NAAR DE TOP van de wereld "D eeds tweemaal 24 uur raast de storm rond de 7600 m hoogte opgeslagen is. De mannen inde gevoel in het hoofd, een onschuldige dronkensch hoogte en een bijtende koude. Elke avond zendt uit. Dit luidt: krachtige westenwind op grote hoog son is de grote tegenspeler van onze expeditie. Eindelijk op de 21ste mei, is het ons mogelijk met het zuidelijke zadel inde kom rechts van de „Gen weinig gerieflijke nacht aan. De kleine twee-per volgende morgen kunnen wij stijf en ijskoud als Per radio deelt men ons mede, dat Eggler, Grimm onderweg zijn, zodat hier een vast kamp opgesla het ernaar uit, dat wij een draaglijke dag zullen tenten plus een voldoende hoeveelheid zuurstof op Nu kamp VI opgeslagen is, kunnen alle nodige tmg van kamp VII op de kam van de Everest en van de tanige, taaie Sherpadragers is echter uit Zonder nog verder een woord te spreken verdwij een verdere beklimming van de Everest, in hun tijd dringt. Om 14 uur besluiten wijde Sherpa’s tot een ander inzicht te brengen. De vier beste dra Pemba laten zich, met kennelijke tegenzin, twee eenzame, kleine tenten van kamp V, dat op tenten hebben te kampen met een vreemd licht ap, welke teweeggebracht wordt door de grote „Radio All India” een extra-weerbericht voor ons te en verder opdringen van de moesson. Deze moestwee Sherpa’s en een tent het hoogste punt van ferhorn” te bereiken. Dan breekt er voor ons een soonstent biedt ons veel te weinig ruimte en de wij zijn slechts met moeite naar buiten kruipen, en Marmet met Sherpa’s naar het zuidelijke zadel gen kan worden. Daar de wind is gaan liggen ziet krijgen. Om 11 uur staan er dan ook reeds twee het zuidelijke zadel. voorbereidingen getroffen worden voor de oprichtevens voor de eerste aanval op de top. De kracht geput. Zij zijn moe en weigeren verder te klimmen, nen de Sherpa’s, die absoluut onmisbaar zijn bij tent. De situatie is bijzonder onplezierig, daar de een flink extra-bedrag aan te bieden om hen zo gers Anullu, Da Norbu, Pa Norbu en Pasangoverhalen. --- Sherpa's waren moe Wij beginnen nu snel de bagage voor de vier dragers samen te stellen. Het worden flinke pakken van 10-18 kilo. De rugzakken van Juerg Marmet en mijzelf nemen al gauw angstwekkende proporties aan en tenslotte krijgen wij ieder nog een volle zuurstoffles bovenop onze rugzak zodat wij in het totaal ongeveer 20 kg te dragen hebben. Wij trekken de zuurstofmaskers aan en zuigen het levengevende gas met volle teugen in onze longen. Bij het vertrek worden ook de zuurstofmaskers en de toevoerslangen van de Sherpa’s goed nagekeken. Het is mistig en er valt onafgebroken sneeuw. Over winderige ijsvlakten trekken wij langzaam tegen het begin van de kam van de Everst op. De weg omhoog gaat uiterst moeizaam. Onze dragers zijn moe en voor hen betekent elke stap verder omhoog een zinneloze onderneming. Om de haverklap beweert een van de Sherpa’s, dat een riem van zijn klimspoor, zijn zuurstofleiding of een ander onderdeel van zijn uitrusting niet in orde is. Alles blijkt echter goed te functioneren en het zijn kennelijk uitvluchten van de Sherpa’s om even te kunnen stilstaan en uitte blazen. Zodra wij stilstaan, gooien de andere drie Sherpa’s hun pakken inde sneeuw. Elven later trekken wij weer verder. Waar de geul inde bergkam steiler wordt moeten wij beginnen treden uitte hakken. Na twee of drie slagen met de houweel kan de zware bergschoen weer ineen nieuwe kerf, een paar centimeter hoger, geplaatst worden. Zo ploeteren wij verder. Het weer is beter geworden maar het is al vier uur inde middag. De tijd vliegt om en de zuurstofvoorraad inde gele flessen, die wjj op de rug dragen, slinkt schrikbarend snel. Dooreen plotselinge opening inde wolken zien wij bene. den ons de tenten op het „Zuidzadel” liggen. Naar het zuiden beheerst de trotse ongenaakbare piek van de Dhotse het uitzicht. Zes dagen geleden wisten Reiss en Luchsinger via de westzijde voor de eerste maal de top van de Bhotse te bereiken. Zou het ons gelukken om de nog moeilijker te overwinnen Mount Everest te bedwingen? --- Stomme getuigen Een hevige, ijskoude windstoot wekt ons uit onze overpeinzingen en schijnt ons als het ware te waarschuwen, dat wijde keizer onder de bergen nog bij lange na niet bedwongen hebben. Juerg gaat voorop en waar de ijsgeul, die wjj tot dusverre gevolgd hebben, zich sterk vernauwt, leidt hij ons scherp ?aar het oosten afbuigend —de berg*am zelf op Plotseling zien wij voor °ns de resten vaneen tent liggen temidden van Ijs en sneeuw. Hier heeft de verbeten strijd van onze ‘landgenoot Damhert en zijn kameraad Tensing tegen de majestueuze Mount Everest in de stormnacht van 27 op 28 mei 1952 zijn einde gevonden. Een paar vergeelde stukken tentzeil zijn voor ons de harde, stomme getuigen van de strÜd om de derde pool op onze planeet. Slechts met de grootste moeite slagen wij erin onze dragers aan hun verstand te brengen, dat wjj nog verder, nog hoger moeten. Een harde wind die een diep, machtig bromgeluid veroorzaakt inde rotsspleten, verraadt ons, dat wijde zuidwest-kam dicht genaderd zijn. Voor ons betekent dit echter, dat wij moeten stilstaan om, met het gezicht afgewend, met onze rug de met jachtsneeuw verniengde felle windstoten op te vangen. Daarna klimmen wij over de met sneeuw en ijs bedekte rotsen, die steil omhoog gaan, nog 200 m hoger. Ineen kleine kom, welke links van de kam gelegen is, besluiten wij om 17 uur ons laatste, zevende kamp op te slaan. Onze dappere dragers gooien opgelucht hun zware lasten neer en even later zien wij hen, snel vervagend inde jachtende sneeuw, inde richting van het zuidelijke zadel verdwijnen. Wij staan alleen temidden van de huilende, gierende wind. Wij beginnen onmiddellijk op het smalle • platform onze kleine tent op te zetten, Juerg, die een bril draagt, wordt bij dit werk zeer gehinderd daar de sneeuw onafgebroken tot achter zijn brilleglazen doordringt om daar tot ijs te stollen, waardoor mijn metgezel af en toe als een blinde in het rondtast. Kuchend en naar lucht Adolf Reist uit Interlaken (staand) met J. Marmet en twee Sherpagidsen. Marmet was de reisgenoot van de schrijver op diens tocht naar de top van de Mount Everest. happend kruipen wij in onze tent om met schoenen en kleren aan in onze donzen slaapzakken te schieten. evrw> b,ar land schap was het, waar de slaati l>aSisl{amP moest °P" --- Slapend ingesneeuwd Daarna moeten wij eerst onze longen verzadigen met zuurstof. In vergelijking met vroegere expedities hebben wij een voordeel. We beschikken n.l. over kookapparaten, die door butagas zelfs tot op de grootste hoogten goed functioneren. Even later zitten wij dan ook op een omgekeerd deksel sneeuw te smelten en vangen het water via een gat in het deksel ih veldflessen op. Urenlang maken wij afwisselend „Ovo”, thee en hete soep, welke in grote hoeveelheden naar binnen gewerkt worden en een verkwikkende warmte in ons lichaam verspreiden. Bij het invallen van het duister besluiten wij te gaan slapen om morgen, voor de grote aanval, goed uitgerust te zijn. De zuurstoftoevoer moet afgeknepen worden tot ’n liter per minuut, De wind is echter intussen een ware storm geworden, zodat het mij ondanks slaaptabletten ónmogelijk is in te slapen. Juerg schijnt daar echter minder last van te hebben, want al gauw ligt hij ineen diepe slaap verzonken, die mij jaloers maakt. Dooreen onrustige droom wordt ik hit mijn sluimering gewekt. Ik wil op mijn polshorloge kijken en moet daarvoor mijn arm uit de slaapzak halen. Dit blijkt echter niet mogelijk, want mijn arm zit vast als ineen gipsverband. Mij nog nergens van bewust doezel ik verder, maar plotseling begint langs mijn voorhoofd water in mijn zuurstofmasker te druppelen. Direct ben ik klaar wakker en begin naar lucht te happen Het blijkt, dat ik 'geen vin kan verroeren omdat ik helemaal ~ingesneeuwd” ben. Er heeft zich namelijk op het dak van onze tent een enorme hoeveelheid sneeuw opgetast, die mij het bewegen ónmogelijk maakt, Juerg, die aan de voorkant van de tent ligt en nog wel ruimte heeft, is inmiddels ook wakker geworden. Hij begrijpt al gauw wat er aan de hand is en draait zijn zuurstoftoevoer op vier liter per minuut. Na een paar diepe teugen zuurstof ingeademd te hebben verdwijnt bij mij het vreselijke gevoel van verstikking. Juerg opent de tent en wil naar buiten kruipen, maar op hetzelfde moment jaagt de storm, als een zandstraal, harde sneeuwvlokken ter grootte van rijstekorrels de tent binnen. Binnen een minimum van tijd zijnde donzen slaapzakken, de etensvoorraden, Ja, het gehele interieur van de tent onder een dikke sneeuwlaag bedekt. --- Zonder ontbijt naar de top Tussen twee windstoten door verdwijnt Marmet naar buiten en begint onvervaard de tent uitte graven. Meer dan, een half uur duurt het eer Ik mijn arm uit de slaapzak kan krijgen en na nog een half uur kan ik inde tent op mijn knieën gaan zitten. Het is half vier in de morgen en een zwakke ochtendschemering kondigt de nieuwe, beslissende dag aan. De balans, die wij moeten opmaken, is niet erg bemoedigend. Het tentzeil is op drie plaatsen gescheurd en ononderbroken jaagt de wind nieuwe sneeuw in ’t voorste deel van de shelter. De kooktoestellen en levensvoorraden liggen diep onder de sneeuw begraven en wij stéllen ons dan ook maar bij wijze van ontbijt tevreden met twee stimulerende tabletten. Daarna maken wij ons gereed voor de laatste etappe. Deze voorbereidingen gaan eindeloos langzaam en met veel moeite gepaard. Eerst wordt een schoen gebonden, dan een bril gepoetst, weer een schoen aangebonden, een klimijzer vastgemaakt. Eindelijk om 8.30 uur, dus na meer dan 4% uur voorbereiding staan wij bepakt en bezakt voor de nu totaal aan flarden gescheurde tent. Voedsel of geen voedsel, wij besluiten tenminste een poging te wagen om de top te bereiken alvorens de strijd op te geven en naar het zuidelijk zadel terug te keren. Pas later merken wij, dat de dag mooier belooft te worden dan de vorige. Onze „weg” voert nu al direct steil omlhoog. In onze dikke, donzen pakken en met onze zware rugzakken is het klimmen een bijzonder vermoeiend karwei. Op de verbindingskam, die naar de hoofdhelling voert, komen wij op een harde sneeuwkorst. Het uitzicht wordt steeds mooier en boeiender. Aan onze rechterhand verdwijnt de berghelling ineen naar het lijkt bodemloze diepte. Helemaal inde diepte zijnde eerste, reeds groen wordende yak-weiden te zien. Tegen 11 uur inde ochtend is de eerste steil-omhooglopende kam van de voortop bereikt. --- De 32-jarige Ernst Schmied en de 29-jarige Juerg Marmet waren De 32-jarige Ernst Schmied en de 29-jarige Juerg Marmet waren de eerste Zwitsers en tevens de eerste Europeanen, die op 23 mei van dit jaar de top van ’s werelds hoogste berg de Mount Everest, wisten te bereiken. De laatste nacht werd Schmied en Marmet bijna noodlottig. De volgende morgen zouden zij de top van de Mount Everest bedwingen. Heel vroeg wordt Schmied wakker: hij kan zijn arm niet bewegen, hij krijgt geen zuurstof. Een pak sneeuw heeft hem bijna begraven. Moeizaam wordt hij door Marmet bevrijd. In vreselijk weer gaan de de twee mannen in die onmetelijke ruimte op weg naar de top. En dan ineens breken de wolken en strekt zich dat fantastische landschap van de wieg der mensheid in ai zijn glorie uit. Nog 15 meter ploeteren ze tegen een loodrechte wand, de laatste. Dan is voor de tweede maal in de geschiedenis, voor de eerste maal door Europeanen, die derde misschien wel moeilijkste pool van onze wereldbol overwonnen. Ze dansen van vreugde, deze twee mannen en tranen lopen — verborgen achter de maskers — door hun vijf maanden oude baarden: De top van de wereld hebben zij overwonnen. --- Tranen achter masker Op een klein platform hebben wijde gelegenheid om onze zuurstofflessen te verwisselen. Het is inmiddels schitterend weer geworden hoewel er uit het oosten nog een behoorlijk krachtige wind over de bergkam komt blazen. De temperatuur is zo gestegen, dat wij besluiten onze donzen pakken uitte doen en achter te laten. Tegen het middaguur staan wij reeds op de besneeuwde kruin van de voortop, een hoogte van 8754 m. Voor ons ligt als laatste hindernis de kam, die naar de top van de Mount Everest zelf leidt. De kam bestaat uit nogal onvaste, grove blokken van kalksteen. Uit de vele beschrijvingen en foto’s van deze kam kennen wij haar beter dan tal van bergkammen in ons eigen land. De kam schijnt sterker verweerd dan bij de eerste beklimming van de Everest in 1953, maar ziet er verder behoorlijk begaanbaar uit. Na een paar steile stukken, welke doorsneden zijn door diepe kloven staan wij plotseling tegenover een loodrechte, 15 m hoge rotsspleet. Maar ook deze hindernis is snel overwonnen en vol ongeduld klimmen wij verder tot plotseling, geheel onverwacht, de sneeuw rond ons naar de diepte afloopt. De hoogste berg ter wereld is voor de tweede maal bedwongen en voor de eerste maal door Europeanen. Sprakeloos staan wij enkele ogenblikken op de smalle bergkam. We denken aan onze voorgangers Hillary en Tensing, die drie jaar tevoren als eersten deze unieke plaats bereikten. Dan komt er plotseling een bandeloze vreugde over ons; telkens weer omarmen we elkaar; onze vreugdetranen blijven onzichtbaar achter onze maskers en baarden van vijf maanden. --- Zwitserse vlag Wij hijsen de wimpel van Nepal en de bescheiden Zwitserse vlag. En dan worden ineen ware fotografeer-orgie ongeveer honderd opnamen gemaakt. Het panorama is onbeschrijfelijk. Het indrukwekkendst is het uitzicht naar het noorden, naar de eindeloze, bruine verre heuvels, die op hun hoogste toppen sneeuw dragen. Van het westen naar het oosten slingert zich de Brahmaputra als eer. zilveren draad. Heel ver in het westen rijst trots en massief de Dhaulagiri omhoog. Opeens staan wij ineen dikke mist. Van het zuiden uit heeft een moesson. wolk ons op onze hoge uitkijkpost verrast. De afdaling gaat snel. Twintig minuten hebben wij op de top zonder extra zuurstof gestaan. Nu merken wij, hoe slap we zijn. Dooreen opening in het wolkendek zien wij tweeduizend meter onder ons de tenten. Moe en mechanisch dalen we omzichtig, touwlengte na touwlengte, elkaar beveiligend af. Bij kamp VII is onze aflossing gearriveerd. Bij de laatste stralen van het daglicht be. reiken wij het zuidelijke „zadel” en worden door de expeditieleider ontvangen, getracteerd en verzorgd. Voor ons is het grote avontuur voorbij. --- Berichten uit de provincie INDUSTRIEVESTIGING IN RODEN. ROODEN. Het is een bijzondere vreugde en voldoening, dat wij kunnen berichten, dat onze pogingen om een belangrijke industrievestiging in onze gemeente te kunnen bewerkstelligen met succes zijn bekroond, zo schrijven B. en W. aan de raad. Reeds in het laatst van het vorig jaar kwamen wij in contact met de directie van de N.V. Egam te Groningen, zijnde de Eerste Groninger Apparaten- en Metaalwarenfabriek, gevestigd te Groningen, welke directie ons inlichtingen vroeg over de mogelijkheden van vestiging In onze gemeente. Het werd ons al direct duidelijk, dat het hier een serieuze aanvraag betrof, die verband hield met de onmogelijkheid om inde stad Groningen tot een wenselijke uitbreiding van het bedrijf te komen. De gedachten gingen uit naar een terrein van omstreeks een hectare groot, dicht gelegen bij een goede verkeersverbinding met Groningen, dat gemakkelijk zou kunnen worden aangesloten op de leidingen van de openbare nutbedrijven. De N.V. Egam stelt zich voor haar kachelfabricage van Groningen over te brengen naar Roden, hetgeen werkgelegenheid betekent voor 50 personen. Wanneer deze fabricage hier op gang is, zal gestreefd worden naar verdere uitbreiding met als uiteindeljjk doel een fabriek met een capaciteit van omstreeks 200 arbeidskrachten. ROLDE. De plantenziektenkundige dienst te Wageningen heeft in samenwerking met gemeentewerken alhier een rattenbestrijding georganiseerd op het Amerikaanse hoenderpark te Nooitgedacht. Het resultaat was prachtig. De eerste dag 23 en de tweede dag 11 slachtoffers. Hieruit valt op te maken, dat bij een goede opzet van de aanval, tegen de schadelijke knagers wel succes is te boeken. —Onze plaatsgenoot, de heer R. Ebbinge, slaagde voor het examen hoofdakte, afd. B. --- SCHOOLKORFBAL IN GEMEENTE NORG Op het bijzonder fraaie sportveldencomplex te Veenhuizen is een schoolkorfbaltoemooi gehouden, georganiseerd door de commissie voor Jeugden Schoolkorfbal van de Drentse Korfbal Bond. Helaas namen slechts enkele scholen uit de gemeente Norg deel. De inzet was een bijzonder aardige wisselbeker, vaar fel en enthousiast om werd gestreden. Verheugend was de belangstelling van de zijde van het onderwijzende personeel van de deelnemende scholen. De uitslagen waren: ulo A, Norgulo B, Norg o—3;0—3; 0.1., Norg— 0.1., Veenhuizen I—2; ulo A, Norg—o.l., Norg 2—o; ulo B, Norg—o.l., Veenh. o—3;0—3; 0.1., Norg— ulo B, Norg 0—1; 0.1., Veenh.—ulo A, Norg I—l. De o.l—school Veenhuizen won de wisselbeker, welke met gejuich in ontvangst werd genomen. Aan de overige deelnemende school-twaalftallen werd een herinneringsdiploma uitgereikt. Doel van deze wedstrijden is de jeugd in aanraking te brengen met korfbal en op deze wijze deze sport te propageren. Gezien het enthousiasme van de jeugd op deze middag aan de dag gelegd, kan het geheel zeer geslaagd worden genoemd. TERHEYL --De bouw vaneen woning ten behoeve van de heet G. van Kemebeek alhier is door de NV Bouwkas Nederlandse Gemeenten opgedragen aan de aannemer H. Wiltjer te Roden. --- Wedstrijddag C.P.M.B. en C.J.B.T.B. WESTERBORK. Achter hotel Meursinge organiseerden de Chr. Plattelands Meisjesbond en de Chr. Jonge Boeren en Tuindersbond hun tweede provinciale wedstrijddag. De wedstrijden bestonden o.a. uit het toiletteren van paarden, rundveebeoordeling, gewicht schatten van varkens, paardenbeoordeling en behendigheid met tractoren voor de jongens. Voor de meisjes waren er wedstrijden in bloemschikken, groentenkennis, overhemden strijken en pannekoeken bakken. De morgen werd door de jongens gevuld met een excursie naar een proefveld van de CJOD te Garminge en het centrale proefveld 1956 te Witteveen, terwijl de meisjes in dezelfde tijd een bezoek brachten aan de coöperatieve zuivelfabriek en malerij te Westerbork. De opening werd om plm. 9 uur verricht door de heer L. Euving, voorzitter van de CJBTB, die o.m. zei, dat het doel van deze wedstrijden was om de leden meer kennis en liefde en belangstelling bij te brengen van alledaagse zaken van de boerderij. De wedstrijdleiding was in handen van de heer J. Zijlstra, leraar der CLWS te Hoogeveen. ’s Avonds acht uur had in zaal Meursinge de prijsuitreiking plaats, waar o.m. het woord werd gevoerd door de heer Zijlstra uit Hoogeveen. Daarna werd het woord gegeven aan burgemeester Londo. Hij had met belangstelling de verschillende wedstrijden gevolgd. Het was hem gebleken dat eender gelijke dag de vakkennis en de saamhorigheid kan vergroten. Door mevrouw Vander Scheer—Blom werden de prijzen uitgereikt aan de meisjes, af gewisseld met muziek van het Simova-kwartet. BENOEMD ZWEELOO De heer A. Abbing alhier, werd door de DTV-combinatie Zweeloo-Oosterhesselen benoemd tot commissionair. Een alhier gehouden collecte voor de Vereniging voor Arbeid voor Onvolwaardigen „AVO” bracht op f 44.73, voor de anjerdag f 30.10. ZWIGGELTE Te Leeuwarden behaalde onze plaatsgenoot de heer A. Rozema het aanvullend diploma banketbakker. VERKEERSONGEVAL APPELSCHA APPELSCHA Bij het uitgaan van het openluchttheater, waar donderdagavond een voorstelling was gegeven, werd eender bezoekers, de heer P. S. uit Fochteloo, aangereden dooreen auto, die kwam uit de richting dorp. Anderen konden nog bijtijds op zij springen. Bloedend aan ’t hoofd bleef de jongeman aan de kant van de straat liggen. Een dokter uit het nabij gelegen sanatorium achtte overbrenging naar een ziekenhuis nodig. Van de auto, die intussen was doorgereden, is het nummer bekend. --- RAAD GASSELTE Voor de aanvang van de raadsvergadering wijdde de voorzitter enige woorden aan de hoge waterstand. Het is door gemeenschappelijk overleg van de landbouwers gelukt bedreigde landerijen te behouden. De voorzitter zei blij te zijn dat de plannen tot verbetering van de Hunze ineen vergevorderd stadium verkeren. Ongeveer 1 oktober zal de eerste spade inde grond worden gestoken. De heren H. Huisjes en J. Rozema werden herbenoemd als leden van het bestuur van de stichting Gasselter Wo. ningbouw. Van mevr. H. E. te Siepe-Nijenhuis te Winterswijk werden twee percelen grond gekocht voor de som van f 556.-. Deze gronden zijn bestemd voor de aanleg vaneen vuilnisstortplaats. De heer Kaspers stemde tegen omdat z.i. deze stortplaats te dicht bij de bewoonde wereld is gelegen. Aan de commissie ter behartiging van het schoolvoetbal inde gemeenten Anloo, Borger, Gasselte, Gieten en Rolde, werd een .jaarlijkse subsidie toegekend van f 20.—. De buurtvereniging „Samenwerking”, te Gasseltemijveenschemond, die tien .jaar bestaat had om een subsidie verzocht voor een kamp voor kinderen. De meningen in het college van B. en W. liepen hierover nogal uiteen. Na een uitvoerige discussie werd het verzoek tenslotte ingewilligd met zes tegen vijf stemmen. Het bedrag van de subsidie werd vastgesteld op f 500.—. De raad besloot gronden aan te kopen voor bouwterrein voor woningen en scholen van de heer W. Rossingh te Gasselternijveen, groot 2.65.30 ha voor de som van f 10.612.—. --- Jimmy en de Crescepresto korrels 50. Jimmy en Jackie hadden de auto, waarmee zij naai Den Haag waren gereden uit de garage gehaald en zij tuften er nu mee naar de Madelief laan. Jackie zat achter het stuur en naast hem zat zijn vader, vermomd als beambte bij gas en elektra. Jimmy had bovendien nog een bril met dikke hoornen randen opgezet, zodat meneer Zacharias Zalfzouter goed zou moeten kijken om in hem de man te herkennen, die hem de vorige dag zo aan de tand had gevoeld. „Ik doe niets”, had Jimmy tegen Jack gezegd. „Ik ga daar alleen eens poolshoogte nemen, goed uit mijn ogen kijken en ook ga ik proberen ergens een raam of een deur op een kier te zetten, zodat we vannacht met z’n tweeën nog eens een kijkje kunnen gaan nemen”. Jackie had een paar maal geknikt. Hij was blij, aat zijn vader zich zo voor deze zaakwas gaan interesseren. Zij reden eenmaal langs het huis van Zalfzouter en daarna parkeerden zij de auto inde Irisstraat, een zijstraat van de Madelief laan. Jackie bleef daar wachten en Jimmy . zette koers naar het huis van meneer Zalfzouter. Het was precies kwart voor tienen inde morgen, toen hij aanbelde. Wéér werd de deur door de bolronde huisknecht op een kier gezet. „Gas en elektra”, zei Jimmy. „Ik kom even de boel controleren. De meters van de hele wijk krijgen van de maand een beurt”. De huisknecht trok de deur wat wijder open en Jimmy trad binnen. ---