Generaal Vander Heyden ter eere. f Men schrijft uit Arnhem dd. 9 Nov.: r Het Comité tot oprichting vaneen monument ter gedachtenis aan generaal Karei Vander Heyden had gemeend aan de vereerders van den grooten krijgsman de gelegenheid te moeten geven om van hun belangstelling te doen blijken ineen openbare samenkomst. Die openbare vergadering had 7 Nov. plaats inde groote zaal van Musis Sacrum, te dezer gelegenheid keurig in palmen- en vlaggentooi met do symbolen des oorlogs (o. m. een paar kanonnen). Onder de vele aanwezigen merkten we, behalve vele militairen van hoogeren en lageren rang, ook burgemeester en wethouders en vele leden van den Raad op. Na een kort inleidingswoord van den kolonel jhr. Van Heurn, commandant van Bronbeek, en het Wilhelmus van het muziek-corps van de koloniale-reserve te Nijmegen, schetste de gep. kapitein van het 0.-I. leger Von Bose de verdiensten van den held, wiens naam bekend is en geëerd bij alle nationaliteiten, gelijk ons bekend zijnde namen van de mannen, die de trots zijn van hun vaderland. Naast Von Moltke, Von Rhoon, Napoleon en anderen, behoort Vander Heyden in dien kring, en het is des Nederlanders is plicht zijn naam te eeren. Wat de generaal is geweest als sol- daat, was hij ook als mensch, en grievend is het dan ook hem allereerst geweest, toen hij tegen zijn wil van Atjeh werd verwijderd, en de «eerste pacificatie van Atjeh” teniet werd gedaan door fouten op fouten van het Nederlandsche gezag in patria. De held van Samalanga is door zijn verwijdering bloediger gewond dan door de kogels van den krijg, ai is hem later in ruime mate de balsem geschonken tot verzachting van zijn leed. Van der Heyden was een goed mensch, hij had zijn soldaten lief en zijn vaderland, waarvoor hij zijn leven zou hebben opgeofferd. (De kapitein hing daarop een immortellenkrans aan de beeltenis van den generaal.) Namens het comité zei de heer Lauer in een gloedvol woord dank aan allen, die tot de oprichting van het monument hebben bij gedragen. Ook werd meêgedeeld, dat Prins Hendrik een som van vijftig gulden heeft geschonken. De Topografische Inrichting in Den Haag. In Petermann’s Geogr. Mitteilungen 1903, Heft X, schreef de heer Henri Zondervan een opstel over Die geschichtliche Entmc/clung der offiziellen Kartenkunde inden Niederlanden. Na herinnerd te hebben aan het roemrijke aandeel dat Nederlanders als Merula, Cluverius, Snellius, Bernhard Varenius, Isaak Vossius.Nicolaas Witsen, Johannes Lulofs, Mercator, Ortelius en vooral ook de Biaeu’s, als geografen en kartografen voor de aardrijkskundige wetenschap in vroegere ee iweu hebben gehad, bespreekt de schrijver meteen kort woord het verval inde 19e eeuw, dat voortduurt tot op den huidigen dag. Aan de hoogescholen is de geografie nog steeds de paria, en wat in ’t algemeen de werkzaamheid op dit gebied betreft, valt alleen te vermelden, dat met het onderzoek van de eigen koloniën, lang verzuimd, eindelijk een verblijdend begin is gemaakt. Met lof mag ook gewaagd worden van hetgeen inde 19e eeuw hier van regeeringswege gedaan is voor de kaartenkunde. De schrijver geeft dan een overzicht van de Topografische Inrichting in Den Haag, wijst op de groote verdiensten van haar directeur, den heer C. A. Eckstein, bespreekt kortelijK de door dien directeur inde laatste kwart-eeuw uitgevondenen toecepaste procédés