Balbo bedreigd? Officiéél WQrden te Chicago de geruchten tegen gesproken, volgens welke anti-fascistische organisaties in Amerika van plan zouden zijn, het eskader van Balbo, die zich nog steeds te Reykjavik bevindt, bij zijn aankomst te Chicago te bombardeeren. --- R. K. Handelsreizigersvereeniging „St. Christoffel.” Een schrijven van het Doorluchtig Episcopaat. Z. H. Exc. Mgr. de Aartsbisschop heeft het volgende schrijven gezonden aan het hoofdbestuur van de Nederl. R. K. Vereeniging van Handelsreizigers en Handelsagenten „St. Christoffel” te Utrecht: „In beleefd antwoord op uw schrijven van 15 April 1.1., handelende overeen eventueele aansluiting van „St. Christoffel” bij het R. K. Werkliedenverbond, deelen Wij u namens de Hoogwaardige Bisschoppen mee, dat Dezen buiten deze kwestie blijven en dat uwe vereeniging zelf dient uitte maken, waartoe zij behoort.” --- Een Van Heutsz-monument onthuld. pnder groote belangstelling van de zijde der bevolking heeft Zaterdag te Coevorden de plechtige onthulling en overdracnt plaats gehad 'van het monument, dat ter eere van de nagedachtenis van generaal Van Heutsz in diens geboorteplaats is opgericht. Het monument bestaat uit eendoor den beeldhouwer Falisse te Wageningen vervaardigd borstbeeld, waarvoor de gelden bijeen zijn gebracht door de leden van den Kon. Bond van Ridders der Militaire Willemsorde, beneden den rang van officier. Het monument werd onthuld door Prins Hendrik. Prof. Kielstra heeft de gedachtenisrede gehouden en de burgemeester van Coevorden heeft het monument namens de gemeente aanvaard. --- Verkeersongevallen. Zaterdag reed een luxe auto, bestuurd door den heer S. Rugars, uit Arnhem, met vrij groote snelheid over den betonweg Arnhem—Ede. Bij het inhalen en passeeren vaneen motorrijwiel slipte de wagen plotseling, vloog tegen een boom aan de linkerzijde van den weg, sloeg om en geraakte in brand. Alle zes inzittenden konden zich nog bijtijds in veiligheid stellen. Zij bekwamen allen meer of minder ernstige hoofd-, been- en armverwondingen. Zondagmiddag is nabij de nieuwe Vechtbrug een uit Amsterdam afkomstige motorrijder, zekere A. K., ingehaald en van achteren aangereden dooreen eveneens uit de richting Amsterdam komende auto. De motorfiets sloeg om en geraakte in brand. De motorrijder werd tegen den grond geworpen en in bewusteloozen toestand opgenomen. Hij had een hersenschuding en beenbreuken bekomen. De heer K. is naar het Burgerziekenhuis te Amsterdam overgebracht. Naar men ons bij informatie mededeelde, is zijn toestand buitengewoon zorgwekkend. De automobilist, die zich van het ongeluk niets heeft aangetrokken en doorreed, werd door de politie te Bussum aangehouden, terwijl zijn auto werd in beslag genomen. --- Een Nederlandsch schip vergaan. Naar de Associated Press uit Bogota verneemt, zijnde kapitein en vier leden der bemanning van den Nederlandschen schoener Julio Maria, die uit Curacao vertrokken was, verdronken, toen hun boot zonk. --- Het eeuwfeest der Benedictijner-monniken. Feestviering te Solesmes. Bakermat der Abdij Sint Paul te Oosterhout. Ongeveer tien kilometer van Sablé, te Solesmes in Frankrijk, verheft zich aan den oever van de rivier de Sarthe, de,Abdij Saint Pierre, der Fransche Benedictijnen, de bakermat van de Benedictijner-abdij Sint Paul te Oosterhout. Vandaar uit trokken de Benedictijner-monniken, verjaagd dooreen van godsdiensthaat vervulde Fransche regeering, naar de veilige toevluchtsoorden in andere landen, die beter dan de toenmalige staat, de weldaden begrepen, die de volgelingen van Benedictus op godsdienstig, cultureel en artistiek gebied verspreiden konden. Zoo viel ook ons land het geluk ten deel, dat eenige zonen van de Fransche communauté zich, nu ruim 25 jaar geleden, naar Oosterhout begaven en daar ineen nederige behuizing den grondslag legden voor het zegenrijk werk der Oosterhoutsche Abdij, het graag-bezochte oord voor geleerden en kunstenaars, van waaruit hopenlijk binnen niet te langen tijd de heropbouw van de Abdij van Egrnond een feit zal worden. --- De stichting. De stichting van de Abdij van Solesmes loont ve*rmoedelijk terug tot inde elfde eeuw. De Abdij getuigt nog van de vervlogen eeuwen. Wereldberoemd zijn o.a. de „Saints de Solesmes”, een groep beelden, ware specima van lang-vervlogen kunstzinnigheid. Sculptures vaneen verheven schoonheid, geïnspireerd dooreen diep overtuigd geloof van de onbekende meesters, die hun beitel deze hooge bezieling hebben weten te geven. Vele stormen heeft de Abdij van Solesmes moeten trotseeren. Inde vijftiende eeuw ging het geheele archief door brand verloren, zoodat er over de oudste geschiedenis der Abdij slechts weinig meer bekend is. Het jaar 1425 was een waar rampjaar voor de abdij. In dat jaar werd Le Mans door de Engelschen belegerd en ingenomen. De Engelschen trachtten ook Sablé te veroveren. De poging mislukte echter. Zij wierpen de schuld op de monniken van Solesmes. zij werden verdreven en de brandfakkel werd inde abdij geworpen. Bijgestaan door de bewoners uit Solesmes en omgeving togen de zonen van Benedictus aan den arbeid, om hun geliefd klooster weer uit de assche te doen verrijzen. Omstreeks de vijftiende eeuw verkreeg prior Guillaume Cheminart een relikwie van den H. Doom. Hij liet haar bewaren ineen kristallen tube, ingezet ineen doornenkroon, dooreen engel gedragen. Het geheel is van verguld zilver en een prachtig voorbeeld van vroeg-eeuwsche edelsmeedkunst. Zij wordt thans bewaard inde kapel in het rechtertransept der abbatiale kerk. Na een langen tijd van rust brak na 1562 weer een periode van grooten nood aan. De kloosterlingen werden op last der Engelsche protestanten verdreven. Nog later werden alle bezittingen in beslag genomen. --- De beteekenis van het clearing-wetje. Tegenover onze exportbelemmering in het buitenland door het inhouden van de noodige betalingsmiddelen, stelt onze regeering soortgelijke belemmering Van den invoer in ons land. (Van onzen economischen medewerker). Nu de regeering hoogstwaarschijnlijk gebruik gaat maken van het destijds aangenomen clearing-wetje, lijkt het ons niet ondienstig, de bedoeling ervan even te belichten. Wat men koopt, moet men betalen. Koopt men van het buitenland, dan dient men inde meeste gevallen te betalen inde munt van het land, waarvan men koopt en wanneer men in eigen geld betaalt, dan dient de tegenpartij er verzekerd van te zijn, dat het vreemde geld steeds tegen den normalen koers in het eigen geld kan worden omgezet. Nu heeft Duitschland om een concreet land te nemen niet de beschikking over ongelimiteerde hoeveelheden vreemd geld. Het land kan dus niet alles in vreemd geld betalen, wat de eigen onderdanen zouden willen koopen en om te zorgen, dat daaruit geen onaangename complicaties kunnen voortspruiten, heeft Duitschland de deviezen-clearing ingevoerd. Om dus te kunnen importeeren, moet men eerst bij de Overheid de beschikking over vreemde valuta aan vragen. Afhankelijk van het toegestane bedrag aan vreemd geld kan men zijn bestellingen bepalen. M.a.w. de Duitsche regeering heeft dus de macht om den import willekeurig te ‘regelen. Waar het Duitsche belang medebrengt om zooveel mogelijk te exporteeren, onstaat er voor vele landen een onoverkomelijk bezwaar. Immers de import is afhankelijk van de Duitsche regeering, terwijl de eigen markt zooveel mogelijk met Duitsche goederen overstroomd wordt. Nederland b.v. kan in Duitschland slechts kleine kwantiteiten verkoopen, welke hoeveelheden telkens nog meer worden beperkt, ten deele door invoerrechtverhoogingen, ten deele door verscherpte contingenteeringsmaatregelen en verder door het in geringer hoeveelheid beschikbaar stellen van vreemd geld. De beide eerste factoren zijn handelspolitieke maatregelen, welke afhankelijk zijn van de handelspolitieke overeenkomsten; men kan deze dus niet willekeurig beïnvloeden, zoolang er contracten loopen. De beschikbaarstelling van deviezen daarentegen is een middel, dat onbeperkt kan worden toegepast. Nederland is nog rijk genoeg ; er bestaat geen directe aanleiding om de beschikbaarstelling van buitenlandsche betaalmiddelen te rantsoeneerert. Wel indirecte redenen. Wij behoeven niet een eenzijdige richting te worden ingestuurd. Wij behoeven toch net lijdelijk alles van Duitschland te slikken. Vandaar, dat de Regeering, volkomen logisch, over middelen wenscht te beschikken, teneinde met landen, die een deviezen-clearing hebben ingesteld, onderhandelingen te openen, opdat onze export niet in het gedrang zal komen. In het algemeen wil een land wél Nederlandsche artikelen koopen, wanneer Nederland ook goederen van dat land in verhouding wil aanvaarden. Op dit principe kan een deviezenbeperking worden verdedigd, niet als middel van vergelding. Wanneer onze Regeering op een gegeven moment een deviezen-beperking ten opzichte van Duitschland wil invoeren, dan kan ze zeggen : „Wij zijn verplicht onzen export te handhaven als middel om welvaart in het land te brengen. Gij wilt onze goederen slechts in beperkte mate accepteeren en ge stelt daartoe een te gering bedrag aan deviezen voor Uw bedrijfsleven ter beschikking. Wilt ge daarin geen verandering brengen, dan zullen wij ten opzichte van Uw goederen hetzelfde moeten doen, opdat wij onze koopkracht ter beschikking stellen van de landen, die wél als contraprestatie voldoende Nederlandsche goederen willen ontvangen. Gij voert in ons land voor x-gulden goederen in, maar ge wenscht slechts 1/3 x van onze goederen te ontvangen. Wij kunnen dit niet meer toelaten, zoodat ook wij guldens zullen beschikbaar stellen voor 1/3 x, tenzij ge van gedachten wilt veranderen. In dat geval zullen wij gaarne de oude toestanden behouden, anders zullen wij ter bescherming van ons zelf het restant onzer koopkracht aan anderen geven.” Dit is het principe, dat bij een deviezen-beperking voorligt. Het brengen van de beschikbaar te stellen deviezen in verhouding tot de hoeveelheid, welke voor ons wordt ingeruimd noemt men deviezenclearing. Men cleart weegt af —de hoeveelheid guldens, welke wij voor Duitschland vrij geven, naar de hoeveelheid goederen, welke Duitschland van ons neemt en in guldens betaalt. Op welke wijze een dergelijke clearing sreregeld wordt, doet aan de hoofdzaak niets af, want het is slechts het principe, hetwelk wij wilden belichten. Het wapen dient met de noodige voorzichtigheid te worden behandeld. Men behoeft niet grof te zeggen : „Ge beperkt ons, dus wij zullen uit straf U beperken”, want daarmede snijden wij op den duur in eigen vleesch. Niemand kan het ons echter kwalijk nemen, wanneer wij aan die landen de voorkeur geven, die ons vaneen groot gedeelte van ons overschot willen bevrijden. Dat is geen straf, dat is zuivere zakelijkheid, welke nimmer reden kan geven tot haat of repressaille. --- DUITSCHLAND EN DE H. STOEL SLUITEN EEN CONCORDAAT. Parafeering had Zaterdag plaats. Voldoening te Rome en Berlijn. Eenige zeer belangrijke bepalingen. Zaterdag is een Concordaat gesloten tusschen het Duitsche Rijk en den H. Stoel. Het concordaat is reeds geparafeerd en zal over eenige weken officiéél Worden oriderteekend Het houdt o.m. de volgende bepalingen in: De confessioneele scholen blijven bestaan. Katholieke politieke vereemgingen worden opgeheven. Confessioneele vereenigingen blijven gehandhaafd. Het kerkelijk bezit wordt erkend. Katholiek onderwijs Verplichtend op scholen in districten met een katholieke meerderheid. Dwangmaatregelen tegen \ geestelijken Worden opgeheven De parafeering geschiedde, nadat langdurige en ernstige besprekingen hadden plaats gehad. Over de details van het concordaat valt nog niets met zekerheid te publiceeren. Echter staat vast, dat de confessioneele school blijft bestaan. Reuter kan bevestigen, dat het concordaat tusschen het Vaticaan en Duitschland door den kardinaal-staatssecretaris Pacelli, en den Duitschen vice-kanselier von Papen, geparafeerd is. Het concordaat tusschen het Vaticaan en Duitschland, het welk in het begin van den avond geparafeerd werd, bevat 35 artikelen welke zeer sterk geïnspireerd zijn door het accoord van Lateranen. De Katholieken zouden afstand doen van het recht om politieke vereenigingen te vormen en de groepen der Katholieke actie, die slechts uitsluitend een confessioneel karakter hebben, «ouden aan staatscontrole onderworpen worden. De kerkelijke bezittingen zouden volkomen erkend worden door de regeering. De strikt confessioneele vereenigingen zouden geoorloofd zijn. De Kerk zou eenige vrijheden verkrijgen inzake onderwijs etc. Het nieuwe concordaat zou niet alleen de reeds bestaande concordaten met Beieren, Pruisen en Baden omvatten, maar deze vervangen en voortzetten, daar deze laatste versmolten zijn met het concordaat, dat met het Duitsche rijk is gesloten. De diplomatieke vertegenwoordigingen zouden worden teruggebracht tot één enkele ambassade van het rijk. Het concordaat bevat geen lijst van geautoriseerde vereenigingen. Het opstellen van deze lijst zal bij een latere overeenkomst geschieden, over welke overeenkomst inden tijd tusschen de parafeering en de onderteekening van het concordaat zal worden onderhandeld. Het Katholiek godsdienstonderwijs op de scholen zal verplichtend zijn inde districten, waar de meerderheid katholiek is. De burgerlijke huwelijksvoltrekking moet aan de godsdienstige huwelijksvoltrekking vooraf gaan. De parafeering van het concordaat tusschen het Duitsche rijk en het Vaticaan is Zaterdagavond 6 uur door den kardinaal-staatssecretaris Pacelli en vice-kanselier Von Papen in het Vaticaan voltrokken. Voor de definitieve onderteekening zal de vicekanselier, die Rome weer heeft verlaten, binnen twee tot drie weken naar Rome terugkeeren. De publicatie van het rijksconcordaat zal eerst na de onderteekening geschieden. Het resultaat der acht dagen geduurd hebbende onderhandelingen, die van beide zijden van den beginne af inden besten geest gevoerd werden, is ook ten Vaticane met de grootste voldoening begroet. De rijkskanselier Hitler heeft ter gelegenheid van de afsluiting van het concordaat het volgende telegram aan vice-kanselier Von Papen gericht: Ontvang heer vice-kanselier ter gelegenheid van de succesvolle afsluiting van het nieuwe verdrag tusschen het Duitsche rijk en de Katholieke Kerk mijn allerhartelijksten gelukwensch en dank. VON PAPEN. Kardinaal Staatssecretaris PACELLI. --- Maatregelen Van Hitler. Tegelijk met de afsluiting van het concordaat vaardigt de rijkskanselier de volgende verordening uit: „Door de afsluiting van het concordaat tusschen den Heiligen Stoel en de Duitsche rijksregeering is ,naar het mij toeschijnt, voldoende waarborg gegeven, dat de Rijksduitschers, dip tot de Roomsch Katholieke confessie behooren, zich van nu af aan onvoorwaardelijk in dienst van den nieuwen nationaal-socialistischen staat zullen stellen. Daarom bepaal ik : Ten eerste, de ontbindingen van die organisaties, welke door het onderhavige verdrag erkend zijn en welker ontbinding zonder instructie der rijksregeering geschiedde, moeten terstond ongedaan gemaakt worden. Ten tweede, alle dwangmaatregelen tegen geestelijken en andere leiders van deze Katholieke organisaties moeten worden opgeheven. Een herhaling van dergelijke maatregelen is voor de toekomst ontoelaatbaar en wordt overeenkomstig de bestaande wetten gestraft. Ik heb gelukkig de overtuiging, dat thans een tijdperk is afgesloten, waarin helaas maar al te dikwijls godsdienstige en politieke belangen in een schijnbaar onoplosbare tegenstelling gekomen waren. Het tusschen het rijk en de katholieke Kerk gesloten verdrag zal ook op dit gebied dienen tot herstel van den vrede, waaraan allen behoefte hebben. Ik koester de hoop, dat de regeling van de kwesties, welke de Evangelische confessie betreffen, binnen zeer korten tijd tot een gelukkige oplossing zullen gebracht worden. --- Een bekendmaking door Von Papen. De vice-kanselier Von Papen deelde Zaterdag het volgende mede : Het concordaat tusschen den H. Stoel en het Duitsche rijk is hedennamiddag geparafeerd. Het afsluiten van dit verdrag is van historische beteekenis, wijl voor de eerste maal sinds de oprichting van het rijk dit laatste zijn rechtsbetrekking tot den H. stoel regelt, wat tot nu toe aan de Duitsche landen was voorbehouden. Niet minder beteekenisvol echter is het, dat de beide hooge autoriteiten, van welker samenwerking het welzijn der volken afhangt, n.l. de Kerk en de Staat, in dit verdag haar van God gestelde invloedsferen wederzijds verzekeren en omgrenzen, om in des te grootere harmonie de geestelijke, cultureele- en staatswelvaart van het land te dienen. Deze klaarheid van toestand zal lntusschen eiken strijd tusschen staat en Kerk uitsluiten. Ik ben derhalve ervan overtuigd, dat het afgesloten concordaat eerstens voor de geestelijke zending der Kerk van nut zal zijn en vervolgens ook in belangrijke mate aan den inwendigen vrede onder het Duitsche volk en de ontwikkeling van den nieuwen staat dienstig zal zijn. --- Wolkbreuken in Colorado. Twintig dooden geborgen. Ontzettende wolkbreuken hebben inde steden Idledale en Morrison ih den Amerikaanschen staat Colorado een schade van millioenen aangericht. Tot dusverre zijn twintig dooden geborgen, doch men vermoedt, dat nog vele slachtoffers onder de puinhoopen bedolven liggen. --- Sterke aardschok in Gelsenkirchen. Zaterdagavond tegen negen uur werd in Gelsenkirchen een sterke aardschok waargenomen. Bijzonder hevig was de schok in het stadsdeel Schalke, waar de schoorsteen vaneen huis instortte, terwijl vaneen ander huis dakpannen naar beneden vielen. --- Verdrag met Japan. Een wetsontwerp is ingediend tot goedkeuring vaneen tusschen Nederland en Japan gesloten verdrag tot beslechting van geschillen door rechtspraak, arbitrage en verzoening. Volgens het ontwerp is een voorafgaand compromis noodig, alvorens ’n geschil voor het Permanente Hof van Internationale Justitie kan worden gebracht. --- Dom Gueranger. Wanneer men de Abdij van Solesmes bezoekt, zal de gastenpa ter u ongetwijfeld voeren naar de ci-ypte der abbatiale kapel. Daar bevindt zich een grafsteen, die juist door den eenvoud der uitvoering zulk een sterk-ontroerenden indiuk maakt. „Dom Prosper Gueranger”, alleen deze naam is gehouwen op het strakke zwart van het marmer. Het is het graf van den her-stichter van de Congregatie der Benedictijnen in Frankrijk en indirect dus ook de grondlegger van de Abdij Sint Paul te Oosterhout en de toekomstige Abdij van Egrnond. Dom Prosper Gueranger werd 4 April 1805 geboren. In 1831 vatte hij het plan op tot herkoop van de gebouwen van Solesmes. Door aalmoezen daartoe in staat gesteld, kon hij in 1832 de koopacte teekenen. --- Het eeuwfeest. Op 11 Juli 1833 morgen dus 100 jaar geleden had de plechtige inwijding van het nieuwe klooster plaats, welke plechtigheid tevens beteekende de restauratie van de Congregatie der Benedictijnen in Frankrijk, een feit van verstrekkende katholiek-godsdienstige en cultureele beteekenis voor ons land in het algemeen en voor onze streek in het bizonder. Te Oosterhout toch vereenigden zich kunstenaars, geleerden, liturgisten, om den abt Dom de Puniet de Parry. Groot was hun invloed op verschillende takken van het onvervreemdbare katholieke bezit. Te Oosterhout werd de stoot gegeven tot een steeds nog meer opbloeiend liturgisch leven. Te Oosterhout kan men leeren, hoe de kerkzang helaas wordt dit nog al te weinig begrepen volgens het Motu Proprio van den Stedehouder van Christus, slechts de geëigende zang der kerk kan zijn. In Sint Paul te Oosterhout vonden talrijke zoekenden den eenigen weg naar den waren godsdienst. Het mag in dit bestek wel vermeld worden, dat in dit bekeeringswerk zoo’n aanzienlijk aandeel werd genomen dooreen der beste zonen van Oosterhout, Dom Richard Schutte, wiens zilveren professiefeest wij nog onlangs hebben mogen vermelden. --- De kerkelijke viering. Het behoeft wel geen betoog, dat de restauratie der congregatie der Benedictijnen in Frankrijk op kerkelijke wijze is herdacht. Sinds eenige dagen vertoeven de hoogeerwaarde abten der Fransche congregatie te Solesmes. Onder hen bevindt zich Vader-abt van Oosterhout, Dom de Puniet de Parry. Van deze gelegenheid wordt gebruik gemaakt om de kloosterbelangen der Benedictijner-kloosters te bespreken. Morgen wordt het eeuwfeest inde abbatiale kerk van Solesmes gevierd met alle plechtigheid waarover de streng katholieke liturgie beschikt. Een indrukwekkende stoet van prelaten, abten en hooge geestelijke autoriteiten, onder wie de diocesane gezagdrager van Le Mans, zal aan de poort van de Abdij Saint Pierre door de kloostergemeenschap worden ontvangen en vandaar trekken naar dé Abdij-kerk, waar de hoogeerwaarde Abt van Solesmes, Dom Hermain Cozien, omgeven door de uitverkoren zonen van Benedictus, het pontificaal dankoffer zal opdragen en Gods zegen zal afvragen voor de Congregatie der Benedictijnen. Bij dit gebed zullen zich ongetwijfeld de tallooze vrienden der Benedictijner-monniken in gedachten vereenigen. En de Oosterhoutsdhe vrienden zullen dit zeer in het bizonder doen. --- De postvluchten naar en van Indië. De Ijsvogel is 9 Juli op heenreis te Djask geland. De Rijstvogel landde 9 Juli op terugreis te Karachi. ---