STRAF. Toen wë nog op de schoolbank®* zaten, Schreef onze goede ouderwetscho schoolmeester wel ’ns op ’t bord om paze caligrafische talenten gelegenheid te geven zich te ontplooien het schrijf-voorbeeld: ~Straf is ’n bitter geneesmiddel”. Misschien gebeurde 't wel met de zachtaardige bijbedoeling om ons met de waarheid der spreuk 'zóó vertrouwd te maken, dat ze ons, wanneer we 'n kastijding in 'den een of anderen vorm moesten ondergaan, ëenigen troost in ’t opstandige gemoed zou gieten. Maarde goede man vergat, dat wij hoegenaamd niet naar de genezing verlangden, dat wij van de straf 't bittere proefden zonder ons over hare geneeskracht te verheugen. En niemand zal zich hierover verbazen, als hij bedenkt, dat menschen, wier functie meebrengt, dat ze straffen moeten toedienen, opvoeders, rechters en overheden, dit gewoonlijk doen zonder dat ze enkel en alleen of zelfs inde eerste plaats genezing op 't oog hebben. Dit lijkt ’n heel brutale bewering en toch is ze leven waar als het met haar parallel loopende feit, dat straf gewoonlijk meer verbittering dan verbetering kweekt. Bij de opvoeding in huis wordt straf gewoonlijk verkeerd toegepast. Dat heeft fatale gevolgen voor ’t huisgezin en dus -ook voor de maatschappij; daarom mag 't wel ’ns fiksch onder de oogen gezien worden. Wat zou de maatschappij ’n ander aanzien hebben, als in elk huisgezin de ouders hun straffen altijd toedienden als ’n geneesmiddel, 'n Geneesmiddel, dit. zegt alles. Dus Inde eerste plaats geen straf, waar geen kwaad is. Gelukkig ’t gezin, waar de ouders nog iets van deze kinderlijke natuur hebben overgehouden, waar de vader nog van ganscher harte met de jongens kan ravotten, terwijl moeder er bij staat te lachen, dat haar de tranen over de wangen rollen. Daar kan ’t niet gebeuren, dat 'n kind beknord en bestraft wordt,, omdat ’t z’n jonge, levenslustige natuur in huis even loslaat, omdat ’t door de huiskamer heen dartelt en jubelt, of omdat ’t ’ns ’n guitenstreek uithaalt. Ik voel, dat menig huisvader en moeder hier tegen ’n debat-kriebeling te worstelen hebben zal: je kunt toch niet alles toelaten je kunt toch niet altijd in zoo’n gewoel en gejuich en geschetter zitten, je zoudt er hoofdpijn van oploopen. Ik begrijp deze ouders volkomen en ik volg hun wenschen-gang op m’n slofjes: in hun jeugd ’n vroolijk leventje van Uitgaan en partijtjes, in connectie komen met aardige jonge menschen, waarvan al gauw 'één de uitverkorene wordt, trouwen, ’n knus ingericht huisje, alles poëzie en dan nóg hoogere poëzie: ’n kindje; maar dan de poëzie in dalende lijn: ’n lange reeks kinderen; de lijn daalt tot aan 't proza. Wat ’n lakt; wie is tegen dit gekrioel, en getater en gekibbel opgewassen. Gelukkig dat er nog kindermeisjes zijn, die ’t heele stel kunnen meenemen, zooat mevrouw en meneer rustig in hun salon unnen zitten met hun krantje of met hun gasten. o n e\ enspad is wei bewandelbaar, maar 0 w f'o naar den hemel loopt 'n anderen kant Uit. Dg zorg voor de opvoeding berust bij de ( ouders en wie die zorg als ’n marteling yoelt, heeft ’n verkeerden levensstaat gekozen. Men kan de kinderen niet in vrijheid laten opgroeien, ze moeten al vroeg wennen aan eenige orde en gehoorzaamheid, maar dat wordt bereikt in huisgezinnen, waar. men rekening houdt met de kinderlijke natuur, Waar men niet meer verbiedt dan hoogst noodzakelijk is en waar dus zelden behoeft gestraft te worden. Straf 'n geneesmiddel flus met de grootste omzichtigheid toegepast. Hoe grof wordt hierop gezondigd. Als vader met zorg-plooien in ’t voorhoofd van ’t kantoor thuis komt bij vroolijk woelig kroost dan schieten de straffen met .de grilligheid van bliksem-flitsen tusschen de kinderen neer. Zoo'n ondoordachte straffen die meer verband hóuden met ’t humeur van .vader dan met den aard en de zwaarte van ’t vergrijp, hebben geen ander resultaat dan dat ze een kloof slaan tusschen hem en zijn kind, die al gauw niet meer te overbruggen 'a eri die de huiselijke opvoeding op ’n fiasco d°et uitloopen. Wi mooist m verbol°cnhoid straft, verwoest ’t hand vazT^-6r in n gezin te zien i9' den ondon» hefde en vertrouwen tusschen ,dercn- 11« toe), zoo onmisbaar visj.j.: '' * 'O t,, doen slagen. Oppertanf °U« zi^n tevreclen met ’n resulw eeen resultaat is. Elk vergrijp '+j r mlv S’eetraft en zie je wel wat prachtig succes : ’t kind. heeft iQ » _ , _ lieert Leeren gehoorzamen. Beste vader, uw succes is waardeloos. Uw kind gehoorzaamt uit vrees en zoo gauw die prikkel niet werkt is de gehoorzaamheid ook vervlogen. U moet niet flink straffen. U moet met liefde straffen. Uw kind moet aan heel uw optreden voelen, dat de straf U evenveel pijn doet als hem, het moet de straf voelen als 'n natuurlijk gevolg van ’t misdrijf en niet van uw verbolgenheid. Ook tooet niet elk vergrijp gestraft worden, maar straf moet altijd ’t uiterste middel zijn, dat Alleen wordt toegepast als ’t vaststaat dat falen. Het spreekt van zelf, dat in li'a van bovenstaande redenecringen to chamelijke straffen d.w.z., – dia bestaan in ’n pak slaag en meer van die mooie dingen, onvoorwaardelijk moeten worden afge keurd. Het ' ligt voor de hand, dat menigeen dit alles zal beschouwen ais theoretische bespie gelingcn, die inde praetijk geen. waarde hebben. Hot is zéker, dat kinderen soms met leelijko 'ondeugden kunnen behept zijn, waartegen met kracht moet. worden opgetredea, maar ’n opvoeder moet goed weten, dat dit ’n kracht moet zijn, die ergens anders schuilt dan inde vuist. Ën als ’n kind, dat vrat jaren begint te tellwti, ondeugden vertoont, dio men meent alleen met den stok te kunnen uitdrijven, dan zullen vader en moeder Keel dikwijls ’t.zelfverwijt niet kunnen ontgaan, dat de schuld bij hen ligt. Toen het kind nog heel jong was, toen zijn. gemoed nog gemakkelijk te plooien was, toen vertoonden die ondeugden zich reeds inden vorm van verkeerde neigingen, maar toen 'wérden ze door ’n ziekelijke liefde verontschuldigd en over 't hoofd gezien en er wordt vergeten, dat de opvoeding inde eerste levensjaren van zoo’n groot gewicht Is, dat ze over 't tijdelijk en eeuwig geluk van. ’t kind beslist. H. v- H. --- ONZE VIJFDE KINDERWEDSTRIJD. 25 Matadordoozen (eerste vervolg) zijn uitgeloofd. 4352 deelnemers. 3270 Hoede oplossingen. Was de dselhorairig aan de vier vorige kinderwedstrijden om de „Oolijke Acht’s geweldig te noemen; de ambitie voor een MATABOR-DOQS (Iste vervolg! te winnen belooft niet minder groot te worden, ofschoon voor pen der prijzen van de nieuwe reeks te veroveren van dc kinderen wat meer dan vroeger wordt gevergd. Reeds in ons nummer Van Woensdag 2-1 December JU hebben wij met eenige teekeningen aangegeven Wat er met de uitte loven MATADÖR-DOOZËN is te vervaardigen. Wij geven hieronder nog eenige voorbeelden om aan de kinderen te toonen wat een aardig, leerzaam en onderhoudend speelgoed er roet de MATADOJI zooat is samen te stellen* De oplossing van den vijfden rebus was: --- ’t Dagblad van Noordbrabant is ’t meest gelezen blad in (de provincie). Noordbrabant. Tal van alleraardigste teekeningen vergezelden de oplossingen. WIJ ZULLEN ZE HEDEN IN EEN DER FOTO-KASTJES VOOR ONS BUREAU NEERHANGEN om de kinderen en ook de ouders eens te laten zien hoe sommige kinderen hun best doen om een prijs machtig te worden. Met pen en teekenstift werd, zooals men zal zien, uitnemend gewerkt. Ook het dichterlijk talent werkte kranig, blijkens onderstaande voorbeelden, welke aantoonen dat er onder de kleine prijswinnende lezers van ons blad zijn, die uitstekend hun gedachten in vers-maat kunnen uiten. A.v. R te Breda zond een buitengewoon mooie teekening met het volgende gedichtjei waarin hij zich ontpopte al3 een poncurrent-in-spé. De rebus goed te radeiï Ach, dat valt nog al mee, Goed een teekening te maker! Beter dan elke abonné Lijkt mij minder kans van slagen. Als ik echter doe mijn best Dan krijg ik misschien de kans nog Yoor een prijsje uit de rest, Jfu, als dan 't geluk wil komen' Brengt een Matador voor mij. Raad eens wat ik dan ga maken' Aan ons huis een drukkerij ; Begin een drukkerij van kranten Advertentie's neem ik aan "Noem het „Dagblad van Noord'Brabant’’ 'T Is toch wel de beste naam. W. sj). te Ginneken had ook eens iets aparts en deed ons genoegen met het volgende vlotte gedichtje : Zeg toch niet, lieve vriendjes Dat het Dagblad u vergeet. ’t Heeft om U nog iets te geven Benigs guldens weer busteed. Mogelijk is ’t de laatste rebus,- Maar wij zijn er mee tevrêe. 't Is in ’t vele niet gelegen Komen er meer, dan valt ’t mee. P. Br, te Teieringen komt een complimentje toe voor zijn raak, yeel-zeggend rijmpje. Luisert maar Men rekent dat Uw blad ons steeds het nieuwste biedt, Maar, waarde Redacteur, nieuws brengt uw rebus niet, Een waarheid als een koe, die gij als Kerstgaaf schenkt, Is dat nu alles, waarmee gij Uw lezers thans bedenkt ? Het eenige dat mij troost, is dat ge ons ten pleiziere Uw rebusjo met eenige symbolen wilt versieren. Ik zie een band, die bindt de lezers aan Redactie, Een mes, dat schérpte duidt bij 't voeren van Uw actie. Een dienblad, een symbool van wat ge uw lezers biedt, Die men, als vrouw gebeeld, ook op de teek'mng ziet. Alleen bescheidenheid deedt U niet eerlijk zijn ; Het biad, dat Brabant dekt ,ls werk'lijk veel te klein.. N, van H* ie Breda imiteerde Vondel &ls VOigt; Voor eiken rang, voör eiken stand ls ’t Dagblad d’ aangewezen krant. Voor groot en klein is z'een attractie Ze blijit ook steeds in volle actie, Want wat er ook gebeurt in 't land, Leest men het eerst toch In uw krant. Ph. B. te Breda vroeg zich af : waaróm is ’t Dagblad van Noordbrabant het meest gelezen blad in Noordbrabant. Deze filosoof-in-den-dop kwam tot de volgende antwoorden t Omdat het in 't grootste aantal exemplaren verspreid wordt. Omdat ieder het gaarne leest. Omdat de prijs van het blad door elke beurste dragen is. Omdat de lectuur degelijk en voor niemand- aanstootelijk ia Omdat het dagelijks alle bijzonderheden zoowel van binnen- als buitenland vermeldt, o.a. Kamer-, Raad-, Voetbalverslagen, enz., enz. Omdat aan eiken zakenman een ruime gelegenheid wordt geboden yoor bet maken van reclame Omdat het blad alle goede eigenschappen bevat welke in dezen tijd door het publiek worden geëischt. En ten slotte: dat wij ’s Zondags door do rubriek „Kinderprijsvraag” 0p een aangename wijze worden bezig gehouden. w. T. te Wagenberg tokkelde het volgende, op haar diehterslier: Bijna is het Nieuwjaarsdag Daarom kom ik met een lach' II veel heil en zegen wenschen Dat de Lieve Heer U spaar En voor ramp en leed bewaar.- Ook hoop ik dat in Uw kolommen’ Nog zeer dikwijls mogen komen Veel prijsvragen; omdat ik dan Misschien een Matadortje winnen kan. BVI, en A. van T. to Breda rijmden als volgt: Het Dagblad uit dc Reigerstraat Weet met reclame maken werkelijk raad. Raadsels, rebussen en wat al niet meer, Brengen alle kringen yan Noordbrabant druk inde weer, Is het ’n wonder dan ook, zegt uw advertentiekrant. ’t Is ’t meest gelezen blad in Noordbrabant. A. SC. te Sprundel dichtte ons 't volgende vriendelijkheidje toe ; Zie hier de oplossing van Uwo prijsvraag Wat was die weer aardig verzonnen, Ik heb lang gezocht, doch dat doe ik graag Ik was er in tijds aan begonnen.. Hulde aan hem die ons zoo fijn Prijsvragen op kan geven, Hulde ao) hem, want hij mag er zijn Voor hora aen „Lang zal hij) Leven,»'’ Dat ieder zich dan abonneert Ik zou willen allo menschen, Ei| uw blad overal werd geëerd Dar zijn nu mijne wensche i. Aan al die vriendelijke kinderen, die zoo royaal waren met hun wenschen, een woordje van dank on compliment voor hun kranig werk. --- DE UITSLAG. Ditmaal werden 25 prijzen uitgeloofd onder de 3270 goede oplossers. DE VIJF-EN-T WINTIG gelukkige prijswin naars zijn genaamd ï 1. Piet Brantjes Ginnekenweg Teteringen 2. A. van Rijswijk Molenstraat Breda. 3. Walda Taabe Dorpsstraat Wagenberg. 4. Henri van Dun, Markt Kaatsheuvel* 5. M. v. Hussel Molenstraat Zunderh 6. Leo Oostvogels, Haagdijk Breda. 7. Marie Hopstaken Grintweg Etten.- 8. N. v, Ilaagen, Baronielaan Ginncken. 9. Jacq Spijk, Spoorstraat Breda. 10. Ilarriette en Annie yan Turnhout, Ginnekenweg Breda. 11. J. van den Winkel, Vlaszak Breda. 12. Mientje Takx, Grintweg Etten. 13. Lucy Guns, Visscherstraat Breda.. 14. Adrianus v. Dorst Kloosterstr. Breda,. 15. Joh. v.d. Kerkhof v. Meterenstr. Breda. 16. J. Schwithal Kolfbaanstr. Princenhag# 17. Adrianus Koenen Sprundel. 18. Willy Uijtendoom Baronielaan Gin» neken. 19. Jos van Vugt Molenstr. Zevenbergen* 20. Fransje van der Wild, Teteringen. 21. P. de Ridder Molenstr, Oudenboseh* , 22. Ph. Beks, Vredenburchstr. Breda. 23. Jan Vermolen Bavelschelaan Ginnekert 24 Jantje iyan Boxel, NoordhavenkanU Zevenbergen. 25. Jan Coolen Baronielaan Teteringen* Van MAANDAG 5 JANUARI af —echte# niet op Dinsdag 6 Januari van des na. middags één uur af kunnen de prijswin. naars hun prijzen afhaleu aan ons bureau* De kinderen van buiten de stad kunnen hun prijzen bekomen bij den bode yan on# blad. --- DE ZESDE REBUS. Wederom 25 Matadordoozen. WATER ALLES Men schrijve "de oplossing duidelijk op en melde op iteizelfde papier leesbar; voornaam, naam, straat en woonplaats. Zij, die hun oplossing aantrekkelijk maken met een gedichtje of tèekening komen voor een prijs eerder in aanmerking dan zij, die het maar bij een goede oplossing laten. De oplossingen van den zesden rebus moeten Dinsdag 6 Januari e.k, des avonds om 6 uur inde brievenbus aan ons bureau zijn (eerste vervolg), als prifë De zesde rebus luidt als volgt; gedeponeerd of bezorgd zijn bij dc plaatse* lijke boden van het Dagblad van Noordbrabant. Voor dezen zesden rebus loven wij, zoo al* gezegd, wederom uit; Vijf en twintig prijzen, bestaande uit dai nuttige, leerzame en hij alle kinderen, zonder onderscheii’, gewilde Matador-doozen, Zaterdag 10 Januari wordt de uitslag be« kend gemaakt. --- DE WIELER SPORT Naast de populaire voetbalsport welke m korten tijd de harten van duizenden w|st te veroveren en waaraan ook in ons blad de noodige aandacht werd geschonken, schijnt het ons toe dat langzaam maar zeker een tweede tak van sport bezig is zich te ontwikkelen, n.1. de rijwielsport. Wij voor ons hebben de meening lat de belangstelling zoowel bij deelnemers ais bij toeschouwers voor deze sport groeiende is en dat vooral wat Brabant betreft, de tijd niet ver moer af is dat men kan spreken van een wederopbloei dezer volkssport. Met opzet spreken wij van een wederopbloei omdat naar velen zich herinneren zullen enkele tientallen jaren geleden in Bra bant deze sport reeds werd gepropageerd en Breda zich zelfs verheugde in het bezit van een wielerbaan. Na een kentering in latere jaren, voor een voornaam gedeelte draagt de reeds genoemde voetbalsport daarvan de schuld, staan we thans voor het feit dat op vele kleine plaatsen in ons Zuiden wederom wedstrijdbanen zijn aangelegd, de «port in kwestie dus reeds vele aanhangers telt. Meermalen bereikte ons dan ook het verzoek in onze kolommen wat meer aandacht daaraan te .willen besteden. Wij achten den tijd daartoe thans gekomen en laten voor het overige, het woord aan onzen speciaal geëngageerden medewerker. i>oo r. --- VOORWOORD. Op het einde der vorige eeuw begon, de geweldige ontwikkeling van het verkeer wat vooral te danken was aan de snelle verbreiding en verbetering van de mechanische middelen van voortbeweging. Een steeds dich ter wordend net van verkeerslïjnen strekt zich thans over a’le be schaafde landen uit en bevordert de gelegen heid om zich snel van de eene plaats naar de andere te begeven. In de moderne straten eertijds alleen gebruikt voor het vervoer per diligence kan men thans op ieder oogenb’ik de meest uitgebreide middelen ter beschikking vinden om zich ergens heen te laten voeren, tijd en moeite sparend. Benzine, eièctriciteit on stoom gebruikt als voortdrijving der vervoer midde'en vergemakkelijken de voortbeweging welke voor de uitvinding en toepassing daarvan hoofdzakelijk geschiedde door den natuurlijken vorm: het loopen. In de toekomst voegt zich daarbij nog zeer zeker het vliegwezen. , De veronderstelling lijkt dan ook met gewaagd dat de oer-oude vow ■ het. loopen, levensgevaarlijke sport , gaat worden alleen bedreven f>door waaghalzen in de sportverenigingen. Bovendien gaat het zeer achterlijk lijken indien onze medemenschen, het loopen a's een hopeloos geval, beschouwend, gebruik gaan maken van tram, bus, auto, vïieg'nn'-hino enz, enz. Zoover zijn we nog niet, maarde offlcleeie bescherming van voetgangers »n onze wereldsteden duidt er reeds óp dat een zekere categorie van menschen bezig is uitte sterven, althans in gevaar verkeert, waarvoor nulp der overheid noodzakeilijk blijkt. Door de ontwikkeling van het stoomwezen krachtens de stalen monsters ons veilig tot in gletschergebieden van het hooggebergte, vóór dien slechts bereikbaar voor den onverschrokken bergbeklimmer; zij voerden ons over diepe afgronden en langs steile bergwanden, deze laatste zelfs dóorborend en snel en zéker voerend naar vreemde landen en verre streken, Van hoe groote waarde deze verkeersöntwikkelfng voor de beschaving ook moge zijn, vast staat dat zij bij den mensch een zekere tegenzin heeft opgewekt tot lichamelijke inspanning dóór waar gemak en voordeel lokte. Vooral dit laatste, want begin nu eens den scholier, den ambachtsman of zakenman te wijzen op den weldadigen invloed vaneen fiksche wandeling om zich naar de school, de werkplaats of het kantoor te begeven! Zelfs het kleinste schoolgaande kind wordt gewapend met een abonnementskaart Auto, bus, tram of trein brengen het in dezen tijd veiliger op de plaats van bestemming dan vroeger. Heeft men dus uiteen oogpunt van lichamelijke oefening do groote ontwikkeling van het mechanisch verkeersmiddel wol eens met leede oogen aangezien, niet vergeten mag worden dat de gelegenheid om daardoor snel en gomakkelijk schoon# landschappen en gezonde streken te bereiken een lichtpunt van groote beteekenis vormt. Voor alles moet opgemerkt worden dat in de bovengenoemde ontwikkelingsperiode tevens een verkeersmiddel werd geschapen dat om zoo te zeggen het sociale leven geheel heeft gewijzigd en den mensch in staat stelde zich snel langs gebaande en ook ongebaande wegen te verplaatsen. Dit verkeersmiddel is het rijwiel, de voor* looper van het motorrijwiel en de auto. Een engelsch zakenman terug vaneen reis in Amerika stelde vast dat er slechts één methode was om den mensch gelukkig te maken. Geef den mensch een auto, zeide hij, laat hem reizen en trekken langs vredige wegen, door mooie natuur. Het reizen naar vreemde streken en steden verruimt den blik, ontwikkelt hem en maakt hem tevreden ! Zóó was deze merkwaardige conclusie in het J aar 1924. Niets weerhoudt ons eebter om na 50-tal jaren inde plaats vaa de auto, het vliegmaehien te. stellen. Eri zóó veranderen met den tijd de adspirat-iea van den mensch, Wij Hollanders, meer bescheiden van aard en met vreemde streken en landen op nog geen dagreis van ons dierbare landje verwijderd, wij behoeven geen auto of vlieg* nmchien om ontwikkeling op to doen. Voor loopig doen wij het met een rijwiel, een vélo, een fiets, een kar, een wagen of hop men het ook noemen wil; even goed I ---