Uit de Pers Het regeeringsprogram is het opschift waaronder Mr. R. J. H. Patijn inde lib. N. Roti. Crt. rijn meenin# zegt over de tegenwoordige Kabinetscrisis. De schrijver vangt zijn betoog aan met te herinneren aan het bericht omtrent de vergadering der A. R. Kamerclub en de bespreking vaneen regeefingsprogram en vervolgt dan: Zijnde geruchten, die in omloop zijn, juist, dan is de stand van zaken betreffende de Regeeringscrisis de volgende. Het zittend Kabinet zal, in hoofdzaak ongewijzigd, aan het bewind blijven, indien het er in slaagt een program samen te stellen, waarvoor de steun is te verkrijgen der drie rechtsche fracties. Tot voor weinige dagen was men het nog niet geheel eens geworden. Met name de invloedrijke leider der anti-revolutionairen, de heer Colijn, stelt eischen ten aanzien van bezuiniging tot zoodanig bedrag, dat zeer ingrijpende wijzigingen in administratie en wetgeving noodig zouden worden. Hij wil daarbij niet met algemeens toezeggingen en formules genoegen nemen, doch vooraf een vast accoord tot stand gebracht zien ten opzichte van maatregelen, die ineen niet te ver verwijderde toekomst het evenwicht van het budget waarborgen. Deze geruchten steken een hart ondir den riem aan hen, die de laatste jaren met stijgende bezorgdheid de algeheele ontreddering van onze publieke financiën gadesloegen en met pijnlijke Verbazing constateerden dat noch onze leidende staatslieden, noch het grooto publiek er zich veel van schenen aan te trekken, dat ons land in financieel en oeconomisch opzicht in snel tempo achteruit gaat. In enkele jaren tijds zijn wij aan den rand van den afgrond gebracht: het staatsbankroet, met zijn vernietigende werking voor de algemeens volkswelvaart, gaapt ons tegen. Wordt thans inderdaad een energieke poging aangewend om alsnog die ramp te voorkomen, dan is dit wel het heugelijkst feit, dat zich in lang heeft voorgedaan. Na dan inden breede over het al of niet wenschelijke van het aanblijven van het kabinet» Ruys te hebben gesproken, den financieelen toestand als een „er op of er onder” te hebben geteekend, iwijst hij op bet ontzaglijk moeilijke, om 120 a 150 millioen te schrappen. '■’>' ■'*■■■ Wie de begrooting vóór zich neemt, komt aanstonds tot de slotsom, dat men er niet kan komen door ieder hoofdstuk met 20 a 25 pet. te verlagen. Er zijn uitgaven, waaraan niet getornd kan worden. Zoo moeten, om slechts ■ één zeer belangrijke categorie te noemen, do rente en de aflossingen der Staatsschuld, waartoe de Staat tegenover zijn crediteuren verplicht is, worden opgebraoht, hoe bezwaarlijk dit ook moge vallen. Evenmin kan worden afgedongen op gesloten contracten voor publieke werken die in uitvoering zijn. Onze zeeweringen en dijken moeten in goeden staat blijven verhoeren, willen wij niet gevaar loopen te verdrinken. Sommige uitgaven-, van beteekenis, bijv. de juist verhoogde vergoeding voor de Kamerleden, zijn inde Grond» wet vastgelegd en kunnen niet bij de wei worden verminderd. Er vallen dus een groot aantal posten der begrooting af, die Voor verlaging niet vatbaar zijn. Hieruit volgt, dat op de overige posten moet worden bezuinigd in veel belangrijker mate dan het gemiddeld percentage van de besparing, die op het totaal der Uitgaven noodig is. Het behoeft geen betoog, dat dit geinakkclijker gezegd dan gedaan is. Voor een goed deel is onze Staatsbegrooting slechts het in cijfer gebrachte beeld van onze wetgeving en er zal dus een zeer omvangrijke wetgevende arbeid noodig zijn, wil men het eindcijfer der Staatsbegroting in voldoende mate en dan vermoedelijk nog slechts ineen reeks van jaren omlaag brengen. De heer Patijn vraagt dan of de rechterzijde het eens zal worden overeen nieuw stelsel voor de onderwijswet, dat wèl binnen de perken onzer financieele draagkracht blijft, of nog een herziening der legerwet te wachten is, al heeft hij lof voor Minister Van Dijk, wiens wet betrekkeiijk niet duur is in verhouding tot het aantal geoefende manschappen dat zij oplevert; of Minister Aalberse de noodige steun zal vinden voor de offers die het Landsbelang van de arbeiders cischt, of korting op tractementen en pensioenen mogelijk is, enz. Het is, zegt hij: Het is waarlijk geen overbodige weelde voor het Kabinet om zich vooraf te vergewissen, dat het bij zijn nieuw program ook inderdaad op do medewerking der meenferheid Tekenen kan. Deed men dit niet, dait Zon vermoèdelijk reeds het eerste ingrijpend wetsontwerp als een knuppel in bet hoenderhok werken en liep het naar mate men verder kwam, zeker spaak. Zal de Regeering slagen bij den nieuwen koers, dien zij nu blijkbaar wensdlit uitte gaan? Men kan het van harte hopen en toch bezorgd Zijn, wanneer men zich rekenschap geeft van de moeilijkheden, die te óverwinnen vallen. Een bedenkelijk element in don toestand is, dat bij de jongste verkiezingen weliswaar door alle -partijen over de nood* zakelijkheid van bezuiniging is gesproken, doch dat slechts enkele Kameroandidaten zeer enkele van rechts eji zeer éiikele van links genoog karakter hebben betoond om ronduit aan de kiezers te verkondigen, dat men zich zware offers zal moeten getroosten. Het staat te vreezen, dat de natie hierop nóg geenszins is voorbereid. Laten al degenen, dia zich bewust zijn van het gevaar, waarin ons land verkeert, doen wat in hun macht is om tussohen het huidige oogonblik en da!, waarop inde Kamer de begrootings-dobatten zullen worden gehouden, ons volk met foiter, en cijfers' van den ernst van den toestand te doordringen. Aangezien de Regeering inde eerste plaats op*haar politieke geestverwanten moet kunnen steunen, heeft in het bijzonder de rechtsche pers in dit opzicht een roeping te vervullen. Ons volk is verstandig genoeg om te beseffen, dat bij voortgaandc verarming der natie speciaal ook de arbeiders en de kleine burgerij hun welvaart zullen inboeten en dat mitsdien oen gezond financieel beleid op den duur een zeer wezenlijk belang is van de minst gegoeden. Maar het groote publiek heeft om den financieelen toestand van hef land te begrijpen andere voorlichting noodig dan die, welke inde latere jaren aan de arbeiders werd verstrekt. Er is dringend behoefte aan werkelijk zaakkundige en tevens populair geschreven artikelen inde bladen, die de talrijkste groepen van onze bevolking bereiken. In afwachting van de dingen, die komen zullen, kan men zioh voorloopig slechts verheugen in het feit, dat bij de formatie van het kabinet de financieele quaestie blijkbaar al het andere bcheerscht. Alléén langs dien weg kunnen wij misschien nog uit het moeras geraken. Mogen Regeering en volksvertegenwoordiging de wijsheid deelachtig worden, die noodig is om ons Vaderland voor verdere inzinking te behoeden. Wat de A. R. Partij betreft kan de heer Patijn gerust zijn. Sprekers en bladen hebben nooit anders gedaan dan gewezen op den ernstigen financieelen toestand. En de mannen der linkerzijde, deden zij enkelen uitgezonderd bet ook allen? --- Arbeidsbemiddeling Hotelpersoneel. De Minister van Arbeid heeft voor het tijdvak van 16 Augustus 1922 tot en met 31 December 1924 aan J. G. van Heusden, lid-worknemer der commissie van advies voor de arbeidsbemiddeling voor het hotel-, café- en i-estaurant-personeel, op diens verzoek eervol ontslag verleend cn heeft tot lid van genoemde commissie benoemd S. A. van Geldere, lid van het bestuur van den Bond van hotel-, café- en restaurantpcrsoncel. --- VROUWENLEVEN. L'histoiro se répètc, zegt een Fransch spreekwoord. De ‘geschiedenis herhaalt zioh. Ook de gewijde geschiedenis herhaalt zioh. Ik zou zelfs willen zeggen: niet name de gewijde Geschiedenis herhaalt zich. Want *—zij het met vollen eerbied gezegd de Bijbel is het tendenz-boek bij uitnemendheid. ledere persoon, die er in lijdt of strijdt, of valt of zegeviert; iedere gebeurtenis, zoo in ’t persoonlijk als in ’t huiselijk, zoo in ’t kerkelijk ais. int maatschappelijk en staatkundig leven is door den Goddelijken Schrijver der bijbelboeken verordineerd om zijn eigen plaats inde Schrift in te nemen. En wel verordineerd met het oog op de geschiedenis der gansohe inenscfahedd van het begin tot het einde. Daarom geeft de Bijbel het antwoord op alle vragen, die het menschenkart bestormen kunnen. Daarom verlicht de Bijbel het pad vaneen iegelijk mensch, wie hij zijn moge of in welke omstandigheden hij verkêcren moge. Daarom biedt de Bijbel een toevluchtsoord voor alle ziel, die haar deel heeft aan het groote menschenlijSen. En daarom ook geeft de Bijbel ons altijd het aroord, dat iederen strijd, dien wij te strijden hebben, verklaart en oplost. Aan deze dingen dacht ik voor do zoovcclstc maal, toen do jongste stembus-overwinning ons zoo heerlijk kwam verrassen. Er was in het revolutionaire kamp —• waar alle vrijzinnigen thuis hooren, al voelen zij er zich niet allen thuis een plan beraamd, dat het z.g. „Christelijk” Nederland nu eindelijk eens voor goed zou doen vallen. Algemeen stemrecht voor mannen en vrouwen do groote massa weerbaar gemaakt, om do oude veste met de geuzenvlag Ic slechten ’t kon niet mooier. Vooral de vrouwen, die arme slavinnen van die z.g. Goddelijke ordinantiën voor ’t vrouwenleven zouden het ’m leveren! Was haar niet op alle toon op de liberale luit het lied der „vrijheid” voorgezongen? Waren haar niet op de vrijzinnige programs de heeriijkste beloften gedaan? De toezegging vaneen volkomen verlossing van al de verouderde begrippen, die liaar nu nog in huwelijk, gezin en maatschappij, onder vernederend juk gevangen hielden? Van de vrouw zou de victorie beginnen.... En nu sla ik mijn Bijbel op, en lees in Genesis 50 vs. 20, wat Jozef, tegen wien óók zulke booze plannen beraamd waren, tot zijn broeders zegt; „Gijlieden wel pij hebt kwaad (epen mij gedacht; doch God heeft dat ten goede gedacht; Obdat Hij deed, gelijk het te dezen dage is, om een groot volk in het leven te behouden.’’ Dat wonder is toen geschied, typisch geschied, omdat het niet do laatste maal zou ziin, dat God het boos bedenksel van goddelooze menschcn voor Zijn zaak en Zijn volk ten goede zou koeren. Dat is nu pas ook weer in Nederland geschied. Zeker „de vrouw” hééft een victorie gebracht, doch in vlak tegenover gestelden zin als do vrijzinnigen ’t bedoeld hadden. Een victorie voor de Christelijke beginselen, en een nederlaag voor „de góden dezer eeuw”, die „ons oude Nederland” wederom niet hebben kunnen bemachtigen. „Dat hebben ons do lieve vrouwtjes geleverd” zucht, naar aanleiding vaneen zijner nederlagen de schrijver dor „oproerige krabbels” in „Het Volk”. Het algemeen vrouwen-stemreoht zou do Christelijke partijen ineen hoek dringen en zie, het algemeen vrouwen-stomrecht beeft de iinkscho partijen doen slinken tot een minderheid van 40. En wij staan daartegenover met 60. Mét CO man had ik bijna geschreven! Maar dat is niet zoo. Onze mooie meerderheid van 60 bestaat uit 58 mannen en 2 vrouwen. Er zijn nu in do Tweede Kamer 93 manlijke on 7 vrouwelijke leden. Vijf links cn twee rechts. Links: twee socialistische: Suzo Groene w o g en mevr. De V r i c s—B r n»i n s. Twee vrijheidfbondsters; mej. Wcstcrman en me j. Mr. E. va n D o t p, en een vrijzianigdemocratc: mevr. Ba k k e r—N o r t. Hechts (en dat voer ’t eerst) een Roornsch-Katbolieke mevr. Bronsvcl d—V i t r i n!! n, eohtgenooto van den Directeur der Rijks Hoogere Burgerschool te Hoorn cn een Christel ijk-Hisfcorischc: mej. Mr. FrTda Iva t z. Beide vrouwen hadden zich reeds öp staatkundig terrein bewogen. MeVr. Bronsveld was Gemeenteraadslid van Hoorn, en Mr. Frida Katz, van Amsterdam. En beide „met eere”. | Voorts zijn onze beide rechtsche vrouwelijkef Kamerleden ook meermalen, en vooral in dienst van den jongsten stembusstrijd, opgetreden in publiek, om onze vrouwen op te wekken trouw haar stemplicht te volbrengen. Wij zullen dus voorlaan inde Tweede Kamer het vrouwenleven volgens Christelijke opvatting niet meer alleen hooren hoonen en aanranden door „linische” vrouwen maar ook hoorent itaardeeren en verdedigen door „rechtsche” ■vrouwen. _ J En dat is een groote, nieuwe zegeD, dien bod der zaak van ons Christelijke vrouwenleven in Nederland op staatkundig terrein geschonken’ beeft. Ook hier, is wat ten kwade bedoeld was,) door God ten goede gekeerd. Van de twee rechtsche vrouwelijke Kamer-; leden staat natuurlijk Mr. Frida Katz de afge-d vaardigde onzer Chrlstelijk-Historische partij ons ’t naast. 1 Geboortig uit Amsterdam, waar haar vader] advocaat was, bezocht zij aldaar lagere school,j gymnasium en Universiteit met steeds groeiendi verlangen, om evenals haar vader die stierf,! toen zij vier jaar was advocaat te mogen; worden. ■'S Niemand moene echter, dat Mr. Frida Katz een soort blauw-kous-opvoeding kreeg. Daartegen waakte haar lieve, wijze moeder,; die de kleine knappe Frida o.a. op den huishoudschool deed gaan, en met wie zij nog het voorrecht hoeft samen te wonen. Het zal onzen Antirovolutionairen lezeréSseninteresseeren, dat de moeder van Mr. Frida Katz eene zuster is van ónzen Prof. Geesink. J Op 1 Maart 1917 zag Mr. Frida Katz haar-: hartewenscih vervuld en kwam op het advo-: cateniantoor van Mr. P. G. van Anrooy, den enden procureur en vriend van haar vader. _ , „De advocatie heeft aan al mijn verwachtingen voldaan”, schrijft mij mej. Katz, „en ben ik dan ook advocaat met hart en ziel, terwijl ik. steeds meer gevoel, hoe een vrouw dit vak op, haar eigen wijze kan uitoefenen, vooral bij het familie- en kinderrecht. Daarnaast heb ik ooksteeds voor maatschappelijk werk gevoeld, en’ ben ik steeds meer het groote belang en vooral; den goeden kern der z.g.n. vrouwenbeweging; gaan inzien.” (Deze laatste woorden kan ik letterlijk tot de mijne maken). _ J Uit haar rijk en veel-omvattend leven wil in alleen noemen haar lidmaatschap van het Hoofdbestuur der Christelijk-Historisehe Unie,- en van de afdeeling Amsterdam, haar lidmaatschap van bet Hoofdbestuur van den Ned.; Ghristen-vrouwenbond, terwijl zij mot mevrouw Havelaar—Van Becck Calkoen aangewezen _ werd, zitting te nemen in het Hoofdbestuur van] het volgend Christelijk Sociaal Congres. ’j Vooris is. Mr. Frida Katz lid van het Hoofd- ! bestuur van het Ned. Bijbelgenootschap en van;'! de Verceni.ging „Onze Tuin” (voor verwaar-.i loosde kinderen) Kd van den Vrouwenraad; en Internationaal Gomité-lid voor de wetten in; den Vrouwenraad. In 1919 werd zij door onze Regeering met] mej..Vander Mey als eerste vrouw benoemd-, inden Hoogeh Raad van Arbeid, en kort daarop werd zij als eerste vrouw waarnemend Griffier bij het Gerechtshof te Amsterdam. ; Ten behoeve van don Ned. Christen Vrouwen- ( bond schreef zij twee brochures over huwelijks-; wetgeving en moederschapszorg, waarin zij oven helder als flink den eisch van het Christelijk', beginsel zoowel voor de eohtgcnoote. als voor' de moeder (gehuwde en ongehuwde) handhaaft tegenover bet boos bedoelen der revolutionaire { vrouw. % Voeg bij dit alles nog haar reeds zéér ! geroemd lidmaatschap 'van tien Amster- i damschen Gemeenteraad, en ge zult begrijpen, j dat Mr. Frida Katz midden inden strijd van i het leven, óók van het vrouwenleven staat; dat i zij op velerlei gebied reeds haar sporen ver- j dit-nd. heeft; en. dat haar lidmaatschap van de j Tweede Kamer een cereplaats. is, die haar als t vrouw van beteekenis, zoo op maatschappelijk ; als op staatkundig gebied, rechtmatig toekomt. 1 En daarom willen ook wij, Antirevolutionaire j vrouwen, haar op die eereplaats een eerhiedi- } gen en hartelijken groet brengen. Zij staat I vooraan inde gelederen van hen, die de vrou- J wenkwestie in Nederland, tct een oplossing in i beslist-Christelijken geest willen brengen. Inde Tweede Kamer vindt deze hoog be- j gaafde vrouw een nieuw veld voor haar actie, i een nieuwe gelegenheid, om voor Christus’ I koningschap óók over ’t vrouwenleven te getuigen en te arbeiden. Is der vrouwen invloed links inde Tweede >! Kamer versterkt tegenover de vijf vrijzinnige ; vrouwen kunnen wij nu onze beide Christelijke :l vrouwen stellen; een Roomsfche en een Ghristelijk-llistorische. God make haar getrouw in ’t getuigen, en J geve haar wijsheid en echt-vrouwelijken tact bij | het volbrengen van haar mooie maar moeilijke v taak. Ook echt-vrouwelijken tact zullen zij hebben. Hadr kracht en ’’t geheim van haar invloed zal liggen, niet om te willen doen en worden als een man, maar in ’t stil en eenvoudig vfouw-wfllen-blijven, en zoodoende niet anders to willen geven, dan wat haar Schepper Jiaar in haar vrouweiijk wezen schonk. . Ik heb niet het voorrecht ons Roomsche vrouwelijk Kamerlid, mevrouw Bronsveld—Vifringa te kennen. Maar des to beter ken ik Mn. Frida Katz. En zoo iets mij heeft getroffen, naast haar groote kunde, veie singuliere gaven, en bewonóèrenswaardige arbeidskracht, is het wel de echt-vrouwelijke eenvoud cn vriendelijkheid van heel haar optreden. Juist daarom verwachten wij, Christenvrouwen, zoo veel van haar Kamerlidmaatschap. Zij zij ons in onze Staten-Gonezaal een toonbeeld, dat het cniig-tvcibliche, Gods adelbrief aan het vrouwenleven, niet behoeft teloor to gaan inden strijd voer de eer Zijns Naams cp staatkundig terrein. Want wat er sinds ook veranderd moge zijn in ’t vrouwenloven, nog aitijd is van kracht wat Boets cons zong: Niets schooner voor een vrouw, dun waarlijk trouw te zijn. Zelfs ia do Tweede Kamer der Staten-Generaal! H. S. S. K. --- Feuilleton TEMPLE’S PROEFTIJD. 49 “ HOOFDSTUK XXVI. Het waken van Jack. ■ Wat hij doen kon, deed hij om Temple’s krachten een weinig op to wekken en toen ■sette hij zich weer op dezelfde plaats naast het bed en nam het hoofd tussclien do handdn. . Nieuwe, Onstuimige gedachten maakten zich m hem los. Uiterlijk kalm en beheorscht, was hij inwendig meer bewogen dan hij ooit van *'in leven geweest was. Gedurende die stille uren van den nacht "'as het gaweest of één blik in hot hiernamaals hem gegund was, en in het licht daarvan scheen plotseling zijn gehoclo inzicht van het tegenwoordige loven veranderd. Plotseling hij begrepen dat er een diepere, levende heteekeuis was in die dingen, cLiö hij eens slechts vaag had aangevoeld, als van een andore wereld, die buiten zijn dagelijksoh leven |aS. Nu begreop hij, dat die meer waarlijke hadden, dan de vele practischei msibaro dingen, waaraan hij zich gewijd had. terwijl hij daar zat in de diepe stilte van don naderenden ochtendschemer, met de gedachte aan den dood zoo beider voor zich, schoen er in Jack oen nieuwe beteekenis te ontwaken omtrent leven en dood beiden; door zijn hart gingen de bekende woorden, waarvan hij nooit tevoren de beteekenis had begrepen, maar die nu als een plotselinge werkelijkheid voor hem stonden: „Heere, ik geloof, kom mijn ongeloof te hulpl” HOOFDSTUK XXVII. In afwachting. „Je bent een uitstekende verpleger. Jack Chetwvnd,” zei Dr. Dr.lmain, nadat hij den volgenden morgen zijn patiënt onderzocht had „Na den nacht, dien je beschreven hebt, maakt hij het beter dan ik had durven verwachten. Ik zou er veel voor geven om dén jongen er door te halen,” voegdo hij er na oen kort nadenken aan toe. „Er is iets rustigs en even» wichtigs in hem, zooals ik nooit gezien heb bij een jqngen van dien loeftijd. Dat moet hem redden, als er nog redding mogelijk is. Als jullie a'len toch maar nidt zoo blind waren geweest! Als ik hem maar eerder in behandeling had gekregen!” Het was de eerste maal, dat Dr. Dalmain Benige hoop op herstel uitsprak en het vervulde Jack met een onverwachte vreugde. „Denkt u dan dat er oen-ige kans is?” vroeg hij gretig. „Ja, dat denk ik; maar je moet er niet te veel óp bouwen. Als iots hem kan redden, dan is het do groote kalmte en zeUbeheersching die hij toont. Hij v.eet evengoed als wij, dat zijn loven aan een draad hangt; maar hij toont niet hot minste symptoom van onrust of angst. Die oen van beiden zouden do koorts kunnen verergeren en dat zeu het einde zijn. Zooals do zaken nu staan zal de koorts afnemen mot de ontsteking en daarna zal het niet veel moeite kosten te zorgen, dat die niet terugkomt.” Jack haalde diep adem. „Denkt u dus, dat do koorts niet terug zal komen?” „Nee, dat hooft niet. zoolang hij zich zoo rustig houdt als nü. Viro moeten alleen nog van dat abces zien af te komen. Ik zal daar zelf met hem over spreken.” • Dr. Dalrnaiu had dit gesprek op gedempte» toon gevoerd, terwijl hij inct Jack voor het venster stond. Nu wendde hij zich om en trad weder op Temple toe. „Jo bent wat beter, is het niet?” rei hij met een blik vol hartelijke belangstelling op hem neerziendo. „Ja,” zei Tempte met iets van zijn. Oude opgewektheid, „veel beter.” „Nu moet je eens goed naar mij luisteren, mijn jongen,” ging do dokter voort. „Ik zal met je spreken, zooals ik liet bijna nooit waag met een van mijn patiënten fe spreken, omdat ik een groot vertrouwen in jc heb. Ik zou gaarne willen, dat jo je den boelen dag hooi rustig hield, zooveel voedsel nam als mogelijk was en zooveel mogelijk kracht verzamelde. Als jo iets je hart hebt om te zeggen, doe dat dan; maar spaar jezelf zooveel mogelijk. Vanavond zal ik met een collega terugkomen cn dan zullen wé samen dat aboe3 behandelen. Hot zal jo niet half zooveel pijn doen, als ju reeds geleden hebt en daarna zal je een grooto verlichting voelen. Als je die kleine operatic goed verdraagt, heb ik alle hoop dat je spoedig boter zult zijn. Nu behoef ik jo niets meer te zeggen. Je hebt nu het noodigd ■begrepen en je zult medewerken wat je kunt om zooveel mogelijk krachten te verzamelen.” Tempte zag op met een kalm begrijpen In zijn blik. „tJ bedoelt dat liet er op of er onder zal zijn?” „Jti, en jij móet maken dat hot „efop” wordt,” antwoordde Dr. Daianain met een trilling van ontroering ia zijn stem. Tempte lag zeer stil en zag uit het venster naar hot zonnig land schap daarbuiten; er was iéts in zijn blik of hij in eindelóozc verton zag cn oon eigenaardige glimlach lég op zijn gelaat. Jack wendde zich van hem af om den schok van ontroering te verbergen, die door hem heenging. Het leek nu zcoveol harder, de gedachte aan. don dood ónder do oogen tè zien dan inde stille, donkere uren van don nacht. Op dat oogenblik kwam Pdrtha binnen om te vragen Of Jack zijn ontbijt kwam gebruiken cn hij voelde zich verlicht een itulen te hebben, da kamer te verlaten. Het leek of er een soort ban over bet geheele huishouden lag. Zij wisten nu allen, dat dit misschien de laatste dag van Temple’s leven was en die gedachte bracht over allen een gevoel van plechtigheid en droefenis, die vreemd was aan hot anders zoo vroolijke gezin. Gladys zag er het meest beangst en wanhopig uit en soheen zich van iedereen terug te trekken zelfs van Jack wit eon soort schuldgevoel, waar zij alleen de oorzaak van kende. Wat Percy betreft, Jack zag naar hem in zwijgende verbazing; want zelfs de gedachte, dat Tempte misschien geen dag meer to leven had sterven zou door zijn schuld zelfs dat scheen hem niet te doen neerbuigen. Hij hoorde alles aan, wat er gezegd werd, maar toonde geen bijzondere ontroering. „Zou hij nu vrijuit spreken?” dacht Jack bij zichzelf, toen hij in enkele woorden liad medegedeeld, hoe het met Tempte stond. „Hij moet hem nu toch zuiveren van do verdenking. Ik wil niet spreken voor ik daartoe absoluut genoodzaakt ben. Als hij maar lijd heeft om na te denken zal hij zeker wel met da waarheid Voor den dag komen. Een broer van Tempte kan niet een volkomen lafaard zij II.” Ook Gladys wierp een hoopvollon blik naar Percy. Dezelfde gedachte ging door haar heen. Natuurlijk zou bij nu met do waarheid voof den dag komen. Maar vooiioepig was er nog geen enkel teekon te bespeuren, dat liij daartoe geneigd was. Zijn gelaat droog een bijna harde uitdrukking en ofschoon hij zich nooit een bijzonder liefhebbende broeder had getoond, kon niemand nu toch naar hem zien zonder getroffen to wor- i den door zijn Ongevoeligheid. De getoeurté-1 nis3eu van de laatste weken hadden hem ver- ■ hard. Hij voelde zich zeer ongelukkig; maar | het was oen bitter en opstandig verdriet. Hij ■ had moor dan iemand vermoedde reden tot: berouw en bezorgdheid. Hij wist, dat door i zijn schuld Tempte deze doodelijke ziekte had – gekregen. Hij zou alles hebben willen geven om het verleden ongedaan te maken; en toch! had hij niet den moreelcn moed om nu met een openhartige bekentenis voor den dag te komen. ’ Hij liet zijn ontbijt staan en begaf zich alleen inden tuin, waar bij onrustig de paden j op en af begon te loepen. lfij vocht een zwaren strijd met zijn geweten en trachtte daarbij de inwendige stem met allerlei argumenten tot rust to brengen. Waarom moest hij eigenlijk met zijn bekentenis komen? Waarom moesten de reeds bijna vergeten gebeurtenissen van dien avond weder worden opgehaald? En waarom dat juist nu doen, nu zijn aandeel inde zaak door de toestand van Teniple nog dubbel zoo zwaar en verachtelijk leek. Aan Tempte kleefde nu toch geen smet meer; alleswas vergeten, u'lrewiscbt door 'zijn moedige daad. Men had geen andere woorden meer voor hem dan van liefde, bewondering en medelijden. Wat kon hij nog moer nood'ig hebben? Welk nut was er in,- een bekentenis to doen, die zijn eigen karakter slechts ineen afschuwelijk licht zou sollen en daarmee den ander toch geen goed zou doen? (Wordt vcrvnlad-ï --- Ontslag uit ’s Rijks Dienst. De Centrale Nederlandsehe Ambtcnaarsbond heeft een actie ingezet tegen de wijze waarop inden laatsten tijd ambtenaren uit vasten rijksdienst worden ontslagen en tegen de vele verslechteringen inde positie, door de regeering aangebracht en blijkens de aanhoudende en zeer stellige berichten nog aan te brengen. Alhoewel het hoofdbestuur van genoemden Bond zich niet zal verzetten tegen noodzakelijke bczuinigings-maatregelen, mits daarbij, voor wat de personecls-aangelegenheden betreft, den vakvereenigingen medezeggenschap worde verleend, wenscht het er in ieder geval voor te waken, dat van die bezuinigingsmaatregelen alleen de ambtenaren de dupe worden en tegen willekeur, zooals bij het ontslag van personeel bij het Departement van Landbouw en bij den Pensioenraad voor Burgerlijke ambtenaren is voorgekomen. Eenige dagen vóór de opening van de zitting der Staten-Generaal, n.l. op Vrijdag 15 September a.s. belegt genoemde Bond te ’s-Gravenhage eene openbare vergadering waar als sprekers zullen optreden de heeren K. ter Laan, lid van de Tweede. Kamer en P. Lub Jzn., Secretaris van den C. N. A. B. --- Wijziging Tramwegreglement en diensttijd. Naar de „Tol.” verneemt, is binnenkort een Kon. besluit te verwachten tot wijziging van de bepalingen van afdeeling V van het Traanwegregksnent. Als gevolg daarvan zullen de diensttijden van het tramwegpersoneel met enkele uren per week worden verlengd. Bepaald zal worden, dat een diensttijd twee malen ineen tijdvak van twee achtereenvolgende weken meer dan 12 doch niet meer dan 14 uren mag bedragen en de overige malen niet meer dan 12 uur mag beloopen. De gezamenlijke duur van diensttijden en gedeelten van diensttijden zal per twee achtereenvolgende weken niet meer mogen bedragen dan: 10. Voor wagemvoerders èn machinisten 114 uren; 20. Voor de overige trein-bcambten (o.a conducteurs) 120 uren; 30. Voor bewakings-personeel 144 uren; 40. Voor het werkplaatspersoneel 100 uren; 50. Voor het remise-personeel, rijtuigpoetf.crs, 120 uren; Go. Voor het overige personeel 128 uren. Voorts zt# worden hopaald, dat voor het werkplaats- en remise-personeel ineen tijdvak van drie weken niet meer dan 12 diensttijden geheel of gedeeltelijk gelegen mogen zijn tusschen 12 uur ’s nachts en 6 uur v.m. Aan beambten moet ineen tijdvak van 2 op elkaar volgende diensten tweemaal onafgebroken rust van 10 uur gegeven worden «n de overige malen 12 uur. Konden bij het thans geldende reglement slechts rusten tot een maximum van 2 uur van den diensttijd worden afgetrokken, welke tusschen 11 uur v.m. en 3 uur n.m. werden genoten, in het nieuwd reglement zal worden bepaald, dat alle rusten, welke worden gogevon tusschen 9 uur v.m. en 9 uur n.m. van den diensttijd zulten mogen worden afgetrokken. Rusttijden van minder dan een half uur, gegeven tusschen 9 uur n.m. en 9 uur v.m. zulipn niet mogen worden afgetrokken. ■ Behalve voor hot ohderhouds-personeel zullen alle van den diensttijd af te trekken rusten op standplaats moeten worden genoten. --- Actie Spoorwegpersoneel. Zaterdag 12 Augustus j.l. hield de Vakafdcehng 2 (Werkplaatspersoneel) van den Prot. Uhr. Bond van Spoor- cn Tramwegpersoneel eendruk bezochte buitengewone vergadering in het Gebouw voor Cnr. Soc. Belangen ie Utrecht. De voorzitter J. W. Beekman gaf in zijn openingswoord een overzicht van oe gevoerde en neg te voeren actie ten opzichte van de 10 L/'o loonsverlaging van het personeel in uurloon. De houüing, die do Minister van Waterstaat in deze kwestie heeft aangenomen werd in scherpe woorden dcor hem argekcurd en noemde hei goedkeuren van de 10 Vo loonsverlaging door den Minister, zonder dat do organisaties daar zelfs cenig bericht van is gegeven, een daad, die het personeel tot hevig verzet heeft uitgelokt. Spr. wil bij het onrecht de werkplaatsers aangedaan niet stil blijven zitten, maar zal al het mogelijke doen om de grievende en onbillijke loonsverlaging van het wcrkplaatspersöneel ongedaan te maken. In overleg en in samenwerking met het Hoofdbestuur heeft hij reeds eenige besprekingen gehad met vooraanstaand 9 mannen. Deze besprekingen zullen voortgezet worden cn geven hoop dat het personeel in uurloon recht zal worden gedaan. Uit de bespreking, die hierop volgde bleek, dat er een bittere stemming inde vergadering lieerschte. Er werd geklaagd, dat men nu van verschillende zijden ook uit vooraanstaande kringen hoort, dat het wcrkplaatspersöneel onrecht' is aangedaan, maar waarom heeft men ons dan niet geholpen om dat onrecht tc voorkomen? Of leefde en voelde men zoo weinig met ons mee? Opgemerkt wórd dat de Directie niet slechts 10 Vb, maar hier en daar zelfs 13 % loonsverlaging jnvoerde. Heftig werd geprotesteerd ciat het werkpiaatspersoneel geheel afzonderlijk een loonsverlaging werd opgedrongen, en de wijze waarop dit gedaan is. Met voorbeelden werd aangetoond welke voor het werkplaatspersoneel tergende cn onbillijke verhoudingen de loonsverlaging bij g’clijke groepen van personeel aan de werkplaatsen en het overige spoorwegpersoneel heeft gebracht eri waar het gedupeerde personeel nooit genoegen mee zal kunnen nemen. Met kracht werd betoogd, dat wij slechts die mannen ons vertrouwen kunnen schenken, die onze rechtvaardige zaak voorstaan en bepleiten. Velen meenden dat e«i daad van de Regeering de storm van veren» waardijing onder het personeel, die over de werkplaatsen is losgebroken, kan doen bedaren, door het onrecht te herstellen en de loonsverlaging zoo spoedig mogelijk weer in te trekken. Besloten werd ten slotte het Hoofdbestuur de verdere stappen te laten doen, die noodig zijn om tot het gewensehte resultaat te komen. --- Tweede Belgische binnenscheepvaartcongres. Te Gent werd Zondag 13, Maandag 14 en Dinsdag 15 Augustus het Tweede Belgische Binnenscheepvaartcongrcs gehouden, waaraan deelgenomen wordt door de (Belgische) Christen Centralo van Zetschippors, het Belgische slcepbootpersoneel en de binnenloodsen. • De Nederlandsehe werklóosheidsdienst wordt op het Congres vértegenwoordigd door de heeren H. Bax Jr., directeur van de Arbeidsbeurs te Dordrecht en A. A. Kleyn, leider der afdeeling Binnenscheepvaart dier arbeidsbeurs. Het Onderwijsfonds van de Nederlandsche Vereeniging van Gezagvoerders bjj de Binnenvaart is vertegenwoordigd door den het# M. v.d. Sleen, lid van het bestuur. --- Zondagsrust P. T. T. In het orgaan van den Ned. Bond van Chr. Prot. Post-, Telegraaf- en Telefoon-personeel „Door Plicht tot Recht”, wordt bjj herhaling de aandacht gevestigd op de verbeteringen die er kunnen plaats vinden inzake den Zondagsarbeid. le. Kosten der Zondagsetiquetten 40 cent per stuk. 2e. Algeheele sluiting der postkantoren. 3e. Telegrammen uitsluitend tegen dringend tarief. 4e. Alleen d ie telegrammen aan te nemen, betreffende ziekte, ongeval, of overlijden. se. Telefoongesprekken uitsluitend tegen dringend tarief. 6c. Geen bestelling en geen af halen der gewone stukken. 7e. Uitsluitend bestelling van expresse en stukken voorzien van Zondagsetiquetten. De bezuiniging hierdoor verkregen loopt in de duizenden en hier heeft nu zoo goed ais niemand last van bij doorvoering dezer zeven voorstellen”, zogt hot blad. --- De malaise in de Schoen- en Lederindustrie. Namens de werkgevers en werknemers in het schoen- en lederbedr\jf te Lichtenvoorde is een cdres gezonden aan deli Minister van Binnenlandsche Zaken, waarin er op wordt gewezen dat genoemd bedrijf in die gemeente in een jammerlijken noodtoestand verkeert, welke zich afteekent in het bijna geheel stilliggen der fabrieken en als gevolg daarvan in eene sinds maanden heerschendc en steeds grooter wordende werkloosheid. Deze noodtoestand is veroorzaakt en handhaaft zich door de abnormale concurrentie van het buitenland, met name van Duitschland dat vrij cn onbelemmerd zijn producten over onze grenzen invoert en daardoor een productief werken der ter plaatse bestaande fabrieken ónmogelijk maakt. Redenen waarom adressanten ten dringendste verzoeken zoo spoedig mogclijk een invccrbolemtnering van schoenen cn leder te stellen, ais aangegeven in het adres van werkgevers en werknemers in het schoen- cn ledprbedrijf cn van de Kamer van Koophandel te Waalwijk. --- UTRECHT. Nijverheldskunst. Uit het verslag van da Ver. tot bevordering van Nijverheiclskunst bly'kt, datyhet bestuur was samengesteld als volgt: Carel J. A. Begeer, Voorzitter (voor do leden). Ir. G. J. F. van Vrijberghe de Goningh Ondcr-voorzitter (voor de Maatschappij tot Nut van het Algemeen). Jkvr. Dr. O. M. de Jonge, Secretaresse (Voor de leden). F. Lijdsman, Penningmeester (voor het St. EJoyengasthuis). Dr. M. J. It. Brinkgteve (voor do Maatschappij tot Nut van het Algemeen). Ir. L. S. P. Scheffcr (voor de Maatschappij tot Nut van het Algemeen). Prof. Dr. W. Vogelsang (voor de Maatschappij van Nijverheid). J. C. Wienecke (voor het Genootschap Kunstliefde). Het Directeurschap werd ook dit jaar nog waargenomen door den heer C. de Haas. Daar de plannen tot reorganisatie ook thans hun beslag nog niet hebben gekregen, werd ;ok voor het volgende jaar nog aan den heer De Haas verzocht dit ambt te blijven vervulden. Leeraren waren de heeren C. de Haas, L. J. Th. Kamman, W. van Leusden cn Jaap Gidding. Aan den laatstgenoemde werd in verband met een buitenlandsche studiereis een voorloopig ontslag verleend. Het aantal begunstigers was 4, ongerekend de lichamen, die ons onderwijs subsi* dieeren, dat der leden was 15. Aan subsidies werd ontvangen ƒ 7914.C7. De plannen tot reorganisatie konden wegens de slechte economische toestanden niet worden uitgevoerd. De besprekingen inde Algemeene Vergadering van 15 Juni 1922 leidden tot het besluit het onderwas te staken, met welk besluit bij schrijven van 26 Juni 1922 het College van B. en W. in kennis gesteld werd, omdat de gemeente weigerde de lokaliteiten te verbeteren. i --- Binnenland Afschaffing Portvrijdom. Bij de Tweede Kamer zijn ingediend een aantal wetsontwerpen tot aanvulling en verhooging van de verschillende hoofdstukken der Staatsbegrooting voor 1922. Aan de Memorie van Toelichting wordt ontleend, dat door den Minister van Waterstaat bij schrijven van 29 December 1921 aan den voorzitter van de Tweede Kamer werd medegedeeld, dat de afschaffing van den portvrijdom voor stukken, den openbaren dienst betreffende, zou worden uitgesteld tot nader te bepalen datum. Dit uitstel hield verband met het voornemen om vooraf met de verschillende departementen bij suppletoire begrootingen de bedragen te doen vaststellen, welke ter zake aan het Staatsbedrijf van de Posterijen en Telegrafie en de Telefonie zullen zijn uitte keeren. * De' berekening van het port. Voor de kwijting van de frankeerkosten voor stukken, den openharen dienst betreffende, zal in hoofdzaak gelden de regeling, welke bij schrijven van 28 November 1921 door den Minister van Waterstaat, ter kennis van do leden der Staten-Generaal werd gebracht. Nochtans zal, met afwijking van hetgeen in dat sohrijven werd medegedeeld, de berekening van het port voor dienststukkën, waarvan de frankeering in afrekening plaats vindt, op geheel dezelfde wijze geschieden als voor diensttakken, welke door middel van dienstzogels worden gefrankeerd. Aldus is voor alle dienststukken een zeer eenvoudige postberekening verkregen, waardoor de aanvankelijk togen de portbetaling aangevoerde bezwaren geheel worden ondervangen. Derhalve zal hot port voor alle gewone dienststubken bedragen: voor elk stuk vaneen gewicht van niet moor dan 100 grarn 10 cent; beven 100 gram tot on met )000 gram 20 cent; boven 1000 tot en met 2000 gram 30 cent. Het port der gedrukte dienststukken, die niet ■meer wegen dan 500 gram, zal bedragen: voor elk stuk vaneen gewicht van niet meer dan 100 gram 2 cent, boven 100 gram tot en met 500 gram 6 cent. Op gedrukte stukken, moer dan 500 gram wegende, zal worden toegepast het port der gewone dienststukken. Inde maand Januari j.L werd door de verschillende départementen en de daaronder ressorteerende ambtenaren en instellingen een telling gehouden van de aantallen gewone, gedrukte en aangeteekende dienststukken, welke door hen werden verzonden, alsmede van de aantallen ontvangen stukken als hierbedoeld, waarvan de verzendingskosten ten laste van het betrokken departement zullen komen. Aan de hand van de verkregen uitkomsten, werden de aantallen dienststukken voor het jaar 1922 geraamd. 1 Door de departementen van Binnenlandscho Zaken en Financiën werden op gelijke wijze geraamd de dienststukken, te verzenden resp. door dé gemeentebesturen en door do kerkgenootschappen. Door telling en weging van do ten postkantore te ’s-Gravcnihage ter post bezorgde dienststukken werd vastgesteld in welke verhouding de stukken over de bovenvermelde gewichtsrubrieken voor gewone en gedrukte dienststukken zijn te verdoelen. De begrooting van het departement van Buitenlandsche Zaken voor het dienstjaar 1922 behoeft geen verhooging te ondergaan. Het totale bedrag van de aan het Staatsbedrijf van de Posterijen de Telegrafie en de Telefonie uitte keeren vergoeding wordt voor het dienstjaar 1922 geraamd op ƒ 3.940.727,52. Tengevolge van afronding van de geraamde bedragen door eenigo departementen wordt het bedrag verhoogd toet ƒ 7.431,05, hetgeen een tctaal bedrag vormt van ƒ 3.848.158,57. Hiervan Is inde betrekkelijke supplctoiro begrootingon begrepen een bedrag van ƒ 2.832.457,00. Het resteerende bedrag, groot ƒ 1.115.701,07 komt ten lasto van het Invaliditeitsfonde tot een bedrag van ƒ 1.104.361,21, de Pensioenfondsen (koloniën) ƒ 1.399,57, de Indische begrooting ƒ 7.426,77, hot departement voor Buitenlandsöhe Zake® ƒ 1.726,94 on de Alge-meene Landsdrukkerij ƒ 786,58. --- Bezuiniging bij de Spoorwegen. Besloten is, zoo wordt aan de Middelb. Cf. gemeld, den loeaalspoorweg, die ontworpen was aan de Zuidzijde langs den bestaanden spoorweg Goes-’s-Hoer Arendskerke, niet te bouwen, maarde treinen te voeren over de bestaande spoorbaan. Reden voor flie wijziging is dc wensch tot bezuiniging. De mogelijkheid ls ontstaan, nu het verkeer met mailtreinen over de Zecuwsche lijn zooveel geringer is geworden. Technisch is de wijziging mogelijk, omdat het materiaal der locaaltreincn ook geschikt ls voor verkeer over de hoofdlijnen. De aan de Noordzijde van den bestaanden spoorweg ontworpen lijn wordt wel gemaakt. --- Korte berichten. Zondag kwam een ambtenaar van de Ned. Spoorwegen, die aan de betooging van het spoorwegpersoneel had deelgenomen, na de ontbinding van den stoet tot de onaangename ontdekking, dat hem op het Vreeburg een zilveren horloge was ontrold. Met ingang van 21 Augustus a.s. zal de paardentram van Soest naar Baarn vervangen worden dooreen tram met motorische kracht. i . .. . , Zij gingen fietsen, samen op een rijwie. en daarbij niet al te vast aan ’t stuur. Toen ze, twee „dames” van 18 jaar, ruimte moesten maken voor voetgangers, waren ze zoo vriendelijk zoover Op zij te gaan, dat de dames beide inde Vecht terecht kwamen. Gelukkie waren er nog heeren die zoovee. ridderlijkheid hadden om zich te water te begeven en het span te redden. Of de dames ook weer gemeenschappen;)k gaan fietsen? i . ---