Uit het Bedrijfsleven. COLLECTIEVE CONTRACTEN IN HET BAKKERSBEDRIJF. Na moeizame onderhandelingen zijn in het bakkersbedrijf wederom een aantal collectieve arbeidsovereenkomsten afgesloten. Voor de gemeente Utrecht is een contract aangegaan, loopende tot 2 Januari 1937, op een loonbasis van ƒ 28. Te ’s-Gravenhage is de collectieve arbeidsovereenkomst dezer dagen geteekend. Met den Nederlandschen Bond van Prot. Christel, werkgevers inde voedingsbedrijven is een C.A.O. afgesloten voor de leden dezer werkgeversorganisatie gevestigd te Rotterdam, Schiedam en Delft. Dat wil zeggen, dat genoemd contract van toepassing is voor de bakkerijen van de firma Vander Meer & Schoep in voornaemde plaatsen en de firma v. Vliet te Rotterdam. De overeenkomst voor het Amsterdamsche bakkersbedrijf is nagenoeg gereed. Te Leeuwarden is een contract afgesloten. Onderhandelingen zijn gaande of te verwachten voor Dordrecht en Sneek. Verder zijn eenige overeenkomsten tot stand gekomen met coöperaties, of wordt in verband met opzeggingen overleg gepleegd. --- Noodlijdende Tramwegmaatschappijen. Een rapport, dat een onaangenamen indruk maakt. Wat voor de toekomst dient te geschieden. ZEELANDICUS. Het spoor- en tramwegbedrijf floreert de laatste jaren niet. Dat weten we allen. En ook Zeeland maakt op dezen regel geen uitzondering. De stoomtrammetjes, die op Zeeuwschen bodem rijden, hebben het allesbehalve drnk en de stoomtram-maatschappijen zitten al enkele jaren inden put. Natuurlijk zien we ook hier het algemeene verschijnsel, dat het personenvervoer zich voor een groot deel heeft verplaatst van de tram naar de bus, maar daar komt als specifiek Zeeuwsch verschijnsel bij, dat het suikerbieten-vervoer, eens een heel belangrijke bron van inkomsten voor de trams, sterk is achteruitgegaan door de vermindering van de suikerbietenteelt en door de concurrentie van dë vrachtauto’s, die de bieten veelal op het land komen halen. Gemakkelijker kan het al niet. Ook de tuinbouwproducten worden in vele gevallen op deze comfortabele en vlugge manier van de tuinderij naar de veiling getransporteerd. Men moet straks in het volle zomerseizoen, de file van auto’s maar eens zien bij de veilingsgebouwen te Goes, Kapelle en Middelburg. De locaalspoor op Zuid-Beveland heeft den concurrentie-strijd al opgegeven. Ze exploiteert alleen nog het lijntje Goes—Hoedekenskerke, waar in aansluiting aan den boottrein Hoedekenskerke—Neuzen nog wat vervoer yan eenige beteekenis is. De Stoomtram Walcheren werkt, voor wat het tramvervoer betreft, al jaren met verlies. De stoomtram Breskens—Maldeghem is ook al geruimen tijd noodlijdend, terwijl de N.V. Zeeuwsch-Vlaamsche Tramweg Maatschappij zulke verliezen leed, dat Gedep. Staten inde najaarszitting aan Prov. Staten voorstelden op het indertijd aan deze maatschappij verleende rentelooze voorschot van ƒ 941.000, maar even acht ton af te schrijven. Geen kleinigheid ! Er werden echter door verscheidene Statenleden over de bedrijfsvoering dezer maatschappij zulke harde nootjes gekraakt, dat het voorstel van Ged. Staten in die zitting ernstig gevaar liep te kelderen, temeer, omdat de argumentatie van G. S. uitermate poover was. Dit laatste bevreemdde temeer, omdat niet minder dan twee leden van Ged. Staten, de heeren Mr. P. Dieleman eh J. A. van Rompu, ad privatum, commissaris dier N.V. en lid van den Raad van Toezicht waren, eerstgenoemde zelfs secretaris van den Raad van Commissarissen was. De oplossing werd hierin gevonden, dat een commissie werd benoemd, die een onderzoek Zou instellen naar de bedrijfs- en financieele politiek vkn de Zeeuwsch-Vlaamsche tramweg-mpij en tevens voorstellen zou ontwerpen voor een samenwerking met deze mpij inde toekomst. In diezelfde vergadering werd ook een motie aangenomen, waarin het ad privatum zitting nemen als commissaris van leden van Ged. Staten in lichamen, welke met de provincie in financieele relatie staan, werd afgekeurd. Nu is bovenbedoelde commissie dezer dagen met haar arbeid gereedgekomen en heeft haar bevindingen neergelegd ineen zeer lijvig rapport. Ik moet eerlijk verklaren, dat dit rapport om meer dan één reden een onaangenamen indriik op mij gemaakt heeft. Er zal inde Staten-zitting van Juli, naar te voorzien is. wel menig scherp woord over gezegd worden. En terecht. Het spijt mij het te moeten zeggen, maar door ervaringen als van deze commissie, dooreen beleid als van deze commissarissen, dooreen houding als van dezen tramdirecteur geeft men Nederlandsche Rexisten wapens inde hand. En men behoeft waarlijk geen Rexist te zijn, om het gevoerde beleid op bepaalde punten af te keuren en te betreuren. Wij moeten m.i. den moed hebben om dit onomwonden uitte spreken, al zijn e? onder de commissarissen personen, die tot de meest respectabele mannen mogen worden gerekend en op ander gebied groote bekwaamheden aan den dag hebben gelegd. Ik wil enkele dingen noemen, omdat ik er niet van houd de aan het licht gekomen feiten te verbloemen. Het gaat hier toch om een onderneming, die voor een groot deel met geld van de gemeenschap werkte. En uit het rapport der commissie krijgt men den indruk, dat dit meermalen door directie en commissarissen is vergeten. Daar is b.v. het salaris van den directeur, den heer C. Wind van Merkesteyn. Deze functionaris is aangesteld in 1920, waarbij ik direct in aanmerking wil nemen, dat dit een periode was van hoogconjunctuur, waarin alles mogelijk scheen. Maar toch is de Staten-commissie van oordeel, dat het toegekend salaris ook voor dien tijd te hoog moet worden geacht. Het werd in 1920 bepaald op ƒ 7000 met periodieke verhoogingen tot een bedrag van ƒ 12000, die echter 'vrijwel direct zijn ingegaan, terwijl hem bovendien werd toegekend een aandeel inde bedrijfsresultaten, gelijk aan 3 % van het saldo der bedrijfsrekening met een gegarandeerd minimum van ƒ 3000. Het heeft dus feitelijk inde bedoeling gelegen den directeur een minimumsalaris van ƒ 12.000 te garandeeren. In 1927 vond men dit blijkbaar nog niet voldoende en werd het vast salaris nog eens met ƒ 1000 verhoogd, terwijl hem tevens vrije woning en vrijdom van personeele belasting, voor wat de huurwaarde betreft, werd toegekend Zoo heeft de directeur over 1929, blijkens een steekproef, door den secretaris der commissie genomen, aan salaris en tantième ontvangen ƒ 17,126.08, waarbij dan nog komt het genot van vrij wonen, vuur en licht en gedeeltelijk vrijdom van personeele belasting. Ik vermoed, dat vele lezers stom van verbazing zullen zijn over het salaris van dezen directeur vaneen tramlijntje in Zeeuwsch-Vlaanderen. Men vergelijke daarmee eens het salaris vaneen hoofd-ingenieur van den Waterstaat of een ander hoofdambtenaar met zeer verantwoordelijk werk Blijkbaar durft de commissie in haar rapport het totaal van de door den directeur sinds zijn aanstelling in 1920 genoten bedragen niet publiceeren, want deze opgaaf ligt alleen voor de Statenleden ter Prov. griffie ter inzage. Nog bedenkelijker is het volgende. De commissie heeft aan enkele commissarissen gevraagd, waarom na 1930, toen de groote verliezen werden geleden, waardoor de N.V. nu aan den grond zit, het directeurssalaris niet is verlaagd. Haar is medegedeeld, dat de commissie meende daartoe niet te moeten overgaan, in verband met de plannen tot fusie met de maatschappij „Breskens—Maldeghem”, welke fusie nu —in 1936 nog haar beslag niet heeft gekregen. De commissie keurt deze houding af en is positief van meening, dat een grondige wijziging naar de meening der commissie reeds vele jaren eerder had moeten plaats hebben. Ook meent de commissie, dat de administratieve en technische staf van de N.V. te omvangrijk en de salarieering van dit (hoogere) personeel te royaal ls geweest. De minderheid der commissie constateert, dat deze maatschappij in gebreke is gebleven, belangrijk te bezuinigen op de kosten van haar boven-apparaat. Dit laatste was, ook inde goede jaren, in alle opzichten topzwaar. In 1929 b.v. kostte alleen de directie met vier hoofdambtenaren plus het commissariaat ± ƒ 48.000. En dat —- het zij nog eens gezegd – terwijl het hier toch maar een klein tramlijntje betreft! Met het lager personeel had men minder compassie. Hier vielen ontslagen, zonder eemge uitkeering. Bijzonder royaal werd ook met het geld omgesprongen, toen er een nieuw kantoor en directeurswoning en een woning voor den conciërge moest worden gebouwd De kosten hiervan bedroegen niet minder dan ƒ78.916. Ook daarop maakt de commissie terecht aanmerking. De opmerking inde Decembervergadering, dat de directeur in een paleis woont, zal wel niet overdreven zijn! Nog iets anders is aan het licht gekomen. Onder den post diversen werden ten laste van de bedrijfsrekeningen extra-reserveeringen gebracht, die soms zeer hoog zijn geweest. Indien deze extra-reserveeringen niet hadden plaats gehad zou de winst belangrijk hooger zijn geweest en zou de maatschappij op de rentelooze voorschotten aan provincie en Rijk hebben kunnen aflossen. Dit laatste is zeker niet van de minste beteekenis. Het is geen wonder, dat de commissie tegen het beheer van de N.V. tai van bedenkingen heeft. Daarbij merkt de minderheid nog op, dat ze in het vertrouwen op ware inlichtingen is teleurgesteld. Zij de minderheid heeft inde maatschappij geen vertrouwen meer. De commissie in haar geheel stelt de vraag, of die leden van Ged. Staten, die deel uitmaken van den Raad van Commissarissen, het Provinciaal bestuur niet beter dan het geval schijnt te zijn geweest op de hoogte hadden moeten houden van den gang van zaken bij deze maatschappij. Ze is geneigd, die vraag bevestigend te beantwoorden. Zij zou het toejuichen, als aan de combinatie van Gedeputeerde en Commissaris een einde kwam. Het publiek zal zeker bij het lezen van de groote bedragen die Rijk en provincie op de renteloozen voorschotten zullen moeten afschrijven en van het rapport der commissie een gevoel van ergernis niet kunnen onderdrukken. Het zal met ontstemming wijzen op de hooge salarissen van directeur en hooger personeel en op de royale vergoeding aan leden van den Raad van Toezicht (ƒ 1000 per jaar en ƒ6O per vergadering plus reis- en verblijfkosten). En daarvoor is wel eenige reden. Ik juich het toe, dat dergelijke dingen bloot gelegd worden. Om financieele, maar ook om moreele redenen. De publieke zaak en dat wordt het, als het geld van de gemeenschap ervoor gebruikt wordt— moet zonder aanzien des persoons zuiver gehouden worden. Moge het spoedig zóó worden, dat de Overheid in elke onderneming waarvoor ze gelden disponibel stelt, ook behoorlijke zeggingschap krijgt, onverschillig of er winst dan wel verlies geboekt wordt. Dit is m. 1. een billijke eisch. --- Uit Amst. Raad Verlaging der Haventarieven goedgekeurd. De Gemeenteraad heeft gisterenmiddag behandeld en goedgekeurd de voordracht van B. en W. inzake de verlaging der haventarieven. De behandeling had niet veel orh ’t lijf. De S.D. heer Franke vond, dat deze verlaging veel te laat komt en zoo „en passant” gaf hij den vorigen wethouder voor de Handelsinrichtingen, den heer Ter Haar, daarvan de schuld. De heer Ter Haar heeft echter dezen aanval afgeslagen.B. en W., ook het vorig college, hebben heusch hun aandacht aan deze zaak gewijd en met de Regeering onderhandeld. Doch die onderhandelingen zijn niet vlot verloopen. Nu is ’t echter zoover, dat de Regeering de noodzakelijike medewerking zal verleenen, althans tot 1 Jan. 1937. Ook daarna zullen aldus de heer Franke de verlaagde tarieven noodig zijn. Welnu, dat zullen wij zien en ongetwijfeld zal de Regeering dan ook bereid zijn medewerking te verleenen. De Soc. Dem., die door hun verzet tegen de suppl. begrooting oorzaak zijn geweest, dat de voordracht 14 dagen later dan noodig was, in behandeling kwam (de Regeering had immers als voorwaarde gesteld, dat de suppl. begrooting zou worden aanvaard), waren toch zeker niet de aangewezenen om over traineeren van deze zaak te klagen. In het debat is o.m. ook nog ter sprake gekomen het gebrek aan een nationale havenpolitiek, zooals die in andere landen gevoerd wordt. Zou de Regeering, nu zij door de omstandigheden toch zoo bij de kwestie der haven betrokken is, niet het totstandkomen van zulk een politiek en daarmee een betere verstandhouding tusschen de havens —; kunnen bevorderen? Dat zou ongetwijfeld van groot belang zijn. Wethouder Kropman deelde in het debat (voorts nog mede, dat B. en W. het volle vertrouwen hebben, dat de Kon. Holl. Lloyd een Amsterdamsche maatschappij zal blijven en dat de lijn van Amsterdam op Zuid-Amerika behouden zal worden. Tenslotte zij nog vermeld de mededëeling van den wethouder, dat B. en W. nu ook zullen overwegen verlaging der tarieven voor de binnenvaart. De voordracht is tenslotte met op 1 na algemeene stemmen aangenomen. Alleen de beer Sdhmidt (Rev. Soc.) stemde tegen, echter niet om de zaak zelf, doch omdat de Regeering aanvaarding der suppl.begrooting had gesteld als voorwaarde voor haar medewerking inzake verlaging der haventarieven. Nadat nog de voordracht inzake den bouw van 56 woningen voor ouden van dagen in het Tuindorp-Nieuwendam was goedgekeurd, ging de Raad uiteen, zoodat wij ’s avonds vacantie hadden. --- Rechtzaken. De oud-Burgemeester van Hardenberg in hooger beroep. Bevestiging van het vonnis gevraagd. Voor het Amhemsch Gerechtshof had zich gistermiddag in hooger beroep te verantwoorden de 67-jarige oud-burgemeester van Ambt-Hardenberg, H. H. W., die, zooals men zich herinneren zal door de Almèlosche Rechtbank wegens verduistering en heling, meermalen gepleegd, veroordeeld werd tot 1% jaar gevangenisstraf. Als eerste getuige werd gehoord de 44- jarige gemeente-secretaris van Ambt-Hardenberg, R., die uitvoerige mededeelingen deed omtrent de plaats gehad hebbende verduisteringen. Verder werd de oud-gemeente-ontvanger van Ambt-Hardenberg, die momenteel zijn straf van 1 jaar, hem door de Almelosche rechtbank opgelegd, uitzit. Verdachte W. vervolgens voorgeroepen deelde mede, dat hij reeds inden oorlog in financieele moeilijkheden was geraakt. In 1923 bedroegen zijn schulden eenige duizenden guldens. Zijn dure ambtswoning en het slechte rendeeren van zijn boerderij deden hem steeds dieper zinken. „B. en ik hebben elkaar in het moeras geholpen”, aldus eindigde verdachte zijn relaas Pres. Ja, maar B. voor 99 pet. door u! Verdachte erkende wat hem in het eerste deel der dagvaarding ten laste werd gelegd, doch verklaarde, dat het nog verschuldigde bedrag veel minder dan ƒ 16.000 bedroeg. De advocaat-generaal, Mr. Visscher, wees in zijn, requisitoir op de wonderlijke mentaliteit van den verdachte, die zelfs bij den secretaris aandrong om geld uit de crisiskassen te nemen. Voor een zeer belangrijk deel heeft deze burgemeester den ondergang van den gemeente-ontvanger op zijn geweten, die er bovendien met zijn oneervol ontslag wel heel slecht afkomt. De bewering, dat hij het geld zou hebben „geleend”, is zoo dwaas, dat spreker daarover niet eens wil spreken. Mr. Visscher eischte tenslotte bevestiging van het in eersten aanleg gewezen vonnis. De verdediger van verdachte, Mr. Sybrandi, uit Zwolle, zeide, dat het vonnis van de Almelosche rechtbank een inbreuk op het Nederlandsche strafrecht beteekent en daarom behoort te worden vernietigd. Voor een deel waren de gelden door het Rijk aan den burgemeester voor uitkeering ter hand gesteld, en behoorden niet aan de gemeente. Het tekort kon later door het Rijk op het salaris van den burgemeester worden verhaald. Overigens ontkende pleiter ten stelligste, dat hier van heling, het tweede deel der ten 1 siste legging:, sprake zou zijn. De rechtbank in Almelo heeft aangenomen, dat verdachte de voorschotten ten geschenke heeft gehad, omdat er geen aanteekening van is gehouden en omdat verd. inde onmogelijkheid verkeerde het geld van zijn salaris terug te betalen. Men heeft de artikelen betreffende de heling pasklaar gewrongen in het systeem van het oordeel, aldus pleiter. Dit is, aldus pl., In strijd met alle rechtsbegrippen. Uitvoerig lichtte spr. dit nog nader toe om vervolgens tot vrijspraak te concludeeren. Nadat spr. nog enkele woorden had gewijd aan den persoon van den verdachte, die pl. schetste als een sympathiek en zeer bemind burgemeester, die voor zijn gemeente zeer veel goed werk heeft verricht, sprak pl. over de bekende kwestie van het eervol ontslag. Pl. betoogde, dat verd. dit eervol ontslag is verleend door de Regeering voor het vele goede werk, dat hij in zijn gemeente heeft verricht. Evenwel pleiter protesteerde ertegen, dat het inde bladen is voorgestld alsof de broer van verd., het Kamerlid J. Weitkamp, dit eervol ontslag bij den Minister zou hebben bewerkstelligd. Subs. pleitte spr. dan ook clementie. Uitspraak 1 Juli. --- VALSCHE MUNTERS GESTRAFT. De Rotterdamsche rechtbank heeft gisteren vonnis gewezen inde zaken van vier Rotterdammers, die betrokken zijn geweest bij een verleden jaar October ontdekt complot, dat in grooten getale rijksdaalders heeft nagemaakt, o.a. te Rotterdam en Hazerswoude. De vonnissen luidden: C. E. 8., 27 jaar, los werkman, gedetineerd, een jaar gevangenisstraf. K. de V., 27 jaar, los werkman, gedetineerd, twee jaar met aftrek van voorarrest, Th. V., 39 jaar, koopman, gedetineerd, twee jaar met aftrek van voorarrest. H. A. Chr., 45 jaar, expeditieknecht, gedetineerd, zeven maanden met aftrek van voorarrest. Deze veroordeelde is onmiddellijk op vrije voeten gesteld. --- SCHOONMOEDER MISHANDELDE HAAR SCHOONDOCHTER. Gisteren stond voor het Gerechtshof te Leeuwarden terecht de 63-jarige Catherina H. van Meeden, die in het vorige jaar haar schoondochter ergerlijk heeft mishandeld, haar heeft opgesloten en haar in dien toestand geen eten noch drinken gegeven. De rechtbank te Groningen veroordeelde haar tot twee jaar gevangenisstraf. De Proc. Gen. vroeg thans vijf jaar gevangenisstraf. Mr. v.d. Brink van Wolvega vroeg vrijspraak en subsidiair clementie. Uitspraak over acht dagen. --- Plaats voor het snelverkeer. De boerderij Plaats voor het snelverkeer. — De boerderij „Hoeve Cornelia>> onder Zevenbergsche Hoek wordt afgebroken ten behoeve van den nieuwen weg Moerdykbrug—Breda. --- Radio-Nieuws. ZATERDAG 27 JUNI. HILVERSUM — 1875 M. K.R.O. — 8.00 Gr.pl. — 10.00 Gr.pl. — 11.30 Godsdienstig- halfuurtje. — 12.15 Gr.pl. — 12.30 De Melodisten. — 1.30 Postduivenhoudersbond* — 2.00 Voor de rijpere jeugd. — 2.30 Orkest* — 3.00 Kinderuurtje. — 4.00 Gr.pl. — 4.30 Orkest. — 5.30 Esperanto. — 5.45 Orkest. — 6.20 Weekoverzicht. — 7.15 Causerie over „Onze werklooze jeugd”. — 7.35 Reportage demonstratie padvinders op het Malieveld te ’s-Gra* venhage. — 8.00 Nieuwsberichten. — 8.10 Over* peinzing. — 8.25 Missiedag. — 8.30 Radio-* Revue: „Pas op die hoed!” — 9.45 Sport, daarna vervolg van de Revue, — 10.30 Nieuwsbea richten. — 10.35 Gr.pl. HILVERSUM — 301 M. V.A.R.A. — 8.00 GT.pl. ' • V.P.R.O. — 10.00 Morgenwijding. V.A.R.A. — 10.15 Orgel en voordracht enz. — 12.00 Gr.pl. — 2.00 Viool en piano. — 2.30 De memoires van Wibaut besproken door Ed* Polak. — 2.50 Gr.pl. — 3.30 Cello en piano. — 4.00 Gr.pl. — 4.30 Cymbaal. — 4.40 Causerie door Doodeheefver: „Kleur en licht in onze woning”. — 5.00 Operette (gr.pl.) — 5.40 A. M. de Jong bespreekt: „Burgers in nood”. —- 6.00 Orgel. — 6.30 Vrouwenkoor. — 7.00 Man* doline-orkest. — 7.20 Vlielandsche uitzending* — 7.40 Vervolg mandoline. — 8.00 Nieuwsberichten. — 8.10 Gouden jubileum Ned. Vereen* Spoorwegpersoneel. — 9.35 Sport. — 10.001 Nieuwsberichten, — 10.05 Artis-Festival, —« 11.30 Gr.pl. DROITWICH — 1500 M. 11.20 Gr.pl. — 12.00 Orkest. — 2.20 Sport-* reportage’s. — 7.20 Het Dulay-kwintet. — 8.05 Schotsche muziek. — 8.35 Voordracht. — 8.50 Variété-programma. — 9.50 Berichten. — 10.20 BBC-Hheater-orkest. — 11.20 Gr.pl. — 11.5U Berichten. — 12.00 tot 12.20 Muziek. RADIO PARIS — 1648 M. 11.20 Orkest. — 2.50 Gr.pl. — 4.20 Pascal* orkest. — 5.50 Gr.pl. — 8.20 Zang en duocon* eert. — 9.05 Opera-uitzending m.m.v. solisten* koor en orkest. — 11.05 tot 12.35 Populair concert. , KEULEN — 456 M. 12.20 Solistenconcert. — 2.35 Gevarieerd concert. — 4.20 Gr.pl. — 5.50 Mannenkoor. — 6.35 Kw'intetconcert. — 7.20 Literair-muzikaal programma. — 8.30 Volkszender-programma* — 10.50 tot 12.20 Gevarieerd programma. BRUSSEL — 322 M. 12.20 Gr.pl. — 1.30 Omroeporkest. — 2.20 Gr.pl. — 4.35 Klein-orkest. — 5.20 Gr.pl. —- 6.20 Omroeporkest. — 7.20 Gr.pl. — 8.20 Cabaret. — 9.20 Operette-uitzending. — 11.30 Gram.platen. i DEUTSCHLANDSENDER — 1571 M. B.30 Gevarieerd programma. — 10.20 Be* richten. — 10.50 Viola en piano. — 11.05 Weer* bericht. — 11.20 tot 1.15 Muziek, ZONDAG 28 JUNI, HILVERSUM — 1S75 M. K.R.O. — 8.30 Morgenwijding. N.C.R.V. — 9.30 Gr.pl. — 9.50 Kerkdienst Herv. Kerk Delfshaven, voorganger Ds. S. H. J. James, daarna tot 12.lS gewijde muziek. K.R.O. — 12.15 Orkest. — 12.50 Relais van het K.R.O.-wereldprogramma. — 1.50 Orkest. — 2.05 Relais van het K.R.O.-koloniaal programma. — 3.05 Orkest. — 3.30 Missie-actie. — 3.40 Orkest. — 4.00 Missie-actie. — 4.20 De Melodisten. N.C.R.V. — 5.00 Geref. Evangelisatie Zangkoor te Kampen. — 6.00 Kerkdienst Geref* Kerk Kampen, voorganger Ds. H. H. Schoei makers. K.R.O. — 8.00 Nieuwsberichten. — 8.10 De Melodisten. — 9.00 Missie-wedstrijd- — 9.2Ü Orkest. — 10.00 Hoorspel uit Missie-land. — 10.30 Nieuwsberichten. — 10.40 Epiloog. — 11.00 Esperanto, --- FEUILLETON Recht door Zee door Evelyn Everett Creen 61) „U spreekt openhartig met mij, en ik wil het ook met u doen. U kent mijn zusters bijna beter dan ik. Zou u denken, dat er voor Celia gevaar dreigde? Weet u of zij aan hem denkt?” „Ik geloof niet, dat het ook maar in ’t minst een kwestie van haar hart is; maar ze staat gauw onder iemands invloed, en neem mij niet kwalijk, dat ik het zeg zij is zeer gevoelig voor bewondering en vleierij. Ik geloof vast, dat zij in Londen zich zonder na te denken tot een verloving zou laten overhalen, en daar rekenen mijn zusters reeds op.” Wulfric keek hoe langer hoe donkerder. Hij had ongeveer 'dezelfde gedachten. „Ik ben u zeer dankbaar, dat u mij opmerkzaam maakte, fik ial zorgen, dat Celia niet gaaCj. „Dan handelt u verstandig,” antwoordde Fergus. „Hector zal geen goed echtgenoot zijn. Soms maak ik mij bezorgd, wat er van hemzelf zal worden.” Dan gaf hij Wulfric dé hand en vertrok. Twee dagen later, toen de jonge dokter ’s avonds laat den salon binnenkwam, werd zijn aandacht getrokken door een ongewoon druk gesprek en opwinding bij zijn moeder en zusters. Celia was vuurrood, mevrouw was zenuwachtig en beefde en Helen keek onthutst en opgewonden. „Wat ben je laat, Wulfric!” riep zijn moeder, „je bent altijd zoo laat, juist als wij je noodig hebben.” „’k Heb het den geheelen dag erg druk gehad, moeder,” antwoordde hij vriendelijk. „Wel, wat is er dan voor belangrijks te bespreken?” „Celia gaat volgende week met de Thompsons naar Londen. Dan zal ze Gerald ook zien dat is zoo’n troost voor mij. Ik wilde, dat ze maar dadelijk gingen. Nu heeft ze wat geld noodig, Wulfric. Ik wilde, dat je een cheque schreef voor vijftig pond, want ze moet heel wat nieuws aanschaffen, voordat ze gaat.” Wulfric zat een oogenblik stil na te denken. Helen keek hem scherp aan, maar niemand begreep de reden van zijn stilzwijgen. „Je feliciteert me niet eens, Wulf,” zei Celia schertsend; ze was in bijzonder goed humeur dien avond. „Je zegt niet eens, dat je mij een gelukkig meisje vindt, nu mij de gelegenheid wordt aangeboden voor een lang verblijf in Londen.” Wulfric stond op; er was iets in zijn blik en zijn houding, dat de aandacht van de dames trok. „Celia,” zeide hij, „ik stel je niet graag teleur, maar ik kan die reis naar Londen niet goedkeuren.” Een snelle blos vloog Celia weer naar de wangen; op dit oogenblik leek ze merkwaardig veel op Gerald. „Dan ga ik zonder je goedkeuring,” antwoordde zij met een zweem van opkomenden toorn in haar stem. „Neem me niet kwalijk, dat ik je moet tegenspreken, Celia, maar nu zeg ik openlijk, dat die reis niet doorgaat.” Ze richtte zich gekrenkt op. „En zeg me eens, wie je het recht geeft, mij de wet voor te schrijven?” „Ik heb geen lust de wet voor te schrijven; ik zou liever je overtuigen, als dat mogelijk is.” „Daartoe zal je invloed te kort schieten, want ik ben vast van plante gaan; en ik tart je om mij één goede reden te noemen, waarom ik het niet zou doen.” „Ik kan je er heel wat noemen, Celia. Inde eerste plaats willen die vrienden van jou daar een leventje leiden van enkel vroolijkheid en vermaak, en daar vader nog geen half jaar overleden is, past het jou niet aan die vermakelijkheden deel te nemen ” „Daar behoefde hier niemand iets van te weten!” viel Celia hem inde rede, „Jijzelf zou heft weten is dat niet genoeg?” antwoordde Wulfric met een blik inde oogen, die Helen liever niet zou ontmoeten, en dan ging hij meteen over naar het volgende punt: „’t Is aan den directen invloed van Hector Thompson te wijten, dat Gerald geworden is, wat hij, naar ik vrees, nu reeds is. Het is ontoelaatbaar, dat jij intiem bent met een familie, aan een lid waarvan we dat hebben te danken. Ik kan en wil niet toelaten, dat jij met dien jongen Thompson onder één dak leeft.” Mevrouw smolt in tranen, en snikte zonder één woord te spreken. Helen voelde bewondering en respect voor haar broer, terwijl Celia bleek was geworden en zich hooghartig oprichtte. „En als ik nu toch ga, tegen jou zin?” „Dat kun je niet,” antwoordde hij koel. „Ik heb de koorden van de beurs.” „Je bent wreed!” flapte zij woedend uit. „Dat ben ik niet, omdat ik het graag wil; maar op dit punt verander ik niet van meening.” Hij wachtte nog even om te hooren, of ze nog iets had te zeggen, en daar ze verantwaardigd zweeg, liep hij naar de deur. „Je weet nu mijn besluit,” zei hij, zich nog eenmaal omkeerend. „Indien ik op andere manier je voor de teleurstelling kan schadeloos stellen, zal ik dat'graag doen.” Zonder antwoord af te wachten, verliet hij de kamer, (Wordt vervolgd.) --- Advertentie Juist voor Vrouwen! zijn die "AKKERTJES" een ideaal middel. Ze helpen verrassend bij onbehaaglijkheid, bovendien ook bij klachten op gezette tijden AKKERTJES Volgens recept van Apotheker Dumont (Adv.) --- Advertentie '7§ËOlMf’§ NIEUWSTE CREATIE VAN DE HOLLANDSCH ZWITSERSCHE CHOCOLADEFABRIEK Een BIJZONDER FIJNE delicatesse in 2 smaken verkrijgbaar: MOCCA en SINAASAPPEL (Adv.) --- Advertentie Zuivelgerecliten maken het huishonden gemakkelijker en gocdkooper f IHHHnBHI NEDERLANDS ZUIVEL VOEDT U COEDI (Adv.J --- Advertentie Ongevallen-Verzekering bij. levenslange ongeschiktheid f 500: overlijden 1500: verlies van één hand, voet ot oog f200: verlies van één duim f 100: verlies van één wijsvinger f 60: verlies van eiken anderen vinger 15 Gewaarborgd door de Nieuwe H.A.V Bank te Schiedam ---