UIT DE PERS De Statenverkiezing in Amsterdam IV. De Vaderlander schrijft: »De Nederlander”, de verkiezing van den vrijzinnig-democraat Bamstein in Amsterdam IV besprekende, geeft daarover ineen entrefilet, getiteld „Roofpolitiek”, het volgende oordeel ten beste : In Amsterdamwas de heer W. baron Röell, een in breeden kring zeer gewaardeerd lid v&n Ged. Staten van Noord-Holland, bij de Statenverkiezingen uitgevallen. De heer mr. J. C. De Vries stond voor hem op, en een nieuwe verkiezing moest Plaats hebben. Deze daad van courtoisie, werd door de sociaal-democraten beantwoord met het stellen vaneen eigen candidaat. Het zij 200 de sociaal-democraten achten zich tot courtoisie niet verplicht. Maar terwijl de andere „burgerlijke” partijen de candidatuur-Röell natuurlijk onaangevochten lieten, kwaden ook de vrijzinnig-democraten met een ®%en candidaat uit. En die is nu bij herstemming, met hulp Van de roode vrienden natuurlijk, gekozen. Een hooggeleerd vrijzinnig-democraat, die gisteravond als feestspreker bij deze overwinning optrad, noemde dit „een zuivere beginselatrijd, met open vizier gevoerd”. Wie prijs stelt op het behoud der goede zeden inden partijenstrijd zal eer van roof-Politiek spreken. --- En „De Nieuwe Courant” zegt o. a. : Meer dan iets stelt zulk een Barnsteinverkiezing de onmogelijkheid in het licht van een duurzame politieke samenwerking van alle vrijzinnige fracties, als waarop het streven van de Liberale Unie thans vóór alles gericht is. De bijzonder hatelijke bijomstandigheden, waaronder hier aan baron Röell een nederlaag werd toegebracht een geestverwant, mr. J. O. De Vries, had zijn zetel voor hem ingeruimd, om hem voor het Gedeputeerdeschap te behouden doen de opzettelijkheid van de twistzoekerij nog bijzonder scherp uitkomen. Voor onze geestverwanten hier ter stede ontsteekt het gebeurde te Amsterdam, zóó kort voor den dag waarop inde vacature-Lely m de Provinciale Staten zal moeten worden voorzien, althans dit licht, dat nu natuurlijk van de geringste medewerking hunnerzijds om dien zetel dooreen vrijzinnig-democraat te doen bezetten, geen sprake kan zijn. Dit stukje van ~De Nieuwe Courant” kan opnieuw de vraag doen stellen, wat of de vrijzinnig-democraten nu eigenlijk willen: mee werken tot bevordering van de zoo noodige eendracht Links of dat deze hun niets kan schelen. Indien het laatste het geval is, laten zij dit dan ronduit zeggen, dan weet men wat men aan hen heeft. Wij kunnen slechts herhalen, dat zulke kwalijk riekende hravourstukjes (maak er geen bravóstukjes van, o zetter !), de hoop op een cordiale entente tusschen de drie vrijzinnige fracties zoo goed als verijdelt. Ineen ander stuk merkt „De Vad." op, dat „Land en Volk" de beteekenis van deze verkiezing vertroebelt door te zeggen, dat de Liberale Unie en „De Vaderlander” en de voorzitter van den Bond van Vrijzinnige Propagandavereenigingen, allen hun liefde voor algemeen kiesrecht zouden hebben verloochend, door de herkiezing van den heer Röell vóór te staan. „Dit is gewild onoprecht. „Het ging niet om de vraag, of men vóór of tegen iets was, maar of men met de gewoonte zou breken om een partijgenoot in staat te stellen plaatste maken voor den niet-herkozen partijgenoot, zooals bijv. de heer Cremers in 1891 zijn zetel in Almelo aan den niet-herkozen dr. Schaepman afstond en kon afstaan. „De vrijzinnig-democraten hebben met deze gewoonte thans gebroken. Zij willen geen courtoisie. Dat zij zoo. Wat ons betreft, vrij willen de overbodige mededeeling doen, dat wij die wèl wenschen, en dat wij, als het geval andersom geweest ware en men Wien ook tegen den niet-herkozen heer Barnstein, voor wien een herkozen partijgenoot plaats had gemaakt, hadde gesteld, wij dit ook ten scherpste zouden hebben afgekeurd.” --- BINNENLAND BEVORDERING VAN CONTANTE BETALING. Inde vergadering, welke de staatscommissie voor den middenstand, gelijk wij reeds meedeelden, Donderdag in ’t gebouw van de directie van de afdeeiing „Landbouw” alhier heeft gehouden, heeft zij vastgesteld een wetsontwerp op de contante betaling, dat aan haar was voorgelegd door d ï sub-commissie voor ’t crediet-vr'aagstük, waarvan de heer mr. J. Stoop, te Leeuwarden, voorzitter en mr. C. Frikkers, te Amsterdam, secretaris is. Inde algemeen© beschouwingen wordt meegedeeld, dat door het „Instituut international pour I’étude du problème des classes moyennes” eenigen tijd geleden de vraag werd voorgelogd, of niet dooreen ander© dan de bestaande regeling van de moratoire interessen de contante betaling bevorderd zou kunnen worden. De commissie heeft die vraag niet bevestigend kunnen beantwoorden, doch zij vond bij de besprekingen over dit onderwerp aanleiding tot het stellen van deze andere vraag: „Welke maatregel zou genomen kunnen worden dm ’t veel voorkomende langdurig uitstellen van betaling, ook van goede debiteuren, tegen te gaan.” De commissie is er van overtuigd, dat inderdaad het in die vraag omschreven euvel een zoo grooten omvang heeft, dat het zaak is, om te trachten, daaraan tegemoet te komen. Tallooze gevallen zijn haar bekend, hoe het gebruikelijk is, den middenstand en de klein-nijverheid op betaling van verschuldigde gelden te laten wachten. Aan den plicht om te betalen moet eenige drang worden bijgezet. Dit kan geschieden door den klant duidelijk te maken, dat de toezending der rekening beteekent, dat men betaling wenscht binnen korten tijd- De diang zal daarin moeten bestaan, dat na verloop van dien tijd, én na het inzenden der rekening, interessen voor het crediet, dat de klant verder vraagt, moeten worden betaald. De bedoeling is niet zoozeer, om den crediteur van deze renten te dóen profiteeren als wel om den debiteur er toe te brengen, de rekening binnen een maand te betalen. Die interessen moeten niet ingaan op het oogehblik van dén koop immers verkoop op crediet behoeft niet noodzakelijk uit den booze te zijn maar kort na het tijdstip, waarop betaling gevraagd wordt; in het ontwerp is’ aangenomen een maand daarna. lets vexatoirs heeft deze maatregel niet, wanneer hij inde wet wordt vastgelegd en de propaganda er voor zorgt, dat de daartoe noödige formaliteiten algemeen worden gevolgd. Want één formaliteit is onmisbaar, omdat officieel moet worden vastgesteld, wa nn e er de rekening ingezonden is. Aan den winkelier blijft overgelaten, wanneer hij zijn rekening wil inzenden en wie langer crediet wil geven, zal dat kunnen blijven doen. Maar wie betaling wenscht zal, zonder daar rechtstreeks om te vragen, een middel hebben, om dien wensch aan den klant duidelijker kenbaar te maken, dan hij dat thans kan doen. In ieder geval zullen de jaarrekeningen binnen een maand, nadat ze verzonden zijn, betaald moeten wprden. De klant, die de gestempelde rekening (zie ’t 2e en 3e artikel van het ontwerp) thuis krijgt, weet, dat die rekening niet bestemd is om tot een volgend jaar opgeborgen te worden, maar om betaald te worden en dat het niet betalen binnen een maand hem geld zal kasten. Het wetsontwerp bestaat uit drie artikelen, meldt De Tel. verder. Het le artikel bepaalt, dat aan art. 1286 van het burgerlijk wetboek de volgende almea zal worden toegevoegd: „Indien echter een geldsom verschuldigd is wegens levering van waren, als bedoeld in art. 1554 van dit wetboek of wegens verrichte werkzaamheden, niet voortsprultende uiteen arbeidsovereenkomst, en waaromtrent niet contractueel een tijdstip Van betaling tusschen partijen is vastgesteld, dan zijnde inde le alinea genoemde interessen verschuldigd sedert den dertigsten dag, nadat de rekening voor gezegde leveringen of werkzaamheden aan den schuldenaar, met inachtneming van de formaliteit in art. 19a der wet van 15 April 1891, stbl. 87, bepaald, is toegezonden. ” In art- 2 wordt aan de rekeningen, in bovenstaande toevoeging genoemd, rechtskracht tegen derden verleend van den dag, dat zij voorzien zijn van het daartoe voorgeschreven poststempel. Dè plaatsing van dit stempel wordt geregeld in het derde artikel, waarbij nl. inde wet van 15 April 1891, stbl. 87, na art. 19, de volgende bepaling wordt ingelascht: „Ten einde aan de rekeningen, die overeenkomstig de bepaling der laatste alinea van art. 1286 B. W. per post zijn toegezonden, een vaste dagteekening te verleenen, worden deze, op de wijze bij Kon. besluit vast te stellen, vaneen stempel voorzien, welk stempel eveneens wordt gedrukt op een bij de aanbieding ter stempeling over te leggen duplicaat der bedoelde rekening, hetwelk na de stempeling aan dengene, die de rekëning ter stempeling aanbood, teruggegeven wordt, terwijl het origineel exemplaar der rekening op denzelfden dag door de post aan den geadresseerde toegezonden wordt. Deze stempeling zal gratis geschieden.” Inde toelichting op art. I, zegt de commissie nog: „De moratoire interessen zijn thans geregeld in art 1286 B. YV.; het lag dus voor de hand, om een poging te doen, de gewenschte regeling aan dat artikel te doen aansluiten. „Die regeling moet in hoofdzaak zien op het soort vorderingen, ten aanzien waarvan zich het hierboven beschreven euvel vertoont. De commissie meent, dat hetzelfde verschijnsel zich niet voordoet inden groothandel, waarbij een bepaalde tijd voor de betaling van het geleverde pleegt te worden vastgesteld, waaraan strikt de hand gehouden wordt. De voorgestelde maatregel moet dus voornamelijk gelden voor den détail-verkoop van goederen en voor zoodanige werkzaamheden, als waarvoor niet contractueel de tijd van betaling is vastgesteld. „Nog eerder dan vorderingen uit dergelijke goederenleveringen, worden vorderingen wegens werkzaamheden inden regel op de jaarrekening geschreven.” Bij art. 3 merkt de commissie op, dat de administratie der posterijen het aangewezen lichaam is, om door stempeling aan de rekeningen een „date certaine” te geven. Het bewijs van die stempeling moet echter ook de leverancier hebben, als hij zal willen kunnen aantoonen, dat inderdaad op zekeren datum de rekening verzonden is. De zekerste weg daartoe schijnt, om een duplicaat van de toegezonden rekening van hetzelfde stempel te doen voorzien. Zoodra dus de rekening aan de post afgegeven wordt, krijgt zij haar dagstempel; de post bezorgt haar aan den klant, nadat ze door de postadministratie gesloten geworden is, dit laatste, opdat niet met opzet of abusievelijk de verzending door den crediteur vertraagd of verzuimd worde. --- LAND- en ZEEMACHT Men meldt ons uit Amsterdam: Naar wij vernemen heeft kapitein Christoffel, die verleden week per ss. Vondel naar Ned. Indië zou terugkeeren, nog een maand verlof van het Departement gekregen en zal nu met het ss. Koning Willem II der Stoomv.-Mij. „Nederland", hetwelk 20 Augustus van Amsterdam vertrekt, naar Ned. Indië terugkeeren. De heer en mevrouw Christoffel zullen zich te Genua inschepen. De kapitein M. v.d. Siepkamp van het 31e landweerdistrict wordt van 5—30 September e.k. gedetacheerd bij het reg. grenadiers en jagers. De kapitein-kwartiermeestei J. O. J. Lentz van het 10e reg. inf. is aangewezen zitting te nemen ia de examen-commissie voor Het hoofdbestuur der onderoff.-vereeniging „Ons Belang" heeft zioh met een request tot den Min. van Oorlog gewend, nu de Tweede Kamer der Staten-Generaal haar werkzaamheden beëindigde, zonder dat de positieverbetering der muzikanten een punt van bespreking heeft uitgemaakt. Een salaris van f 6.31 per week als hoogste bezoldiging, zoo heet het in het request, verminderd met 46 cent als storting in ’s Rijks weduwen- en weezenfonds, spreekt meer dan vele woorden in deze kunnen doen. Déze schrille toestand duurt reeds voort vanaf 1 Januari 11. Hulp in dezen noodstand wordt gevraagd, terwijl voor afdoende regeling verwezen wordt naar een vroeger ingediend verzoekschrift. Inden nacht van Vrijdag op Zaterdag had een nachtelijko ontmoeting plaats tussehen detachementen van het 5e reg. inf. van uit Amersfoort en liet korps genietroepen, gelegerd in het kamp van Zeist. Af zoeken van het terrein met zoeklichten en opblazen van aangelegde militaire verdedigingswerken behoorden tot het programma. De oud-hoogleeraar mr. L. W. 0. Van den Berg heeft, in verband met zijn benoeming tot burgemeester van Delft, eervol ontslag gevraagd als leeraar in hot Mohammedaansch recht aan de hoogere krijgsschool alhier. De stafofficieren en de bij den generalen staf gedetacheerde officieren, die sedert 18 dezer tactische verkenningen verrichtten op de terreinen tusschen Rijn, Waal en Maas, keerden heden naar het garnizoen terug. (Van het le reg. infanterie uit Assen zullen alsnog twee detachementen naar de Nieuwe Hollandsche Waterlinie vertrekken en wel op 17 en 18 Augustus, resp. onder de bevelen van den 2e-luit. J. W. Bos, naar Driebergen en onder de bevelen van den le-luit. A. P. Uni, naar Schalkwijk. Alle detachementen keeren aanvang September naar het garnizoen terug. De off. van administratie le kl. 0. P. Soutendam, die geplaatst werd aan boord van Hr. Ms. Evertsen, kwam te Willemsoord in station. --- ONDERWIJS HOOGER ONDERWIJS. Voor het studiejaar 1910/1911 is de heer J. J. P. Valeton benoemd tot assistent vau den hoogleeraar dr. A. Smits, bij diens onderwijs aan de anorganisch-chemische afdeeiing van het scheikundig laboratorium aan de Universiteit te Amsterdam. De heer J. M. Van Dam, arts te Amsterdam, 1* voor het studiejaar 1910/1911 benoemd tot klinisch assistent aan de afdeeiing van den hoogleeraar dr. O. Lanz, in het Binnen-Gasthuis aldaar. Gisteren werd de meisjescursus aan de Rijkslandbouwwinterschool te Veendam gesloten. Het onderwijs werd ten einde toe geregeld gevolg door 16 deelneemsters, t.w. de dames E. De Boer te Oude-Pekela; S. R. Do Boer, F. Huisman en M. Dijkhuis te Zujdvveiiding; A .Boerma te Muntendam; T. Burema, J. H. Onnes en M. Smid te Meeden; A. Doornbonk te Veendam; H. Hogen Eschte Gasselternijveen; M. Lottèring, J. Onnes en W. Schuringa te Wildervank; G. Smid en R. Smid te Ommelanderwijk; J. Smit te Nieuwe-Pekela. Ten bewijze daarvan werd haai een diploma uitgereikt. --- KERKNIEUWS NED. HERV. KERK. Beroepen: te Rhenen (2e predikantsplaats) ds. J. M. Lammers te Dirksland; te Rijssen (toez.) dr. J. D. De Lind van Wijngaarden te Putten o/d. Veluwe. Bedankt: voor het beroep te Eijsden ds. J. Ten Oever te Blitterswijk. Te Amsterdam is, zooals wij reeds gemeld hebben, Inden ouderdom van 79 jaar overleden ds. J. Kool, emeritus-predikant van de Ned. Herv. Kerk. Sinds 1859 had hij, vóór zijn emeritaat in 1879, het predikambt waargenomen, en wel achtereenvolgens te Kolham. Bunschoten, Eemnes en Heusden. Door het prov. kerkbestuur van Noord-Holland is aan ds. J. H. Vander Palm, predikant bij de Herv. Gem. te Ilpendam, op diens verzoek een eervol emeritaat verleend met ingang van 2 October e.k. —‘ Dé Raad der gemeente Rijssen heeft met 6 tegen 5 stemmen besloten dezen keer dus zonder gevolgtrekking voor later geen gebruik te maken van zijn collatiereeht. De kerkemad brengt bij ’t beroepen van predikanten vier stemmen uit, de kerkvoogdij één, de Gemeenteraad één en jhr. Coenen van den Ooaterhoff ook één stem. Het opgemaakte tweetal bestaat uit ds. Steenbeek te lerseke en ds. Do Lind van Wijngaarden te Putten op de Veluwe. --- GEREFORMEERDE KERK. Door de classe Arnhem der Geref. Kerken, bijgestaan door prov. deputaten, is peremptoir geëxamineerd de heer O. J. Wielenga, beroepen predikant te Ruhrort, die met algemeene stemmen werd toegelaten. --- OUD-GEREFORMEERDE KERK. Beroepen: te Barneveld ds. A. Jansen te Terneuzen. --- ROOMSCH-KATH. KERK. Te Haarlem is na een langdurige ziekte overleden de heer G. Rengs, tot voor weinige weken nog dienstdoende als kapelaan te Warmond. De overledene was tot de priesterlijke waardigheid gewijd 15 Augustus 1899 en was eerst kapelaan te Amsterdam (St. Willebrord buiten de Vesten), daarna te Zierikzee, en laatstelijk te Warmond. --- SPORT EN SPEL LUCHTVAART. Vliegen op de Doesburgsche heide. Wij hebben reeds in het Ochtendblad het resultaat gemeld van den vliegtocht door den Hollandschen vliegenier Hilgers bereikt. Over het terrein en het vliegen lezen we nog in de N. R. Ot.: Met het in gereedheid brengen van de Doesburgerheide als terrein voor vliegdemonstraties is de firma Verweij en Lugard te ’s Hage nu krachtig begonnen. Er wordt spoed achter de zaak gezet. Twaalf arbeiders maaien de heide af, telkens in breede strooken, terwijl een aantal timmerlieden met de eerste loods bezig zijn. Het geheele terrein, dat de firma van de gemeente Ede in huur heeft, is groot 400 H.A. Het is een prachtige, hooggelegen vlakte, zeer gelijk, met naar alle kanten een vrij uitzicht. Zelfs na de hevigste regenbuien is het zeer spoedig droog. Naar ons de vliegenier, de heer Hilgers, verklaarde, is het ’t prachtigste vliegterrein van Europa. De vliegvelden te Pau en te Reims zijn ongelijk, veel kleiner, daarbij zijn het lage, drassige weiden met slooten, van dit alles heeft men hier geen last. Hoewel de plannen nog maar een begin van uitvoering hebben gekregen, stelt men zich voor het terrein in te richten als volgt: Het middenterrein is een ongelijkzijdige vierhoek, totaal in omtrek groot 5 K.M. Daaromheen is de vliegbaan. Om die baan volgt een baan van 40 meter breedte, die verbard wordt en bereidbaar gemaakt voor automobielen. Aan de langste zijde van den vierhoek worden op geregelden afstand 10 loodsen gebouwd, voor de berging van vliegtoestellen. Op een hoog punt, vlak aan het terrein, zal een kijktoren worden geplaatst, terwijl verder aan twee zijden overdekte tribunes worden gebouwd voor het publiek. Het geheele terrein wordt voorts doorsneden door verharde wegen, om zich snel per automobiel naar alle zijden van het uitgestrekte veld te kunnen begeven, noodig bij eventueele ongevallen. Een zweef-vliegtoestel, zonder motor, getrokken dooreen automobiel, zal worden ten dienste gesteld voor leerling-aviateurs. Om het publiek het bezoek aan het vliegterrein gemakkelijk té maken, wordt onderhandeld met de Nederl. Centraal Spoorweg-Mij. over aansluiting van het terrein aan de halte Doesburgerbuurt der Mij. Ofschoon, zooals gezegd, op het terrein nog heel weinig te zien is en er zelfs geen vliegtoestel kan geborgen worden, heeft de firma Verweij en Lugard reeds haar vliegenier, den hèer Hilgers, gezonden tot het houden van proefvluchten. Donderdagavond heeft deze zijn Blériot, die 18 dagen onderweg is geweest, uit Pau aangekregen. De machine staat nu geheel gemonteerd op de heide, onder zeilen tegen den regen beschut, op gunstig weer te wachten. De eerste vliegpoging mislukte door het ledig zijn der accumulatoren. Door den commandant van het garnizoen Ede, kolonel Oolgaardt, waren ter beschikking van den vliegenier gesteld 60 militairen, die Vrijdagavond 6 uur op de heide aankwamen om eventueel hulp te verleenen. Tegen 7 uur bedaarde de Zuidwestenwind een weinig, de vlaggen hingen vrijwel slap aan den stok. Dan brengt Hilgers zijn toestel in gereedheid. Te 7.10 besluit hij te gaan vliegen. Het is dan ongeveer bladstil; de motor wordt aangezet en de machine zet zich In beweging, een heel eind rolt ze voort op haar drie wielen, zonder de lucht in te gaan, dan draait ze om en gaat in Zuidelijke richting en nu verheft ze zich van den grond. Op een hoogte van 8 k 10 meter vliegt Hilgers voorbij het talrijke publiek, door soldaten teruggehouden; hij wordt geestdriftig toegejuicht. Nog eens gaat hij terug en nu verheft het vliegtuig zich onmiddellijk van den grond en zweeft in kalme, vaste, geregelde vaart over de heide, met bewondering door honderden nageoogd. Ongeveer twee K.M. verder draait de machine, die inmiddels den grond weer bereikt heeft en volbrengt dan haar derde vlucht. Dan is het gedaan, iederen keer is de vliegenier ongeveer 5 minuten inde lucht geweest. Als de vliegenier uitstapt, wordt hij van alle zijden opgewonden gelukgewenseht; hij is de eerste Nederlander, die boven Nederlandschen bodem gevlogen heeft. Naar De Tel. verneemt, komt de bekende Belgische vliegenier van 10 tot 15 Augustus te Helpman bij Groningen vliegen. Het desbetreffende oontract is reeds afgesloten De Duitsche vliegenier Behrend deed te Johannisthal bij Berlijn verscheidene pogingen om op te stijgen, doch zonder succes. Toen de aeroplan eindelijk opvloog stortte ze dadelijk weer neer. De machine werd vernield en Behrend ernstig gekwetst. --- CRICKET. Hilversum—K rekels. Gisteren hebben de Krekels te Hilversum gespeeld. De Krekels maken eerst 78 (J. v.d. Berg 22, Van Orden 15, F. Veen niet uit 10). De Hilversummers zijn meerendeels jongere spelers. Ze maken 64 (Demmink 12, Klingenspoor 32). Inde 2e partij maken de Krekels 56 (J. v.d. Berg 18). Voor Hilversum maakt Van Booven 44 niet uit, Bollee niet uit 20. Hilversum wint dus met 10 wickets. --- SCHIETEN. Voor ons land schieten inden internationalen wedstrijd, den 13n Augustus e. k. te Loosduinen te houden, en ingevolge de door hen bekomen resultaten, de navolgende heeren: H. M. Bouwens, Den Haag; IJ. Vuurman, Rotterdam; A. Bouwens, Nijmegen; P. Brussaard, Rotterdam, en O. Brosch, Den Haag. Als reserve is aangewezen G. A. Van den Bergh, te Loosduinen. De schutters voor den- wedstrijd op pistool zijn nog niet bekend. --- ZWEMMEN De bekende zwemmer Wolffe, die nogmaals een poging gewaagd heeft om het Kanaal zwemmende over te steken, heeft ook deze poging moeten opgeven, toen hij ongeveer den halven weg had afgelegd, wegens het slechte weder. Wolffe geeft den moed niet op en zal nogmaals den tocht beproeven. --- SCHAKEN. Meeste rtournooi te Hamburg. De uitslagen van de op Vrijdag gespeelde wedstrijden zijn: Schlechter wint met wit van Koehnlein; Alekhine maakt remise tegen Teichmannj Marshall maakt remise tegen Leonhardt; Niemzowitseh wint met zwart van Yates; Forgacs wint met wit van üuras; Salwe maakt remise tegen Dus Ghotimirski; de partij Tarraech (wit) tegen John werd afgebroken in voor wit gunstige stelling; de partij Tartakower (wit) tegen Spielmann werd afgebroken in vor zwart gunstige stelling. Verder werd nog afgemaakt de partij Koehnlein (wit) tegen Salwe, welke in remise eindigde. --- KEGELEN. Van 11 tot en met 27 Sept. zal te Velp naast ’t tramstation een groot Nationaal Kegelconoours worden gehouden, bestaande uit: korps-, personeele-, kampioen-, kamp-, vrije baan- en dames-wedstrijd op 6 nieuwe taekhouten banen. Vele medailles en vrij hooge geldprijzen worden voor dit ooncours uitgeloofd. --- ATHLETIEK. Daar de ’s Gravenhaagsche Sportvereenfging „Futura Nobis” deelneemt aan de Internationale Athletische wedstrijden door de Vereeniging „Sandow" te Breda op 14 Aug. a.s. uitgeschreven, zijnde door de Vereeniging „.Futura Nobis’’ op dienzelfden datum uitgeschreven stedelijke athletische wedstrijden uitgesteld tot Zondag 21 Augustus a.s. --- GYMNASTIEK. Morgen (Zondag) worden te ’sHertogenbosch Geweatelijke en Militaire Gymnastiekfeesten en -wedstrijden gehouden, georganiseerd door de Gymnastiek- en Scbermvereeniging „Kunst en Kracht” aldaar. Die wedstrijden, waaraan door 29 bij het Zuidergewest aangesloten vereenigingen zal worden deelgenomen, zullen bestaan in staaf-, brug-, rek- en ringenoefeningen, schermwedstrijden (sabel, geweer, floret), estafetten- en hindernis-wedloopen, wedloop-touwtrekken, driekamp (vèr-boogspringen, Duitsehe driesprong, pols-hoogspringen) en het optreden der vereenigingen in extra-nummers. Het geheel zal staan onder de hoofdleiding van den beer A. B. Kooijman, leeraar aan de Rijks H. B. 8. en directeur van „Kunst en Kracht" te ’s Hertogenbosch, bijgestaan door de gymnastiekleraren J. F. Münnich en H. Van Alphen te Venlo en de schermmeesters N. H. Otten, A. C. Bchuitemaker, Oh. Theunissen en H. J. Verheijen, resp. uit Den Bosch, Amsterdam, Nijmegen en Breda, terwijl inde jury zitting hebben de heeren J. O. Eijkman en M. C. J. Van Sehaik uit Utreoht, G. W. Verhoeven uit Oss, A. C. Sonneveldt uit Tiel, G. M. Huussen uit Arnhem, R. Fransen en Joh. W. B. Hage uit Nijmegen, G. H. J. Wiera uit Bergen-op-Zoom en H. D. v.d. Maas uit Roermond. Voor deze wedstrijden zijn beschikbaar: een groote bronzen medaille van H. M. de Koningin, een zilveren wisselbeker, beschikbaar gesteld door de ontvangende vereeniging, acht verg. zilv. medailles en evenzooveel zilveren medailles en diploma’s, daarbij nog negen kunstvoorwerpen en vier geldprijzen. Het dag. bestuur der gemeente ’s Hertogenbosch zal de gymnasten Zondag om I uur ten etadhuize officieel ontvangen, waarna dezen een opmarsch door de stad zullen houden. „Kunst en Kracht” biedt haar gasten dien avond een concert met bal-champêtre. De meeste oefeningen en wedstrijden worden gehouden op de Paradeplaats, dus ten aanschouwen van het publiek. --- LANDBOUW en VISSCHERIJ In St.-Ct. no. 176 is opgenomen het praairapport van den commandant van Hr. Ms. schoener Zeehond, belast met het politietoezicht op de visscherij inde Noordzee gedurende het tijdvak van 21 tot en met 26 Juli. Tot heden zijn te Maassluis van de haringvisscherij gearriveerd 104 schepen, met een vangst van 27.125 ton haring. --- FEUILLETON Het Logement het „Weise Lamm” Humoristische Vertelling VAN RUDOLPH STRATZ. 8) De voorzitter vaneen Alpen-vereeniging ?le aan duizelingen lijdt dat leek den °urist uit bet hooggebergte al te zonder‘nS- Hij glimlachte fijntjes en sneed dikke jukken van het roggebrood af die hij in °oden wijn doopte om zijn honger te bezigen Jig nog nj was gestilcL De kleine heer naast hem besefte dan ook at Hij een nadere verklaring was verschul,,Het is het noodlot”, mompelde hij. JJ1 r bestaat geen vuriger Alpinist dan ik n' In theorie heb ik sinds lang Matter(j r[b Montblanc en Monterosa bestegen gg, . als het op de uitvoering aankomt, dan 'fen mijn krachten tekort! Daarom D0 mij op andere wijze nuttig maken! den^ör*'hut, zooals ze daarboven staat aan voet van den „Wilde Dirndl’’ dat is n werk!” Vo^at W*l zeggen u heeft het geld daar-Sest, ?,egeven’” vroeg de man met de dunne tf.rwalte °P tamelijk onverschilligen toon, j 'J bij voortging zijn brood te eten. rujj(jU| niet. Tot mijn spijt zijn mijn geldig ~en niet toereikend genoeg voor zoo r°okt 6n Jaar *ang beb ik echter niet geis hef611 Wat daarmede heb uitgespaard Penningske geweest dat ik heb bij-1 gedragen. Doch ik heb mijn best gedaan om het geld bij elkaar te krijgen, ik heb mij met de inzameling belast... voortdurend ben ik inde weer geweest, ik heb mij rust noch duur gegund Onze afdeeling is nog maar een kind. Ze is pas vijf jaar oud en we tellen slechts dertien leden." „En -- hoe is u dan eigenlijk aan het geld gekomen?” Nog altijd richtten de oogen van Ulrich Schneevogt zich met onrustigen blik op den blanken „Wilde Dirndl” inde verte; naar hetgeen Siebenpfeiffer hem had medegedeeld had hij slechts half geluisterd. „Er zit een dame in onze vereeniging!" zei hij aarzelend, alsof hij een verontschuldiging wilde aanvoeren voor een feit, dat niet welgevallig is aan groote afdeslingen. „Het is wel eigenaardig dat zij juist het dertiende lid is. Het is een zekere Fraulein Lori Vogel. Ze is een wees, ongehuwd, ze is meerderjarig, want ze is al over de dertig en in het bezit vaneen heel aardig fortuintje!” „En die Fraulein Vogel heeft uit pure geestdrift..." „Dat zoozeer niet! Ze houdt eigenlijk minder van de Alpen dan van meren; het liefst trekt ze naar den Saksischen Schweiz. Doch ik ben met haar bevriend. We spelen quatremains samen een enkele maal lees ik haar voor uiteen boek, dat ik mooi en goed vind kortom we stellen beiden in veel dingen hetzelfde belang, en wat de eigenlijke kern van mijn leven uitmaakt, de reine, innige liefde die ik de heerlijke Alpenwereld toedraag die liefde wordt door haar gedeeld.” „En daarom —” ging hij na eenigen tijd voort, terwijl een vochtige glans in zijn oogen verscheen „en daarom heeft zij een ruime bijdrage aan onze arme, kleine afdeeling geschonken voor de Törlihut.’’ „Is die dame hier?" „Ze komt vanavond om morgen de inwijding van de hut bij te wonen. Zij en ik zijnde eenige leden van onze afdeeling die hierbij tegenwoordig zullen zijn. Voor de elf anderen is de reis te ver. Ze hebben geen tijd, of geen geld, of ze kunnen geen verlof krijgen, zooals dat altijd gaat. Het is wel heel jammer, want de Törlihut is een prachtstuk geworden! Ik mag dit wel zeggen, omdat ik ineen zekeren zin ais de geestelijke vader van de hut kan worden beschouwd. Ze is klein maar uiterst gerieflijk; de keuken is uitstekend, de bedden zijn heerlijk, er is een ijzeren kachel, een afzonderlijke kamer voor de dames dit heeft Fraulein Vogel als uitdrukkelijke voorwaarde gesteld kortom...” De tourist uit het hooggebergte stond op, hij knoopte den riem dicht van zijn jas van dikke Engelsche geruite stof en rekte zich geeuwend uit. „Kortom: een bewaarschool”, merkte hij koeltjes op. „We moeten de spieren-stalende bergsport niet ontwijden door zulke Alpen-sanatoria's met verwarmde dames-kamers, zachte bedden en met electrisch licht en couranten met de laatste koersberichten en telephoon en waterleiding, zooals dat al inde mode is in het Zillerdal. Want die ontnemen ons juist wat het best voor ons is, wat ons opwekt en sterk en krachtig maakt ze beletten den Homerischen strijd dien do mensch aangordt tegen de bergen. Ik heb eens een Engelschman ontmoet, die bij hoog en laag beweerde dat hij alle hutten wilde verbranden en alle paden, ladders en stokken vernielen om wederom te geraken tot den toestand van vroeger, zooals die was een vijftig of zestig jaar geleden, toen men de nachten in rots-spleten doorbracht en zich moest warmen bij een flauw bivak-vuurt je! Zelf heb ik dit meer dan eens doorgemaakt, o.a. inde Andes en Alaska. En ik kan u wal zeggen, dat dit alleen het ware is! In do doodsche stilte van zoo’n nacht onder den blooten flonkerenden sterren-bemel denkt men na over allerlei neen, geen hitte, tabaksrook, bierlucht, Berlijnsche moppen cn ai dat gesnurk van die menschen die in houten kraampjes liggen opgepropt. Of ze in het dal staat of twee duizend vijfhonderd meter hoog als uw Törlihut – dat verandert niets aan de zaak. Het vreeselijkste wat op aarde bestaat het ploertendom, heeft ook daar de overhand! Maar wat sta ik hier eigenlijk te praten! Een zonderlinge krachtmensch als ik mag niet het genoegen bederven dat do Törlihut u doet smaken. Vaarwel!’* TWEEDE HOOFDSTUK. Zoodra de tourist was verdwenen rees de driftige collega overeind; hij liep naar zijn vriend Siebenpfeiffer toe. ..’t Is me wat moois!” riep hij uit, snuivend van woede. „Jij laat me maar kalm ineen hoekje zitten en gaat het me daar aanleggen met dien ruwen bergkerel, dien brutalen reus, die mij m’n „henschel” heeft afgekaapt! Ik heb er nu nog geen gekregen; den heelen avond zal ik wel honger moeten zitten lijden en hij trekt verzadigd weg met zijn tandenstoker. De kerel is gek!” „Integendeel!” antwoordde de kleine hoofdonderwijzer op droefgeestigen toon. „De verzadigde menschen hebben recht op de wereld, niet do hongerenden. Daarom heeft hij gelijk. Ik bewonder hem. Hij heeft een heerschers-natuur hij is een krachtmensch." „ die de „beuschels” van anderen wegkaapt!” „Ja. Ook dat heeft hij gedaan. Die handeling sproot voort uit de gecompliceerdheid van zijn wezen. Die man heeft een ijzeren energie. Hij bekommert zich niet over de gevolgen van zijn daad. Hij wilde eten en hij at! Dat is alles. Bij hem spreekt zoo iets vanzelf. Bij gewone menschen heelemaal niet!” „Daar heb je nu mij, bv.!” hernam hij, voordat de driftige vriend een tegenwerping kon maken. „Zie je: de mensch die daar heenging, deze koning der bergen die is datgene wat ik zoo graag zou zijn en niet ben. Een kracht-natuur die zich met geen enkele gedachte ophoudt. Hij is zoo naïef en natuurlijk je hebt de onbevangenheid gezien als vaneen vertrouwend kind waarmede hij op je „beuschel” is aangevallen en sterk dat hij is ik verzeker je dat als hij zijn biceps spant, dan zou een beer zelfs bang en angstig worden hij heeft geen zenuwen ©n geen aanvallen van duizeligheid, hij heeft geen leerplan van afdeeling B tweede klasse voortgezet onderwijs te volgen zooals ik kortom, hij is zoo vrij als een vogel inde lucht! En wat doet deze naïeve, sterke, vrije natuurmensch? Hij loopt een meisje achterna, dat op haar beurt weer eigens inde sneeuw rondbaggert. Daartoe wordt iemand als hij dooreen vrouw gebracht! O, die vrouwen, die vrouwen! Zij bederven de besten!” De kleine hocfdonderwijzer werd droefgeestig gestemd. „Zoo gaat het nu met zulk een prachtmensch", ging hij wederom voort. „Wat zou iemand ais ik dan van het leven kunnen verwachten? Ik zoo vaag en halfslachtig aangelegd! Je weet toch wel, mijn goede Oscar, dat ik zoo'n problematieke natuur heb!’ „Ja, dat heb je, Siebenpfeiffer”, bevestigde do sombere vriend. „Ik ben een mensch die gedoemd is t© slingeren tusschen willen en kunnen. In mijn binnenste, daar bruist en gloeit het. Ik zou den Matterhorn willen bestijgen. In verbeelding heb ik den top bijna reeds bereikt en juich uit volle borst! Maar dan bedenk ik me, dat ik al duizelig word als ik van mijn balkon van de vierde verdieping neerzie op de straat. Ik zou zoo gaarne een reis om de wereld maken: gevaren het hoofd bieden en dwaze avonturen ondervinden. Doch bij mijn eersten tocht op het water naar Ilelgoland ben ik zoo verschrikkelijk zeeziek geworden dat ik met hetzelfde schip ben teruggekeerd, en na dien tijd heb ik me nooit meer op het water durven wagen. En toen ik drie jaar later naar Italië trok hebben ze me mijn rondreisbiljet en mijn koffer ontstolen, en als een geplukte kip moest ik zielig weer naar huis terug. En toen ik me wederom drie jaar later inden weesten stroom van Parijs wilde werpen bezield dooreen koortsig verlangen, ineen nieuw keurig pak uitgedost van den besten kleermaker uit ons stadje en in verbeelding reeds de wildste, verstoktste roué! toen werd mijn tante in Schrimm ziek, en ik moest daarheen om haar te verplegen. Anders zou ze mij hebben onterfd!” „Ja ja!” zei de vriend op somberen t00n... Je bent een problematieke natuur!” „Dat ben ik! Kijk de „Wilde Dirndl” daarginds, dat is het symbool van mijn leven. In theorie is hij van mij! Want hij behoort onze afdeeling toe, en deze afdeeling ben ik! Inde practijk kan ik hem echter niet aan mijn wil onderwerpen; ik moet beneden in het dal blijven slaan en toezien hoe anderen die geen geestdrift kennen en geen duizelingen, hoe die onverschillig datgene volbrengen, waartoe ik niet in staat ben, hoezeer ik hiernaar smacht met mijn gansche hart. Is dat niet verschrikkelijk? En dit is mijn leven/" (Wordt vervolgd.) ---