Complicaties rond organisatie vaneen staking Loonsverhoging Franse mijnwerkers is onwaarschijnlijk Gevolg van syndicale maar ook politieke verwikkelingen (Vsm oe*e Parfjse redactie) PARIJS, april Ruim 300 000 Franse mijnwerkers hebben op 12 april voor de duur van 24 uren gestaakt: de arbeiders der kolenmijnen, der ijzermijnen, der leisteenmijnen en die der zoutmijnen. De mijnwerkers legden het werk neer om de autoriteiten duidelijk te maken dat het hun menens is, als zij hogere lonen en pensioenen eisen. Toen de staking van zaterdag niets opleverde, zouden de mijnwerkers vanaf 21 april voor onbepaalde tijd ’t werk neerleggen. De diepere oorzaken van deze stakingsbeweging zijn gelegen inde achterstand die de mijnwerkers geleidelijk aan gekregen hebben ten aanzien van bijv. de metaalbewerkers, en dit alles wordt uiteraard geaccentueerd door de stijgende kosten van levensonderhoud. Alleen de inmiddels gekomen kabinetscrisis heeft de staking van maandag kunnen verhinderen: het leek de vakbonden „nutteloos” nu ’t werk neer te leggen! Dat wordt nu uitgesteld voor de volgende regering Het laatste trimester van 1957 bedroegen de gemiddelde nominale lonen der bovengrondse mijnwerkers 1.609 francs per dag; die der ondergronders 2.109 francs per dag. Daarbij moet men echter 200 francs productiepremie teilen. Dientengevolge verdienen de meeste ondergrondse mijnwerkers in Frankrijk ongeveer 55.000 francs per maand. Daarnaast verdienen tal van metaalbewerkers 50 pCt méér en het is geenszins een zeldzaamheid, dat gespecialiseerde metaalbewerkers 100.000 tot 110.000 francs per maand trekken. Hierbij dient opgemerkt te worden, dat de lonen inde ijzermijnen veel hoger liggen dan inde steenkoolmijnen; zeer vele ondergronders inde ijzermijnen brengen het tot 100.000 francs per maand. Twaalf jaren geleden behoorden de Franse mijnwerkers tot de geprivilegieerden onde de Franse arbeidersstand. Sedertdien echter zijnde verhogingen inde nationale bedrijven (waaronder de kolenmijnen horen) steeds bij die der privè-industrie ten achter gebleven, hetgeen ook zijn weerslag op de pensioenregeling gehad heeft. Thans is de situatie zo, dat een mijnwerker na dertig dienstjaren slechts een jaarpensioen van 246.000 francs, of 20.000 francs per maand haalt. --- VERDERE EISEN De vakverbonden eisen voorts dat het .fonds van drie miljard francs, dat inde loop van 1957 aangekweekt werd door het opvoeren van de produktie (een direct gevolg van de besparingen inde exploitatiekosten) nu zoals toegezegd was inderdaad onder de mijnwerkers verdeeld wordt. De verdeling van dit fonds zou voor elke mijnwerker neerkomen op en premie van 10.000 francs De minister van financiën is daar echter scherp tegen gekant. De verdeling van dit fonds van drie miljard francs was overigens al het probleem, dat het meedoen van diverse mijnwerkers aan de algemene staking van 1 april veroorzaakte. Terzijde moge opgemerkt worden dat dit fonds aangekweekt werd om de mijnwerkers een premie te geven voor het opvoeren van de produktie, die in 1957 per ondergrondse mijnwerker en per dag 1700 kilo kolen bedroeg tegen 949 kilo tien jaren tevoren. Een merkwaardigheid inzake de waarschuwingsstaking van zaterdag 12 april is gelegen in het feit, dat de staking georganiseerd werd door de katholieke Franse mijnwerkersbond, waarbij de socialistische bond zich aansloot en waar de communistische bond schoorvoetend achteraan kwam. Dit feit is belangwekkend, speciaal aangezien in het buitenland wel eens de mening bestaat, dat nagenoeg alle Franse stakingen van communistische oorsprong zjjn. De communistische bond (CGT) was de enige, die voor 1 april een stakingsbevel had uitgevaardigd met als inzet de verdeling van meergenoemd premiefonds. Doordat de beide andere bonden niet solidair waren met de CGT, was de mijnstaking van 1 april allerminst totaal. Die van 12 april daarentegen wel, hetgeen bewast, dat ook in het mijnbedrijf slechts een doeltreffende actie der arbeiders mogelijk is, indien de drie bonden samen een stakingsorder uitvaardigen. --- RIVALITEIT VAN VAKBONDEN De stakingsactie in het Franse mijnbedrijf heeft nu ook een syndicalistische inslag gekregen door de rivaliteit der drie vakverbonden onderling. De katholieke Franse mijnwerkersbond telt het geringste aantal leden, maar deze bond streeft nu met een goede kans op succes naar de tweede plaats, die wordt bezet door de socialistische bond. Daarbij beschikt de katholieke mijnwerkersbond overeen niet onaanzienlijke troef: de bond heeft sedert enkele jaren een stakingskas aangekweekt, die thans goed voorzien is, aangezien er vrijwel nimmer uit geput is. In geval het nu 21 april tot een mijnstaking van onbeperkte duur komt, neemt de katholieke mijnwerkersbond een veel gunstiger positie in dan de beide andere bonden. De katholieke bond kan dus dan het been stijfhouden, kan tonen, dat zijn leden beter „geholpen” worden dan die van de socialistische en communistische bonden doordat de aanhangers van de katholieke bond stakingsgeld trekken en voorts kan deze bond zich dan opwerken als kampioen van de mijnwerkersbelangen. De beide andere vakverbonden moeten dan wel min of meer meedoen, willen zij niet ernstig in verlegenheid gebracht worden. --- COMMUNISTEN TERUGHOUDEND De communistische mijnwerkersbond is nu zeer terughoudend en voelde bitter weinig voor de staking van onbepaalde duur, die 21 april had moeten beginnen. Zonder medewerking van de communisten is een doeltreffende staking echter niet .mogelijk, want de katholieke bond kan zich niet permitteren een stakingsorder uitte vaardigen als de beide andere bonden niet meedoen: de staking zou dan „verlopen”, de katholieke bond zou zijn stakingsfonds uitputten, bij gebrek aan medewerking der andere bonden geen succes behalen en bij een volgende staking zwakker staan dan de andere vakverbonden doordat het stakingsfonds verkwist zou zijn. De regering baseerde haar weigering om de mijnwerkerslonen en pensioenen te verhogen dan ook goeddeels op haar verwachting, dat het toch niet tot een eensgezinde actie van de drie mjjnwerkersbonden kan komen. De katholieke en de socialistische mjjnwerkersbond konden dus practisch hun stakingsbevel voor 21 april niet intrekken, omdat zji dan gevaar lopen niet alleen een enorm prestige-verlies te lijden, maar vooral doordat zfl dan hun leden de indruk geven dat hun werkelijke belangen aan de syndicale rivaliteiten opgeofferd worden. Voor hen is de regeringscrisis dus erg te pas gekomen! --- STAKING ONZEKER Dit alles maakt het onzeker of de staking inde voorgenomen vorm in de toekomst kan ingaan. ’t Probleem is daarmede echter niet uitgeput: nu de mijnwerkers maandag niet staakten, zullen zij het zeker later doen als de practisch onvermijdelijke stakingen der publieke diensten weer uitbreken zullen. Geen enkele regering kan zich permitteren aan de druk der mijnwerkersbonden toe te geven en de lonen te verhogen zonder aan de ene zijde een enorme golf van looneisen inden lande te ontketenen en aan de andere kant aan de vooravond van het van kracht worden van de Euromarkt de kolenprijzen gevaarlijk te verhogen en Frankrijk ineen benadeelde positie op de markt te brengen. De kwestie der mijnwerkersstaking is een (helaas) typisch Frans probleem van het ogenblik: de momentele toestand kan niet blijven duren, maar geen mens weet of durft de maatregelen te nemen om de vicieuse cirkel te doorbreken. --- Volleybal afd. Heerlen Vagh speelde tegen N.Y.C. gelijk HEERLEN, 21 april (eig. eorr.) De laatste wedstrijd inde volleybaieompetitie in afd. Heerlen is gespeeld. Deze ging inde damesklasse tussen Kajnpioene xV.V-C. en het op de tweede plaats zetelende Vagh. Het werd de beste wedstrijd in dit seizoen die we bij de dames zagen. N.V.C. wilde natuurlijk ongeslagen blijven en vocht daarom voor de overwinning, temeer daar alle eerder gespeelde thuiswedstrijden een 4-0 zege opleverden. Vagh stelde vanzelfsprekend alles ln het werk om de kampioenen te verslaan, zodat belde teams hnn uiterste best deden zo goed mogelijk voor de dag te komen. Hierbij viel ons op, dat N.V.C. de betere ploeg was. Zij demonstreerden een betere techniek en waren aanvallend veel sterker dan de Heerlense meisjes. Hier staat tegenover dat Vagh een fantastische verdediging bezat. De haast ongelooflijkste ballen werden zonder schijnbaar veel moeite opgehaald en geretourneerd, waar N.V.C. niet op rekende en dus kostbare fouten maakte. Vanwege de prachtige verdediging heeft Vagh zeer zeker een puntenverdeling verdiend. De eerste set was hoopvol begonnen voor N.V.C., want na een gelijkopgaand begin liepen zij langzaam uit. steeds de voorsprong opvoerend om tenslotte met 15-8 te zegevieren. Inde volgende sets was er vrijwel geen krachtsverschil meer. Vagh won de tweede en derde set met 15-11 en 16-14 en kwam dus met 2-1 voor te staan. Een overwinning voor hen zat er nog in. Inde vierde en laatste set hield Vagh lange tijd het initiatief. Steeds hadden zij kleine voorsprong. Eerst bij het 13e punt kon N.V.C. de stand op gelijke voet brengen., Zij namen daarna met 14-13 de leiding, die Vagh teniet deed (14-14). Het werd 15-14 voor N.V.C. en een achterin geplaatste bal van Annie Mulder bracht hen op 16-14, daarmee nog een draw behalend en tevens ongeslagen te blijven. De eindstand bij de dames luidt: NVC 12 10 20 41 41- 722 Vagh 12 6 5 1 32 32-16 17 Roda 12 6 3 3 29 29-19 15 MMS 125 1 6 21 21-27 11 St. Jan 124 2 6 20 20-28 10 Meteoor 122 55 19 19-29 9 Smash 212 00 12 6 6-42 0 --- Volleybal in de hoofdklasse Mavoc-N.Y.C. werd een enerverend duel HEERLEN, 21 april (Eig. corr ). N.V.C. heeft de achterstand op Helpoort niet kunnen inlopen, want de ontmoeting tegen Mavoc Werd met 3-1 verloren. Dit is echter een zeer eervolle nederlaag, de Maastrichtenaren hebben zich tot het uiterste moeten inspannen om de furieus strijdende NVC-ers te kunnen weerstaan. Hun sterkste wapen was ditmaal wel de verdediging, waarin de harde smashes van de Mavocaanvallers vaak opgevangen werden en geretourneerd, waardoor meestal fraaie ralleys ontstonden. Vooral Blomen was uitermate sterk in het achterveld. De beste speler bij NVC was ditmaal zonder twijfel v. Ophuizen, maar ook Nortier vestigde meermalen de aandacht op zich. Reeds direct na het eerste fluitsignaal trok NVC van leer, maar ook Mavoc liet zich niet onbetuigd, zodat men kon genieten vaneen goede en spannende wedstrijd. Na weinig krachtsverschil wisten de Maastrichtenaren deze set om te zetten ineen 15-13 zege. NVC gaf de moed niet op en nam inde tweede set meteen een voorsprong. Wel kwam Mavoc gelijk met hen, maar opnieuw kwam NVC aan de leiding om deze niet meer af te staan. Met 15-10 brachten zij de stand op 1-1. In de derde sèt gingen zij meteen door. Het werd 5-0 en 7-2 voor hen, maar daarna was het bijna alles Mavoc wat de klok sloeg. Met 15-11 werd het toen 2-1. Nu was het Mavoc dat de meeste punten scoorde inde laatste set in het begin. Een vrij grote opgelopen achterstand verhinderde NVC niet om nog terug te komen, maar verder dan 15-11 konden zij het niet brengen, waardoor de eindstand 3-1 werd voor Mavoc. Bij de dames veroverde Rapid Hc het kampioenschap dooreen draw tegen St. Pieter. Het heeft echter heel wat hoofdbrekens gekost, voordat de gecombineerden zover waren. Door de laatste set echter met groot verschil te winnen, konden zij uit deze maar matige ontmoeting een puntenverdeling overhouden. --- Bruidsklokken te Tilburg Nog een opname van het huwelijk van mr. P H. J. M. Houben, de ou»iste zoon van dr. Houben, Commissaris der Koningin in Limburg en Jkvr. Th. M. L. van Voorst tot Voorst, dat te Tilburg werd gesloten. De bruid wordt door haar vader mr. E. H. J. baron van Voorst tot Voorst, oud-bttrgemeester van Tilburg, de kerk binnengeleid. --- Grote stad blijkt véél gezonder dan platteland LONDEN, (Ass. Press). Wees maar dankbaar de eerstvolgende keer dat gti "» longen volzuigt met benzinedamp en rook uit fabrieksschoorstenen, uw leven waagt bij het oversteken ineen drukke straat of uw zenuwen voelt bezwijken na een zware dag achter uw oude werkbank. Want uw kansen om lang te leven zfln in het centrum vaneen stad héél wat beter dan op het platteland, waar stilte heerst en geen rumoer, waar de lucht zuiver is en goed en waar de mensen kalm huns weegs gaan inplaats van zich te verbijten in verkeersopstoppingen. De Parijzenaars zeggen, dat zij leven in dodelijk gevaar, veroorzaakt door smog (met rook vermengde mist), rook en taxichauffeurs, maarde Parijzenaars leven langer dan andere Fransen. De gezondste plaats in Japan is Tokio. Zelfs het aantal Harakirigevallen is er niet hoger dan het nationale gemiddelde. De gemiddelde mannelijke Argentijn leeft 58,9 en de vrouwelijke 66.1 jaar, maar inde stad Buenos Aires zijnde gemiddelden een paar jaar gunstiger. De stadsaanleg in West-Berlijn is zo goed, dat men er landelijke lucht inademt en van de stad Mexico zegt het Ministerie voor de Volksgezondheid „Er bestaan hier weinig spanningen en beslommeringen. Slechts enkele bankiers, gestudeerden, zakenlieden en politici leven inde spanning, die normaal is ineen grote stad. De overigen hier leven vreedzaam zonder grote problemen.” Calcutta is volgens sommigen het pesthol van Indië, maar als men het becijfert, is Calcutta niet dodelijker en waarschijnlijk niet eens even dodelijk als de rest van het land. --- DESKUNDIG RAPPORT Een New Yorks levensverzekeringswiskundige en statisticus zei op grond van ’n onderzoek in 10 van de verklaarde, dat er geen afdoend bewijs bestaat dat verontreiniging van de lucht in grote steden de dood verhaast. De tien steden, waar het onderzoek werd ingesteld, waren New York. Chicago, Los Angeles, Londen, Buenos Aires, de stad Mexico, Tokio, Parijs en Berlijn. Alleen Chicago rapporteerde onomwonden. dat de mensen op het land langer leven, maarde anderen deelden mee, dat de vermoe- --- STATISTIEKEN KUNNEN ALLES BEWIJZEN! grootste steden der wereld betreffende de vermoedelijke levensverwachting voor de mensen, de invloed van verontreiniging van de lucht en van maatregelen op het gebied van de volksgezondheid: .De theorie, dat het wonen inde grote stad het leven kan verkorten, kan b(j objectieve analyse geen stand houden” en een functionaris vaa du sted New Vork delijke levensverwachting voor hun mensen ofwel langer was dan die voor bewoners van het platteland als geheel, of aan deze gelijk. Enkele hielden een slag om de arm en rapporteerden, dat de cijfers steeds beter worden, maar altijd ten gunste van de stedelingen. --- MINDER GEVAAR Statistieken en cijfers hebben aangetoond, dat de levensverwachting inde V.S. als geheel 68,07 jaren bedroeg, in geheel Illinois 68.05, maar in Chicago alleen 66.42. De lagere levensstandaard van vele inwoners van Chicago is een van de voornaamste oorzaken, waardoor de mensen daar niet langer leven. Verwaarloosde ziekten, onjuiste voeding, brandgevaar .en het leven in achterbuurten verkorten de levens van inwoners van Chicago zowel als van andere stedelingen. Als het te Londen gaat misten. denk1 jong en oud dat de wereld vergaat. En daar lijkt het ook op. Maar Engelands levensverwachting van 67.58 jaar voor mannen en 73,05 voor vrouwen wordt door de Londenaars met verschillende maanden verbeterd. De oorzaken, waardoor Londenaars in het algemeen langer leven dan de mees'e andere Engelsen zijn dezelfde, die men in andere grote steden heeft gevonden: Betere voorzieningen voor de volksgezondheid, beter eten en water, steeds beter wordende levensomstandigheden. lagere kindersterfte, vooruitgang in het isoleren van lijders aan besmettelijke ziekten ondanks de bevolkinsdichtheid, hygiënische voorlichting en langzamer rijdende auto’s. Deze laatste oorzaak gaat op voor tientallen steden. De theorie is, dat auto’s inde steden langzamer rijden en daardoor minder dodelijke ongevallen veroorzaken dan de snelle wagens doen in voorstadstraten of op buitenwegen. --- HET HOFBAL IN BRUSSEL Boven: Prinses Irene, Prinses Beatrix en Prinses Birgitta van Zweden, gefotografeerd tijden® ’t holbal in- Brussel. Onder links: de Belgische koninklijke familie met de eregasten. H.K.H. Prinses Beatrix en H.K.H. Prinses Irene, bij de aanvang van het hofbal in Brussel gefotografeerd Onder rechts: ’n overzicht van de ~glazen zaal” in ’t paleis tijdens het hofbal. --- Politicus ook zonder portefeuille CHURCHILL voltooide zijn geschiedenis-meesterwerk Grootse visie op het gehele wereldgebeuren (Van onze redacteur te Londen) LONDEN, april. Als een Brits minister zijn portefeuille kwijtraakt, vindt hij meestal een toevlucht in het zakenleven. Churchill heeft zich echter nooit aan deze regel gehouden. Was hij geen lid van de regering, dan verscheen er weldra weer een boek van hem. Hij heeft bijna veertig titels op zijn naam. Weinig geschiedkundigen hebben meer geschreven dan hij. Zijn hoeken oehandelen de historie van Engeland van de oertijd tot na de tweede wereldoorlog. Geleerde assistenten hebben hem bijgestaan, maar zijn inzichten, stijl en karakter gaven de doorslag. Hij schreef en dikteerde miljoenen woorden, zonder vermoeid of vermoeiend te worden, zonder loze of geleerde stijfdeftigheid. met een superieure levensdrift en een allcs-overheersend besef van de tragiek en humor der geschiedenis welke naar zijn oordeel overwegend beïnvloed wordt door grote figuren waarvoor zijn eigen leiderschap tijdens de oorlog een nooit door de mensheid te vergeten bewijs is. Sir Winston Churchill is drieëntachtig jaar oud, nu het 4de deel verschenen is van zijn „Geschiedenis der Engels-sprekende volken”. Waar schijnlijk is dit het allerlaatste boek dat wij van hem te verwachten hadden. Het boeiende eerste deel verscheen twee jaar geleden, maar het werk was aangevangen inde jaren voor de tweede wereldoorlog, toen Churchill een portefeuilleloos lid van het Lagerhuis was. een veelzijdig ex-minister die commissariaten van bankinstellingen en andere bedrijven had kunnen waarnemen, maar inplaats daarvan zijn politieke machteloosheid verminderde door althans zoals voorheen invloed uitte oefenen als schrijver. --- WERELDOMSPANNEND Zijn historisch panorama had tot doel de Engels-sprekende volkeren te herinneren aan hun gemeenschappelijke geschiedenis. Maar voordat het tot publikatie kon komen, kreeg hij eindelijk opnieuw politieke macht Hij moest het vierdelige werk opzij leggen. Groot-Brittannië en de Gemenebest-landen en de Verenigde Staten van Amerika, de hel* macht en rijkdom en inspanning van de Engels-sprekende volken, stonden ten slotte tezamen tegenover de Nazis. zoals vooral Chnrehill dit had bepleit. „Half Amerikaan, maar helemaal Brit”, heeft Churchill zijn voornemen om alle Engels-sprekende volken de spiegel van hun geschiedenis voor te houden, pas in dit vierde deel inderdaad uitgevoerd. Zijn moeder was een Amerikaanse, en hij heeft een ontzaglijke belangstelling voor het negentiende-eeuwse Amerika waaruit zij voortkwam, speciaal voor de Burgeroorlog, de zegevierende strijd van Noord tegen Zuid, de oorlcg tegen de slavernij. Een kwart van het boek besteedt Churchill aan „eender edelste en minst te vermijden conflikten”, tot dan toe door de mensheid uitgevochten: deze broederoorlog die Goddank de Verenigde Staten niet voorgoed deed scheuren. Inde vorige delen van dit geschiedeniswerk had Churchill voornamelijk de politieke en militaire gebeurtenissen in Engeland in het vizier. Dit laatste boek behandelt de negentiende eeuw, van de slag bij Waterloo tot de Boerenoorlog. In deze periode werd Amerika „de Grote Republiek”, Canada werd plotseling een dominion. Australië en Nieuw-Zeeland kregen hun overheersend Brits- bevolking. De helft van het boek beschrijft de intwikkelingen in Noord-Amerika, verder zijn er hoofdstukken over de Commonwealth, lerland, de grote Britse politici, de Gouden Eeuw van de machtigste natie die de wereld tot dan toe had gekend. Koningin Victoria en haar gezin staan voorop de stofomslag. Het W'as haar R\jk, haar tijd, de eeuw van haar grote politici, mannen als Disraeli en Gladstone (deze laatste „door lange jaren wachten zeker van zichzelf”, hetgeen onvergefelijk ook van Churchill gezegd kan worden). --- GROTE VISIE Weer heeft Churchill aan de volken, de onderdanen, niet veel plaats gegeven. Deze critiek is op elk van de vier delen gemaakt. Ook hebben sommige recensenten weer opgemerkt dat het vooral een boek is voor jonge lezers. En bijna algemeen hebben de beide eerste delen hier meer lof gekregen dan het derde en het vierde. In driehonderd bladzijden de negentiende eeuw samen te vatten, is een opgave die geen ander groot auteur heeft aangepakt. Churchill concentreer' zijn materiaal meesterlijk. Vaak kiest hij prachtige details. Van een Amerikaans legeraanvoerder citeert hij (en hadden het niet zijn eigen woorden kunnen zijn?): „Het is maar goed dat een oorlog zo afschuwelijk is; we zouden er teveel op gesteld raken”. Eer. ander prachtig, citaat, de radikale raad die de Amerikaanse boeren eens kregen, een onvertaalbare zin: „Raise less corn and more Heil!” En tenslotte geeft Churchill een toespeling op een toekomstige Brits-Amerikaanse eenheid, als een half verhulde profetie nu zijn eigen aktieve politieke leven definitief voorbij is. Het boek is uitgegeven, evenals de drie vorige, door Cassell, en de ondertitel van dit laatste deel is: The Great Democracies. --- Advertentie (Ad^ertewoe) Lijders aan brandend maagzuur voelen zieh geen half mens. Komen geen eten zien – ia 't vooruitzicht vu zo’n uieuwo atnv&L Reunies herstellen prompt ’t even. wicht neutraliseren alle overtollig maagzuur ineen wip. Op ’t moment dat ge Rennies neemt en deze smelten op de tong, zakt de pijn, om na enkele minuten geheel te verdwijnen. Neem toch Rennies. Gemakkelijk in te nemen gewoon laten smelten op de tong. En hele. maal niet nèar om in te nemen. Integendeel: smakelijk èn onopval. lend ! ---