De dictatuur in Oostenrijk. De socialisten waarschuwen voor een burgeroorlog. Mobilisatie van lichtingen. * vergadering van den Oostenrijkschen bouds is gisteren zeer stormachtig verloopen. ondskanselier Dolfuss weigerde inde vergaders te verschijnen. De socialisten waarschuwden ®teateeering Öafe e6n burgeroorlog voor de 156111 (®°cialisten en nat.-sociaiisten dienden een voor-61 ia tot afzetting van dc regeering. ht het Anatomiscn instituut en inde univer waar men> na den tusschen Rusland en Turkije den vrede ö aet naburige Oosten zou herstellen, wilde itschland voor zich zelf niets opeischen; het Sivf geen ander Politiek doel dan den vrede zoo boeclig en zoo stevig mogelijk te herstellen: wij dien de partijen tot elkaar brengen, wij zijn reid de rol van eerlijken makelaar te spelen, lde de ijzeren Kanselier. kuifde rol nu schijnt Mac Donald thans, na n°g veel grooter conflict, op zich te willen iaif160' donder eenige gedachte aan het eigen bevan Engeland ? Ook de e er 1 ij k e makelaar § aan zijn eigen winst denken; Bismarck lB7B zeer zeker geen eniiel oogenblik het er ltsche belang uit het oog verloren en wat zou v0 ot> dit oogenblik wel voordeeliger kunnen zijn eti r Engeland, dan het herstel vaneen stevig Vreedzaam evenwicht in Europa ? tv . r heel wat critiek, zeer scherpe critiek yeks’ felcverd op de Engelsche evenwichtspoli' Engeland, zoo heette het, wil geen sterke Ztya]f|!; °P het continent en is steeds bereid den ren te steunen om den sterke te verhinde-oödren sterk te worden als Engeland zelf is. mer,er alleïlei schijnbaar mooie leuzen van feitelijkheid en van vrijheid dient het aldus tiejj ntet anders dan zijn eigen machtspoli-v°orai de Napoleontische oorlogen zijn het pQUtj . de Franschen geweest, die de Engelsche ót als zulk een meesterstuk vaneen meer hebb in schijnheilig, zuiver nationaal egoïsme van eil voorgesteld; sinds het tot standkomen is Entente tusschen Engeland en Frankrijk Verj_Ze geschiedbeschouwing naar Duitschland WoorrilSd’ waar zij de oorsprong werd van dit langi Jan f-Hen ocrlogshaat: Gott strafe Eng- Na den oorlog hebben vele Duitschers dan de g weer eei. ander oordeel gekregen over fttoe'liui0*1® uiplomatie en het kan dan ook staat, ontkend v.'orden, dat menig Britsch latidSma? sinds 1918 getoond heeft, dat Engelhaar hardnekkig is inden strijd, Voqj. lla den vrede ook ridderlijk kan zijn. aan-,e°ns’ Nederlanders, is het daarbij nog een VanfaJ^me gedachte, dat het Smuts, een man Weest edertandschen, van Dietschen stam, is ge-Sche als vertegenwoord’ger van het Brit-V6l,sai‘tk op den dag zelf dat het verdrag van de n werd onderteekend, voor ’t eerst over Söreke°ÜZakelitkheicl van de herziening durfde %k wef'vf6*80*10 evenwichtspolitiek heeft dus trOü^rei llaar goede kanten. Hoe zou men daar i 'ö aan kunnen twijfelen hier in Neder?'eest'at a&r de beide continentale Noorddatikc ei? Zc tevens zijn eigen belang dient, ÊeiaÖIÏ' gens wel door niemand ontkend worden. ''ïaao.y.g*1 Realisme loopen hier parallel en de aeiang ,oft,ru eigenlijk het eerst komt, het eigen bei(jt is “et groote ideaal voor de heele mensch °6 vraa!/1 e7en reinig practisch als de .benoem 06 kip_ £.■ or,'trent de prioriteit van het ei 'f er eeïf0 kan er zic)l slechts over verheugen. p%ng duchtige staat is in _;uropa, die groot ''dchtt>,lv. elt bij een gezond en vreedzaam evenup ons continent. Mac Donald’s rede op de Ontwapeningsconferentie wijst den eenigen Weg aan tot redding van het Werk der conferentie: geleidelijke ontwapening gepaard gaande met politieke samenwerking tot herziening Van de verdragen. --- Een moedige daad van Mac Donald. '°üWde , alds kioeke rede (met het daarin ontken als atlVaP3ningsplan) te Genève zal door v,e ibidder?611 p'Vldidendc daad begroet worden. rehgt j-jj. Yan den angst en de verwarring J macht der waarheid: de vrede kan siechts behouden blijven doordat men zich bereid toont, tot het brengen van offers; men moet zich eenerzijds bereid verklaren tot een herzien’ng van de vredesverdragen en anderzijds het bewijs leveren dat men zijn toevlucht niet zal nemen tot geweld wanneer er hoop bestaat op jen minnelijke schikking. Er kan "iet getwijfeld worden aan den zin van Mac Donalds woorden: de herziening der vrede rdragen wordt hier niet alleen wenschelijk, maar ook urgent verklaard. Op het oogenblik dat er in tal van landen, die vroeger tegen het Duitsche rijk gestreden hebben of die van Duitschlands nederlaag profiteerden, weer hard geschreeuwd wordt over dreigend oorlogsgevaar zelfs socialisten in België worden weer „militairistisch” op dit oogenblik komt de eerste minister van het machtige Engelsehe rijk, die het bestaan van dit gevaar weliswaar erkent, maar tevens verklaart dat men het door onderhandelen en door het doen van billijke concessies zal kunnen en zal moeten bezweren. Inde Fransche bladen is er inde laatste jaren dikwijls sprake geweest vaneen revisionistisch front in Europa, een front gevormd door die staten, die ontevreden waren met den tegenwoordigen territorialen en politieken toestand, zooals hij door de verdragen inde verschillende voorsteden van Parijs Inde jaren ’lB en ’l9 gemaakt is. Duitschland, Italië, en Hongarije waren de toonaangevende staten in dit front. Thans heeft het er allen schijn van, dat Engeland zich je slist aan de zijde der revisionisten geschaard heeft. Er is een tijd geweest, inde dagen dat de Engelsche munt, het pond, begon te wankelen en onmiddellijk na het loslaten van den gouden standaard, dat Engelands woord nog slechts luttel terécht scheen te hebben inde wereldpolitiek. Dit is nu wel heel anders: de economische en politieke situatie van Engeland is op zich zelf beschouwd weliswaar niet beter dan twee jaar geleden, maar die van Frankrijk en van Amerika is veel slechter geworden zoodat er, relatief gesproken, voor Engeland toch groote winst is. Tegenover een Duitsch-Italiaansche samenwerking kan Frankrijk trouwens niet zonder den steun van de Engelschen en Amerika heeft Engeland noodig tegen het dreigend gele imperialisme van Japan. --- Is Hitler vredelievend ? Zal de Engelsche premier als makelaar van den vrede succes hebben? Zal hij er in slagen de partijen tot een compromis te bewegen? In Frankrijk zijn er inde laatste jaren uit die politieke kringen, welke daar thans aan het roer zijn dikwijls stemmen opgegaan voor een herziening van de Duitsche grensregeling in het Oosten en voor andere wijzigingen aan de verdragen. Wat zullen Polen en de Kleine Entente dan echter doen? Kan Frankrijk zijn kleine bondgenooten aan hun lot overlaten zonder gevaar te loopen later op een critisch moment zelf vereenzaamd te staan? Parijs bevindt zich tegenover Polen en een Kleine Entente nu zoo min of meer in dezelfde situatie als Berlijn in 1914 tegenover Weenen. Wanneer men er vooruit zeker van was. dat men tot een waarlijk stevigen en langdurigen vrede komt, dan zou het niet zoo moeilijk zijn den bondgenoot tot groote concessies te dwingen maar., is men wel zeker? Frankrijk heeft zoo lang vast gehouden aan de verdragen van Duitschiands nederlaag. dat ’t thans slechts met zeer groote moeite van koers zal kunnen veranderen. Ook in het beste geval moet men met een vrij langdurige evolutie rekenen; Mac Donald begint alvast met een termijn van vijf jaar. De groote vraag is nu of, zelfs wanneer het nu werkelijk tot een goed begin komt, Duitschland meester zal blijven van zijn zenuwen en alle noodlottige incidenten zal weten te vermijden. Herhaaldelijk heeft Hitler verklaard, dat hij geen oorlog wenscht: ik heb zelf inde loopgraven gelegen en weet te goed wat het is, heeft hij gezegd. Wil hij den nieuwen staat, het derde rijk, inderdaad opbouwen en aan zijn idealisme twijfelt wel niemand dan heeft hij in ieder geval eenige jaren van vrede noodig. Daarbij komt nog, dat juist door de vestiging van het nieuwe regiem en door de krachtige bestrijding van het communisme, de Russische rugdekking zco niet is weggevallen, dan toch zeer twijfelachtig is geworden; evenals inden tijd van het keizerrijk, ja nog meer dan toen, zouden nu ook al de democratische leuzen tegen Duitsehlar.d kunnen worden aangevoerd en zou men zeer waarschijnlijk ook kunnen rekenen op den steun van de heele Joodsche macht inde wereld. Komt het tot een werkelijk conflict, dan wordt de nationalistische revolutie op zijn minst genomen toch zeer ernstig bedreigd. Wij mogen dus gerust aannemen, dat Hitler, behalve om de door hem genoemde redenen, ook nog op grond van zeer nuchtere overwegingen den vrede wenscht te behouden. Maar het is ook denkbaar. dat men dingen eischt van hem die hij eenvoudig niet doen kan, bijv. op het gebied der erkenning van de verdragen of op dat van het ontwapeningshoofdstuk uit het verdrag van Versailles. In dit geval zouden zich wel eens zeer ernstige incidenten kunnen voordoen, waarvan de gevolgen niet te overzien zijn. Als Mac Donald dergelijke stappen weet te voorkomen, dan zullen wij Engeland In ieder geval weer dankbaar moeten zijn omdat het ons zonder ongelukken overeen gevaarlijke periode heeft heengeholpen. --- NOODWEER TEISTERT JAVA. ‚Gebouwen weggeslagen. Schade aan de aanplantingen. ' Eenige dooden en vermisten. Zooals reeds in het grootste gedeelte onzer oplaag van gisteren is gemeld, werd Midden- en West-Java, inden nacht van Donderdag op Vrijdag, doör zwaar noodweer geteisterd De treinenloop tusschen Batavia en Cheribon is gestremd. Bandoeng is slechts te bereiken via Buitenzorg. Tusschen Tjikarang en Lemahabang is een goederentrein ontspoord. Twee personen werden gewond, twee anderen vermist. Semarang is vrijwel geïsoleerd. • * Java verkeert in dezen tijd van het jaar inde kenteringsperiode op het einde van den Westmoesson, die in West- en Midden-Java van November tot April pleegt te duren. Het noodweer heeft groote schade toegebracht aan de aanplantingen. Vele daken van huizen begaven het. Zeer zware cementblokken van de pieren in Tandjong Priok zijn tengevolge van den zeer zwaren zeegang weggeslagen. De verbinding met Onrust en de Zeven Provinciën is door de zware zee verbroken. Het Observatorium te Batavia registreerde van 11 uur 20 n.m. tot 7 uur v.m. 158 mM. regenval, waarvan 96 tusschen 12 uur 1 en 1 uur 1, hetgeen een record is. Tusschen Tjikarang en Lemahabang, waar een goederentrein ontspoorde, werd een verzakking van de spoorbaan geconstateerd overeen afstand van 700 meter. De stremming zal waarschijnlijk drie weken duren. Bij dit spoorwegongeluk zijn twee personen gedood, terwijl twee anderen worden vermist. Een inlandsche vrouw werd onder een neervallenden boom gedood en een kind gewond. Te Semarang is een deel van de bekende Gombelhelling ingestort, waardoor het asverkeer van Semarang naar het Zuiden is gestremd Ter hoogte van het landhoofd van de haven Pasar Ikan sloegen twee prauwen om met resp. 12 en 14 opvarenden. Drie personen worden vermist. Vrijdagmorgen was Semarang voor asverkeer geïsoleerd. De wegen naar het Oosten, Zuiden en Westen zijn gestoord. De verbinding met Pekalongan is verstoord. De Gombel-helling is volkomen verstoord. De treinenloop in Midden-Java is practisch normaal. --- De te Moscou gearresteerde Engelschen. Verontwaardiging in Engeland. Zooals men weet bevinden zich te Moscou een aantal Engelschen in Russische gevangenschap als verdacht van sabotage in industriën. Litwinof, de Russische volkscommissaris van buitenlandsche zaken, heeft den Engelschen ambassadeur te Moskou doen weten, dat de gearresteerde Engelsche ingenieurs terecht zullen staan wegens feitelijke sabotage, onder de Russische wet op de veiligheid van den staat. Ineen rede te Swansea heeft de Engelsche minister Thomas gezegd, dat de handelsbetrekkingen met de Sowjet Unie ernstig gevaar moeten loopen als landgenooten van wie ieder Engelschman overtuigd mocht wezen van hun onschuld, aan de onbehoorlijke behandeling en de geestelijke kwelling blootgesteld worden, die den gearresteerden ingenieurs van de Vickers mij. ten deel was gevallen. --- Her verdrag van Ouchy. De Engelsche minister van Handel, Runciman, heeft in het Lagerhuis meegedeeld, dat hij op een vraag van ’n gezant vaneen der betrokken landen heeft geantwoord, dat Engeland niet tot het douaneverdrag Nederland—België zal toetreden. --- De Veiligheid van ons Zuiden. Nogmaals : waarom Nederland moet verlangen, dat België Weer neutraal wordt in plaats Van een militairen bondgenoot van Frankrijk. Mag men in Nederland niet Nederlandsch gezind zijn ? H. MATHON. De heer Aug. Cuypers te Amsterdam verzoekt ons opname van het volgende ingezonden stuk: In Uw nummer van 10 Maart neemt U ond-er bovenstaande titel (De Veiligheid van ons Zuiden, red. Dagblad) het grootste deel over vaneen m De Tijd” verschenen artikel', een korte mleidino van Uw hand wijst erop, dat het artikel geschreven werd in antwoord op een beschouwing van onaergeteekende, „waarin deze het Fransch-Belgjscb militair accoord min of meer in bescherming heelt genomen.” Dit is niet overeenkomstig de waarheid. Immers over bedoeld accoord werd mijnerzijds geen woord gezegd; mijn artikeltje beoogde een rectificatie te geven op een eerder in ,X>e Tijd’ gegeven onjuiste voorstelling, welke rectificatie tevens kon dienen tot beter inzicht inde politiek onzer Zuidelijke buren. De onjuiste voorstelling in quaestie was deze: dat ook Frankrijk vóór 1914 een krijgsplan had. waarin de Belgische neutraliteit niet werd geëerbiedigd. Hoe zeer een rectificatie noodig was, bleek opnieuw uit het door U overgenomen antwoord. van mijn geachten opponent, die wederom daarin sprak van dergelijk „Fransch aanvalsplan”. Zulk een plan heeft echter nooit bestaan. Joffre adviseerde slechts in 1912, dat een onmiddellijk offensief door België heen groote voordeelen bood voor Frankrijk: op dat inzicht mocht hij evenwel zijn operatieplan niet baseeren. Ten onrechte Identificeert mijn opponent dus een advies van den Franschen generalissimus met het Fransche krijgsplan . _ „Het door U overgenomen betoog werd door mij uitvoerig beantwoord in „De Tijd” van 13 dezer. In hoeverre er voor U reden kan zijn Uw lezers inde gelegenheid te stellen ook van dit antwoord kennis te nemen, staat natuurlijk aan U te beoordeelen. Het zij mij slechts vergund u te verzekeren, dat ik een overnemen van mijn betoog zeer op prijs zou stellen: ten. eerste om het belang der zaak, die ons allen gelijkelijk ter harte gaat: onze paraatheid tegenover mogelijke gevaren: ten tweede om de conclusies, die mijn opponent wel wat gemakkelijk rit mijn eerste artikeltje distilleerde, recht te zetten”. Tot zoover het ingezonden stuk van den heer Cuypers. Het is wèl overeenkomstig de waarheid, dat de heer Cuypers met zijn artikel „het Fransch-Belgisch militair accoord min of meer in bescherming heeft genomen”. Ware dat niet het geval geweest, dan zou hij inde gegeven omstandigheden, in stede van over bedoeld accoord zelf „geen woord” te zeggen, nadrukkelijk hebben te kennen gegeven in dat accoord gevaren voor Nederland te zien. Want het betoog in „de Tijd” waartegen de heer Cuypers zich gekeerd heeft, ging in hoofdzaak over dat accoord en de geheele beweging in Nederland voor de veiligheid van ons Zuiden, waarbij „de Tijd” zich heeft aangesloten, is juist veroorzaakt door gevaren voor Nederland aan het accoord verbonden. Ondanks de vrijmoedigheid vaneen verzoek aan onze redactie om zich te willen gedragen alsof zij onnoozel ware, wenschen wijde plaatsing van bovenstaande niet te weigeren Overigens laten wijde behandeling van het geschilpunt tusschen den heer Cuypers en „de Tijd” over aan onzen militairen medewerker, den res. majoor der cavallerie, den heer H. Mathon, die op ons verzoek, zijn inzicht heeft willen mededeelen : •Ik begrijp de moeilijkheid, die voor Uwe Redactie bestaat om te beslissen of U ter wille van volkomen objectiviteit aan het verzoek van den heer Cuypers zou dienen te voldoen, om zijn beschouwingen in Uw blad op te nemen. De moeilijkheid, die men steeds ondervindt, wanneer men aan elke zienswijze in ieder opzicht recht wil doen wedervaren, is helaas voor ons Nederlanders juist zoo dikwijls oorzaak, dat zij, die niet door diepgaande eigen studie een volkomen onbevooroordeeld inzicht kunnen vormen, de kluts kwijt raken of wel zich door hun sympathiën op sleeptouw laten nemen. Het wil mij voorkomen, dat de medewerker van „de Tijd”, onder den indruk gekomen van de gevaren, die Noord-Brabant kunnen bedreigen, zich in zijn beide door Uw blad overgenomen artikels, op een volkomen nationaal standpunt heeft gesteld en dat daarbij in geen enkel opzicht de gedachte heeft voorgezeten of zelfs is opgekomen om de bedoelingen van onze Zuiderburen ineen verkeerd licht te stellen. Zooals ik ook persoonlijk heb ondervonden, is het in Nederland zeer moeilijk om als werkelijk zuiver nationaal denkend mensch te worden beschouwd en meent men, dat zoo iemand moet zijn óf anti-Duitsch, óf anti-Belgisch-Fransch, óf anti-Engelsch, of anti-ieder-niet-Nederlandsch en dus sterk chauvinistisch. *) Wat ik voor mij een zuiver nationaal denkend mensch noem, is iemand, die diep is doordrongen van het besef, dat goede en hartelijke betrekkingen met andere staten, inde eerste plaats met de naaste buren, in hooge mate gewenscht, ja zelfs onmisbaar zijn, doch alleen bestaanbaar bij volkomen eerbiediging van elkanders rechten. ledere toegeeflijkheid tegenover een mogelijke bedreiging dier rechten, acht ik anti-nationaal en gevaarlijk, niet alleen voor de eigen natie, maar evengoed voor de geheele volkengemeenschap. Van zuiver Nederlandsch standpunt bezien, moet ik tegenover de beschouwingen van den heer Cuypers het navolgende stellen: Joffre schrijft zelf in zijn Mémoires, dat zijn opmarschplan nimmer op schrift is gesteld. Hoe het ten uitvoer gebracht moest worden, zullen we dus nimmer precies weten. Dat zijn aanvalsplan over België leidde, blijkt echter onomstootelijk, waaraan evenwel onmlddellijk most worden toegevoegd, dat een variant mogelijk was in het aanvalsplan, voor het geval Duitschland de Belgische neutraliteit niet zou schenden. Hieruit volgt, dat indien Duitschland de Belgische neutraliteit zou hebben ontzien, ook Frankrijk zulks zou hebben gedaan. Indien wij hieruit mochten concludeeren, dat ook een volgende maal dezelfde gedragslijn zou worden gevolgd, zouden wij van Nederlandsch standpunt beschouwd, reden hebben de Fransche politiek zoo krachtig mogelijk te steunen. Echter blijkt voldoende duidelijk uit Joffre’s Mémoires, dat een strategisch offensief optreden der Franschen tegenover Duitschland niet over Belgisch grondgebied heen, weinig uitzichten biedt. De Commission d’Enquête sur la Question de Briey kwam dan ook tot de conclusie, dat de grondslag van het offensieve operatieplan fout was, juist omdat de uitvoering van het plan eerst mogelijk werd na afwachting der schending van de Belgische neutraliteit door Duitschland. Zou er een meer sprekend bewijs denkbaar zijn voor de groote waa,rde, welke de Belgische neutraliteit had voor de algemeene veiligheid? En waarom moest Joffre wachten tot de Duitschers in België waren? Dit vernemen we uit het relaas, dat Joffre zelf doet omtrent de bewuste zitting van den Raad voor Nationale Verdediging in 1912, waarover ook de heer Cuypers het heeft. In die zitting heeft Joffre zijn operatieplan over België ontwikkeld en ondervond hij krachtigen steun. Alleen Poincaré had een bedenking: de neutraliteit van België. En nu geeft Joffre zelf te verstaan, dat die bedenking, (welke hij zeer verstandig noemt) werd ingegeven door de overweging, dat de Engelsche steun zou uitblijven, indien niet Duitschland, doch Frankrijk de neutraliteit van België schond. Joffre wijst op dé zeer duidelijke waarschuwingen, die in dien zin gegeven waren door luit.-kol. Repington en Lord Esher. De conclusie, die wij in het belang der algemeene veiligheid, (dus ook van Nederland) kunnen trekken ls deze, dat een strategisch offensief van Frankrijk tegen Duitschland moet geleid worden over België en dat de twee redenen, die Frankrijk daarvan weerhielden in 1914, thans niet meer bestaan, n.l. de neutraliteit van België en de toegezegde steun van Engeland Ten slotte nog een enkel woord naar aanleiding van hetgeen de heer Cuypers schrijft ln verband met de uitspraak van de Guise, dat wie de monden van den Rijn beheerscht, meester is over de rest van Europa. Ik ben volstrekt niet blind voor het zeer groote gevaar, dat Europa heeft bedreigd en waarschijnlijk later weer bedreigen zal, van Duitsche zijde. Wanneer die tijd weer gekomen ls om daar tegen te waken, dan zal de heer Cuypers mij, en ongetwijfeld ook den medewerker van „de Tijd”, aan zijn zijde vinden, zooals ik ook tot den vrede van Versailles stond aan de zijde van hen, die op de overwinning der Gealliëerden hoopten. Hoewel voor het Duitsche imperialisme ook andere mogelijkheden bestaan dan de uitbreiding van de macht naar het Westen, zullen zeer zeker de Lage Landen aan de Zee op hun hoede moeten blijven voor de gevaren, die van Duitschen kant kunnen komen. Voor Fransch imperialisme bestaan veel minder andere mogelijkheden. En uit militair oogpunt beschouwd is de groote kwestie deze, dat, al is Duitschland meester aan de kust van deze zijde van de Noordzee, toch Engeland op het vasteland van Europa met Frankrijk kan samen werken om dat meesterschap te breken. Is Frankrijk echter meester, dan kan Engeland op het vasteland niet meer met de Duitsche legers samenwerken. Daarom heeft Engeland zeventien jaar lang moeten vechten, voordat, door de vereeniging van Wellington met Blücher bij Waterloo, het lot van Napoleon bezegeld werd. *) NOOT DER REDACTIE: Toevallig lijkt deze opmerking ook van toepassing op de raadselachtige uitlating van minister Deckers, die verleden Donderdag Inde Eerste Kamer meende te moeten waarschuwen aan het adres vaneen niet nader aangeduiden „oorspronkelijken samensteller van het artikel”, naar aanleiding waarvan, tot vreugde nog wel van den minister, vele bladen de laatste jaren over het belangrijke vraagstuk der landsverdediging schrijven, dat deze „oorspronkelijke samensteller” „zich alleen moet laten leiden door ’s lands belang en zijn objectiviteit niet mag lijden onder eenige antipathie tegen een bepaalden staat”. Gelukkig, dat de „oorspronkelijke camensteller” van het eerste artikel, dat tegen den slechten geest bij ons marine-personeel gewaarschuwd heeft, niets overeen vreemde mogendheid heeft moeten mededeelen, of de brave man, naar wien het Departement van Defensie niet tijdig genoeg geluisterd heeft, met het gevolg dat er zooiets als het drama der Zeven Provinciën heeft kunnen plaats vinden, zou achteraf nog gevaar loopen een ministeriëele boetepredlcatie te krijgen. --- Advertentie U ---