Negentien nationaliteiten kwamen op bezoek Sittard krijgt als toeristencentrum een steeds grotere betekenis In 1957 tijdens vakantiemaanden in totaal 10.886 overnachtingen SITTARD, 21 april (Eigen red.) „Vooral na de oorlog heeft Sittard zich ook als toeristenstad meer en meer ontwikkeld” zeide ons mr. J, A. A- M. Vencken, de voorzitter van de Sittardae vereniging voor vreèmdeHngenvwkeer. die persoonlijk zo veel gedaan heeft om deze ontwikkeling te bevorderen. Vóór de oorlog bestond er reeds een V.V.V., maar deze was in stilte ter ziele gegaan. En na de hevrjjding vroeg burgemeester Coenders mr. Vencken, of hij de wederoprichting van de V.V.V. op zich wilde nemen? Dit is geschied! De resultaten zijn elk jaar beter geworden. In 1957 om de nieuwste, nog niet gepubliceerde cijfers te noemen verstrekte deinlichtendienst van de Sittardse V.V.V. ruim 6000 inlichtingen aan Nederlanders en ongeveer 1200 aan buitenlanders. Inde eigenlijke vakantiemaanden juni, juli en augustus boekten het vorig jaar de hotels, particuliere pensions, de jeugdherberg en het kampeerterrein aan de Kolleberg tezamen 1014 overnachtingen van vreemdelingen en 9872 van Nederlanders. Elk jaar na de oorlog ■was er een stijging in het aantal overnachtingen tot 1957, toen het slechte weer gedurende de zomer een nadelige invloed op het toeristenbezoek uitoefende. Een gemiddelde van 3600 overnachtingen per maand gedurende het hoogseizoen is overigens voor een plaats als Sittard nog altijd een aanzienlijk aantal. Onder de vreemdelingen, die de stad bezochten, bevonden zich vertegenwoordigers van negentien nationaliteiten. Verheugend is, dat de toeristen, die Sittard bezoeken en er logeren, er steeds langer blijven. Zij volstaan niet meer met logies van één nacht. Zij blijven meerdere dagen. Daaruit blijkt 0.a., dat Sittard voor hen het uitgangspunt is, van waar zij verschillende uitstapjes door Zuid-Limburg maken. Dit te bevorderen, is eender voornaamste taken, welke de V.V.V. zich gesteld heeft. • De hotel-accommodatie, waarover Sittard kan beschikken, is uitstekend. Het is onlangs nog gebleken, toen door hostesses van de Wereldtentoonstelling te Brussel hier een nauwgezet onderzoek naar werd ingesteld, in verband met het verschaffen van logies aan buitenlandse bezoekers aan de Expo. De lof over de inrichting der Sittardse hotels was algemeen en bijzonder vleiend. De V.V.V. Sittard heeft ook bij de activering van het plaatselijke gezelligheids- en verenigingsleven een belangrijke taak. --- Wijkgebouwen te Kerkrade KERKRADE, 21 april (Eigen red.) Naar uit het jaarverslag van Het Limburgse Groene Kruis, • afdeling Kerkrade, blijkt, neemt het aantal leden steeds toe. In 1953 bedroeg dit 3176 en op 31 december 1957 reeds 3529. Het jaarverslag over 1957 zegt verder, dat uit de commissie van overleg een commissie wijkgebouwen is ontstaan. Deze is als volgt samengesteld: voorzitter drs. K. W. Buck; secretaris Dahlman; leden: drs R. G. van Weert, Gouder de Beauregard, Brouwer en dr. van de Ven. De taak welke deze commissie zich gesteld heeft, is om aan de hand van de bevolkingsprognose na te gaan waar en hoeveel wijkgebouwen er inde gemeente Kerkrade zullen moeten komen. De gedachten, aldus het jaarverslag, gaan momenteel uit naar een eigen hoofdwijkgebouw, terwijl er inde wijken vooral dependances zullen moeten komen. Als urgente wijkgebouwen mogen momenteel genoemd worden: Heilust, Bleijerheide, Chevremont en Spekholzerheide. --- Werkschuw dievenpaar stond terecht MAASTRICHT, 21 april (eig. corr.) „Dit zjjn mannen, die steeds de bus hebben gemist, als er gewerkt moest worden” zo typeerde de Officier van Justitie, Mr. Corstens, de 28-jarige Oostenrijkse mijnwerker S. S. nit Duisburg en de 30-jarige mijnwerker H. d.J. uit Schaesberg, die maandag voor de Maastrichtse rechtbank terecht stonden wegens diefstallen. Toen ze de bus misten, die hen naar een Belgische mijn zou vervoeren gingen ze op diefstal uit en stalen nit een garage tien ijzeren staven. Twee dagen tevoren hadden ze dat was op 4 maart nit een te Heerlerbaan geparkeerd staande Volkswagenbus een koffer met textielgoederen ter waarde van 560 gulden gestolen. Ze hadden de goederen, die later onverkoopbaar bleken, verborgen, doch later weer te voorschijn gehaald. De president van de rechtbank, mr. H. Disch, merkte ten aanzien van de Schaesbergse mijnwerker reeds op, dat de reclassering slechts matig over hem te spreken was. De officier van Justitie deed het nadrukkelijker en merkte op, dat H.d.J een nietsnutter was, die te lui was om te werken voor zijn gezin met twee kinderen. Mr. Corstens achtte dit een hopeloos geval en zag in H.d.J. een man, die de verantwoordelijkheid schuwt en daarbij tevens zoals bleek maatschappelijk gevaarlijk was. Zijn vriend en collega was van hetzelfde patroon en met hetzelfde sop overgoten. Tegen H.d.J, die reeds vaker met de politie in aanraking was geweest, werd 1 jaar en 3 maanden gevangenisstraf geëist, terwijl de Oostenrijker S.S. 1 jaar tegen zich hoorde eisen. Mr. Bonneur, Maastricht, raadsman van de twee dieven, gaf de rechtbank de verzekering, dat H. d. J. ditmaal buiten zijn schuld zonder werk gekomen was, evenals S. S. Daarbij kwam, dat H. d. J. in financiële moeilijkheid verkeerde. S. had zijn vriend willen helpen en had hem zelfs 30 gld. geleend. Beiden waren nog nooit tot een voorwaardelijke straf veroordeeld; pleiter verzocht deze mensen een kans te geven. Met enige steun zouden zij zich kunnen handhaven inde maatschappij- Uitspraak 5 mei a.s. --- Vakwerkbouw dient zoveel mogelijk te blijven bestaan Belangrijke vergadering te Mechelen MECHELEN, 21 april Zoals wfj reeds eerder berichtten, wordt morgenavond, 23 april, om 8 uur te Mechelen inde «uil van de Boerenleenbank door de heer P. H. Schols, architect te Geleen, een lezing gehouden over „Vakwerkbouw in Zuid en Oost Limburg, vanuit historisch en aestetisch oogpunt bekenen.” Mechelen werd gekozen als plaats voor deze lezing, die vooral voor de boeren en boerinnen uit de omliggende dorpen bedoeld is, omdat hier en in Epen ’t aantal in vakwerk uitgevoerde gebouwen wel het grootst is. Daarnaast treft men o.a. vakwerkbouw- aan in Banholt, Bemclen, Berg en Terblijt, Bunae-Cadier en Keer, Gronsveld. de gehuchten rond Epen, Eijs, Eijsden, Gronsveld, Gulpen(zowel inde kom als inde gehuchten) Mheer, Meerssen, Noorbeek Oud-Valkenburg, Reijmerstock, Scheulder, Schin op Geul, Strucht, Simpelveld, St. Geertruid, Slenaken, Übachsberg, Vaals (Holset, Vijlen) Wahl en Nijswiller (sporadisch), Wittem (Partij) en Wijlré. In elk dezer dorpen vindt men een of meer grote of kleine, gave of minder gave voorbeelden van vakwerkconstructie. Een vluchtige excursie door het boven-omschreven deel van Zuid-Limburg levert minstens 250 specimen op. Daarnaast treft men nog vakwerkbouw aan buiten het hier bedoelde gebied, met name langs de Maaskant, ten noorden van Valkenburg (Klimmen, Ransdaal, Hulsberg, Voerendaal, Schimmert) en in Geleen, Susteren, Sittard en Nieuwstadt. Het is van groot belang dat dit streek eigen bezit zoveel mogelijk bewaard blijft. Gelukkig zijn er burgemeesters, architecten en aannemers, die dit inzien. Het is echter zaak, dat alle betrokkenen voor dit onderdeel van ’t landschap voldoende oog krijgen. Laten zij een voorbeeld nemen aan de bewoners van het Saargebied en de Eiffel, die hebben getoond hoe het wèl kan en een beschamend voorbeeld geven aan allen, die het streek-eigene verwaarlozen. En laten vooral ook de landbouwers en andere bezitters van vakwerk-huizen niet achterblijven. Op de vergadering te Mechelen krijgen zij volop de gelegenheid om hun licht op te steken en hun wensen en grieven naar voren te brengen. Het is te hopen, dat zoveel mogelijk betrokkenen van deze gelegenheid gebruik zullen maken. Ook andere belangstellenden zijn op deze bijeenkomst welkom. --- Speelgroep Limburg: 200 maal „Gaslicht” MAASTRICHT, 21 april. (êig. corr.) Zonder veel uiterlijk vertoon gaf „De Speelgroep Limburg’ inde afgelopen week te Boxmeer de twee honderdste voorstelling van „Gaslicht”. Dit jubileum werd niet gevierd met redevoeringen noch met bloemen, doch alleen met een eenvoudig samenzijn na de voorstelling van de executanten en de toneelmeesters. Dat hierbij veel oude herinneringen werden opgehaald behoeft geen betoog. „Gaslicht” is ’t lievelingsstuk van De Speelgroep, omdat het zij het dan ten koste van het loon der spelers De Speelgroep uit de fifinanciële impasse hielp. De bezetting is op de rol van Elisabeth na, die thans door Co Groenewoud gespeeld wordt, nog dezelfde als bij de première: zij bestaat nl. nog steeds uit de dames Thea Eijssen en Diny Kuypers en de heren Gabriël Beckers en Sjef Nijsten. --- ALLERHAND IN WERELD... Van de schrik Een zakenman in New-Hebron (Miasissippi) wilde zaterdag zijn vrouw verrassen toen hij onverwachts thuis kwam. Hij sloop de keuken binnen, waar mevrouw aardappelen schilde en gaf haar een zacht klopje op tie rug. Zij schrok zo, dat zij zich schielijk om-draaide en haar man met het mes in het hart stak. --- Vader was weg Een 52-jarige vrouw te Treysa bij Frankfort diende onlangs een officieel verzoek in om haar man, die bijna twaalf jaar niets van zich had laten horen, als „vermoedelijk overleden” te registreren. Bij het politie-onderzoek is evenwel gebleken, dat zij zelf haar man in 1946 heeft vermoord Aanvankelijk had zij het lijk onder de vloer van haar huis verborgen, doch later in een oude munitiekist. De kinderen, die nu 26 en 14 jaar zijn, wisten niet beter dan dat papa weg was. --- Telegram De kleine prins Albert van Monaco heeft een uit 57 woorden bestaand telegram van chocola» de ontvangen. Het bericht, dat 24 pond woog, 40 cm. lang was en eruit zag om van te smullen, hield een gelukwens in met de doop van de prins die zondag heeft plaats gevonden. Het telegram was afkomstig van gravin Coi'denhove-Kalergi uit Genève. De chocolade-felicitatie woog drie nmal zo zwaar als het prinsje zelf; zijn zusie prinses Caroline zal daarom de helft meekriigen --- ...EN LAND Met ingang van 1 juli a.s. is in de vacature dr. J. H. Scholten benoemd tot lid van de Raad van State ruej. mr. A. E. Ribbius Teletier, te Amsterdam, thans lid van Ged. Staten van Noord Holland, voor de PvdA de eerste vrouw, die inde Raad van State benoemd is. Zij is ook HORIZONTAAL: 1 vleugel; 4 deel v.h. lichaam; 7 sterrebeeid; 8 gegroet; 9 Britse Luchtv. Mij. afk.; 11 studeren; 13 vóór alles; lö vertrekpunt; 16 drietal; 17 ingewijde; 21 schade (a.e. schip); -25 mens m. donkere huid; 26 Ned. Min. President; 27 Alg. Transport Ondern. afk.; 28 bloedverwant; 29 geweldig; 30 schrijver (op kantoor); 31 meervoud v, penny (Eng.). VERTICAAL: 1 hier is het drielandenpunt; 2 soort boef; 3 zuidvrucht; 4 bekend kampioen wielrennen; 5 schande; 6 hoogmoed; 8 soort papagaai; 10 jongensnaam: 12 oefenstuk: 14 M3; 17 plaats in N. Holland; 18 echtgenote; 19 peetoom; 20 afgeknotte boom; 21 plaats in Groningen; 22 godvruchtige; 24 poolzee; 23 riviertje in Utrecht. Oplossing no. 244. oud-lid van de Eerste Kamer. In 1891 werd zij in Utrecht geboren. X Dele Sage ten Broekbibliotheek voor. blinden te Grave zal op 26 april a.s, veertig jaar bestaan Het jubileum zal op 26 mei in Den Haag, de zetel van het bestuur van dele Sage ten Broek-vereniging, worden gevierd. --- Voor jou bloeit geen boom door Eva Müthel Nederlandse vertaling: J. VAN RIJN „Wie is dat?” „Wie?” „Die ruige oude man met die felle ogen”. „Hopeloos geval. Altijd even vuil, wast zich niet meer. Heb je het niet gezien? Heeft nog maar één broek, de rest heeft hij allemaal versjacherd. Voor het luchten lenen een paar mannen, die medelijden met hem hebben hem om de beurt een hemd. Hij heeft een tik, praat met niemand, alleen met de bonzen, dat is altijd verdacht. Best mogelijk dat hij alleen maar zaken doet, maar dat weet je nooit. Je kan je beter op een afstand houden...” „Weet je waarom hij hier zit?” „Geen flauw idee, ze zeggen van alles. Oude adel, beweren sommigen. Ernst von Finckenstein moet hij heten, dat klinkt wel, hè? Zo romantisch. Maar het kan ook bedrog zijn”. Toen ze weer langs liepen vermande Axel zich om zijn ogen niet opnieuw voor die felle blik neer te slaan. Maarde oude draaide zich niet meer om. Axel vergat hem, totdat hij op zekere dag bij het luchten op het plein tussen de blokken gele gebouwen bij toeval naast hem kwam. Ze liepen met de handen op de rug in rijen van acht, die, telkens door enkele meters tussenruimte van elkaar gescheiden, een langgerekte kring vormden. Inde loop der jaren hadden duizenden voeten de grond langs de hoge gebouwen vastgestampt. Er groeide op die dorre strook geen sprietje gras. tot groot verdriet van de gevangenen die begerig loerden naar de vette paardebloemen in het midden van het plein die zij als groente wisten te waarderen. De oude liep aan de rechter buitenkant. Hij verwijderde zich zo ver van Axel dat de bewaker hem toeschreeuwde en hem ruw inde rij terugstompte. Even liet hij zijn verterende blik over Axel gaan en mompelde: „Neemt u mij niet kwalijk...” „Waarom?” vroeg Axel. „U vindt het natuurlijk onaangenaam om zo dicht naast mij te .lopen. „Allerminst dat denkt u maar.” De oude knikte afwezig. Er gleed een verdrietige glimlach over zijn gelaat. „Ik 'jan bet me best begrijpen, z» temnnri als ik ben Maar eens is dat anders geweest, neemt u dat van mij aan... neemt u dat toch alstublieft aan.” „Maar natuurlijk geloof ik u.... Wat is er toch aan de hand?” „Psst! Ze letten op ons, ze horen alles, niet naar hen kijken. Het is beter voor u ... o God!” Hij kreunde, er kwamen zweetdruppels op zijn voorhoofd. Zonder er iets van te begrijpen, volgde Axel de gejaagde blik van de oude. Hij zag hoe enkele rijen voor hen twee gevangenen zich steeds omkeerden. Het waren Much en Schimmel, die het eten uitdeelden. „Wat hebt u met hen, toe, vertelt u het dan toch”. Maarde oude was plotseling weer opzij uitgeweken, hield de doordringende blik van zijn opengesperde ogen op de grond gericht en gromde geprikkeld: „Laat me met rust”. Tegen het einde van het luchten raakte de kring uit de vorm. Hier en daar struikelde een man zakte door zijn knieën. De anderen trokken hem omhoog en hij wankelde verder. Toen de eersten door de donkere poort naar binnen stroomden, ging er een zucht van verlichting door de rijen. Allemaal drongen ze er heen, verlangend naar «te gnwwte benauwde zaal waar ae konden gaan zitten en het duizelige hoofd op de handen konden laten steunen. Niemand keek om naar het kale plein, naar' de hemel met het schelle zonlicht en de vette paardebloemen naar de hel gele muren van de reusachtige stenen barakken met de 'alloze bruin geverfde metalen luiken voor de dode venstergaten. Toen Axel een ogenblik uitgeput tegen de deurpost leunde, fluisterde een stem vlak bij zijn oor: „Dat hebben we weer achter de rug., je moet uitkijken, anders brengen ze je daarheen”. Het was de oude. Hij wees met zijn hoofd naar het smalle doorkijkje tussen twee gebouwen, dat uitzicht gaf op en stuk muur met daarachter een groene heuvel. „Zou wel heel makkelijk voor hen zijn”, fluisterde hij. „Allemaal tegelijk... ik heb er al heel wat naar toe zien gaan, heel wat, geloof me. Wanneer het met mij zover is, wilt u er dan altublieft op letten dat ze geen chloor gebruiken. Ik vindt dat zo’n nare lucht... geen chloor alstublieft ” De adem van de oude rook bedorven. Axel huiverde. Met grote inspanning maakte hij zich vrij van de deurpost en struikelde naar de trap. De kleine Bastian, die katholiek was, drong als eerste inde leegte rond Axel en Hannes door. Hij was lid van de christelijke jeugdbeweging. De katholieken van de zaal verzamelden zich om hem en wezen hem aan om eens inde maand' ’n godsdienstoefening te houden. Eerst . verzette Bastian zich, geschrokken van het voorstel. Toen zijn vrienden bleven aandringen, vroeg hij bedenktijd. Verscheidene nachten zag Axel, die vlak bij hem zijn brits had, hem bij een van de geblindeerde ramen staan, het magere kale hoofd tegen de muur geleund, zijn handen om de tralies geslagen. Op een zondag verklaarde Bastian zich bereid aan het verzoek gevolg te geven. Schijnbaar heel toevallig liep hij langs Axel en vroeg: „Ga je mee?” > „Nee, vriendje” „Waarom niet?” „Ik veronderstel dat je weet....” Bastian glimlachte. (Wordt vervolgd) --- Per vergissing de stoel van de directeur geverfd Limburgsch Journaal EEN JONGEMAN uit Nuth heeft een uitstekende vertegenwoordiging vaneen verffabriek, welke een verfsoort inde handel brengt die zonder grondverf gebruikt kan worden. Hij reist daarmee door het gehele land en geeft overal demonstraties, waarna deze verfsoort vlot verkocht wordt. Het gaat hem goed. En hij zou geen enkele reden tot klagen hebben, als hij niet af en toe sukkelde met zijn maag. Dat was onlangs, toen zijn vriend Riek hem kwam opzoeken, ook weer het geval. De verf-verkopende jonkman uit Nuth moest het bed houden en klaagde bitter zijn nood. Hij had afgesproken, dat hij twee dagen later bij een grote firma te Rotterdam een demonstratie met zijn verf zou geven. Als deze demonstratie een succes werd en daar twijfelde hij niet aan wachtte hem een flinke order, waaraan hij een behoorlijk bedrag kon verdienen, want inde cantine van het Rotterdamse bedrijf moesten vierhonderd stoelen worden geverfd. Er was echter geen denken aan, dat hij overmorgen weer op de been zou zijn. En als hij niet persoonlijk naar Rotterdam ging, was het wel zo goed als zeker dat de order aan een concurrent zou worden gegeven. Vriend Riek toonde oprecht medeleven. En terwijl ze nog over het buitenkansje, dat een mislukking dreigde te worden, aan het praten waren, viel hem een reddende gedachte in. „Waarom zou ik niet in jou plaats gaan?”, stelde hij zijn zieke vriend voor. „Ik heb er de tijd voor en ik ken de verf, welke jij verkoopt, door en door want ik gebruik haar regelmatig. Bovendien kan ik het verhaaltje, dat je bij dergelijke gelegenheden afsteekt, langzamerhand dromen. Ik vertel er openhartig’ dat je ziek bent dat overkomt de beste en ik geef mij als assistent-vertegenwoordiger uit, die de „grote baas” vervangt”. Het voorstel werd dankbaar aanvaard. EN ZO reisde Riek twee dagen later naar Rotterdam en meldde zich op het afgesproken uur op het kantoor van de firma in kwestie. Hij werd het eerst ontvangen door een kantoorjuffrouw van twintig lentes of daaromtrent, hoogblond en hups, die zijn zuidelijk bloed in heftige beroering bracht, want zij was zonder de minste twijfel hartveroverend. De juffrouw vertelde hem met een liefelijke tandpasta- glimlach, dat zij van zijn komst wist en dat de chef hem verwachtte. En zij. loodste de pseudo vertegenwoordiger uit Nuth, terwijl zij hippetrip- pend en heupwiegend voor hem uit liep, het privékantoor van de chef binnen. „Ach is U daar?”, sprak deze halfgod uit het bedrijf der Rotterdamse firma met minzame welwillendheid. „U is prachtig op tijd. Gelukkig, gelukkig, want ik heb haast. Ik moet met de directeur naar een conferentie. Als U deze deur uit gaat, komt U ineen gang. Daar moet U de deur aan uw rechterhand nemen. In dat vertrek staat de stoel, die U moet verven. Over een uur ben ik terug. Is de verf inderdaad wat U ervan verteld hebt, dan krijgt U de order” En weg was deze chef, die blijkbaar tot de kleine kring der leidinggevende kopstukken behoorde, die het werkelijk druk hebben. Riek deed, wat hem gezegd was. Hij zocht achter de deur de hem aangewezen gang. Daar waren rechts echter in plaats van één drie deuren. Er was niemand te zien, die hem inlichtingen kon geven en terug lopen naar het grote kantoor en daar navraag doen vond hij kinderachtig en een pientere vertegenwoordiger, die aan minder dan een half woord genoeg moet hebben, onwaardig. Dus opende hij welgemoed de eerste deur rechts en staarde min of meer verbluft, van de drempel af inde kamer daar voor hem. Het was een sjiek kantoor, met een dik (al dan niet perzisch) tapijt en een rijk bewerkt schrijfbureau. Ongetwijfeld de werkkamer vaneen „big boss”. En in het vertrek stond inderdaad een stoel, een bureaustoel van blank eiken. Omdat deze stoel zich niet op de plaats vóór het schrijfbureau waar hij thuis hoorde bevond, maar uitnodigend midden op ’t pralende vloerkleed was geplaatst ver- onderstelde Riek met zonnig optimisme, dat dit dus tóch het bewuste „proefkonijn” was. Hij is een proper en nauwgezet man. Hij zocht in het kantoor naarstig enkele papieren, die hij als onderleggers kon gebruiken om het karpet niet vuil te maken, haalde de pot met proefverf en de meegebrachte verfkwast te voorschijn en voerde vlot en vaardig de opdracht uit. MET VOLDOENING bekeek Riek een uurtje later het werk zijner handen. De stoel was van blank eiken goudglanzend bruin geworden. Een juweel vaneen kleur en een juweel vaneen verf! Men zou zonder twijfel meer dan tevreden zijn. De orderwas binnen, zo zeker als een huis. Maar even later was Riek daar toch veel minder zeker van. De dot vaneen kantoorjuffrouw verkeerde ineen verontrustende paniekstemming, toen de pseudo-vertegenwoordiger haar, bij afwezigheid van de chef, opgewekt kwam vertellen, dat hij zijn opdracht had uitgevoerd en haar met trots de geverfde stoel toonde. Want het bleek de privé-stoel uit het privékantoor van de eigenaar van het bedrijf te zijn. En het was allerminst de bedoeling geweest deze te verven stel je voor! Het meisje wilde opgewonden weten, of de bezoeker uit Nuth gek of kinds was? De demonstratiestoel stond '•in het vertrek er naast. Waarom was hij niet komen vragen, toen hij niet zeker wist wat hij verven moest? Tamme idioot Als. dadelijk de chef terug kwam, zou hij buiten de deur worden geschopt. En op dat ogenblik kwam de chef terug. Maar gelukkig niet alleen. Hij had het eigenlijke slachtoffer van deze vergissing, de directeur, bij zich. En deze bleek een man – met eén opwekkend gevoel voor humor te zijn. Hij bulderde van plezier, toen hij goed en wel begreep wat er gebeurd was. En hij vond de nieuwe kleur van zijn persoonlijke werkstoel zo aantrekkelijk, dat hij zonder meerde in het uitzicht gestelde order goedkeurde. „Wat een mop wat een mop,” hikte hij, nog steeds, toen hij zich eindelijk inde afzondering van zijn werkkamer terug trok. Een dol gelukkige Riek heeft uit eigen zak de chef-de-bureau en de hupse juffrouw een feestelijk etentje aangeboden, om gezamenlijk van de schrik te bekomen. Maar het was hem allereerst om de juffrouw te doen. En hij schijnt nog succes te hebben ook. Hij reist de laatste tijd herhaaldelijk naar Rotterdam, hoewel hij er zakelijk niets te maken heeft. JOURNALIST --- Grote „Braderie” op het Vrijthof MAASTRICHT, 21 aprü (Eigen red.) De tentoonstellingsstichting „Gouden Ster” van de Maastrichtse Middenstand zal op 12, 13 en 14 augustus a.s. op het Vrijthof een grote Braderie organiseren, die gepaard gaat met een Shetlandshow. Er worden bij die gelegenheid vierhonderd meter winkel tentjes opgeslagen terwijl de win. keliers een aantrekkelijke zegel-verkoopactie op touw zullen zetten. Er is een show met 50 Shetlandponnies, opgeluisterd dooreen Shetland-gravin ineen gouden koets. --- Kleurig gesprek over bundel gedichten van Felix Rutten HEERLEN, 21 april (Eig. red.). De bekende schrijver van humoristisch proza, Godfried Bomans, heeft inde AVRO-studio een ontmoeting gehad met de violist Ondracek, die trouwe bezoekers van de L.5.0.-concerten zullen kennen uit de jaren dat hij aan het L.S.O. was verbonden. Thans is hij verbonden aan het Radio Philharmonisch Orkest. Hoe tijdens deze ontmoeting Limburg en speciaal de verzenbundel „Limburgzingt” van Felix Rutten ter sprake kwam, leest u uit dit fragment van een brief, die Bomans stuurde aan zijn vriend Felix Rutten in Rome om hem te bedanken voor de verzenbundel: „Dierbare Faun! Gisteren was ik op de AVRO te Hilversum om mijn afscheidswoord te spreken voor de luisteraars na mijn 75ste mijmering en zat na afloop uitgeput inde cantine, recht tegenover een Tsjechische violist, die uitstekend Limburgs sprak, of althans Maastrichts: want hij had 40 jaar daar gewoond. Hij heet Fr. – Ondracek. Hij vond het koud en ongezellig boven de grote rivieren en sprak met weemoed over de warmte van het zuiden. Daar woonden nog mensen, zei hij, en daar kwamen ook de werkelijke dichters- vandaan. En opeens haalt hij jouw laatste boek te voorschijn en zegt: ik zal u eens laten horen, meneer, hoe dat bij ons klinkt. En daar begint hij jouw verzen voor te lezen met een gloed en liefde, die al de regels, die ik toch zelf gelezen had, een nieuwe en onvermoede glans gaf. Hij was verrukt toen ik je bleek te kennen, en toen ik daaraan toevoegde dat ik een van je beste vrienden was, mocht ik geen cent meer betalen en rekende hij ook de maaltijd af, die ik vóór deze merkwaardige ontmoeting al gegeten had. Ik vind dit voorval te aardig om het je niet direkt te schrijven en ik heb terstond zijn naam genoteerd. Je moet toch weten hoezeer je, zonder het te weten, een hart geraakt hebt. Ik voeg hieraan toe dat ik ook zelf van je Sittardse verzen zeer genoten heb. Je hebt mij met die toezending een „bene enorme” gedaan. Heb het goed, lieve vriend ” GODFRIED BOMANS --- Onder kennissen gedistribueerd Boete na spelen in de Duitse „Lotto” HEERLEN, 21 april (eig. red) De heren U, P en H. nit Schaesberg, stonden maandagmorgen voor de Heeriense kantonrechter omdat zij formulieren van de Duitse „Lotto” in voorraad zouden hebben gehad en aan anderen hadden doorgegeven. De heer IJ. verklaarde ze alleen onder vrienden, buren en kennissen te hebben gedistribueerd. Er waren. alleen maar kleine prijsjes van 4 en 5 mark uit de bus gekomen. De Officier van Justitie, mr. Bonsel, achtte het bewijs in alle drie de zaken, welke als één geheel behandeld werden, bewezen en vroeg een boete van 40 gulden en in beslagneming van alle gevonden bescheiden. De uitspraak luidde 25 gld. voor ieder der verdachten en de geëiste in beslagneming. Een buschauffeur die de maximumsnelheid voorschriften had overschreden hoorde zich tot ƒ 20 veroordelen. En B. en M. die te Welten op ongeoorloofde wijze naar wild zochten (zij hadden weliswaar een vergunning, doch die werd door de Hoge Raad niet voldoende geacht) kregen na een zware eis van ƒ 100, of 20 dagen en in beslagneming van het gebruikte materiaal ieder ƒ 25 opgelegd, terwijl dein beslag genomen vangbuidels werden verbeurd verklaard. De caféhouder K, te Heerlerbaan die in zijn kelder een fles sterke drank had, terwijl hij alleen verlof A. bezat, werd van het hem ten laste gelegde vrijgesproken, nadat- de zaken uit de doeken waren gedaan. De voorzitter vaneen kegelclub had de fles, naar hijzelf kwam verklaren, bij K. inde kelder achter gelaten. Ze was bestemd voor een prijs bij het kegelen. Alhoewel de officier een eis stelde, van ƒ 30 of 10 dagen werd de verdachte na een pleidooi van zijn verdediger vrijgesproken. --- Hotel „Op den Dries” te Slenaken wordt geopend MAASTRICHT, 21 april. (Eigen red.) Donderdag 24 april om elf uur wordt te Slenaken het nieuwe hotel-restaurant „Op den Dries” geopend. Exploitant is de heer J. L. Asman. Het hotel-restaurant is gelegen in het gehucht Heyenrath, op de hoge heuvelrand boven Slenaken en biedt een prachtig vergezicht tot diep in België. Het is gebouwd naar ontwerp van architect Pluymen te Maastricht. --- Mozaïek Naar België TWEE ZUID-LIMBURGSE korps an hebben excursies naar België voor de boeg. De fanfare St. Caecilia uit Hulsberg zal op 5 juni a.s. (Sacramentsdag) van 2 tot 3 uur een concert geven op de Expo te Brussel. De kon. Harmonie „Aurora” uit Grevenbicht is uitgenodigd voor deelnam aan een folkloristische optocht, welke op zondag 11 mei gehouden wordt te Marchiennes au Pont. --- 17 tegen 13 VOOR DE raadsverkiezingen inde Noord-Limburgse gemeente Bergen zijn niet minder dan zeventien kandidatenlijsten ingediend, waarop de namen van zestig kandidaten staan. Dit zestigtal zal slag moeten leveren om het bezit van dertien raadszetels! --- Wordt koning keizer? HET JAARLIJKS koningsvogelschieten zondag 27 april a.s. te Mecheterij „St. Sebastianus” te Mechelen wordt met spanning tegemoet gezien. Indien de tegenwoordige koning, de heer H. Meertens, er in slaagt de vogel opnieuw af te schieten, gelukt hem dit voor het derde opeenvolgende jaar en wordt hij keizer. --- Hersenschudding DE bromfietser J. L. uit Wijlré reed op de rijksweg te Gnlpen tegen het openstaande portier vaneen bestelauto op. Hij viel en kreeg een hersenschudding. --- Naar Duitsland DE PHILHARMONIE van Sittard zal op 3 en 4 mei met haar drumband het grote internationale „Reiterfest” opluisteren, dat dan gehouden wordt te Monchen-Gladbach, Zii werd ook uitgenodigd om in deze stad een concert te geven op 1 mei. Daar die dag in ons land een werkdag is, kon de Phil aan dit verzoek echter geen gevolg geven. --- Voor de Regionale DE FANFARE „St. Caecilia” uit Hulsberg concerteert onder leiding van directeur M. Ruyters op vrijdag 7 mei a.s. voor de Regionale Omroep Zuid. De opnamen voor dit radioconcert worden donderdag 1 mei in het patronaat te Hulsberg gemaakt. --- Zilveren feest HET FElT.dat de Missiezusters van St. Petrus Claver zich vijfentwintig jaar geleden te Maastricht vestigden, wordt zondag 27 april gevierd met een pontificale hoogmis, welke om 10 uur inde St. Servaaskerk door mgr Paulissen wordt opgedragen. Van 12 tot 1 uur is er in het klooster der zusters receptie. Een plaatselijk huldigingdcomité biedt als feestgeschenk een gift aan. --- Limburgs-Duitse zanguitvoering te Herzogenrath EYGELSHOVEN, 21 april. (eig. ber.) Het gemengd koor ~St. Jozef” uit Eygelshoven en het kleinkoor Haanrade geven op zondag 18 mei, samen met de Mannergesangverein 1856 uit Herzogenrath een concert in het' Albert-Steinerhaus te Herzogenrath. Tijdens deze uitvoering zullen in totaal 22 koorwerken ten gehore worden gebracht. De deelnemende koren zullen zowel klassieke, poly fonische en romantische zang. als opera, en operete-fragmenten laten horen. Door het St. Jozefkoor zijn o.m. in studie genomen de Finale van de 2de Akte uit de opera „Die Macht des Schicksals” van Verdi en de Finale van de 2de Akte uit de operette „Die Fledermaus” van J. strauss. Het Kleinkoor Haanrade heeft o.a. in studie: „Du bist die Ruh” van Fr. Schubert ineen koorbewerking van de hedendaagse Duitse componüst Rudolf Desch. Het concert zal onder leiding staan van dir. Jet Brull uit Eygelshoven. terwijl de pianobegeleiding wordt verzorgd door mej. Thea Scheren. --- Advertentie (Advertentie) ~ •• • • . ........é-v;.. • =•' • 'V •. • • ■ ■? • • . AMSTLEVEN levensverzekering --- Advertentie (Advertentie) Lak ’t zelf met NEBÖ-MEX Transparante kleur lak ceta-Bever ---