BUITENLAND DUITSCHLAND WEER EEN? Ma Düsseldorf, Konstanz ? Gaat het Centraal wederom een „bolwerk”, een vast district verheien, herhaalde aanwijzing, dat 'iOK het „onwrikbare” centrum straks, bekm 1912, op gevoelige wijze zal moeten boeten voor de coalitie-politiek ï ttr schijnt alie kans op. Gisteren is er, naar uien onder de teleëiainnaen in het Eerste Avondblad heeft bezien, eeil tusschontijdsche verkiezing geeest in het district Konstanz, waar drie Gtudidaten waren gesteld : door het Cen-1 um> Gon Rüppeiin, door het „liberale blok” Ue tuinman Schmidt, door de sociaal-demo-J'taten Grosshans. De uitslag van deze verkiezing is, dat de Centrumman 13.410, de tceraal 11.234 en de sociaal-democr. 3020 stemmen verkreeg. Zoodat er een herstemplaats moet hebben tusschen den Centrum. en den liberalen candidaat. Deze uitslag geeft om tweeërlei do Duitsciie vrijzinnigen reden tot groote verheuge-Dls 611 tevredenheid. Iu de eerste plaats omdat ook hier weer Ie axi°ina der „rotsvaste” Centrum-burch-1840 s^llittei'ef‘d is geloochenstrait. Sedert ’ us 21 iaar lang, in bet district Kon-Centmm11 Z°° 16 eigendom van het reeds bii g®We 200 dat ’t na 1903 telkens aan do r nu ontbrëken er niet alleen men 7n i^™m'meerderlleid van 3127 stemü , 1307 thans 800, doch ook in aantal b haar candidaat uitgebrachte stemmen is e Partij aanmerkelijk achteruit gegaan : et niet minder dan 857. Terwijl ten slotte nu zoo goed als vaststaat dat de zetel het Centrum bij de herstemming verr6n zal gaan de socialisten zullen orri den Zilver aal uit alle macht steunen keere 'Jen gemeenschappelijken vijand te *inn’00 *weede Plaats is er voor de vrijden 18en reden *°t groote verheugenis over van om het onmiskenbare succes tuirirnUU eigen candidaat. De eenvoudige ver,>f .aln Schmidt heeft zijn stemmen-aantal 2643 7en met 1907 met niet minder dan soch Z,len vooruitgaan. De winst van den d'eer Kdemocraat’ sl6Chts 460 stemmen §ehee, .aaalds dan in 1907, verzinkt hierbij hec7 ’t niet, en blijft zeker verre boor»,. de verwachting dezer partij, welker Konstanz kort voor den verkiehersf ag ,n°g schreef, dat een eventueele aari ‘ntr>ing zeker meer te danken zou zijn Sociaal-democratische dan aan de nigen ekenisvoi is dit succes van den vrijzinhit ri{iidaa.t vooral ook hierom, wijl er dal wanjieer een werkelijk voorliberaal tegenover den blokijve11eaat WOrdt gesteld, en voor hem een ïooaig’ raclltige actie wordt gevoerd stroop. e Konstanz het geval was de kiezin lng naar links, die ook bij deze ver- “ Weer aan den dag is gekomen, niet Boede ?n °veral de sociaal-democratie ten behoeft te komen. --- FRANKRIJK CLEMENCEAU. De voormalige minister-president Clemenceau, is op reis naar zijn kiezers inde Var gegaan. Aan een journalist heeft hij verklaard, dat de ministers onder de bestaande omstandigheden niet anders doen dan van hun recht gebruik maken, wanneer zij de bijeenroeping van het parlement uitstellen. Vaneen buitenlandsch-politiek standpunt uit gaf hij hun volkomen gelijk, van binnenlandsch politiek standpunt uit had hij zijn ondervrager niets te vertellen- Hij was er noch voor, noch tegen. Cleinenceau herhaalde, dat hij geen groote politieke rede zou gaan houden. Merkwaardig. Het Kamerlid Painlevé, rapporteur der marine-begrootingscommissie heeft verklaard, dat z.i. de ramp van de Liberté veroorzaakt was door zelfontbranding van kruit. Volgens Painlevé had het onderzoek reeds aan ’t licht gebracht, dat het kruit in werkelijkheid veel ouder was, dan op de kisten stond aangegeven. Men herinnert zich de „pseudo-rechtbank” geschiedenis van eenige maanden geleden in het redactiegebouw der „Guerre Sociale”, en haar naspel de vorige week voor de heusebe gezworenen-rechtbank te Parijs. Ook hoe eender voornaamste getuigen tegen de „rechters”, Métivier niet verscheen: hij diende in Marokko. Deze Métivier had zich naar men zich herinnert, met medeweten van Clemenceau, als „politie-spion” onder de „jonge revolutionaire garde ’ laten opnemen. Dat deze Métivier, die wellicht zeer onaangename dingen voor de regeering, of althans voor de politie-autoriteiten aan den dag had kunnen brengen, toevallig in Marokko was, leek nog al verdacht. Van socialistische zijde is men dan ook dadelijk aan het speuren gegaan. En naar het schijnt niet zonder succes. De Humanité bevat althans een bericht uit Nizza, met bijgevoegde bewijsstukken, volgens hetwelk de vrienden van het blad Métivier ineen der buitenwijken van die stad hadden ontdekt, alleen zou hij nu niet meer Métivier, maar Maillet heeten. Indien de mededeeling van de Humanité juist is, komt de rechterlijke verklaring, dat Métivier niet als getuige gehoord kon worden, omdat hij in Marokko zijn dienstplicht vervulde, ineen nogal eigenaardig licht te staan. --- ZWEDEN DE ONTBINDING DER EERSTE KAMER. Een Reutertelegram heeft gisteren bericht, dat de Eerste Kamer ontbonden is, en de nieuwe verkiezingen reeds uitgeschreven zijn. Deze ontbinding is het gevolg hiervan, dat Staaff, de nieuwe liberale minister-president, na de nederlaag der conservatieven in de Tweede Kamer, verklaarde alléén dan de vorming van het nieuwe kabinet op zich te willen nemen, wanneer de Eerste Kamer, waarin de. conservatieven nog altijd een sterke meerderheid hebben, ontbonden en nieuwe verkiezingen volgens de nieuwe kieswet zouden uitgeschreven worden. Uit Stockholm wordt een zeer merkwaardig ziekte-geval bericht, dat waarschijnlijk wel een unicum zal zijn, en zeker de belangstelling ook van niet-geneeskundigen verdient. Inde reconvalescenten-afdeeling van het Sabbathberghospitaal ligt de 20-jarige gardesoldaat Blomquist, die de helft van zijn hersenen mist. Inden zomer van dit jaar werd hij bij een schietoefening getroffen dooreen kogel, die de linker slaap binnendrong, een stuk heen wegrukte en aan den rechterschedel weer uitkwam. Na zijn overbrenging naar het hospitaal bleek, dat het bewegings-centrum geraakt was en dat de helft der hersenmassa door den kogel was meegerukt. Hoewel de doktoren geen hoop meer op zijn herstel hadden, werd hij met groote zorg geopereerd; twee weken lang lag hij bewusteloos, ademde nog slechts zeer zwak, en werd hem kunstmatig voedsel toegediend. Daarna herkreeg hij geleidelijk het bewustzijn, waarbij zijn spreek- en gezichtsvermogen verminderd bleek. Thans is hij zoover hersteld, dat er nog maar behalve dan het verminderd gezichtsvermogen één gevolg van het schot over is gebleven: hij kan niet meer schrijven en lezen. Wel kan hij de letters onderscheiden, maar hij is niet in staat ze tot een woord te verbinden. Het weggerukt hersendeel was het herinnerings-centrum. Dr. Johannson, die hem behandelt, heeft echter naar hij verklaart alle hoop, dat Blomquist, dooreen geleidelijk en systematisch onderricht over eenigen tijd ook deze verloren faculteit weer herkrijgen zal! --- CHINA DE OPSTAND. Een zonderling bericht wordt uit Parijs aan de Frankfürter geseind: liet Fransche Ministerie van Buitenlandsche Zaken zou uit Tokio een telegram hebben ontvangen, betreffende een interventie van Japan inden Chineescben opstand. „Het schijnt”, zoo wordt in het telegram gezegd, „dat de 10e divisie van het Japansche leger bevel heeft gekregen, om voorbereidende maatregelen te nemen voor een eventueele landing. Maar het is zeker, dat de Japansche Regeering niet tot eenig daad werkelijk optreden zal overgaan, voordat men met juistheid weet, hoe de gebeurtenissen zich zullen ontwikkelen.” De vorm van dit bericht is waarschijnlijk ernstiger, dan de bedoeling. Wellicht is hier niets anders bedoeld dan mededeeling te doen van het hij de Japansche Regeering bestaande voornemen, om, indien het noodig mocht zijn, troepen aan land te zetten, ter bescherming der Japansche onderdanen, evenals Duitschland dit reeds gedaan heeft. Wat nu het gevecht hij Haukow betreft, . men kent reeds de optimistische berichten welke de Clïineesehe Regeering daaromtrent heeft verspreid. De regeeringstroepen zouden een groote overwinning hebben behaald en dientengevolge zou de Chineesche Regeering de stoombooten die zij reeds besproken bad voor het vervoer van nieuwe troepen, weer hebben afbesteld. Wat er van waar is, zal later moeten blijken. Ineen telegram uit Londen aan het B. T. wordt het verlies der rebellen op 300 dooden en gewonden, en dat der Keizerlijke troepen op een geringer aantal geschat. Het bericht, dat de opstandelingen zouden zijn teruggetrokken wegens gebrek aan ammunitie wordt onwaarschijnlijk geacht, met het oog op de groote voorraden ammunitie welke in het arsenaal van Hanjang lagen opgestapeld. Toch schijnen de rebellen voeling te hebben gehouden met de Keizerlijke troepen, daar er, volgens de telegrammen aanhoudend schoten werden gewisseld. Hier en daar wordt de onderstelling geuit, dat de strijd alleen maar voorloopig gestaakt zou zijn, opdat de wederzijdsche troepen rustig zouden kunnen eten. Bij de gemoedelijkheid, waarmede de onderhandelingen tusschen de beide vijandelijke bevelhebbers worden gevoerd in zake het overgaan van troepenafdeelingen van de een zijde aan de andere, zou iets dergelijks niet onmogelijk zijn. Volgens een telegram van den Times-correspondent zou Joean-tsji-kai nog altijd geen definitief besluit hebben genomen omtrent de vraag of hij bet onderkoningschap *°u aannemen of niet. Volgens sommigen zou hij bereid zijnde Keizerlijke troepen tegen de rebellen aan te voeren, doch zou hij ’t onderkoningschap weigeren. Het bericht dat Nanking in handen der opstandelingen is gevallen, wordt tot dusver niet’ bevestigd. Van deskundig militaire zijd% wordt het inde rebellen afgekeurd, dat zij te lang hebben gedraald met het aanvallen der regeeringstroepen. Daardoor hebben zij het juiste oogbnblik verzuimd om gebruik te maken van de voordeden hunner positie. Door de bevelhebbers der opstandelingen wordt dit aldus verklaard, dat zij de regeeringstroepen, die thans in sterke gisting verkeeren tijd wilden laten, om in opstand te komen en tot de rebellen over te gaan. De positie der opstandelingen is sinds de laatste dagen in één opzicht verbeterd: het snelle vallen van het water der Jangtse heeft namelijk gemaakt, dat thans de groote oorlogsschepen der regeering de rivier niet meer kunnen opvaren. De rebellen-generaal Li-Huang-heng, die zich voortdurend laat interviewen, heeft medegedeeld, dat hij van plan is, naar het Noorden te trekken, en daar het Keizerlijke leger slag te leveren. Ook te Sjanghai nemen thans de teekenen der ontevredenheid onder de bevolking toe. Inde theehuizen en op de openbare plaatsen wordt de toestand druk besproken en wordt de Regeering scherp gecritiseerd. De stormloop op de banken duurt voort. Eergisteren verdrongen zich duizende ménschen voor de Keizerlijke bank om hun inleggelden op te vragen. De kleinere banken zijn gesloten. --- BINNENLAND WIJZIGING DER ONTWERP-BEGROOTING Door B. en W. is een Nota van Wijziging op de ingediende Ontwerp-Gemeentebegrooting ingezonden, benevens dergelijke Nota’s betrekking hebbende op de begroetingen van ’t Openbaar Slachthuis, de Duinwaterleiding, het Electrisch Bedrijf en de Gasfabrieken. De belangrijkste der voorgestelde wijzigingen zijnde volgende: Voor kosten van invordering der plaatselijke belastingen wordt f3.125 meer aangevraagd, wegens de inrichting vaneen derde kantoor voor 'belastingbetaling, en voor de reorganisatie der traktementen van de ambtenaren bij het Marktwezen. Voor onderhoud der lantaarns en verdere kosten der straatverlichting wordt f 12.000 meer uitgetrokken. Voor herstel der stormschade inde plantsoenen wordt (zooals reeds was aangekondigd) f 30.000 aangevraagd. Als vermoedelijk nadeelig saldo van het Openbaar Slachthuis wordt f 5.000 geraamd. Naar aanleiding vaneen daartoe strekkend voorstel van curatoren van het Gymnasium wordt voorgesteld de jaarwedde van den rector, die f 4.250 bedraagt, te brengen op f 5.000. Voor rente van gelden, tijdelijk opgenomen ter voorziening inde behoefte aan kasgeld wordt 60.000 meer uitgetrokken, voor onvoorziene uitgaven f 296.365 meer, en voor uitbreiding der Duinwaterleiding f 12.500 meer. Na aftrek van hetgeen op enkele posten minder wordt uitgetrokken is het totaal der meerder aangevraagde gelden f 427.600. --- WETHOUDERSPENSIOEN. Den laatsten tijd is het/ denkbeeld geopperd, om ook te Amsterdam, zooals reeds in Den Haag en Rotterdam het geval is, wethouders, die na zekeren tijd hun ambt te hebben vervuld daarvan scheiden, pensioen te verleenen. Naar men zegt zouden B. en W. niet bereid zijn, het initiatief tot een voorstel voor wethouderspensionneering te nemen. Zij zullen afwachten, of een dergelijk voorstel door raadsleden wordt gedaan, om dan de beslissing, buiten eenige inmenging hunnerzijds, aan den Raad te laten. --- PENSIONNEERING VAN DIAMANTBEWERKERS. De heer Henri Polak bespreekt in het Weekblad van den A. N. D. B. de mogelijkheid van de pensionneering der diamantbewerkers, leden van den Bond. Zijn conclusie is, dat zulk een pensionneering onmogelijk is: „Indien de gansche bondskas voor dat doel beschikbaar werd gesteld, plus alle overige bezittingen van den Bond, dan zou dat nauwelijks een derde zijn van hetgeen voor een pensioenfonds noodig zou wezen.” --- LOONACTIE GOUD- EN ZILVERSMEDEN. In combinatie met den Ned. R.-K. Bond van Goud- en Zilversmeden bereidt de Alg. Ned. Bond van Goud- en Zilversmeden een actie voor over het geheele land ter verkrijging vaneen uniform loon- en werkregeling alsmede het verkrijgen van vacantiedagen en het uitbetalen van erkende Christelijke feestdagen. Eerst inde helft van December zal op grond vaneen nader onderzoek naar de plaatselijke toestanden besloten worden in hoeverre het mogelijk zal zijn een collectief arbeidscontract af te sluiten wat voor de geheele industrie van kracht zal kunnen zijn. Daar als eender voornaamste reden, wdórom niet kon worden onderhandeld, gold, het niet voltallig zijn der organisaties, patroons als die der werklieden, hebben de werkliedenorganisaties een plan van actie voorbereid om propagande te maken onder de vakgenooten en hopen daarmee nog vóór December alle plaatsen in ons land te bereiken tot het versterken der bestaande organisaties. Te beginnen met Amsterdam en Utrecht wordt op 24 October des ’s avonds op beide plaatsen eene openbare vergadering gehouden, en voor welks doel al reeds eenige duizenden vlugschriftjes worden uitgereikt, waarin op vele misstanden in dat vak de aandacht wordt gevestigd en eenige vakgenooten op die vergaderingen het woord zullen voeren. Vervolgens zal op achtereenvolgende dagen in verschillende steden de propaganda worden voortgezet om de nog ongeoraniseerden tot deelname op te wekken. Ook de patroons zullen niet stil zitten en zoo wordt daar in stilte ewerkt aan het versterken van de vereeniging. Nemen van beide zijden de organisaties in ledental toe, dan zal in December worden overwogen in hoeverre een voor beide partijen gunstige overeenkomst kan worden aangegaan. --- Residentienieuws De Pensioenverordening. Op. het verslag van den Raad over het voorstel van B. en W. in zake de door hen voorgestelde wijziging van de lijsten A en B der pensioenverordening, antwoorden B. en YV., dat bij de samenstelling dier lijsten de soort van arbeidde maatstaf is geweest of de ambtenaar geplaatst moest worden op staat A (pensioen op 65-jarigen leeftijd), dan wel op staat B (pensioen op 60-jarigen leeftijd). Aan dat criterium hebben B. en W. vastgehouden, ook bij het overnemen van de amendementen van de heeren Van den Hoorn en Helsdingen, aangezien uit hun toelichting bleek, dat inderdaad de door hen bedoelde personen onder dit criterium vielen. De commissarissen van politie waren bij de samenstelling' van de staten door de Pensioen commissie op staat B gebracht, maar hiervan door burgemeester en wethouders afgevoerd, aangezien naar hun aanvankelijk oordeel bedoelde ambtenaren een plaats op staat A moesten innemen. Bij nadere overweging zijn echter burgemeester en wethouders overtuigd geworden, dat de aard der werkzaamheden van de commissarissen van politie wèl zoodanig is, dat zij een plaatst op staat B rechtvaardigen en achtten zij dien tengevolge zich verplicht, juist op grond van het aangenomen criterium, ter zake de noodige voorstellen te doen. Hetzelfde geldt van de gasstokers aan de gasfabrieken. Door de Pensioencommissie was de aandacht van burgemeester en wethouders gevestigd op het verschil in arbeid van gasstokers en ketelstokers. Het door hen ingesteld onderzoek bracht aan het licht dat de arbeid van de eene groep niet te vergelijken is met die van de andere groep, waarom dan ook in overeenstemming met haar advies voorgesteld werd alleen de gasstokers op staat B op te nemen. Daarentegen werd niet voorgesteid, ook weer in overeenstemming met het advies der genoemde commissie, de brugwachters en de bediende van de Visschershaven van staal A af te voeren. Geenszins kan dan ook worden toegegeven dat de genoemde maatstaf hij de voorbereiding niet juist zou zijn gehanteerd. Bij de behandeling van de Pensioenverordening inden Raad is van de zijde van burgemeester en wethouders uitdrukkelijk er op gewezen, dat in verband met de veranderingen in het personeel zelf de staten A of B telkens zouden moeten gewijzigd of aangevuid worden, terwijl bovendien ook toen is gezegd, dat wanneer de een of andere arbeid mocht blijken te vallen onder dat criterium, staat B van zeif later zou moeten worden aangevuld. Het voorstel om de gasstokers en de commissarissen van politie op staat B te brengen, wijst dan ook niet op willekeui maar op het streven van burgemeester en wethouders, om, naar de verkregen gegevens en in gemeen overleg, het criterium naar billijkheid en redelijkheid in het be> lang van de ambtenaren en van den diens! toe te passen. Wat betreft het verzoek van den Bond van Gemeentewerklieden om alle werklie- den op 60-jarigen leeftijd te pensionneeren, zijn B. en W. van oordeel, dat op het verzoek niet behoort te worden ingegaan. Af gezien van de omstandigheid, dat het aller- minst gewenscht kan worden geacht om in een verordening, die ternauwernood een jaar in werking is geweest een ingrijpende verandering aan te brengen, kunnen B. en W. zich geheel vereenigen met hetgeen door „verschillende leden” werd opgemerkt, dat namelijk menig vakman op zijn 60e jaar nog zeer goed in staat is om te werken; terwijl het ook bekend is, dat zeer vele werklieden op dien leeftijd dringend verzoeken nog langer werkzaam te mogen blijven. Bovendien noch voor den dienst, noch voor den werkman zelf kan de opneming onder staat A van ernstig bezwaar zijn. Immers wanneer het blijkt, dat de hierbedoelde werkman ongeschikt is voor den arbeid, kan hij wegens invaliditeit pensioen verkrijgen. De werkman zelf kan dat pensioen aanvragen, terwijl de directeur daartoe kar medewerken door voorstel tot ontslag wegexu invaliditeit in te dienen. Op grond van het bevenstaande handlia ven B. en W. alzoo hun voorstel. Zooals wij reeds hebben medegedeeld, wal inlichting gevraagd over de volgende zaak Een werkman is vroeger in dienst der ge meente geweest, daarop eenigen tijd in particuliere betrekking en toen weer in gemeentedienst gekomen. De vraag is nl.: tellen de jai-en, dat hij in gemeentedienst was, zij het ook ineen andere functie dan de tegenwoordige, vóór dat hij in parti «uiteren dienst was, mede voor de berekening van zijn pensioen? Zoo daarin in dien geest niet is voorzien Inde betreffende verordening, vroeg men, of B. en W. bereid waren, zoodanige wijziging voor te stellen. B. en W. antwoorden. 'Artikel 4 der Pensioenverordening spreekt niet van achtereenvolgenden diensttijd, maar van den gezamenlijken tijd in dienst der Gemeente doorgebracht. De vraag kan dus bevestigend beantwoord worden. Wijziging Is dan ook niet noodig. Ook werd de vraag gedaan, of de jaren, dat de branweerlieden bij de vrijwillige brandweer in dienst zijn geweest, mede tellen voor de berekening van het pensioen. Het antwoord van B. en W. luidt: De dienstjaren als nacht-hrandwacht bij de vrijwillige Brandweer doorgebracht, worden bij de berekening van het pensioen medegeteld. De Minister van Landbouw, de heer Talma, zal a.s. Maandag een bezoek brengen aan de Rijksverzekeringsbank te Amsterdam. Ons Huis. Dele uitvoering der ’s Gravenhaagsche Toynbee Vereeniging zal plaats hebben Zondag 22 October des avonds 7% uur inde zaal van het gebouw Diligentia. Daar aan zullen welwillend medewerken het man nenkwartet „Cantemus internos”, dix. Johan Vinkesteijn; mejuffr. Regina Grelinger, celliste, mej. Lena v. Diggelen (sopraan), mej. Dina Van Appeldoorn (piano) en mejuffrouw Joh. Van Peeki, declamatrice. Kaarten verkrijgbaar inde bibliotheek van Ons Huis voor leden f 0.15, voor niet-leden f 0.25. De toegang des avonds aan de zaal is voor een ieder f0.25 per persoon. ’t Zal zeker aan belangstellenden voor het sympathieke Toynbeewerk niet ontbreken. Zondag 29 Oct. herdenkt de ’s Gravenhaagsche Postfanfare, directeur J. C. Broek huizen, haar 11e jaar van bestaan, hetwelk feestelijk gevierd zal worden inde groote zaal van het K. Z. B. G., met medewerking van het operettegezelschap, de fam. Boeenach uit Rotterdam, des avonds te 8 uur. 24 Dezer zal een oudersvergadering worden gehouden van de Vereeniging „De Nationale Kindervriend”. 1 Nov. a.s. zal een kinderfeest gegeven worden, waarvoor programma’s zullen worden verkocht bij de hoofdbestuursleden: J. A. Garnier, Smitstraat 105, P. J. W. Leeuwrik, v. Brueghelstraat 123 en A. Perné, v. Swindenstraat 36. Zij zullen ook op den ouderavond verkrijgbaar zijn. Gisterenavond vervoegde zich aan een woning aan de PrinsegTacht een netgekleed bejaard man met het verzoek, of de heer des huizes ook schrijf- of vertaalwerk voor hem had. De man werd even ineen kamer alleen gelaten en stal daar een zilveren taarteohep, die op tafel lag. Het voorwerp werd echter spoedig vermist en de man door de politie op straat aangehouden. Op het politiebureau aan de Riviervischmarkt bleek het gestolene nog in zijn bezit te zijn. De aangehoudene is heden ter beschikking van de justitie gesteld en naar het Huis van Bewaring overgebracht. --- Feuilleton De Onbestorven Weduwe Naar het Engelsch van DOROTHEA GERARD. 15) >6rtl zou ,ano geweest, dat ze ontzet voor “edr terwiif ?;aar een bind, zei hij bij zich„'lt hij n ‘d eveneens bij zichzelf zei, z‘eh als b zo° ‘ets hekoorlijks had d;as°PgehP,° aleebe gelaat, dat naar hem 0 z ‘ n met do groote blauwe oogen, lnV Z Teek°nd aanzagen. 1 Sen ZQ rm een weinig- was bedaard hield hd elkaar geknield; zijn 1 n?g om haar heengeslagen en nog leunde ze tegen zijn schouder aan om de bliksemstralen niet te zien, die haar zulk een vrees aanjoegen. Nu het onweer voorbij dreef bleven haar oogen op hem rusten en keek ze hem oplettend aan. „De Heilige Moeder Gods heeft me verhoord”, zei ze terwijl ze diep ademhaalde; „ik heb zoo dringend tot haar gebeden om iemand naar mij toe te zenden het was zoo vreeselijk om alleen hier te zijn, terwijl die hevige storm woedde en toen is u verschenen.” „Maar hoe komt het, dat je hier alleen bent ? Is er niemand anders inde hut ? Je woont hier toch niet alleen. ?” „Ik woon met mijn ouders. Maar vanmorgen zijn ze naar de markt in Kugeiberg getrokken; een koe moest verkocht de storm heeft hen zeker overvallen. Ik was zoo hang dat ik vannacht hier alleen zou moeten blijven !” „En ben je nu niet bang meer ?” „Neen. De Heilige Moeder Gods heeft u gezonden. U ziet er sterk uit; u lijkt me een goede man; u zal me geen kwaad doen.” „De hemel verhoede dat ik haar iets zou misdoen 1” zei Teofiel meer tot zichzelf dan tot haar; langzaam liet hij den arm zakken en hij rees overeind, daar hij eerst nu tpt het besef kwam, dat ze nog beiden lagen geknield. * Zij rees ook overeind, terwijl haar eene hand hen nog vasthield streek z© met de andere de goudblonde haren terug, die in wanorde over de oogen hingen. De regen sloeg tegen het kleine raam, doch het gerommel van den donder verstierf langzamerhand inde verte. Plotseling sloeg ze de banden ineen. „Groote God ! U heeft zeker een verren tocht achter den rug 1” riep ze uit, terwijl ze op den vloer wees, want eerst nu hadi ze bemerkt, dat ze ineen plas water hadden geknield gelegen, die uit zijn kleeren was gedropen. „Is u niet vermoeid ?” „Ja, ik ben heel moe”, zei Boloff, die zich op een bank bij den muur liét neervallen, terwijl een gevoel van loomheid en matheid hem beving. „Heb je honger ?" „Ja, ik heb honger”, antwoordde hij, »a even te hebben nagedacht; „sinds vanmiddag. heb ik niets gegeten.” Onmiddellijk was ze bedrijvig inde weer. Na een minuut kwam ze beladen met houtblokken terug en begon ze handig een vuur aan te leggen inden grooten steenen kachel die ineen hoek van het vertrek stond. Ze vroeg of hij bij het vuur wilde gaan zitten en maakte toen allerlei kasten open waaruit ze een kan melk, een stuk roggebrood en een homp kaas te voorschijn haalde wat ze voor hem neerzette. Een behaaglijk gevoel welde op bij Boloff, terwijl zijn oogen de bewegingen volgden van het goudblonde kind. Hoe zalig rustte hij nu uit na dien vermoeienden middag. Eerst was hij de beschermer; nu werd voor hem gezorgd. „En jijzelf ?” vroeg hij, toen ze hem nanspooïde toe te tasten. „Heb jij wel gegeten ?” „Nee, ik waste bang.” „Maar nu ben je niet meer angstig. Als we eens samen aten ?” „Ja, dat is goed”, antwoordde ze onbevangen, terwijl ze tegenover hem ging zitten aan de tafel van ruw hout. „Hoe heet je, schoone gastvrouw ?” „Marianele." „Ik heet Teofiel. Die melk is uitstekend, Marianele.” Het was het eenvoudigste maal, dat Boloff ooit had genuttigd, maar nooit had iets hem zoo goed gesmaakt als die stukken hrood en kaas, die bij het schijnsel vaneen rookerige petroleum-lamp werden genuttigd, terwijl het onweer afdreef. De blos was nu weder teruggekeerd op het bekoorlijk gelaat dat straks zoo bleek had gezien een donkerroode blos, die zoo uitstekend paste bij het goudblonde haar en de blauwe oogen. Misschien was ze niet zóó mooi als ze hem toescheen op dat oogenblik; het was mogelijk, dat zijn zenuwen te strak waren gespannen en dat de eigenaardige manier waarop ze kennis hadden gemaakt hem iets buitengewoons deed zien in dit jonge boerenmeisje met haar lief gezicht; thans was hij echter in geen stemming om haar onpartijdig en onbevangen te kunnen beoordeelen. Hij zag wel dat ze geen prinseswas uit een sprookje en dat de kleine bruine handen gewoon waren om hard te werken, en al zijn Duitsche kennis moest hij bij elkaar schrapen om haar dialect te kunnen begrijpen; dit hinderde-hem hoegenaamd niet, daar hij op dat oogenblik alles even mooi en bekoorlijk in haar vond. Ze konden elkaar moeilijk verstaan, maar toch spraken ze voortdurend: met elkander. Ze vertelde hem dat ze vijftien jaar was juist den leeftijd, dien hij haar zou hebben gegeven en dat ze niet altijd in die hut woonde, alleen maar ’s zomers; haar ouders en zij zorgden dan voor de koeien, die in de bergen graasden; haar broer en zijn vrouw bleven achter in het huis, dat zich op een uur afstand bevond en waarheen ze in het najaar allen terugkeerden. Als een echt kind praatte ze maar door, terwijl ze hem haar leefwijze in kleuren en geuren vertelde, en hij luisterde’ naar haar, terwijl de weldadige warmte van het vuur en zijn gestilde honger hem alles deed zien ineen vermoeiend waas. Toen haar woordenstroom eindelijk werd gestuit dooreen luiden geeuw, schaterde hij het uit van het lachen. „Hoe lang is het over je bedtijd, Marianele 7” vroeg hij, terwijl hij zijn horloge voor den dag haalde. Over twaalven ! Hij kon het zelf niet begrijpen. Als antwoord op zijn vraag legde ze de dikke armen op de tafel waarop ze het hoofd liet rusten. „Nee, nee, dat kan niet!” zei Teofiel die een blik om zich heen wierp. Een primitief bed’ stond ineen hoek van de kamer. Hij behoefde niet veel overredingskracht te gebruiken om Marianele die omviel van den slaap hierop te doen gaan liggen. „En u? Gaat u niet slapen?” vroeg ze, terwijl ze even het hoofd oplichtte van de peluw. „Misschien straks; ik heb er nu nog geen behoefte aan.” „Belooft n dat u niet zult weggaan u zal me hier toch niet alleen laten ? Als de storm dan weer zou opsteken zou ik het besterven van angst." „Dat beloof ik je, Marianele. Slaap naar rustig.” En ze sliep, rustig en vertrouwend, terwijl hij naast haar zat zooals hij zou i-sbber» gezeten bij het bed vaneen zuster, hoewel een zuster nooit de gedachten bij hem zou hebben opgewekt, die thans bij hem opv.elden. Voor die gedachten zou hij echter niet behoeven te blozen. Want, welk© principes hij ook was toegedaan en niettegenstaande zijn onstuimig half-Oostersch bloed, had Teofiel Bolof! een nog onbedorven hart. De overpeinzingen waarin hij verzonk naast dit slapende kind strookten weinig met de gelofte, die hij twee dagen geleden had onderteekend. Als die hem niet had tegen gehouden, hoe gaarne zou hij zijn leven niet hebben verbonden aan dat jonge, bloeiende kind ! Hoe heerlijk zou het zijn geweest om in haar armen uitte rusten van den harden, zwaren strijd ! . Een dergelijk geluk was echter met voot hem weggeiegd, want hij was een soldaat uit het leger van zelf-gekozen martelaren, die alleen de overwinning kunnen behalen als al de persoonlijke wenschen en belangen met voeten worden getreden. Voor de eerste maal sinds zijn „bekeering" drukten hem de ketenen die hij vrijwillig had aangelegd. Misschien was deze pijn de oorzaak dat hij den slaap niet kon vatten, hoe lichamelijk vermoeid hij zich ook gevoelde. Eerst toen het dag begon te worden begon hij slaperig te worden en strekte hij zich uit op de bank naast hem, waarop hij weldra insluimerde. tWordt vervolgd) --- Advertentie Nieuwe Abonnés ont- vangen „Het Vaderland” tot i November gratis. ---