BINNENLAND. Arbeidscontract. ’s GRAVENHAGE, 1 Maart. De Kamer van Arbeid voor de confectiebedrijven te Rotterdam heeft een adres aan den Minister van Justitie gericht, naar aanleiding van het wetsontwerp betreffende het arbeidscontract. In dit wetsontwerp wordt o. a. de bepaling aangetroffen, dat, zoo de kantonrechter of eender partijen het wenschelijk oordeelt, dat omtrent het al dan niet bestaan van eenig gebruik of omtrent eenig ander punt in geschil het advies ecner Kamer van Arbeid wordt ingeroepen, aan deze Kamer mededeeling wordt gedaan van het punt, waaromtrent voorlichting wordt gewenscht, en het verzoek wordt gedaan den kantonrechter zoo spoedig mogelijk van advies te dienen. De genoemde Kamer van Arbeid heeft nu den Minister in overweging gegeven, daarbij een nieuw artikel te willen opnemen, van ongeveer den volgenden inhoud: Indien de Kamer van Arbeid, aan wie het verzoek om advies wordt gedaan, ter voldoening aan dit verzoek het noodig oordeelt getuigen op te roepen, of deskundigen te hooren, zal zij de oproepingen hiervoor den kantonrechter aanbieden, die deze van zijn handteekening zal voorzien. Bij niet-verschijning of bij weigering om getuigenis of den eed af te leggen, zullen op de opgeroepenen, deskundigen en getuigen, van toepassing zijnde artt. 117, 2e of 3e lid, 118 en 119, le en 2e lid van het Wetb. van Burg. Regtsvg. (N. R. Ct ) --- Rijksveldwacht. Bij de jongste veranderingen in het personeel der Rijksveldwacht is: 10. eervol ontslag verleend op verzoek: met 1 Maart 19U6 aan de Rijksveldwachters J. Vliem, te Dinksperloo, J. Vander Meer, (brig.-tit.) te Sommelsdijk; met 1 April 1906 aan de Rijksveldwachters W. Hendriksen (brig.-tit.) te Culemborg, J. Hogerheijde, (brig.-tit.) te Spaarndam; 20. aaugesteld tot Rijksveldwachter ter standplaats Schiedam, B. Kousemaker, agent van politie te Delft; 30. verplaatst: met 17 Febr. 1906 den Rijksveldwachter (brig.-tit.) H. Van Boekhout, van IJsselmonde naar Rotterdam; met 3 Maart 1906 de Rijksveldwachters J. W. Ter Avest, van Nijkerkerveen naar Nijverdal; J. De Ruiter (brig.-tit.) van Nijverdal naar Nijkerkerveen; met 7 April 1906 de Rijksveldwachter (brig.-tit.) M. De Jongh, van Rotterdam naar Culeaborg. --- Residentienieuws. Hofberichten. Men meldt ons uit Rotterdam: Het programma van het Koninklijk bezoek aan Kinderdijk luidt als volgt: Aankomst station D. P. 9.27, rijtoer 20 minuten door de stad naar het Maasstation, van daar vertrek met de „Columbus” naar Kinderdijk. Terug van daar aan de Wilhelminakade, 1.15 bezoek aan het stoomschip „Nieuw Amsterdam”, 3 uur, Rivierbocht met de „Columbus”, 4.20 bezoek aan de werf Wilton te Delfshaven, 5.10 tweede rijtoer door Oud- en Nieuw-Delfshaven, 5.32 vertrek van station D. P. Heden zijn bij H. M. de Koningin aan het diner ten Hove : Baronesse Clifford; jhr. Gevaerts van Simonshaven, kamerheer i. b.d. en mevrouw; baron Van Wassenaar van Rosande, idem, en de baronesse ; F. W. baron Van Tuyll van Serooskerken, kamerheer 1. b.d. ; H. J. baron Van Zuylen van Nyevelt, idem, en kolonel Wagner, kommandant van het 2e reg. veld-artillerie alhier. H. M. de Koningin heeft de zangeres mej. Marie Seret uitgenodigd zich hedennamiddag ten Paleize te komen doen hooren. A.s. Zaterdag 3 Maart is er een kleine soirée dansante ten Hove. Maandag 12 Maart zal ten Hove de eerste soirée musicale in dit seizoen plaats hebben. De terugkeer in actieven dienst bij het leger van majoor graaf Schimmelpenninck, adjudant van H. M. de Koningin, is reeds binnenkort te verwachten en van kapitein jhr. Van Suchtelen, adjudant van Z. K. H. den Prins, eerst tegen het najaar. „Volk s”-v oorstellingen. Dinsdagavond jl. kon men, naar aanleiding van de bakkersstaking aan de broodfabriek „De Zeeuw”, in Het Volk het volgende bericht lezen: „Over het optreden der politie schrijft men ons van andere zijde: „Een man en vrouw, die rüstig hun weg vervolgden, werden door zes agenten met de blanke sabel afgeranseld. Een jongentje van 12 jaar werd geboeid overgebracht; zijn moeder, die het kind wilde medenemen naar huis, werd met een pak slaag met den sabel bedreigd.” Na ingewonnen informatiën kunnen wij tot ons genoegen mededeelen, dat geen enkel der in dit fraaie bericht genoemde feiten juist is. Waarheid is, dat Maandagavond de politie na herhaalde aanmaningen, een volksmenigte, die een dreigende houding aannam, uiteendreef, waarbij één man een klap opliep. Van afranselen van menschen, „die rustig hun weg vervolgden”, geen sprake. Dat „jongetje” was een jongen, die een steen had gegooid naar de politie en deel uitmaakte vaneen bende jongens, die de politie uitschold en tergde. Dat „jongetje” is inderdaad, omdat zijn kameraden hem trachtten te bevrijden, althans hinderlijk tegen de agenten, die hem arresteerden, optraden, geboeid naar het pesthuis gebracht, alwaar hij na verhoor aan zijn moeder werd meegegeven. Dat de moeder gedreigd is, is eenvoudig verzonnen. De politie is bij deze stakingsrelletjes, zoo verklaarde me,n ons van verschillende zijden, zoo kalm en beleidvol mogelijk opgetreden. Wel is zij van de zijde van stakers en Maandaghouders voortdurend tot hardhandig optreden geprikkeld, doch zij heeft hieraan zoo veel mogelijk weerstand geboden. jjet verkeer voor rij- en voertuigen door de Heulstraat, dat na de bekende instojting steeds verboden is geweest, is nu eindelijk weer veroorloofd. De Openbare Leesz a a 1 en Bibliotheek (Prinsegracht 63) werd gedurende de maand Februari bezocht dom™ 134 vrouwen en 1334 mannen, totaal 1488 personen; vanaf 18 Januari, den dag der opening, bezochten 2278 personen de inrichting. De jonge instelling, welke (ook des Zondags) is geopend van 10—4 en van 6—lo uur, heeft thans ter lezing beschikbaar ± 125 dag-, week- en maandbladen en tijdschriften van de meest verschillende richting, een zeer groot aantal brochures, handelende over de onderwerpen, die aan de orde van den dag zijn, en ± 1500 boeken van allerlei aard. De toegang is; kosteloos. De opbrengst der voorstelling van Dr. Klaus, ten bate van Armenzorg, bedraagt ƒ 1706.76%, waarvan afgaande onvermijdelijke onkosten: salaris Amstel’s Toone.elgezelschap, zaal, licht, reclame enz., ƒ610.56, zoodat het batig saldo ƒ1096.20(4 bedraagt. Bij schrijven aan den heer Jacq. De Boer is door H. M. de Koningin nog een gift toegezegd van ƒ 100. Zaterdag 3 Maart, om 8 uur des avonds, zal mejuffrouw Eva Westenberg haar 5e lezing houden, en wel over den Parsifal, den tekst van Ricbard Wagners werk en de sagen, waaruit deze meester putte, in het Toussainthuis, Toussaintkade. Mej. W., die inde 9 verschillende steden, waar zij dit jaar reeds de Noorsche sagen besprak, groot succes had, heeft deze lezing ook apart toegankelijk gesteld voor f 0.75. Ned. Omnibus-Mij. Men verzoekt ons mede te deelen, dat het inwisselen van de coupons later per advertentie zal worden bekend gemaakt. Gistrenmiddag geraakten de kleeren vaneen 4-jarig knaapje, dat door zijn moeder even alleen was gelaten ineen woning aan het Groenewegje, in brand, doordien het kind te dicht bij de gloeiende kachel was gekomen. Een agent van politie, op het geschrei van het kind toegesneld, doofde de vlammen, waarbij hij zelf aan de handen werd verwond. Met brandwonden overdekt werd het knaapje naar het gemeenteziekenhuis vervoerd, alwaar het spoedig overleed. --- Uit andere plaatsen. De liberale kiesvereeniging te Kollum heeft, tegen veler verwachting in, toch een candidaat gesteld voor de vacature-mr. Van Giffen inde Prov. Staten van Friesland, en wel den heer J. P. Siccama, lid van den gemeenteraad van Kollumerland te Kollum. Er zal derhalve in het kiesdistrict Dokkum nog een stemming plaats hebben tusschen de verbonden anti-rev. en christ.- hist. partijen ter eenre en de vrijzinnige partijen. Heden herdacht de heer J. M. Van Nieuwland, Commissaris van politie te Zwolle, den dag, waarop hij vóór 35 jaar benoemd werd tot commissaris van politie aldaar, na vooraf commissaris geweest te zijn te Harderwijk en Amersfoort. De heer v. Nieuwland, die nog steeds vol ijver zijn ambt waarneemt, telt reeds ruim 40 jaren politie-dienst. Inde gisterenavond gehouden vergadering van de Deventer Handelsvereeniging deelde de voorzitter mede, dat de stationsquaestie, die al geruimen tijd vele gemoederen in beweging brengt, haar oplossing zeer nabij is. Voor de spoorlijn Volendam—Edam—Kwadijk zijn rails gelegd en op zulke spoorbreedte, dat goederenwagens kunnen overgaan op den spoorweg. Door den Christ. Besturenbond te Hilversum, waarbij tal van werkliedenvereenigingen zijn aangesloten, zal een adres tot den gemeenteraad gericht worden, waarin verzocht wordt de oprichting eener gemeentelijke arbeidsbeurs voor allen, in den geest als die te ’s Gravenhage. Bij de voortgezette antiquiteitenveiling in De Brakke Grond, te Amsterdam, onder directie van J. Schulman, werden de volgende hooge prijzen besteed voor zilver, bijoux, curiositeiten etc.: No. 912, 2 zllv. sauskommen f 131; No. 915, zilv. coupe, einde XVIe eeuw, ƒ 380; No. 921, zilv. vergulde beker f 150; No. 922, zilv. broodmand, ƒ 180; No. 923, zllv. broodmand f 700; No. 924, zilv. 4-arms kandelaars ƒ 187; No. 927, zilv. broodmand f 175; No. 930, zilv. koffiekan f 100; No. 937, zilv. theeblad ƒ 75; No. 972, 2-arm kandelaars f 100; No. 1025 gouden horloge ƒ100; No. 1028, id. ƒ150; No. 1029, id. ƒ150; No. 1030, id. ƒB6; No. 1035, gouden bonbonnière ƒ 1075; No. 1036 id. ƒ 3500; No. 1060, diamanten broche ƒ 215; No. 1031, pr. diam. knopjes ƒ 127; No. 1062 id. ƒ100; No. 1063, paarlen collier ƒ1565; No. 1064, id., en No. 1065, diamanten dasspeld ƒ1900; No. 1066, diamanten ring ƒ125; No. 1075, id. ƒlBO. Men meldt ons uit Deventer: Op initiatief van de Zwolsche anti-coöperatieve vereeniging heeft zich hier ter stede een voorloopig comité gevormd, dat zich ten doel stelt de stichting vaneen vereeniging op den grondslag van de Zwolsche. Reeds hebben een 14-tal personen hun toetreding bij een eventueele oprichting toegezegd. Hette Velp gevestigde Nutsdepartement is opgeheven. Zijn stichtingen, zijnde de Huisvlijtschool en de Nutsbibliotheek, zijn overgenomen door de afdeeling van den Volksbond tegen drankmisbruik. Te Winterswijk zal den 16en en 17en Augustus a.s. een landbouwtentoonstelling worden gehouden. De deelneming voor de oprichting eener gasfabriek te Aalten is zóó algemeen, dat de totstandkoming daardoor verzekerd is. Te Oldenzaal heeft een vergadering van gasverbruikers besloten den Raad te verzoeken, nu noch later verlenging van. concessie voor de bestaande gasfabriek, toe te staan. Van de grenzen. Aan de grenzen bij Dinksperloo is bericht ontvangen, dat met ingang van 1 Maart de vrije invoer van levensmiddelen uit Holland voor de grensbewoners zoogenaamde Freimengen —, is verboden en dat zelfs de invoer van vleesch niet anders dan bij heel geslachte dieren is toegelaten. Voor de neringdoenden te Dinksperloo is dit een groote schade. --- De muurschilderingen in dee Amsterdamschie Beurs. Het voorstel van de raadsleden Sterck c.s. om B. en \V. uitte noodigen zoodanige maatregelen te nemen, dat de schilder A. J. Derkinderen inde gelegenheid wordt gesteld uiterlijk in April a.s. de muurschilderingen inde zaal der Kamer van Koophandel inde Beurs ter hand te nemen, heeft een vrij uitvoerig praeadvies van B. en W. uitgelokt. Dezen herinneren vooreerst er aan, dat de Raad een crediet verleende voor proeven om tot verbetering van de acoustiek dier zaal te komen. De verschillende proeven, daartoe in overleg met de commissie van advies voor den Beursbouw, volgens de aanwdj zingen van den architect Berlage en den directeur der Publieke Werken genomen, hebben tot resultaat gehad, dat door bekleeding van wanden en glasraam verbetering is te verkrijgen, maar dat het ondoenlijk is om de ruimte geschikt te maken voor een gewone vergaderzaal, zonder het architectonisch karakter daarvan geheel te doen vervallen. Ineen conferentie van den Wethouder der Publieke Werken met de heeren Van Hasselt, Berlage en Derkinderen werd daarop overwogen, in hoeverre de zaal, met behoud der artistieke waarde, wat de acoustiek aan gaat. zóódanig zou kunnen worden verbeterd, dat zij geschikt zou zijn voor het houden van buitengewone bijeenkomsten, die niet het karakter hebben van eigenlijke vergaderingen. Aan den heer Derkinderen werd daarom de vraag gesteld, of hij er overwegend bezwaar tegen zou hebben zijn schilderingen niet op de muren, maar op doek aan te brengen, waardoor verondersteld mag worden, dat de geluidkaatsing tegen de vlakke warden zeer zal worden verminderd. Door den heer Derkinderen werd daarop verklaard, dat hij een dergelijke uitvoering van zijn project in artistieke waarde verre stelde beneden een uitvoering als muurschildering, zooals die was ontworpen, doch dat hij, hoewel noode, tot een uitvoering op doek zou medewerken, wanneer daardoor op eenigszins afdoende wijze aan de acoustische bezwaren kon wörden tegemoet gekomen. Of dit laatste werkelijk het gezal zou zijn, werd niet zeker geacht; een eenigszins afdoend oordeel zou slechts kunnen verkregen worden door werkelijk de muren te bekleeden met het voor de beschildering bestemde doek. De kosten vaneen dergelijke bekleeding worden geraamd op f3OOO en zouden grootendeels verloren zijn, wanneer de proef niet voldeed en dus tot het ma Iran dor muurschilderingen besloten werd. De resultaten dezer conferentie werden bespreken inde commissie van advies voor den Beursbouw, die de vraag behandelde, of het wenschelijk moest worden geacht bovenbedoelde proef te nemen en dus een ere' diet aan te vragen van ƒ3OOO, om de zaal zóódanig met doek te bekleeden, dat daarop eventueel de beschildering zou kunnen worden uitgevoerd, en, wanneer daardoor werkelijk een groote verbetering werd geconstateerd, den schilder uitte noodigen zijn ontwerp op deze wijze uitte voeren, dan wel of moest worden voorgesteld, alle verdere proefnemingen te staken en tot de beschildering op de muren te doen overgaan. De meerderheid der commissie verklaarde zich voor de eerste dezer oplossingen, inde hoop, dat daardoor resultaten zouden worden verkregen, waardoor de bruikbaarheid der zaal zou worden verhoogd, terwijl daarbij voor sommige leden ook als bijkomende reden gold de vrees, dat door de seneuren, welke het muurwerk der Beurs op verschil lende plaotstn vertoont, eventueel aan te brengen muurschilderingen groote kans he pen ernstig beschadigd te worden. Met dit advies kunnen B. en W. zich ech ter niet vereenigen. Waar de teokeningen van Derkinderen geheel zijn ontworpen met het oog op de uitvoering als muurschildering, meenen zij, dat de artistieke waarde door de uitvoering op doek zeer zou verminderen. Zij zouden het daarom betreuren, indien den kunstenaar niet de gelegenheid werd gegeven zijn werk uitte voeren op de wijze, waarop het was gedacht. B. en W. kunnen daaraan toevoegen, dat de vrees, dat eventueele scheuren in het muurwerk zijn werk ernstig zouden kunnen benadeelen, door den heer Derkinderen niet wordt gedeeld. Naar aanleiding van het voorgaande geven B. en W. van Amsterdam den Raad dus in overweging het voorstel der heeren Sterck c.s. aan te nemen. Het is dan hun voornemen, de Kamer van Koophandel uitte noodigen haar bureau’s over te brengen naar de daarvoor bestemde lokalen in het Beursgebouw, terwijl zij dan voor haar vergaderingen gebruik kan blijven maken van de Raadzaal ten Stadhuize. --- Gemeenteraad van Middelburg. MIDDELBURG. Inde zitting van den gemeenteraad kwam gisteren, nadat een zitting met gesloten deuren was voorafgegaan, de bekende gasthuis-quaestie aan de órde. Door de heeren L. K. Vander Harst J.J.zn., mr. A. A. De Veer en P. Dumon Tak was een voorstel gedaan, luidende „De Raad, gezien het antwoord van het bestuur van de godshuizen; afkeurende de weigering tot het doen van het gevraagde onderzoek, besluit Burg. en Weth. uitte noodigen het onderzoek, dat door het bestuur der godshuizen is geweigerd, zelf te doen.” Over dit voorstel werd een langdurige en soms heftige discussie gevoerd. Het werd bestreden door de heeren Schorer, Van Teylingen, Ermerins, Fruin en Van Dunné en verdedigd door de heeren De Veer en Tak. Het eind van de discussie was, dat de voorstellers hun voorstel in dien zin wijzigden, dat de clausule „afkeurende de weigering tot het doen van het gevraagde onderzoek” kwam te vervallen. Het voorstel van de drie heeren kwam daarna in stemming, waarbij de stemmen staakten. Er vóór waren de heeren Tak, Van de Ree, Vander Harst, De Veer, Den Bouwmeester, De Rijcke, Heijse en Verhage. Tegen stemden de heeren Van Teijlingen, Boogaert, Sprenger, Snouck Hurgronje, Van Dunné, Ermerins, Schorer en Fruin. De heer mr. Gratama was afwezig. De heeren Van Dunné en jhr. Van Teijlingen hadden een voorstel ingediend, dat, nu over het vorige de stemmen staakten, niet in behandeling kwam. Dit voorstel luidt: „De gemeenteraad van Middelburg, gelet op de verschillende rapporten met bijlagen van het bestuur der Godshuizen, betrekkelijk de redenen van de voortdurende en zeer snelle afwisseling, die onder een deel van het personeel van het gasthuis heeft plaats gehad en de minder gunstige loopende geruchten, met name over de verhouding van den directeur tegenover het verplegend personeel; overwegende, dat in die rapporten is toegelicht, waaraan voorschreven afwisseling vaneen deel van het personeel is toe te schrijven, terwijl uit die rapporten niet het bewijs is te putten, dat de verhouding van den directeur tegenover het verplegend personeel tot gegronde bemerkingen aanleiding zou kunnen geven; besluit: het bestuur der Godshuizen dank te zeggen voor de verstrekte inlichtingen.” Door den voorzitter werd nog medegedeeld, dat de gewisselde stukken over deze quaestie indruk zullen verschijnen. --- Gemengd Nieuws. Het ss. „Willis” van de Rotterdamsche Lloyd maakte de reis van Batavia naar Marseille in nog geen 21 dagen en wel: vertrokken van Batavia 7 Februari en aangekomen te Marseille 28 Februari, zijnde een record-reis. Te Roermond is gisteren de rangeerder J. M. met het rangeeren onder den trein geraakt. Het linkerbeen werd hem afgereden. Door den ambachtsheer, den heer J. C. Van llattum van Ellewoutsdijk, en zijn echtgenoote is aan de Ned. Herv. Gemeente te Ellewoutsdijk, als blijvend aandenken aan het huwelijk hunner dochter, dat in October 1905 te Ellewoutsdijk – 'rd voltrokken, een prachtig geheel compleet zilveren avondmaalservies geschonken. Ter gelegenheid van het zilveren bruiloftsfeest van het Duitsche keizerpaar schonken de firma M. Van Delden & Co. en de hh. G. Van Delden en H. Meijer elk een gift van 15.000 Mk., tot stichting vaneen badinrichting te Gronau. Men schrijft aan Het Volk uit Den Helder: Inde gisteren door de afd. Helder van den Mat.rczenbond gehouden huishoudelijke vergadering, waarop o. a. ook de pas tliuisgevaren leden der afdeeling „Hólland” aan wezig waren, werden de kleeren van den onlangs ontslagen hoofdbestuurder R. Stoffer verkocht. Het kleine en vrijwel waardelooze hoopje bracht pi. m. ƒ7B op. Een baadje werd tot zevenmaal toe verkocht en bracht ƒ42 op, een klosje garen ƒ8.25. „Tsjoenderij”. Een zoogenaamde „tsjoenderij” speelt dezer dagen haar rol in de Twijzelerheide. Twee gebroeders wonen met hun gezinnen onmiddellijk bij elkander, de een onder de gemeente Achtkarspelen, de ander inde gemeente Kollumerland. Beiden zijn den geheelen winter ziekelijk en onder geneeskundige behandeling. Baat wordt gevonden, maarte langzaam, naar het inzicht der beide patiënten, en zonder te denken, dat met sommige kwalen zulks het geval is, wordt een andere oorzaak gezocht. Men komt op het idéé: is alles en gaat alles wel zooals het behoort, kortom is er ook „tsjoenderij” inbegrepen? Op aanraden van „een goed vriend” gaat eender patiënten met den buurman inde hondenkar naar het Witveen, waar een zg. „duivelbanner” moet wonen. Spoedig was deze gevonden; een drank wordt medegegeven, waar vooral geen licht op mag vallen, terwijl een onderzoek in het bed wordt aan bevolen. Bij de terugkomst werd hier dadelijk aan voldaan, en waarlijk een krans komt al te voorschijn, terwijl bij den anderen patiënt op hetzelfde oogenblik de deuren worden opengegooid. Een andere broeder, ook in die buurt wonende,, als getuige bij het onderzoek in béd aanwezig, gaat thans naar zijn eigen huis, haalt bed en kussens over den vloer en scheurt alles open. Gelukkig wordt hierin niets gevonden, dat aanleiding geeft tot achterdocht, evenwel met een sabel gewapend gaat hij terug naar de patiënten. Maar wie is hier de „tsjoender” of „tsjoenster”? Spoedig is deze gèvonden en wel een familielid, een zeer zachtaardig en goedgezind oud vrouwtje, die dezen winter aan de beide patiënten een bezoek bracht en tot versnapering voor ieder eenige zure appelen medenam. Ongelukkig voor het vrouwtje bracht zij na het bezoek aan den „duivelbanner” nogmaals een bezoek bij haar lijdende familieleden, terwijl de drank, door den duivelbanner verstrekt, welke erg bitter was, bleek na het bezoek van het „oudje” te zijn vaneen zoeten smaak. Twijfel was thans uitgesloten. Zij, het oudje, alleen, was de schuld van hun langdurig lijden. (Leeuw. Ct.) --- Kunst- en Letternieuws. CONCERT-DILIGENTIA. Het klinkt misschien paradoxaal: men geeft zich eer rekenschap van het geweldig muzikaal gedrang in het seizoen, wanneer met er uit is, dan wanneer men er i n is, omdat men ’t dan beter kan overzien. Wat heb ik niet al gemist inde paar weken dat de grimmige griep mij hield in haar greep! Een Fransche Messaline, een Itali aansche Fedora, een Hollandschen Tannhauser, Wüliner, de Bohemers en Lamond. J'en passé et des meilleurs. Ik verzuimde ook het vorige Diligentia-coneert, waar de stemming zoo hoorde ik van ooggetuigen —, van de ongewone spanning getuigde, eigen aan den vooravond eener belangrijke beslissing. Sedert dien is die gevallen, en de lezer heeft uit het Ochtendblad vernomen, dat het ook nu een „warme” avond was. Wat mij bijzonder trof, dat was de kalme waardigheid van Mengelberg. Er was niets in zijn houding, dat aan geraaktheid of gevoeligheid deed denken. Geen poging om de aandacht op zich te vestigen, applaus uitte lokken, of door weloverlegde reserve te voeden. Toen de weinig demonstratieve, en in zichzelf gekeelde Eugen d’Albert, na de uitvoering van zijn opus 12, bij de tweede terugroeping Mengelberg de hand kwam drukken, zat deze als verscholen in het orkest. En met zijn gewone afgemetenheid boog de Amsterdamsche dirigent voor de bestuurs- en voor de Hofloge, rechts en links voor het publiek. Wat er wel in hem omging? „Mijn lieve menscben”, zoo stel ik mij voor, zal hij hebben gedacht —, „hoe heb ik het nu met u? Jaren lang hebben het orkest en ik zich beijverd, u het beste te geven dat wij geven kunnen. Gij bleeft onbewogen als slakjes in uw huisjes. Ter nauwemood roerdet ge de handen en lianejes. Meestal was een briesje van applaus ons hoogste loon. En als ik een extra-buiging moest maken, dan weid dat als een bijzonderheid inde bladen vermeld. Natuurlijk ben ik zeer dankbaar voor de waardeering, ons thans betoond, maar eilieve, waarom vroeger daarmede zoo spaarzaam?” Het was inden laatsten tijd min of meer gebruik geworden, de pièce de résistance na de pauze te brengen. Het is jammer, dat men ditmaal daarvan afweek. Ten eerste, omdat na het concert van d’Albert, een lichter werk dan dele symphonie van Brahms welkomer zou zijn geweest, en dan omdat nu, met het oog op het Hof, dat in ; aantocht was, op het eerste Allegro der symphonie een pauze moest volgen, wat voor de stemming uit den aard der zaak niet dan nadeelig kon zijn. Die pauze duurde niet zoo heel lang, maarde tijd valt lang als men wacht, en tot tweemaal toe kwam het tot een kleine, spoedig onderdrukte, uitbarsting van ongedulft. Van de symphonie' werden vooral de twee eerste gedeelten zeer schoon uitgevoerd. In het derde en vierde gelukte niet alles even goed, maar het slot was grandioos en wettigde de geestdrift, die zich onverholen lucht gaf. Mozart’s Kleine Nachtmusik vond een uiterst verzorgde, maar m.i. soms te massieve vertolking: muziek als deze vordert een dunnere bezetting, (en dan ineen kleinere zaal), om zóo te werken, als de maker het zich voorstelde. In dit opzicht verkeert trouwens al de instrumentale muziek van Mozart, in onzen tijd, niet ineen gunstige conditie. Het concert werd schitterend besloten met een glansrijke uitvoering van het Meistersingervoorspel. Geopend werd ’t met de ouverture van Eugen d'Albert’s: Der Improvisator (eer- opera van het jaar 1900), die inden smaak viel en ook verdiende te vallen, want zij is een geestig gedacht en geïnstrumenteerd stuk Carnavalsmuziek, dat van d’Alberts begaafdheid voor het luchtige genre getuigt. Het is opmerkelijk, dat van de acht opera’s, die d’Albert schreef, de ernstige zich tot hiertoe niet hebben staande gehouden, terwijl zijn luchtige, Die Abreise en Flauto solo (het programma vergat deze laatste te noemen), meer verbreiding schijnen te zullen vinden. En dit is te opmerkelijker, omdat niets aanvankelijk deed verwachten, dat juist deze componist lauweren in het lichte genre zou begeeren, veel minder verwerven. In zijn eerste composities toch bleek hij zeer onder den invloed van Brahms, en zelfs nog in zijn tweede klavierconcert opus 12, is verwantschap met dien meester, in het passagewerk bijv., niet te miskennen. Voor het overige een opus van beteekenis: vier deelen, die zonder pauze in elkander overgaan, waartusschen ook naar den inhoud een band bestaat; hier en daar wat dik wel is waar, maar doorgaans boeiend; het orkest en klavier zelfstandig gehouden en zich werkelijk completeerend. Uit de twee laatste deelen, Scherzo en Finale, wist d’Albert zulke vonken te doen spatten, dat het publiek in lichtelaaie geraakte. Slechts een speler als d’Albert, met een orkest van den allereersten rang, kan dit concert met kans op welslagen vertolken en vandaar vermoedelijk, dat het zoo zelden op het programma voorkomt. Het was lang geleden, dat men d’Albert hier hoorde veel te lang, want zelfs in onzen tijd, zoo rijk aan klavierheroën, steekt hij uit door zijn titanische techniek, zijn enorme kunst van nuanceering en door de schoonheid van zijn opvatting. Na de pauze liet hij andere facetten van zijn talent schitteren inde weinig gehoorde, heerlijke derde van Chopin’s Nocturnen-trits, opus 9, en ineen aan moeilijkheden en fijnheden rijk Menuetto van Amilcare Zanella, sedert 1903 directeur van het conservatorium te Panna, om te besluiten met Schubert’s geweldig Impromptu (het vierde van opus 142), dat een onverzadelijk publiek hem als toetje afdwong. Ik wensch d’Albert alle mogelijke succes als scheppend kunstenaar, maar hoop van harte, dat het componeeren den uitvoerenden artis-t niet zal verhinderen spoedig en dikwijls tot ons terug te keeren. Stellig zal dit zevende concert dat, ondanks de gedwongen pauze en de ovaties, tijdig eindigde, lang inde herinnering blijven. Bij Schuller wordt een moderne Fran sche tentoonstelling geopend, plus een twaalftal aquarellen van G. Muller. Op de tentoonstelling van Gerard Bal inden Ilaagschen Kunstkring is tot hiertoe reeds voor plm. 1100 gd- verkocht. Dinsdag daar matinée musicale, te geven door den heer Monnier Harper, viool, met' medewerking van de dames Marie Russer, zang, Josephine Lulof piano, en den heer Joan Lulof, zang. De firma Frans Buffa en Zonen opent 4 Maart in Arti et Amicitiae, een tentoonstelling van schilderijen en aquarellen, waaronder werken van: Jos. Israijls, A. Mauve, J. H. Weissenbruch, A. Neuhuys, Jac. Maris, Willem Maris, Allebé, Corot, Willet, Daubigny, Jacque, Decamps, Troyon, Diaz, Monticelli, Swan en vele anderen. Tevens inde kleine zaal een afzonderlijke tentoonstelling vaneen 60-tal werken dooi Isaac Israëls. Naar zeker velen met genoegen én belangstelling zullen vernemen, zal dé heer F. Tartaud in het eind van Maart zijn zilveren tooneelfeest vieren. (N. R. Ct.) Bij den tooneelwedstrijd van J. J. Cremer te Haarlem zullen de volgende prijzen worden uitgeloofd: eereprijs voor het beste oorspronkelijk Nederl. blijspel; eereprijs voor de beste Nederl. uitspraak. Voor de beste opvoering: eerste prijs: een gouden medaille en ƒ 250 (fr. 500); tweede prijs: een verg. zilveren medaille en ƒ125 (fr. 250); derde prijs: een verg. zilveren medaille en f50 (fr. 100); vierde prijs: een verg. zilveren medaille. Een bijzondere prijs voor de (het) verst komende kamer of gezelschap. Een personeele prijs voor den besten tooneelspeler. Een personeele prijs voor de beste tooneelspeelster. Aangezien door niet meer dan acht kamers of gezelschappen aan dezen wedstrijd mag •worden deelgenomen, behoudt het bestuui van de uitschrijvende Vereeniging aan zich het recht om uit de aangemelde de acht deelnemende kamers of gezelschappen aan te wijzen. Vóór den 15n April a. s. zullen de acht tot deelneming aangewezen kamers of gezelschappen worden bekend gemaakt. Te gelijk zal door het bestuur, hetzij bij loting of op eenlge andere wijze, worden bepaald de volgorde van optreden. — De Hollandsche violoncellist Philip Abbas heeft zich Zondag te Brighton doen hcoren. Hij speelde Le Cygne van Saint-Saëns en Tarentella van David Popper. De plaatselijke bladen prezen zijn spel ten zeerste. Naar wij vernemen is de heer Abbas voornemens zich eerlang ook in Amsterdam te doen hooren. (Tel.) — Aan de Opéra-Comique te Parijs is thans met succes werkzaam de tenor David De Vries (een zoon van Jeanne De Vries?). — Van 3—5 Juni Nederrijhnsch Muziekfeest te Aken. Schwickerath en Weingartner zullen dirigeeren. — Dujardin Beaumetz zal bij de Comédie Frangaise weer een „comité de lecture” instellen. Het zal bestaan uit schrijvers en een gelijk aantal sociétaires. Men noemt Victorien Sardou, Paul Hervieu, Henri Lavedan, Alfred Capus, Jean Richepin en Maurice Donnay als de auteurs. — Van 28 April tot 30 Sept. de groote kunsttentoonstelling te Berlijn. — Weingartner heeft in Queen’s Hall te Londen een groot succes behaald met zijn G-dur-sy mphonie. — Van den weinig vruchtbaren Poët Laureate Alfred Austin zal verschijnen een werk The Door ol Humility. — Men zegt nu, dat Gorki te Hamburg is gezien en dat hij te Berlijn de Russische opvoering van zijn Nachtasiel komt bijwonen. — Hauptmann zal den zomer rustig te Naumburg doorbrengen. DE GROOTVADER VAN LUDWIG VAN BEETHOVEN ZINGT TE AMSTERDAM, IN DE üuUZES- EN AaRONKERK. De Koninklijke Bibliotheek te ’s Gravenhage is in het Dezit van een handschrift van Jan De Boer, geooortig uit Haarlem, later gevestigd te Amsterdam. Hij was kantoorbedienue of boekhouder, en hield veel van -muziek. Hij beaoorde tot de Roomsch-Katholieken, zong in de kerk en bespeelde er soms het orgel. In 1747 is hij begonnen op te teekeuen wat er te Amsterdam aizoo gebeurde. Dat was het jaar der groote beroering in ons land en der verheffing van Willem IV tot Stadhouder. O. m. heeft hij het volgende opgeteekend: Sondag, 7 May 1747. Vlagge, cocardes en linten zijn heden als gisteren. Hoeden hielden wij een magnifique musi- onder den ochtend godsdienst, in de Röomsche Statie, genaamt Mozes en Aron, staande op de Breesiraat, met een accompagnement van twee walthoomen, en werd aldaar een mottet (zijnde basso solo) gezongen door den vermaarden musicus, den heer Beethoven, musicien van den Keurvorst van Ceuien; het welke' door hem op een meer als kunstige en bravouriijke wijze werd g'executeert. Ik zoude dit hier niet gedenken, ten waren dat de gemeenten, dewelke, so een superbe musique op een ordinaire Sondag, sonder ander feest niet gewoon waren, gezegt hadden: dat deze overheerlijke musique was geweest ter eeren van Godt en den Prins van Oranje, hetwelk juist niet al qualijk gezegt werd.” Uit deze opteekening blijkt, dat de Grootvader van Ludwig van Beethoven, hier te lande geweest is en gezongen heeft. Tot heden was dit vrij onbekend. Wèl wist men, dat Ludwig van Beethoven’s vader, Johan van Beethoven, de tenor, hier te lande getoefd en gezongen heeft. (Zie mr. H. .Viotta’s Helden der Toonkunst.) Grootvader Ludwig van Beethoven was 23 Dec. 1727 te Antwerpen gekomen. Wegens huiselijke twisten ontliep hij de ouderlijke .woning en keerde er nooit weder. Hij ging naar Leuven, uit welke stad, of in haar buurt, familie van hem woonde. Hier bleef ,hij tot zijn 18e jaar en beoefende er muziek. Op z n 24n jaar werd hij door den Bonnet-Keurvorst Clemens August, op een jaarwedde van 4(J0 florijnen ais hofmusicus aangesteld. Hij onderscheidde zich als baszanger, en wist zich op te werken tot Keurvorstelijk kapelmeester. In Im9 of 1741 werd hem een zoon geboren, die den naam Johann ontving, te zijner tijd hofmusicus werd, en naam maakte ais sopraan, daarna als alt en ten laatste als tenor. Uit zijn huwelijk met Magdelena Leym, geb. Keferich uit Ehrenbreitstein had hij veie kinderen, o. a. Ludwig van Beethoven, ,tUe ue wereldberoemde ocaiponist zou worden. Hoewel Ludwig drie jaar was, toen zijn giootvauer stierf, herinnerde hij, in later jareu, zich zeer levendig dien grootvader vaar wien hij genoemd was, en bewaarde run hem aangenamer heugenis dan aan zijn eigen vader, filet de vrienden zijner jeugd sprak hij gaarne over zijn grootvader, terwijl zijn vrome moeder hem nooit genoeg van dien grootvader vertellen kon. Het porret van hem, geschilderd door den hofschilder Radoux, is het eenige, dat Ludwig uit Bonn naar Weenen liet zenden, qn waaraan lij, tot aan zijn dood, welbehagen had. Deze kleine herinnering aan de familie van Beethoven was noodig om ook door iaartallen te doen uitkomen, dat de Ludwig ji in Beethoven, die in 1747, in de Mozes en iaron’s kerk te Amsterdam, door zijn zang ie schare in verrukking had gebracht, werkelijk de grootvader van den grooten toonlichter is geweest J. H. R. (in Toonkunst). ---