Het kanaal van Hansweert. Beschouwingen. enmecledeelíngen van G. Nypels in het Alg. Handelsblad over de werken aan het kanaal door Zuid-Beveland. ’ Tegen het gevaar eener algeheele verbreeding Wordt gewaakt. In het ..Algemeen Handelsblad” van Zaterdag 15 October, treffen we een hoofdartikel aan van de hand yan den heer G. Nijpels, getiteld: „Hansweert, Bra- en België” en gewijd aan de voorgenomen verbetering van het kanaal Hansweert-Wemeldinge. De heer Nijpels begint met te herinneren aan de bekende belofte van minister Beelaerts aan de Eerste Kamer, dat inde kwestie van de verbetering van den Vaarweg tusschen Antwerpen en het Hollandsch Diep. Eeen beslissingen te verwachten zouden zijn, alvorens Nederland zoowel als in België nieuwe volksvertegenwoordigingen zouden zijn gekomen Toch is uit Persberichten en de waterstaatsbegrooting gebleken, dat Waterstaat besloten heeft den thans bestaanden Vaarweg die het vorige jaar reeds zulk een verbetering ondergaan heeft door de welgeslaagde normalisatie van het Hellegat, verder te gaan verbeteren en dat wel door het verder onderhanden nemen jva® het kanaal door Zuid-Bevelamd, het kanaal van Hansweert na,ar Wemeldinge. Ware er nu, aldus de heer Nijpels, geen strijd ontbind om een geheel nieuwen vaarweg, dan zou men bet zander eertlg voorbehoud kunnen toejuichen, dat chze Waterstaat eindelijk eens overging tot verbeteting vaneen verbinding, die in 1912 reeds onvoldoende was. Had men toen de werken uitgevoerd, dan had *öec den Belgischen —en meer speciaal den Ant- ijveraars voor een direct kanaal door ®vabant van de Amtwerpsche dokken naar het Hol•todseh Diep, heel wat, misschien wel allen wind uit de zeilen genomen. Want* al is zelfs het huidige kabaal van Hansweert nog altijd meer dan waarop de ®elgen krachtens de verdragen recht kunnen doen gelden, dit kanaal is n.l. beter, veiliger en korter dan de vaarweg, waarvoor het inde plaats kwam, het voldeed toch niet meer aan do eischen, die men rede'dJkerwijze aan- een waterweg stellen mag. pe Belgen zijn blijven aandringen op hun Moerdijkkanaal. Degenen in ons land, die er rekening mee “buden, dat men vroeg of laat toch een kanaal langs m door Brabant zal toestaan, voelen er niets voor dan ook nog eens millioenen te gaan besteden het kanaal van Hansweert. Wanneer er immers verbinding tusschen Schelde en Rijn komt h? Vzij dit een geheel gesloten kanaal Antwerpenheisas 0f Willemstad, of het z.g. „Eendrachtskar aa,l”, liet kanaal Dintelsas—Bath zal zijn dam zal ®t kanaal van Hansweert nog slechts dienen voor ,'h+a-rt v;ul Gerat, Temeuzen, op den Rijn (de helft) siecnts van wat thans door het kanaal van Hansweert gaat) en dat nog slechts in het betere jaargetijde, en bij goed weer. want bij slecht weer en in den winter zal men ook van Gent uit liever varen over de Westerschelde en dan bij Bath het veiliger kanaal door Brabant opzoeken, dan de gevaarlijke Zeeuwsche stroomen te moeten benutten. Wanneer wij tenslotte eens Zeeuwsch-Vlaanderen en het kanaal van Ter®euzen naar Gent, b.v.b. dooreen kanaal Sluiskil—Graauw, willen verbinden met het Brabantsche kahalennet. zou het kanaal van Hansweert zelfs heele?aal nutteloos worden, zou het niets meer dan een "°utm.eer in Zuid-Bevelamd zijn, waar zelfs de menchen uit deze streek geen profijt van zouden hebben. Het zijn, naar de meening van den heer Nijpels, y°°ral de plannen voor de onteigeningen langs het banaal van Hansweert, zooals deze onlangs gepubli* werden. geweest, die in Brabant groote ongerustheid hebben gewekt. Volgens deze plannen toch, Waterstaat er rekening mee, dat de noodzakekjkhieid zich zal doen gevoelen, om het kanaal met te verbeteren, maar ook om het zeer aanmerehjk te verbroeden. Daarom worden thans de nieuwe sP°orbrug bij Vlake, met de tegenwoordige Postbrug, gebouwd alsof ze overeen zeer breed kanaal teerden; worden ook al vast de terreinen onteigend P®l later het kanaal dat thans ongeveer 45 meter teed is te brengen op niet minder dan 87.5 meter, 'tearbij 64 meter bodembreedte van 4.50 meter en 10 ab 6,50 meter diepte. Waterstaat rekent dus met mogelijkheid of de waarschijnlijkheid, Cat het eens noodig kan zijn om van het kanaal van een geheel moderne en grootsaheepschc gehelde—Rijn-verbinding te maken, hetwelk het ,lechts zou behoeven te worden, wanneer er niets zou .toen van de verschillende kanaalplannen door Bracht- In Brabant en de daarmede in dezen geest geameer(je breken en politieke richtingen, zou men het voor deze werken liever beschikbaar gesteld zien jter uitvoering van het kamaalplan Dintelsas-- “ath. Men vreest daar en waarschijnlijk terecht, T* dat, wanneer er nu zooveel geld besteed wordt au Jugt; kanaal ran Hansweert, de kans dat men ook geld zal vinden voor een kanaal Dintelsasath weer veel geringer geworden is. Men verklaart <2 ar deze verbetering van Hansweert nutteloos. Niet verbetering van het kanaal inden vorm van de lj6rben aan bruggen en sluizen, maar wel de ver■ r6ed i n g, die zeer vele millioenen zal kosten, heer Nijpels verklaart zich zeer benieuwd over men inde Kamers hierover wel zal zeggen. Wan- na het Hellegat ook het kanaal van Hansweert e zooveel verbeterd zal zijn, zal men er in Gent ti* Antwerpen, zeer tevreden mee zijn. Openlijk ech-0 r zal men dat niet zeggen, integendeel, men zal Zal 6en Moerdijkkanaal blijven aandringen. En men Kr. daarginds, wanneer men dat Moerdijkkanaal niet waarvoor voor ons na de verbetering van Si bsweert nog minder reden zal zijn om het toe te oaah met des te grooter gemak kunnen wachten 0 . het sluiten vaneen verdrag. Hieruit ziet men, jj. de verbetering van het kanaal van Hansweert zoo ar geen Waterstaatswerk zonder meer is, doch een van grooten invloed op de Belgisch—Nederdsehe onderhal)delingen. jjg,.6*' beteekem evenals de normalisatie van het tel egat ~~ een tegemoetkomen aan de Belgen. Brua- Antwerpen vragen daar echter niet om, omdat V hun agitatie-argumenten ontneemt. Üch‘g®bs mij ter bevoegder plaatse verstrekte intogen, aldus tenslotte de heer Nijpels, zou de onover 111 Hrabant voorbarig zijn, omdat de berichten opjutten verbreeding van het kanaal van Hansweert staat zijn> wijl die verbreeding nog geenszins vast-Vraag. Daarvoor zouden eerst later gelden aange-3.300 ° lïloeten worden. En wat men thans voor er ]a, 0 gulden gaat uitvoeren, impliceert niet. dat teuden1" Uog 0611 tiental millioenen aan toegevoegd treurt rim°eten worden. Indien dat zoo is, dan be- ae heer NiJPels bet> dat Waterstaat niet aanberichten dJ-'idellike en afdoende tegenspraak der zich gelanceerd. Dan immers had Brabant ''Vijl Uoocief°os ongerust behoeven te maken, terzieh in Antwerpen niet zoo voorbarig had verheugd over deze nieuwe verbetering, zonder eenige compensatie verkregen, waarvan men inmiddels reeds verklaarde, dat zij geen aanleiding zou zijn vaneen afzien van België van „onmiskenbare rechten op een meer rechtstreeksche verbinding. • • • Hierboven hebben we een samenvatting gegeven van het uitvoerig artikel van den heer G. Nijpels, dat in het Handelsblad meer dan twee kolommen beslaat. Het 3s al dadelijk opvallend, dat de heer Nijpels, die door niemand onder de Nederlandsche journalisten in helderheid van stijl en klaarheid mn uitdrukking overtroffen wordt, thans een uiteenzetting heeft laten we zeggen gefabriceerd, die men goed zal doen, meer dan eenmaal te lezen, wil men begrijpen, wat er zoo allemaal instaat. Wij meenen de meening van den heer Nijpels ten opzichte van de Brabantsche actie en het Brabantse!) program voor de nationale oplossing van de nieuwe Schelde—Rijn-verbinding, het door Nederland zelf te graven kanaal Dintelsas—Bath, te goed kennen, om niet gerechtigd te zijn tot de veronderstelling, dat de schrijver ditmaal redenen heeft gehad om zijn wave gevoelens inden tekst te camoufleeren en tusschen de regels door te verwerken. Het artikel wekt zeer sterk den indruk, dat de heer Nijpels zelf niet gelooft aan het démenti van het departement van Waterstaat, waar hij zeer waarschijnlijk om inlichtingen over de werkelijke bedoelingen met het kanaal door Zuid-Beveland, is gaan vragen Het zou een dankbaar onderwerp zijn, hierop nader in te gaan en de samenstellende deelen van de uiteenzettingen in het Handelsblad aan tekstcritiek tv onderwerpen. Wij kunnen dit op het oogenblik echter gevoeglijk laten, omdat ons dezer dagen de zekerheid is verstrekt, dat inde Staten-Generaal het noodige wordt gedaan, opdat het Departement van Waterstaat niet al de ontworpen plannen voor Zuid-Beveland zal uitvoeren en niet verder zal gaan, dan waartoe de aangevraagde credieten van ruim Z mitlioen gulden de mogelijkheid bieden. Intusschen kam het toch geen kwaad met nadruk de aandacht te vragen vcor de opmerking van den heer Nijpels. dat de verbetering van het kanaal Hansweert—Wemeldinge, groote politieke gevolgen kan hebben, waardoor Nederland tegenover België geenszins in gemakkelijker positie zal gekomen zijn. Zelfs hebben wij daar vroeger ook reeds op gewezen. Hoe ruimer men het kanaal door Zuid-Beveland maakt, des temeer onthoudt men aan sommige Bel gische politici den voor hen onontbeerlijken prikkel om in te zien, dat Nederland, door het verleenen vaneen nieuwe, zuiver nationale Schelde binding tusschen Bath en Dintelsas, voor de Antwerpsche Rijnvaart alles doet, wat die Rijnvaart redelijkerwijs verlangen mag. Het is natuurlijk uitgesloten, dat de minister ven Buitenlandsche Zaken jhr. Beelaerts van Blokland, de laatste maanden als een blad zou zijn omgevallen en, na eerst België een gesloten verbinding tusschen de Antwerpsche Dokken en het Hollandsch Diep te hebben willen toestaan, thans ineens heelemaal niets meer vaneen nieuwe Schelde—Rijn-verbinding zou willen weten en daarom deel zou hebben aan de gepubliceerde plannen betreffende Zuid-Beveland, welke officieel op de gemeentesecretarie te Schore hebben ter inzage gelegen en wier authenticiteit dus niet te betwijfelen valt. Daarmede zou de verklaring van April, dat van hem, den heer Beelaerts vóór de volgende verkiezingen geen beslissingen meer ten aanzien van de kanaalkwestie te verwachten zijn, al te zeer in strijd zijn. Waarschijnlijk is dan ook, dat Waterstaat weer eens op eigen houtje en naar eigen inzicht aan buitenlandsche kanalenpolitiek heeft gedaan. Waterstaat beteekent hier niet: de minister van Waterstaat: de heer Reymer heeft nooit van eenige bijzondere belangstelling in het vraagstuk der Schelde—Rijn-verbinding blijk gegeven. Waterstaat, dat is de constante leiding van het departement, waarvan de hooge ambtenaren al eerder tegen de houding van at» Regeering in, een spoedige oplossing van het Nederlandsch-Belgisch verkeersvraagsfcuk hebben tegengewerkt. Nog al te zeer leeft inde herinnering het jammerlijk gesol met het Bosscheveld-kanaal bij Maastricht, dat de heeren niet bereid waren met bekwamen spoed te graven, omdat zij z.g. geen duur Julianakanaal hadden ontworpen om Luik toch naar Antwerpen te laten varen, met voor averechtsch gevolg, dat in België tot den aanleg van het krankzinnig duur Albertkanaal hon worden besloten. Wij zullen het toejuichen, wanneer inde Kamer naar de meening van Buitenlandsche Zaken over de huidige onderneming Van Waterstaat wordt gevraagd maar eenige ongerustheid ten aanzien van ’t al of niet tot stand koman eener nieuwe Schelde—Rijnverbinding, koesteren wij geenszins, leder, die de verhoudingen in België kent, weet, dat Antwerpen nooit meer vaneen korter, veiliger weg, dan die door Zuid-Beveland zal willen afzien, al was het alleen om de zoo sterk toegenomen concurrentie van Gent. En geen enkele Nederlandsche Regeering kan nog ooit de bereidheid tot het toestemmen ineen kanaal van Dintelsas tot Bath, zooals die toestemming in het Memorandum van 7 Mei 1929 tot uiting is gekomen, terugnemen. Zoodat Brabant met kalm gemoed de wacht kan blijven betrekken. --- Aanslag op een trein. Volgens berichten uit Charbin is op den Chineeschen Oosterspoorweg, als gevolg vaneen aanslag, een Japansche trein ontspoord De locomotief en vier wagens zijn van den spoordijk gestort. Volgens nog niet bevestigde mededeelingen zou den 21 soldaten zijn gedood en 65 ernstig gekwetst. De aanslag is gepleegd door Chineesche vrijscharen. --- De strijd tegen de Kerk. Beperkende bepalingen in Spanje. Eigendommen in beslag genomen. De Spaansche minister van Justitie heeft in het parlement het wetsontwerp over de kerkgenootschappen bekend gemaakt. De Staat garandeert de volle gewetensvrijheid en de vrije uitoefening der verschillende eerediensten inde kerken. Alle godsdienstige demonstratiën buiten de kerken worden onderworpen aan de goedkeuring der autoriteiten. Alle in functie zijnde geestelijken moeten de Spaansche nationaliteit bezitten . Alle voor den katholieken eeredienst bestemde kerken, seminaria, kloosters en andere gebouwen met alle voor de uitoefening van den eeredienst noodzakelijke inrichtingen, worden eigendom der natie verklaard, maar aan de kerk voor religieuze doeleinden ter beschikking gesteld. Eigen bezit zullen de kerkgenootschappen in de toekomst alleen voor zuiver religieuze doeleinden mogen verwerven. Het oprichten van seminaria is geoorloofd zoolang het onderwijs niet tegen jie veiligheid van den staat indruischt. --- De verdediging van België. Aken onder vuur der artillerie. Aan de Belgische Kamer zal, bij de hervatting der parlementaire werkzaamheden in November door den minister van Landsverdediging worden voorgesteld het overschot van het in 1931 toege stane crediet van 210 millioen francs voor het bouwen vaneen verdedigingslinie op de Oostengrens, over te schrijven op de begrooting van 1933 Aan deze verdedigingslinie wordt thans gewerkt, aldus lezen wij inde N.R.Crt. De aanbesteding der betonnen schuilplaatsen te Hombourg en Heinrich-Capelle heeft reeds plaats gehad en alles laat toe te voorzien, Jat de heuvelketen ten Oosten van de Gileppe, in Juni 1933 geheel in staat van verdediging zal zijn gebracht. Het zal mogelijk zijn, vanuit de nieuwe stellingen Aken en de geheele streek tusschen deze Duitsche stad en de Belgische grens, onder het vuur van de Belgische artillerie ie houden. --- Contingenteering invoer planten in Frankrijk. Naar gemeld wordt, zal de Fransche regeering een contingenteeringsbesluit uitvaardigen, waarbij de invoer van alle planten wordt gecontingenteerd. Voorloopig zal als basis genomen worden 100 pet. van den invoer van 1931, berekend naar het gewicht. De invoer is dit jaar niet groot geweest. --- De viermogendhedenconferentie. Duitschland heeft zich verzet tegen de keuze van Genève als plaats voor conferentie over de gelijkberechtiging tusschen Engeland, Frankrijk, Duitschland en Italië. Men onderhandelt thans overeen andere plaats Als zoodanig wordt genoemd Den Haag en Lausanne. --- Een noordwesterstorm raast over Zeeland. Boven Terneuzen vergaat de „St. Marie” en in Duivelshoek wordt een windmolen tegen den grond geworpen Te Gorishoek een schip gestrand. Opvarenden der St. Marie gered. Het schip vol water geloopen. TERNEUZEN, Er zijn bepaalde dagen in het jaar, dat een dagblad de telefoon van zijn redactiebureau geen uur onbezet kan laten. Dat zijnde dagen, waarop de Noord-Wester storm over land en water giert, de dagen, waarop men vooral in Zeeland, met zijn onbetrouwbare zeeverkeersader Westerschelde en zijn binnenscheepvaart boven Wemeldinge verdacht moet zijn op allerlei dreigende scheepsongelukken. De geheele week waren de faits divers .afkomstig uit de havenbureaux van Antwerpen, al een bont getuigenis van het ruwe weer boven West-Europa. Niet minder dan dertig berichten kwamen daar in de afgeloopen week binnen betreffende averij en andere stormschade van schepen uit de vaart, op Antwerpen. Ook op de Scheldewateren gebeurde allerlei en was deze week, waarin weer eens wijziging kwam inde betonnimg van de Brakman, een week waarop twee schepen zonken inde Westerschelde, terwijl ver schillende schepen in Zeeland aan den grond hepen en lichter of zwaarder gehavend werden. De Zaterdag bracht niet minder dan twee ernstige ongelukken op de Zeeuwsche wateren Het zeilschip Sappemeer 11, schipper R. Schot, is nabij- Gorishoek gestrand, terwijl het Rijnschip „St. Marie” boven Ter Neuzen op de reede gezonken is. --- De „St. Marie”• In het stormweer zijn we Zaterdagavond op kondschap uitgeweest te Terneuzen. Het bericht had ons bereikt, dat het 1390 ton metend Rijnschip „St. Marie”. geladen met zand en op weg van Empel naar Gent „vervuld"’ was door den storm en inde diepte verdwenen. De politie vertelde ons dat het schip, dat gesleept werd door de „Truro", aan den zwarten tonnenkant nabij de gasboei bewesten Teraeuzen gezonken was, ongeveer 125 meter binnen het vaarwater, Het schip lag 25 a 30 meter onder water. Van het schip was niets meer te bergen dan een 40-tal luiken, welke door schipper Dieleman waren opgevischt en naar den wal werden vervoerd. Voor het overige werden we verwezen naar de schip breukelingen, die zouden verblijven ineen hotelletj». inde stad en die allee drie tijdig het schip hadden verlaten ineen sloep Schipper Fl. de Rooy, diens vrouw en de knecht, de eenigen, die zich aan boord van. het zinkend schip hadden bevonden, waren evenwel reeds doorgereisd naar Sas van Gent, aan boord van de „Adriana” Inlichtingen konden we nog inwinnen bij den heer W. Muller, eigenaar van de sleepboot „Willem”, die de schipbreukelingen opgevischt had uit de sloep. --- Een onderhoud. De heer W. Muller, vertelde ons, dat hij omstreeks half ’ vier op den Boulevard te Temeuzen de „St. Marie" had gadegeslagen. ..Ik zag direct, dat er iets niet inden haak was met de „S't Marie”, zeide hij, „Er was zeer zwaar weer. O® eb, tesamen niet Noordwesten wind, gaf een hooge zee. De sleepboot „Truro” kon niets anders doen, dan het schip, dat door het ruwe weer vervuld geraakte of zoo gauw mogelijk naar de haven te sleepen of het schip op de plaat zetten”. „Men vertelde ons, dat de luiken, toen het schip dooreen hooge zee omhoog geworpen, werd, lossprongen en het water daardoor in het ruim drong”, merkten we op. „Wie zal het zeggen, hoe liet ongeluk zich precies toegedragen heeft”.. antwoordde de heer Muller. „Ik zag dat het schip m nood verkeerde en ben er direct heengegaan met de „Willem". In nauwelijks tien minuten tijd kwam het schip tot zinken. Vlak voordat het inde diepte verdween verlieten man vrouw en knecht het schip door over te stappen op de sloep. Er kon niets gered worden van boord. Toen op een gegeven moment het voorste deel van de Rijnaak onder water schoot, moest ook de „Truro” de sleep losgooien, om niet mee inde diepte te verdwijnen. Het water spoot een 30 meter hoog, toen de „St. Marie” de diepte inging. Toen dit geschied was, hadden wede sloep met de drie schipbreukelingen, die nu eens boven en dan weer onder ons danste bereikt en konden wede schipbreukelingen aan boord nemen. „Natuurlijk waren de drie wat overstuur, maar overigens zijn ze ongedeerd aan wal gekomen ’, besloot de heer Muller zijn mededeelingen. We spraken nog verschillende schippers, die vanaf den Boulevard het scheepsongeluk hadden zien gebeuren. Ook zij hadden het schip zien overhellen, terwijl hooge zeeëë over den „den” sloegen. Deden bleek de balk boven het ruim te zijn, waarop de luiken rusten. De schipbreukelingen waren in vuile, natte kleeren aan wal gekomen. Dit was het eenige, dat zij konden meedragen. --- De molen van Duivelshoek. KRUISPOLDER Verder had ons het bericht bereikt, dat des namiddags omstreeks twee uur de bekende oude standaardmolen van de gebrs. de Schepper, aan den weg van Graauw naar Kruispolder, door een rukwind, totaal tegen den grond was geslagen. Het 15 meter hooge geheel uit hout opgebouwde gevaarte, was door den wind van den molenberg gesmakt en geheel vernield. Als bijzonderheid vernamen we nog, dat de molenaars druk bezig waren in hun bedrijf, toen de molen plotseling begon te wankelen. Ijlings vluchtten zij uit den molen en nauwelijks hadden zij deze verlaten, of de geheele molen stortte naar beneden De beide molenaars kwamen met den schrik vrij. We vernamen nog, dat inde molen nog ongeveer 3000 kg. meel opgeslagen was. De schade, die het bedrijf te lijden heeft is zeer groot, daar de molen niet tegen stormschade verzekerd is Nu thans de bekende oude molen van Duivelshoek verdwenen is, bestaan in O. Z.-Vl., eenmaal het rijkste taxweland van Europa, nog slechts standaardmolens in Groenendijk, Zuiddorpe, Zaamslag, Zandberg en Lamswaarde Het eigenaardige van den molen van Duivelhoek was, dat zij reeds jarenlang in schee ven stand stond en in dien stand de zwaarste stormen getrotseerd werden. Het is intusschen niet de eerste maal, dat in deze streek een standaardmolen door storm vernield werd. Ongeveer 30 jaar geleden is ook de standaardmolen van de fam. van Helsland te Clinge, dooreen rftorm vernield, waarbij de molenaar zeer ernstig gekwetst werd. Ook te Schcondijke is er jaren geleden eens een standaardmolen dooreen rukwind de lucht ingeworpen en vernield. --- De Sappemeer II WEMELDINGE. Omtrent de Sappenneer 11, die te Gorishoek gestrand is, wordt gemeld dat de sleepboot Ad ja van Smit’s Bergingsbedrijf ter assistentie uitvoer en het schip te St. Maartensdijk binnen bracht. Het schip had een roer verloren. De bemanning was reeds tevoren door den veennan La Rooy van boord gehaald en in veiligheid gebracht. --- Het celibaat. Er zijn er, en onder de katholieken wordt het ook wel eens bepraat, die beweren, dat het celibaat de priesters en kloosterlingen minder geschikt maakt tot den arbeid. Dat wordt dan maar zoo langs den neus weg gezegd, omdat men alleen maar ijver en werkkracht verwacht bij die mannen en vrouwen, die voor hun ouden dag en hun nakomelingen werken en daarbij dit doelwit steeds voor oogen hebben. Alsof de arbeid alleen verricht zou worden om niet tot nooddruft en erger te geraken en hij er niet inde eerste plaats is voor ideëele beweegredenen. Zeker, de arbeid is ons allen door God na den zondenval van het eerste menschenpaar als een straf opgelegd, maar door de komst van Gods Zoon op aarde, Die zelf het werkmansgezin tot Zijn verblijfplaats koos, werd de arbeid geheiligd en tot een verheven ideaal opgevoerd. Zooals geheel ons leven op ’t voorbeeld van God moet zijn ingesteld, zoo moet ook de arbeid, dien wij eiken dag verrichten, vaneen hooger plan dan het stoffelijke alleen worden beschouwd. En zoo hebben wij ook het werk onzer priesters, broeders en zusters te bezien, die de geloften der kuischheid, der onthechting aan de aardsche goederen en der gehoorzaamheid aflegden, om hun arbeid met des temeer wilskracht en ijver te kunnen volbrengen. Voor hen is het celibaat derhalve geen rem, maar een prikkel temeer, om hun arbeid in dienst der heilige zaak te stellen. Hierbij sluit volkomen aan, wat wij in „British Weekly” lazen. Daarin werd onlangs voorgesteld, vaneen groep protestantsche zendelingen, althans voor eenige jaren, het offer van het celibaat te vragen. Deze suggestie werd gesteund door dr. Sittampalam van Colombo, die over de katholieke missionarissen dit schitterend getuigenis aanhaalde van den Amerikaanschepiscopaalschen bisschop Boyd Vincent, die zei, volgens de vertaling inde „Maasbode”: „Zie maar naar de Roomsche Kerk, met haar duizenden priesters en honderdduizenden zusters, die vrijwillig dat opofferen, wat man en vrouw krachtens de natuur het meest begeerenswaardige in het leven lijkty om zóó God en den naaste zonder verstrooiing te dienen op de moeilijkste plaatsen. Ik zeg u, dat zoolang wij, geestelijken van andere kerken, niet hebben geleerd meer van hun geest van zelfopoffering en absolute zelfverzaking te toonen, wij ook nimmer met de Roomsche Kerk kunnen wedijveren in doelmatigheid en resultaten.” --- De inbraak bij dr. Philips. De aanhouding van den verdachte. Een weelderige schoenmaker. Omtrent de aanhouding te Berlijn vaneen vierden verdachte inde zaak van den belangrijken diefstal ten nadeele van dr. ir. Philips, in zijn flatwoning aan de Van Hogenhoueklaan te Den Haag, op 24 Juli j.. gepleegd, vernemen wij nader het volgende: Men herinnert zich, dat kort na den diefstal een gewezen huisknecht van dr. Philips, de Oostenrijker D., werd gearresteerd als eerste verdachte en eenigen tijd later nog twee landgenooten van D., H. en M. Deze drie personen bevinden zich nog in het Huis van Bewaring in voorloopige hechtenis. Intusschen kwam uit het onderzoek vast te staan, dat er nog een vierde medeplichtige in het spel moest zijn, wiens verblijf echter onbekend was. Verleden week Vrijdag kwam der Haagsche politie zooals wij .reeds meldden, ter oore, dat deze vermoedelijke medeplichtige zich te Berlijn kon bevinden. De inspecteur Bouwhoff is dien dag onmiddellijk naar Berlijn vertrokken om een onderzoek naar den gezochte in te stellen met het resultaat, dat, na eenige dagen speuren, tot arrestatie van dezen verdachte kon worden overgegaan. Het is de 30-jarige J. D., een ex-schoenmaker die de laatste jaren een weelderig leventje leidt, zonder dat hij kon aantoonen, waaraan hij die weelde te danken heeft. D. reisde door Duitschland en Oostenrijk onder den naam van baron von Lukarch. Door valsche telegrammen had hij zich uit Den Haag naar Berlijn laten roepen, waarheen hij toen per vliegtuig was vertrokken. Zijn gedragingen inde Duitsche hoofdstad waren van dien aard, dat sterke vermoedens van medeplichtigheid inden inbraak en diefstal van juweelen en geld, tot een gezamenlijk bedrag van twee ton, tegen hem waren gerezen, Dinsdag jl. is hij te Berlijn aangehouden. De Nederlandsche Justitie heeft, zooals gemeld, zijn uitlevering gevraagd, waaromtrent de beslissing van de Duitsche regeering wordt tegemoetgezien. --- Loonsverlaging bij S. S. De personeelraad der Nederlandsche Spoorwegen schrijft ineen brief aan de directie, het voorstel om met ingang van 1 Januari de dienstin komsten van het personeel, gerekend op de basis van 30 Juni 1932, met 10 pet. te veriagen, niet te kunnen aanvaarden. ---