BUITENLAND AZIË ENGELAND, THIBET EN CHINA. , de laatst# maand trekt de verhouding 'Usschen Engeland, Thibet en China weder A. aandacht. Gelijk men weet, heeft de .gdneesche Regeering haar troepenmacht in .'udet sterk vermeerderd en heerscht vrijwel te Lhassa. De Dalai-lama is, na a!Sezet te zijn, op Engelsch territoir geacht en bijna alle ambtenaren zijn door bbineezen vervangen. Engeland heeft, zoo *erd dadelijk gemeld, nu gemeend een oog itl het zeil te moeten houden en groepen paar de grens gezonden, iets wat door de *'eBeering in het Hoogerhuis bevestigd werd. üö bekende kolonel Younghusband, de der expeditie van 19Ü4, tracht nu inde , ‘meste betoogen, dat een actieve politiek ,8«n Thibet indirect dus tegen China, dat sinds jaren verloren rechten wil her/ddLen alleszins gewenscht is in het eLng der veiligheid van Indië. Tot nog toe, z®° &eide hij, heeft Engeland te veel Morley’s gevolgd, terwijl men lord Curzon’s staatkunde had y°®ten voortzetten. Twee fouten meent ÏOunghusband, heeft Engeland gemaakt, de aerste door toe te laten, dat China zich weer Thibet ging bemoeien; men had dit in % njej. rnMten gedoogen, en inde tweede ** aats het ontruimen van de Tchumbi-vallei. i.pe tegenwoordige Regeering, zoo meent heeft de vruchten van de abstinentie®°6tiek geplukt; immers, China belet thans eb handel met Engelsche kooplieden en ,tacht in het algemeen elk© directe aanra‘no tusschen Thibetanen en Europeanen in Casu Engelschen, te beletten. Sinds Engeland meester van Sikkim was j&wonden (1888), trok ook de verhouding tot jbibet de aandacht, maar steeds is n ’ en P 1 ai se Younghusband door Engeland i'hina’g suzereiniteit erkend. Zoo bijvoorboolci sloot op 17 Maart 1890 Engeland een c°nventie met China, als suzerein van Thibet aarin over de grensbepaling tusschen bibet en Indië gehandeld werd en waarbij !®Vens de vergemakkelijking der handelsetrekkingen ter sprake kwam. Dit verdrag 'Verd nog aangevuld dooreen te Darjeeling 5 December 1893 gesloten, bepalende, dat de Engelsche kooplieden in zake hun bedrijf Versehillende faciliteiten zouden verkrijgen. intusschen, Rusland had ook betrekkingen /*et Thibet onderhouden : deze dagteekenen eeds van den tijd van Katharina 11. Maar °°ral de welwillendheid, welke van Russiahe zijde betoond wordt ten opzichte der oeddhisten, in Rusland zelve, deed een ebere band tusschen Rusland en Thibet j'.dtstaan, welke tot verschillende diplomate missiën aanleiding gaf en er toe leidde, A in 1902 een feheim tractaat tusschen Usland en den Dalai-lama tot stand kwam, “Prdoor feitelijk Thibet onder Russisch JPtectoraat werd gesteld. Hoewel het bej aan dezer overeenkomst is ontkend, bleek K°ch, uit verschillende omstandigheden, dat > “sland den grootsten invloed te Lhassa ‘a6. Zoo weigerde de Lama steeds de conyenUs van Darjeeling uitte voeren wat de pboeming der grenscommissarissen betreft in trachtte op alle inogelijke manieren den tusschen Engelschen en Thibetanen t& eleUen. En de Indische Regeering protesteerde altijd tevergeefs te Lhassa en te Peking. Uit de weigering der Thibetanen om de met de Engelschen gesloten overeenkomst na te komen, is nu de Engelsche expeditie van 1904 gevolgd. Daarbij werd gebruik gemaakt van de omstandigheid, dat Rusland inden strijd met Japan was gewikkeld en dus eventueeie tractaten met Thibet toch niet zou kunnen ten uitvoer leggen. De expeditie zelve was een uiting van lord Curzon’s expansiepolitiek, die, toenmaals onderkoning van Indië, èn in het Parlement èn in geschriften steeds voor een actieve staatkunde had geijverd en de kans schoon zag, nu de groote tegenstander op de velden van Mandsjoerije te pletter werd geslagen. Zoo ving dan de vermaarde tocht naar Thibet aan, die zoowel uit wetenschappelijk als uit politiek oogpunt van belang zou wezen. In December 1903 begonnen, bereikte zij op 10 April d. a. v. Gyantsé en kwamen 3 Augustus te Lhassa, waaruit de Lama gevlucht was, liefst naar Urga in Noord-Mongolië. Het gelukte aan het hoofd der expeditie, den reeds genoemden Younghusband met de Thibetaansche autoriteiten een tractaat te sluiten, waarbij vrijwel Thibet onder Britsch protectoraat kwam. Immers art. 9 der conventie van 1904 bepaalt, dat zonder Engeland’s toestemming geen deel van Thibet aan een andere Mogendheid kon worden vervreemd; dat geen enkele andere Mogendheid zich kon mengen inde administratie van Thibet en officieele agenten ol' private personen heenzenden om zich met de zaken des lands te bemoeien of er vergunning verkrijgen om wegen, spoorwegen of telegrafen aan te leggen. Ten einde China echter te vriend te houden, kwam in 1906 een overeenkomst tusschen Engeland en China tot stand, waarbij Engeland China als Thibet’s suzerein erkende, en in zekeren zin sommige gevolgen van het tractaat van 1904 ongedaan maakte. De beteekenis der Engelsch—Russische conventie van 1907, wat Thibet betreft, ligt nu inde omstandigheid, dat Rusland den toestand in Thibet, zooals die door de twee tractaten geworden is, erkent. Beiden verklaren de integriteit van Thibet te zullen eerbiedigen en slechts door middel van China met Thibet te zullen onderhandelen. Echter zal Rusland geen bezwaar maken, wanneer de Engelsche handelaars zich direct met Thibet in betrekking stellen. Noch Rusland, noch Engeland zullen vertegenwoordigers naar Lhassa zenden en zij zullen noch voor hun onderdanen noch voor zichzelf aanspraak kunnen maken op bijzondere concessiën voor spoorwegen, wegen, telegrafen en mijnen. Men begrijpt, dat door deze conventie Rusland en Engeland zich in Thibet op gelijken voet stellen en China’s protectoraat erkennen. Alleen valt op te merken, dat dooide conventie met Rusland niet is vervallen art. 9 van de Engelsch—Thibetaansche overeenkomst van 1904, waardoor Engeland het recht heeft om aan de Thibetaansche Regeering te ontzeggen de bevoegdheid om op zijn territoir een of andere concessie toe te staan aan een vreemde Mogendheid zonder van te voren de toestemming van de Indische Regeering te hebben verkregen; waardoor Thibet economisch dus onderworpen blijft aan Engeland. Dit neemt nu echter niet weg, dat door het tractaat van 1907 Engeland afstand heeft gedaan van de exclusieve suprematie die het tractaat-Younghusband had in het leven geroepen en lord Curzon's plan is opgegeven. En geen wonder dan ook, dat, zooals gezegd, genoemde Younghusband inde Times er op aandringt, dat Engeland opnieuw actief in Thibet zal optreden. In hoever de tegenwoordige Regeering in deze voetstappen zal willen treden, staat te bezien en zal de toekomst moeten leeren. De verhouding is te moeilijker, omdat blijkbaar Engeland het nog in zijn belang acht vooralsnog China te ontzien. Mr. I. B. B. --- DUITSCHLAND VRIJ CHRISTENDOM EN RELIGIEUSE VOORUITGANG. Onder de talrijke referaten en redevoeringen, welke op het thans te Berlijn bijeen zijnde internationale congres voor Vrij Christendom en religieuse vooruitgang, vermelden wij hier nog de voordracht van prol. Eerdmans uit Leiden over ~de orthodoxie inde twintigste eeuw”. De spreker hield zich voornamelijk bezig met de Calvinistische orthodoxie, die, zooals hij betoogde, in zijn vaderland haar sterkste bolwerk heeft Verder hield o. a. prof. Hirsch, een Israëlitisch Rabbijn uit Chicago een rede over ~de bijdragen van het Jodendom tot de liberale religie”. Hij betoogde dat, terwijl de meeste menschen jodendom gelijkluidend achtten met gebondenheid, zich in Amerika een werkelijk liberaal jodendom ontwikkeld heeft. Dit Amerikaansche jodendom dunkt het beginsel van zijn liberalisme aan de Duitsche wetenschap, de Duitsche Bijbelkritiek en het Duitsch historische onderzoek. De bijdragen welke het jodendom zijnerzijds het algemeene religieuse liberalisme kan brengen, zag de spreker voornamelijk m de gedachte van de zedelijke persoonlijkheid en van de waarde van elke menschenziel. Het vrijzinnige jodendom in Amerika stelt zich daarnaast voor alles de sociale gerechtigh.V,! tot plicht. , , . . Ten slotte trachtte de spreker te betoogen, dat het jodendom aanspraak kon maken op het medebezit van het nieuwe testament, wijl dit van het jodendom is uitgegaan. Onder stormachtige toejuichingen besloot prof. Hirsch zijn rede met de woorden : ,Het jodendom wil niet toetreden tot een anderen gosdienst, maar het wil toetreden tot den strijd, die andere religies voeren, voor vrijheid en religieuse vooruitgang.” Do leider der Indische Deïsten, A1 ex a Alexanba Chandra Meitra uit Calcutta, sprak over ’smenschen heimwee naar, het Oneindige. . In zijn met groote bezieling voorgedragen rede, werd de gedachte ontwikkeld, dat eerst het denken over de Oneindigheid den mensch tot mensch maakt. En God had zich niet eenmaal geopenbaard, maar hij openbaarde zich eiken dag elk uur. En een vertegenwoordiger van de Indische Likhgodsdienst, prof. Waswain, gaf het Christelijke Europa den raad om de hulp van het mystieke Indië niet af te wijzen. „Wij kunnen u geven”, riep hij uit., „wat gij het meeste noodig hebt: meditatie, zelfbespiegeling!” --- ITALIË HET VETO TEGEN RAMPOLLA. Naar aanleiding van den zevenden jaardag van de kroning van Pius X tot Paus, geeft de „Neue Freie Presse” de bewoordingen van het veto weer, waarmee Oostenrijk zich indertijd in het Conclave tegen de verkiezing van kardinaal Rampolla heeft verzet. Het was kardinaal Puzyna, die uit naam van den Keizer van Oostenrijk het veto uitbracht, dat als volgt luidde : „Ik reken het mij tot een eer, met deze opdracht op hoog bevel belast, uwe Eminentie in haar hoedanigheid van dekaan van het geëerde college van kardinalen en kamerlingen der heilige Roomsche Kerk onderdanig te verzoeken, zoowel voor uw eigen persoon, als in uwe hoedanigheid voor kennisgeving te nemen en mede te deelen het veto der uitsluiting tegen Z. E. den kardinaal Mariano Rampolla del Tindaro, uitgebracht namens en krachtens de bevoegdheid van Zijne Apostolische Majesteit Franz Jozef, den Keizer van Oostenrijk, Koning van Hongarije, die van dit oude recht en privilege gebruik wenscht te maken.” Na de voorlezing van dit veto ontstond in het Conclave een groote opwinding. Kardinaal Oreglia zeide tot den secretaris van ’t Conclave: „Deze mededeeling kan door het Conclave niet voor kennisgeving wordeo aangenomen, noch in ambtelijken, noch in half-ambtelijken vorm. Er zal in ’t geheel geen rekening mee worden gehouden.” Daarop nam Rampolla zelf het woord en zoide : ~Ik beklaag de ernstige poging, waarmee een leekenmacht de vrijheid van de Pausverkiezing en de waardigheid van dit heilig college heeft wagen aan te tasten. Ik protesteer daar met alle kracht tegen. Wat mijn bescheiden persoon betreft, zoo verklaar ik, dat mij niets had kunnen overkomen, dat mij meer eervol en meer aangenaam zou zijn geweest.” In tusschen is, naar men aanneemt, alleen ten gevolge van dit veto van den Keizer van Oostenrijk de patriarch van Venetië, kardinaal Sarto, tot Paus gekozen. Bij de kroning van Pius X was het Rampolla, die, toen de stoet met den Paus op den roodgouden draagstoel de voorhal van de basiliek van Sint Pieter betrad, het nieuwe hoofd der Kerk verwelkomd heeft. --- AMERIKA DE AANSLAG OP GAYNOR. Aangaande den aanslag op den burgemeester van New-York wordt nog gemeld, dat de toestand van den gewonde kritiek is. De dader Ga 11 agh er, die reeds voor eenigen tijd met vele andere arbeiders ontslagen was, is 58 jaren oud en weduwnaar zonder kinderen. Hij verklaarde gehoord te hebben, dat Gaynor voor zijn genoegen op reis ging, terwijl hij, Gallagher, door Gay- M;*:, schuld ir. ellende was geraakt. Dit had hem tot den aanslag gebracht. Gallagher vuurde viermaal. Twee kogels misten, één trof Gaynor, een andere den chef der straatreiniging, Edwards, die naast Gaynor stond; hij werd aan den arm gewond. De kogel, die den mayor inden nek trof, is waarschijnlijk tot aan de keel doorgedrongen. Hier heeft zich ten minste bloed verzameld. Taft en Roosevelt, evenals honderden andere personen, zonden telegrammen van deelneming. Gaynor, in November 1909 als democraat gekozen, heeft zich inden korten tijd van zijn bestuur reeds verdienstelijk gemaakt door in strijd met de corrupte gewoonten van Tammany Hall, wier candidaat hij geweest was, de ambten met meestal bekwame en eerlijke personen te bezetten, waardoor hij natuurlijk vele aanhangers ontnuchterde. Hij wilde juist een plezierreis naar Europa maken. De president van Chili, Mo n 11, bevond zich ook aan boord van hetzelfde schip, de „Kaiser Wilhelm der Grosse”. --- DE OPSTAND IN HONDURAS. De opstandelingen in Honduras namen Ceiba ©n Truxillo in. --- BINNENLAND BEKRONINGEN BRUSSELSCHE TENTOONSTELLING. Aangezien van verschillende zijden hij het Nederlanasche Commissariaat aanvragen inkomen van tentoonstellers, die verlangen te weten, welke bekroningen hun ten deel zijn gevallen, verzoekt dit commissariaat ons, bekend te maken, dat alle tot o-p heden in eerste instantie door de klasse-jury’s toegekende onderscheidingen terstond aan de belanghebbenden worden bekend gemaakt. Deze onderscheidingen zijn echter niet definitief, doch kunnen door de groepen-jury s en eveneens door de jury-superieur worden gewijzigd. Verschillende inzendingen zijn bovendien ten gevolge vandoor de klassejury’s vermeende minder juiste classificatie nog niet beoordeeld, zoodat bij die inzendingen de groepen-jury’s in eerste instantie zullen hebben te beslissen. Zoowel tegen de uitspraken der klasse- als der groepenjury’s kan appèl worden aangeteekend, hetgeen behoort te geschieden per aangeteekend schrijven, gericht tot den Nederlandschen Commissaris-Generaal te Brussel en welk schrijven de gronden moet bevatten, waarop de inzender op een hoogere onderscheiding aanspraak meent te mogen mak©n. De model-kinderkamer, in elkander gezet door de tentoonstellingscommissie van het Neder] andsch Comité van het 3e Internationaal Congres voor opvoeding van het kind in het huisgezin, is met de bronzen medaille bekroond. --- HET NIEUWE REIZIGER STARIEF. Omtrent de nieuwe tariefsbepalingen is de Zw. Ct in staat eemge mededeelingen te doen waaruit men in hoofdzaak kan zien hoe de toestand op 1 Jan. 1911 worden zal. A. Hoofdtarief. De S.S., H. S. M. en de N. C. S. zullen plaatskaarten enkele reis uitgeven tegen den eenheidsprijs per kilometer van le kl. 3.25 ets., 2e kl. 2.45 ets., 3e kl. 1.625 ets. Voor D-treinen zuilen event- plaatskaarten worden uitgegeven, inden prijs waarvan de toeslag is inbegrepen. Retourkaarten tegen verminderden prijs zullen niet meer worden uitgegeven. Verlangt een reiziger een plaatskaart voor de heen en terugreis, dan zullen hem twee plaatskaarten enkele reis worden uitgereikt, waarvan do eene als geldig voor een reis in omgekeerde richting wordt gekenmerkt; deze is slechts geldig voor d© terugreis op den dag der afgifte. Voor het buurtverkeer zullen de S.S. en H. S. M. éendaagsche retourbiljetten uitgeven tegen den eenheidsprijs per K. M. van 1© kl. 5 ets., 2e kl. 3% ets., 3e kl. 2Va ets. Waar deze plaatskaarten op hoofdlijnen worden uitgegeven, zullen zij slechts op bepaald© op d© tijdtafel kenbaar gemaakte treinen geldig zijn, zooals bijv. Sittard—Herzogenrath, Zwolle—Coevorden—Stadskanaal—Assen enz., daar waar slechts bijzonder ingerichte, zoogenaamde lokaaltreinen loopen, zullen zij voor alle treinen gelden-B. Tarief voor kilometerboekjes. De S. S., H. S. M., N. C. S. en N. B. D. S. zullen kilometerboekjes uitgevern die zoowel voor het verkeer op de eigen lijnen dezer spoorwegen als voor het verkeer tusschen deze maatschappijen onderling geldig zullen zijn. Er zullen bestaan: le Kilometerboekjes voor 500 K.M., geldig voor 6 maanden, tegen den prijs van: le kl. 115, 2e kl. f 11.25, 3o kl. f7.50. 2e. Kilometerboekjes voor 1000 K.M., geldig voor 12 maanden, tegen den prijs van f3O, f22.50 en f 15. Waarborgsom voor de kilometerboekjes van 500 KM. f2.50 en voor die van 1000 KM. f5. Als bijzonderheid kan worden medegedeeld dat bij afstanden van meer dan 200 KM in plaats van den werkelijken afstand slecht» 200 K. M. in het KM.boekje zal worden in gevuld. De Nederlandsche spoorwegen zijr. tot dezen maatregel overgegaan om de hoogere prijzen voor groote afstanden te voorkomen, die door de invoering van de nieuwe eenheidsprijzen der gewone plaatskaarten tegenover de prijzen van ae thans bestaande retourkaarten zouden ontstaan. Zoo zou bv. de reis Den Haag—Maastricht (263 KM.) en terug volgens het nieuwe tarief met gewone plaatskaarten enkele reis inde le klasse kosten 2 x f 8.55 = f 17.10, terwijl zij thans slechts f 14.25 kost. Bij het nieuwe tariefstysteem zal, als men de reis Den Haag—Maastricht en terug met een kilometerboekje maakt, zoowel voor do heen als voor de terugreis 200 KM. in totaal 400 K»M. ingeschreven worden en daar een K. At vaneen KM.boekje le kl. 3 ets. (een KM.boekje voor 500 KM. le kl. kost f 15) zal de reis slechts fl2 kosten. Om iedereen van deze gunstige bepaling te kunnen laten profiteeren, zullen naast de kilometerboekjes van 500 en 1000 KM. nog bijzondere kilometerboekjes voor 400 KM. uitgegeven worden tegen den prijs van le kl. f 12, 2e kl. f 9 en 3e kl. f 6. Deze kilometerboekjes zullen slechts 2 biljetten bevatten, waarvoor elk biljet voor een willekeurige reis geldig is; een waarborgsom zal niet gevorderd worden. De bijzondere kilometerboekjes zullen niet persoonlijk zijn; men zal er twee enkele reizen mede kunnen maken (ook voor hetzelfde baanvak); verder zullen twee personen daarmede tezamen één enkele reis kunnen afleggen. --- PENSIOENBOND PERSONEEL S. S. De Pensioenbond van personeel der Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen heeft ineen te Nijmegen gehouden vergadering besloten, een deputatie af te vaardigen naar den directeur-generaal met verzoek inde dienstvoorwaarden, welke 1 Jan. in werking zullen treden, een pensioen-regeling op te nemen voor de ambtenaren, beter dan die, welke thans voor hen geldt. Mocht, zooals herhaaldelijk het geval was, het antwoord ook thans teleurstellend zijn, dan zal opnieuw een algemeene vergadering worden gehouden, om het doen van verdere stappen, dan bij de regeering, te bespreken. --- Residentienieuws HET TUINFEEST IN HET PARK VAN HET HUIS TEN BOSCH. Kon het uitvoerend comité voor dit tuinfeest over het bezoek gisteren alleszins tevreden zijn, ook hedenochtend was het publiek vrij talrijk. Overeenkomstig de aankondiging werden inde ochtenduren 300 duiven opgelaten met bestemming naar eenige ver afgelegen steden. Het malsche regenbuitje dat tegen één uur viel was op den toeloop van bezoekers niet van invloed. Al spoedig klaarde het weer op en zoo konden velen genieten van het gezellig zitje in het mooie park, onder het genot van opwekkende muziek van de „veld”. De Vlaamsche Gazet schrijft: „Men verwachtte te Brussel het bezoek van President Fallières en van Koningin Wilhelmina, en ter gelegenheid van dit h oogstvereerend feit, zouden groote feestelijkheden worden ingericht. Nu verneemt men dat de zoogenaamde „internationale protokol” of hofetiket al die verwachtingen is komen inde war gooien. Inderdaad, de Belgische Vorsten hun eerste bezoek aan buitenlandsche Hoven gebracht hebbend te Berlijn, zoo betaamt het, zegt men, dat het de Duitsche Keizer lij die het eerste tegenbezoek te Brussel aan onze Vorsten brengt. En daar Wilhelm II zijn aankomst te Brussel heeft aangemeld inde maand October, zal er geen tijd meer overschieten om President Fallières of Koningin Wilhelmina te ontvangen en rond te leiden inde World’s fair. Zoo deze protokol naar de letter moet worden gevolgd en President Fallières zijn bezoek uitstelt tot de aanstaande Lente, moeten wij hier Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik niet verwachten voor den zomer van 1911.” Men schrijft ons: Op de Internationale Tentoonstelling te Brussel werd door de jury een groote zilveren medaille benevens een eerediploma toegekend aan de Koninklijke Nederlandsche Kantwerkschool voor haar inzending kant. Dit mag zeker als een bijzondere onderscheiding worden aangemerkt, waar andere landen ook op het gebied van de kantindustrie zoo schitterend uitkwamen op deze tentoonstelling. Een woord van lof aan de directrice, mevr. L. W. Vander Meulen—Nulle, aan wier uitmuntende leiding dit succes te danken is, is dan ook zeker niet onverdiend. De inzending fraaie handwerken van de Alg. Ned. Vrouwenvereniging Arbeid Adelt werd bekroond met een eervolle vermelding en een bronzen medaille. lnde Breedstraat brak hedenmiddag de as vaneen zwaar met hout beladen wagen, natuurlijk juist op de rails van lijn 2. Aangezien er wel een uur mede gemoeid was voor de tram weer rijden kon, moesten de passagiers van richting Hollandsche Spoor en Kanaal overstappen. ln verband met het veelvuldig voorkomen van rijwieldiefstallen hier ter stede inden laatsten tijd verzoekt de hoofdcommissaris van politie de aandacht der ingezetenen er op te vestigen dat de oorzaak van die diefstallen vaak gelegen is in het niet afdoende sluiten van de deuren der woningen. Vreemdelingen. „Ego”, d» Haagsche briefschrijver van de Prov. Geld. en en Nijm. Ct. vertelt het volgende, dat hij yan een tram-conducteur hoorde: „Verleden week”, vertelde de conducteur, „komt me daar zoo’n lord op m’n wagen, zooals je d’er nu zoo’n massa ontmoet en die nog niet eens d’er mond behoeven open te doen om te laten weten, waar ze vandaan komen. Trouwens tewoord-staan kunnen we ze toch niet Dat weten ze dan ook wel en ze zijn al blij als je ze, zij ’t dan nog zoo gebrekkig, toch nog een beetje op weg kan helpen of op hun bestemming kan brengen. Maar dat heerschap ratelde maar door. Meer dan me lief was- En of ik hem nu al trachtte duidelijk te maken, dat bleef maar doorloopen als een goot bij een regenbui. „Ja-klets-maar-raak” was op z'n zuiver-Hollands m’n eerlijke verzuchting, die ongedacht het effect had, dat onze Engelschman stop zette. Naar mijn meening en van hen die met hem op ’t achterbalkon van m’n wagen waren, natuurlijk een geheel-en-al toevallig resultaat. Toch nietl Bij de eerste halte werd me beduid dat onze lord d’r uit wilde. Maar voor hij afstapte wilde hij me op z’n plat-Amsterdamsch nog wel een groet brengen. „Jij kan ook verrekken”, was ’t antwoord van onzen pseudo-Engelschman die nog niet eens zooveel zelfheheersching ‘had, om z’n figuur te redden en z’n rol tot ’t laatste goed te spelen.” Economie. ’t Is moeilijk om in deze dagen van vreemdelingenoverstrooming een Hagenaar tegen te komen, ’t Is me toch gelukt. Gisteren. Hij zat op een bankje en keek naar den ooievaar die op ’t eilandje rustig te gapen stond... „Wel?” vroeg ik zoo, „niet op reis in Augustus?” ~Neen”, zei hij, „neen, dat doe ik niet meer. Daar ben ik van teruggekomen. Wat moet ik in ’t buitenland gaan zien? Bosschen, de zee? Heb ik alles hier. Natuurlijk een zonsondergang aan de Noordpool... nu ja, kan ik me wel indenken en op Scheveningen vind ik ze minstens zoo mooi als in Bellagio.” „Jawel, maar ’t is vooral de rust dia je ergens anders zoekt! Bust en weer eens andere menschen.” „Andere menschen? Maar, beste mensch, daarvoor hoef je niet naar ’t buitenland te gaan. Die brengen ze ons hier. Waar je maar komt, de musea, d8 trams, de café’s, je hoort haast geen Hollandseh. Neen, je hebt meer kans je vrienden of landgenooten tegen te komen in ’t Oafé de la Paix of inden Harz dan op den Vijverberg in Augustus. En wat de rust aangaat. Denkt ge dat die arme touristen rust hebbenP De minste corvée is nog ’t postkaarten schrijven aan alle vriendjes, kennissen en kennissen van kennissen. Vijftig per dag is niet eens zoo heel veel. Dan ’t doorhollen van de musea, kerken, unjversiteiten. ’t Bijwonen Van heel middelmatige concerten in middelmatige casino’s, dan de „baccarat” en de „petits chevaux”, het garnalenvisschen of bergtoppen bestijgen. Uren dwalen in oninteressante oude kloosters het nasnuffelen van bekende graven op bekende kerkhoven, de sight-seeing in éen woord en dat noemt ge rust.” En mijn Hagenaar stond langzaam op: „Ziet ge, nu ga ik met lijn 8 naar Scheveningen, zit voor een dubbeltje den heelen morgen ineen badstoel en rust uit voor mijn vaeantie. Morgen ga ik eens naar Duin en Dal, adem wat dennenlucht in. Overmorgen zit ik in Wassenaar, dan weer eens in Zandvoort of op Kijkduin en als 1 Sept. komt, ga ik lekker opgefrischt aan ’t werk. En dan moet ge mijn collega’s zien die van hun „reisje” terugkomen! De een al ellendiger dan de ander Ik zeg maar, waarom ver halen wat je vlakbij hebt... En de economie... •* --- FEUILLETON Het Logement het „Weise Lamm” Humoristische Vertelling VAN iIIUOLFH STE'ATZ. 12) e gidsen voorop : Bindertoni en Schnei.‘'Vu.su, Huferer en Poschtummer, Matz- Lakner en Kuprian, zelfs de oude “"'-Ujuiier. Ken menigte dorpelingen had hen aangesloten en ook een enkele wiens weg toevallig hier langs ging. Siebenpleiffer begroette de' gidsen l,t^et volk in het diep besef zijner vvaardigl >