BUITENLAND DE OORLOG Wilson’s vredesbemoeling Wij gelooven niet schrijft de nasler Nachrichten dat Wilson’s bemiddelingsaanbod, wanneer het werkelijk gedaan wordt, door de «ene of de andpre pax-tij ruw zal worden afgewezen. In het ergste geval is het resultaat een nota-wisseUng, welke snel vastloopt maar toch Wilson’s aanzien bij de Amexikaaftsche kiezers en lijn door den afval van Bryan geschokten naam bij de vredezvrienden weer herstelt. In het beste geval kan uit Wilson's optreden toch een goed begin voor het vredeswerk ontstaan. Het kan zoo ver gedijen, dat de oorlogvoerenden ten minste eens hun minimumvoorwaarden bekend maken. Ook wanneer deze door beide partijen worden afgewezen, hebben de vredesvrienden inde eorloglanden toch minstens een grondslag, om aan hun landslieden te toonen, dat de vcrnietigingslust aan den kant van den tegenstander niet zoo bar is als zij ter wille van het ophouden der oorlogsstemming er uitsiet. Wanneer dat eenmaal is bereikt, kan misschien voor het begin van den derden oorlogswinter in Europa een vredesbeweging ontstaat, die tot het doel voert. --- Inlichting over Verdun. Een aantal Kamerleden geven hun streven, om meer licht over Verdun te krijgen niet op. Zij verzamelen handteekeningen onder een verzoek om een geheime zitting en zij hebben-daarbij, volgens de Figaro, veel succes. Er werden reeds meer dan 100 handteekeningen verzameld, boswel 20 reeds voldoende zijn. Men hoopt echter door het overschot bijzonderen indruk op de regeering te maken en haar te toonen, dat een bloemrijke rede van Briaud thans niet aanvaard zal worden. De rechts repuhlikeinscho partijen voelen intusschen weinig voor het voorstel. Men zou schrijft het Journal des Débats na de geheime zitting der Kamer ook den geheime zitting van den Senaat moeten houden, die recht op dezelfde vertrouwelijke mededeelingen heeft- Dat zou,, wat men moet toegeven, het vooruitzicht niet verminderen, dat heel wat naar buiten doorlekt. En waartoe dat alles? Om aan de openbare meening den indruk te geven, dat er ernstige en verkeerde dingen gebeuren, welke men verbergt, en dat het tijd is, dat een Comité du Salut'Public Frankrijk redt. Do. ontevredenen willen absoluut weten, of de groote offers, voor de verdediging van Verdun gebracht, beantwoorden aan de mogelijke resultaten en of na dezen slag het Fransche legerbestuur nog de noodige krachten bezit voor een beslissend offensief. Briand moet deze inlichting geven of heengaan. --- Oorlogsvaria Van Grey's laatste parlementredo vindt de Kölnische: Heuchelei des Herm Grey stinkt nacbgerade zum Himmel”!, welke uitdrukking in onze taal onvertaalbaar is. Inde Frankf. Zeit. is inde mededeeling over het z.g. „Lohmaminterview”, de uaam Lobman in Lehman veranderdl Het staat er ïf->o wonderlijk vreemd: „Der ehemalige kol-Lindischö Staatsminister Lehmann”., Volgens de Matin zal generaal Townehend op het eiland Principo inde Zee van Marmora geïnterneerd worden en daar volle vrijheid van beweging genieten. • Twee arbeidersafgevaardigden protesteerden inden gemeenteraad van Birmingham tegen het voorstel aan den Australischea- premier Hughes het eereburgerschap to verleene». . Van de familie Mainz te Patun (Jülich) staan negen zonen bij Verdun aan het front, waarvan cr reeds vier inden tijd van twee weken gesneuveld zijn. Aan de Bodensee hebben vijf nieuwe Zeppelin luchtschepen proeftochten gedaan, die goed geslaagd zijn, maarop zij naar het front in Macedonië vervoerd werden. --- DUTSCHLAND Engelsch gevangenen. Naar aanleiding van de klachten in het Lagerhuis over de zeer onvoldoende voeding der Engelsche gevangenen in Duitschland, schrijft de Köinische: De Engelschen kunnen zich onmogelijk er over verbazen, waarneer de gevangenen van hunne met alle volkerenrecht brekende blokkade zich bij de onder ons vertoevende gevangenen voelbaar w.ordt. Bevreemding of verontwaardiging daarover te huichelen, zal nergens op het vasteland indruk maken, het allerminst bij ons. De Duitscho autoriteiten en de Duitsche regeering, wien natuurlijk het wel en wee van eigen bevolking het meest aan het hart gaat, zullen in dit opzicht zeker met de uiterste consequentie handelen, wat Engeland ook doen moge. 'Dat de gevangenen de ontberingen moeten doe)en, welke aan onze bevolking door Engeland’s willekeur zijn opgelegd, is zoo vanzelfsprekend, dat men zich de woorden daarover besparen kan. --- Bijzendere broodtoelage. Het vleeschgebruik heeft inden eersten tijd beperking noodig aldus het directorium van hst Rijksgraanbureau om tegen den winter voldoende slacht- en melkvee te hebben. De voedingsmoeilijkheden zijn daardoor toegenomen. Om nu zooveel mogelijk tegemoet te komen is besloten, aan de Bondsstaten een grooteren voorraad meel te verstrekken, om aan de arbeidende klasse een grooter rantsoen brood te geven. Van het begin van den hooioogst zal men ook den veldarbeiders meer brood doen toekomen. Men besluite hieruit vooral niet, vervolgt het directorium, dat er nog meer zal kunnen gegeven worden. Het meest mogelijke wordt afgestaan, bij nog meer kan de broodverzorgirig' in groot gevaar komen. Het directorium vertrouwt derhalve, dat men even zuinig' zal blijven, want alleen vroêgere zuinigheid heeft het thans plaats hebbende hulpbetoon mogelijk gert ■ 't. --- FRANKRIJK De goudkoorts in Parijs. In het hpgin van den oorlog kon men uit vele monden hooren roemen over de opvoedende waarde van den oorlog. Zij, die zoo spraken, schene'n met zeker recht te spreken, gezien de aigemeene offervaardigheid en het sterke sociale gevoel der eerste oorlogsmaanden. Do kentering, welke nadien intrad, toonde duidelijk, dat ten slotte de opvoedende kracht van den oorlog toch maar heel gering is. Een nieuw bewijs daarvoor geeft de bekende Noorweegsehe schrijfster Karen Bramson ineen Parijschen brief aan het Noorweegsehe Dagblad, waarin zij, vurig bewonderaarster van Parijs en Frankrijk, de goudkoorts inde Lichtstad beschrijft. De geweldige sommen, welke de oorlog dagelijks verslindt, bedwelmden, zegt zij, en verwarden alle begrippen. „Leveranties voor het leger” is de koortsachtige geluksdroom van allen.geworden. Zelfs menschen, dié in hun leven nooit aan zaken hebben gedacht, werden plotseling dooreen formeels razernij bevangen en gingen reusaclitige inkoopen doen. Dit heeft inde eerste plaats de dolle prijsopdrijving veroorzaakt. Het salon vaneen adellijke dame Werd, gaat de schrijfster voort, tot een volmaakte beurs. Gesteund op haar minist&rieele betrekkingen, hoopte zij' haar salon tot een „doorvoermagazijn” te maken, waarbij zoo en zooveel procenten voor haar afvielen. Een schaar van de wonderlijkste typen bezocht dit salon. Een bekende advocaat kwam met schitterende aanbiedingen voor hammen. Een bankier had groote partijen gedroogde boonen. De vrouw vaneen generaal beschikte over schoenen uit New-York, een componist had paaiden uit Canada, ja zelfs een pastoor kon „geheel toevallig” duizende zakken koffie uit... Rome verschaffen. Een tooneeispeelster had zoutladingen uit Tunis „inde hand”, attentie van haar „vriend” en een prinses Tan koninklijken bloede leverde chirurgische instrumenten. Een professor inde wijsbegeerte wist zich met bevroren vleescli uit Argentinië te verstaan en een chauffeur kreeg zelfs toegang tot het salon, omdat hij hij den weg een klant was tegengekomen, die heerschappij voerde over zeildoek, laken, sokken en regenjassen, ’t Ging uiterst levendig in dit salon toe en de geparfumeerde lucht was mede bezmangerd met een stemgeruisch, waarin altijd weer het woord „percent” naar voren drong. Na een tijd vervlogen vele verwachtingen, 'want de kooplieden van professie, een oogenblik overdouderd en uit het veld geslagen, vonden spoedig hun evenwicht terug en sloten zich aaneen tot een feilen kamp tegen alle beunhazen en beunhazinnen. Over het oorlogsleverantiebedrijf zegt de schrijfster verder nog: Kolossale vermogens werden inden "tijd geschapen, waarin oorlogsbelasting en duurte den . ondergang van duizenden beteekenen. Eén bloedige woeker in ailes, wat de noodlijdenden het meest noodig hebben. Alle. beschavingsvernis wordt ' afgekrabt en men staat ontkleed . daar: de oorlogsoermensch met al zijn laagste instinkten. Leven en dood beteekenen niets meer. De millioenenslachtingen hebben krachtig geleerd, dat het leven van den enkeling geen rol speelt, en de afschuwelijke. dingen van het slqehtveld toonden, dat de dood dikwijls boven het leven te kiezen is. De zucht tot zelfbehoud verzwakte daardoor ten bate van de hebzucht, die verdubbelde. Geen sentimentaliteit, wie luistert nog naar anderer hulpkreet? Bloed ën goud dat zijnde kleuren, die de oorlog op allen gelegd heeft. De pessimisten kunnen blij zijn, zij hebben een gouden tijd. De oorlog gaf hun. vasten bodem onder den voet. In koor roepen zij: wreedheid en begeerte zijn onveranderlijk en onsterfelijk. Een paar voorbeelden slechts. Er zijn weldadige genootschappen, die vermogens verdienden met „goèdkoope” levering van levensmiddelen aan hongerlijdende soldaten; millionnairs en agrariërs verkochten tegen tiendubbelen prijs bedorven, halfverrotte aardappelen aan de arme bevolking: de grensbevolking stal den vluchtelingen de laatste sous uit den zak. Och ja, de idealisten hebben slechte dagen! --- KUNST- en LETTERNIEUWS ' De heeren Adophe Eogers en Willy .van Duyn, de vertalers van verschillend© door onze Nederlandsch gezelschappen opgevoerde tooheeistukken, hebben een oorspronkelijk werk beëindigd. Het heet „Het wapen”, heraldisch® legende in drie. bedrijven en een preludium. Met een bekend componist weidt onderhandeld voor de muziek, die bijna "het geheele werk zal begeleiden. Verder hebben zij beslag gelegd op ongeveer 15 stukken, die deels vertaald, deels voor het Nederlandsch tooneel bewerkt worden. Het zijnde nieuwst® werken van Magimssen (Zweedsch), Lengiel (Hongaarsch), Biro (Hongaarsch), Potgèr (Hongaarsch), H inner k, Hans Soesman, Robert Thiel e.a. De verzaancliug-Van Becksrath bracht den eersten en tweeden, dag tezamen 1.100.000 markt op. O.a. werd een groote vaas (faience van omstreeks 1460) voor 13.800 mark aan een Hollander verkocht. „Vrij België” van. 26 Mei geelt een portret vaar Virgixde Loveling, terwijl Joh. Demaegt oen artikel aan de 80-jarige schrijfster-dichteres wijdt. Morgen beginnen de feesten voor’ het 125-jarig bestaan van de Srngakademie te Berlijn met een concert en een toespraak van den directeur. Zondagavond heeft een uitvoering plaats van Schumanna Ruth voor koor, sodi en orkest. Deze concerten, dia alleen voor genoodigden worden gegeven, zullen o.a. dooreen 50-tal dirigenten van buiten de stad worden bij gewoond. Inde gang van de Opera te Chariottemburg is een meer dan levensgroot mannaren beeld ~De moeilijk© toestand, waarin