Met sprong à la Scherens voorkwam Arie v. Vliet dreigende nederlaag Voor de 12e maal in zyn loopbaan heeft Arie van Vliet het kampioenschap van Nederland der professional-sprinters gewonnen, maar nog nimmer heeft hy ln zyn diverse tweekampen met Jan Derksen zo voor de zege moeten vechten als ditmaal. Evenals de U.C.I. dit voor ’t wereldkampioenschap deed had de Nederlandse Wielren Unie bepaald, dat de eindstryd voor de nationale titel ln een match & trols zou worden verreden. En na vele ritten, herkanslngswedstryden en kwart en halve finales waren het dan tenslotte van Vliet, Derksen en Byster die zich inde eindstryd plaatsten. De laatste ging na het startsignaal voorop, Van Vliet nam de tweede positie in en Derksen reed als laatste. Bi) het ingaan van de voorlaatste ronde nam Van Vliet de kop van Bijster over, doch Derksen verraste beide concurrenten op het rechte gedeelte voor de Marathontribune. Hij zette daar zo fel en onverwacht aan, dat' zijn Voorsprong op Van Vliet bij het iqgaan ”an de laatste bocht zeker twee lengten bedroeg, terwijl Bijster reeds geslagen was. Een prachtig duel, zoals men zelden op de Stadionbaan heeft meegemaakt, ■volgde. Met een verbéten gezicht zette Van Vliet de achtervolging ln, maar bij ’t uitkomen van de laatste bocht lag hy nog ruim een lengte achter. Was het, of Jan Derksen toen even terugviel? Of zette Van Vliet zo machtig door, dat het de indruk wekte, als stond Derksen stil? Met een sprong k la Scherens in zyn allerbeste jaren kwam Van Vliet naast Derksen en vlak voor de streep wierp hy zyn fiets vooruit, zijn tegenstander met tien centimeter verschil kloppend. --- Fraaie tijd Hijgend stapten beide sprinters van hun fiets, het duel was zo opwindend geweest, had zoveel van hun krachten gevergd, dat zij de eerste minuten geen woord konden uitbrengen. Door de luidspreker werd bekend gemaakt, dat de tijd over de laatste 200 meter 11 2/6 sec. bedroeg, een tijd die slechts zelden inde sprint wordt gemaakt. Maar 11 2/5 sec. werd opgenomen voor Jan Derksen, want die passeerde het eerst de 200 meter-lijn. Aangezien Van Vliet toen zeker 2 lengten achter lag schatte men de tijd van de Nederlandse kampioen op 11 seconden. „Toen ik uit de bocht kwam, dacht ik, dat ik geslagen was”, vertelde Arie ons na afloop”. Maar Jan viel even stil en toen was ik met een ruk naast hem. En de prijzen worden pas op de meet uitgedeeld”. Jan Derksen kwam zijn tegenstander gelukwensen. „Ik voelde, dat ik op de streep geslagen werd,” verklaarde de Amsterdammer, „maar als ik in volle rush niet even geaarzeld had, geloof ik niet, dat Arie me nog had kunnen halen. Ik heb verloren, maar die nederlaag is toch nuttig voor me geweest, want ik heb mpn snelheid terug en daarmede mijn vertrouwen in eigen capaciteiten”. --- In drie nummers Faanhof probeerde het in drie nummers. Inde achtervolging moest hfl op gevoelige manier het onderspit delven en inde sprint werd hij inde herkansingsrit voor de finale uitgeschakeld door Bijster. Maar een stevig succes zou hij tenslotte nog boeken inde wedstrijd over 50 km voor professionals, een nummer, dat de laatste jaren steeds op het programma van de Nederlandse kampioenschappen voorkomt, maar internationaal geen waarde heeft. 42 renners kwamen aan de start voor dit kampioenschap. Na 8 kilometer trok een tiental renners er tussenuit, maar het duurde niet lang of het jagende peloton had de vluchtelingen weer ingehaald. De eerste 25 kilometer, waarin vele uitlooppogingen werden gedaan, gingen in 33 min. 48 sec., maarde grote groep was nog altijd compleet. Toen sprongen Smits, De Best en De Groot weg, doch ook zij werden achterhaald, evenals Faanhof, Domhof, Derksen en Lakeman, die het na 30 kilometer probeerden. --- Schutte contra Van Est De strijd werd getekend door de grote rivaliteit tussen Gerrlt Schulte en Wim van Est, want als êên van beiden demarreerde, was de ander er altyd wel by om het wieltje te pakken. Daarnaast zorgden de belde concurrenten er wel voor, dat anderen geen gebruik konden maken van deze rivaliteit en wat Voorting, De Best, Van der Kamp, Wagtmans, Peters, Spenkelink, Van As, Cor en Cees Bakker, Domhof en Matena ook probeerden, zij kregen geen kans om meer dan enige tientallen meters Weg te lopen. Inde voorlaatste ronde was Arie van Vliet, die even tevoren het sprintkampioenschap had gewonnen voor Jan Derksen, zo vriendelyk Derksen naar de kop te trekken, maarde Amsterdammer kon zyn lange sprint niet ineen overwinning omzetten. Op de laatste meters werd hij nog door vijf renners gepasseerd, van welk groepje Faanhof de sprint won voor Bijster, Peters, Van Est en Voorting. --- Peloton gaf geen kans Zaterdagavond hadden de amateurs op dit zelfde nummer reeds ’n verbeten strijd gevoerd, die tenslotte eindigde ineen zege voor de Amsterdammer Schotman. Al inde eerste 25 kilometer werden vele ultlooppogingen genoteerd, die echter op de lange en zware stadionbaan geen succes opleverden. Het peloton, dat ineen hoog tempo ronddraalde, gaf geen renner de kans om een behoorlijke voorsprong te nemen. Inde eerste phase had de Haarlemmer Visser zich al enige malen onderscheiden en het baarde geen verwondering, dat hy er bij was, toen op de helft van de wedstrijd zijn clubgenoot Piet Peters vaneen rustig moment gebruik maakte om weg te vluchten. Het tweetal kwam 126 meter voor te liggen, maar moest toestaan dat Wlllekes, Van Gelder, Bontekoe en Kleyn zich bij hen voegden. Bontekoe hield het hoge tempo niet lang vol en liet zich terug vallen, evenals Van Gelder, die na 30 kilometer afzakte. Vijf kilometer verder raakte Piet Peters los en ook hij werd in het grote peloton opgenomen. De drie overblijvende renners, Willekes, Kleyn en Visser streden fel om aansluiting te krijgen aan de staart van het peloton, dat vijftig meter voor hen reed. Het lukte niet, omdat ook Wlllekes en Kleyn aan het einde van hun krachten waren gekomen. --- In zijn eentje Visser, die een prachtige cours had geleden, en nog vry fris reed, demarreerde negen kilometer voor het einde, liet zijn makkers achter zich en probeerde In zyn eentje de zozeer gewenste aansluiting te krygen. Bijna daagde hy er ln dit doel te bereiken, maar op twintig meter bleef hy hangen. Toen zes kilometer voor het einde Plantaz, Lagrouw en Hijzelendoorn en even later Koeman, Daan de Groot en Van Breenen aan de kop van het peloton begonnen te trekken werden de weglopers, ook Visser, die de laatste kilometers hullend op zyn flets zat, Ingelopen. Er was toen weer een groep van circa 50 renners ontstaan en de eind: sprint moest de beslissing brengen. Jan Hijzelendoorn werd zorgvuldig ingesloten, maar daarbij werd te weinig gelet op de andere sprinters in het peloton, waarvan Schotman als eerste triompherend, voor Kleefstra over de eindstreep vloog. Zaterdag en Zondag a.s. worden de wedstrijden voortgezet, waarby éên van de hoogtepunten gevormd zal worden door de finale achtervolging voor profs. Hiervoor pfaatsten zich Schulte, Van Est, Peters en v.d. Kamp. --- Uitslagen De voornaamste uitslagen waren: 50 km zonder gangmaking voor profs: 1. Faanhof (Roosendaal) 1 uur 7 min. 3.4 sec.; 2. Bijster (Haarlem); 3. Peters (Haarlem); 4. Van Est (Sint Willebrord); 5. Voorting (Haarlem); 6. Derksen (Amsterdam); 7. Storm (Den Haag); 8. Roks (Sprundel); 9. De Groot (Leiden); 10. Dielissen (Beek en Donk). 50 km zonder gangmaking voor amateurs: 1. Schotman, Amsterdam, 1 uur 5 min. 38 s ; 2. Kleefstra, Amsterdam; 3. Piet Peters Haarlem; 4. Bontekoe, Den Haag. Finale sprint professionals: 1. Van Vliet 11.4 sec ; 2. Derksen op een banddikte; 3. Bijster. 2. Charisius, Leeuwarden. 3. W. Reintke, Veendam. 4. J. Wip, Groningen. 5. D. Kooistra, Groningen. 6. R. H. Bosman, Groningen. --- Vroegtijdige demarrage Zoals meestal de laatste tijd, was de strijd bjj de nieuwelingen veel feller en er waren meteen al twee, die zich uit het veld van 26 losrukten, t.w. Mik uit Nieuwe Pekela en de Veendammer Schöneman. Dit tweetal werkte uitstekend samen en al spoedig werd het duidelijk, dat deze eerste uitlooppoging meteen beslissend zou zijn. De kloof tussen uitlopers en hoofdgroep werd n.l. voortdurend groter en enige ronden voor het einde besloot de jury een aantal rijders, dat reeds zo’n anderhalve ronde op het leidende tweetal achter lag, uit de koers te nemen. Mik bleek tenslotte inde eindsprint sneller te zijn dan Schöneman en won met klein verschil. Inde hoofdgroep toonde de Groninger Vegter Gols zich de stérkste sprinter. De uitslag was: 1. F. Mik, Nieuwe Pekela, 45 min. 24 sec. (pl.m. 35 km.). 2. F. Schöneman, Veendam. 3. Vegter Gols, Groningen (op 1 ronde. 4. K. Wiltjer, Middelstum. 6. A. Douma, Heveskes. 6. E. Sterenborg, Veendam. 10. H. Beverwijk, Assen. --- Ronde van Duitsland voor de Santis De Italiaan De Santis heeft de Ronde van Duitsland 1951 gewonnen met een totaaltijd van 93 uur 12 minuten 18.3 sec. De Zwitser Fritz Schaer werd tweede in 93 uur 15 minuten 19.9 sec. en Raymond Impanis (België) bezette de derde plaats in 93 uur 18 minuten 26.2 sec. De laatste étappe van Goettingen naar Hannover over 203 km werd door de Duitser Ludwig Hoermann gewonnen in 6 uur 12 min. 30 sec. Onze landgenoot Harm Smits werd tiende in 6 uur 12 min. 30.9 sec. 33 renners van de 54 hebben de Ronde beëindigd. --- Noordelijke wielertitels voor Groninger coureurs Friezen en Drenthen kwamen er niet aan te pas Noch de Drentse noch de Friese coureurs zijn er gisteren b\j de noordelijke kampioenschappen in Wildervank aan te pas gekomen. Zowel bU de amateurs als b\j de nieuwelingen ging de titel naar een Groninger en wel naar resp. Johan Tebbens en F. Mik. Dit was het resultaat vaneen middag van goede wielersport, waarvan de vele enthousiasten, die deze hoek van Groningen telt, naar hartelust genoten hebben. Reeds inde eerste van de 75 ronden, die de amateurs te rijden hadden, waagde de Veendammer Willie Reintke, die in eigen omgeving en voor tal van supporters reed, een serieuze uitlooppoging. Daarin werd hij gesteund door de op avontuur belust zijnde Groninger Wip en... het tweetal kwam inderdaad los. Zij namen een kleine voorsprong en trachtten die geleidelijk aan te vergroten. Maar dat lukte niet al te best, omdat het peloton er een straf tempo in hield en er blijkbaar weinig voor voelde, zich op dit korte circuit (ruim 1 kilometer) meteen al te laten lappen. Zover kwam het dan ook niet, want de beide weglopers hadden teveel van hun krachten gevergd en werden tenslotte weer ingelopen. Daarna waren er enkele anderen, o.a. Bosma, die het probeerden, maar men was nu waakzaam en niemand, die er tussen uit kwam. Intussen dunden de gelederen al aardig; ook de twee nieuwelingen De Roo en Wiltjer, die buiten mededinging meereden, staakt de strijd en tenslotte bleven er neen zestal r< vers over. Van dit groepje won Tebbc de eindsprint voor de Leeuwarder Charisius. De einduitslag was : 1. Joh. Tebbens, Groningen, 1 uur, 50 min. 12 sec. --- Haagse en Groningse surprise bij nationale zwemkampioenschappen Bob Bonte en Lies Bonnier geslagen De nationale zwemkampioenschappen 1951, die dit weekeinde in het fraaie Parkbad te Sittard werden gehouden, zullen inde annalen van de K.N.Z.B. worden opgetekend ais de kampioenschappen van de verrassingen. Verrassingen, natuurlek niet op alle nummers, want Geertje Wielema werd, zoals algemeen verwacht, kampioene op de 100 meter rugslag. Natuuriyk won Tjebbes de 100 meter en de 400 meter vr\je slag en vanzelfsprekend prolongeerde Leny Lanttng—Keiler haar schoonsprlng-titel. Misschien ook was het volgens de verwachtingen, dat Irma Schumacher zich op de 400 meter vr(je slag revancheerde voor de verleden Jaar te Utrecht geleden nederlaag tegen Geetje Wielema, terwijl Kees Kievit op de 100 meter rugslag revanche nam op de Fries Jitse van der Veen, die hem onlangs te Parijs de baas was gebleven. Maar al waren dit over het algemeen resultaten, die werden verwacht, er blijven genoeg verrassende prestaties over. Wat te denken bijvoorbeeld van de 1500 meter vrije slag, Vrijdagavond in stromende regen gewonnen door Ten Thije, die Beijderwellen volkomen overblufte. Van de andere nummers was de overtuigende zege Van de Hagenaar Buyze op de 200 meter schoolslag het opvallendste resultaat. Buyze, een „geboren” zwemmer, die maar heel weinig traint, was van alle finalisten de enige, die de vingerslag zwom. Rustig zwemmend bleef hij op de eerste baan iets achter bij de favorieten Bonte en Kelder. Ook bij het 100 meter-keerpunt had Bonte nog een kleine voorsprong op Kelder en de anderen. de vlinderslag inde voor deze zware baan fraaie tijd van 2.42.4 --- Buyze naar voren Maar toen kwam Daan Buyze naar voren. Vinnig scheerden zijn armen over het water en enkele meters voor het laatste keerpunt had hij Bonte en Kelder, die tot dusver slechts oog voor elkaar hadden, te pakken. Kelder reageerde onmiddellijk, maar Bonte was op dat moment reeds geslagen. In hoog tempo ging Buyze nu op de finish af, steeds meer Uitlopend op de Robben-zwemmer, die op zijn beurt Bonte van zich had afgeschud. Tenslotte slaagde ook de tweede Robben-man, Joop van Daatselaar, er nog in Bonte te passeren en derde te worden. Buyze werd met grote voorsprong eerste, waarmee de mooiste race van deze kampioenschappen achter de rug was. Een triomph voor --- Rika Bruins verraste Dat met Rika Bruins rekening gehouden moest worden, wist een ieder die de prestaties van dit Groninger meisje de laatste tijd volgde. Dit wist ook Lies Bonnier, maar dat het deze snel opkomende Noordelijke zwemster zou zijn, die de hoogste plaats van het ereplatform na de 200 meter schoolslagfinale zou gaan innemen, had toch niemand verwacht. Voor Lies Bonnier was het een onaangename verrassing, toen zij op de laatste baan plotseling de fel sprintende rivale naast zich zag komen. De titelhoudster, die zich reeds veilig waande, schrok zichtbaar en dit verlamde haar spieren voor enkele kostbare seconden, juist genoeg om afdoend herstel onmogelijk te maken. Rika trok met haar krachtige slag door tot zij als eerste de handen tegen het finishbord sloeg. --- Revanche voor Tjebbes De finale 100 meter vrije slag heren, waarmede het programma van deze laatste dag was geopend, bracht een revanche van Tjebbes op Bijlsma die hem tijdens de landen wedstrijd tegen Frankrijk had verslagen. Aanvankelijk bleven Tjebbes, Bijlsma en Boxem bij elkaar tot na het keerpunt. Toen ging de Heemstedenaar met zijn lange soepele slag naar voren, terwijl Bijlsma een aanval inzette, met de bedoeling zich van Boxem los te maken. De lange polo-international slaagde er inderdaad inde Alkmaarder op de laatste tien meter voorbij te komen. Tjebbes bleef 0.4 seconde onder de minuut. --- Glansnummer Een glansnummer van deze kampioenschappen was ook de 100 meter vrije slag dames, waarop drie zwemsters onder de 1.10 bleven en de slecht ste tijd 1.10.8 bedroeg. Irma Schumacher, Wies Vaessen en Hanny Termeulen trokken, op één lijn zwemmend, op ’t laatste keerpunt af. Op de twedeee baan nam Irma onmiddellijk een voorsprong, die zij bijna weer kwijtraakte, doordat zij enkele malen inde touwen zwom. Wies Vaessen kwam bijna naast haar, maarde Rotterdamse perste er inde laatste meters nog een fellé sprint uit en tikte met duidelijk verschil als eerste gaan. --- Uitslagen Voor het overige volstaan wy met de uitslagen, dei als volgt luidden: 100 meter vrije slag heren: 1 en kampioen: Tjebbes, HPC, 59,6 seconde. 2. Bijlsma, Haarlem, 60,8. 3. Boxem, DAW, 1.02,5. 100 nieter vrije slag dames: 1 en kampioene: Irma Schuhmacher, RDZ, 1.07,3. 2. Wies Vaessen, ZON, 1.07,7. 3. Hannie Termeulen, HDZ, 1.09,8. 100 meter rugslag heren: 1 en kampioen: Kievit, Aegir, 1.10,9 2. Vander Veen, LZO, 1.11,4. 3. Sonneveld, RZC, 1.12,2. 100 meter rugslag dames: 1 en kampioene: Geertje Wielema, Robben, 1.15,5. 2. Greet Galliard, ADZ, 1.16,6. 3. Joke de Korte, ODZ, 1.16,6. 200 meter schoolslag heren: 1 en kampioen: Buyze, HZ en PC, 2.42.4. 2. Kelder, Robben, 2.46,6. 3. J. v. Daatselaar, Robben, 2.47,6. 200 meter schoolslag dames: 1 en kampioene: Rika Bruins, GZ en PC, 2.59,2. 2. Lies Bonnier, Aegir, 3.00,2. 3. Jopie Spoor, DWR, 3.03,1. 400 meter vrije slag heren: 1 en kampioen: Tjebbes, HPC, 5.07,6. 2. Ten Thije, LZC, 5.08, 8. 3. Kayser, Robben, 5.13,1. 400 meter vrije slag dames: 1 en kampioene: Irma Schumacher, RDZ, 5.27,1. 2. Geertje Wielema, Robben, 5.33,6. 3. Rineke Symons, MZ en PC, 5.35.4. Schoonspringen dames: 1 en kamipoene: Lenie Lanting—Keiler, HDZ, 133.29 pt. 2. Annet Vlothuizen—Foursoff, HZ en PC, 92,55 pt. 3. Jo Dols—Wolters, ODZ, 86 pt. Schoonspringen heren: 1 en kampioen: Van Mol, Aegier, 128,28 pt. 2. Bakker, ZON, 115,99 pt. 4 x 200 meter vrije slag estafette heren: 1 en kampioen v. Nederland: Robben 1 (Van Daatselaer, Van Vliet, De Wit en Luchs), 9.42,4. 2. HZ en PC (Den Haag), 9.53,8. 3. HPC, 9.58,6. 4 x 100 meter vrije slag estafette dames: 1 en kamipoene v. Nederland: HDZ (Ria Vonk, Rie Brouwer, Willy Willemsen en > -4. 2. Robben 1, 4.55,8. 3. RDZ, 4.57,0. De eindstand voor de Limburg Wisselbeker, een wisselprijs voor de best geklasseerde ploegen, luidt: 1. Robben (heren) 39 pt. 2. RDZ 36 pt. 3. HDZ, 34 pt. 4. Robben (dames) 33 pt. 5. HPC (heren) 31 pt. 6. Aegir (heren) 26 pt. --- WACHT OP MIJ DOOR SYLVIA SARK 39) Zij reden eerst door de weide bij het huis. Toen Anna eens opkeek, zag z\j Tors profiel als een camee tegen de lucht afsteken. Zij spraken niet, daar zij beiden met hun gedachten bezig waren en genoten van van de lucht, de beweging en de schoonheid om hen heen. Maar het was een schoonheid, die een element van gevaar in zich sloot. De grijsgroene bosjes hadden al een enigszins geschroeid, gedeeltelijk verdroogd en zeer dorstig uiterlijk. Toen zij verder reden, snoof Anna plotseling. „Ik ruik iets branderigs”, zei zij. „Wat je ruikt is het branden van eucalyptusbladeren”, zei Tor. „De knechts zijn bezig met het „afbranden” van bomen, om deze in een van de weiden weg te krijgen. Het is een prettige lucht, hè?” „Het doet mij denken aan Engeland en de vuren in de herfst”, zei Anna. „Vuur buitenshuis heeft altijd die uitwerking op mij”. Bay stak haar oren op, toen een groep vrolijae kleine rosellas voorbij vlogen. Anna kon nooit haar verrasring en verrukking te boven komen bij het gezicht van die kleine vrolijk gekleurde vogeltjes, die als leeuweriken en roodborstjes door de lucht scheerden. De natuur scheen hier alles met een kwistige hand te hebben gedaan en met een overvloed van schoonheid. En toch, dacht Anna, toen ik dit landschap voor het eerst zag, leek het mij grauw en dof. Misschien heeft Tor gelijk en heeft de „goanna” mij te pakken. Ik weet zeker, dat als ik hier wegging, ik terug zou willen komen”. „Kijk eens”, zei Tor. Hy had zijn teugels aangehaald en Anna deed hetzelfde. Zij hadden de kreek bereikt, die nu volkomen uitgedroogd was, terwijl er bladeren en twijgen op de bodem lagen en de modder zich reeds begon vast te zetten. „Ja”, zei ze bedaard, „ik zie het”. Hp bleef enige ogenblikken zonder te spreken zitten en zei toen een beetje afgetrokken; „Spring, Martellus”. Het paard ging gehoorzaam en met een flinke sprong over de kreek en voor zij wist, wat er gebeurde, was Bay er achter aan gegaan. Anna landde ongedeerd, maar glimlachend en met een verhoogde kleur aan de andere kant. „Dat was een perfecte sprong”, zei Tor. „Ik denk, omdat ik er niet bij nadacht”, gaf zij ten antwoord. Hij wendde Martellus inde richting van de noordelijke weide. Zij reden voort ineen stilte, die noch gespannen, noch onaangenaam was. Nu wist Anna ook, waar Tor zijn gewoonte van zwijgen had gekregen. Hier buiten, zelfs als er iemand was om te praten, verdween het verlangen naar conversatie. Rijden in die heldere lucht had een hypnotisch effect. De stilte werd alleen verbroken door het af en toe even tegen elkaar tikken van hun beugels, als zij naast elkaar voortreden en het rammelen van Tors „billy-can”, die een werkelijke bewoner van de wildernis altijd meeneemt. Bij het hek van de weide ging hij vooruit om het voor Anna open te maken, zodat zij er door kon en kwam haar daarna weer achterop. Anna voelde zich niet voldoende volleerd als amazone, om dergelijke situaties te hanteren, die Tor met het grootste gemak afgingen. Hij scheen werkelijk meer thuis te zijn in het zadel dan te voet. De stamboeklammeren graasden rustig en hun vacht zag er zwaar en vol uit. Door de scherpe blik, waarmee Tor ze bekeek, voelde zij zijn angst. Deze lammeren behoorden tot zijn kostbaarste bezittingen en daaruit zou weer het fijnste materiaal gefokt Worden. Zij reden op een kleine hut af en Tor steeg af. „Hallo, Rusty!” zei hij. Een reeds grijzende, roodharige man kwam naar buiten, om hem te begroeten. „Dit is miss Trail”, kondigde Tor aan, toen Anna zich naast hem van het paard liet glijden. „Ik neem haar eens mee rond”. „Aangenaam u te zien, miss”, antwoordde Rusty, Anna aankijkend met het onpersoonlijke genoegen, waarmede men een mooie bloem, of een hel gekleurde vogel bekijkt. „Is het je vandaag heet genoeg?” vroeg Tor glimlachend. „Dat is het zeker, mr. Tor. En de lammeren voelen het ook”. „Hoe staat het met de tanks?” „Vrij goed”. Inde verte kon Anna de drinktroggen zien en de lammeren, die er omheen drongen. Tegen de horizon gezien leken zij bewegingsloos als speelgoedbeestjes. Tor praatte enige ogenblikken met Rusty. Hij was, zoals Anna wist, een oude en vertrouwde knecht, die Weiuig meer van het leven scheen te vragen, dan hier te mogen kamperen, met de zorg voor zijn lammeren, voedsel en tabak. Tor zorgde, dat hij van het laatste altijd goed voorzien was evenals van jam in blik, waarvan hij grote kwantums gebruikte. Terwijl zij stonden te praten, kwam Dandie, Rusty’s trouwe hond, kwispelstaartend naar buiten. Tor trok hem eens even liefkozend aan zijn oren. „Wat denkt u vaneen bakje thee, miss?” vroeg Rusty hoopvol. Anna aarzelde, niet wetend, of haar toestemming Rusty extra werk zou bezorgen, maar Tor begreep haar aarzeling en zei: „Rusty zal maar al te blij zijn, om er zelf ook eentje te nemen laat dat je niet weerhouden”. Zjj bonden hun paarden vast en gingen voor Rusty’s hut languit in het gras liggen. Anna voelde zich omgeven dooreen vreemde vrede en rust, die des temeer te waarderen waren, daar zij er niet naar gezocht had. Er was iets inde rust van haar omgeving, de grote afstanden, gemarkeerd met de mistige lijn van de heuvels en de onuitgesproken kameraadschap van de twee mannen, die toch zo verschillend waren, waarvan zij zich onwillekeurig bewust werd. Het scheen haar toe, dat dit een,leven was, dat iemand een grote voldoening zou kunnen schenken. Een leven, dat verwijderd was van de wrevel en haast der beschaving, de volle winkels, het onophoudelijk getik van hoge hakken op de plaveisels. Zij had het gevoel, dat zij nooit deze vrede en berusting achter zich zou willen laten. De geur van de thee werd merkbaar en ofschoon zij door Rusty gezet was inde onvermijdelijke „billy-can”, was het even goede thee als Anna nog ooit geproefd had. „Hoe is het met de missus?” vroeg Rusty, terwijl zijn met rimpels omgeven ogen, zijn bezorgdheid weerspiegelden. iWordt vervolgd). --- Advertentie W-W-M Prachtig sprinfduel in Stadion (Advertentie) ... het blauwe pakje dat 9 van de 10 rollers eisen I --- Advertentie Tand> ofi kiespijn Natuurlijk moet Uw tandarts daaraan te pas komen. Maar om voorlopig dïe tergende pijn kwijt te raken is er geen beter middel dan "AKKERTJES' ...die helpen direct! (Advertentie) --- Advertentie KOOPT ZO N FLES HEERLUKE C P.-FABRIEKEH i GRONINGEN {{ (Advertentie) ---