EEN KEGELAAR. Naar aanleiding van ons artikel „Frankrijk leert” bevat een liberaal blad (welks naam wij niet zullen noemen, omdat bet met gepasten eerbied ook onzen naarn verzwijgt) een merkwaardige beschouwing onder den titel „Oorzaak en gevolg.” Van den achteruitgang der bevolking in frankrijk, hadden wij gesproken. En als oorzaak daarvan gewezen op de vermindering van den invloed der katholieke Kerk. Zou men werkelijk denken vraagt het liberale blad, dat deze ook maar het minste te maken had met de ontvolking? Na zoo’n vraag, die een ontkenning is, 'denkt men het bewijs dier negatie te krijgen. Maar het tegenovergestelde gebeurt. „Indien”, lezen we, „de katholieke overheid haar zin zou krijgen, dan zou ongetwijfeld het „Gaat en vermenigvuldigt U!” ook in Frankrijk ruime toepassing vinden.’' Dat is juist, wat wtij beweren. Wij zouden ons waarschijnlijk wat anders hebben uitgedrukt, maar ten slotte toch niets anders hebben betoogd, dan dat de invloed der katholieke leer, zoo deze in Frankrijk Verder ging dan tegenwoordig, ontvolking zou kunnen voorkomen. Dus, zal men zeggen, zijn we het met de liberale krant volkomen eens. Ja, dat zou men inderdaad kunnen meenen. Maar het blad gaat dan aan ’t vragen of 3e toepassing van het „Gaat en vermenigvuldigt TJ” wel voordeel ig is voor de ekonomische verhoudingen. Dat is de vraag niek Daarover zou een apart artikel te schrijven zijn. De kwestie echter, waarover ’t hier gaat is, of de vermindering van den invloed der katholieke leer oorzaak is van den achteruitgang der bevolking. Ja, heeft het liberale blad gezegd, want, kreeg de katholieke Kerk haar zin, dan zou bei! „Gaat en vermenigvuldigt U” ook in Frankrijk ruime toepassing vinden, Neen, verklaart het blad echter enkele regels verder, „ieder volk ontwikkelt zich in de lijn, inde richting van zijn natuur en daarvan kan niets het afbrengen zelfs niet een kerkelijke machV’ X>at zijn toch wel hooge sprongen yan redeneerkunst. Het oogonblik zonde katholieke Kerk, had ze invloed in Frankrijk, het fransehe volk brengen tot vermenigvuldiging, het andere oogenblik kan diezelfde Kerk liegen de fransehe „natuur” niets. Wanneer moeten wij nu onzen liberalen Collega geiooveu, het cene cf het andere ? Laten v/e het andere oogenblik maar ’nr nemen en zien, hoever we daarmee komen. Niet heel ver. We raken al dadelijk .weer vast. Was ’tniet zoo : „elk volk ontwikkelt zich inde lijn, inde richting van zijn natuur”? Ja juist. En dan volgde erop: „daarvan (van die richting der natuur) kan niets het afbrengen.” Onthouden dus: niets kan een volk afbrengen van de lijn, waarin het door de natuur wordt geleid. Nu gaan we spreken over de misdadigheid der jeugd. Die is in Frankrijk inde laatste 15 jaren verdrievoudigd. Ook al ter oorzake der vermindering van den invloed der katholieke Kerk, meenden wij. Mis, het is de liberale krant weer, die ons op de vingers tikt. En nu vermoedt ge, dat de misdadigheid der jeugd ook zal verklaard worden door het voortleven langs de lijn, welke de natuur voor het fransche volk nu eenmaal heeft getrokken. Dat vermoedt ge, ja. Maar we zijn alweer een halve kolom verder in het ongenoemde liberale blad. En heel die natuur is alweer vergeten. Nu hebben het, op Marxistische manier, de „ekonomische veranderingen” gedaan. Men wete heil wel, leeraart met eenige plechtigheid het liberale blad, men wete het wel, „dat als het bepalende inde veranderingen der handelingen der menschen men steeds gevonden heeft... ma.terieele, inden regel economische veranderingen, waardoor het af- en toenemen van misdaden, zelfmoorden en huwelijken gebleken is afhankelijk te zijn van... de korenprijzen ! !’■ Knoop daar nu eens 'n touw aan vast. Eerst heet het, dat niets een mensch afbrengen kan van zijn natuur. Dan weer worden ’s menschen handelingen bepaald d00r... de korenprijzen. Terwijl inden beginne invloed is toegekend aan de leer der katholieke Kerk, als deze maar gevolgd wierd in Frankrijk. „Een kegelaar”, schreven wij boven dit artfikel. De schrijver in het liberale blad kegelt n.l. zelf zijn stellingen de een na de ander om. Eerst gooit da natuur den invloed van het „Gaat en vermenigvuldigt U” onderstboven en dan wordt de natuur weer omgekegeld door de korenprijzen. „Men zij voorzichtig met het nemen van conclusiëri”, zegt het liberale blad ten slotte. Inderdaad, voorzichtigheid is erg noodig. Niet alleen bij het nemen van oonclusiën, maar ook bij het opzetten van gewiclitigdoende stellingen. Oppassen moet men daarbij n.l. dat men, de eene stelling opzettend, daardoor de andere niet omverstoot. Misschien zal de liberale krant, die wij nogsteeds niet noemen, deze voorzichtigheid thans hebben geleerd. --- BUITENLAND FRANKRIJK. Als men dicht bij het vuur zit..... Toen meneer Mingasson tot liquidateur werd benoemd van de school Saint-Martial, dacht hij er dadelijk ook aan, de vriendjes te laten profiteeren van het buitenkansje Hij en de broeder-vrijmetselaar Couturier, een architect, spraken af, dat de laatste een uitgewerkt ontwerp zou maken vaneen straten aanleg door de tuinen van de school van welken aanleg tot dusver niemand de behoefte had gevoeld. Maar zoo’n ontwerp gaf aanleiding tot het indienen vaneen goede rekening. De rechtbank echter schrap te don post Couturier op de rekening van de liquidatie-, hoe mr. Mingasson ook pleitte voor zijn vriend. Van het gevraagde sommetje afzien deden de vrienden Mingasson en Couturier echter niet. Als de rechtbank dwars was, dan moest er maar wat anders op gevonden worden. Ze zochten en vonden, en Couturier heeft zijn 1500 franks opgestreken van het beken de milliard kerkegoed. Want toen het op veilen der school aankwam, smokkelde mr? Mingasson tusscheon de veilingsvoorwaarden fluks het beding dat do kooper dadelijk na den verkoop aan Couturier uitte betalen, had 1500 franks, verschuldigd voor de gemaakte plannen. De stad Limoges kocht het pand, en betaalde Couturier de verlangde som hit, maar natuurlijk was de koopsom zooveel te minder, nu op het pand de schuld van 1500 franks rustte. Zon wist mr. Mingasson zijn vriendjes profijten te bezorgen, een kunst waarin de Fransehe bewindsmannen het ver gebracht hebben. Zij leven hun natuur uit, zou het liberale blad, waarover het hoofdartikel spreekt, zeggen., --- MAROKKO. De gezanten. Moulai Haful en Abdel-Azis hebben beiden afgevaardigden te Parijs. Die van Moulaï Hafid heeten Vassicr een oud-officicr der fransehe rnanne, che na een avontuurlijk levende vertrouweling va den nieuwen Sultan is geworden. Verder zond Moulai Ilafid zijn secretaris Ben Abd Jellah en een italiaansch koopman, Borrino genaamd. Voor zijn vertrek naar Spanje hcefi. minister Pichon den heer Vassiei* ontvangen. Moulaï Hafid heeft door genoemde heeren laten verklaren, dat hij evenmin geld als soldaten noodig 'heeft en dat hij alle verdragen. ook dat van Algeciras, zal erkennen en alle tot aan zijne regeeringsaanvaarding gemaakte schulden overnemen. Meiï zijn broeder zal1 hij het wel klaar spelen. Moulaï Raiftd beschikt, volgens zijn zendelingen, over 5—6000 man geregelde, met Martini-geweren gewapende, infanteristen en 10.000 manschappen uit verschillende stammen bijeengebracht. Bovendien heeft hij voor Mogador 2000, voor Mazagan 2000 en voor CasaSlanca 25000 man liggen. EI Mokri, de afgezant van Abdel-Azis, die ook te Parijs vertoeft, doet intusschen alle moeite den toestand van zijn gebieder zoo rooskleurig mogelijb voor te stellen. Daar hij echter niet kan zeggen, dat zijn heer geld noch soldaten noodig heeft en hij ook geen enkele positieve waarborg kan geven voor het geld, dat wensebt te leenen, maakt hij heel wat minder indruk dan zijn concurrenten. Toch werd hij dezer dagen in het ministerie van buitenlandsche zaken ontvangen, waar hij een langdurig onderhoud had met den chef van het bureau voor marokkaansche aangelegenheden. --- Duitschland Het scheurt steeds verder. Von Bülow werkte voorheen met het Centrum en de Conservatieven (liberalen). Dat moest uit zijn. En zoo werd er een blok gevormd van conservatieven en radikuildn, waardoor het Centrum buiten de gemeenschap, kon worden gesloten. Dat blok werkt nog geen iaatr. En,— gelijk gezegd, het scheurde hl sinds lang. De scheuren worden zelfs met 'den dag dieper en breeder. Zoodat men reeds spreekt over de gevolgen vaneen uiteenspatten der blokpartijen. Niemand zal zich daarover verwonderen, als men ’ns hoort, hoo de beide partijen, de conservatieven en de radikalen elkander bejegenen. Er was dezer dagen een van dé conservatieven en daarop sprak de bekende Dr. Diederick Hahn van de blokpolitiek : ... „dat het bloc' een echtvereeniging is, waarin de conservatieven het mannelijke en de liberalen het vrouweliike deel vertegenwoordigen. De man echter, die niet na korten tijd zijn heerschappij in het huwelijk weet te doen zegevieren is een „Schlappmeier”, „En de conservatieven zouden de groot* ste ezels zijn, zoo zij ter liefde van het liberalisme het centrum aan den wand duwden. „Wij zuilen met het centrum gaan, als de gezonde nationale politiek het eischt!" De hoeren van de conservatieve groepen in Duitschland zeggen zoo nu en dan, met prijzenswaardige openhartigheid, wat van hen te wachten is. Niet waar? Doch de radikalen gooien even ver de conservatieven weg, vooral sinds Von i Bülow inden pruisischen Landdag het1 algemeen kiesrecht heeft afgewezen. Toch wenscht men nog geen breuk. Dm de gevolgen niet. Zoo schrijft de Voss Ztg. het . volgende : „Is liet uit met de „con&ervatief-liberale paring" dan kunnen alle wetsontwerpen en maatregelen terzijde gesteld worden, die als tegemoetkomingen aan de linkerzijde bedoeld zijn en uitgelegd moeten worden. Wel kan men vragen, of prins Bülow dan aan kan blijven. Wij zijn er zeker van, dat hij zijn ontslag zou nemen. Dat wenschen zijne tegenstanders, en deze wensch spreekt uit menigen uitroep van hen, die de betrekkingenvonhet blok willen opzeggen. Maar de burgerlinkerzijde heeft even weinig aanleiding, om aan prins Bulow hare overtuigingen ten offar te brengen, als noodeloos zijn val te bewerken. Zij zal om zijnentwille niet de krachtige «ding van het verlangen naar een afdoende kiesrechthervorming in Pruisen opgegeven, maar evenmin willekeurig een aanleiding zoeken, om de baan voor den komenden man vrij te maken, vermoedelvjk een ..krachtig man” naar den zin van üe conservatieven zou zijn. , . De Vossische besluit met ingespannen ver kiezings-arbeid en versterking van het aan tal mandaten aan te bevelen. Dan zal ook een leidend bewindsman, hij heette hoe hij wil er zich voor wachten, zn,k een onvoldoende verklaring te herhalen, als prins Bülow uit naam van de regeering Vrijdag heeft voorgelezen-’’ , . , D,us het blok in stand houden om v. | Bülow te handhaven, die anders dooreen I conservatief zou worden vervangen. --- Binnenland De Kabinetscrisis. Het Haagsche Correspondenüebureau „„.'«is verneemt men, dat mr. In zake de crisis , v^r^hillende Heemskerk het overleg met de verscnUienüe groepen der rechterzijde v BVisreeds Pertinent beweerd, dat “ en wederoptreden van dr. Kuyper bij deze gelegenheid geen sprake is. Was dit bericht- wij meenen van den Centrumoorres*'ondent, —/juist, dan moot de situatie inde laatste dagen zeer veranderd zijn. Wij vernemen namelijk van welingelichte zijde, dat er thans niet alleen sprake is van dr. Kuyper’s optreden als minister, maar dat het steeds zekerder geacht moet worden dat de oud-premier ineen rechtsdh Kabinet zal zitting nemen. Trots alles wat inde laatste weken, ten opzichte van dr. Kuyper in rechiische of linksche pers is geschreven, schijnt men van antirevolutionaire zijde geen Kabinetsformatie te willen zonder den leider. De oudere katholieken toonen zich intusschen zeer gekant tegen een hernieuwd plaatsnemen van dr. Kuyper achter de groene tafel. Zij vreezen als gevolg hiervan een oplaaien van den partijhaat en verscherping der verdeeldheid inden lande en – versterking van de positie der linksche partijen, ’t Is dan ook vrijwel uitsluitend op grond van tactische overwegingen, dat zij de ministerskandidatuur-Kuyper bestrijden, ter plaatse, waar men over de verdeeling der portefeuilles delibereert. Echter inde katholieke partij bestaat op dit punt geen overeenstemming. Want de jongere katholieken roepen om Kuyper en werken even volhardend ten gunste van zijn wederoptrden, als de oudere katholieken dit ter voorkoming er van doen. Ten slotte ligt er, naar wij vernamen, nog eenige moeilijkheid In het zittingnemen van de heeren Heemskerk en Kuyper in hetzelfde Kabinet. Maarde kansen op een nieuwe Kuyper-aëra zijn stijgende. --- Katholieke Kamerclub. Het Haagsche Correspondentieburéaü meldt: „Gisterenmiddag hield de club van Katholieke Kamerleden in het gebouw der Tweede Kamer een vergadering, welke reeds inde helft van December tegen heden was uitgeschreven, waaruit als vanzelf volgt, dat deze bijeenkomst geenerlei betrekking had op de ministerieele crisis. „Zij (had alleen ten doel de behandeling van het rapport der katholieke kiesverenigingen betreffende het kiesrechtvraagstuk in aansluiting met de resultaten vaneen onderzoek dooreen commissie uit de Kamer club, ingesteld over dezelfde aangelegenheid van het kiesrecht.” Men mag hiervan gelooven, wat men wil. een grapje. Bij alle vage crisisberichten kunnen wij met de meeste stelligheid mede deelen, zegt de Res., dat, wanneer dit ministerie aftreedt, een ander kabinet met of zonder één of meer van de tegenwoordige ministers het bewind zal aanvaarden. --- Het R. K. Gasthuis van Hulst Inde ppenbaro vergadering van den gemeenteraad van heden is met 5 tegen één stem de volgende motie aangenomen : „Do raad der gemeente Hulst, kennis genomen 'hebbende van het smadelijk artikel door mr. P. H. W. van Alphen, geplaatst in het weekblad De Zeeuwsche Koerier van 11 Januari 1.1. betreffende het gesticht, het R. K. Liefdehuis te Hulst, innig overtuigd dat gedurende het veertigjarig bestaan van het R. K. liefdehuis alhier, de ouden van dagen, de wezen en al de verpleegden zoo vroeger als nu, met de meeste liefde en toewijding verzorgd en behandeld zijn en worden ; spreekt zijne sterke afkeuring uit over bovenbedoeld smadelijk arifikel van mr. P. H. W. van Alphen te Hulst; besluit van deze motie afschrift te zenden aan H. M. de Koningin, den heerminister van justitie en, den heerpresident der rechtba»k te Middelburg; en gaat over tot de orde van den dag.” De heer Van Dalsum, die tegen stemde, meende dat deze motie niet inden raad mocht behandeld worden. De heer Van Alphen, kantonrechter te Hutlst, mede raadslid, was niet ter vergadering tegenwoordig. Door de regenten van het R. K. Liefdehuis is bij den officier van justitie te Middelburg een klacht ingediend naar aanleiding van bovenbedoeld stuk tegen den schfjver van bovenbedoeld stuk. In het ingezonden stuk werd beweerd, dat de verpleegden op vastendagen niets dan haringkoppen kregen. droeve thuiskomst. Terwijl de moeder even afwezig was, is het tweejarig zoontje van den arbeider Inde Hoven, te Zutfen, ineen tobbe gevallen, waarin nog geen decimeter water stond, en verdronken. ongeval.. Te Oude-PekeLa is de werkman E. de J. in het drijfwerk van de cartonfabriek „Albion” geraakt en met gescheurden schedel opgenomen. Zijn toestand is hoogst ernstig. EEN KWAADAARDIGE OLIFANT. Een dCT oppassers inden circus van den heer Schumann, in het circus-gebouw van den heer Carré aan den Binnen-Amstel te Amsterdam, thans ondergebracht, heeft het gisterenmorgen hard te verantwoorden gehad. De man was bezig het hok vaneen der olifanten schoon te maken, toen de kolossus hem plotseling met een stevigen zet te gen den muur drukte. Op zijn schreeuwen werd hij gelukkig spoedig door kameraden ontzet, maar hij was toch zoodanig gedrukt dat hij op den grond viel toen de olifant hem „los” liet. Zeer ernstig aan hoofd en borst verwond en gekneusd, werd het slachtoffer naar het Israëlietisehe Ziekenhuis aan de Keizersgracht overgebracht, waar de doktoren zijn toestand zorgelijk noemden. De verwon da heet Johannes Preijer en is 27 jaar oud. De olifant, die ook door Preijer altijd goed werd behandeld, moet ineen aanval van kwaadheid zijn „streek” hebben uitgehaald. rooken. Vreemdelingen, die ons land hebben bezocht, vertellen steeds als merkwaardigheid, dat hier zoo bijzonder veel ge rookt wondt; bijna iedereen die zij op straat tegenkwamen hulde zich in geurige rookwolken uit pijp of sigaar. Een bijzonder markant voorbeeld zouden zij daarbij kunnen aanhalen, als zij den droeven stoet hadden gezien, die gisteren inden kouden wintermorgen door de stad Groningen trok Voorop ging een begrafenisdienaar, een kinderlijkje op zijn armen naar de reeds zoo vroege, laatste rustplaats dragend, en daarachter een drietal mannen. Twee hunner waren reeds vrij bejaard en schoven met langzamen, voorzichtigen tred over de giadhevroren keien. Tusschen hen inging een jongen man, naar ’t scheen- de treurende vader, breedgeranden flambard ach!eloos op stoeren werkkop, beste plunje aan en... zijn verdriet aan een extra sigaar verrassend. Een hoogst zonderlinge vertooning, zelfs voor ons dampende en tabakzuigende Laag landersf vaneen nijdige kraai. Het volgende niet alledaagsche voorval had Zaterdagmiddag op den weg naar de Heul, onder Wateringen (Z.-H.) plaats. Een gezelschapje van enkele kinderen, naar schatting 7 of 8 jaar, werd dooreen kraai aangevallen. Het hongerige dier had zich gehecht op de borst vaneen der kleinen en piktie naar de keel van ’t ventje. Aan huilen geen gebrek. De barbier T., toe vallig ter plaatse, ontzette het kind, maar de kraai was stellig niet van planden kamp op te geven, want op enkele passen afstand stond hij tegen den volwassen man te blazen en nijdig t edoen. Eerst toen een fietsrijder hulp kwam bieden en ze samen, met alles wat voor de hand lag, naar hét dier gooiden, vloog dit ineen boom. DE VIERDE MAN GEARRESTEERD. ZOOaIS Wij hebben medegedeeld, had een vierde verdachte inde „Trio”-zaak, de wijk naar Duitschland genomen. Deze, Adriaan Verkley was, volgens bij de politie ingekomen berichten, te Dusseldorf, waar hij zich schuilhield. Eenige rechercheurs gingen van hier en hadden den man spoedig geknipt, waarna zij met hun arrestant weder naar hier kwamen. Het geheele „trio" of beter het „quartet" zit dus nu achter slof en grendel. verlofhouders. Volgens eene mededeeling, die aan de N. R. Crfc. gedaan werd,, zouden er te Rotterdam verlofhouders zijn (namen werden ons niet genoemd), die, om de drankwet te ontduiken, aan de binnenzijde van hun jas een zak hebben gemaakt van varkensblaas, met een rand van zeemleer. Dooreen afvoerpijpje worden dan de glazen uit dien zak gevuld. Hij, die het blad deze mededeeling deed, voegde er bij’, dat deze nieuwe vinding den verkoopers van flesschen met een melkkleur, bij sommige verlofhouders wel bekend, wel eens een niet onbelangrijke concurrentie zou kunnen aandoen. --- Gemengde buitenlandsche berichten BRANDKASTDIEVEN WEER AAN ’T WERK. De stouwer Arthur Rottiers houdt eene herberg in het huis Kattendijkdok W. K. no. 17 te Antwerpen. Dinsdagavond had hij met zijn gezin omstreeks halfachti zijn huis verlaten, om naar den circus-schoiuwburg to gaan. Omstreeks halfeen ’s nachts kwam hij terug en was zeer verwonderd de deur van den bizonderen opgang open te vinden. lets vermoedende, snelde hij naar boven en vond ook de deur der voorkamer op de eerste verdieping open. Eene andere deur, die open was gebleven, gaf toegang tot de slaapkamer en daar zag hij weldra wat er gebeurd was: goheel de slaapkamer was overhoop geworpen. De brandkast van 1 meter hoogte, was uit den hoek neven den schoorsteen weggetrokken, en voor den schoorsteen gebracht, waar ze liegen een matras lag en voorts omringd was van hoofdkussens, dia van het bed waren afgetrokken. De dieven hadden gepoogd aan de achterzijde der brandkast een gat te maken. Daartoe hadden zij eerst de plaat gloeiend gemaakt, en vervolgens geprobeerd er doorheen te kappen. Dit moet echter niet naar hun zin gegaan zijn, want de inbrekers hebben de plaat half doorgekapt laten stiaan en zijn be, gonnen aan den zijkant links, op een hoogte van 30 centimeters van den vloer. Zij hebben aldus twee openingen door de platen van 8 centimeters geboord. Deze openingen waren voor de dieven voldoende om er een goeden buit! uit weg te nemen. Ziehier wat ontvreemd is: 2«.er eosdkoop Verschijnt: PriJS . 45 cts per 3 maanden, Inteekenbiljet. De ondergeteekende verlangt a 45 ct per drie maanden geregeld het Geïllustreerd ZOEDA&3BLAD fe ontvangen. NAAM: WOONPLAATS: DE UITGEVERS ---