Open brief van Prof. Dr. M. Visscher aan Ds. Kersten. Geachte Collega. Nu ik weer eenige malen het twijfelachtige voorrecht had het middelpunt te zijn in uwe politieke beschouwingen gelijk gij deze in „De Banier” pleegt te geven, is er voor mij eene natuurlijke aanleiding u weder ineen brief het mijne te zeggen. De vraagstukken, die U op politiek gebied bijzonder belang schijnen in te boezemen, zijn van zeer groote nationale beteekenis voor ons Gereformeerde volk! Een fietsende kerkganger is een gewichtig politiek onderwerp voor u. „De Banier” wordt op deze wijze een blad van groote opvoedende kracht, waardoor de gezichtskring uwer lezers zeer wordt verwijd, zoodat gij, geachte Collega, onder velen schooi maakt en velen daardoor trekt tot belijder, en beleven der Gereformeerde beginselen. Over het gewicht uwer beschouwingen zullen uwe volgelingen zich zeker verbazen er. zij zullen, indien zij namelijk met genoegzaam oordeel des onderscheids bedeeld zijr, den fijnen geest weten te proeven, die uit de behandeling van zulke gewichtige vragen spreekt. Mocht dit zoo wezen, dan zullen zij ook wel beseffen, hoezeer uw poiitiek streven in overeenstemming is met de groote belangen, die in onze dagen op het spel staan. Bovenal zullen zij, wanneer zij goed lezen, beseffen, hoe schoon dit q-lles in overeenstemming is met hetgeen verwacht mag worden van iemand, die tot de Wet en het getuigenis het volk als boetprediker Gods meent te moeten terugroopen door tevens als politiek kampvechter op te treden. Gij hebt, geachte Collega, uztlven inde Kamer aangediend als iemand, die wel „in donker preeken’’ kan. Indien gij dit niet zelve hadt gezegd, ik zou het gaarne van u hebben geloofd, want als ik uw persarbeid naga, dan is bij mij' zelfs de vraag gerezen, of gij ook uwe artikelen 'n „De Banier” niet soms „in het donker” schryft. Ik heb mij wel eens de vraag gesteld, hoe het toch zou komen, dat er onder de uitnemendste kerkedienaren van uwe kerkgemeenschap zijn, die uw politieke actie eenigszins schouderophalend aanzien. Maar sinds ik uwe blijkbaar „in het donker” geschreven artikelen gelezen heb, werd het mij duidelijk. Gelooft ge nu zelve, geachte Collega, dat hetgeen gij af en toe tegen mij, den heer Duymaer van Twist of Dr. Severijn ten beste geeft, hét merkteeken draagt van ue waarachtigheid, die op politiek terrein in de polemiek hem behoort te sieren, die het belang van het Gereformeerde volk wil behartigen? Vroeger schreef ik u reeds, dat de wijze, waarop gij inde Kamer u richt tegen andersdenkenden, inzonderheid tegen de Roomschen en de A R., niet door den beugel kan, omdat gij uw tegenstanders geen recht laat wedervaren. In uw pennevruchten valt dit ook zoo onaangenaam op, want zij onderscheiden zich meestal door slimmigheidjes en windselen, die de strekking hebben de waarheid aangaande hen, die gij bestrijdt, te verbloemen en hen ineen onwaarachtig licht te stellen. Is d’t in overeenstemming met de hooge en heilige doeleinden, die wij naar den eiscli des Woords moeten voorstaan of gaat het hierbij ten koste van dat alles om de glorie der Partij van Ds. Kersten ? Dit nu is niet overeenkomstig de beginselen, die gij zegt voor te staan. Het spreekwoord zegt wel: De wereld wil bedrogen zijn en de ervaring leert, dat het inde vrome wereld niet beter is gesteld. Maar juist daarom is het zoo noodig toch vooral niet den schijn op zich te laden als deden wij daaraan mede. Wy mogen de eere van Gods Naam en zaak niet ondergeschikt maken aan onze belangen en begeerten, hoe natuurlijk die ook mogen zijn. En daarom, geachte Collega, nam ik nogmaals de pen op om u te vragen: is de wijze, waarop gij strijd voert in overeenstemming met den eisch van Gods Woord en met de normen van Zijn recht: Gij hebt mij eenmaal, toen ik tegenover u een beroep deed op het woord van Hem, die de mond der Waarheid is, teruggewezen met de bewering, dat het u niet raak teen ik slechts goochelde met teksten, maar ik laat mij door zulke schampere uitspraak niet ter zijde schuiven. Ik zeg u nogmaals, dat de wijze, waarop gij strijdt niet met Gods Woord in overeenstemming is. Het is niet oprecht gehandeld, als gij, zonder aan uwe lezers ten voeten uit mee te deelen wat anderen gezegd hebben, hen met den nagel vaneen enkel woord meent te mogen doorboren. Het is niet recht telkenmale door scheeve voorstellingen uw naasten ineen daglicht te stellen, waarvan gij moet weten, dat het niet het licht der waarheid is. Zie, geachte Collega, dat gij voor de oude waarheid Gods het pleidooi voeren, ik juich het van harte toe, dat gij oud-Gereformeerd wilt zijn, ik kan het slechts prijzen. Als gij daarvoor strijd voert, gij zult mij aan uwe zijde vinden. Maarde eerste voorwaarde, die daarvoor vervuld moet zjjn, is dat wij die waarheid oprecht aanvaarden en haar ook beleven inde practyk. De wereld moet niet tegen ons. met recht kunnen zeggen, zooals ik het jaren geleden den heer Troelstra bij een debat hoorde zeggen tot een politieken tegenstander: „dit heb ik tegen u; niet dat gij een Christen zyt, maar dat gij het met zi.lt Het is niet genoeg de graven der profeten te bouwen, niet genoeg daarmede, dat wij al maar over de Vaderen roemen. Als het slechts om den naam van „Gereformeerd” te doen is, dan kunnen wij wel, als wij van de tongriem gesneden zijn, in het donker preeken, maar niet in ’t donker leven. Gij’ zult.’t toch met my eens z}jn. dat wy' hen, die buiten de dingen van Gods Woord leven, geene gelegenheid moeten geven om met recht te wijzen op politieke onwaarachtigheid in woord en daad. En zooals ik nu bezwaren heb tegen uwe methode van polemiek, zoo heb ik ook bezwaar tegen de wijze, waarop gy tegenover andersdenkenden optreedt. Het weinige, dat gij uit hetgeen ik inde Kamer gezegd heb aan uw lezers voorlegt om mij in ’n verkeerd daglicht te stellen, dringt mij u een en ander te zeggen, dat u moge bewegen tot de vraag, of ook in dit opzicht uwe houding met Gods Woord overeenstemt. Tegen de Roomschen stelt gy u met dikwijls zeer harde woorden van afkeuring, die noodeloos kwetsen, maar argumenten van beteekenis brengt gij tegen hen niet in het vuur. Gij zijt met hen minder goed op de hoogte dan onze Vaderen en kent ook deze met betrekking tot de Roomschen niet. Het is uituw optreden inde Kamer gebleken, dat een zoo veel omvattend en ver strekkend verschijnsel als het Roomsch-Katholicisme meer door u wordt uitgescholden dan bestreden. Ik ■wensch u daarin niet te volgen, omdat antipapistisch schelden niet baat, maar omgekeerd aan de zaak des Heeren, die wij hebben te dienen, schaadt. Het trof mij in uw fennevrucht, dat gij zelfs mijn argumentatie aan het adres der Roomsch-Katholieke Staatspartij niet eens hebt begrepen. Tk 'be liep my tegenover haar op de officieele, door de Kerk zelve officieel gegeven uitspraken, om alzoo aan onze Roomsche medeleden in herinnering te brengen hetgeen hunne Kerk eigenlijk leert, opdat zij op grond daarvan den steun zouden hebben, die noodig was om van den Christelyken rustdag te redden wat mogelijk was. En waarlijk, nu komt gij om mij in „De Banier” als zeer eenzijdig voor te stellen, zóó eenzijdig, dat de Roomsche heer Lockefeer door u nog geprezen wordt, omdat hy my „antiek” doopte. Wat bly kt daar nu uit, dan alleen dat het u niet am de zaak des Heeren inde Zondagsheiliging gaat, maar om uw party-optreden te verheerlijken. Dat blykt uit uw schrijven in „De Banier” van 1 April duidelijk voor wie lezen kan. Maar het is toch waar, geachte Collega, dat als er voor onze beginselen iets bereikt zal worden in dezen ernstigen tijd, waarin alles wankelt, dat wy' dan inde Kamer niet wat verdeelt, maar wat vereenigt in het oog hebben te vatten. Ik kan uwe houding tegenover de Roomschen niet goedkeuren. Gy staat ook tegenover hen niet zooals gij het bij onze Vaderen hadt kunnen leeren. Deze hebben ons geleerd om het oog te vestigen op die algemeene beginselen van Christelijke wereldbeschouwing, waardoor zy' ons nader staan dan de linkerzijde in al hare schakeeringen. Als het maar aankomt op de veiligstelling van die algemeene Christelijke grondslagen onzer cultuur, die al wat Christen heet de eeuwen door in eere hebben gehouden als vruchten, der menschheid in en met Christus geschonken. En als de nood aan den man komt en het gaat om de instandhouding der grondslagen, als het gaat om de keuze tusschen Christus of Marx, dan zou ik mij u, geachte Collega, zelfs niet anders kunnen voorstellen, dan met ons optrekkend en inbond met allen, ook met de Roomsch-Katholieken, den stry'd voerend voor het Kruis. Welnu, het is niet goed inde politieke actie dit alles eenvoudig, uit afkeer blind, voorby te zien om niet slechts tegen ons Antirevolutionairen en Roomschen en Christelyk-Historischen te keer te gaan, maar zelden of nooit de grondbeginselen der linkerzijde aan te vallen. Het is mijne overtuiging, dat het steeds de voorkeur verdient te letten allereerst op wat gemeen goed is. Ik geloof niet, dat het politieke wijsheid is andersdenkenden met felle, harde woorden te striemen en te smaden. Wilt gy u tegen de Roomschen stellen, doe dit dan, maar met argumenten en zonder noodeloos te kwetsen. Welnu dat heb ik gedaan door my te beroepen op de eigen leer hunner Kerk, hun voor te stellen daarnaar te handelen. En nu komt gij om mij daarvan een verwy't te maken, in plaats van my bij te vallen. En ook daarin toont gij met de leer der Vaderen niet bekend te zyn. Wat ik gedaan heb en waarover gy smalend den staf breekt, dat hadt gij bij onze beste theologen kunnen lezen. De stry’d over den sabbatih heeft het kerkelijk leven onzer Vaderen bewogen en beroerd. Lees Ja-Cv>bus Koelman over De historie van den sabbatih. Wat zegt hy van de Roomschen? Ik zal u zyn eigen woorden voorleggen: „Aangaande de Papisten, twee dingen zullen wij haar toonen: eerst hoe de ware leer van den Saibbath en ’s Heeren dag noch in eenige voetstappen onder hen gevonden wordt; ten anderen: hoe zy in het gemeyn om de authoriteyt van de Kerk en van de menschelyke overleveringen tegen de onzen staande houden, de goddely'kheyt van ’s Heeren dag verloochent hebben en deswegen van de onzen bestreden zyn”. Hy brengt voor deze twee stellingen vele bewijzen hij. geachte Collega, en doet dan zooals ik deed en wat gij mij als een misgreep ten laste legt De Vaderen wisten precies wat de heer Van Dis heeft voortgebradht uit het Roomsche leerboek, maar zij deden niet als gij. Zij wezen terug naar datgene, dat de heer Lockefeer zoo antiek vond en waarom hy door u met zooveel smaak wordt aangehaald. Maar hij had recht, ik was in dezen antiek, veel antieker dan gij, die het antieke slechts als schijn bezigt. Zender dat de heer Lockefeer zich er waarschijnlijk van bewust was, sprak hij daarmede het vonnis uit over het gebrek aan eenheid inde Roomsche kerkleer, die niet in overeenstemming blijkt met wat ziizelve a’s de aller-antiekste norm der waarheid predikt. Het is aar, de antieke waarhe’d is onze norm, de eeuwige waarheid Gods. Maar van u, geachte Collega, mocht ik verwachten, dat gji in stede van daarop te smalen, mij waart bijgevallen. _ Ik doe met u niet mede, als gij in anti-papistisch geschetter uwe kracht zoekt. Of ik dan niet bevreesd ben voor de toenemende macht van Rome? Neen, geachte Collega. Of ik dan niet zie wat er geschiedt? Zeker wel. Ook ik let op mijne wijze op de teekenen der ty'den. Maar ik geloof in God, die Ziine beloften vervult, zoo waarachtig als Hij Zijn recht voor onze oogen voltrekt. Ik geloof, dat geen schepsel tegen Zijn wil zich roeren r.o.ch bewegen kan en dat Gods Koninkrijk komt door al de historische ontwikkeling heen. Daaraan kan Rome niets veranderen. Zoo min als het de Reformatie heeft kunnen voorkomen, zoo min kan zij die vernietigen. Daarom doe ik niet mede als gij vyandschap kweekt en haat zaait en schijnt te ontkennen wat onze Vaderen leerden, dat er grondslagen gemeen zijn aan al wat Christen is in historisehen zin. Ook wil ik geen vijandschap tegen welke levensbeschouwing ook, die ernstig genoeg is om op dien naam aanspraak te kunnen maken. Ik doe daaraan niet mee niet alleen, omdat er niemand door zulk een „Hetze” wordt bekeerd, ook niet daaróm, omdat er veeleer zoekenden door worden aftresohrikt, maar vooral omdat ’t volkomen, tenzij het hem van hoven gegeven zij. schreven staat, dat niemand iets kan aannamen, hetzij het hem van boven gegeven zij. Tk stem in met den ouden Kerkvader, die niemand wilde veroordeelen. waarin iets van Christus wordt gevonden. Daaraan houd ik vast, gelijk ik het steeds heb geleerd aan wie mij hoorden, dat God aan geen menschen het oordeel over zielen opgedragen heeft. Maar daarnaast staat even volstrekt zeker en vast: wij hebben het profetisch Woord, dat als een licht schijnt in eene duistere plaats. En het is onze roeping tegenover de gansche wereld daaraan vast he hou den en als het pas geeft, haar tot de Wet en de getuigenis te roepan. Tk zeg, gen-hto Collega, als het pas geeft, tijdig en ontijdig en met die bescheidenheid, die de Heere cischt. Niet met grove woorden en ook niet zonder te letten op de omgeving -waarin en de omstandigheden, waaronder wy verkeerer. Heeft niet de Heere Jezus gezegd: .Geeft het heilige den honden niet, noch werpt uwe paarlen voor de zwijnen, opdat zij niet te ceniger tiid dezelve met hunne voeten breder en zich omkeerende u verscheuren”. Ziet gü Collega, de wijze, waarop gesproken wordt, kan oorzaak rijn. dat onze naaste fret alleen niet voor Christus gewonnen wordt, maar ook dat de Naam des Heeren gesmaad wordt Dat geschiedt ook dan als wij luk raak hooge eischen stellen, die boven onze eigen krachten uitgaan. Zoo hebt gii gesproke” over de Sabbathsvreugde van Gods kinderen alsof er een regeering is, die inde wet kar hove’en wat alleen een vrucht van de won dere genade Gods over Zijne kinderen is Wie een sabbathsheiliging gebieden wil, zooals gii gedaan hebt, die wordt de oorzaak dat de Naam des Heeren gelasterd wordt. En waarom doet gij zulks ? Niet daarom, dat si) niet zoudt weten, dat het voor een regeering, welke ook, al was het een Staatkundige Gereformeerde, ónmogelijk is, maar om tot de eenvoudige menschen, die van onzen volkstoestand geen begrip hebben, te kunnen zeggen, hoe getrouw gij wel rijt en hoe slap die Antirevolutionairen zijn, die Prof. Visscher incluis. Neen, geachte Collega, het zal ons beter zjjn ons leven te richten wat den Zondag betreft, naar den ouden Heidelberger Catechismus. Die vertient niet de dille en de komijn, die haspelt niet over fietsen-reparatie of auto-defect, noch over benzine en olie en die houdt ook niet van preeken in het donker, maar leert ons met vele andere zaken, die kerk en school betreffen, dat wij alle dagen onzes levens, dus ook des Maandags, van onze booze werken zullen vieren, der. Heere door Zijnen Geest in ons laten werken om alzoo den eeuwigen Sabbath in dit leven aan te vangen. Werd dit betracht, geachte Collega, dan hield onder Gods volk weldra de scheuring, de twist en de tweedracht op, dan zoude er een wandel zijn ook op politiek gebied, in oprechtheid voor Gods aangezicht Dan zou over ons zijn het licht, dat van Zijn aanzicht straalt, en weldra een eenheid geboren worden, die sterk maakt in den strijd. Intusschen, geachte Collega, met vriéndelijke groeten Uw H. VISSCHER. Huis ter Heide, 2 April 1930. --- GRAFSTEEN H. DE WILDE. Hedenmiddag plechtig onthuld. Onder groote belangstelling, niet het minst uit de provincie Zuid-Holland is hedenmiddag op de begraafplaats „Nieuw Eik en Duinen” te ’s-Gravenhage plechtig overgedragen aan de familie een grafsteen op de groeve van wy'len den heer H. de Wilde, in leven wethouder van ’s-Gravenhage, lid van Ged. Staten van Zuid-Holland en oud-redacteur van ons blad. De grafbedekking is aangebracht op initiatief van het Prov. Comité van A. R. Kiesvereenigingen in Zuid-Holland, waarvan de overledene vele jaren voorzitt'” is geweest. Daarom had de overdracht r’ ’s door den w.n voorzitter, den heer W. Wamaar van Sassenheim, lid der Prov. Staten van Zuid-Holland. --- Toespraak W. Warnaar. Wij komen hier samen, aldus spr., om uiting te geven aan gevoelens van hoogachting, dankbaarheid en vriendschap; wij komen hier niet om te verheerlijken, maar om te nedenken. Op 75-jarigen leeftijd nam God het vorige jaar van ons een man, die bijna 50 jaar lang, onafgebroken met de grootste toewijding en trouw, voor de handhaving en toepassing onzer beginselen heeft gewerkt en gestreden. Wij zijn de families de Wilde en Nederbragt zeer erkentelijk, dat de A. R. Kiesvereenigingen in Zuid-Holland mogen doen, hetgeen zij zelf hadden willen doen: het graf van hun vader en grootvader dekken met een gedenksteen en zorgen voor het onderhoud daarvan. Spr. zeide het te gevoelen als iets kostelijks, dat er hier geen sprake is van sleur of gewoonte, doch dat het plan spontaan opkwam in het Prov. Comité en warmen weerklank vond in de harten van duizenden. Wij willen danken en doen het zoo, dat ook van deze handeling uitga: „Tc Zal gedenken hoe voor dezen, ons de Heer heeft gunst bewezen”, ook door hetgeen Hij ons in wijlen den heer de Wilde schonk. Met een enkel woord herinnerde Spr. aan diens leven en arbeid. Geboren te Goes in 1853 en aldaar opgegroeid, deed de heer De Wilde zich reeds in 1878 kennen als een vurig strijder voor onze geestelijke vrijheid. Merkwaardig. Immers, zijn laatste werk was zijn studie „Om de vrijheid”, waarin zoo helder wordt aangetoond, dat de A. R. partij zich bevindt op de historische lijn der gewetensvrijheid, zooals Prins Willem van Oranie die reeds in beginsel had uitgeteekend. Zijn eerste openhaar optreden was een warm pleiten voor het verkrijgen en behouden van die vrijheid, toen in het volkspetitionnement n.h.w. werd werd uitgekreten, dat die vrijheid werd onderdrukt In 1883 van Goes naar Utrecht vertrokken, werd daar voortgezet, wat in zijn geboorteplaats was begonnen, en droeg zijn ontreden veel bij om de overmacht van het liberalisme in het Sticht te breken. In 1890 vestigde hii zich in Den Haag, waar hij aanstonds aan den polit.ieken strijd deelnam Dat de Staten van Zuid-Holland in 1901 rechts werden, was voor een groot deel te danken aan het werk van den heer H. de Wilde. Zijn plaats en arbeid in de Staten acht Spr. voldoende bekend. Ziin mooiste iaren kwamen, toen hij in 1916 gekozen werd tot lid van Ged. Staten. In 1900 lid geworden van den Haagschen Gemeenteraad en in 1907 Wethouder, heeft hij stad en gewest met groote eer en zegen gediend. Bij alles bleef hij de A. R. partij en hare beginselen dienen; bleef hij strijden voor onze geestelijke goederen, waarvan hij persoonlijk de waarde kende; bleef hij als journalist, als propagandist, als organisator, als belijder van den naam des Heeren, leiding geven. Bij elke Statenverkiezing was hij, aldus spr., als voorzitter van het Prov. Comité onze dappere aanvoerder. De Wilde was een held. Schatten heeft hii in eenvoudigheid uitgedragen onder ons volk. Hij was een man, die den tegenstander nooit den rug heeft toegekeerd: een man, wiens -irbeid doet denken aan de lijfspreuk van ritedstone: ”Be doing. or be done”, wees doende of ’t is met u gedaan. Hij vroeg niet 'vat het gaf. maar oordeelde dat het moest. Wat was De Wilde nog friseh en krachtig ep zijn 70sten verjaardag. Echter de krach vergingen, sneller dan iemand dacht. Maar het ”be doing, or be done” bleef hij ‘oepassen. Onder veel smart kwam het einde, maar — -n dit was ook hier het wondere en het heer'ijke. — hii bleef door het geloof een held tot het einde toe. Ootmoedig beleed hii dat het graf onze schande is. omdat de dood de be* zoldiging Is der sonde; door genade wist hl ook, dat de dood niet is betaling van schuld, maar afsterven van de zonda en doorgang tot het eeuwige leven. Dat was zijn levenskracht en stervensmoed, en hier rust zijn stof tot den grooten dag der opstanding. „Groote eenvoud bij zijn uitvaart”, dat was zijn wensch; een wensch, dien wij ook thans hebben betracht: een eenvoudige steen, met een kort opschrift, ’t Getuigt van hoogachting, van dankbaarheid ... van warme vriendschap. Meer dan wij hier zichtbaar toonen, blijft hij leven in ons hart. Want al gaan wij aanstonds weer uiteen, de herdenking van dezen vriend en broeder, van zijn persoon pn arbeid, zal in onze harten blijven leven, want „de gedachtenis der rechtvaardingen zal in zegening zijn.’* Hierna droeg spr. de grafbedekking aan de familie over. De eenige zoon, het 2e Kamerlid Mr. J. A. de Wilde, aanvaardde met een enkel woord van dank voor de betoonde hulde aan de nagedachtenis van zijn vader, den steen. De grafbedekking bestaat uit een sarcophaag van wit marmer en is geleverd door de Fa. G. Keuzenkamp te ’s-Gravenhage. Op den steen staat, behalve een en ander over de overleden echtgenoote van wijlen den heer H. de Wilde, het volgende: Hubertus De Wilde Oud-wethouder van ’s-Gravenhage, Oud-lid van Gedep. Staten van Zuid-Holland, Geboren te Tholen 15 Dec. 1853. Overleden 18 Juni 1929. Aan den voet van den steen staat: Ter dankbare nagedachtenis aan haar voorzitter door de Anti-Rev. Kiesvereenigingen in Zuid-Holland. De plechtigheid werd bijgewoond door de kinderen van den overledene, Mr. J. A. de Wilde en echtgenoote en Dr. J. A. NedeTbragt en Mevr. Nederbragt—de Wilde, benevens de kleinkinderen en de leden van het Prov. Comité van Anti-Rev. Kiesvereenigingen in Zuid-Holland. --- DE ARTILLERIE-INRICHTINGEN. Ontslag van werklieden. Op de vragen van het Tweede Kamerlid den heer Guit betreffende het ontslag op groote schaal van arbeiders aan de Hembrug heeft de Minister van Defensie geantwoord, dat aan de Hembrug niet op groote schaal ontsiag aan arbeiders wordt verleend. Wél Is het zeer waarschijnlijk, in verband met Jen tegerawoordiigen stand der werkzaamheden, dat bij de patronenfabriek ongeveer 150 personen, die op arbeidsovereenkomsten werkzaam zyn, inden loop van dit jaar zullen werden ontslagen. Dit ontslag zal echter geleidelijk geschieden; er zijn thans 22 personen ontslagen, terwijl over eenige weken verdeeld een vyftig-tal zal volgen. Vergeleken by 1929 is het aantal personen, waarvan thans ontslag waarschijnlijk is, niet groot te noemen; toen werden van 1 Januari tot 1 Mei ongeveer 300 arbeiders ontslagen. --- SPECIAAL TARIEF VOOR GRAAN EN PEULVRUCHTEN. Concurrentie met den waterweg. Op vragen van het Tweede Kamerlid Bierema betreffende uitbreiding van de toepassing van het speciaal tarief No. 2 voor het vervoer van granen en peulvruchten door de Nederlandsche Spoorwegen, heeft de Minister van Waterstaat geantwoord, dat het bedoelde speciaal tarief voor het vervoer van granen en peulvruchten van Amsterdam en Rotterdam hem bekend is. De concurrentie met den waterweg, welke zich te Amsterdam en te Rotterdam met hun uitstekende waterverbindingen sterk deed gevoelen, heeft de spoorwegmaatschappij reeds sedert jaren genoopt tot het invoeren van bedoeld speciaal tarief, ten einde zich zoodoende althans een deel van het vervoer te verzekeren. Dat hierin de reden voor dien maatregel is gelegen, blijkt ook uit de omstandigheid, dat bij dat tarief geen onderscheid tusschen binnenlandsche en buitenlandsche producten wordt gemaakt. Het ontbreken van het speciaal tarief zou dan ook voor de belanghebbende verzenders elders zonder wezenlijke beteekenis zijn, omdat men in dat geval het vervoer langs den goedkooperen waterweg zou leiden. De Minister pleegt nader overleg, in hoeverre tariefmaatregelen inden gewenschten geest noodig en gerechtvaardigd zouden zyn. --- BESLAGLEGGING OP EEN SAFE-LOKET. Op vragen van het Tweede Kamerlid Goseling betreffende spoedige indiening vaneen wetontwerp, houdende voorzieningen ter zake van het leggen van executoriaal beslag onder een schuldenaar en beslaglegging op een safeloket en op den inhoud daarvan, heeft de Minister van Justitie geantwoord, dat het vermelde arrest van den Hoogen Raad ook aan zyn aandacht niet is ontgaan. Er is inderdaad aanleiding, om de quaestie beslag-safe-loket nader onder de oogen te zien. De Minister stelt zich in verbinding met de Staatscommissie-Limburg, die, naar hij meent te weten, dit punt in ruimer verband reeds eerder ter hand heeft genomen. --- INTERNATIONAAL WEGENCONGRES TE WASHINGTON. Inde maand October 1930 zal te Washington het zesde internationale wegencongres plaats hebben onder eere-voorzitterschap van president Hoover. De Nederlandsche Regeering heeft tot haar gedelegeerden op dat congres aangewezen Ir. W. G. C. Geelinck te Haarlem, hoofdingenieur-directeur van den Rijkswaterstaat en lid van de Internationale Wegencommissie, en Ir. G. J. v.d. Broek te Den Haag, hoofdingenieur-directeur inde Directie Wegenverbetering, die daartoe in September naar Washington zullen vertrekken. --- REIZEN PER AUTOBUS. De heer M. Hagenouw, een ook in onze kringen bekend ondernemer op autobusgebied, heeft in zyn E. B. A. T. O. een nieuw plan uitgewerkt. Deze vyf letters duiden aan de: Eerste Buitanlandsche Auto-Tochten-Organisatie en uit dezen ietwat langademigen naam kan men lezen, wat de bedoeling is. De heer Hagenouw organiseert n.l. autobusvacantiereizen naar het buitenland. Voor dit jaar zyn een viertal tochten in elkaar gezet: een naar Heidelberg, een naar de Harz, een door het Ahr- en Siegdal en naar de Belgische Ardennen. Uiteen reis-programma, dat de heer Hagenouw ons deed toekomen, blijkt, dat de tochten met zorg in elkaar zyn gezet. De mooiste plekjes zijn voor passage en verbljjf gekozen, terwijl allerlei eigen uitstapjes daarby mogelyk zyn. Comfortabele reiswagens de heer Hagenouw is er om bekend —• staan ter beschikking. De ondernemer Zelf of eendoor hem aangewezen vertrouwbare gids leidt den tocht. Men kan zich zoowel persoonlijk als „als groep” voor deelname aanmelden. Deze vorm van vacantiereisverzorging is na reisbureaux en reisvereenigingen weer een nieuw type, dat zeker mogelijkheid van slagen heeft. Wie lust heeft in deze tochten, vrage het mooie, geïllustreerde programma aan. Bijzonderheden vindt men nader inde advertentie. --- De nieuwe graansilo aan de Maashaven te Rotterdam. De nieuwe graansilo aan de Maashaven te Rotterdam. --- PAARDENTRAM MAKKUM-HARKEZIJL. Naar wij vernemen heeft de Raad der gemeente Wonseradeel besloten aan de Nederlandsche Tramweg Maatschappij ten behoeve van het inwerking brengen vaneen autobusdienst voor personen en goederenvervoer op de lijn Witmarsum-Harkezvjl-Wons-Makkum een autobus en een vrachtauto in huurkoop te verstrekken tegen een huurrente van 3 pCt. De benoodigde tweede autobus zal door de Nederl. Tramweg Mij. uit eigen middelen worden aangeschaft. Zoodra deze autodienst zal aanvangen, zal de paardentramlijn Harkezijl-Makkum worden opgeheven waarmede de laatste paardentram uit ons land zal zijn verdwenen. --- WANDELPARK TE KROMMENIE. Een mooie gift voor de inrichting. De Burgemeester van Krommenie heeft, naar het „Hbld.” meldt, vaneen industrieel ter plaatse de toezegging gekregen vaneen gift groot ƒ 48,000 ten behoeve vaneen te stichten wandelpark inde gemeente. De hiervoor benoodigde terreinen zijn reeds eerder, eveneens dooreen industrieel, aan de gemeente geschonken. --- RIJKSPERSONEEL. Salaris en rechtspositie. Gisteren is in Den Haag: gehouden het huishoudelijk „salaris- en rechtspositie-congres” van de Centrale van vereenigingen van personeel in ’s Rijks dienst. Het congres heeft een resolutie aangenomen, waarin er bij de regeering en de volksvertegenwoordiging op wordt aangedrongen le. dat het algeheele salarispeil van het Rijkspersoneel onverwijld wordt verhoogd door aan ambtenaren en werklieden vrijstelling te verleenen van verplichte bijdragen van 3% voor eigen pensioen; 2e. dat aan de herplaatste wachtgelders inde nieuwe functie een levenshestaan worde verzekerd, dat hun een inkomen waarborgt overeenstemmende met de normale perspectieven in hun vorige betrekking; 3e. dat het instituut ambtenaren en werklieden, aangesteld op een burgerrechtelijke arbeidsovereenkomst, moet worden beperkt tot ambtenaren en werklieden die voor tijdelijke werkzaamheden, voor een korten duur boven de gewone personeelsterkte komend, in dienst moeten worden genomen en dat voor dit personeel naast een behoorlijk salaris of loon, dat niet lager mag worden vastgesteld dan het salaris of loon hetwelk wordt betaald aan vaste en tijdelijke ambtenaren en werklieden voor gelijksoortigen of gelijkwaardigen arbeid, een behoorlijke regeling van de andere arbeidsvoorwaarden met bekwamen spoed moet worden vastgesteld; 4e. dat onverwijd worde overgegaan tot een herziening van het Bezoldigingsbesluit en de andere salaris- en loonregelingen welke thans gelden voor het Rijkspersoneel. --- CHR. OVERHEIDSPERSONEEL. Een nieuwe afdeeling. Te Voorburg is een afdeeling opgericht van den Ned. Chr. Bond van Personeel in Publieken Dienst. --- CHR. NAT. WERKMANSBOND. Het vacantie-koloniehuis. Naar we vernemen heeft het echtpaar de Jong, dat aan het hoofd van het vacantiekoloniehuis te Seppe staat, bedankt voor de benoeming als hoofd van het Dr. J. Th. de Visserhuis, het vacantie-koloniehuis van den Chr. Nat. Werkmansbond te Lunteren. Het hoofdbestuur heeft nu benoemd als directrice Mej. W. Spaanders, gediplomeerd verpleegster te Amsterdam, die deze benoeming heeft aangenomen en 1 Mei a.s. in functie treden zal. --- NED. CHR. LANDARBEIDERSBOND. Een nieuwe afdeeling. Te Tijnje is een afdeeling van den Ned. Chr. Landarbeidersbond opgericht met aanvankelijk 9 leden. --- GEREF. VEREEN. VOOR DRANKBESTRIJDING. Een vaandel-comité. Teneinde de vereeniging een vaandel te kunnen aanbieden ter gelegenheid van haai 30-jarig bestaan in Aug. a.s., heeft zich in den kring der leden van de Gerei Vereeniging voor Drankbestrijding een vaandelcomité gevormd, bestaande uit de dames Mej. W. G. van Beeck—Calkoen te Utrecht; Mei J. M. Vergeer te Rotterdam en Mevr. P. Scheps—Bruggeman te Den Haag en de hoeren C. Buitendijk te Amsterdam; Ds. N. Buffinga te Rotterdam; Ds. J. Smelik te Loosduinen; A. Dubois, Theol. student te Apeldoorn en H. J. ter Hoeve te Arnhem. Laatstgenoemde treedt op als voorzitter en de heer C. Buitendijk als secr.-penningm. --- Uit e gen partij. GEMEENTELIJKE CENTRALE VELSEN. De Gemeentelijke Centrale hield gisterenavond haar jaarvergadering inde „P. Vermeulcnschool”, onder leiding van den heer J. Pot. De heer P. Verhoog deelde op een desbetreffende vraag van den Voorzitter mede, dat hij zijn besluit, het raadslidmaatschap niet te zullen aanvaarden, handhaafde, zoodat inde bestaande vacature, door het vertrek van den heer Krijger, de heer J. Pot diens opvolger inden Raad zal zijn en een event. benoeming ook zal aannemen. De penningmeester bracht voorts verslag uit van den stand der kas, waaruit bleek, dat rekening houdende miet nog eenige uitstaande posten, over dit jaar een batig saldo van ƒ 20.99 kon worden verwacht. De A. R. Raadsleden, speciaal voor deze vergadering uitgenoodigd, deden nadere mededeelingen over de huidige gemeente-politiek en wel meer in het bijzonder omtrent de samenwerking der drie rechtsche fracties naar aanleiding waarvan nog eenige vragen werden gesteld. Besloten werd nader contact te zoeken met de kiesvereen. te Santpoort, opdat ook daar zich meer leven zou openbaren, terwijl de beide raadsleden, de heeren Homburg en Vermeulen, zich disponibel stelden van tijd tot tijd op de verschillende inde gemeente bestaande kiesvereenigingen, nader omtrent de gemeente-poli* tiek in te lichten. BUSSUM. Vrijdagavond hield onze Kiesvereeniging haar jaarvergadering. Na een openingswoord van den voorzitter en het uitbrengen der jaarverslagen volgde bestuursverkiezing. De aftredende leden J. v.d. Berg en J. v.d. Water werden herkozen. Met op 2 na algermeene stemmen werd de heer W. Hessels tot voorzitter gekozen, die met zijn benoeming in kennis zal worden gesteld. Daarna hield de heer S. Mantel een improvisatie over het Staatssocialisme. Het bestuurslid, Mr. W. G. Klomp, bracht vervolgens aan den scheidenden voorzitter, den heer C. André B. Bakker, den dank der vergadering over voor alles wat hij sinds 1923 in het belang der Kiesvereenaging heeft gedaan. HILVERSUM. De A.RJ.A.-club hield onder leiding van Dr. H. F. J. Westerveld Donderdag haar 4e vergadering. De heer P. v. Heizeberg hield een inleiding voor: „De hoofdgedachte der politieke geschiedenis tot 1848”. Hierop volgde een geanimeerde bespreking, waaraan een 10-tal aanwezigen deelnamen. Eén persoon trad als lid toe. De volgende vergadering werd bepaald op Donderdag 1 Mei, waarbij de heer A. Muys hoopt in te leiden: „Het A.-R. beginsel voor de ko'nniale politiek (3e studieschets). SLIKKERVEER. Vrijdagavond jJ. is in de Chr. School onder leiding van den voorzitter A. Dubbelman een openbare vergadering gehruden van de A. R. Prop. Club „Dr. A. Kuyper”, waarin als spreker optrad Dr. J. Severijn, van Dordrecht, met het onderwerp: „Onze taak en roeping”. Met groote belangstelkng werd de rede door de aanwezigen aangehoord. Van de gelegenheid tot het stellen van vragen werd dooreen tweetal hoorders gebruik gemaakt, waarop een zeer uitvoerige en duidelijke beantwoording van den spreker volgde. Duidelijk is ook weer uit deze vergadering gebleken dat de band welke er moet bestaan tuaschen kiezers en gekozenen nauwer moet worden aangehaald, wat de belangstelling in deze vergadering wel bevestigde. Pl.m. 70 personen woonden dezen belangrijke vergadering bij. De avond mag uitstekend geslaagd worden genoemd. ZUIDLAREN. De laatste vergadering in dit seizoen van onze Kiesvoreeniging Donderdagavond was, evenals het merendeel der vorige vergaderingen, flink bezocht. Zij was ook leerzaam, dank zjj de inleiding van den heer G. Sinneker over de Overheid en ’s Heeren Wet. Heel wat bespreking volgde daarop en vele vragen had de inleider te beantwoorden; zooals vanzelf spreekt, liepen over art. 36 de meeningen nogal uiteen. --- ‘S-GRAVENHAGE. DIRECTEUR GEMEENTEWERKEN. Aanbeveling van B. en W. Naar wij vernemen, zullen B. en W. den Gemeenteraad de volgende aanbeveling doen voor de opengevallen plaats van directeur der gemeentewerken: Ir. W. A. Sl'nkers, hoofdingenieur, chef van den dienst van W. en W. der Ned.-Ind. Spoorwegen; W. van der Vegt, hoofdingenieur bij de afd. Waterbouwkunde gemeentewerken, beiden alhier. --- GEREF. ZIEKENVERPLEGING. Inde gehouden jaarvergadering der Geref. Ziekenverpleging zijn gekozen tot bestuursleden de dames Mevr. Terpstra, echtgenoote van den Min. van Onderwijs en Mevr. van ’t Sant, echtgenoote van Da. W. van ’t Sant en de heeren Oud.-Min. Mr. S. de Vries Czn.; I. var Haariem en S. A. van der Loo. De beide leatsten hebben zitting resp. voor de Diaconieën van de Geref. Kerken van Den Haag-Oost en West. ---