BUITENLAND. ’* GitAVKNHAGE, 22 December. POLITIEK OVERZICHT. De vervolging van de Kamerleden en Senatoren heeft te Parjjs de Panama-opgewondenbeid weer belangrgk doen stijgen. Wel wordt het besluit der Regeering algemeen goed opgenomen, maarde taal der bladen verraadt, een overspanning, welke gevaarlek zou kunnen worden, indien Frankrijk nog zulk een revolutie! aard was als vroeger. Inde tegenwoordige Fransche Prinsen schjjnt geen Ir, ais Napoleon te steken, anders ware nooit beter de kans te wagen. Inde Autorité doet Cassagnac weer zijn best. Men verkeert, zegt hij, ineen omwenteling en de Kamer heelt zich inde schoenen eener Nationale Conventie gestoken. De Orleauistische Boleil zegt, dat de Ministers uit het Panamatjjdperk, die in het geheime fonds geen voldoende middelen vonden om de kiezers te bederven, zich tot financieele instellingen hebben gericht, die de noodige millioenen verstrekten; aan hen heeft men de repablikeinsche meerderheid te danken, die men inde Kamers ziet. De Ganlois zegt, dat het meest treft inde beraadslagingen van de Kamer haar onherstelbaar karakter; men gevoelde dat het noodlot met jjzeren hand drukte op deze Kamer, op de Regeering en haar bestuur, en dat er iets aan stukken viel, dat niet hersteld kon worden. Dat neemt niet weg, dat andere bladen aan de omstandigheden nog stof ontleenen cm de loftrompet te steken voor de Republiek. Zoo de Rappel. Eerlijk en zonder omwegen, zegt dit blad, volgt de Republiek de rechte richting, niet vragende naar het schandaal, dat uit de vervolgingen kan voortvloeien; binnen- en buitenlandsche vijanden zullen trachten dit schandaal op haar te doen terugspringen; zjj echter ziet slechts óen ding: haar plicht en daarheen richt zjj haar schreden. Dat is na wel mooi gezegd, maar die Republiek had beter gedaan om niet daar te komen waar zjj op ’t oogenblik is. De indrnk van de Figaro is ook niet gunstig. Zonder in ’t minst te beweren, dat er betrekking bestaat tnsschen Ronvier en zjjnambtgenooten, is men toch, zegt zij, verwonderd, dat de Republiek zoolang zich met Ministers heeft tevreden gesteld, die geschikt waren voor het Hof van Assises. De Radical slaat den hoogen komedietoon aan en ia van oordeel, dat het nar der wraak niet ver is. «Laat ons het kalm afwachten.” Dat kalm is karakteristiek. De heer Ronvier was gisteren nog de held van den dag. Zjjn verdediging inde Kamer heeft niet veel geholpen, integendeel, zjj heeft zjjn schuld verzwaard. Inde rede, welke Ronvier hield na de voorlezing van dit rapport, zeide bij o. a : «Voor eenige dagen zat ik nog op de banken der Regeering, en toen ik mg terugtrok, heeft de voorzitter van den Ministerraad wel in herinnering willen brengen, dat ik eenige diensten aan het land had bewezen, en het is dezelfde man, die mg heden deze beproeving oplegt, zonder dat er de minste aanwgzing is tot ondersteuning van de tegen mg ingebrachte beschuldiging. Daarna gaf Rouvier eenige inlichtingen over de door Vlast o geteekende chèque, en meikt* op, dat de enquête-commissie minder vlug was met haar beschuldigingen dan de Regeering. Daarna ging Rouvier voort: Ik zou mg daartoe kunnen bepalen, en van hier gaan met opgerioht hoofd, omdat ik, gelgk mrm weet, alle groote zaken van het land heb behandeld, zonder dat mgn vermogen bgzonder aanwies. Maar ik mag niet vergeten, dat men gedurende de beproeving aan het kwaadwillige publiek niet alleen den afgevaardigde zal voorwerpen, maar een man, die de groote eer had, op dit oogenblik te betreuren, tgdelgk het hoofd van de Regeering te zgn. In gewone omstandigheden zon hg gehouden zgn de staatsgeheimen voor zich te houden, maar inde troebele oogenblikken, welke wg doorleven, heb ik het recht te spreken en ik aal spreken. Ik heb de eer gehad hoofd der Regeering te zgn ineen moeilgk tijdperk, en ik vond inde kas niet ! de noodige middelen, om het hoofd te bieden aan zekere behoeften van den Staat. Gg ziet dns, dat, als men eenige regeerders beschuldigt zich van de geheime fondsen te hebben meester gemaakt, niet ik het was, die dit deed. Ik beschuldig niemand, ik zeg: men beschuldigt. Het is een van de duizenden leugens, welke men verspreidt ten aanzien van hen, die over de geheime fondsen hebben beschikt. Welnn, toen ik in 1887 voorzitter van den Ministerraad was, heb ik inde door de Kamers toegestane geheime fondsen niet de noodige middelen gevonden om de Republiek te verdedigen. (Gemor rechts.) Gelooft gg dan, dat uw staatslieden anders hebben gedaan? In zulke oogenblikken is men big, als men onder de financiers vrienden heeft, die u te hulp komen. (Gemor op verschillende banken.) Laten wg elkander goed verstaan; het betreft hier natuurlgk niet een omkooperijj maar een openbaar iets, en er is van de door twee financiers gedane voorschotten misschien nog een saldo te regelen. (Gemor op verschillende banken.) En als ik dit hier zeg, in plaats van te wachten tot ik door den rechter van instructie gehoord word, dan is het omdat men, als men wil, mgn verleden kan uitwisschen, en eenige diensten, welke ik heb knnnen bewgzen, vergeten. Maar ik sta er op, aan de mgnen een onbesmetten nasm achter te laten. Wat ik in deze omstandigheden gedaan heb, deden alle politieke mannen. Ja, in alle tgden en in alle landen. Indien zg, die mg inde rede vallen, anders verdedigd waren, dan zg het zgn geworden, zouden zg nu niet op deze banken zitten.” Een gnnstigen indruk maken deze woorden niet; de toon heeft iets van den parlementairen parvenu. Dat de Kamer er ook zoo overdacht, kon men dnidelgk merken; de teekenen vanaf keuring waren zoo sterk, dat de meewarigheid der vrienden nauw merkbaar was. Rouvier schgnt te vergeten, dat er dingen zijn, die een fatsoenljjk man niet doet, voor zichzelf niet, voor een ander niet, ook niet voor den Staat, ook niet voor een Republiek. Het gevolg is, dat de tegenwoordige Regeering alleen blgft bestaan, omdat algemeen aangenomen wordt, dat deze Ministers nooit geweten hebben wat hun ex-collega had nitgehaald. Gisteren deelden wg mede, dat de heer Thierrée teruggekomen was op zgn verklaring, dat de talons der beruchte wissels verbrand waren. Thierrée is niet uit eigen beweging tot bekentenis gekomen. De commissie van enquête ontving een naamloozen brief, inhondende, dat de talons gephotographeerd waren, onder opgaaf van het adres des photografen. De brief werd den rechter van instructie Franqueville toegezonden; deze deed de photographieên in beslag nemen, zg werden Thierrée vertoond en deze eindigde met te bekennen, dat de talons bg een notaris gedeponeerd waren, bg wien ze dan ook gevonden werden. De P. République weet er nog bg, dat er indertgd op het Ministerie van Binnenlandsche Zaken in tegenwoordigheid van Constans photographische afdrukken van de talons zgn gemaakt, en wel ten getale van 7. Constans kreeg er twee, Andrieux, Lesseps en Cottu ieder een. De photograaf schgnt er echter twee verkocht te hebben. Andrieux verzekerde aan de Gaulois, dat er nog meor Kamerleden en Senatoren befooid zgn geworden. Ook deelt eender bladen mee, dat Rouvier bg het uitgaan van de Kamer aan iemand gezegd heeft, dat er onder Constans onregelmatigheden hebben plaats gehad inde «geheime fondsen”. Enkele Kamerleden hebben dit gehoord en willen er een interpellatie van maken. De directeur van de Cocarde, de heer Duoret, beklaagt zich niet als getuige te zgn gehoord door de commissie van enquête en geeft daarom zgn getuigenis in zgn krant. De verklaring komt op het volgende neer: De heer Floquet heeft de waarheid gezegd, toen hg beweerde niets geêischt, niets gevraagd en niets ontvangen te hebben. Hg heeft de 100.000 francs geweigerd, die Arton op zgn bureau heeft gebracht. Hg wees hem alleen aan welk gebruik er van gemaakt moest worden. De heer Floquet heeft geen cent opge3treken. Maar aan Charles Laurent moet de oommissie vragen met welk geld men zgn dagblad heeft gekocht. Het is evenzoo gemakkelgk voor de commissie om te weten te komen, met welke gelden men den veldtocht van de Radical tegen het Boulangisme betaald heeft. Kortom, de commissie heeft bjjv. alleen rekening en verantwoording te eischen van de vereeniging «De rechten van demnensch”, om dadelgk van vele zaken volmaakt op de hoogte te zgn. De lacht in Europa schgnt overal onzuiver te zgn en de ontsmettingskracht van de beschaving dreigt verloren te gaan. Pargs heeft zgn Panama-geschiedenis; dat het te Madrid evenmin pluis is, weet men en te Rome zou het niet veel beter zgn, indien men althans moet gelooven wat het Kamerlid Colajanni zeide inde bekende zitting, waarin het Ministerie de quaestie van vertrouwen stelde bg de vraag: Regeeringsonderzoek of Parlementair onderzoek naar den staat der Banken. Colajanni beschuldigde de directie van de Bauca Romana van voor niet minder dan 9 millioen lire bankbiljetten te hebben gemaakt voor eigen gebrnik; terwijl de wissels, inde portefeuille dier Bank aan wezig, voor het grootste gedeelte scheurpapier zonden zgn; sedert 5 jaren zonden de boeken en de kas der Bank niet zgn nagezien, enz. De officieuse Popolo Romano schrgft daarover: De Parlementaire enquête, welke Colajauni verlangde, zou een daad van waanzinnigheid zgn geweest en het crediet geschokt hebben; alle aanvallen op de cireulatie-banken zgn het werk van Italiaansche en Fransche speculanten op daling; de Regeering heeft zich jegens het land verdienstelijk gemaakt door de Parlementaire enquête van de hand te wgzen. De Opinione daarentegen meent, dat er weinig heil van te verwachten valt, als men zich bepaalt tot het enkel nazien der boeken, het blad zou liever gezien hebben, dat er dooreen formeel en alles omvattend onderzoek een helder licht over den geheelen stand van zaken ware ontstoken. --- Verspreide berichten. Koningin Elisabeth vanßumenië blijft weigeren bg dé huwelijksplechtigheid van Prins Ferdinand mat Prinses Marie te Sigmaringen tegenwoordig te zgn. Zg wordt 5 Jan. te Pallanza verwacht om daar te overwinteren. Prins Albert van Vlaanderen za 1 op zgn reis door Europa eerst Koningin Victoria en daarna Keizer Wilhelm bezoeken. Carnot zal tegenwoordig zgn bg de aanbieding der medaille aan Pasteur door het Fransche «Institut”. Lord Salisbury is door het politiegerecht van Marlboroughstreet te Londen veroordeeld om binnen 14 dagen een drietal hem toebehoorende huisjes in St. Martins Lane, als schadelgk voor de gezondheid, te doen sloopen en een vierde zoo te doen herstellen, dat het bewoonbaar wordt. De 28-jarige dr. William Sullivan eender meest bekende en talentvolle Engelsche geesteljjken, is uit de Katholieke kerk en in het huweljjk getreden met een rjjke dame in Kensington. De strenge afzondering, waarin Charles De Lesseps (en de andere gevangenen) de eerste dagen werden gehouden, is opgeheven; hg ontving zgn vrouw bg zich. Friedlander, de redacteur van Die Zukunft te Weenen, beschuldigd artikelen te hebben gepubliceerd, waarin de bevolking tot moord en plnniering wordt aangehitst, is tot 18 maanden gevangenisstraf veroordeeld. John Most, een bekend Duitsch-Amerikaansch anarchist, is in het openbaar afgeranseld dooreen vrouw, die hg in een anarchistisch blad belasterd had. Een wereldtentoonstelling te Londen. Onder leiding van het Parlementslid Conybeare is eergisteren in Canonstreet-hotel te Londen een vergadering gehouden ter bespreking van ’t plan om in 1895 een wereldtentoonstelling inde Engelsche hoofdstad te houden. Het plan werd in beginsel goedgekeurd, ook als middel tot verlevendiging van den kwijnenden handel en de njjverheid. Men sprak intusschen de overtuiging uit, dat men zich van stonde af moest verzekeren van den geldelgken steun der Begeering. Bepaald werd dat de noodige stappen daartoe en tot samenstelling vaneen uitvoerend comité zullen worden gedaan. Het Wimbledonveld werd algemeen aanbevolen als de beste plaats voor de tentoonstelling. Aan de werven van de Clyde, Glasgow, dreigt een werkstaking van 4500 man, met het oog op een zeer kleine loonsverlaging, die 9 Jan. in werking zal treden. Als ’t besluit daartoe niet morgen is ingetrokken, zullen 800 man op de Fanfleld-werf van Govan de «strike” openen. Een plebiscit onder de belastingrchuldigen te Salford is gehouden over het voorstel van het Gemeentebestuur, om voor het Manchesterkanaal nog een voorschot te verleenen. Met 13.385 tegen 3032 stemmen is het voorstel goedgekeurd. Waarschijnlijk zal, nu Salford een millioen pd. st. gee-ft, OMham 25,000 pd. en Manchester het overige verschaf in, om het werk te voltooien. Booth en zgn plan. De enquêtecommissie, die de uitvoering van het Darkest England-plan onderzocht heeft, maakt een uitvoerig verslag openbaar. In haar conclusie zegt zjj: dat zjj bevonden heeft, 10. dat de ontvangen bjjdragen besteed zjjn overeenkomstig het program en de bedoeling der gevers; 20, dat het beheer degeljjk, zuinig en omzichtig is; 3o dat wanbeheer in het Darkest England plande eigendommen en Booth zelf zon blootstellen aan civiele en crimineele vervolging, maar dat de waarborgen tegen zoodanig wanbeheer onvoldoende zgn; zjj adviseert daarom aan trustees het toezicht op te dragen over de uitvoering van het plan en het beheer over de eigendommen van Darkest Engeland. Volgens de Times zal dit verslag noch de vrienden van het plan noch de bestrjjders bevredigen, omdat over de hoofdvraag, of de resultaten beantwoorden aan de enorme uitgaven, in het verslag niet wordt beantwoord. Den 19n en 20n Januari zullen te Liverpool vergaderingen plaats hebben zoowel van den Nationaal-liberalen Bond als vanj dan Liberalen Vrouwenbond in Engeland. Een groote vergadering van antisemieten te Berljjn zond een telegram met betuigingen van trouw en toewjjding aan den Keizer. Hertwig, de verdediger van Ahlwardt, heeft een kandidatuur voor den Rjjksdag geweigerd. De Köln. Zeit. meldt, dat het Spa ansche Kabinet de concessie voor het Ebro-kanaal terugneemt. De meeste Zwitser che Staten hebben thans hun goedkeuring gehecht aan ’t voorstel stel van den Bondsraad om, overeenkomstig den wensch van het volkenrechtelrjk instituut en de interparlementaire vredescorferentie, tot oprichting vaneen centraal bureau voor de openbaarmaking van alle Staatsverdragen over te gaan. Cholera. Zoowel in Spanje als in Portngal rij., de quarantaine-maatregcldn die voor schepen van Hamburg en andere voorschriften omtrent personen en goederen uit die haven komende, welke voor eenige weken werden ingetrokken, thans weer hersteld. Parijs was gisteren ineen dichten mist gehuld. Van den St. Jacques-toren kon men niet verder dan 90 M. in ’t rond zien. Detemperatuur is bovendien onder vriespunt, zoodat het ijzelt. Jl. Maandag heerschte te Milaan znlk een mist, dat alle rijtaigen- en tramverkeer moest worden gestaakt. Tal van voetgangers en twee karren stortten inde grachten en 7 personen verdronken door die oorzaak. De beroemde hengst Stamboul, een harddraver, die in 2 min. 7 % sec. een mjjl liep, is voor 41.000 dollars te New-York verkocht. Dempsy, de man die verdacht wordt aan de koks te Homestead vergif te hebben geleverd, om een groot aantal werklieden en soldaten te dooden, heeft z:ca in handen der Justitie gesteld. Ook in Mom .ma heeft een vergiftiging op groote schaal plaats gehad. Van de 110 dwangarbeiders die in plaats van vrjje arbeiders aan een spoorweg moesten werken, zijn velen vergiftigd; 4 personen stierven en 10 zjjn stervende. Te St.-Louis is inde gemeente schatkist een tekort van 63.000 ds. De zoon van den ontvanger heeft zich van het leven beroofd. Charles Wells is nog inde gevangenis te H&vre. Het blijkt dat bij reeds vroeger door het Hof van de Seine tot 2 jaar gevangenis was veroordeeld wegens oplichterij. Op de begraafplaats vanHampstead heeft zich een man op ’t graf van zijn vrouw doodgeschoten. Te Pisazijn twee rijke oude dames en haar kamenier in haar woning overvallen en vermoord. De dader is onbekend. Alles wat waarde bad is uit bet buis verdreven. --- TELEGRAMMEN. Partys, 21 Dec. Inden Senaat protesteerde Thevenet tegen de vervolgingen onverklaarde, dat hg niets met de Panama-zaak ooit te maken had. Door den rapporteur Grive werd voorgesteld de machtiging tot vervolging der vjjf senatoren te verleenen. Inde Kamer betuigde de oud-Minister Roche, tot wiens vervolging verlof werd gevraagd, snikkend zgn onschuld. De Kamer hervatte de beraadslaging over het ontwerp op de dranken. Art. 52, waarbjj op alcohol een surtaxe van 9 francs per hectoliter werd gelegd, werd verworpen. Het geheele ontwerp is daarna met 304 tegen 237 stemmen aangenomen. De voorloopige twaalfden werden met 436 tegen 55 stemmen toegestaan. De enquête-commissie besloot morgen Yves Gnyot en Floquet, deH voorzitter der Kamer, te hooren. HAvre, 21 Dec. De dokwerkers besloten morgen allen het werk te staken. Berltyu, 21 Dec. Het bankiershuis Jacob Landau en de Nationalbank für Deutschland hebben aan het bestuur der Berljjnsohe beurs verlof gevraagd, de Bulgaarsohe 6 pCts. hypothecaire spoorwegleening aan die beurste mogen verhandelen en haar inde noteering te doen opnemen. Inde Pol. Nachriohten wordt bg de vermelding van dit verzoek de opmerking gevoegd, dat het waarschjjnljjk zal worden ingewilligd, omdat het hier niet geldt een leening voor de loopendo Staatsbehoeften van Bulgarjje, maar een onderneming, welke vruchtdragend zal zgn voor de ontwikkeling van het land. Buitendien zal de spoorwegbouw ten goede komen aan de Dnitsche ng verheid, in het bgzonder aan de gzer-indnstrie, welke door de hooge beschermende rechten inde nabnrige landen wordt gedrukt. Llsrabon, 21 Dec. Het officieels blad bevat een besluit tot hervorming van den diplomatieken en den consnlairen dienst, waarbjj het aantal posten en de jaarwedden verminderd werden. Men verzekert, dat deze hervorming den Minister van Bnitenl. Zaken zgn ontslag deed nemen. Ifaslrld, 21 Deo. Eendoor kooplieden gehouden vergadering schonk haar goedkeuring aan het voorstel om herstel van het onde douane-tarief te vragen. Bern, 21 Deo. Met betrekking tot de schikking tnsschen Frankrjjk en Zwitserland zeide Knenzli inden Nationalen Baad, dat de Staat welke er naar streeft de oeconomische zelfstandigheid van Zwitserland, welke onafscheidbaar is van de staatkundige onafhankelijkheid te ondermanen, niet de vriend van Zwitserland is, en dat ook niet kan zjjn. De Bondsraad is door den Nationalen Raad gemachtigd, de voorloopige regeling in werking te brengen, onder voorwaarde dat Frankrgk op dezelfde wijze handelt. Washington, 21 Deo. Sherman heeft bjj den Seniat het rapport der commissie ingediend over het voorstel, het Gouvernement te machtigen voor 100 millioen dollars oblig. uitte geven voor het maken vaneen kanaal door Nicaragua. Het rapport luidt geheel gunstig. Pittshurg, 21 Dec. Heden zijn wpder drie werklieden der Maatschappij Carnegie, die niet tot de Vereeniging behooren, overleden te Homestead, waar onlangs vele gevallen van vergiftiging werden ontdekt. Men zegt, dat 2 & 4000 mannen, die gedurende de werkstaking hebben gewerkt, ziek zjjn geworden en dat 32 aan vergift zijn gestorven. De overheid heeft de ljjkopening van alle pas gestorvenen bevolen. New-ïork, 22 Dec. Een poging tot vergiftiging wordt gemeld uit New-Cumberland (Oost-Virginia). Hongaarsche werklieden, die de werkstakers vaneen pancenfabriek verdagen, zijn ziek geworden. Men gelooft dat het welwater vergiftigd is. De groote jury te Pittsburg besloot Dempsey, den aanvoerder der werklieden te Homestead, in staat van beschuldiging te stellen, omdat hjj den h*ipkeil Davidson vergif zou hebben verschaft om de lieden, die niet tot de werkliedenvereeaigingen b»-1 hoorden, te vergiftigen. 1 --- BINNENLAND. ’s GRAVENHAGE, 22 December De Surinaamsche goudvelden, Een ond-W.-I. ambtenaar schrijft ons: De spreek woordeljjke voorzichtigheid der’ Hollanders gist ia onzen tijd wel eens wat te ver, zoover zelfs, dat wij gevaar loopen ons der kans op het doen van voordeelige zaken voorl den neus te zien wegkapen door vreemden, die’ wat beter durven aanpakken, wat meer durven 6 wagen. Er bestaat eenige vrees, dat het zoo zal gaan1 met de Snricaamsche goudvelden. 1 Het jongste jaarverslag van den Britschen1 consul in Suriname roert over de goudindustrie in onze kolonie enkele punten aan, die we hieti releveeren en die in hooge mate de aandacht; waardig zjjn. ‘j Hjj constateert, dat die industrie in het laatste; jaar flink vooruitging. Bedroeg de uitvoer irj 1890 het totaal van 814 351 grammen, in 1891 beliep die 1.231.919 grammen; geeft 417.56? grammen meer dan in het voorafgaande jaar* Dat is dus een inderdaad kolossale voornitgang-Nu volgt in het officieele rapport van ge. noemden oonsnl, dien men niet van partjjdig.t voorstelling van zaken zal verdenken, daar zjji‘ rapport bestemd is voor zjj n Regeering, mei1 de onze niets te maken heeft, en dus niet it;* geschreven om ons hier in Holland »lekker” te. maken, een voor ons Hollanders zeer opmerke.» ljjke passage, die hier verbatim volgt. Hjj zegj o. m.: «Vreemde (wij spalieeren) kapitalister1 beginnen meer belang inde goudvelden dier, kolonie (Suriname) te stollen. In New-York werd een Maatschappij opgerioht onder dei£ naam van «White Water Placer Company’' (dr. Salomons was eigenaar van dit placer) er heeft een concessie het gekocht, waarvoor zp betaald heeft: f 400.000 aan contanten ur f200.000 aan aandeelen. Daar deze Maatschappj' voornemens is verbeterde methoden van werker aan te wenden, zal zjj inderdaad veel bijdrage» om de opbrengst van goud te doen toenemen; «Voor het blootleggen van kwarts riffen zjjtt aanzienïjjke werken mtgevoerd en de verkreger resultaten zjjn zeer bevredigend, daar eenige goede prospectiön werden verkregen. Ook he( onderzoek der kwartsen geeft goede uitkomsten.-' Nadat het verslag op eenige grieven wjjst die het Gouvernement aangaan en waarop w<|‘ nog terugkomen, constateert het verder: «De inkomsten, die het Gouvernement uij de goudindustrie trekt, zjjn zeer groot « ! zullen naar alle waarschjjnljjkheid inde toekomst nog meer toenemen ... «Eenige ontginners, op wier ooncessiSn goed kwarts werd aangetroffen, hebben daarvan moi' sters ingezonden om te Chicago te worden tec, toongesteld.” En verder : «Vreemd kapitaal zal de mjjnen, die reed bekend zjjn,en de riffen, die ongetwijfeld bestaan" doch waarnaar nog geen onderzoek heeft plaat gehad, blootleggen.” Ziedaar een paar aanhalingen uit het rappoij van den Britschen consul aan zjjn Gouvernement, die ons Hollanders er wel eens toe mogen brenger, de oogen voor onze belangen op het gebied de goudindustrie open te doen. Vreemde kapitalisten beginnen belang te, stellen inde Snrinaamsche goudvelden vreemd kapitaal zal de mjjnen, die reeds beken zjjn enz., blootleggen. Na, dat is, met hetoo1. op hetgeen bet rapport omtrent de uitkomsten en verwachtingen der exploitatie mededeelt, al verklaarbaar. Genoemde consul, Captain Wyni ham, schjjnt er bljjkbaar geen moment aan t denken, dat men in Holland wakker genoe zal zjjn, om te trachten, in da te behale voordeelen te dealen, door er ook wat kapiteu' in te steken; hjj rekent dus op onze bekend voorzichtigneid! Hoewel ’t lang bekend was, dat inde koloni zeer zeker uitmuntende goudhoudende terreine voorkwamen, werd eerst onder ’t gonvei nenrscbap van Van Sypestejjn een eerste pogin, gedaan daarvan partjj te trekken. i ft)e concessie Van Hemert begon heel in het t Pin en was eender weinige, die bleef vol- j leden. Zij rnstte expedities nit en werkte • nipjes en maar met zeer primitieve hulp-1 i Idelen door. Zjj bezit nu een van de rgkste I • cers met een gemiddelde opbrengst van 3 è, . ion ’sjaars. ; Dok Salomons begon op zeer bescheiden schaal, i akte aanvankelijk weinig, wat later langnerhand kleine en al betere kapitaaltjes en n ziet uit bovenaangehaald rapport, wat dat kje nu waard is. De Amerikanen hebben 1 juist hun neus ingestoken en voor de Neder – ’ .ders is de kans weer verkeken. Da meening • vele kolonisten en oud-gasten, dat sommige i idtarreinen in Suriname zeer rijk zouden – j, ia niet gelogenstraft, maar wordt meer en ; er bevestigd, o. a. door de mededeeling, i langs in alle bladen opgenomen, van het stuk ' i 30 H. (baar goud 16 H.) op de placer van i brs. De Jong. Op ditzelfde terrein worden nu der gedurig zoogenaamde pepietjes aanga■ ffen (stukken goud van ongeveer een vinger , Vgte), terwijl de wasseherij, hoe primitief ook, ■j uitkomsten oplevert. Inde nabijheid Inde placers De Jong en Salomons ligt ook I» placer Jan Apan met geheel soortgelijken hdem. Ook de concessionarissen van deze laatste «u onlangs in ondtrhandBling getreden voor , ï verkoop; echter niet in ons land, : Uar in Engeland, omdat zjj ook al over-Igd zjjn van onze groote voorzichtigheid. *ln den laatsten tijd zijn inde kolonie op• I suw verschillende goede, ja rijke goudhou-1 ’ inde terreinen gevonden. We noemen dieven 5 Saon, Brown, I’Union en meer andere. aar ... al die goudterreinen zjjn tot op | 1J den niet dan op uiterst primitieve wjjze, of | Irgenoeg in het geheel niet, of zonder behoor- s s jte technische leiding geëxploiteerd geworden, j 1 >n deed als het ware niet anders dan het aan :j ' { oppervlakte voorkomende erts oprapen, malen l \ wasschen en daarmee was de exploitatie 1 [, reloopen, hetgeen niet wegnam, dat men toch i ( ten maakte. ! Intnsschan men begint ginds ten minste ij ".kker te worden, heelt zich de oogen uitge- 1 1 even en is er overgaan nadenken of het geen , ,1 zou worden den bodem nu eens degeljjk i t.e onderzoeken en te exploi• jren. Op dit oagenblik bevindt zich inde kolonie 'f, Amerikaansche ingenieur Shoffield; 1 >se heeft handen vol werk met prospecteeren i igi. en verdient dan ook handen vol geld. Na 1 jongste vondsten denkt ieder er over zjjn v • reinen door hem te doen onderzoeken. Welnu, 'ia er natuurljjk tal van voor de goudindustrie » 1 ardelooze terreinen, met het onderzoek van ' i >, inde Pransche, Hollandsche en Engelsche , ijen gelegen, gaat het naar wensch; wie iïr terrein bezit, kan gegronde hoop voeden c met de goudindustrie flinke zaken te maken. 7 roralhet bergachtige terrein, waarin het goud ! jkt onder de oppervlakte wordt aangetroffen, j*.ooft uitkomsten, die de moeite voorzeker zullen V i oonen. Dit is o. a. in Engeland en andere landen , h goed bekend (immers Fransch en Engelsch ,V' yana liggen inde buurt;, dat men reeds nu *tu zeggen, dat kapitalisten in die landen zich op voorbereiden te trachten de zaken in r j%den te krjjgen. s; /Wjjzen we nu nog even op grieven, die de Atache Consul brengt ten laste van ons Gou-Inement en die o. i. inderdaad alles befc alve i ~ gegrond zjjn. Hg zegt dan, dat het Qonver• jinent tot heden geen besliste stappen nam j : i het reizen naar en van de placers te ver- ■ t nakkelgken, dat de stoombooten te klein zjjn 1 y onvolkomen voor de diensten, die zjj te ver- ; II bten hebben. Verder vindt hg de politie- \ 41 atregelen tot handhaving der wet onvoldoende ? !, evenzeo oordeelt hg over den geneeskun- , y, ;en dienst op de placers. Het Gouvernement ? , ift, zegt hg, van de groote sommen, gedu- • ? ide de laatste jaren getrokken, weinig of j j i' ,ts besteed tot verbetering van het lot der i Aginners of tot bevordering hunner belangen. ' poo de goudindustrie door het Gouvernement 1 ju j rdt ondersteund, meent hg, zal de waarde j jr kolonie voor Holland belangrgk verhoogd j£ Ir den. Hg verwondert zich aan het slot van L rappert terecht over dien averechtschen c "stand en wgst er met trots op dat Demerara, l Jr waar slechts kort geleden de goudindustrie » ü | het leven trad (en dat waarscbgnljjk minder { ij bdhondend is dan Suriname), de Nederlandsche j Jjj Jonie reeds ver overtreft, wat den vooruitgang ; I dit gebied aangaat. inderdaad voor de verwondering van Wyndham rilreden te over. _ \ 1 ïlntnsschen, er zjjn verschgnselen, die tegei Jetkoming aan die grieven ineen nabjjzjjnde ; f inkomst doen voorzien. Voor eenige weken J Ital’eerde de Gouverneur van Suriname de tionisatie- commissie, die de mogelijkheid eeser Jt Ligratie ven Nederlanders naar de kolonie te j fier zoeken heeft en aan het slot van die j' Wevoering, die de aandacht ook hier te lande j Igal trok, noemde de Gouverneur eenige zaken : waarvoor reeds op de voorloopig vastgestelde j( •wrooting sommen zgn aangevraagd en daar- j ‘ lier behooren verbetering van afwatering, \ (Heggen en verbeteren van wegen, verbetering J ;'St stoom boot verkeer, aanleg van locaalspoor- ’ j jgen. Ziedaar zoovele zaken, die ook aan de -Jfloitatiö der goudterreinen ten goede moeten ■'*nen en waardoor reeds gewichtige grieven, i. f ir Wyndham gereleveerd, wordtn wegge- ; *nen. Wat dan nog rest te verbeteren, kan r ! ;er geleidelgk tot stand komen, zjj ’t door b:; kapitaal van de aandeelhouders inde ont'; ming van goudvelden, die zeker, wanneer – ■; blgkt dat, zooals in casn, de verwachtingen i /rond zgn, verstandig zullen weten te han- j ,i£en door er aan te besteden wat noodig is, . de exploitatie op goeden voet te brengen •f, te doen slagen. En inderdaad, ieder, die \ 'iaame’s gesteldheid en bodem kent, zal toe-1 taimen, dat voor de goudontginningen be- j j ‘kkelgk niet veel noodig is. Dcordien het erts y,. estal op, of dicht onder de oppervlakte van ? , i bodem voorkomt, goed goudhoudend ia eu jj; bewerking gemakkeljjk, kannen kostbare ï •chiner.eëa worden gemist. _ | j let is waar, omtrent de vroegere goudexploita-J , in Suriname valt niet bjjzonder te roemen } het moet erken 1 worden, dat sommigen daarin * rtaal verloren, tnaar er moet hierbjj niet * M het oog verloren worden, dat men die primij, ! e exploitatie nit onkunde of siordigüeid dan ; : op zeer naïeve wjjze dreef, afgescheiden nog :> het feit, dat het, opzicht op da delveryeu 111III te wenschen overliet en meu bovendien ' fr Uet prospeeteeren dikwerf buitensporige i 1 men uitgaf aan zoogenaamde ingenieurs, d;e ivenenmale onbetrouwbaar waren, ja zelfs opgar omtrent terreinen mededeelden, die door Ue i j i jenaamde prospec eurs acoit waren gezien, en is echter nu door de ondervinding ir geworden: men laat door deugdelijke ingaf. Irs prospecteeren en werken ocder de leiding . v betrtawbare technici en administrateurs; ' lafcr daa ook de gunstige resuiUieu, < wvau we bg de bovengenoemde Maatschap- > d h en Oud .ißem.ngeo gewaagden eo die stellig j ' te waci’teu zjjn voor de nieuwere terreinen, ; n bjj het 1 «werken daarvan het goede voet. 1 >r wordt betreden, nl. degelgk en door je betrouwbare prospecteurs wordt . rzocht, behoorlgk op het werk wordt toe 1 :n en nauwkeurig wordt gea*fm'nistreei c. J edaar dan inderdaad voor kapitalisten een weg geopend, tot het doen’ van uitstekende zaken. Het goud is er, zelfs in overvloed, dat is niet meer te ontkennen en door de laatste uitkomsten van prospecten,'; en exploitatie bewezen; het komt er nu maar op aan, dat de zaken door belanghebbenden op degeljjken voet worden aangepakt. Het is te hopen, dat een industrie, die zooveel goede vruchten kan afwerpen, zooveel handen werk kan verschaffen en zooveel welvaart kan aanbrengen, door onze èl te groote voorzichtigheid, voor Nederland niet waardeloos zal bljjven. --- Feuilleton van „Het Vaderland" van 23 December 1892. ALISE. Naar het Fransch VAN JULES LERMINA. 9) Davidot begreep bet en week terug om haar voorbjj te laten gaan. Hij ging na haar de trap af en zag haar den kant naar de Pont Royal inslaan. Hij zelf ging in tegengestelde richting naar de Quatro Nationa. Verscheidene malen keerde hij zich om, om haar met een blik te volgen, ondanks zichzelf belangstellend in dit bekoorlijke schepseltje, wier man naar hg vond al met heel vreemde lieden omging. . Hjj dacht aan den ómigré Vaneroix bjj het bezigen van dat zeer verzachte adjeetief. 1 Alise stak snel voortdribbelende den tuin der Tuilerieën door, die op dit uur van den dag het was een uur ua den middag zeer weinig bezocht was, ging door het ijzeren h6k van de rue de Rivoli en begaf zich inden doolhof van straten, die in dien tjjd de Botte des Moulins bedekte, wier zes eeuwen oude aaam van onze tegenwoordige plannen van Parjjs verdwenen is tot groote vreugde der hygiënisten. Tnsschen de groote nieuwe straten kan men ternauwernood eenig spoor ontdekken van die onzindelijke steegjes, die toen tot schuilplaats strekten voor mingegoede lieden uit den burgerstand, of voor meisjes van lichte zeden, die aangetrokken werden door de ligging dezer buurt in het midden der stad en door de matige huurprjjzcn. Op het pleintje, waarop de rues de I’Évègue, des Orties, des Moulins en des Moineaux samenliepen, ging het plaveisel schuil onder een laag modder, die voortdurend vochtig werd gehouden door het spatten vaneen fontein, die den beteekenisvollennaam droeg van Eontaine d’Amour, plaats van samenkomst voor de waterdragers en waterdraagsters van die wjjk, die zich daar ’s avonds aan ware nationale danspartgen overgaven, maar ook een middelpunt van veel minder schilderachtige intriges. Op den hoek der rue des Orties stond een huis, dat als samengedrukt tnsschen de twee belendende sombere panden zich hoog verhief tot vijf verdiepingen van éen venster. Daar aangekomen, wendde Alise zich tot de conciërge, die voor de deur dein de vuile goten pikkende kippen voerde, en vroeg haar of madame Benoit thnis was. »0, op dit uur van den dag is ze, zooalsge weet, altjjd op haar vijfde verdieping.” Onnoodig de deur nader aan te duiden, want elke verdieping bestond uiteen enkele kamer. De trap was zóo nauw, dat, als men iemand tegenkwam, men zich als een schroef moest wringen om van de eene trede op de andere te komen. Er heersehte een lucht, die den bezoeker het hart in het ljjf deed omdraaien. Alise, hoe netto en zindelgke huishoudster zij ook was, gaf geen enkel teeken van walging. Zjj haastte zich de glibberige trap te beklimmen en toen zjj boven was, trok zjj aan het roode schelkoord. Van binnen riep een vrjj vaste stem: »Wie is daar?” Alise noemde haar naam; zjj hoorde daar binnen eenig rumoer en een »ga weg”, »ga I’ggen”; vervolgens ging de deur open en Alise viel bjjna om bg den zonder twijfel good geineenden, maar krachtigen aanval vaneen half doqjn honden, die wakker blaften ter verwelkoming van de bezoekster. Mevrouw Benoit was een lange, magere vrouw, wier leeftjjd moeilijk te bepalen was, met een gezicht zoo gerimpeld, zoo groezelig, zoo verschrompeld, dat zij leek op een inden oven gedroogdeu appel. Toch was zjj levendig, druk en vrooljjk. Zjj stapte, sprong bijna over de honden heen, omhelsde en kuste Alise, trok haar naar den eenigen armstoel, die haar van hondengeur vervulde kamer opluisterde, duwde haar daarin en .riep uit, terwjjl zjj voor haar bleef staan, hoe het Gods mogeljjk was, dat mevrouw zich de moeite had gegeven zoo hoog te klimmen om bjj baai' te komen. »Hadt gjj mjj niet uitgenoodigd”, vroeg Alise, »toen wjj elkaar de laatste maal zagen?” »Mgn Hemel ja; maar hoe lang is dat niet geleden? Twee volle jaren minstens . . . Maar wat ziet gjj er lief en netjes uit! Zeker altjjd gelukkig? ... Ik wist het wel, dat die burggraaf De Clairao n gelukkig zou maken en ik heb er het mijne toe bjjgedragen, naar ik mjj ylei. Want ik ben het geweest, die, toen ik zag, dat hjj n met de oogen als verslond, hem heb aangeraden ronduit tot u te spraken . . . Na, is dat niet waar?” En toen begon het gesprek, afgewisseld door vermaningen van mevrouw R «*" -nt tot haar honden, die vervélend familiaar Alise was diplomatiek .««aeg om eerst uit te vorschen of zjj altjjd op de werkdadige sympathie kon rekenen van de goede vrouw, die als oude huishoudster van haar vader haar gekend had van toen zjj maar zoo groot was. Uit dit oogpunt kon zjj spoedig genoeg gerust zjjn; mevrouw Benoit zon voor haar dooreen vuur willen gaan en ook voor haar man, een zoo kaappan en talent vollen jongen, die wel verdiende, dat hg zoo’n pronkjuweel had getrouwd. Toen aldus de eerste verkenning goed was afgeloopeu, besloot Aiise tot den aanval. pEn uw zaakjes, mevrouw Benoit, gaan die altjjd goed?” «Ik heb geen reden tot klagen.” pAltjjd bjj mevrouw De . . .” «Nog altijd, ik waak er eiken nacht. De arme vrouw kan niet slapen, en dan is zij bang, zoo bang, dat ik het u niet zeggen kan. Zjj zon zooveel dienstboden kunnen nemen, als zjj maar wil, maar dat zjju, het is haar stokpaardje, allemaal dieven! zoodat zjj in haar groote huis overdag geheel alleen is en ’s nachts slechts mg bjj zich heeft. Ik spreek niet van den tuinman Péchard, die nooit het hnis mag binnentreden.” pilaar ze is toch rjjk, erg rjjk”, merkte Alise aarzelend op. pZjj kan zelfs niet tellen hoeveel ze heeft.” Alise zweeg een oogenblik, zuchtte en hernam: pOoh, mjjn lieve mevrouw Benoit, als gjj eens wilde . . . «Wat dan? spreek toch poesjelief!” pWelnu, gjj zjjfc zoo vrieadeljjk, dat ik u alles wil zeggen, Mgn man gjj begrjjpt wel, dat hg het niet helpen kan is er neg niet taven op gekomen. Hjj is erg inde verlegenheid, maar dat zou terstond uit zijn, als hg een sommetje te zjjner beschikking had ... en niet eens een zoo heel groot!” Mevrouw Benoit viel haar inde rede: p Komaan, ik heb daar een twintig kronen; als dat hem helpen kan, dan ben ik erg big, dat gjj aan mjj hebt gedacht.” Alise drukte haar de hand en zeide: »Dank u, het is erg lief van u, ik wist het wel, maar... er is meer noodig.” pHoe jammert Maar ik ken niemand.” Een lichte siddering bekroop de jonge vrouw. Het moester nu nit. : >&& ■■ • pZeer zeker kent gjj iemand.” pik? Wien dan?”, vroeg mevrouw Benoit in alle opreohtheid. pGjj kent de eigen tante van mgn man.” «Mevrouw De Versannes”, riep de oude dame nit, terwjjl zij opschrikte, pgjj bedoelt haar toch niet?” pZeer zeker. Ik wil ronduit met n spreken. Ik weet wel, dat mevrouw De Versannes mgn man nooit heeft willen zien, zjjn brieven nooit beantwoord heeft en toen hg eens bjj haar is binnengedrongen, zoo woedend is geworden, dat zjj bjjna stikte. Ik weet dat alles. Maar zie 69ns, mijn lieve mevrouw Benoit, ik heb geen keuze meer, mjjn man is ongelukkig. Niemand nit zijn omgeving kan hom helpen. Mevrouw De Versannes is zjjn tante. Waarom zon zij hem haten? Zjj is kinderloos, zjj is rjjk. Ik ben overtuigd, dat zjj niet slecht is, De zaak is maar, hoe haar te pakken. En dat weten vronwen alleen te doen. Gjj zelf, gjj houdt ook van Gaston; doe iets voor hem.” Mevrouw Benoit sprak geen woord, maar zat daar als versteend. Zij vervnlde bjj mevrouw De Versannes de taak van waakster, van ziekenoppasser. Zjj stond tot haar in geen inniger betrekking, dan die van dienstbode tot meesteres. En inde drie jaar, dat zjj dit postje bekleedde en van het salaris, vjjftieu kronen per maand, leefde, had zjj haar geen tien woorden hooren spreien, die getuigden van belangstelling voor wien ter wereld ook. pMaar kent gjj haar dan volstrekt niet”? riep zjj plotseling nit. pGjj zegt, dat zjj niet slecht is. Haar van geld te spreken, haar om geld te vragen, dat is evengoed als den Paus te vragen Makomedaan te worden.” pVVeI mogeljjk. Maar hebt gjj haar dan ooit kwaad hooren spreken van haar neef?” pErger dan dat. zjj spreekt van niemand. Als Parjjs rondom hu. in brand stond, zon zjj zelfs 1 niet vragen, waarom het zoo warm was. I weet wel, dat ik voor mjj geen klagen ove> haar bob. Zij i3 niet lastig, niet vitzisk. Zjj hee‘c haar hebbelijkheden. Men moet haar geen wooi ( meer zeggen, dan noodig is om te antwoorden Als zij pjjn heeft, weet ik hoe haar aan te pakkei j en haar te verleggen. Het is haar zelfs ore» komen, dat zij mg dankte . . .” «Ziet gjj nu wel, mgn lieve mevrouw Benoif. dat niemand volkomen slecht is, en ik weet zekeijj ! dat als ik haar kon zien en spreken . . .” pilaar zien en spreken. Maar kan man da! soms bjj mevrouw De Versannes in huis komen?*1 «Wel ja, gij komt er immers wel.” «Maar ik ben niemand.” «Wel zeker; gjj zjjt een lieve, een uitmuntend, vrouw, die ziet, dat ik veel verdriet heb en dj. 1 mjj zal helpen om mij daarnit te redden.” ‘i ! En vleiende omhelsde zjj de oude vrouw eij lachte haar toe, de lippen drukkend op haa' ; dor en gerimpeld vel. Maarde ziekenoppasster wilde er niets va1 j hooren. »Het is onmogeljjk!” w\3 de alpha e, j, omega vau haar verzet. «En wat zou het oc" ! baten? Al stemde zij er ook in toe, haar posit'u ,| in gevaar te brengen en een stap te beproevei J die troa wens toch tot niets zon leiden, veroniei! * steld zelfs, dat toppunt van onwaarschijij 1 lgkheid mevrouw De Versannes goedrov J Alise te ontvangen, men zon toch in geen gev; • iets van haar verkrjjgen . . . Niet zooveel1' «Maar ik zon dan toen het bewn3tzgn hebbe’l dat ik alles had beproefd ter wille van Gaston j drong de j_mge vrouw aan. «En ik ben overtuig' ! innig overtuigd, dat gjj u vergist. Zeg mjj eer 1 ben ik niet lief? Kan men mjj weerstand bieder Zie eens aan, deedt gjj zelf niet al wat ik maf wenschte, toen ik nog klein was?” 3 «Maar ik ben mevrouw De Versannes met18 1 5 ■ (Wordt varrolg ,)C j! --- Advertentie Nieuwe Abonnés ont- vangen „Het Vaderland” tot 1 Januari gratis. ---