De duivel van Auschwitz Prof. dr. Clauberg komt na elf jaar voor zijn rechters De experimenten op Joodse vrouwen in concentratiekamp (Van onze redacteur te Bonn) KIEL. 31 januari. Op een oktoberavond van het jaar 1955 keken, zoals elke avond, honderdduizenden Duitsers naar het televisiescherm. Zij werden voor de zoveelste maal geconfronteerd mei een aangrijpend schouwspel. In die dagen keerden vele Duitsers, die tien jaren en langer in Rusland gevangen gehouden waren, in groepen terug naar hun vaderland. En de televisiecamera’s waren er dag voor dag bij. Op die oktoberavond verscheen ook een man op het televisiescherm, die een zelfverzekerde indruk maakte, di.e blijkbaar niet overmand was dooreen niet te peilen vreugde. Het was een kiene, magere man met scherp gesneden gezicht. Een man. die wist wat hij wilde. Een man, di,e er om vroeg door de televisiereporters ondervraagd te worden. Zijn gezicht verscheen groot, heel groot op de schemen inde huiskamers. De man noemd,e zijn naam en sprak van de boeken, die hij in Rusland geschreven had en die hij zou laten uitgeven. Hij was 'een professor. Een geleerd man was na tien jaren teruggekeerd. In verreweg de meeste huiskamers registreerde men zijn terugkeer zonder meer. Maar van de honderdduizenden kijkers waren enkelen opgesprongen en hadden met de vinger naar die kleine man gewezen. „Dat is Clauberg”, hadden ze uitgeroepen, „Clauberg, de Duivel van Auschwitz”. Nu zit prof. Clauberg in Kiel gevangen en wacht op de behandeling van zijn zaak. Enkele dagen na zijn terugkeer al stelde de „Zentralrat der Juden in Deutschland” Justitie en politie genoegzaam materiaal ter hand om eer. zaak tegen Clauberg te openen. Er volgden nog meer aanklachten, ook uit het buitenland, van mensen. die uit de hel van Auschwitz en Ravensbrück ontsnapt waren. Ruim tien jaar na datum achterhaalde de gerechtigheid de geniale medicus Clauberg. --- NA ELF JAAR Elf jaar na het einde van de oorlog zal voor het eerste en onafhankelijk Duits gerechtshof een man ter verantwoording roepen, die in het concentratiekamp Auschwitz ~werkte”. Clauberg is de man geweest, die op misdadige wijze experimenteerde met Jodinnen en buitenlandse vrouwen. Op 7 juni 1943 schreef Clauberg aan Himmler: „...Wat de vraag betreft, die C, Reichsführer, mij bijna een jaar geleden stelde, namelijk in hoeveel tijd het mogelijk zou zijn 1009 vrouwen op de door mij ontdekte methode te steriliseren, die kan ik nu beantwoorden. Namelijk: als de door mij doorgevoerde onderzoekingen hetzelfde resultaten blijven opleveren, is het ogenblik niet ver meer waarop ik zeggen kan: hoogstwaarschijnlijk meerdere honderden, zo niet duizend op één dag”. Clauberg wist ongetwijfeld, dat het Himmler om een massale sterilisering te doen was. Maar Clauberg verdedigt zich vandaag met: „Ik heb deze vrouwen van de gaskamers gered en dus praktisch van de dood”. Maar wie de akte van beschuldiging leest, weet 'met welk een eerzucht en vooral met xwelk een onbeschrijfelijke koelbloedigheid Clauberg zijn „methode” op de vrouwen van Auschwitz en Ravensbrück toepaste. De officier van justitie bij het gerechtshof te Kiel, dr. Paul Thamm, schrijft: „De resultaten van het onderzoek zullen bewijzen, dat het niet in de bedoeling van de beschuldigde lag de beklagenswaardige vrouwen in het concentratiekamp te Auschwitz het leven te redden.: Veeleer heeft hij zich uit egoïstische motieven, om het doel van zijn onderzoekingen met Himmler’s hulp te bereiken, in dienst gesteld vaneen negatieve bevolkingspolitiek, die tot doel had de vernietiging van de als minderwaardig beschouwde volkeren”. Clauberg’s verdediger, de advocaat Theodor Fründt, is van mening, dat hij Clauberg ondanks alles waardevolle hulp verlenen kan. Hij wil bewijzen, dat Clauberg’s daden verjaard zijn en dat de dood van vier vrouwen (inde akte van beschuldiging wordt gesproken van 185 vrouwen, die hij zware lichamelijke letsels toegebracht zou hebben en van vier gevallen met dodelijke afloop) niet het gevolg van Clauberg’s „behandeling” was. Maar niet hierom, maar om andere redenen staat de zaak voorlopig nog gunstig voor de Duivel van Auschwitz. Tot nog toe heeft de officier van justitie nog geen deskundige kunnen vinden, die het tegen Claubert op diens speciale gebied zou kunnen opnemen. Deze deskundige zou, zo meent men in Kiel, minstens even goed thuis moeten zijn in deze materie als de beschuldigde. Een dergelijke man heeft men tot nog toe in Duitsland niet kunnen vinden. Ook al omdat enkele collegae van Clauberg eveneens geen rein geweten hebben... Tot nog toe werden 107 getuigen gehoord. Zij stammen uit Duitsland, Engeland, Frankrijk, België, Nederland, Polen, Tsecho-Slowakije, de Verenigde Saten van Amerika en Israël. ‘Zij zullen straks als eersten voor een Duits gerechtshof de toestanden in Hitler’s concentratiekampen beschrijven. Op deze wijze zal de betekenis van dit proces nog uitgaan boven de zaak Clauberg. Professor Carl Clauberg wacht een oordeel vaneen Duits hof. Hem wacht geen der nog altijd hevig becritiseerde „Sieger-Urteile” van Neurenberg. Hem wacht ook niet de strop, zoals de beroemde artsen Brandt (Hitler’s lijfarts), Mrugowski (experimenten met dodelijke afloop op gevangenen), Hoven (chefarts in Buchenwald), Gebhardt (experiment met dodelijke afloop op gevangenen), die in Neurenberg ter dood veroordeeld worden. In een land, dat de doodstraf niet kent, wacht Clauberg, indien hij schuldig geoordeeld wordt, slechts gevangenisstraf. „Ik wist niet, dat de personen met wie ik experimenteerde geen vrijwilligers waren”. zegt Clauberg. Hy ontkent de experimenten niet. Hoe Clauberg, toen hij na zijn terugkeer uit Rusland nog op vrije voeten was, zich zijn leven gedacht heeft, moge blijken uit de volgende advertentie, die hij ineen dagblad van Kiel liet plaatsen: „Spoed! Prof. dr. med. Carl Clauberg zoekt meerdere vrouwelijke typisten, die ofwel werkeloos (wat onwaarschijnlijk is) dan wel inde gelegenheid zijn in overuren enige dagen, dagelijks 2 tot 3 uur, voor mij te werken. Onmiddellijk te melden tussen 9 en 10 uur of 19 en 20 uur inde Chirurgische Universiteitskliniek '(Ka mer 1), ook ’s zondags. Het is mogelijk, dat voor de beste van hen een volledige betrekking open is. In dat geval: proeftijd, samen met mij autoreis door Duitsland met daaraan aansluitend kuur-verblijf (•' weken) en gedurende deze tijd 2—3 uren arbeid per dag. Alles vrij plus salaris”. --- Commentaar Burgemeesters HET IS duidelijk, dat de Regering gemakkelijker een burgemeester voor Mook en Venray, dan voor Den Haag en Amsterdam kan vinden. Vandaar dat men naar Venray en Mook solliciteert, maar voor Den Haag en Amsterdam gevréagd wordt. Ook voor Venray en Mook moeten gouverneur en Regering zo weinig mogelijk risico nemen, want het algemeen belang van deze gemeenten is er in hoge mate mee gemoeid. Dat is ook gebeurd, en zo komen deze gemeenten aan hun voortreffelijke burgemeesters. NU WILDE het toeval, dat Den Haag en Amsterdam gelijktijdig aan de orde waren. Voor de residentie was eerst een niet-katholiek gevraagd; toen die weigerde werd Mr Kolfschoten van Eindhoven gepolst. Van de laatste wist de Regering met zekerheid, dat hij een voortreffelijk burgemeester was: ook kende hij Den Haag, want hij heeft er ongeveer twintig jaren gewoond; als oud-minister was hij bovendien bekend met die bijzondere sfeer die het leven in het Haagje kenmerkt. De Regering, bij monde van Mr Struycken, heeft dan ook haar vreugde over de bereidheid van Mr Kolfschoten waarlijk niet onder stoelen of banken gestoken. DAARTEGENOVER bekenden enige dominees hun verdriet: de traditie van vier eeuwen was verbroken. En zij vonden gezelschap 'in de heer Scheps en zijn vrienden. Die, merkwaardig, met geen woord repten van Mr Van Hall die net tot burgemeester van Amsterdamwas benoemd. Ook ddér was in 1946 een traditie gebroken: de hoofdstad kreeg haar eerste socialistische burgemeester; ook dêar waren slechts weinig uitverkorenen. Men kan, met reden, vertrouwen hebben inde nieuwe burgemeester, maar zijn benoeming houdt toch meer risico in dan die van Mr Kolfschoten: bestuurlijk heeft Mr Gijsbertus van Hall nog geen enkel bewijs geleverd dat hij zijn taak aan zal kunnen. Ook in Amsterdam is hij politiek verwant aan een minderheid; zeker, de grootste minderheid, maar dan toch nog slechts van één derde! VRAGE: wat bezielde deze ouderwetse dominees en nieuwerwetse socialisten in hun aktie tegen de Haagse benoeming? AGR --- Suez-Kweslie bespoedigt beslissing Groeiende drang van de Britten om te emigreren Sterk progressieve belasting diepere oorzaak van alles (Van onze redacteur) LONDEN, 31 januari. De benzineschaarstè en hogere belasting zijn lang niet de enige redenen voor de weer groeiende drang van jonge Britten om te emigreren. Vorig jaar was het aantal aanvragen voor emigratie gestadig toegenomen. De Canadese kantoren op de Britse eilanden kregen inde zomer van 1956 een maandelijks totaal van meer dan zes duiz.end aanvragen te verwerken. Maarde mislukkende strijd om het Suezkanaal bespoedigde inderdaad voor velen de beslissing Dm te emigreren. Een diepere oorzaak wordt echter gezien inde handhaving van sterk progressieve belastingen door de conservatieve regering. Er vertrekken nu meer leraren, accountants en universitair geschoolde technici dan een jaar of wat geleden. Ook het aantal emigrerende geschoolde arbeiders is sinds de oorlog hoog geweest. Onder de ongeschoolden is de aandrang het geringst. Uit de landbouw komen hier minder emigranten voort dan in het overbevolkte Nederland, al is ook in Engeland herhaaldelijk de opmerking te horen: Ik wil meer ruimte hebben, voor mezelf en mijn kinderen. --- NAAR CANADA. Bij het Canadese kantoor in Mayfair. Londen, vormt zich de laatste weken op de vroege ochtend al een lange rij. Het zou weinig ten gunste van de landverhuizers zeggen, als ze alleen tot hun besluit waren gekomen wegens de politieke vernederingen en economische moeilijkheden van de laatste maanden. Inde laatste tien jaren zijn meer dan een miljoen Britten naar andere landen van het Gemenebest getrokken om zich daar te vestigen. Ook hebben er tienduizenden de Ver. Staten gekozen, maar het door de Amerikaanse autoriteiten per jaar toegestane Britse totaal wordt nooit bereikt. De schepen van het Verenigd Koninkrijk naar Canada zijn tot inde loop van de herfst van dit jaar reeds volgeboekt. Er zullen in ’57 slechts rond 50 duizend plaatsen in schepen en vliegtuigen beschikbaar zijn. Canada zou jaarlijks minstens graag 8 duizend Britten ontvangen, of liefst nog meer. Dit aantal zou de helft moeten zijn van het jaarlijkse totaal aan nieuwe Canadezen. Op ’t ogenblik is de Canadese natie nog voor 47 pet van Britse oorsprong, en de schatting voor het jaar 2000 is 32 pet. a riotro A T TM --- OOK AUSTRALIË. Ook de Australische immigratieautoriteiten houden zich bezig met cijferwerk inzake de toekomst. Het verlangen om zeer overwegend Brits te blijven is daar natuurlijk veel algemener dan in het tweetalige Canada. In november ’55 was Australië aan een miljoen na-oorlogse immigranten toe. Het land wenst thans 125.000 nieuwkomers per jaar te ontvangen, waarvan bij voorkeur niet veel minder dan 40 pet uit Groot-Brittannië. Geschat wordt dat in het eerste kwartaal van dit jaar 14.000 Britten naar Australië zullen verhuizen, en dat het tempo daarna enigszins zal worden opgevoerd. Nw-Zeeland kreeg tot vorig jaar zomer 186.000 na-oorlogse immigranten, waarvan 102.000 uit het Verenigd Koninkrijk. Men wil er daar thans graag 20.000 per jaar begroeten, m.i.v. 12.000 Britten, De belangstelling is op het ogenblik royaal groot genoeg om dit aantal te halen. Ook het bureau op Trafalgar Square met de naam Suid-Afrika op de gevel, meldt toenemende belangstelling voor immigratie naar de Unie; 30 procent méér aanvragen dan ’n jaar .geleden. Een soortgelijk antwoord krijgt men van de ambtenaren die Rhodesië en de Midden-Afrikaanse federatie vertegenwoordigen. Er is ook een stroom in tegenovergestelde richting. Ongeveer honderd duizend Canadezen, Australiërs en Nieuw Zeelanders wonen thans in of voorgoed. En het aantal negers uit West-Indië en Afrika stijgt in Engeland met honderden en duizendtallen. Het V.K. is het enige lid van het Gemenebest dat geen immigratiebeperkingen heeft voor inwoners van de aangesloten landen. Alles bij elkaar genomen worden de huidige verhoudingen door elke regering klaarblijkelijk wel als de beste beschouwd. --- HET IS ECHT HENGEL-WEER Wat doet u als het weer zich van zo’n gunstige kant laat zien als de laatste tijd? Terrasje opzoeken, wandeling maken, de toerfiets voor de dag? Natuurlijk en duizend andere dingen kunt u doen maarde rasechte hengelaar doet in zo’n geval maar één ding, daar kunt u zeker van zijn: hij zoekt een mooi plekje op en houdt in het milde zonlicht het oog op de dobber gericht. Deze opname maakte de fotograaf vaneen paar ras-hengelaars inde buurt van het landgoed „De Cloese” te Lochem. --- Merkwaardige arrestatie Nieuwe spanningen in Italiaans Zuid-Tirol (Van onze redacteur) WENEN, 3 febr. De kwestie Zuid-Tirol dteigt plotseling weer nieuwe internationale moeilijkheden te veroorzaken. De prominente katholieke journalist, dr. Heinrich Volger, hoofdredacteur van het katholieke dagblad ~Die Dolomieten” werd vrijdagmiddag op bevel van de Italiaanse ambtenaar van het Openbaar Ministerie inde provincie Zuid-Tirol door de Italiaanse politie gevangen genomen. Voor deze arrestatie werden geen redenen opgegeven, maar uit commentaren van de Italiaanse pers blijkt, dat dr. Volger verdacht wordt de hand te hebben gehad inde bomaanslagen die inde laatste weken in Zuid-Tirol werden gepleegd. Deze beschuldiging is grotesk want dr. Volger 42 jaar. huisvader en uitstekend katholiek staat bekend als een van de gematigde figuren inde katholieke Volkspartij van Zuid-Tirol. In zijn krant, de enige Duits geschreven krant van Italië, verdedigde hij steeds de opvatting, dat de annexatie van zuid Tirol door Italië niet meer ongedaan gemaakt kon worden en dat de Zuid-Tirolers dus als Italiaanse staatsburgers in vrede en vriendschap met Italië moesten leven. Maar wel verdedigde hij het recht van zijn volksgenoten hun eigen volkskarakter en eigen taal te behouden. Als hoofdredacteur nam hij het standpunt in, dat het verdrag van Parijs dat in ’46 tussen Italië en Oostenrijk was getekend, door beide partijen eerlijk moest worden uitgevoerd. Merkwaardig is het, dat in vele gevallen het nog niet duidelijk is geworden wie de bomaanslagen inde laatste weken hebben gepleegd. Zij die de Zuid-Tirolers kennen, achten het haast onmogelijk dat juist deze rustige, bezadigde bergbewoners als daders in aanmerking komen. In sommige kringen acht men het dab ook helemaal niet uitgesloten, dat enkele zeer heetbloedigen uit Zuid-Italië deze aanslagen zouden hebben gepleegd om de Zuid-Tirolers in discrediet te brengen. In Oostenrijk wijst men er ook op dat de am,btenaar van het Openbaar Ministerie in Zuid-Tirol, de heer Dell’ Antonio, al vroeger onder Mussolini als verwoed fascist een felle vijand was van de Zuid-Tirolers. De arrestatie van dr. Volger heeft dan ook in heel Oostenrijk een heftige verontwaardiging veroorzaakt. --- In „drooggevallen Oost-Flevoland T’ENEINDE het Nederlandse volk een klein idee te geven van de moeilijkheden, welke de ontginners te wachten staan in Nederlands nieuwste polder-inwording, Oostelijk Flevoland, heeft het ministerie van Verkeer en Waterstaat een bijzonder „nieuwsgierig” gezelschap (journalisten en fotografen) meegenomen op excursie in dit nieuwe stuk-Nederland, waarvan de drie enorme gemalen Lovink bij Harderwijk, Wortman bij Lelystad en Colijn bij de monding van het Keteldiep, al een aanzienlijke oppervlakte hebben drooggemalen. Dat „droog” is trouwens hier maar een betrekkelijk begrip, hetgeen al spoedig bleek, want nauwelijks was de expeditie met een aantal jeeps langs de plaats, waar eerlang het plaatsje Roggebot moet verrijzen, de polder ingereden, of verschillende voertuigen zaten tussen dijk en wijkend water tot aan de assen vast inde zuigende brei van klei en zand. Het groepje, dat op verkenning uitging, bleef evenwel opgewekt en trok, waar dat nodig was, elke gestrande :eep weer in het rechte spoor, voorzover tenminste daarvan sprake kon zijn. De kleine expeditie trok met jeeps de polder in langs de plaats waar eerlang de plaats Roggebot zal komen. Even later bleven diverse jeeps inde zuigende klei steken- Het gezelschap bij een van de vier scheepswrakken die bij Elburg voor den dag zijn gekomen. --- Parijse Notities Zonnewonder (Van onze Parijse redactie) MISSCHIEN gaan ironie en naivl teit elders niet samen, maar * Frankrijk, „ou tout finit par UT' chanson”, gaat alles samen, en da maakt voor een niet te onderschap ten deel de charme van Frankrtl1 uit. In politieke aangelegenheden zijnde Fransen zo doorgewinterd» dat zij nauwelijks glimlachen als & één der tegenwoordige succes-to' neelstukken van Roger Féral zegd wordt: „Mijn man is minister» maar buiten zijn beroep is hij geen leugenaar!” Zij nemen een hoop diF gen met een hoop zout en zij laten zich geen rad voor de ogen draiaeo» Door geen minister en door gee® Ver. Naties, door geen Nasser e# door geen Dulles en vooral niet doof de premier van de dag. Behalv* door de zon. De zon verandert 40 miljoen Frans® cynici in 40 miljoen naïevelingen i* minder tijd dan men in Parijs vaß regering verandert. De zon laat &e Fransen er altijd weer op heerlijke manier in trappen en nu al meef dan tweeduizend jaren lang ofschoon zij over het algemeen niet hard' leers zijn. Als midden in het hartje van de winter plotseling de dooi invalt, de daarmee verschenen wolken weggeblazen zijrr en de zon uit de blauwe hemel straalt, krioelen de Parijzenaars naar buiten als een per ongeluk omgespitte mierenhoop. Binnen een kwartier is er geen plaatsmeer te krijgen op de duizenden banken en stoeltjes van parken, boulevards en avenues en aan de uitgangen der stad raakt het verkeer hopeloos in de knoop omdat iedereen (die officieel geen benzine meer heeft) met zijn wagen het platteland op wil. En dat is pas het begin. Het wordt ernst als de zon een uur of twee aanhoudt: in dat geval trekt de Fransman zijn jas uit en zet de kap van zijn wagen omlaag; de keilners sjouwen dozijnen stoeltjes en tafeltjes het trottoir op vóór de glazen kooi van het winterterras en overal waar een pluim op gras lijkende vegetatie groeit, zoeken kinderen naar meiklokjes of zitten paartjes van de zomer en rozen te dromen. En de onvermijdelijk volgende wolkenbanken en de kou en de regen met al hun ontgoocheling kunnen er niets tegen uitrichten; de Fransman trapt er altijd weer in: tien minuten zon maken keer op keer 40 miljoen Fransen grenzeloos optimistisch en goedgelovig als geen Europese gedachte: Euratom of EDG ooit zullen presteren. Het mysterie is nog steeds niet opgelost. De zon komt altijd weer tussenbeide. --- Kostbare armoede EN DE BEKENDE filmproducer René Clair is bezig voor zijn nieuwe film „Porte des Lilas” een décor op te trekken, dat een armeluisbuurt moet voorstellen. Het kost 18 miljoen francs; bijna 200.000 gulden. --- Nieuwe primaat van Londen: dr. Godfrey Britse T.V. zendt intronisatie uit (Van onze redacteur) LONDEN, 5 febr. De nieuwe aartsbisschop van West-Minster, Z. H. Excellentie dr. William Godfrey, presenteerde dinsdagochtend zijn pauselijke benoemingsbrief aan de kanunniken van het kathedrale kapittel. Hiermee nam dr. Godfrey formeel het Londense Aartsbisdom in bezit, als opvolger van de jonggestorven kardinaal Griffin. De plechtige intronisatie zal geschieden op het feest van O. L. Vr. van Lourdes, maandag 11 februari. De 67-jarige primaat van de Engelse katholieken zal dan om 11 uur de pontificale hoogmis celebreren in aanwezigheid van de Apostolische Delegaat in het Verenigd Koninkrijk, aartsbisschop.O’ Hara, en practisch alle bisschoppen van Engeland en Wales, terwijl uit Edingburgh de jonge aartsbisschop Gordon Gray en uit lerland bisschop Farren van Derry zullen komen, om de Schotse en lerse hiërarchie tè vertegenwoordigen. De intronisatie zal worden verricht door de 72-jarige bisschop George Draven, die als vicaris-capitularis het Aartsbisdom van West-Minster heeft bestuurd sinds in augustus j.l. kardinaal Griffin stierf. De groeiende belangstelling voor het katholiek leven in Engeland heeft de commerciële televisiedienst doen besluiten om de troonbestijging van Mgr. Godfrey geheel uitte zenden. Ook cameramannen en omroepers 1 van de 8.8. C. zullen a.s. maandag inde Kathedraal van West-Minster aanwezig zijn, om opnamen te maken voor avonduitzendingen, zowel voor radio als televisie. Dr. Godfrey was sinds 1953 aartsbisschop van Liverpool, zijn geboortestad. Zijn grote populariteit bleek daar nog zondagmiddag, bij zijn vertrek naar Londen. Er stonden naar schatting tien duizend gelovigen als een publieke erewacht langs de weg naar het station. En enige uren later, in Londen, waren ook daar verscheidene duizenden katholieken op de been om de nieuwe primaat te begroeten. --- Advertentie ror tiea ik rtu 2uïice\ u Lieve* ee*j IL e**JllllillIIH “N| – Mesjes – u* J S'lMrixr* catarre *oc.*er *x>e mEPsg* p“i ■ fi 'J, tri V i --- Advertentie (Advertentie) ■ / m ■ en P'jn wegifflnfo. Wfffl wrijven met danpo --- Advertentie (Advertentie) HOUTVESTER \ manchester ’n SCHUTTERSVELD PRODUCT ---