Overlevenden van de ramp van de „Simon Bolivar”; links een Engelsch meisje van het eiland Trinidad ; daar- naast enkele leden van de Nederlandsche bemanning, die in Londen een wandeling maakten om wat op verhaal te komen ; verder een Duitsch meisje, dat ineen Londensch ziekenhuis liefderijk wordt verpleegd en rechts een Duitsche jongen, die de verpleegster vertelt, hoe hij naar de reddingsboot zwom na de vreeselijke ontploffing aan boord. --- Dienende liefde. konden uit de gesprekken constar stereh, dat deze zusters niet inde eerplaats dachten aan haar eigen belijT" tijdens de ramp, doch voornamelijk ïml. aandacht hadden besteed aan de 2lj v 2 van zo° vele andere passagiers fih |leten zich gewillig door familieleden q Journalisten ondervragen Zij poseer, fl, A eenigen tijd op het trapje van «h r-h-M.-machine voor filmoperateurs en toen deze eerste drukte he*“ Seluwd was, begaven zij zich naar douanekantoor. Het is misschien vkn bijzonderheid, welke den omvang ‘ de ramp met de „Simon Bolivar” Ve£®*erker accentueert, wanneer wij hippelden, dat de douane van Schiphol wj? hij de zusters had te onderzoeken, haar bagage als papieren en al- zij voorts bij zich hadden toen de degon, is bij het vergaan van het p verloren geraakt. --- Men rende naar de sloepen. Üoor *jet restaurant werden de zusters v 6 alSemeen‘overste onthaald op de tis°Pie koffie en toen kwamen ook los. omdat zij inderdaad veel uit de bange uren hadden te bijj^0 beschreef zuster Aletta het oogeno® – waarop het schip op de mijn liep. op j/ter zusters waren op dat moment te „f1' dek, m tegenstelling met de meeshet aSiers, die binnen bleven, omdat oud was- Zij bekeken de oor- die jn de nabijheid van het rust;t r2ndvoeren en wandelden verder g neen en weer. ' ®et eerst veelden zij een schok, de er> rinkelden en na enkele seconden e*de het schip over. Onmiddellijk st°nd er een groote chaos aan yan pinnen het schip uit ren-aHe passagiers naar de sloepen. Wist evenwel niet, bij welke sloep zich moest vervoegen, want er eve n°g geen sloepenrol gehouden en de nni'n de gelegenheid gekregen on„ deskundige leiding met de reddings-J°tdels te oefenen. Aletta, die dit verhaal deed, lch met haar drie collegas naar ij sloepen ,Op een gegeven ocgenseg5eg Ver zii niet verder, omdat haar den ae tna„serci werd dooreen man, die uit 3ij 2a ?-e'caTner naar boven stormde ag hoe haar drie mede-zusters een plaats ineen sloep wisten te bemachtigen. Deze sloep kon op de normale wijze in zee worden neergelaten. Zuster Aletta trachtte een tweede sloep te bereiken. Deze was eveneens vol met men. schen en toen het moment gekomen was dat de sloep zou warden gestreken bleek het, dat de davits verwrongen waren. Vaneen derde sloep konden de touwen niet gevierd worden. Zuster Aletta wist in deze derde sloep een plaatste bemachtigen. Tevoren had zij haar schoenen uitgetrokken, evenals haar mantel, om tijdens de redding niet door overtollige kleeren gehinderd te worden. Zij had wel haar reddingsgordel aan. doch zij begreep, dat deze verkeerd zat. --- De sloep zonk. De stampvolle sloep kwam toch In het water terecht» nadat lemand de touwen had doorgesneden, doch vrijwel onmiddellijk zonk dit vaartuig, zoo dat de passagiers ln het water terecht kwamen. Zuster Aletta vertelde voorts, hoe zij enkele keeren onder water kwam. Op een gegeven ©ogenblik kwam zij op nieuw hoven, waarbij een dame met haar kind aan haar hals hingen. De dappere zuster trachtte een plank te grijpen, doch deze gleed uit haar handen, omdat alles met olie besmeurd was. Het was buitengewoon moeilijk een plank of een ander ronddrijvend wrakstuk te grijpen. Eindelijk slaagde zij er ineen stuk hout, waaraan een ijzeren staaf vast zat. vast te houden. Zij pro beerde nog de vrouw en het kind te grijpen, doch deze schenen aan het einde van hun krachten te zijn. --- Nieuwe opgave van geredden en vermisten. In aanvulling op de laatste gegevens heeft de directie van de KNB.M. thans het volgende overzicht gegeven : eerste klasse : aantal passagiers 93 gered 65 nog vermist 28 tweede klasse: aantal passagiers 100 gered 76 nog vermist 24 derde klasse: aantal passagiers 72 gered 57 nog vermist 15 Van de bemanning zouden volgens de laatst ingekomen berichten in totaal, met inbegrip van den gezagvoerder, ne gentien man worden vermist. --- NED. BANK. Goudvoorraad slonk nog met f 20 millioen. Blijkens den jongsten weekstaat van de Ned. Bank slonk de goudvoorraad nog met ƒ2O millioen ; de post binnenlandsche wissels liep op met ongeveer ƒ2O millioen en de voorschotten aan het Rijk bereikten met een stijging van ƒ2.4 mil-Ucen het plafond van ƒl5 millioen; de beleeningen namen toe met ƒ 6 millioen, de bankbiljettencirculatie kromp in met slechts ƒ 2 millioen, de rekeningcourantsaldi van derden srtegen met ruim ƒl2 millioen. --- Advertentie rTöJJÖfPÓIILET-SOEP ódpiMM * BLOEMKOOLSOEP drtpfaJM --- Advertentie Hoofdpijn ? "“"Akkertje --- De ramp met de „Simon Bolivar”. VIER DAPPERE ZUSTERS KOMEN OP SCHIPHOL AAN. EEN PLAND REDDE HAAR HET LEVEN. Zuster Aletta verdween inde diepte toen zij weer boven kwam, hing een vrouw met een kind om haar hals. Spoedig hopen deze moedige vrouwen • weer naar haar missie te vertrekken. eerste passagiers, die de ramp van »Simon Bolivar” •op Zaterdagavond &rleefden, zijn gistermorgen met de Va* K.L.M.machine, wélke om 9.16 u. Shoreham naar Schiphol vertrok, WTet Amsterdamsche vliegveld aange- Het waren de vier zusters Domlessen, genaamd zuster Emilia, tilrt ta, Colombana en Waltruda, die zich n'aens den ramp zoo buitengewoon moe-I hebben gedragen. ?|°en om ongeveer kwart over elf de in zicht kwam, stelden jjaanwezigen zich op het perron voor jwJ douanekantoor op. om de vier dap- Nederlandsche zusters een hartelijk te bereiden Oduniddellijk nadat de machine op het Jon n stilstond, kwam als eerste de zuster Aletta naar buiten, spoe-5? Sevolgd door haar medezusters Emi- en Waltruda. jw*et was een geweldig gedrang op het han11' De zusters werden buitengewoon te lijk ontvangen door haar medezus-£ats en door de op Schiphol aanwezige ). ters-Dominicanen. Van alle kanten S&n zij gelukwenschen in ontvangst te hJren en ’t spreekt wel vanzelf, dat de van de K.N.S.M ontroerd dank-sthML.oor alles wat tijdens de vergjp^}kkelijke scheepsramp voor de passa 18 hadden gedaan. --- Een diepzeebom ontplofte. Met het tweede K.L.M.-toestel uit Londen is gisterenmiddag een vijfde Nederlander, die de ramp met de „Simon Bolivar” overleefde, op Schiphol aangekomen, n.l. de heer mr S. L. F. Vaz Dl as. Deze vertelde o.a. : Toen ik mij, na gered te zijn, aan boord van het oorlogsschip bevond, deed zich nog een derde ontploffing voor, doen deze was afkomstig vaneen dlepzeebom. Dit wijst erop, dat de Engelsche marine inde nabijheid van de plaats van het onheil een Duitsche duikboot meende ontdekt te hebben --- Vragen aan den minister. Het lid der Tweede Kamer, de heer Donker heeft aan de ministers van Defensie, van Waterstaat en van Economische Zaken de volgende vragen gesteld : 1. Hebben de ministers kennis genomen yan de verklaring, welke door de directie der K.N.S.M. zou zijn gepubliceerd, dat zij op 1 September J.l bij het ministerie van Defensie enkele stellen paravanes besteld heeft, doch dat deze paravanes door de K.N.S.M. nog niet zijn ontvangen ? 2. Willen de ministers mededeelen, of voorgaande verklaring in overeenstemming met de feiten is ? --- Prins August Wilhelm spreekt op een conferentie. Telegramwisseling tusschen Hitler en den gewezen keizer. Prins August Wilhelm is naar de „N. Rott. Crt.” meldt inde conferentie met de buitenlandsche pers verschenen en heeft daar o.a. verklaard dat niet alleen alle leden van het huis van Hohenzollern maar ook de leden van alle andere Duitsche vorstenhuizen geheel van zelf* sprekend altijd en in het bijzonder nu in oorlogstijd alles In het belang van Duitsehland trachten te doen wat in hun macht staat. Dien overeenkomstig staan ook alle Duitsche vorstentelgen aan het front of hebben zij zich geheel ter beschikking van de regeering gesteld. De keizer heeft onmiddellijk na het bekend worden van den aanslag te Munchen aan den Duitschen gezant te Den Haag verzocht om aan den Führer zijn gelukwenschen met de redding over te brengen. De Führer heeft daarop langs denzelfden weg bedankt. Dit mag als het eerste contact tusschen den gewezen keizer en den Führer worden beschouwd. De verschijning van prins August Wilhelm in dit milieu had in hoofdzaak ten doel om het overtuigend bewijs te leveren, dat prins August Wilhelm, evenmin als de gewezen kroonprins Wilhelm of een van hun familieleden huisarrest zou hebben, dan wel, zooals zelfs schijnt te zijn beweerd, onthoofd zou zijn. --- Waarom bon 7 en niet bon 4 ? Een listigheidje van de distributie. Voor de nieuwe portie suiker, die wij dezer dagen kunnen koopen, is aangewezen bon no. 7. Had men bij de distributie de tot dusverre genomen volgorde gehandhaafd, dan zou bon no. 4 aan de beurt zijn gekomen. Wij vernemen, dat er winkeliers en klanten zijn geweest, die er op hadden gespeculeerd, dat het wel bon 4 zou worden, zoodat er op deze bon al suiker werd geleverd. Dat levert, nu de distributie het listigheidje heeft bedacht, om bon no. 7 aan te wijzen, voor de winkeliers straks moei lijkheden op; deze toch kunnen de bons no. 7 niet inleveren om nieuwe voorraad te verkrijgen Koopers, die thans bon 4 missen kunnen gedupeerd raken wanneer een ander artikel daarop in de toekomst beschikbaar wordt gesteld. Voorbarigheid inzake distributiebons, zoo leert deze geschiedenis, kan onprettige gevolgen hebben. --- Er wordt harder gevochten. dan men denkt. Verhalen van soldaten, die van het Westfront komen. Men schrijft aan de „Maasbode” ; Het aantal reizigers, dat dwars door Duitschland reist voor een zakenreis naar Zwitserland of elders, is over het algemeen niet groot. Trouwens, men moet al een ernstige reden opgeven, wil men op vlotte wijze een doorreisvisum van de officieele autoriteiten ontvangen. Voortdurend' ontmoet men inde coupés soldaten, die naar het front treksen of met verlof naar huis gaan. De meesten hunner zijn gesloten en laten weinig uit, van wat hun inde gevechtszone óverkwam of wat de .plannen voor de toekomst zijn. Een toevallige ontmoeting met eenige Duitsche soldaten liet eenige bijzonderheden door. Onder de troepen, die naar het front in het Westen trekken, zijn thans velen, die den vollen strijd in Polen hebben meegemaakt en na eenige weken verlof weer hun dienst ook inde gevaarlijke zones hebben te verrichten. De stemming van de ouderen is rustig, zonder eenige uitgelatenheid Het liefst hadden zij vrede en voelen zich teleurgesteld, dat de vredespogingen niet geslaagd zijn Men kan het den mannen aanzien. of zij naar het Westen trekken dan wel met eenige dagen verlof gaan naar hun Heimat. Sommigen leven als het ware op het vooruitzicht, weer eenigen tijd bij de hunnen te kunnen vertoeven. De strijd aan het Westfront blijkt veel zwaarder te zijn dan de communiqués laten uitkomen en het aantal slachtoffers moet grooter zeijn dan de buitenstaander verwacht. Men komt dan ook dikwijls treinen tegen vol met gewonden, die door de bevolking sympathiek worden behandeld en op de stations worden onthaald op versnaperingen. Ook de mannen, die naar het front trekken, worden dikwijls op stations broodjes en drinken aangeboden Maar over het algemeen krijgt men den indruk dat alle manschappen, vooral de ouderen, gelaten hun plicht doen. Aan de versterkingen aan het front wordt nog voortdurend hard gewerkt en wij vernamen zelfs, dat ook aan de grens in het Rijnland, o.a. ook inde omgeving van Kleef, nog betonnen kazematten worden gebouwd, veelal zware betonnen bumpers in denzelfden geest als aan de Siegfriedlinie. --- Een uur lang dreef de zuster in het water Een uur lang dreef zuster Aletta in het water rond, waarop een dikke vuile olielaag lag. Tenslotte werd zij opgemerkt dooreen Engelsch oorlogsschip, dat hulp bood. Het was zelfs buitengewoon lastig vanwege de laag olie, om aan boord van dit oorlogsschip te komen, doch eindelijk werden de pogingen van de redders met succes bekroond. Zuster Aletta was volkomen versuft. Om half vijf meerde het schip aan de kade van Harwich. De geredde zuster werd op een draagbaar van boord gedragen. „Ik zag er verschrikkelijk uit, al mijn kleeren waren weg en ik had een matrozenbroek aan”. Toen zij aan wal kwam, zag zij oogenblikkelijk haar drie medezusters, die eveneens gered waren. Deze schrokken hevig en dachten dat haar collega ernstig gewond was. Dit was evenwel niet het geval. Het verhaal van zuster Aletta was verder kort en sober ; om half twaalf kwam de trein ln Londen aan, waar zij met andere geredden gelogeerd hebben in het Great Eastern Hotel. Toen wij vroegen wat zij tijdens deze overtocht door de lucht had gedaan, zelde zuster Aletta, dat zij voor den bestuurder had gebeden. Niettegenstaande het verschrikkelijke verhaal, dat de zusters ons deden, sprak toch haar dankbaarheid over de hulp welke men in Engeland aan de geredde passagiers heeft geboden. Over eenigen tijd zullen deze vier zusters opnieuw naar West-Indië vertrekken --- Rusland koopt Zeppelins. Volgens den Berlijnsehen correspondent van Politiken zal de Russisch-Duitsche samenwerking worden uitgebreid tot de fabricatie van luchtschepen. Begin 1940 zullen Russische ingenieurs te Frfedrichshafen aankomen, om, aldus de correspondent, te worden ingewijd inde vervaardiging van Zeppelins. Rusland zou de reeds vervaardigde en uitgeruste luchtschepen koopen Zij zullen gebruikt worden voor het vervoer van goederen. --- Krijgsgevangenen ontsnapt. Vier Duitsche krijgsgevangenen zijn ontsnapt uiteen interneeringskanip in Schotland. Twee hunner zijn teruggevonden. --- Italië en onze neutraliteit. Het bericht van Havas was echter misleidend. Van bevoegde zijde in België deelt men ons mede, dat Mussolini inderdaad i? opgetreden ten gunste vaneen eerbiediging der neutraliteit van Nederland en België. Er is inde internationale pers ’n polemiek losgebroken over de al of niet juistheid van het door „Havas” rondgezonden bericht, dat de Spaansche en Italiaansche regeeringen te Berlijn ten voordeele van Nederland en België een stap zouden hebben gedaan bij de Duitsche regeering en dat het daaraan te danken zou zijn, dat de spanning van een week geleden zonder ernstige ontknooping voorbij gegaan, zou zijn. Te Rome zoowel als te Berlijn zijn deze mededeelingen in dezen vorm tegengesproken. Het kamt ons voor, dat het „Havas”-bericht in zijn formuleering ook onjuist was en daarom een tegenspraak heeft uitgelokt. Krachtens inlichtingen, welke ons van meer dan één bevoegde zijde gewerden, zou het Italiaansche initiatief (van een Spaansch hoorden we nergens spreken, maar dat is wel mogelijk en zelfs waarschijnlijk) tot den volgenden loop van zaken zijn terug te brengen: Regelmatig hebben te Berlijn consultatieve besprekingen plaats tusschen den Italiaanschen ambassadeur en de Duitsche regeering inden persoon van den minister van buitenlandsche zaken of diens oogenblikkelijken plaatsvervanger. Tijdens een dergelijke bespreking inden voormiddag van Zaterdag 11 November, zou de Italiaansche ambassadeur een persoonlijke boodschap van Mussolini voor Hiitler bestemd, hebben overgebracht, waarin Mussolini mededeelde, dat hij, Mussolini, een e.v. inval in Nederland of België als een politieke en tactische fout zou beschouwen en dat de reactie daarop in geheel de wereld en ook In Italië zeer ernstig zou zijn. Dit is dus heei wat anders dan een démarche der Italiaansche regeering. Van de boodschap van Mussolini zou des Zondags 12 November kennis gegeven zijn aan een zeer hooge instantie in Rome. welke door haar nauwe relatie met Brussel, de aangewezen weg voor een discrete mededeeling hieromtrent was. Uiteraard werd na ontvangst dezer mededeeling te Brussel daarvan kennis gegeven aan den eersten minister en den minüster van buitenlandsche zaken. Inde vergadering van de Kamercommissie voor Buitenlandsche Zaken, de vorige week te Brussel gehouden, is onder strikte geheimhouding voorts hiervan mededeeling gedaan aan de leden dezer commissie. Het blijkt echterzeer tot ongenoegen van de Belgische regeering- dat een of meer leden van de commissie hun mond voorbij gepraat hebben. Althans (Iln. politieke kringen te Brussel liep spoedig dit verhaal en het is uit deze bron dat het Havas-bericht afkomstig was. Men neemt algemeen aan, dat het zeker niet de bedoeling van Mussolini geweest is een officieele „stap” te Berlijn te doen en allerminst daaraan ruchtbaarheid te geven. Men beschouwt Mussolini’s interventie als een onderdeel van de vredesact-ie, welke hij sinds het uitbreken van den wereldoorlog voert en aan welker uiteindelijk succes hij niet schijnt te wanhopen. Weliswaar bestaat voor een directe actie onder de huidige omstandigheden geen kans, maarde wintermaanden zouden hem uiterst gunstig lijken, om langs de normale diplomatieke wegen een groote vredesactie voor te bereiden, waarin alle neutrale landen, ook de Ver. Staten, Spanje, Turkije en de West Europeesche neutrale landen, hun aandeel zouden hebben te nemen. Italiaansche waarnemers meenen te weten, dat ook Engeland uiteindelijk de mogelijkheid vaneen vrede niet zal saboteeren, indien een modus gevonden zou kjinnen worden waarbij Engeland zich zou kunnen aansluiten. Mussolini’s voornaamste zorg voor het oogenblik zou zijn te voorkomen, dat de oorlog zich uitforeidt, mit welke houding zijn voorzichtige stap te Berlijn te verklaren moet zijn. Als de drijvende kracht van Italië in deze beschouwt men vooral de groote beduchtheid voor den steeds toenemenden invloed van Sovjet-Rusland inde Europeesche aangelegenheden, welk land alleen maar zijde spinnen kan bij een dooreen oorlog totaal gebroken Europa. ---