Brief uit Indië Politiek standpunt van den Indischman Zijn de veelvuldige commando-wisselingen in dezen tijd wel verantwoord? (Vcin onzen Indischen correspondent) . De gemiddelde Nederlander In Indlë eoet niet aan politiek. Een verkiezing, 2; deze nu voor Volks- Provincialen- of enieenteraad is. laat hem koel. Of nu “an, of Klaas in dien raad zit, deert =hi weinig, als hil maar rustig zijn za„en kan doen, zijn koffie- of rubber-tuin aar wil gedijen, zijn suikerfabriek een enscht kwantum oplevert, kortom maar genoeg geld verdient om .[aks. wanneer zijn trocenjaren voorbij m, rustig in het vaderland vaneen welverdiend oen-sioen of tevensverzekete kunnen leven. Hii haalt er de .ponders voor op. dat in het moederlrni ,a^es ..verpolitiekt” is. vanaf het oioniaal belang tot het versche kadetje °e- De practis-che tropenman begrijpt aan ook niet. dat Nederland zich in deze Moeilijke tilden de luxe vaneen dubi®‘® kabinetscrisis heeft kunnen per'eitteeren. Vrijwel de geheele Euronee- Pers in Indië richtte waarschuwen-2® woorden tot Nederland in dezen geest: waartoe toch al dit eindeloos gepraat en Politiek gedebatteer? Bedenkt liever, dat o®!- bestaan van uw eigen land afhangt ao het bestaan van Tndië! ■ Jh tegenstelling met luttele jaren ge‘®den worden deze tropenlandsche gingen ook inde Nederlandsche pers "Vermalen weergegeven, maar er wordt, s®St men hier. ginds op „52 graden Nooraerbreedte” merkwaardig on gereageerd. S4ië wordt door velen ln Nederland be'Chouwd als- een verwend kind. dat r"eeds egoïstischer wordt en steeds meer Oioederlandsche belangstelling voor zich ?b®lscht. Niets is echter minder waar! ?®fc ?aat hier niet om het eigen Indii ®he belang, het gaat hier om sRu k s oelangi Het gaat er niet om. of Neder®hd wat voor Indië over wil hebben, het om Nederland zelf als koloniale 'mogendheid. Zou Nederland ooit oor onverstandig of roekeloos koloniaal c- defensie-beleid zijn koloniën vermszen, den ware è.l verloren. Dan zou t hog minder dan thans toe doen, wel-5® ministers, welke Kamerleden er int moederland wat inde melk te brokken nebben, om de eenvoudige reden dat er geen brok en geen melk meer zou ’ih en Nederland tot een natie van den zooveeisten rang zou zijn teruggedron“®n- In ieder geval kan elk kabinet, dat ®et energie de maritieme verdediging Ned.-Indië aanpakt. hier op dankdarheid en enthousiasme rekenen. --- WAS EEN COMMANDOWISSELING IN DEZEN TIJD WEL VERANTWOORD? Luitenant-generaal Boerstra is een man nog inde kracht van zijn leven. Het is jammer, dat het onzen leger- en vlootchefs niet gegeven is langer dan een bepaalde ambtsperiode aan te blijven. Ook admiraal Ferwerda, commandant der zeemacht in Ned.-Indië en hoofd van het departement van marine in deze gewesten, zal binnenkort plaats moeten maken voor een nieuwen vlootvoogd Trouwens ook de ambtsperiode van den bij uitstek kundigen admiraal Fürstner. chef van den marine-staf in Den Haag en als .zoodanig eender eerste adviseurs van den minister van Defensie, zal binnen afzienbaren tijd zijn afgeloopen. Zij allen zijn zeer bekwame krachten, waarvan de Staat der Nederlanden nog lang zou kunnen profiteeren. Maarde personeels-organisatie eischt. dat er plaats gemaakt worde voor andere, zeer zeker niet minder bekwame krachten, die zich echter ongetwijfeld eerst moeten inwerken. Wij vragen ons af. of zulk een periode van inwerken, of zulk een voortdurende verwisseling van Imoge posten bij leger en marine in dezen politiek zoo wïsselvalligen tijd wel verantwoord is. Wij wijzen hier op een opperbevelhebber van de Fransch-Britsche strijdkrachten, generaal Gamelin. die reeds een goede zeventiger is en nog steeds als bevelhebber* gehandhaafd blijft -Straks zal een admiraal Ferwerda, één der weinige marine-officieren mét politieke ervaring, inden Volksraad opgedaan, en daarbij een erken d-uitmuntend maritiem bevelhebber een man dus bij uitstek geschikt voor adviseur van den minister van Defensie, een man die zeer zeker als minister alle capaciteiten zou hebben, op middelbaren leeftijd zijn pensioen gaan verteren i*’ een villa’tjë bii de Loosdrechtsche plassen. Z.Exc. zal misschien zitting krijgen ineen examencommissie voor stuurlieden, of geroepen worden om bij een eventueele marineklachtzaak als arbiter op te treden, maar deze man inde kracht van zijn leven wordt terzijde geschoven, en van zijn ervaring maakt het lam’ geen gebruik meer. Van generaal Boerstra kan hetzelfde worden gezegd. Z.Exc. zal zich misschien vestigen op Wassenaar en een regelmatig bezoeker worden van de jaarlijksche parade op 31 Augustus op het Malieveld, maar al zijn ervaring op politiek en militair gebied gaat verloren. Volgens onze meening is op het oogenblik ,the rigt man in the tight place” een onschatbaar strategisch voordeel, waarvan zoolang mogelijk urofijt moet worden getrokken, ook ai gaat dit ten koste van promotie van zeker niet minder bekwame opper- en vlagofficieren. --- Groote trek van Zwitsers Onder de buitenlanders, die toch ons land hebben bezocht, valt een stijgend percentage Zwitsers waar te nemen Meer dan anders richtten de alpenbewoners zich naar de lage landen aan de zee, waaraan de toestand in Midden-Europa niet vreemd is. Is men over het geheel inde provincie dus nogal tevreden, met de badplaatsen is dit minder het geval. Hier is het weer spelbreker geweest. Wanneer men meer zon had gezien, zouden de resultaten ongetwijfeld anders zijn geweest. Scheveningen bijv. maakt een vrij slechts seizoen door. De groote hotels vooral ondervinden het meeste den invloed van den polLtieken toestand. Buitenlanders zijn haast niet komen opdagen. De bezoekers zijn in hoofdzaak Nederlanders. Alleen is het aantal dagjesmenschen te Scheveningen groot; de menschen komen naar hier voor een kort bezoek, waarbij zij en passant ook Den Haag aandoen. Het lijkt dan ook op Scheveningen dikwijls of de badplaats meer dan vol is doch hierbij speelt het bezoek der Hagenaars en de zooeven genoemde categorie een belangrijke rol. Voor de exploitanten der hotels zal het seizoen 1939 geen bijster goeden indruk achterlaten , --- Uit den brievenmap van Henri t’ Sas Brieven van Suske. eachte Mijnheer en Vriend, ZOTTEGEM, Lieve VrouWkes-Dag. Sjef den Domper.. den Hemel zal u vertellen, waar ’m diejen naam aan te danken heeft, is tot bij ons Moens gekomen om tachtig franken te leenen. Sjef ies ’nne schoenlapper en die deed de volgende proppezies: „Madame van Testelt leent mij, astablief, tachtig franken voorde boet aan den Zjuüs te betalen en ik zal tot aan den Nieuwjaar de schoenen van u en uwen vent gratis herstellen.” En dan hebbén wij geïnformeerd, om wa reden hij die boet te betalen heeft. En dan les er gelachen, ge meugt me gelcoven. Hij heeft dén „neusknijper” van den ondermeester mee z’nne els kapot gegooid uit colère. D'n ondermeester vindt dat ’m I nie voornaam ies, as ’m nie Fransch parlevinkt. En ’t was de vierde keer, dat ’m tot Sjefke den Domper foegos te fransquilloneeren Sjefke had ’n vallink en gedurig as ’m nieste, wenschte den ondermeester hem: „Que Dieu vous bénisse”. Sjef bezag ’m dan ’ns vies, maar durfde nie vragen, wat dat beteekende. Het ies daarmee, dat ’m aan onzen smid vroeg: „Achille, zegde gij ’nne keer, wa wilt da zeggen: „Que Dieu vous bénisse!” En onze smid, das ’ne farceur eerste klas, die antwoordde: „Awel, verstade gij da nie.. leende gij zóó weinig Fransch?” „Ik èb da geweten, zulle, maar ik rappeleer mij da nie meer..” „Dan zal ik het u explikeeren.. dat antwoord ies ni-e deftig, dat ies gemeen, vermits het zeggen wil: „Rooie Schobbejak!” U mot weten, geachte mijnheer en vriend, de kop van diejen schoenlapper is zoodanig rood, dat ze van hem getuigen: „Dieje kop is ge-oxideerd.” Sjefke zegde: „wacht ’nne keer, moest ’m da scheldwoord nóg zeggen, ik zou ’m de ooren van z’nne kop trekken..” En het noodlot heeft gewild, dat Sjefke in de Stammenee stond as daar den ondermeester mee al z’n Fransch in z’nne zak ’nne pint kwam drinken.. Sjefke nieste opzettelijk en dan: „Que Dieu vous bénisse!” kwam het eruit. Sjef had ’nne nieuwen els onder z’nn erm en die heeft ’m naar den kop van den ondermeester gegooid.. Ik heb u geschreven met wat resultaat: de neusknijper kapot en ’n dik oog. Sjef schreeuwde: „ik zal u leeren wie er hier ’nne rooie schobbejak is!” Maarden ondermeester is ’n klacht tot bij den Zjuus gaan dragen en as die Sjefke vroeg, waarom ’m zoo’n duvelsche streek had gespeeld, zee ’m: .Diejen ondermeester mot maar es weten, dat ’nnen Vlaamsehen schoenmaker even zoo goed Fransch verstaat as fiij!” Nóg ’n exempel. Den Domper kan schandelijk veul eten. As ge dat ziet, ge zoudt schrik krijgen dat de kerel er’ in stikt. Surtout as z’n vrouw hesp mee aaier heeft gebakken. Dan zi ’m te eten, dat z’n oogen bijkans op z’n wangen leggen en dan roept ’m mee z’nne mond vol: „Melanie, ik mot nóg zoo’n portie!” Ik heb dat ’nne keer afgezien, is ik daar kwam mee m’n zondagsche schoenen. De kerel zat te eten, da het zweet hem langs z’n ooren drupte. En z’n’ vrouw was gegeneerd en ze berispte hem: „Allé, allé, Sjef, zijt gij nie beschaamd, da vreemde mensahen da zien?” „Sus is geene vreemde mensch, en ik doe m’n christelijke plicht?” „Uw christelijke plicht., gulzigheid., is da plicht doen?” „’t Doet! ’ Daar staat geschreven: „In het zweet uws aanschijns zult ge uw brood eten?” „Awel, ja, dat ies zoo, maar wa wilt da zeggen?” „Da wil zeggen: ge moet eten totdat ge er bij zweet!” Ze heeft hem dan drei keeren geëxplikeerd wa da beteekende en vroeg: „Zult ge dat nu niet vergeten, want, als ge nne man wat vertelt, dan gaat het het eene oor in en het andere uit!” „En, als ge ’n vrouw wat zegt gaat het haar beide ooren in en het komt er langs den mond uit!” zegde Sjef.. Ik zou bijkaans het principaalste vergeten: Ik stuur u en al de lezers van uwen gazet de hartelijkste gelukwenschen toe met de geboorte van uw tweede Prinses, mee de geboorte van Irene, ’t Zal moeilijk zijn voor uw Brabanders, om ze niet (H)lr(h)ene te noemen. Met genegen groeten SUSKE VAN TESTELT. --- Bij een feest hoort lawaai. „Bomaanslagen” voor het Goudsche kantongerecht. In gespannen aandacht hebben de heeren van het kantongerecht te Gouda in toga, geluisterd en toegezien naar de uitwerking van knalbommen en knalerwten, die in hun bijzijn op een binnenplaats achter de zittingzaal tot ontploffing worden gebracht, aldus vertelt de „Telegraaf”. Een winkelier in feestartikelen te Gouda stond terecht wegens overtreding van het artikel inde Algemeene Politieverordening, dat verbiedt zonder vergunning van B. en W. licht brandbare of ontvlambare vaste of vloeistoffen voorhanden te hebben. De winkelier had vroeger vergunning gehad maar deze was vorig jaar ingetrokken, waarbij den winkelier een termijn was gelaten om zijn voorraad te verkoopen, teneinde hem geen schade te laten lijden. Nadien waren in zijn zaak aangetroffen en in beslag genomen 23 knalbommen en 29 knalerwten en dat leidde tot de tenlastelegging waarop hij zich thans had te verantwoorden. zijn knalbommen en knalerwten te beschouwen als licht brandbare of ontvlambare stoffen? Dat was de vraag, waarom het in deze zaak ging. Met stelligheid kwam de winkelier tot een ontkennend antwoord. De firma schrijft, dat de knalsehertsartikelen zonder wettelijk bezwaar zijn te verkoopen en geen enkel gevaar oplevëren door de buitengewoon kleine hoeveelheid kruit die er in verwerkt is. Eén knalerwt bevat, deelde de firma mede, slechts drie duizendste gram kruit. De kantonrechter-plaatsvervanger dr mr. J. Smit, merkte op, dat niet ten laste is gelegd, het in voorraad hebben van vuurwerk, maar van licht ontbrandbare of ontvlambare stoffen. De winkelier antwoordde daarop, dat de artikelen geenszins als zoodanig zijn te beschouwen, want ze zijn noch licht brandbaar, nocht ontvlambaar. Het betreft hier een -ontplofartikel, dat kleine steentjes en pen kleine hoeveelheid knalzilver bevat. De bommen geven een knal, maar ze zijn ongevaarlijk. Men gooit zoo’n bom tegen een muur en dan geeft het een knal. Kantonrechter: Dat het gevaarlijk is hebben we pas inde kranten gelezen. Verdachte: Dat was Chineesch vuurwerk en dat is heel wat anders, want dat wordt aangestoken en weggeworpen Bij knalbommen en knalerwten is van vuur geen sprake. --- Een proef De kantonrechter besloot een proef te nemen en daarop gaf de winkelier op de binnenplaats van het gebouw een demonstratie. Hij wierp eerst een knalerwt en toen een knalbom tegen den grond. Beide malen was het effect hetzelfde: een knal zonder meer, geen vuur geen verschijnselen van brandbaarheid en ook, gaf de plof geen brandlucht. De ambtenaar van het O.M. constateerde, dat de demonstratie geen opheldering heeft gegeven of de bommen licht brandbare of ontvlambare stoffen zijn. Het is mogelijk, dat de artikelen door zelfontbranding of door hun chemische samenstelling tot ontbranding kunnen komen. Teneinde hierover te worden geïnformeerd, verzocht het O. M. een deskundige te hooren. De winkelier kon hiermede wel accoord gaan, maar hij vroeg spoed te betrachten in verband met de schade door het niet verkoopen van de artikelen. Overigens deelde hij nog mede te weigeren vergunning voor het voorhanden hebben te vragen, daar deze naar zijn meening niet noodig is en hij anders het tegendeel zou erkennen. De kantonrechter verklaarde, dat de kwestie van de vergunning hier buiten beschouwing kan blijven, want het gaat er alleen om of de artikelen licht brandbare of ontvlambare stoffen zijn Zijn persoonlijken indruk van de proef is dat dit niet het geval is. Het is echter mogelijk, dat de artikelen zelfontbrandbaar zijn en om hierover opheldering te krijgen, besloot de kantonrechter een deskundige van de artillerie-inrichtingen aan de Hembrug een onderzoek te doen instellen. Daa, toe we tv de zaak veertien dageri aangehouden --- Brief uit Rotterdam. Wij hebben een wereldhaven. Een aantrekkelijkheid, die geen zorg van V.V.V. behoeft. Middelpunt van bewonderende belangstelling. (Bijzondere correspondentie). De V.V.V. is een combinatie van letters, die ieder bekend is. Er schuilt een georganiseerde gastvrijheid achter: wanneer de menschen ons komen bezoeken, dan zullen wij zorgen, dat zij azich niet vervelen, en tevens: laten wij het aantrekkelijk maken, dan komen zij misschien. .. . . Nu zijn' er bezienswaardigheden en gebeurtenissen, die van zoo ontzagwekkende grootschheid en tevens ernst zijn, dat de V.V.V. zich daarmede niet heeft in te laten. Daar is zooiets, en het is met allen eerbied en ernst gezegd, als de processie, zooals die ter eere van den Heiligen Servatius jaarlijks te zien is. Hoe zij uittrekt uit de naar den Heilige genoemde kerk, over den door pelgrims uitgesleten drempel, tusschen de kerk van St. Jan, om daarna rond te trekken over het voormalige kerkhof naar den kloostergang. Dit alles onder de tonen van de groote klok en van het carillon, dat afwisselend speelt het lied van St. Servaas, beschermer van Maastricht, en, tot verbazing van de luisterende protestanten, de wijs, waarop Luther zijn „Vaste Burcht” toonzette. Zulk een gebeurtenis is van te groot formaat, dan dat de V-V.V. zich ermede zou inlaten. . In Rotterdam is iets te beleven, wat evenmin aanmoediging in het vreemdelingenverkeer noodig heeft. Het is niet te zien op Zondag, maar op weekdagen, want het betreft, hier het dagelijksch brood. Niet van gelijke orde als de processie, maar een belevenis, die inde geseculariseerde eeuw haar weerga niet vindt. Het is het havenbedrijf. Het havenbedrijf trekt vele vreemdelingen. Het zijn niet de op sensatie belusten. Er is geen lunapark aan verbonden. Het is in zichzelf een boeiend geheel, omdat het den vollen ernst vertoont van den arbeid van den mensch, die in het zweet zijns aanschijns zijn brood zal eten. Waar niets gebeurt, dat onnuttig en onnatuurlijk is, waar geen protectie is, omdat het water dat niet toelaat. De mensch is machtig, maar ’t water machtiger. Wat van de bergen afstroomt en door de kracht van eb en vloed terugvloeit, kan in banen geleid worden tusschen dijken en wallen, maar kan niet bedwongen worden. Het open water naar de zee en naar de bovenrivieren dwingt den mensch om zijn uiterste kracht in te spannen, met het gevolg, dat er vrijheid is van arbeid- En vrijheid boeit altijd, meer dan gebondenheid. Het jachtveld is boeiender dan de diergaarde. Om dg haven te bezoeken is eenige organisatie noodig. De kademuren zijn te lang, om er van de landzijde op een achtermiddag een volledig bezoek aan te kunnen brengen, zelfs ineen auto. Er moet dus gevaren worden. En er wordt dan ook „rond” gevaren. Particuliere onclerntmers organiseeren dat, maar ook de Gemeente zelfs is een prima onderneemster van rondvaarten. Wanneer zich een behoorlijke groep aanmeldt, wordt een rondvaart aangeboden. Of het nu zijn Indische vorsten of Zwitsersche winkeliers, Fransche officieren of Duitsche burgemeesters, zweedsche geestelijken of Engelsche juristen. Maar ook heele congressen, die niet eens in Rotterdam worden gehouden, komen op de haven af Congressen voor belasting en voor woningbouw verlaten de vriendelijke Residentie om naar den arbeid te komen kil ken. Nu behoeven die kijkers wel wat uitleg. Het gaat niet aan, hen alleen te laten genieten van de steeds wisselende wolkentaf er e elen en de afteekening van laadbruggen en kranen tegen het firmament. Er rijzen vragen: „Hoever is Rotterdam van zee?” „Zijn er sluizen. „Hoe groot is het verschil tusschen eb en vloed?” „Hoe diep is de rivier en hoe was dat vroeger?” „Wanneer zijnde havens gegraven en waar is de grond gebleven, dit uitgebaggerd is?” „Hoeveel kademuur is er, en hoeveel schepen kunnen er meren?” „Hoe groot is htt grootste schip inde haven en hoe is het met de snelheid?” „Wat wordt verscheept en wat het meest, en welke nationaliteit is de grootste bezoekster en hoe verhoudt Rotterdam zich tot de buitenlandsche havens?” De Gemeente, die de gasten rondvaart, heeft handige boekjes samengesteld met foto’s, graphieken, waarin de historische groei en verder statistisch mateiaal duidelijk verwerkt wordt. Daarnaast zorgt de Stichting „Havenbelangen”, dat er steeds ter zake kundigen meevaren, die van alle markten thuis zijn en zooveel mogelijk de vragers kunnen bevredigen. Het is merkwaardig, dat onder alle weersomstandigheden het gezelschap geboeid blijft tot het einde en terugkeert naar zijn woonplaats met den indruk van iets machtigs gezien te hebben, dat hem een uitzicht geeft, dat hem zal bijblijven, wanneer hij weer in zijn smalle straat en zijn begrensde kamer zal zijn weergekeerd. Een groote oceaanstoomer laat een zijner hijschkranen werken. De concertzaal van den arbeid. Hier klinkt het lied van den arbeid in alle toonaarden tusschen het grij ze wolkendek en het lijdzame water van de Maas. --- DE VERWISSELING VAN HET LEGERCOMMANDO. diSet is juist de maritieme verdesing van onze koloniën, waar 't op het rpUblik om gaat. Dit blijkt uit de °Orden van den pas afgetreden leger- generaal Boerstra, toen hij f?lcïe, dat het .leger thans op een peil ,;aat. waarop het iedere legermacht u6s- landende legermacht het hoofd bieden. . .. , , «et zwakke punt in Indie’s verdediging ;ait zeide generaal Boerstra er echter ? bij), ligt inde maritieme Qefensie. „ Lbitenant-generaal Boerstra heeft geurende zijn 4-jarige legerchef-periode kortdurend gewerkt aan de uitbreiaihg het Ned.-Indischp leger en aan r® vorming van de Ned.-Indlsche luchti?.aeht. Zeker, deze legerchef had den !;’nd mee. Volksraad en Koloniën be,.?sen over de uitgaven lor het Indi-Jjbe leger, en deze instanties werken 'Aet' zooals .Defensie” – waar Marine .Selden vandaan moet krijgen dat ia volksvertegenwoordiging in Nederd nd schijnt te doen. Meermalen zijn in ö n tijd van dezen bekwamen legerchef hpt Teges^ane selden overschreden, maar za» volk zag zijn leger groeien j8 zijn luchtmacht als propagandaöpbdel boven zijn daken, en dat maakt e£ belastingbetaler guller, vvel wordt generaal Boerstra verweten, dat hij met zijn Glerm Martin’s (bommenwerpers) een deel der taak van de marine wilde overnemen. Dit verwijt, dat natuurlijk vooral in marine-kringen gehoord werd. en dat grootendeels de oorzaak is van de geruchten, als zou er tusschen leger en marine in Indië een soort misplaatste naijver bestaan, was misschien wel eenlgszins gegrond Dat wielvllegtuigen ineen eilandenrijk als Indië een maritieme taak de bestrijding van de naderende vijandelijke vloot zouden hebben wijst op den overigens begrijnelijken continentalen kijk den landmachtpfficier veelal eigen Bij den aanvang van gen Boerstra’s ambtsperiode was ook het Indische leger verwaarloosd. en iedere Glenn Martin die ook thans nog het land binnenkomt, beteekent een aanwinst voor de territoriale verdediging. Het Nederl Indische leger is thans reeds uitstekend uitgerust en staat op een zeer hoog peil; en daarom is indië dezen scheidenden opperofficier zeer grooten dank verschuldigd. --- NEDERLANDERS BLEVEN IN HET LAND. Maar de buitenlanders eveneens. Een vrij slecht seizoen. Politieke toestand en het Weer als spelbrekers. het*6,, typeerende verschijnselen van 2ji toerisme deizen zomer in Nederland de buitenlanders, die anders kers een percentage der bezoebi€v vonnen, grootendeels zijn weggea-an 6n en daarentegen het bedoek 0X126 toeristencentra inde verschil-a0M6 br°vincies zeer bevredigend is bensv men in verschillende hotels en Wl10ns eeniige periodes geheel vol esft gezeten. donrle^nt inde Noordzee-badplaatsen is voritro • i milnder fraaie weer van de SewepstW6ken het bezoek teleurstellend klachten hoort men daar algemeen de directeur van de Alg. Ver. B. de de heer H een tijdens een onderhoud met _ medewerker van de „Telegraaf” is een liWtgtblijven der buitenlanders landen afcht’ die men ook in andere E>e Waai ®erneen hoort, zeide de heer den politic engfvolge van den verwarden de mplf11 toestand in Europa, dur-Ver van hm» + buitenlanders thans niet en Franbriik m gaan' Landen als België °P het vrei ’* 6 meer no§ dan °ns land ond«^?h?6nverkeer aangetohade. p>e ®^lnden daarvan groote de EngeLsohpr, len’ die bet vooral van hebben klagen <,fn Nederlanders moeten hjven. en been over ’t wegftoote dTOffljBP!!kjnen’ die anders in zijn eveneens den °ceaan overste«veneens weggebleven. Een merkwaardig verschijnsel is ditmaal, dat men inde provincies inde toeristencentra van ons land over het algemeene zeer tevreden is. Bij de A N.V.V. zijn tal van berichten binnengekomen. dat door het meer in ons land blijven van de Nederlanders, men in tal van middelgroote hotels en pensions thans geheel vol zit. ' Daarentegen hebben de grootere luxe hotelA het minder goed, omdat die meer qp de builtenlandische bezoekers zijn aangewezen. --- Oudheidkundige vervalsching op de Veluwe. Voor honderden guldens wordt besteedt aan waardelooze rommel. Justitie grijpt in. De algemeene belangstelling voor de praehistorie, die mede door de talrijke opgravingen der laatste jaren is gewekt, heeft bepaalde lieden ertoe geleid, valsche praehistorisehe voorwerpen inden handiel te bregen en deze voor echt te verkoopen. Het centrum van deze vervalschingen ligt in Puitten op de Veluwe, van waar uit een stroom van deze voorwerpen over ons land is verbreid, die in allerlei verzamelingen zijn terecht gekomen. Honderden guldens zijn op deze wijze aan waardelooze voorwerpen besteed en het bedrijf wordt nog steeds voortgezet. De justitie is echter, naar de N. Rott. Crt. vernam, ook reeds in deze affaire gemengd en het lijdt geen twijfel of er zal aldus spoedig een eind worden gemaakt aan deze praktijken, die reeds zoo veel slachtoffers inden lande (en misschien ook al in het buitenland) hebben gemaakt. De vervalschers maken gebruik van een theorie, volgens welke er zich inden bodem van de Veluwe veel meer praehistorlsche voorwerpen zouden bevinden dan de officieele wetenschap uit weet te halen. Oorspronkelijk was de omgeving van Putten en Ermelo het rijke arbeidsveld der gravers, maar langzamerhand hebben zij hun werk ook naar andere streken van de Veluwe verplaatst. --- Een drieste bedriegerij. Een tweetal voorbeelden van de handige en drieste wijze waarmede wordt opgetreden, is teekenend voor de handelwijze van deze lieden of hun handlangers. Bij het graven onder toezicht slagen zij erin, valsche voorwerpen . naar boven te brengen die niet -anders dan kort tevoren inden grond moeten zijn gestopt. Bij een zekere gelegenheid werd een gat gegraven waarvan de eene helft dieper was dan de andere. Er scheen toen niets te wtorden gevonden en omdat het tuur reeds ver gevorderd was, serd de arbeid dien dag gestaakt. Den volgenden dag werd het werk voortgezet en ziet: uit het half afgegraven gedeelte kwam een gaaf potje te voorschijn, dat door de des kundigen evenwel onmiddellijk als valsch werd erkend. Het potje moest er, waarschijnlijk inden nacht, van opzij in zijn gezet, zoodat het boven niet te zien was. Een andere maal was het ’n toeschouwster, die zelf uiteen aardhoop, welke bij het graven naar oude voorwerpen was opgeworpen, zulk een onecht potje te voorschijn haalde. Waarschijnlijk was vaneen oogenblik, dat de toeschouwster was afgeleid, gebruik gemaakt om het Potje er handig in te stoppen. Wat in vele gevallen het optreden van deze leden zoo vertrouwenwekkend hééft gemaakt, is het feit, dat zij ook wel echte praehistorische voorwerpen te voorschijn hebben gebracht. Ze hebben er kennelijk kijk op waar iets te vinden zal zijp;- en zoo hebben ze soms op een grasveld bijvoorbeeld een echten klokbeker ontgraven, waar de deskundigen niets op aan te merken hadden, zij het dan, dat de wijze van opgraven zoo ondeskundig wias, dat de grafheuvel zelf er totaal door werd bedorven. Maar déze echte vondsten zijn blijkbaar niet genoeg winstgevend geweest en het gemak, waarmee ze konden worden verhandeld, was waarschijnlijk een reden om misbruik te maken van de ondeskundigheid van velen, zoodat een onuitputtelijke stroom van valsche voorwerpen begon te vloeien. Eerst waren het vuursteenen gebruiksvoorwerpen die werden nagemaakt, Pijlspitsen en bijlen werden geslepen en dat alles geschiedde zoo vernuftig, dat slechtis bij een nauwkeurige beschouwing de valschheid kon worden vastgesteld Daarna kwamen ook potjes te voorschijn, die ,bij den deskundige onmiddellijk argwaan wekten. Alles werd inden handel gebracht: potjes met en zonder deksel, bekers met en zonder voet, kralen, ja verschillende gebruiksvoorwerpen, die kennelijk naar een hedendaagsch voorbeeld waren gemodelleerd. Voor dat alles bleek een ruim afzetgebied te vinden. Heele verzamelingen zijn ervan aangelegd, waarvan de bezitters te elfder ure dooreen te laat deskundig onderzoek moesten ervaren, dat ze in belangrijke mate waren bekocht. Ook tusschen collecties Van echte prae-historica zijn ze terecht gekomen en zoo moet een onzer musea in het bezit zijn vaneen geschonken verzameling, die verschillende uit deze bron afkomstige valsche voorwerpen bevat. --- Advertentie Geen zon en toch geen zorgen ... Nogal wiedes. Hij rookt KREYKAMP’S TABAK! Zonnebaai . p. V2 ons 10 en 15 ct. A p. ’/j ons 13 ct. Varnico p. ’/2 ons 20, 25 en 30 ct. ---