Chamberlain legt verklaring af. TOESTAND ONGEWIJZIGD. Eventueele vredesvoorstellen zullen bestudeerd worden, maar aan de politiek van geweld en bedreiging moet een einde komen. In zijn wekelijksche mededeeling voor het Lagerhuis heeft de Britsche minister-president Chamberlain zijn verwachte verklaring afgelegd. Na een uiteenzetting te hebben gegeven van de. Duitsch-Russische overeenkomsten en van de vredespogingen, zeide Chamberlain : „De Rusische-Duitsche overeenkomst heeft den toestand in Polen gewijzigd, doch er volgt geenszins uit, dat de overeenkomst zal leiden tot een uitèindelijk voordeel van Duitschland en nog veel minder, dat zij de doelstellingen var. onze regeering zou treffen. Er is niets inde overeenkomst, dat voor ons aanleiding zou kunnen zijn om iets anders te doen dan wat wij nu doen : al onze hulpbronnen mobiliseeren en de geheele macht van het Britsche imperium in het werk stellen voor een doeltreffend voortzetten van den oorlog. Indien Polen al de directe aanleiding was tot den oorlog, het was niet de fundamenteele oorzaak. Deze oorzaak was het overweldigende gevoel in dit land en in Frankrijk van het ondraaglijke van den stand van zaken, waarin de landen van Europa het hoofd moesten bieden aan het alternatief hun vrijheid inde weegschaal te stellen of hun krachten op geregelde tijden te mobiliseeren om deze vrijheid te verdedigen De passage inde Duitsch-Russische verklaring, inzake het liquideeren van den oorlog, is duister, doch het schijnt een soort voorstel tot vrede te combineeren met een nauwelijks verholen bedreiging voor de gevolgen, indien het voorstel zou worden verworpen. Ik kan niet voorspellen van welken aard een dergelijk voorstel zal zijn, maar ik kan wel nu reeds zeggen, dat geen bedreiging ooit dit land of Frankrijk er toe zou kunnen brengen het doel op te geven, waarvoor wij dezen strijd hebben aanvaard”. Chamberlain zeide verder, dat de poging om Engeland te belasten met de verantwoordelijkheid voor het voortzetten van den oorlog, alleen een nieuw onderdeel is van de Duitsche oorlogstechniek. --- De verantwoordelijkheid niet bij ons. De verantwoordelijkheid voor den oorlog blijft rusten op hen, die deze politiek van achtereenvolgende aanvallen hebben opgesteld en uitgevoerd. Geen loutere verzekeringen van de huidige Duitsche regeering kunnen worden aanvaard. Daarvoor heeft deze regeering in het verleden te dikwijls bewezen, dat haar beloften waardeloos zijn en gebroken worden, wanneer het haar past. Indien derhalve voorstellen worden gedaan, zullen wij deze zeer zeker bestudeeren en wij zullen ze toetsen in het licht van wat ik zoojuist heb gezegd. Niemand verlangt den oorlog voort te zetten, langer dan noodzakelijk, doch de overgroote meerderheid van de openbare meening in dit land en ik ben er van overtuigd, ook in Frankrijk, is vastbesloten er voor te zorgen dat deze heerschappij van geweid een einde zal nemen en dat het woord, dat regeeringti. eens hebben gegeven, altijd zal werden nagekomen. Chamberlain gaf vervolgens een overzicht van het oorlogsgebeuren. Na te hebben gesproken over de verdere vooruitgang der Franschen aan het westelijk front, zeide Chamberlain, dat een groot Britsch leger wordt overgebracht naar Fr- ikrijk en zijn plaats inneemt aan de zijde van den Franschen bondgenoot. Ter zee heeft de strijd tegen de duikbooten met onverminderde kracht voortgang gehad. Op het oogenblik, dat ik spreek, varen honderden schepen over de groote zeewegen, beschermd door onze convooien en door de onvermoeide actie van onze duikbootbestrijding. De onwettige aanvallen dienen alleen om te bewijzen, dat het van het grootste belang is de schepen te voorzien van de geëigende afweermiddelen en hiermede gaat men met den grootsten spoed voort. --- Lloyd George waarschuwt tegen overhaasting. Na afloop van de rede drong Lloyd George erop aan, dat geen overhaast antwoord zou worden gegeven op eenig vredesvoorstel, waarop Chamberlain zeide: ,Hiermede ga ik volkomen accoord. Ik zie geen reden, waarom we ons zouden haasten een antwoord te geven op eenig voorstel, dat werkelijk ernstige overweging vraagt” Chamberlain herhaalde evenwel, dat tot nu toe een dergelijk voorstel nog niet is ontvangen en op dit oogenblik zou het voortijdig zijn eenige hoopte bouwen op de aannemelijkheid vaneen dergelijk voorstel, hoewel het Huis zal begrijpen dat niemand dan spreker hartelijker een voorstel zou begroeten, waardoor werkelijk het doel, dat de regeering zich hééft gesteld en waarvoor de oorlog is aanvaard, zou worden bereikt. Lloyd George zeide nog, het geheel eens te zijn met de verklaring van den minister-president, dat indien de verovering van Polen als een voldongen feit zou worden aanvaard, Engeland onteerd zou zijn. Het is duidelijk, dat niet alleen sprake is van Polen, doch ook van Tsjecho-Slowakije en ook het vraagstuk van de koloniën zal ter sprake worden gebracht. Zulk een voorstel zou komen van neutrale regeeringen en niet afhankelijk zijn van het woord vaneen enkele regeering. Spreker is verder van meening, dat ook de ontwapening ter sprake zal komen. Hij spoorde de regeering tenslotte aan, om indien een conferentie zou worden belegd ook dc Vereenigde Staten hierbij te betrekken en ook spoorde hij aan een geheime zitting van het Lagerhuis te beleggen wanneer de voorstellen besproken zullen worden. Deze rede van Lloyd George ontmoette bij verschillende afgevaardigden groote tegenkanting. --- De neutrale scheepvaart. Tijdens de debatten zeide de leider der labour-oppositie, Atlee, dat het hem zou verheugen spoedig voorstellen te hooren over het convoieeren van neutrale schepen door Engeland. --- De man, die de „Royal Scepter” torpedeerde. Duikbootkapitein vertelt zijn wedervaren. Het Duitsche Propaganda-Minïsterle maakte dezer dagen de vertegenwoordigers van de buitenlandsche pers met „Korvetten-kapitan” Wolft en kapiteinluitenant ter zee Sehulze bekend. Deze laatste is de commandant van de duikboot. die de ..Royal Sceoter” torpedeerde. Het „Nationale Dagblad” vertelt het volgende over de mededeelingen van den kapitein: Ik hoor, zoo begon ongeveer commandant Sehulze. dat er over die torpedeering van de „Royal Scepter” veel drukte is geweest. De torpedeering is echter geschied volgens de bepalingen van de internationale regeling. --- Radiogram als oorlogshandeling. Ik ontdekte het schip. Ik beduidde den kanitein, dat hij mij moest meedeelen, wat hij aan boord had. Maar in plaats mij op mijn fatsoenlijke vraag te antwoorden, begon hij te seinen: „S.O.S. gunfire bii submarine” (S.O.S kanonvuur door duikboot). Dan seinde hij zijn positie, terwijl hij trachtte met zijn schip te ontsnappen. Dit radiogram beschouwde ik nu als een oorlogshandeling. Immers, op deze wijze werden ik en mijn duikboot aan gevaar blootgesteld Om reden van zelfbehoud was ik dus genoodzaakt, te schieten. Er werd echter verder geseind en er werd ook, zooals ik vaststelde, antwoord gegeven. Toen men aan boord van de „Royal Scepter” zag dat het ernst was, ging men inde reddino-sbooten. Het seinen door middel van de telegrafie duurde echter voort. Ik ben toen zelf aan boord gedaan en sprak toen met den marconist. Het was een ..schneidige” en nette kerel. Ik gaf bevel, dat een der reddinesbnoten terug zou gaan, om den marconist af te halen. Dit geschiedde: de marconist werd ook gered. Ik had toen een onderhoud met den kapitein. Ik vroeg hem, of hij genoeg water en proviand had en of de leden van de bemanning gewond waren. Dit bleek niet het geval te zijn. Ik heb toen beloofd, voor hulp te zullen zorgen. Daarna heb ik door middel vaneen torpedo de „Royal Scepter” tot zinken gebracht. Er zij op gewezen, dat er toen een rookpluim zichtbaar werd en dat ik aannam, dat er een schip zou komen, dat de bemanning zou kunnen opnemen. Ik voer deze rookpluim tegemoet. Ik kon de nationaliteit van het schip nog niet ontdekken. Plotseling zag ik, dat de reddingsbooten gestreken werden. Op paniekachtige stemming werd toen het schip verlaten. Mijn wit-roode signalen („ik wil gedachtenwisseling”) bleven onbeantwoord. Het schip was het Engelsche stoomschip „Browning” van ongeveer 5000 ton. En nu deed ik iets, dat men in Engeland vaneen Duitschen duikbootcommandant niet zal verwachten: ik gaf het bevel dat de bemanning van de „Browning” weer aan boord van het schip zou gaan en dat het schip dan koers zou zetten naar de plaats, waar de „Royal Scepter” inde golven verdwenen was, om de bemanning te redden. Ik handelde hier niet alleen uit menschlievende gevoelens, maar hield mij streng aan het internationale recht voor oorlogvoerenden ter zee, waarin bepaald wordt, dat men een schip slechts mag laten zinken, wanneer er geen mogelijkheid bestaat het schip op te brengen en men aan kan nemen, dat de bemanning in veiligheid kan worden gebracht. Mijn gedachtenwisseling met beide kapiteins geschiedde inde beste harmonie. Wij hebben op correcte wijze, uiterst zakelijk en kalm gesproken en hebben fatsoenlijk van elkaar afscheid genomen. --- OP DE ZEEëN LOERT HET GEVAAR. Zweedsche vliegtuigen verjagen een Duitschen treiler. De commandant van de Zweedsche marine maakt bekend, dat geen der acht gisteren bij Oslang in beslag genomen schepen van Zwedsche nationaliteit . was. Vijf zi.in Finsch, twee Estlandsch en een Noorsch. Volgens Reuter zou in Stockholm opwinding heerschen over het Duitsche optreden tegen de neutrale scheepvaan ir. de Oostzee. Het dagblad Aftonbladet verneemt, dat het de bedoeling van Duitschland is om alle neutrale scheepvaart op de Oostzee stop te zetten, niet alleen de scheepvaart naar Engeland, maar ook die tusschen de neutrale landen op het vasteland, waarbij België in het bijzonder wordt genoemd. Ineen hoofdartikel schrijft hetzelfde blad : „Regeeringsmaatregelen zijn noodig om tonnage en levens te redden. Officieels protesten zijn niet langer voldoende”. Ook van Noorsche en Deensche zijde klinken protesten tegen de belemmering der scheepvaart. Het Duitsche Nieuwsbureau meldt: Ten aanzien van de mededeeling van Churchill, dat Engeland reeds sinds twee jaren de bewapening der koopvaardijschepen en de militaire opleiding van de officieren en de bemanning van deze schepen heeft voorbereid, stelt de Berliner Boersenzeitung de vraag, of Engeland dus werkelijk de misdaad van het Britsche koopvaardijschip Manaar, dat --- HUN AARD NIET VERLOOCHEND. Fransche communisten steunen Rusland. De Parijsche correspondent van het Alg. Hdbl. meldt aan zijn blad: Er heerscht groote verontwaardiging overeen stap, door de nog inde Kamer overgebleven communisten gedaan. Men moet weten, dat 41 hunner het overschot van de 71, die de Kamergroep telde een nieuwe groep gevormd hebben, de „groupe des ouvriers et paysans francais”, (groen van Fransche arbeiders, en boeren). Deze „nieuwe” groep nu heeft een brief gericht tot den Kamerpresident, Herriot, waarin zij bijeen roeping van het parlement vragen. „Men moet volstrekt verhinderen,” zoo heet het inden brief, „dat men a priori vredesvoorstellen -zou kunnen verwerpen en ons zoodoende in avonturen en de ergste ramoen storten. Wij wenschen met alle kracht een rechtvaardigen en duurzamen vrede en wij zijn van meening, dat die snel verkregen kan worden, want tegenover de imperialisten, die den oorlog veroorzaakt hebben, en het Hitleriaansche Duitschland. dat thans ten prooi is aan inwendige verdeeldheid, staat de macht van de Sovjet-Unie, die de verwezenlijking mogelijk kan maken van een collectieve veiligheidspolitiek, in staat den vrede te verzekeren en de onafhankelijkheid van Frankrijk te waarborgen.” Deze uiting, die algemeen als verraad aan de Fransche zaak beschouwd wordt, heeft groote beroering gewekt. Men maakt er uit op, dat de communisten voortgaan de belangen van Sovjet-Rusland te verdedigen, zoo noodig tegen de Fransche in. --- „Bidt den Rozenkrans!” Zelfs in den schemer van de schuilkelders. (K.N.P.) Op den eersten Zondag van October is in alle kerken van ’t bisdom Münster een herderlijk schrijven voorgelezen van Mgr. Graaf von Galen waarin hij de geloovigen aanspoort tot het H. Rozenkransgebed. Hij schrijft o.m. : „Heer geef vrede in onze dagen ! Maria, Koningin van den Vrede, bid voor ons. Dit is het gebed, dat wij nu zullen bidden inde Rozenkransmaand. Het is zoo gemakkelijk te verrichten niet alleen inde kerk maar ook thuis Zonder boek en zonder licht kan het als een gemeenschappelijke godsdienstoefening voor het gezin gebeden worden En als wijdoor luchtalarm genoodzaakt zouden zijn, langen tijd inden schemer van de schuilkelders door te brengen laat de Rozenkrans ons dan een troost en een versterking zijn. Zoo was het in de oorlogsjaren 1914—1918 voor velen van onze dappere soldaten op wachtposten, ineen kazemat, ineen lazaret of ineen rustkwartier. Moge ook in dezen oorlog de rozenkrans de trouwe begeleider en helper zijn van onze broeders, die voor den legerdienst zijn opgeroepen”. --- Moscicki naar Freiburg ? Het Zwitsersche Telegraafagentschap deelt mede, dat den vroegeren Poolsehen president en mevrouw Moscicki vergun* ning is gegeven Zwitserland binnen te komen. Hij zou voornemens zijn, zich te Freiburg te vestigen. een Duitsche duikboot met geschutvuur aanviel en daarop tot zinken werd gebracht, tot systeem wil verheffen. Wanneer dat zoo is, aldus het genoemde blad, dan zal Engeland er zich niet over mogen beklagen, wanneer Duitschland in zijn oorlogvoering ter zee geheel andere snaren aanslaat. Naar gemeld wordt, hebben twee Zweedsche vliegtuigen het vuur geopend op een Duitschen treiler, welke zich binnen de Zweedsche territoriale wateren bevond. De treiler begaf zich met spoed buiten deze wateren, toen het schip werd aangevallen. --- ZIJ VERGISTEN ZICH. Duitsche soldaten in België. Een Duitsche militaire vrachtauto met twaalf manschappen is gisteren bij vergissing op Belgisch gebied gekomen. Toen de auto voor den Belgischen wachtpost verscheen, op ongeveer 750 meter over de grens, werd de wagen aangehouden. De inzittenden werden ontwapend. --- WAT lEDER GRAAG WIL WETEN. Voor de radio beantwoorde vragen over arbeidsaangelegenheden, zomertijd en distributie. Hieronder volgen weer de belangrijkste voor de radio beantwoorde vragen: Vraag: Kan en zoo ja zal het rijk ertoe overgaan, arbeidscontractanten, die in militairen dienst zijn, te ontslaan, indien deze een arbeidsovereenkomst hebben voor onbepaalden tijd? Antwoord: Het rijk zal hiertoe slechts overgaan inde gevallen, dat de contractant, ook indien hij door den militairen dienst niet aan zijn burgerlijke betrekking zou zijn onttrokken, ontslagen zou zijn. --- Wachtgeld. Vraag: Kan het rijk vaste ambtenaren, die in militairen dienst zijn, op wachtgeld stellen en zal dit gebeuren? Antwoord: Het feit, dat de ambtenaar in militairen dienst is, kan op zichzelf geen reden zijn om hem op wachtgeld te stellen. --- Doorbetalen van loon. Vraag: Heeft een arbeidscontractant van het rijk recht op een bepaalden termijn door betaling van zijn loon, indien hij in militairen dienst komt? Antwoord: De arbeidscontractant ontvangt, wanneer hij voor eerste oefening onder ae wapens komt geen burgerlijke belooning, wel echter indien hij moet opkomen voor herhalingsoefeningen. Bij opkomst onder de wapenen wegens oorlog, oorlogsgevaar of andere buitengewone omstandigheden, ontvangt hij gedurende 30 dagen zijn volle loon en daarna hetgeen dit meer bedraagt dan zijn militaire belooning, uitgezonderd in ’t geval, dat hij op dat tijdstip nog geen werkelijken militairen dienst van 11 maanden of indien hij destijds een eerste oefening van korteren duur te volbrengen heeft gehad deze eerste oefening volbracht heeft Geen aanspraak op burgerlijke belooning bestaat voorts, indien hij op het tijdstip van opkomst nog geen 12 maanden regelmatig dienst heeft gedaan in zijn burgerlijke betrekking. --- Geen verlenging van zomertijd. Vraag: Bestaat er in verband met de zoo geboden zuinigheid kans, dat de periode van den zomertijd wordt verlengd? Antwoord: Verlenging van de periode van . word* den zomertijd voor het loopende jaar niet overwogen. --- Petroleum. Vraag: Wordt bij een eventueele di.t1 ej tie van petroleum rekening gehouden , j het feit, dat vele plattelandswoningea op gas zijn aangesloten? Antwoord: Inderdaad ligt het inde be 0 ling hiermede rekening te houden. --- E. H. B. O. Vraag: Wordt het niet wenschelijk dat elke huisvrouw, zonder zich als ligster op te geven, inde gelegenheid w 0 gesteld gratis een cursus E.H.8.0. ‘ Hulp bij Ongelukken) te volgen? . Antwoord: Uiteraard is het gewenscht’ o]l3 zoo veel mogelijk in elke gemeente van land een kern gevormd worde van goea geleide en goed geoefende E.H.8.0 -ers-Dit wil echter niet zeggen, date vrouw een cursus E.H.8.0. zou moeten gen. --- Waar vragen In te dienen? Vragen moet men Indienen bij de Controle Commissie, Mauritskade l<> Haag. --- Bisschoppelijk schrijven in Portugal. Mgr. Cerejeira, kardinaal PaThrij' van Lissabon, heeft een herderlijk sC. gr. ven uitgevaardigd, waarin hij de gJI stellingen van racisme, heidensch- , overdreven nationalisme en mater tisch marxisme veroordeelt. HO ~K deze leerstellingen verantwoord " voor den oorlog en de vernietiging Polen. --- DE BONDGENOOTEN STALIN EN HITLER Hadden ze reeds eerder contact ? EEN RUSSISCH OUDOFFICIER VERTELT We hebben in ons blad melding gemaakt van de uiterst merkwaardige voorspelling, welke Prof. Grondijs reeds in Mei j.l. ten beste gaf betreffende het Duitsch-Russische samengaan. In verband hiermede werd onze aandacht gevestigd op een aflevering van de „Saturday Evening Post”, van 22 April j.1., waarin Generaal Krivitsky, iemand, die een belangrijke rol speelde in het Sovietleger en inden Russischen geheimen dienst, op grond van zijn kennis vaststelt, dat er al si .ds het najaar van 1937 onderhandelingen gaande waren tusschen Berchtesgaden en het Kremlin, Generaal Krivitsky had van 1935 1937 zijn hoofdkwartier in Den Haag als hoofd van den Russischen militairen inlichtingendienst in West-Europa. In November 1937 brak hij met Stalin. Hij nu plaatst zijn mededeelingen in het kader van allerlei andere onthullingen omtrent het fusilleeren van de heele opperste legerleiding in Rusland en het verdwijnen van den Wit-Russischen generaal Miller uit Parijs. Het is interessant daaromtrent nog het een en ander te vermelden, om een kijk te krijgen achter de schermen van de „hooge” politiek. Stalin, zoo zegt Generaal Krlvitsky, is een man, die nooit vergeet of vergeeft. Tusschen hem en de leiders van het Roode Leger inde jaren vóór den zomer van 1937 wa-ren verscheidene meeningsverschillen ontstaan. De geforceerde collectivisatie inden landbouw, die gepaard ging met deporaties en andere dwangmaatregelen waardoor ■ een millioen boeren werd uitgeroeid, weerspiegelde zich onmiddellijk in het Roode Leger, dat voor een overgroot deel van boerenafkomst is. De soldaten en recruten waren vol wrok en bitterheid. Zelfs ontstond er een geest van rebellie wegens het zware lot, dat hun verwanten vaak trof. Het moreel van het roode leger zakte onheilspellend. Voorts was men er in hooge legerkringen niets over te spreken, dat Stalin de Japansche agressie niet steviger weerstond. Stalin van zijn kant betoogde steeds dat de collectivisatie beslist noodig was om een basis te scheppen voor de toekomstige krachtsontwikkeling der Sovjetunie, dat alles daaraan opgeofferd moest worden en dat daarom ook de vrede in Azië tot lederen prijs diende te worden bewaard. Dit dispuut werd inde oogen van Stalin al spoedig een vorm van „oppositie” en deze „oppositie” werd een „samenzwering”, toen ze in handen van de geheime politie, de OG-POE werd gegeven. Echter durfde Stalin eerst niet met kracht op te treden tegen de leiders van het Sovjet-leger, wijl hij nog altijd de Duitsche dreiging vreesde. Hij streefde er dan ook naar om die dreiging op te heffen en zoo werden er pogingen beproefd tot geheim contact met Hitler. --- INTERESSANT ONDERHOUD Het is interessant in dit verband een onderhoud te vermelden, dat Generaal Krivitsky had met Sloutski, het hoofd van de afdeeling Buitenland van de Ogpoe. Het was einde 1936 in Parijs, dat het volgende gesprek plaats had: Wij urn van plan met Hitler tot overeenmg te komen”, zei Sloutski „en onderhandelingen zijn begonnen. Ze vorderen ook al goed”. „Wat”, riep ik uit, „ik dacht dat een accoord tusschen onze regeering en Duitschland onmogelijk was geworden !A1 mijn werk was gericht op de eventualiteit van oorlog met Duitschland.” „Wat U hebt gedaan is prachtig”, zei hij. „Niettemin zult U Uw werkzaamheden in Duitschland moeten afbreken”. „U meent toch niet dat het al zoover is gekomen?” vroeg ik. „Zeker, zoo is het. Houd maar met Uw werk in Duitschland op. Deze keer is het serieus. Het kan maar een maand of drie, vier duren voordat wij tot overeenstemming komen met Hitler. Gebruik daarom Uw mannetjes in andere landen”. Nader deelt Krivitsky dan mee dat Stalin’s vertrouwensman in Berlijn, David Kandelaki officieel was zijn titel „handelsattaché” het contact met Hitler had aangeknoopt, tezamen met „Rudolf” het pseudoniem voor den geheimen Ogpoe-agent inde Duitsche hoofdstad. Deze onderhandelingen zijn later weer gestokt, doch inde eerste maanden van 1937 leefde Stalin in dé overtuiging dat een accoord met Hitler reeds zoo goed als in kannen en kruiken was. Hij achtte het toen ook mogelijk zijn vollen toorn te doen nederdalen op maarschalk Toekhatsjevsky, den opperbevelhebber van het Roode Leger, en zijn naaste medewerkers. Daartoe trachtte hij gegevens in handen te krijgen om hen van hoogverraad te betichten. Hiertoe kon hem dienstig zijn Generaal Skobline. Deze generaal Skobline speelde een driedubbele rol in deze verschrikkelijke tragedie. Hij was op de eerste plaats secretaris vaneen groep Wit-Rusen, die in verschillende landen samenzweerden tegen het Sovjet rijk. Die groep werd meest aangeduid als de Goetsjkov club. Ze wa.s gesticht door Alexander Goetsjkov, die een vooraanstaande positie bekleedde onder het Tsaristische regiem. Zij werkte ook samen met den Duitschen geheimen dienst, die later bekend is geworden als Gestapo Echter was Goetsjkov’s eigen dochter een agente van Ogpoe en een spionne voor de Sovjet regeering. Zoo was het ook mogelijk dat generaal Skobline zoowel met de Gestapo als met de Ogpoe in verbinding stond. Hij ontving nu van de Gestapo gegevens omti4nt de z.g. samenzwering, welke maarschalk. Toekhatsjevsky en zijn géneraals zouden hebben gesmeed tegen het bewma van Stalin. Men dient nu te weten da« de geheime diensten van Duitschland. zoowel als van Rusland ook bureaux hadden om valsche mededeelingen en documenten te verspreiden, welke dan aan de spionnen van de tegenpartij ® handen werden gespeeld. En zoo ontstonden er ook van die stukken, welke valsche informaties omtrent de genoemde Russische generaals inhielden. Deze waren Stalin zeer welkom, want daarop kon gemakkelijk een aanklacht wegens hoogverraad worden gebaseerd. Yeshof de vroegere chef van de Ogpoe, die voor Stalin de groote zuivering van het Roode Leger uitvoerde. --- DE „TERECHTSTELLING” •••• Den llen Juni 1937 publiceerde Moskou voor het eerst het nieuws var% de arrestatie van Toekhatsjevsky en andere hooge generaals, als Nazi-spionnen. D®ll 12en Juli kwam het bericht van hun terechtstelling, die zou zijn gevolgd °P een geheime zitting van den krijgsraad, bestaand uit 6 hooge officieren. Tenminste één van deze 6 rechters, generaal Alksnis, zat volgens generaal Krivitsky toen reeds inde gevangenis. Hij is dan ook later doodgeschoten, evenals nog twee leden van dien krijgsraad, de generaals Dybenko en Bielov. In feite hebben Toekhatsjevsky en zijn compagnons nooit voor een krijgsraad terecht gestaan. Ze zijn zonder meer doodgeschoten en wel op verschillende dagen. Buiten de kringen van de Ogooe en de Gestapo wist niemand hoe Stalin aan zijn „gegevens” omtrent de „schuld van Toekhatsjevsky c.s. was gekomen, behalve één man en dat was generaal Miller. Hij was het hoofd van de Goetsjkov-club en eer. vertrouweling van generaal Skobline. Men had hem al verscheidene malen tegen dien Skobline gewaarschuwd, maar hh kon er niet toe komen om hem zijn vertrouwen op te zeggen. In Russische regeeringskringen vreesde men nu, dat generaal Miller wel iets zou begrijpe’1 van den samenhang der gebeurtenissen en ten koste van alles moest het uitlekken van de waarheid verhinderd wonden. --- TWEE DUITSCHE OFFICIEREN GEVRAAGD. Generaal Krivitsky vertelt nu. dat hem op zekeren dag opdracht werd g'e' geven om uit zijn agentencorps twee mannen beschikbaar te stellen die zic.° goed konden uitgeven als Duitsche off>' eieren. Ze moesten in uiterlijk lijken op militaire attaché’s. Generaal Krivitsky voldeed aan dit bevel. En nu is het opmerkelijk dat generaal Miller een briefje schreef, alvorens hij vertrok naare®0 samenkomst op den dag van zijn V.er' dwijning. In dat briefje vertelt hij dat generaal Skobline hem in contact brengen met twee Duitsche officierehvoor de een of andere gewichtige aangelegenheid. „Misschien is het een val • zoo eindigde dit briefje „en daarom laaf ik dit hier achter”. Het is dus wel duidelijk dat de Russische geheime diepst de hand heeft gehad inde verdwijn’o® van generaal Miller. zooals hij ook generaal Koetjepov eenige jaren tevoren deed verdwijnen. – Generaal Krivitsky eindigt ziin msd®' deelingen inde Saturday Evening PoS* met de volgende opmerking „Er was slechts één lek inde voorbereiding®o van de Ogpoe, voor de zuivering va° het roode leger, één man was buit®0 hun berekeningen gebleven. Het was d® schrijver van dit artikel. De 03P°e trachtte in haar vertwijfeling hem tweemaal in Frankrijk van kant te mak®0' Maar het mislukte” . Het spreekt intusschen vanzelf, d®o we deze mededeelingen geheel voor re' kening van Generaal Krivitsky en Amerikaansche weekblad laten. --- Advertentie PI RIN TA B L ET T E N --- Advertentie Als u tóch.iets móet ver!i®-"; En u hebt fcyS&oy/|t kiezen ) .Offert iievéfmjg n .een uUf. I – – Dan!,u*/ ---