Bredasche Uitkijk. HET LIJK IN DE KIST Ik zou dezen Uitkijk ook kunnen betitelen: „Hevig avontuur van Barend Witjes”. En voor diegenen, die van plan mochten zijn, me te vragen: Is dat werkelijk in Breda gebeurd, moge bet voegende dienen; Dit hevig avontuur heeft zich in groote lijnen inderdaad in Breda afgespeeld. De plaats der handelingen kan ik U zeer nauwkeurig omschrijven. Het is de Watertorensingel meer speciaal, ter hoogte van de rij woningen, die door enkele marechaussee’s werden betrokken en die, op ’t tijdstip, waarop mijn Uitkijk aanvangt, nog in aanbouw stonden. ’t Is ’n zeer gure bijna wintersche herfstavond. Het water daar beneden langs de natte grasglooiïng k.otst voort als vloeiend lood. Het waait; de wind giert door de naakte takken. De watertoren steekt z’n donkere knuist dreigend ten hemel. Geen licht brandt er. Er heerscht ’n Poelenwei-moord-stemming. ’n Jack-the-Ripper of Landru-sfeer Alleen de gevangenis is verlicht. Je ziet nu geen koepel, alleen ’n reuzen mondharmonica vol gloeiende gaatjes. Barendje Witjes duwt z’n sportwagen met de zware kist er op tegen den wind in. De stallantaarn voorop gebonden, bengelt heen en weer, als ’n licht-wierook vat, werpt ’n spookachtig schijnsel over ’t nat-glazend asfalt. Vanuit dc verte moet dat schijnsel aandoen als ’n Dwaallicht, ’n zieltje dat geen rust kan vinden. Barend voelt zich ’t zweet van achter z’n ooren en z’n halsboord druipen, ’t Is onmenschelijk, dat weer. Als-ie bij de nieuwe woning is, zal-ie z’n wagen met die zwarte kist ’n poort binnen duwen en ze;f voor dien striemenden regen in ’t cafétje gaan schuilen Dat was in één kort oogenblik gebeurd. Barendje Witjes zat met Sander Kruit van de azijnfabriek achter ~’n Bossche pop terwijl z’n wagen met vooruitstekende burries inde poort voor ’n timmermanswinkel stond, Onder die poort schuilden menschen, ’n dienstmeid in haar katoenen japon met ’n omslagdoek om, ’n conducteur van de tram en drie jongens, die van de teekenschool waren gekomen. Opeens heel onverwacht, terwijl ze alle vijf zwijgend stonden te zien naar het regengepletter op de stoep en het lichtgespeel van ’n lantaarn inde plassen aan den overkant, sloegen de burries neer op de grove puntkeien van de poort. De jongen, die er op had zitten heenbengelen, tuimelde tegen den tram-conducteur, die én punt van de zware langwerpige kist op z’n teenen kreeg: Zg es, apekop, as jij mij es wat weet. ’k Mot nog langer met me teenen toe as vandaag. Kan ik ’t helpen, dat die kist zoo rot is? Zoo zou ’n mensch leelijk toegetakeld worren”, zei ongewoon-emstig voor haar leeftijd, de dienstbode, die vlug ’n sprong ter zijde had gemaakt. De twee andere jongens grinnikten, vonden 't geval uitermate grappig, tilden samen de burrie’s inde hoogte. Maar toen gebeurde iets, dat de dienstmeid ’n gil deed slaken.... de tramconducteur voelde z’n knieën beven en de drie jongens staarden met starre angstblikken op den grond. De' kist, door de onhandige, te vlugge beweging van de jongens, was met ’n zware plof geheel op de keien gesmakt, êen der ruwe planken aan den zijkant was naar buiten uitgevallen, en nu lag daar, in ’t lugubere ha!f-donker van de morsige timmermansport, ’n bloederige arm, waarvan de witte, blauwig dooraderde hand met de vingers, waaraan ’n gladde ring nog zat, inden bodem scheen te vreeten. Achollegot” sidderde de dienstmeid. Barrejazzes!” schreeuwde een van de jongens, met uitgestrekten arm wijzend naar ’t griezelige ding daar op de steenen. Wat zullen we nou?” stotterden de conducteur. „kijk es eventjes, daar mot bepaald ’n lijk inzitten”. De jongen, die de kist had doen tuimelen, wilde met de punt van z’n voet het menschelijke lichaamsdeel aanstooten. Blijft af.... as er ’n lijk gevonden wordt, mag ’t niet van z’n plaats gehaald worren roept liever de pliessie. Ik ga zei ’t dienstmeisje, „mevrouw wacht op de spliterwten. Jij blijft hier” commandeerde de conducteur. ,je mot getuigen”. De spliterwten motten inde week en.. en ik wil mee geen rechtbank te maken hebben. Jij blijft hier getuigen is geen schande en je trekt nog twee twee kwartjes getuigen geld. ’t Meisje begon te lamenteeren dwingerig, half-huilend: ’k wil geen twee kwartjes voor ’n moordzaak, laat me gaan. Me moeder krijgt de stuipen op d’r lijf, as ik vóór mot komen”. Oewiette gij? Petronella, Hendrika van Raay. ’k Woon bij de lakfabriek. Daar gaat ’n agent”, riep een van de jongens. Met hun vijven, vol prikkelende verwachting over wat nu ging gebeuren, stapten ze op den agent toe: „Agent, ge mot es mee komen. Daar leed ’n kist met ’n lijk er in”. De agent keek ongeloovig. Je moet niet denken, dat ik hier flauwe kul sta te verkoopen, kom maar mee, ’t bloed zit nog aan den arm, ’n gouwe ring aan ’n vinger; ’t is een arm van ’n man. door Henri f Sas. Ik heb m’n naam al opgegeven, meneer” rilde ’t meisje— „ik mot weg’. Wacht even, stilstaan” waarschuwde de conducteur, „daar staat ’n kerel voor de poort”. Barend Witjes, warmer, vrooiijker gestemd na door z’n twee „popkes” met suiker stak z’n stallantaarn weer aan maar bleef ’n oogenblik besluiteloos staan om te constateeren, wat er eigenlijk met z’n vrachtje gebeurd was. Maarde de agent, met achter zich de vijf getuigen, liet Barend geen seconde tijd om de schade op te nemen, stapte op hem toe, tikte hem óp den schouder: „Is de handwagen met die kist van jou?”. Ja, da’s te zeggen, van me baas”. Kijk daar”, zei kortaf de conducteur en wees naar den grond. De agent deed ’n stap achteruit, en Barend niet begrijpend, wat al die menschen met z’n handkar te maken hadden, liet, zonder het te wi.len, ’t licht van z’n lantaarn vallen op den bebloeden arm met de blauw-beaderde hand. Wat berg jij daar in die kist? i Barend keek er met puiloogen naar: „Dat is.. dat lijkt wel Dat is ’n arm van ’n mensch met bloed er aan Hoe heet jij? Barend Witjes. —En waar wil jij met dat vrachtje heen? Naar m’n baas, naar meneer Snoek. – En waar komt die kist vandaan? Van de vrachtboot van Amsterdam. En wist jij, wat daar inzit? Zoo waar as ik hier voor u sta, daar doe ik ’n eed op, ik heb niks met dat lijk te maken, ik doe wat m’n baas gecommandeerd heeft, ik wist net zoo min dat daar ’n lijk in zat as die menschen die daar inde poort staan.” Die arm zal ik terugduwen inde kist en jij doet wat je bevolen is, jij laadt de kist weer op je kar en brengt de vracht, waar ze wezen mot. Met de rest zal ik me bemoeien. Barend, met bevende armen en bonzend hart, had zich over de kist gebogen, terwijl de agent voorzichtig met de wollen handschoenen het lichaamsdeel aanpakte en terug inde opening duwde, De conducteur eerbiedig-zwijgend hielp de griezelige vracht weer op den wagen tillen, dien Barend de poort uittrok met z’n hersens vol verschrikkelijke vermoedens. Achter den wagen aan gingen de agent, de conducteur en de drie jongens, zwijgend en plechtig, omdat, binnen enkele minuten, de sluier van dit drama zou worden opgelicht. Petronella Hendrika van Raay dankte de hemel dat ze haar split-erwten inde week mocht gaan zetten. Inde eerste zij-straat links hield Barendje halt. Hier woonde z’n baas: de Firma Louis Snoek en Zonen. Hij nam den grooten sleutel van ’t pakhuis uit z’n broekzak opende de hooge dubbele deur, rolde z’n wagen naast en tusschen de andere karren, die daar tot inden uitersten donkeren hoek gereden stonden. Vanuit de straat viel het licht tot op de wielbanden, de kuipen en leege jute-zakken, die daar in ’n hoek gesmeten lagen. Barend keerde terug naar den agent, die op de stcep bleef staan wachten naast den conducteur en de jongens en werd er aangegaapt door groepjes nieuwsgierigen: ..Wat nou?” Nou eerst en vooral naar den persoon, die last gegeven heeft. Da’s drie huizen verder. Goed. Sluit de poort en geef mij den sleutel. Barendje gehoorzaamde, terwijl-ie mompelde; Da’s voor mekaar, ’k Ben zelf ook nieuwsgierig, ’k Docht onderweg ook al: wa ruuk ik toch? ’t Is net ’n lucht as afschrapsel van derreme. Hij ging den agent voor naar de woning van z’n baas, drukte er op het kleine electrische belknopje. Oogenbiikkelijk ging de deur open en de meid daarbinnen, geschrokken op ’t gezicht van de politie en het volk, dat tot ’t midden van de straat samenschoolde, wist niet wat te zeggen. Barend stapte voorop, de gang in, met achter zich de agent en de vier getuigen: Ge mot sebiet meneer roepen, Jans. Maar die lastgeving bleek onnoodig, want er ging ’n zijdeur open en meneer Snoek verscheen, uitstekend gehumeurd: „Wat verschaft me de eer?” Meneer”, begon de agent, u wil zeker wel zoo vriendelijk zijn, me even op ’n paar vragen te antwoorden. Met alle soorten van genoegen, Commissaris! En toen op ’t zien van z’n knecht: Zeg es, wat is er met jou gebeurd? Aangerejen? Je ziet zoo bleek als die muur! Ben je verbaliseerd? —Nog nie meneer, maar N Hebt u aan uw knecht last gegeven ’n kist van de Nieuwe Prinsenkade te gaan halen? Es kijken? Ja, zeker, van d’ Amsterdamsche boot, hè Barend? Jawel, meneer,” knikte Barendje deemoedig. Dan verzoek ik u, me op staanden voet te willen volgen. Alle duivels, Barend is toch niet met ’t zaakje ’t kanaal in gerejen. En hij greep z’n hoed van den kapstok. Er waren bepaald stukken gemaakt. Maar bliksemsnel schoot hem ’n gedachte door ’t hoofd, die hem inwendig deed schaterlachen. O, was ’t misschien dat? Ja, ja, nee, dat was geen slechte mop! Daar stonden ze voor de kist, die nu ordentelijk rustte op den bodem van de op haar ijzeren steunsels staande handkar. Breek open, beval de agent van politie. Barend zocht rondom zich naar den hamer of ’n stuk ijzer. Maarde patroon zei kort af: „Laat mij dat doen.” Hij liep naar ’n hoek, greep daar ’n bijl „Wacht ik zal de groote lamp daarginds opdraaien, dan kunnen we zien wat we doen en hoeren wat we zeggen. Met twee, drie korte slagen vlogen de twee helften van het deksel van de kist. Op den bodem lag het in stukken gesneden lijk van ’n man , ’t bovenlijf ontkleed. Allemachtig, schreeuwde de tramconducteur, de drie jongens bogen zich bibberend naar voren, de agent keek streng, maar beefde toch ook. Alleen de eigenaar glimlachte zachtjes: Dit is het lijk van m’n vriend „Marat” laatstelijk gewoond hebbende in het Panopticum te Amsterdam. Kijk op het deksel staat ’n rooie P. ’t Is niet mijn schuld, dat dit heerschap in stukken gebroken hier is aangekomen. Ze hebben ’m zeker te hardhandig ingepakt of uitgeladen. Als u me arresteeren wilt, wacht dan nog even tot ik m’n rhum-groeje daar binnen leeg heb. M’n vrouw is jarig. Ik ben trouwens van plan nog meer lijken op te koopen. De volgende maand komt Charlotte Corday, die dezen Marat in z’n badkuip vermoord heeft. Die wordt ook opgesmolten en dan komen ze als fietskaars! es of schoensmeer inden handel, Schiet op, heeren, ’k heb m’n buitendeur open laten staan. Barendje Witjes heeft me later verteld: In die je nacht ben ik drie keer mee de nachtmerrie m’n bed uitgevlogen! --- HET AFSCHEID VAN PASTOOR BINCK TE TERNEUZE Hierboven een Joto van Pastoor Binck bij zijn vertrek uit Terneuzen. --- Brabbaanse Briefkes Blèfd in oew koonterije tusse Berdao en Baaregen op Zoom, waor d’ei afwisselt mette klei. Meneerde Redakteur, Nou is ’t de tijd van de huitstapkes. Hekskurzies noeme da de geleerde meense. Wa zeègde me daor, meneerde Redakteur, houtstapkes en hekskurzies is da fout ? Meuge die haa’s d’r nie veur staon ? Oon ? Maor dan waar dad opschrift op ’n uiske in Gastel oak nie sjuust. dak daor leèst op ’n veènster in wiet krijt geleeze gat em: Daor stint: Heet nu heis, 2 en 4 sent den oore. Kom, kom, ge mot zoa naauw nie kijke. meneer de Redakteur, waant dan komd er ier inde streek nie : met de hao’s, daor neeme m’n ’t zoa nèt nie meei, iederendean yvet in West-Brabbaant wel, wamme bedoele of m’n ’n ao schrijve en zeègen ofte nie. Wie ier om am vraogt, krijg zoa goed ’n stuk van ’t vaareke z’n hagterwaarek az wie meei enen aP om haosem op z’n Oag Ollaans ham pembeei’t te zeège, daz in oons streek alegaor eegaol Daor wor in deuze tijd van kriezes en molcèze staarek op aongedronge om .van de zoomen amme d’r nog is tussen uit piepe ene meens kan tog aleevel nie aaltï) tuis opgeklept blijve zitte oons bietje seènte die me d’r nog durreven afnijpe, in oons eige laand, in oons mooi Needei’laand te verteëre. Ik zouw ’t sierkeltje nog ’n bietje kleinder Wtme trekke en ik zouw wulle vraoge : blèft in oew streek, blèfd in oew schoander West-Brabbaant- ••• Blèfd in oew koonterije tusse Berdao en Baaregen op Zoam, waor d’ ei af wisselt mette klei Waor neève de wuivende bosse, de gouwe koorezeeje deine. Waor ge van de zaandige dumeneuvels oover de vette polderlaande kèkt. Waor m ’t Noorden en in ’ Weste de breeje waoterstroame golleve en in ’t Zuijen en in ’t Oaste de blaanke vennen in de zoomerzon leège te spiesele. '■ de groate, trouwe vrindelèkke oage van moeder-eèrde. Blèfd in oons schoane streek en gaoget nie zuuke, waor addet nie verlooren et. Om nou maor is ’n roet te n&eme van Berdao uit. Trekt is adde nattuurelèk east Berdao zellevers en z’n lustwarraande rommetom bekeeken èt trekt is zeèg ik aon de Moerdijk. Veur dadde op den oagen dijk. die de golleve van ’t Ollaans Diep mot teegenouwe, gekoome zijt, vuuld al dadde in ’t waoteriaand zit: ’n frisse bries waaide om oew oo re, t.is lekker koel ier, al waar ’t bij oew vertrek uit Ollaans Trooje smooreat. Zeeker, meneerde Redakteur, zoa em ik leèst Berdao betieteld gezien Ollaans Trooje. En ik von ’t ene leuke naorn. veur d’ouwe Priensestad die eanmaol deur ’n turrefschip wier verrast, lèk az ’t ouwe Trooje zene vijaand binnenoalde inden buik van ’n peèrd. Mene vindingrijken ouwen vrind zal ’t me ligt nie kwaolèk neeme, dak z’n beeld ier ooverneem. ik zijn den eanige nie die zoa’n streek uitaolt. Zeen den ouwe Joast van de Vondel al nie inzene tijd • Behendig steelende, leert men de meesteren de kuunst af ?.... Van de Moerdijk trekke m’n oover de Wullemstad, als maor laanst den breeje waoterstroam aon Steanbaarege : regs al waoter en waoter wad oew oage zien, lienks de moddervette polder meei z’n bouw- en Sraslaand, meei z’n oage boampartijjen om de boerenoeve, meei z’n rievierkes en kreeken en sloate, die az zullevere liente deur de gruune velde sliengere. Ouw ! Nou motte m’n aon ’t Zuijen, waant me blijven in oons streek, in oons woonderschoane West-Brabbaant. En aar ’t polderlaand z’n eigenaorig schoan. den euvelrug die me( nou oovertrekke ee veur veule meschient nog meer bekoorlèkèd az ’t vlakke laand laanst de groate waoterstroame. Zoa koome m’n in Baarege, de ouwe stad aon ’t Scheld, dein den ouwe tijd duuzend gevaore getrotseerd gat eet. M’n leezers zullen gemörreken emme, damme meei ’n Seppelienvaortjen affeseere: zoa zitte m’n in Berdao, zoa in Baarege. Al maor ’t Suijen in en al schoander wor ’t laandschap duunk mijn : euvels en bosse, ei en venne wissele mekaoren af, Zwitserlaand as ’t waore in ’t klein. Bij jullie in Berdao zijn ze d’r oak agter. Daor gaon ze in deeze tijd nie meer op hekskurzie aon Beiere, ’t laand van de baaregen en van ’t bier. daor gaon ze, oak al °m in d’eige streek te blijve, deènk ’n huitstapke maoke aon de brouwerij je. Nou weete ze nog nie, wanneer adasse gaon zulle, Swoensdags- of Saoterdagsnaomiddags. Ak oak van de partij waar, dan zou ik ’t wel weete, duunk mijn zoa. Zoa’n brouwerij kunde nie op eanen agteremiddeget afkijke, das te vermoejend, eei ? En daorom zou ik er twea alleve daogen aon besteeje: ’t is in ’t artje van de zoomer en snikeat: ene pot Beijers zal Saoterdags eeve goed smaoke as Swoendags deènk Proast! Meneerde Redakteur. Toetavoe, --- JAN TRAPSUUTJES. Pastoor Binck door de kinderen der parochie nagevmifd. --- De oorlog en de kinderen. Ontstellende documenten symboliseeren onnoemelijk leed. Nasleep van ongerechtigheid. „Moge de conferentie eraan denken, dat een oorlog de kinderen zonder twijfel tot marteling en dood veroordeelen zal. In waarheid: Lichamelijke en moreele gezondheid, het leven van millioenen kinderen hangt daarvan af, in hoever het de ontwapeningsconferentie zal gelukken, de toekomst voor de dwaasheden van den tegenwoordigen tijd voor de „gruwelen van het verleden” te beschermen”. Deze woorden van den Engelschen schrijver Galsworthy citeert de president der ontwapenings conferentie, Arthur Henderson, als hij den gedelegeerden der voortdurend meer en meer inslapende conferentie een aantal documenten voorlegt, die meer dan al het andere voor de noodzakelijkheid van directe totale ontwapenng spreekt: „De oorlog en die kinderen” zijn deze ontstellende documenten getiteld, die door de Internationale Kinderhulp in Genève voor de afgevaardigden ter Ontwapeningsconferentie werden verzar meld. Zij schilderen de uitwerkng van den laatsten oorlog op de onschuldige offers: de kinderen. Gebrek aan voedsel, kleeren en vooral aan melk voor kinderen en zoogende vrouwen heeft ontzettende gevolgen gehad. Bijzonder groot was de kindersterfte tusschen vijf en vijftien jaar. Vergi leken met het sterftecijfer van 1913, berekend op een basis van 100, was het sterftecijfer voor 5 tot 10-jarigen in Duitschland in het jaar 1918 bij jongens 189, bij meisjes 207. Voor 10 tot 15 jarigen bij jongens 215, bij meisjes 239. In Oostenrijk telde men over de 90 pet. ondervoede kinderen en nog dr:e jaar na den oorlog toonde een onderzoek in Oostenrijk aan, dat drievierde van alle kinderen ondervoed was. Even erg was de kindersterfte en ondervoeding in Hongarije. Inde Baltdsche staten waren ' er in 1930 bijna geen kinderen inden ouderdom vaneen tot drie jaar, in Roemenië telde men in 1918 bijna 80 pet tuberculose kinderen en in Servië steeg de kindersterfte gedurende den oorlog tot het vijfvoudige. --- KINDERARBEID. Bij dezen jammerlijken toestand door slechte voeding, kleeding en gebrek aan brandmateriaal kwam nog de kinderarbeid. In bijna alle oorlogvoerende landen werden de kinderen te vroegtijdig van de school genomen, wijl ze inde fabrieken moesten meewerken. (Zie bijv. in Engeland in het jaar 1917 600.000). Het waren jeugdige personen tusschen 13 en 17 jaar. Een weekarbeid van 70, 80 en zelfs 90 uren fabrieksarbeid bij slechte voeding, moest immers wel tot lichamelijke ineenstorting voeren. Even vreeselijk en aangrijpend zijnde getallen betreffende de moreele schade aan de oorlogsjeugd toegebracht, die door gebrek aan toezicht (de moeders arbeidden zelf buitenshuis), door de ineenknmping van het getal onderwijzers en dikwerf ook door gebrek aan schoolruimten veroorzaakt is. Zoo steeg in Duitschland de jeugdcriminaliteit van ongeveer 54000 gevallen in 1913 op 100.000 in 1918, en in Engeland van 14000 gevallen in 1913 op 23000 in 1917. En tenslotte nog een verschrikkelijke werking van den oorlog op de kinderen: Alleen in Duitschland zijn er over het anderhalf millioen oorlogsweezen en ook in andere landen is dit aantal groot. Zelden toont zich de gruwel en de ongerechtigheid van. den oorlog duidelijker dan door deze nuchtere getallen, achter welke onmetmijk inden staat. Het was een goede en noodzakelijke gedachte, zulke getallen samen te stellen en ze hen n ede te deelen, die de opdracht hebben, toekomstige oorlogen te verhinderen. Zullen de gedelegeerden der Geneefsche conferentie dit cnstellend materiaal met de noodige opmerkzaamheid lezen? Wanneer zij het doen, zal wellicht menig hunner over het verloop die de conferentie tot heden had, moeten nadenken en wellicht ook zal de een of ander uit dit cijfermateriaal den moed scheppen die noodig is, als men een taak als de ontwapening oplossen wil en de vreeselijke verantwoording, die op deze conferentie drukt, durft aanvaarden. --- HET RADIO-PROGRAM ZONDAG 10 JULI. lot (plano). In de pauze: 9.50 Dansmuziek. HUIZEN, 296 M. gramofoonplaten. KALUNDBORG 1153 M. 8.30: Morgenwijding door Joh. Gramoroonplaten. 12.20—1.20 Omroeporkest, de Heer m. m. v. N.C.R.V.- anf‘ 3.50—4.20 Harmonica-Trio. Dameskoor o.l.v. mejuffr. A.-Septet. 4.20—6.05 Sted. Orkest. Kopenha- Lauenroth. «f' halfuurtje. gen. 9.30: Gramofoonplaten. . vervolg Septetooncert. 8.20 Omroeporkest. Jazz-liedjes. 10.30: Hoogmis. ' ' &z Dias. 11.20—12.50 Dansmuziek. 12.00: Voordracht. 90g. QrJmffo^;n^*r"örkeSt' LANGENBERG, 473 M. 12.15: Sextetconcert. » Gramofoonplaten. 7 25—8.20 Bremer Havenconcert. «O: Lezi»,. C*~W«*~«**11.5. 2.10: Lezing. 1 v- van Beinum, m. 12o_2.50 Concert 2.30: Orkestconcert. (Mpr.). 4.'o_5 50 Tumcon^rt. 4.30: Ziekenhalfuur. • -The Hawaüan Tbree . 7.50-9.15 „Eins ins Andere" m.m. 5.00: Kerkdienst uit de Zuiüer- 10.30-12.00 Kovacs Lajos en y orkest en sollsten^ singelkerk te Assen. Hier- gramofoonplaten. 9.20-10.40 Duitsch- componisten na: Zang door Christel. DAVENTRY, 1554 M. 11.00-12.20 Avondconcert. Dameskoor „Ons Genoe- 10.50—11.05: Tijdsein, berichten. ,, gen” te Assen, o 1. ▼. K. H. 12.50: Viool-recital. BRUSSEL 338 M. Moed, m. m. v. Johs. Meek 1.20: Het Schotsche Studio-ork. -J0 Orgelconcert. (orgel). 2.35: Gramofoonplaten. \“ 5aBg *n 7.45: Lezing. 3.20: B. B. C.-Theater-orkest. lfn Tearoom-orkest. 8.10: Sportnieuws. 4.35: B. B. C.-orkest. ' 8.15: Orkestmuziek. 5.50: Pianorecital. vk^Lecitol 9.00: Vaz Dias. 9.05: Liefdadigheidsoproep. r f nt)L 10.40-11.00: Epiloog. 9.25: Band of H. M. Grenadier gj” ert HILVERSUM, 1875 M. Guards. 9'2o Concert. 8.15: Gymnastiekles. 10-50: Epiloog. n.oo Dansmuziek. 9.00: Postduiven- en Voetbal- PARIJS „RADIO-PARIS” 1725 M. ZEESEN 1635 M nieuws. 3.05 Gramofoonplaten. 7 50 Concert 9.05: Tuinbouwhalfuur. 12.40 Religieuze muziek. s'50 „Götterdammerune” van R. 12.00: A. Cohen: „Noorwegen’. 1.20, 1.50 2.20, 4.20, 6.20 Gramo- Wagner ° 8 12.30: Concert Kurhaus. Resi- foonplaten. Tot £so Dansmu7jek. dentie-orkest. Met m. van 7.05 Het Alhambra-orkest. Magdaleine Panzera—Bail- 3.20 GramofoonpL HILVERSUM, 1875 M. 2.20—2.50: Gramofoonplaten. (Algemeen programma, verzorgd 4.20: Concert. MAANDAG 11 JULI, door de V. A. R. A.). 5.35: Kinderuur. (Tnt fi „„„ 6.45—7.00: Gymnastiekles. PARIJS, „RADIO-PARIS” 1725 M. v uur n.m.n 7 30—7,45; Gymnastiekles. 8.05: Gramofoonplaten. HUIZEN 296 M. 8.00: Gramofoonplaten. 12.20: Gramofoonplaten. ncrv 9.00: TW® w- Drukker- 5.05: Concert. 10.15: Vo°r£h-?c ... . KALUNDBORG, 1153 M. 8.15—9.30: Gramofoonplaten. 10.30: Trio W. DruKxer. 12.20—2.20: Concert. 10.30: Ziekendienst. 11.00: Gramofoonplaten. 3.20—3.50: Koorconcert. 11.00: Chr. Lectuur. 11.15: Trio W. Drukker. 3.50—5.20: Concert. 11.30: Gramofoonplaten. 11-45: Voordracht. 5.20—5.50: Gramofoonplaten. “ “ LANGENBERG, 473 M. 235: Causerie door A J Herwis 3.00: Concert. 7.25-4S.20: Kurconcert. Ut 3.30: Gramofoonplaten. 12.20-1.10: Concert. 3?o: 3 45- Hoedenmaakcursus 4.30: Voor de kinderen, 1.20—2.50: Concert. 3.30.—3.45. noeoenmaaKcursus. 5.20—6.30: Solistenconcert. 53)0: Coenceèrt.Ur' Karin Maria DAVENTRY, 1554 M. BRUSSEL, 338 M. Kwant (sopraan); P. v. d. 10.35: Morgnwijding. 12.20: Orgelconcert. Hurk (fluit); J. Vink, 10.50: Tijdsein en berichten 12.50: Zang en piano. (hobo); B. v. d. Star 11.05: Lezing. 1.30: Gramofoonplaten. viola d’amore en viool); 12.20: Concert. 1.55: Gramofoonplaten. J. Moxv.ssen (piano). 1.05: Concert. 5.20: Koor en orkest. --- Advertentie Hoofdpljn ? kiespijn ' *~>Hkouden 'i Griep ? . --- Advertentie MïJNHARDT’s , Zenuw-Tabletten . 75 ct Laxeer-Tabletten . . . 60 ct i* Hoofdpijn-Tabletten 60 ct Bij Apoth. en Drogisten. ---