Bosplan gewichtiger dan productieverhoging Starrerichtlijnen belemmeren industrievestiging Planologische Dienst wil geen fabrieken op goedkope zandgronden achter de duinen (Van onze Haagse redacteur) Eén van de voorwaarden voor Nederland om tot een sluitende betalingsbalans te komen, zo is ons de laatste tijd van alle kanten voorgeliouden, is uitbreiding van de productie, industrialisatie, verhoging van de export. Er zijn verscheidene ondernemers, die aan de verwezenlijking van deze voorwaarde willen medewerken, die met plannen rondlopen om hun fabriek te vergroten, nieuwe artikelen te vervaardigen, of ergens een fabriek neer te zetten. Dat is lofwaardig. Maar als zij tot uitvoering van deze plannen komen, stuiten zij, vooral wanneer het industrievestiging betreft, op zoveel hinderpalen, waarschijnlijk Overal in ons land, doch yooral inde provincie Zuid-Holland. dat hun de lust dreigt te vergaan. De vestiging vaneen industrie namelijk gebonden aan vele factoren. Niet alleen heeft een fabrikant rekening te houden met de mogelijkheden vaneen economische bedrijfsvoering, maar ook en bovenal met de richtlijnen, die hem bij de bouw vaneen nieuw fabriekscomplex door de Planologische Dienst worden voorgeschreven. Het is duidelijk, dat een fabrikant bij het ontwerpen van zijn plannen voor het bouwen vaneen nieuwe fabriek inde eerste plaats denkt aan het voor hem meest economisch gelegen terrein. Dat wil zeggen: eventueel inde nabijheid van spoor-, karnen waterwegen, zo mogelijk inde omgeving van zijn klanten en vooral niet te ver van de woonplaats van zijn arbeiders. Dit laatste is speciaal van groot gewicht, bij de verplaatsing van het bedrijf wegens uitbreiding of om andere redenen, daar een bedrijf staat of valt met de kern van zijn gespecialiseerd personeel. Om tot een goed begrip van zaken te komen, dient men onderscheid te maken tussen industrieën, die een massaproduct vervaardigen en die, welke zich toeleggen op een speciale fabricage. Laatstgenoemde zijn veelal ondergebracht in kleinere gebouwen, doch hun productie is even onmisbaar als die van de grote zusterbedrijven. Zij immers vervaardigen in het algemeen de gereedschappen en bijzondere instrumenten voor de grote industrie. Van het soort der producten hangt het af, of de industrieel horizontaal of verticaal zal gaan bouwen. Bij de keuze van zijn terrein zal elke ondernemer er naar streven een zodanige oppervlakte, liefst goedkope grond in zijn bezit te krijgen, dat zijn fabriek uitgebreid kan worden, grond ook, waarin niet of slechts weinig behoeft te worden geheid. Hoewel in het Oosten des lands meer dan voldoende goedkope bouwgrond tè verkrijgen is, is ' ‘ voor de middelgrote en kleinere, gespecialiseerde industrie dikwijls van vitaal belang om in het Westen van het land gevestigd te zijn, aangezien daar haar belangen liggen. Het is evenwel voor s de middelgrote en kleine bedrijven vaak ónmogelijk in het Westen te bouwen, omdat hun daar een onwrikbaar halt wordt toegeroepen door de Planologische Dienst, die bepaalde richtlijnen heeft opgesteld en er niet van wil afwijken. Zelfs het feit, dat de minister van Economische Zaken een tegenovergesteld standpunt inneemt, vermag deze dienst niet tot andere gedachten te brengen. De voornaamste van deze richtlijnen is, dat men elke bevolkingskérn concentrisch wil laten uitbreiden. Tevens heeft men de grens der uitbreiding van elke afzonderlijke kern (stad of dorp) vastgesteld. Bijgevolg is het ook de Planologische Dienst, die de grond voor industrieterrein aanwijst. Niet zelden zijnde gevallen, waarin grond voor industrievestiging werd bestemd, die daarvoor totaal ongeschikt is vanwege de slechte bodemgesteldheid. Nu liggen er achter de duinenrij in het Wésten vele stukken zandgrond, die bij uitstek geschikt zijn voor industrieterrein. Voor land- of tuinbouw of voor veeteelt komen zij meestal niet in aanmerking en voor de bloembollencultuur kunnen zij geen dienst doen. Economisch zou het Volledig verantwoord zijn om er” ten behoeve van de industrie te bouwen, De Planologische Dienst zegt echter neen en .blijft neen .zeggen, hoewel deze gronden niet duur zijn, er niet behoeft te worden geheid, de aan- en afvoerwegen in prima staat verkeren en de fabrikanten er te .midden van hun klanten zitten, waardoor transportkosten worden gedrukt. --- Waar zijn onze schepen? BINTANG Surabaja—New York 27 p Algiers; BONAIRE A’dam—West-Indië 28 te Barbados; BOSCHFONTEIN Beira—A’dam 27 v Marseille; KEDOE Singapore—Indonesië pas 27 Singapore eil. nr. Makassar; KERTOSONO Djakarta—R’dam 28 p Ouessant; MADOERA Djakarta—A’dam 27 nm v Aden; MAPIA Surabaja—A’dam 27 v Cheribon-Belawan; NIEUW AMSTERDAM 28 v Havannah te New York; ORANJE Djakarta—A’dam 27 nm p Ouessant; POLYDORUS New Orleans —Djakarta 27 v Suez; ROMA Djakarta—R’dam 9/4 R’dam verw.; ROTTI A’dam—Hollandia 27 te Semarang; SIBAJAK 27 v Djakarta—R’dam; TALISSE A’dam—Balikpapan 27 rede Semarang; TAWALI A’dam—Indonesië 27 p Gibraltar—Genua; WELTEVREDEN R’dam—Djakarta 28 te Aden. --- KLEINE VAART ARION 27 te R’dam; ARBO 27 v. Delfzijl n. Goole; BAWEAN 28 v. Hoogezand n. Delfzijl; DAGNY 28 v. Londen; DELFZIJL 27 te Selby; EEMSHORN 27 te IJmuiden; MUTUA FIDES 28 te Par; MARIA S 28 p. Holtenau n. Delfzijl; NARWAL 27 v. Antwerpen; NAUTILUS 28 v. Par; NOORDKAAP 27 v. Skiën n. Leeuwarden; PELIKAAN 28 v. Delfzijl n. Copenhagen; PARAAT 27 van Teignmouth n. Borgestad; TUBO 27 p. Brunsbuttel n. Karlskrona; TUKO 28 p. Brunsbuttel n. Londen; TIM 28 te Penzance v. Barry; VOLENTE 28 p. Brunsbuttel n. Randers; WELTEVREDEN 727 p. Brunsbuttel n. Antwerpen; JAGA 28 te Padstow van Blyth. --- Recreatiegebied Wij vernamen, dat de bedoeling van de Planologische Dienst is, deze gebieden, gelegen tussen Den Haag en Haarlem, te bestemmen voor recreatieoord. Hjj heeft gedacht aan bebossing. Een soort Amsterdams bosplan dus in groot formaat! Dit waken vóór ontspanningsgelegenheden voor de dicht bevolkte streek is op . zich zelf zeer loffelijk, doch met dit bebossingsplan zullen enorme bedragen gemoeid zijn en dan is het nog de vraag, of hier een recreatiegebied met voldoende aantrekkingskracht op de bevolking geschapen zal kunen worden. Heeft men niet de zee en de duinen vlak bij?' – – In Nederland zijn verschillende gespecialiseerde industrieën, die hoewel zij geen massaproductie vervaardigen ineen dringende behoefte voorzien. Reeds lang zouden zij tot. bouwen van fabriekscomplexen zijn: overgegaan, als zij niet waren doodgelopen op de barricade van de richtlijnen van de Planologische Dienst, welk nuttig werk deze overigens ook moge verrichten. Zij zijn weggedrongen naar plaatsen, die véél minder geschikt geacht worden. Neen, zegt de Planologische Dienst, wiens taak het zou moeten zijn het kleine beschikbare grondoppervlak zo economisch mogelijk te verdelen en de productiekosten tot ’t uiterste te beperken; geen fabrieken op de stukken zandgrond achter de duinenrij. Want dat strookt niet met onze richtlijnen voor het recreatie-oord in spe. Is het wonder, dat er in dé kringen van het bedrijfsleven heel wat ontevredenheid en teleurstelling héérst over de starheid, waarmede de Planologische Dienst in deze tijd zijn richtlijnen hanteert? --- LANDBOUWKRONIEK Typische ervaringen van Staphorster boer Ongeveer twintig jaar geleden nam de PtiigMnihgsmaatschappij (jÖvejcc ijssel” de ontginning en verkaveling ter hand vaneen groot complex grond inde Staphorster Maten, gelegen ttissen dé weg Staphorst—Meppel en het Zwartewater. Nadat de verbeteringen tot stand waren gebracht. werden de landerijen grotendeels opnieuw aan verschillende eigenaren verkocht. Het was echte natuurgrond, bestaande voor ’t grootste deel uit veen, verder uit zand en klei. Door de lage ligging is het merendeel van de grond het meest geschikt voor weiland. De boeren, die de nodige zorg aan hun land bestéden, kunnen er van verzekerd zijn, dat zij hun werk dankbaar beloond zien. De aarde geeft steeds ’n veelvoud terug van. hetgeen aan haar ten koste is gelegd. We hebben meermalen deze gronden bezocht. Op eender percelen van dit uitgestrekte gebied vlak tot aan de horizon dat een broedplaats is van tal van weidevogels, doet zich iets merkwaardigs voor. Het bedoelde perceel een kleine acht hectare groot behoort aan de landbouwer J. Meinsma te De Werkhorst. Alvorens de grond in gebruik te nemen, liet hij deze egaliseren tevens 30 K 40 cm diep spitten en bezanden, Er werden gras- en klaverzaden gezaaid met als dekvrucht rogge op de ene helft en haver op de rest. Met een geringe kunstmestgift gedijde het koren op deze bodem uitstekend, terwijl de grasopbrengst het volgende jaar zeer goed was. De daarop volgende jaren werden de percelen bemest met compost. Soms werd 60 ton per hectare gegeven. Het resultaat was een welig grasbeschot, waarin de koeien naar hartelust konden grazen. Het waren prachtige weiden. Met zijn vee deed de eigenaar telkenjare opnieuw bijzondere ervaringen op. Terwijl de koeien van de buren inde ergste graad door mond- en klauwzeer waren aangetast en als wrakken broodmager in het land rondhingen, bleef het vee van de heer Meinsma geheel voor deze vreselijke ziekte gespaard. En toch waren zijn koeien gelijk alle andere koeien. Al was de kwaliteit goed, ze waren dikwijls mager als ze na aankoop op de markten, in. de wei werden gebracht. Hadden ze er een tijd lang gegraasd dan waren ze niet te herkennen: één brok gezondheid en de huid van de zwartbonten een en al glans. Het was een lust de dieren te zien. De eigenaar schrijft het merkwaardige verschijnsel, dat zijn vee voor het mond- en klauwzeer gespaard bleef, toe aan de zware organische bemesting welke door hem werd toegepast. Cultuurgrohden, zo redeneert hij, hebben regelmatig behoefte ahn veelzijdige organische mest. Dat is nodig voor actief bodemlëven, dat op zijn beurt de plantengroei krachtig bevordert. Niet minder belangrijk achtte hij het, dat op deze wijze de groei van gezónde planten wordt bevorderd, die op hun beurt bij het gebruik door 't dier en ook via liét dier door dë mens, een gunstige invloed uitoefenen op de gezondheid van dezen. De kwestie kunstmest organische mest is de laatste jaren een punt van levendig gesprek en discussie geweest in wetenschappelijke kringen en in het gesprek van boeren., onderling. Het laatste woord zal er nog wel niet over gezegd zijn. Zeker is, dat wetenschappelijke kringen het gevaar zijn gaan. inzien vaneen eenzijdige bemesting met kunstmest. De ervaringen van de Keer Meinsma zijn o.m. het onderwerp van studie geweest —• en ze zullen dit voorlopig nog wel blüye.n ook inde Nederlandse Vereniging voor Bodemonderzoek. Voorzitter van deze organisatie is dr. C. van Rijsingen, secretaris is ir. J. R. Koning, hoofd afdeling beplantingen van Publieke Werken van Amsterdam. De vereniging stelt zich ten doel het bevorderen en doen in stand houden vaneen goede structuur en vruchtbaarheid van de bodem als basis voor gezondheid van plant, dier en mens. Haar orgaan is het maandblad „Bodem”. Ook uit het buitenland is belangstelling aan da dag gelegd voor de opgedane ervaringen inde Staphorster-Maten, n.l, van de zijde van-, The Albert Howard Foundation of Organic Husbandry in Engeland (De Albort Howard Stichting voor Organische Bemesting). Deze organisatie streeft ongeveer eenzelfde doel na als de Nederlandse Vereniging voor Bodemgezondheid. Zij is opgericht als aandenken aan het werk van wijlen Sir Albert Howard, die in India tal van onderzoekingen op dit gebied verrichtte en daar belangrijke resultaten boekte. In India stuit men bij de intensivering van de landbouw op grote moeilijkheden, o.m. doordat drie vierde deel van de koemest in gedroogde vorm als brandstof wordt gebruikt. Sir Howard wist een nieuwe vorm van compost samen te stellen, bestaande uit één vierde deel dierlijke mest en de rest bestaande uit plantenafval. Zijn echtgenote Lady Louise Howard heeft zich kort geleden tot de Nederlandse Vereniging voor Bodemgezondheid gewend om nadere bijzonderheden te' vernemen over de ervaringen, welke in Staphorst zijn opgedaan. Om tot een bepaalde algemene conclusie te komen zijn uitgebreider proeven dan inde Staphorster Haten konden worden genomen, vereist. Er ligt hiér een dankbaar terrein open voor onze landbouwwetenschap. --- N.T.M.-bus te water Woensdagmorgen is een bus van de Nederlandse Tramweg Maatschappij van de dienst Drachten-Sneek in het riviertje de Drait gereden. De autobus kantelde gelukkig niet en doordat het dak nog boven water uitstak, konden de vijf passagiers en de chauffeur via het noodluik op het dak van de bus klimmen. Een boerenknecht bracht hen met een bootje naar de veilige wal. Het ongeluk gebeurde nabij Drachten, waar e weg een bocht neemt, vlak voor de brug over de Drait. Vermoedelijk dooreen defect aan de stuurinrichting heeft de chauffeur de bocht niet kunnen nemen. --- GEEN PROGRAMMA'S UIT OMROEPBLADEN OVERNEMEN Drukker van „Het Radioprogramma" in ongelijk gesteld Woensdag is uitspraak gedaan in het kort geding tussen de vijf omroepverenigingen en de N.V. drukkers- en uitgeversmaatschappij C. Misset te Doetinchem, die het blad van de stichting ,Het Radioprogramma” Sinds 8 Maart- drukt. De president van de Arnhemse rechtbank, mr. J. H. Smits heeft bij vonnis van gisteren bevolen om, zo lang ten aanzien van de stichting niet bij gewijsde anders mocht zijn beslist, van de dag van de uitspraak af in „Het radioprogramma” achterwege te laten het afdrukken van de radioprogramma’s van de omroepverenigingen in verkorte of onverkorte of in welke vorm ook, op verbeurte vaneen dwangsom van f 10.000 per verschijnend nummer In het gemotiveerde vonnis gaf de president als zijn aanvankelijk oordeel te kennen, dat de uroepverenigingen krachtens artikel . en 10 auteurswet rechthebbenden zijn op de door haar opgestelde radioprogramma’s, die zij wekelijks in haar omroepgidsen publiceren en dat deze programma’s, die in hun oorsprong alleen aan de opstellers daarvan bekend waren, niet als nieuwstijdingen zijn te beschouwen. De president acht inbreuk op. dit recht aanwezig, onverschillig aan welke bron de stichting de stof van deze programma’s heeft ontleend. Ook de drukker is voor die inbreuk verantwoordelijk. Door de oplegging van de genoemde dwangsom acht de president de nakoming van het bevel -aan de N.V. Misset voldoende verzekerd, om welke reden het verzoek van de omroepverenigingen om beslag te leggen op de volgende nummers van het blad thans werd afgewezen. De stichting, die in Amsterdam is gevestigd, was geen partij, in dit kort geding, zodat de principiële vragen te haren opzichte nog niet zijn beslist. --- NEDERLANDSE COASTER VERGAAN Bemanning in veiligheid Het 150 ton metende Nederlandse vrachtschip „Minerva” dat met een lading steenkool op weg was van Dieppe naar Middlesbrough, heeft bij de Franse kust inde buurt van Dieppe schipbreuk geleden nadat het stuurloos geworden was. De kapitein-eigenaar, S. Wijnholt, uit Delfzijl, die ernstige brandwonden heeft opgelopen, en de vier overige leden van de bemanning zijn met de reddingboot van de „Minerva” bij Bruneval (ongeveer 8 km van Dieppe) veilig geland. De kapitein is naar het ziekenhuis van Dieppe vervoerd, De reddingsdienst van Dieppe is na een onderzoek tot de conclusie gekomen, dat er weinig kans bestaat om het schip en de lading te bergen. De „Minerva” is een coaster en werd in 1909 bij Boerema’s Scheepswerven te Martenshoek (Gr.) gebouwd. --- Von Falkenhausen vindt België ondankbaar De gewezen Duit:' gouverneur van België, generaal Von Falk—'’-usen en de Duitse generaals .Reeder en Bertram, die uit de gevangenis te Brussel ontslagen zijn, passeerden Woensdagochtend om zeven uur te Bildchen nabij Aken de Duits-Bëlgische grens. Von FalkenhB”»en verklaarde tegenover journalisten dat hij te Brussel goed was behandeld en dat alleen „een groep pn).--gerichte kringen-zich niet erg fatsoenlijk had gedragen” tegenover hem. Op een: vraag over een eventuele Westduitse bijdrage tot de militaire inspanning van het Westen antwoordde hij: „Ik kan me niet voorstellen, dat ik schouder aan schou-' der wil strijden of sterven met buitenlandse troepen, zolang generaals door het buitenland worden veroordeeld.” Von Falkenhansen schreef de Latijnse spreuk „Ingrata Belgia, nort possidebis ossa mea” (ondankbaar België, gij zült mijn gebeente niet bezitten) in het gouden boek van de douane van Aken. --- Pim Pam Pom en de Paashaas 12. Vlak voor Hazenland houden Pim Pam en Pom, oh nee, ik bedoel meneer Pimpel, baron Pamstra en markies Pompelmoes, halt. Ze kunnen trouwens niet verder, want de weg is afgesloten dooreen slagboom en achter deze slagboom staat een dikke haas, die tot de grenspolitie behoort. ,En wie zijn jullie?” grauwt hij de drie hondjes toe. Ja, iedereen in Hazenland is van streek en daardoor worden de goede manieren wel eens uit het oog verloren. Zo gaat het ook met deze politieman. Maar Pim trekt door J. D. VAN EXTER zich daar niets van aan. „Drie onschuldige touristen, die uw land eens komen bekijken...” zegt hij olijk en geeft dan de verbaasde politieman ’n knipoogje. „Eén ei, is geen ei”, voegt hij er zachtjes aan toe. Het hele gezicht van de politieman verandert. Meteen springt hij inde houding „Tjonge het zijn Pim, P... hum, hum, juist, welkom heren! Ik hoop, dat u succes zult hebben. En tegelijkertijd draait hij de slagboom voor de drie speurhonden open. --- Kerkelijk Nieuws NED. HERV. KERK. Beroepen te Hoog Blokland A. J. Jorissen cand. te Rijssen; te Westbroek H. K. van Wingerden te Kokkenge; te Gude en Nije Horne N. Immink te Barsingerhorn, die dit beroep heeft aangenomen; te Ophemert C. J. de Haan te Aarlanderveen; Aangenomen naar Garderen J. van Dijk te Gameren, die bedankte voor Kesteren en voor Nieuw Lekkerland. Aangenomen naar Noordscharwoude—Oudkarspel M. R. Pliester te Vries. Bedankt voor Arnemuiden W. J. Kolkert te Vlaardingen; voor Middelburg B. Baks te Kapelle aan de IJssel; voor Workum G. Moen pred. directeur Ruimzicht te Doetinchem. GER. KERKEN Beroepen te Barendrecht J. v.d. Berg te Oost en West Souburg; te Westmaas W. M. de Bakker cand. té Den Haag; te Wetsinge-Sauwerd C. Kamper te Blijswijk; te Pernis W. C. P. den Boer te Voorden; te Hornhuizen-Kloosterburen J. Kuntz cand. te Assen; te Oudega-Smallingerland J. v. d. Staal te Leens; te Rotterdam voor de Chinese Kerkte Semarang als missionnair predikant J. M. Vlijm missionnair predikant te Semarang; te Schettens C. Mak cand. te Beverwijk, CHR. GER. KERKEN. Aangenomen naar Scheveningen J. O. van Ravenswaay te Zaamslag. Bedankt voor Nieuwpoort E. Dumarchie van Voorthuizen te Sliedrecht. GER. GEMEENTEN. Beroepen te Borselen M. Heerschap te Wageningen; te Katwijk aan Zee Fr. Mallan te Bruinisse. BAPTISTEN GEMEENTEN. Beroepen te Pernis S. Zijlstra te Eindhoven. Ds. P. D. Kuiper, gereformeerd predikant te Sassenheim, gaat .15 April a.s. met de Volendam een reis maken als geestelijk verzorger, van emigranten- naar Canada, waar . hij ook de jonge kerken bezoeken zal. De Kerkeraad heeft aan ds. Kuiper daartoe drie maanden verlof verleend. Giften en legaten. De Gereformeerde Kerkte Lichtevoorde ontving een legaat groot f 1000. Die van Leimuiden een legaat groot f 500, terwijl ook de theologische hogeschool der gereformeerde kerken te Kampen een legaat groot f 500 ontving. --- Hit de oude doos 25 jaar geleden 29 Maart 1926. Hedenmiddag bij fraai lenteweer werd het stoffelijk overschot van den eens zoo gevierden zanger, Jos Orelio, op de begraafplaats Zorgvlied te Amsterdam ter aarde besteld. --- Voor 50 jaar Uit de Prov. Dr. en Asser Crt. van 29 Maart 1901: „In Pennsylvania is een wetsontwerp aanhangig gemaakt tot aanmoediging van het trouwen* Zy bevat de bepaling dat ieder man boven 40 jaar, die ongehuwd wenschl te blijven, daartoe vergunning!!) moet' vragen en dan jaarlyks een belasting van 100 dollars moet opbrengen. De opbrengst zal gebruikt worden om een hofje te bekostigen van „jonge dochters” boven 40 jaar, die ongehuwd zyn gebleven.” --- DE SLEUTEL DOOR PATRICIA WENTWORTH 76) Juffrouw Silver glimlachte vriendelijk, maar voor ze iets in ’t midden kon brengen, klonken er voetstappen en werd de deur opengegooid. Meneer Madoc liep met grote schreden de verontwaardigde Mabel voorbij, sloeg de deur dicht en keek bij wijze van groet het gezelschap ietwat dreigend aan. Even knikte hij inde richting van juffrouw Sophy mi van juffrouw Silver, maar toen wendde hij zich met gefronste wenkbrauwen tot zijn vrouw, die daar als uit steen gehouwen zat. Kort en afgebeten zei hij, waar ’t op stond. „Als je soms thuis wilt komen, fcun je beter je boeltje pakken! Pin«ott komt de rommel binnen een batf ma? halen”. Zonder op antwoofd te wachten keerde hij zich om en liep weg, de deur achter zich toeslaande. Ook de voordeur vloog met een geweldige slag dicht. Medora Madoc stond op. Haar marmerbleekheid scheen voorgoed verdwenen, ze bloosde hevig en keek alsof ze zou gaan schreien. Naar de sofa gaande, vroeg ze verlegen: „Mag ik, beste juffrouw Sophy?” en rende toen letterlijk de kamer uit. „Goeie genade!” riep Garth. En liet er op volgen: „Hoe lang zal het duren?” Juffrouw Silver keek hem zacht verwijtend aan. „Ze zijn allebei zo ongelukkig geweest”, sprak ze. „Ik geloof heus niet, dat ze veel met hem te stellen zal hebben. Takt en toewijding zullen hem van zijn waandenkbeelden genezen. Ik heb dadelijk bemerkt, dat hij zo ruw optrad uit vrees anders zelf de dupe te zullen zijn en ik denk, dat ze dat er wel uit krijgt”. Garth wachtte tot juffrouw Silver zich weer tot haar gehoor in ’t algemeen wendde, boog zich toen over Janice heen, die heel dicht naast hem zat en fluisterde, naar ze hoopte, onhoorbaar voor de anderen: „Nu schat, zweer dan, ook altijd tactvol en toegewijd te zijn”. „Er valt weinig meer te vertellen”, ging juffrouw Silver voort. „Ik denk dat Ezra wat geld op afrekening heeft gekregen. Hij moet inde „Stier” rondjes hebben gegeven, wat niet zijn gewoonte was. Maar bij hem vertoonde zich het typische verschijnsel van de chanteur ...... hij begon te zwetsen. Hij werd te gevaarlijk om nóg langer inleven te worden gelaten, Waarschijnlijk heeft Sehmidt hem gevraagd op een tamelijk laat uur bij hem te komen, hem. inde garage, vroeger een koetshuis, gelaten en daar brandewijn aangeboden. Ézra, sloeg,clit gretig naar, binnen, werd daarop neergeslagen, ineen kruiwagen gelegd en vermoedèlijk langs de veiligste weg, het dorpsplein haar de plaats, waar hij later werd gevönden is, gebracht. O, er was enig risico bij, maar niet veel, want Bourne gaat vroeg naar bed en de lucht was» bewolkt. Toen hy onopgemerkt weer thuiswas gekomen, moet Schmidt gedacht hebben, dat hij nu geheel veilig was. In zijn ogen waren de aanwijzingen tegen meneer Madoc sterk genoeg en wat Ezra betreft zag hij vol vertrouwen de uitspraak „dood door ongeluk” tegemoet. Ik kan niet hoog genoeg de scherpzinnigheid van brigadier Abbott prijzen, die de stukjes droog grint, welke zich aan de bemodderde schoenen van Ezra hadden vastgehecht, heeft opgemerkt en daaruit prachtig heeft afgeleid4, dat de man niet naar de plek waar hy gevonden werd is gelopen, maar er heen gebracht”. Voor de °erste en enige maal in deze geschiedenis bloosde Frank Abbott en Gsrth Albany had er schik in." ' ;£'ƒ■ ;■' Juffrouw Sophy stond op en verklaarde,, det ze naar die arme Medora moest gaan kien. Ida Mottram om helsde juffrouw Silver, rolde met haar blauwe ogen tegen Frank en kondigde met een licht gilletje aan, dat ze nu haar lieve Bunty niet langer alleen kon laten. Aan de deur keerde ze zich nog even om. „O, ja meneer Abott. „U weet het zeker niet, maar ziet u, zou ’t niet mogelyk zyn, dat meneer Everton zyn mooie kippen onder ons verdeelde?” „Ik vrees, dat ik in die richting geen wenk kan geven, mevrouw Mottram”. „Nu dan ” Ze wierp het gezelschap een kushand toe en verdween. Juffrouw Silver keek haar vol genegenheid na en wendde zich toen tot Garth en Janice. „Ik moet nog enkele dingen in myn kamer by elkaar zetten. Over ongeveer tien minuten zou mijn taxi komen. Brigadièr Abbott reist met mij mee tot Marbury. ’t Is altijd wat vervelend om bij het einde vaneen geval afscheid te moeten nemen, maar als de schuldige is ontdekt en de onschuldige van blaam gezuiverd, voel ik mij opgewekt en bemoedigd. Er is geen groter zaak dan gerechtigheid en op mijn nederige manier tracht ik die zaak te dienen. Mag ik u myn beste wensen aanbieden en ernstig de hoop uitspreken, dat u heel gelukkig zult worden?” Daarop ging ze de kamer uit; een klein onooglijk persoontje in ouderwetse kleren, de eikenhouten roos op haar borst, haar keurig dooreen netje bijeengehouden haren hoog opgebonden naar laat-negentiende eeuwse stijl, haar voeten in wollen kousen en met kraaltjes afgezette schoenen, terwijl een fëlkleurige, gebloemde ; breitas aan haar . arm bengelde.. Frank Abbott sloot de deur achter haar, Toen hij zich weer omwendde, vertoonden zyn wangen opnieuw een lichte blos. Op weinig-offieiële, meer jongensachtige toon riep hij uit: „nl éné woord: ze is een wonder!” EINDE --- Advertentie Kindje verkouden ? Dan rug, keel en borstje – inwrijven met (Advertentie) --- Advertentie (Advertentie). Elke huisvrouw doet het anders Kijkt U maar eens naar Mevrouw W. Die begint al heel vroeg met de schoonmaak en doet alles ineens achter elkaar. „Dan is het gebeurd” zegt zij- Mevrouw J., die ook nog voor vier peuters moet zorgen, denkt er anders over. Zij verdeelt het ovèr een paar weken, dan kan zij alles rustig klaar krijgen. Zo heeft elke huisvrouw haar eigen methode. Zo gaat het ook met het koffierant-, soen! Mevr. W. besteedt haar bonnen ineens, dan. heeft ze haar koffie voor 6 weken in huis; Mevr. J. levert wel de bónnen dadelijk bij haar kruidenier in, maar koopt niet alles tegelijk: „dan Héb ik steeds verse koffie”, zegt Mevr. J. Maar beiden kopen ze voor hun kostbare bonnen de beste koffie, die er isi " Nieméïjer’s Pa ar sin er k! Dat heeft de ondervinding hen geleerd. Zo genieten ze bovendien dubbel, want met Niemeijer’s waardepunten (ook op Niemeijer’s Gala en Princess thee). sparen ze ongemerkt voor het prachtige „Safira” tafelbestek, vlekvrij door en door! Vraagt U ook even per briefkaart aan Niemeijer, Groningen, een geschenkenlijst ? P.S.: Denkt U er aan dat bonnen 489 en 497 uiterlijk 31 Maart bij Uw kruidenier moeten worden ingeleverd? --- Advertentie Vi vddoth ALKALIVRIJE VLOKKEN (Advertentie) ---