt genoemd, en waarvan de samenstelling geheim gehouden wordt. Voor deze uitvinding is octrooi genomen in alle landen, waar octrooirecht bestaat. Een maatschappij, met een kapitaal van £ 400.000, zal de uitvinding exploiteeren. Lord Crawford zal als voorzitter optreden van het syndicaat, waarvan alle aandeelen reeds geplaatst zijn, zoodat geen inschrijving behoeft plaatste hebben. Vooral ep de rijwielfabricage zal de vinding invloed hebben. JamesonenWilloughbyzijnvolkomen gezond en het gerucht, dat zij zouden worden losgelaten, schijnt een praatje te wezen. Advocaat Fr i t z F r i edmann heeft te Parijs een bureau voor Duitsche „rechtzoekenden” geopend! DePar ij sche bladen ver tellen de volgende anecdote betreffende den Czaar, die ongetwijfeld „ben trovato” is, al is het waarschijnlijk, dat zij „non é vero”: Toen de Czaar met den President Donderdags door den tuin van het-Louvre reed, wees hij er Faure op, dat de verschillende weerhanen op het gebouw alle een andere richting uitwezen. Faure moet hierop heel gevat geantwoord hebben: „Wel, dat komt daar vandaan, dat de weerhanen hier onder verschillende regeeringen zijn geplaatst geworden.” Engel sche rechtspleging. Een man, die schulden heeft, wordt voor die schulden gedagvaard. De rechter geeft hem in overweging failliet te gaan Dat kan ik niet, zegt de man want ik heb geen geld om de kosten te betalen voor het aanvragen van faillissement. Hoeveel schulden hebt ge? Vijftig pond. Dat is te veel om voor ondersteuning in aanmerking te komen bij de graafschap-rechtbank. Vonnis: tien shilling per week aan de schuldeischeas te betalen. De man heeft echter, staande de zitting, geen geld gevonden; ondersteuning kan hij niet krijgen, failliet kan hij niet gaan, dus wordt hij gegijseld. Een lieve wereld! Op de Pont-Neuf. Een heer wordt dooreen bedelaar om een aalmoes gevraagd. Hij voelt in zijn zakken en zegt: „Het spijt me heusch, ik heb niets anders dan 20 frs.-stukken bij me.” De bedelaar, met waardigheid: O, ik kan wisselen !” Uit Petersburg wordt gemeld, dat op de lijnen inden Kaukasus een botsing plaats bad tusschen twee treinen. Veertien rijtuigen werden verbrijzeld en een aantal personen zwaar gewond. Een botsing heeft gisterenochtend plaats gehad nabij Ottignies tusschen een goederentrein uit Brussel en een gewonen trein uit Namen. Twee reizigers werden licht gekwetst; groote materieele schade. Het stoomschip „Arago”, van San Fi ancisco naar Coos Bay, is op do kust van Oregon vergaan. De bemanning, 13 koppen, kwam om. --- Feuilleton van „Het Vaderland" Van 23 October 1896. KITAI-GOROD. Roman uit de Russische handelswereld VAN peter boborykin. 63) Tegen. den. avond1 berichtte de bediende aan ■1 ’ i.wnpi) Grigorewitsch, dat Marja Oreetowna »stervende was”. Onverschillig hoorde hij den man aan. Men liet den geestelijke halen. Behalve deze iet de zieke niemand dan haar trouwe Bertha 111 de kamer komen... ~ Og vestibule, de salons met kostbare llïls, de groote eetzaal met de fijn. besneden /olaering en lambrizeering —• alleswas flauw plicht. In heit kabinet zat aan de schrijftafel kalf onnoozele echtgenoot van Marja Oresto'vna, en inde zaal liep Mitka, haar nietswaardige, domme broeder als een dwaas heen 0,1 Heer. I. Gwlampij Grigorewitsch had zich, in zijn !‘I]geloovige vrees voor den dood, in zijn schrijf■'rner opgesloten. De laatste woorden zijner vfouw hadden hem daarenboven in zijn gevoel ?:it> eigenwaarde gekrenkt. Niet eer, dan wan?eer men, haar op het kerkhof zou hebben ge- zou hij weder zijn eigen heer en meester J'i'1; eerst, dan zou .hij bet d© gansche stad laleTl zien, dat hij ook zondier hulp best. het een ? a rider tot stand kon brengen. Overeen paar zou. zijn brochure het licht zien; men zou ze lezen en beseffen, welk een man Iewlampij Origorewitscli Njetow was! IV. De trein uit Petersbui'g kwam 20 minuten to laat aan. Uiteen ooupé der eerste klasse stapte een reiziger- in bont gehuld; die reiziger was Paltussow. Hij zag er slecht uit. Sim kon het hem goed aanzien, dat hij ziek geweest was. Hij had het telegram van mevrouw Njetow op liet ziekbed ontvangen; toch had hij dadelijk tot haar willen gaan, maarde dokter had het streng verboden. Hij stond hevige pijnen uit, vijf dagen lang; soms verloor hij daarbij het bewustzijn van alles rondom hem. Hierdoor had het zoo- lang geduurd eer hij antwoord op het telegram kon zenden. Hij begreep niet hoe zij te Moskou zijn adres hadden geraden en toch was het bericht aian hem in het hotel „Deinuth” geadresseerd. Thuis komende hoorde hij, dat men driemaal achtereenvolgens van de. Njetows om hem had gezonden, maar dat er sedert drie dagen niemand meer hier geweest was. Dit verontrustte hem. Hij kleedde zich aan en gaf order om dadelijk in t© spannen. Het was éen uur. Inde vestibule werd gescheld „Niemand ontvangen!” riep Paltussow den jongen toe. Toch hoorde hij iemand binnenkomen, en een oogenblik later kwam de jongen terug: „Mijnheer Ledenschtschikow verzoekt ute mogen spreken. Ik heb hem inde vestibule laten wachten.” „Verzoek mijnheer binnen te willen komen.” Hij verbleekte. De broeder van Marja Orestowna bleef op den drempel staan; hij had een crepe-strik om den arm. „Marja Orestowna?” vroeg Paltussow, hem de hand reikende. „Mijn zuster is gisterennacht overleden”, zeide Ledensohtschikow op treurigen toon, maar zijn oogen waren met een onrustig vragende uitdrukking op Paltussow gericht. „Gistennaeht ?’ herhaalde deze. En terwijl hij zijn gast met een-handbeweging verzocht plaats te nemen, werd het hem op hetzelfde oogenblik volkomen duidelijk, waarom die broeder van mevrouw Njetow hier gekomen was, en wat hij van hem te verwachten had. Hij zou voor hem verantwoording moeten doen „Monsieur Paltussow, mijn zuster is gestorven zonder een testament na te laten.” „Zoo V’ „Maar zij heeft mij voor een tijd geleden gezegd, dat zij aan u het bestuur over haar vermogen in handen gegeven had. „Zoo is het.” „Het kapitaal, dat haar van haar echtgenoot in eigendom gegeven is, werd, als ik het wel heb, in papier belegd?” „Ja”, antwoordde Paltussow kortaf. „Nu kom ik u verzoeken mij het gelieele bedrag der stukken op te geven; het kapitaal moet omstreeks vijfmaal honderdduizend roebels groot zijn. Als broeder en erfgenaam van de overledene verzoek ik u, mij in staat te stellen het hem toekomend vierde gedeelte aan lewlampij Grigorewitsch uitte betalen.” Het jonge mensch zette zijn hoed, waarom ook een rouwband gelegd was, van dri eene knie op de andere. „U weet waarschijnlijk, dat mevrouw Njetow mij de vrije beschikking over haar kapitaal heeft toegestaan?” „Zeker. Ik beb een afschrift van die volmacht.” „Nu, volgens deze volmacht is een gedeelte van het kapitaal uwer zuster op het oogenblik .. hoe zal ik dat duidelijk maken in omloop ” „Dat is vreemd!” zeik; het jonge mensch, lang- niet gerust- omtrent zijn erfenis. „Hebt u. die papieren beleend? Maar dan is daarvan toch. een bewijs van leening in uw handen ?” „Kort en goed; een som van honderdduizend roebels of nog iets daarboven, het vierde gedeelte van het kapitaal, kan ik zoo dadelijk niet losmaken.” „Maar hoe is dat?” vroeg Ledentschikow nog altijd zeer vriendelijk. „Dat geld moet toch ergens wezen. Hoe of u daarmede in het belang van uw patrones hebt gewenkt-, .weet ik niet; mfiar in elk geval moet het er zijn.” „Ik moet om een paar dagen of een week tijd verzoeken. Ónmogelijk kon ik den plotse»- lingen dood- uwer zuster voorzien.” „Wij hebben herhaaldelijk aan u getelegrapheerd.” „Ik lag zelf te Petersburg ziek.” „Mijn waarde heer, ik verlang immers niet van u, dat u mij op staanden voet het geheele vermogen mijner zuster Marie zult uitbetalen. Het is aan effecten inde Bank gedeponeerd... dat- spreekt vanzelf; maar het bedrag moet u mij dadelijk opgaven.” „Waarom? Uw zuster is overleden zonder een testament na tb laten. U en haar echtgenoot ziji\ haar erfgenamen; men weet, dat ik liatir zaakwaarnemer geweest ben. Dit sluit. Thansmeet de kantonrechter hierin volgens de wet handelen.” „Laat ons die zaak liever vriendschappelijk in orde maken, dat is eenvoudiger; komt u vandaag of morgen bij ons en breng dan de gezan menlijke effecten en waarden mede.” „Gaarne; maar ik moet een weinig tijd als voorwaarde stellen”, gaf Paltussow bedaard ten antwoord. „Waarom tijd?” „Omdat ik vrijmachtig over het kapitaal besJiikt heb.” „Zoo—-oo! Ik moet u evenwel vooruit zeggen, dat ik, als u overmorgenavond niet met de effecten bij ons geweest zijt, mij genoodzaakt zal zien om ” „Al wel!” viel Paltusso-w hem inde rede, „Dus tot overmorgen dan.” Ledenschtschikow stond op en. gaf hem de hand. Aarzelend nam Paltussow die aan, toen hij hem uitgeleide deed. Die dwaze knaap gaf Paltussow veel hoofdbreken. Hij had alles zoo keurig overlegd en daar was het plotseling overlijden van mevrouw Njetow er tusschen gekomen. De tijd moest gebruikt. worden. Als die erfgenamen maar geen kooplieden waren geweest-, dan ware er wellichtnog een woord over te spreken; maar nu had hij te doen met de hebzucht vaneen lafaard die het voor hem uit de lucht gevallen geld hoe eer hoe liever wenschte» in te pa»kken. Hij reed onmiddellijk naar Ossetrow. Die zou hem minstens met een, goeden raad kunnen helpen Hij vond Ossetrow thuis. Hij bewoonde een geheele étage van het huis vaneen bankroetier. Uiterlijk kalm, maar inderdaad zenuwachtig, volgde Paltussow den huisknecht door de kamers die hij sedert drie maanden niet betreden had. Dien laatsten keer was hij in do hoedanigï. . iel van agent vaneen bouwondernemer, een officier buiten dienst, hier verschenen; thans kwam hij a-ls een zelfstandig man van zaken, aie voor eigen risico handelde, terug. Hij had drie aandeelen in Ossetrow’s onderneming. Met een zijner aandeelhouders zou Ossetrow geen oneenigheid zoeken; daarvoor was hij veel te slim en hij had het voorzeker wel begrepen, dat deze aandeelhouder zijn opmerkzaamheid, zijn tegemoetkoming en zijn vertrouwen ten volle verdiende. Waarom zou hij hem niet vertrouwen ? Natuurlijk wist Ossetrow niets van, hetgeen er tusschen hem en Ledenschtschikow verhandeld was. Maar hij zou hem eenvoudig en zonder omwegen de zaak vertellen juist zooala die zich had voorgedaan. Ossetrow was een man van ondervinding Hij deed voortdurend zaken met het geld, dat anderen hem toevertrouwden. Onder bet denken hierover had: Paltussow er niet op gelet-, dat hij reeds op hetzelfde kantoor was aangekomen waar hij voorheen als rgent van Kalakutzki geweest was. Hij ging dadelijk naar de schrijftafel; Ossetrcw zat op zijn kantoorstoel. „Ik kom u om goeden raad, als het wezen kan, om hulp vragen”, begon hij aanstonds. Ik ben ineen moeilijk geval. Een dame gaf mij haar vermogen ter besturing met onbeperkte volmacht; ik heb daarmedle naar mijn beste weten gehandeld. Zij; is plotseling overleden en de erfgenaam verlangt de uitbetaling van de geheele som, terwijl ik er slechts drie vierden. dadelijk van tot mijn beschikking heb.” Hier hield Paltussow even op. „En waar is dat kapitaal?” vroeg Ossetrow vriéndelijk. „Ik heb het geplaatst.” „Op uw eigen naam ?” „Neen op een vreemden naam. „Hoe. hebt u liet kapitaal rentegevend gemaakt?” „Ik heb de papieren in onderpand gegeven. „Daar is geen kwaad bij. Het geld is niet weg. Dat moet ge den erfgenaam aan ’t verstand brengen.’ „Dat kan ik niet ’ „Maar, waarom niet?” „Omdat de erfgenaam dom en gierig is. Hij beschouwt die» zaak als een oplichterij...” „Hm! hm!” Ossetrow kneep zijn oogen halfdicht en zeide»: „Wat kan ik daaraan doen ?” „Wees mijn borg... ik geef u een wissel...” „Borg zijn voor u? Neen, mijn waarde, dat gaat niet!” Paltussow zag verlegen naar den grond. Beiden zwegen. (Wordt vervolgd.) ---