GEWESTELUK NIEUWS FATHER WILLEMEN TE RIJEN. Viering van zijn zilveren priesterfeest. Onder groot© belangstelling van heel Rijen heeft de sympathieke Missionaris Father Willemen zijn zilveren priesterfeest herdacht. Er was een mooie eerepoort opgericht en de buurt was in vlaggetooi. Voorafgegaan dooreen schare lieftallige bruidjes en bruidsjonkers, benevens een minïatuur-missionaris en missie-auster gezeten op schattige ponnies werd de jubilaris en familie ter kerke geleid. Aan het stemmig versierde altaar droeg Father Willemen een plechtige H. Mis van dankbaarheid op, geassisteerd door rector Koenraads uit Dongen als diaken en kap. Ohr. Backx uit den Hout als suib-diaken terwijl als ceremoniarjs fungeerde kap. Douenburg uit Rijen. Onder de bezielende leiding van directeur Ant. van Dongen voerde het zangkoor de mooie Missa van Grulber uit. De bekende musicus Jan Heerkens bespeelde het orgel, dat jammer genoeg aan klankvolume te ikort schiet en dringend om vervanging vraagt. Organist Heerkens maakte er van, wat er van te maken was. Pater Valerius, neef van den jubilaris hield een prachtig doorwerkte kanselrede, waarin hij de waardigheid van het Priesterschap schetste en een overzicht gaf van hetgeen door den jubilaris inde Missie van Oeganda is tot stand gebracht met Gods onmisbaren steun. Tenslotte feliciteerde de gewijde redenaar den jubilaris, familie en de geheele parochie met dit schoone feest. Schitterend werd de juibileum-cantate van W. H. van Bezouw gezongen met Beer verdienstelijke soli van de heeren Koenraads en Hulb. Theeuwes. --- Kinderhulde en receptie. Teren de jubilaris en familie in het Patronaat hadden plaats genomen trad een der hinderen naar voren om met een lieve toespraak Father Willemen te huldigen terwijl een prachtige bloemenmand werd aangeboden. Ben toepasselijk lied dooreen gemengd kinderkoor onder de kundige leiding van den heer van Rhie maakte diepen indruk. Pastoor van Eekelen heeft ineen vlotte hartelijke toespraak den jubilaris gehuldigd Spr. memoreerde hoe deze 25 jaren met voorfbeeidigen ijver inde Missie heeft gewerkt en er zoo God ’t belieft zal wederkeeren om zijn werk voort te zetten. Hij wees erop hoe Father Willemen door zijn voorbeeld de harten van de geloovigen in beroering heeft gebracht. Als, gij vol moed en ijver heengaat naar het verre land, zegt spr. dan zijn onze harten bij u. (Instemmend applaus) . Dan biedt de presidente, mej. Marie Aarts, namens den Missienaaikring met ’n korte maar hartelijke toespraak een prachtig koperen kruisbeeld met dito kandelaars en een heele reeks schitterend vervaardigde paramenten aan. Met handgeklap wordt Father Willemen begroet als deze het podium betreedt. Als men 25 jaar een andere taal gesproken heeft is het moeilijk in het Nedarlandsch te 'bedanken, vangt de jubilaris aan. Maar dat viel erg mee, in welgekozen woorden heeft de sympathieke mlssionaris bedankt voor het veie dat hij van de parochianen heeft ontvangen. Spr. dankte den goeden God voor het groote geluk dat hij inde Missie heeft mogen smaken Dezen morgen heeft hij gedacht aan de’ 10 missionarissen, die tegelijk mot hem naar de Missie zijn gegaan, maar waarvan er 5 hun leven hebben gegeven voor het verheven Missiewerk. Bijzonder aangenaam was het hem, in uilen. zijn jubileum te moigen vieren. Spr. hoopt, dat van de kinderen die hem zoo mooi hebben toegezongen en hem de prachtige bloemenmand heboen geschonken er eenige hem zullen volgen als Missionaris of als Missiezuster. De mooie paramenten en andere prachtige voorwerpen door den Missienaaikring gemaakt zullen een eereplaats krijgen in de Missiekerk. Dan trok een onafzienbare rij parochianen langs den van geluk stralenaen Missionaris en familie, een bewijs hoe heel Rijen met Father Willemen meeleeft. --- DE SMOKKELZITTING. Zware straffen opgelegd. Wij hebben gisteren reeds een en ander medegedeeld, omtrent de door den Bredasohen Politierechter gehouden speciale smokketeitting, waarop niet minder dan 108 smokkelaars moesten terecht staan. De straffen, welke op deze zitting aan de verschillende smokkelaars en hunne medeplichtigen, werden opgelegd, waren inde meeste gevallen lang niet malsdh. 49 Verdachten werden veroordeeld tot geldboeten, varieerende tusschen f I. en f 150.— met een totaal bedrag van f 1469- , Echter werden 47 verdachten veroordeeld tot gevangenisstraffen, welke varieerden van 8 tot 180 dagen. In totaal werden niet minde- dan 1425 dagen gevangenisstraf uitgedeeld. Vijf veroordeelden kregen een voorwaardelijke gevangenisstraf, m totaal 58 dagen, terwijl 7 verdachten werden vnjg’8BPehalve’deze straffen, werden talrijke autos, motorrijwielen, rijwielen, wagens koffers enz. waarmede de gesmokkelde goederen werden vervoerd en welke m beslag waren genomen, ten behoeve van het Rijk verbeurd verklaard. --- VERTREK NAAR DE MISSIE. * Na een half jaar vacantie zullen naar de Missie van de Fraters van ihburg in Suriname terugkeeren Fr. cornelis Smits (Tilburg) en Fr. Joseph Stuitiëns (Neeritter). Met hen vertrekt nog als nieuwe Missionaris Fr Edgard van Heusden (Zaltbommel). Ze maken de reis per s.s. „Van Rensselaer”, dat 8 October te Amsterdam afvaart. Van dezelfde Congregatie (Fraters van Tilburg) zijn in het moederland op vacantie : Fr. Rupertus Voets en Fr. Christoffel Klijiberg, uit de missie van Celebes. Ook Fr. Canutus Zebregs, hoofd van de Mulo (St. Thomascollege), Fr. Romualdus Boigaers, reeds sinds 1909 inde Missie werkzaam, en Fr. Thomas van Riel, uit de Missie van Curagao, zijn tot herstel van krachten in het vaderland teruggekeerd. De laatste vijf missionarissen zijn allen geboortig van Tilburg. --- DE C.A.O. IN DE SCHOENINDUSTRIE. Een rectificatie. In verband met een passage in ons artikel „Is de schoenindustrie niet rijp voor samenwerking?” vestigt men er de aandacht op dat de C. A. O. voor de schoenindustrie geen volontairs kent en dus zeker niet de bepaling bevat, dat volontairs buiten het contract vallen. Dit contract geldt voor alle arbeiders op schoenfabrieken, die minstens een jaar in deze industrie zijn werkzaam geweest. Niettemin doet zich het door ons gesignaleerde feit voor, dat fabrikanten aan arbeiders niet het contractloon betalen en dit trachten te motiveeren met de opmerking, dat de betrokkene feitelijik als leerling moet worden aangemerkt De controle achterhaalt verschillende van deze gevallen en daar zou uit kunnen blijken dat er fabrikanten zijn die niet eens de bepalingen der door hen onderteekende C.A.O. kennen. --- R. K. LEERGANGEN. Bij de feestelijke herdenking van het zilveren feest der R. K. Leergangen op Zaterdag, 25 September zal de Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen ook tegenwoordig zijn. --- HET KRUIS LANGS DEN WEG. Te ’s-Hertogenboscb is onder voorzitterschap van deken Brekelmans een comité gevormd, dat zich voorstelt met den steun der katholieke Bosschenaren binnen korten tijd een kruis aan den openbaren weg te plaatsen. --- BENOEMING ONTVANGER TE SINT PHILIPSLAND. Hat G emeemibe -Qnit/vamger te Sait-PIhilips land iis benoemd de heer B. J. Bossers, ambtenaar ter secretarie in die gemeente. --- SLA CHTVEEVERZEKERING O. V. N. Dinsdagmiddag had inde Land- en Tuinbouwschool te Breda de Algemeene vergadering plaats van de Slachtveeverzekering O. V. Noodslaohtingen Kring Breda N.C.8., onder voorzitterschap van den heer Adr. Verdaasdonk. De verslagen en rekening en verantwoordingen Slacht verzekering en de O. V. N. over 1935—1936 werden ongewijzigd goedgekeurd. Bij de Bestuursverkiezing werden, de aftredende leden A. Verdaasdonk, C. Sweep en J. Krijnen herkozen. --- Dr- M. J. Carrier van Dissel ten grave gedragen. Enorme belangstelling. Ben. prachtige herfstzon straalde over de Begraafplaats Biebeirg, scherp contrasteererudi met die stemming in die bonderdtem, die daar gekomen waren om een laateten groet te brengen aan de eens zcio krachtige persoonlijkheid inde medische wereld : den Chirurg Cartier van Dissel, cp wiens burgerschap de gemeente Breda lange jaren trotsdh miodhit zijn. Om even over drie kwam de lange stoet van autos de Bdetoerglaan in, gevolgd door ontelbare® uit alle rangen en standen, terwijl aan den ingang van ’t kerkhof eveneens ontelbare® wachten en fluisterend ondereen, het versoberden bespraken van een zoo eminente figiuur. Ben twintigtal prachtige bloemstukken dekten de eenvoudige dankier-eiikien kist met het nikkelen montuur, waarachter nog een volgauto met veler allerlaatste bloemenguoet. Oaümtddeiltij’k achter liet stoffelijk overschot gingen die naaste familieleden» en dian volgden in, een stoet, die langzaam over die geheele lengte van den doaaenakkter schreed, d'e vele collegas en vrienden, d© vele anderen, dames en hieeren, mannen en vrouwen, wier directe of indirecte dankbaarheid jegens den overledene hen naar de groeve had gezonden. Daar stonden ook velen in kring geschaard cp het gazon, onder wie wij cpmeristen : den Hiaer en Mevrouw Mr. T. E. Pels-Rijcken, Mr. T. E. Peis Rijtóken Jr., Generaal JVtathoi de Jongih, Notaris Mir. J. P. van Brink en echtgenoot e, Ds. van Oyen, namens het Bestuur van het Diaconessenhiuist Mr. Pleyte, den heer Appelboom, Inspecteur der Belastingen. Dr. Nieuwenhuizen uit Krabbendiijlse, Gep. Kolonel Timmer, die Doktoren Reddingiius, Ten Cate te Gimmeken, Blom van Assemdeïft te Bergen op Zoom, Taselaar te Maartensdijk, Dr. van Ginkel den Heer en Mevrouw Dr. Hofman, den Heer en Mevr. Dr. Leyigraaf uit Oosterhout, de Doktoren Hermans en RudEng, namens den Kring Bredia van de Maatschappij van Geneeskunde, Dr. Struyoken, Wetselaa.r, H. Mom van Vonno, Klein Swormihk, Trijssenaar, Dr. Gunst, Wynbrandls uit Gimneken, van de Kar uit Beek, Dr. B. Telder, Dr. Kiinkert uit Zwolle, Dr. R. Ijzerman, de Heer en Mevrouw Dokter Duibois, den Heer en Mevr. Dr. Schot, Dr. Lieberg, Brabers, Sdhaly, den Heer en Mevrouw dr. van Kilte®, Dr. Zelim van EMCk, Dr. Beantemia en Oolenlbrander. Verder gaven nog blijk van deelneming: de Houtvester, de Heier Tutein Noltheniu®, Mevrouw Bolomey-Waldeck, Jhr. Laman—Trip, de Heer E. D. van Dissel, oud-directeur van Staatsboschbeheer, die Heer Wirtz, Directeur van het Bijkantoor Breda Centraal Beheer, de Heer G. Boerman, Oud-Chauffeur van ’ den Overledene, Gep. Imit.-Kiol. D. Kruyssen te ’s-Gravemoer, de heer Pot, Princenlhage, dien Heer en IMemrouw t’ Sas' Vetter, Gep. Majoor Ophorst, de Heer Banier, Zuster Broer en, Directrice van het Diaconieseenhuis, Ingenieur Lange de Boer en Mevrouw, de Heer Asselbertgis Nachenius, en Ir. Assellbergs te UlvenJhout. Verder al de Zusters verpleegsters van het Diaconessenhuis. --- Toespraak van Ds. Loeff. Als toet stoffelijk overschot inde groeve is neergelaten spreekt De. Loeff. Zijn stem klinkt zacht en ontroerd ais zijn deelneming uitgaat naar de naaste familieleden en zij die toi de verre landen vertoeven. Zelden beeft spreker zulk een langen en plectotigen begrafenisstoet door de straen van Breda zien trekken. Deze overledene had aller sympathie. Daarom acht spreker het een groot voorrecht hier het eerste woord te mogen voeren. Hij, die hier ten gTave werd gedragen, was een goed vriend van ham, hoewel beiden in levensnaictot veel verschillenden. Die vriendschap dateerde reeds uit bun studentenjaren. De geliefde dooide was eenmaal een goed student, die alls zoodanig wist te leven, doch ook ernstig studeerde. Spreker geeft dan een ovenzictot van den schitterenden staat van dienst van dezen ermmeniten medicus, een staat van dienst, dien hij mat zooveel energie heeft gavoerd. Ben figuur is hij geweest onder de medici. Mien noemde hem daar soms „de verkeersagent der doktoren”. Wel een bewijs, dat hij met gezag onder hen was bekleed. Dan memoreert spreker de verhouding van den overledene tegenover het Dioconease – huis, tegenover Bestuur, Zusters en Zie e Ds. Loeff heeft tijdens de moeélijkste jaren aldaar. het voorzitterschap gevoerd, maar zou niet geweten helbben hoe het terecht te brengen.... zonder dokter Cartier van Dissel, zonder Cartder, den eenvoudige. Hoe heeft deze daar gewenkt! Eenmaal ontmoette hij hem daar na zeven zware operaties op één dag. Hij opereerde doortastend mmar met zadhite hand, wist ook het operatiemes terugi te houden daar, waar het niet volstrekt gehanteerdl moest worden. Deze medicus kon wel eens uitvallen, maar er zat veel geest, er zat muziek in hem. Men moest hem kennen. Dan richt spreker zich tot Zuster Jtoiine, die de patiënt van Dissel met zooveel zorg en toewijding heeft verpleegd en opgepast. Was hij niet een voorbeeld! van leiidzaamlheiid en geduld en klaagde hij? Toch heeft hij veel moeten lijden. En zijn ontelbaar veel Zieken, die veel, soms hun leven, aan hem te danken hebben. Daarom is er reeds tijdens het leven van Dr. Cartier van Dissel een gedenkplaat Van hem in het Diaconessenlhiuis aamgehradht. Dit leven is heengegaan, maar die herinnering aan hem zal eeuwig in ons allen blijven. --- Het afscheid der collegas. Dr. H. F. Dubois, Oogarts te Breda spreekt namens de heeren medici en zijn stem, hoewel miet eenvoudig timbre en beheerscht, klinkt trillend van ontroering als hij begint: „Van Dissel, beste kerel, wat kast het me moeite hiier afscheid te moeten nemen, van jou, die eigenbelang steeds achter stelde tnj het belang van je eolSsgas”. Dr. Dulboos wijst dian op de medische rel die de overledene heeft gespeeld! en die hij vergelijkt met die van den vader vaneen groot gezin, welke steeds het voorbeeld gaf... Cartier van Dissel heeft steeds het voorbeeld gegeven aan ouden en jongeren. Het ziekenhuiiaweeen heeft de overledene steeds hoog gehouden. Daarom past hier namens den Geneeskundigen Kring een woord van dian. Wat spreker steeds zoo mooi in zij® vriend heeft gevonden, dat was diens groote mjensdhienliiefde. In dkien medicus woedt viel eens een strijd tussdhen menschenlieföe en wetenschap.... In Cartier van D'ssel was het steeds de menschenhefde die boven bleef. Büaamidier wees dr. Dubois op die voorname rol die de overledene vervuld heeft in bet (voornamelijk katholieke) ziekenlhiuisiwezen in geheel West-Brabamt. Dit rifcenlhiuisweaen is door hem steeds hiooger opgestuwd. Vaster klank nu sprekers stem en met een ietwat blijer timbre spreekt hijl: Wü vonden he droevig dat giij Uw ambt moest neerleggen en afscheid van cms nemen, maar hoe goed heeft het ons gedaan dat ge toch weer tot ons zdjt teruggekeerd, als was het ock «m voor altijd: heen te gaan. De beer Eduard Verkade, schoonzoon van den overledene dankt met enkele eenvoudige woorden voor de groote hartelijkheid en de vele zorgen waarmede de heeren doktoren en de zuster- van het Diaconessenlhiuis zijn lieven zorgizamen vader hebben otnringdi, dankt ook namens alen voor die laatste eer zijn vader aan de groeve gebracht. inzonderlhiaJdi dankt spreker neig zuster Johne voor wat zij voor zijn schoonvader heeft gedaan, en dan gaan allen U'ltieen.... de autos voeren familie, collegas en vrienden weg en Bieberg Egt met een schat van versdtoe bloemen boven het stoffelijk overschot vaneen veel-bemlnde, een puik der wetenschap. Wij bidden dat de Almachtige Hem bij Zich neme, omdat., •• „Wat gij den minste der Mijnen deedt, dat dieedt ge aan Mij!” --- H. M. DE KONINGIN LEEST DB TROONREDE VOOR. EL M. DE KONINGIN LEEST DB TROONREDE WOB. --- OORLOGEN IN WEST-BRABANT Rondom Chaam waren de rooden en blauwen van 6e R. I. slaags. – In de buurt van Rucpben 3e R. I. en 14e R. I. Na Spanje, na China, thans Brabant. Ja, we doen hier in Brabant voor Spaansche furiën en Chineesche langstaarten niet onder. We vechten ook. En zoo kunnen we na het nieuws van de Spaansche fronten, na dat van de Chineesche dito’s, ook het nieuws van de Brabantsche laten volgen. Want we hebben hier zelfs twee formeele oorlogen in het Brabantsche, die dat is nu eenmaal de mode ook zonder oorlogsverklaring begonnen zijn. En al missen we nu de „onbekende” aanvallers, al missen wede ~zus”-communiqués van de eene partij en de „zoo’-mededeelingen van den tegenstander, al missen we het bloed en de tranen, de oorlogen worden er niet minder ernstig om gevoerd. Maandagavond was alles nog peis en vree. Rooden en blauwen bij 6 R.I. hadden gezamenlijk nog een biertje gedronken, een partijtje biljart gespeeld en rondom den sjoelbak gehangen. Ze hadden allen nog den stroomat inde tenten of inde kazerne op het Ohasséterrein opgezocht. Maar vanmorgen was het mis. Rooden en blauwen gunden elkaar plotseling het licht inde oogen niet. Er werd gevochten. Ja het kan verkeeren, heeft die goede oude Breero immers gezegd. --- Naar het front. En zoo werden we oorlogsreporter. We begaven ons naar het front. Eerst een kijkje bij 6 R.1., dat daar ergens inde buurt van Chaam op zijn eentje oorlog aan het voeren was. Vervolgens meer in Westelijke richting, waar 3 R.I. en 14 R.I. uit Bergen op Zoom hetzelfde aan het doen waren. De oorlog bij 6 R.I. bracht de blauwe troepen onder leiding van den res.-majoor Heimel tegen de roode troepen, die onder leiding van kapitein v.d. Ven de streken ten Zuid-Oosten van Chaam onveilig maakten. De commandant van 6 R.1., overste Ribbius, als hoofdleider, met majoor Ruimers als hulp-hoofdleider, hielden daarbij een oogje in het zeil. Ze deden zelfs meer, Lieten compagnieën sneuvelen, pantserwagens van de aarde wegvagen en meer van die dingen, die nu eenmaal met oorlogvoeren annex zijn. Het begon al vroeg inden morgen. Blauw marcheerde vanuit Breda in Zuid-Oostelijke richting. De Ulvenhoutsche Dorpsstraat dreunde spoedig onder den tred van de blauwe veldgrijze troepen. En men werd daarbij meteen herinnerd aan de vriendelijke woorden, die er bij het 6'50-jarig bestaan van het dorp aan de goede verstandhouding met de militairen gewijd zijn . Die goede verstandhouding was er ook nu. Evenals in Chaam, welks omgeving het middelpunt van den strijdwas. Brabant is een goed land en de Brabantsche boer weet best met zijn soldaten om te springen. Dat merk je aan tal van schijnbaar kleine zaken. Aan een mand appelen b.v., die verschillende boeren inde schuur of stal hadden gezet, waar de troepen des avonds gingen overnachten, aan die vriéndelijke hulpvaardigheid, als de legerplaatsen in orde moeten gemaakt worden en het stroobed moet worden gespreid en aan nog zooveel meer. Inde omgeving van Ulvenhout begon het ernst te worden. Het Iste bataljon van 6 R.I. was als voorhoede aangewezen. Daarbij bevonden zich een sectie 6 Veld, een sectie mortieren en een sectie pioniers, plus de regimentspatrouille. Van het voorhoede-bataljon trok eender voorcompagnieën achter Anneville en Valkenburg om. De tweede voorcompagnie kreeg het gemakkelijker. Zij volgden den kunstweg tot Chaam, Maar zij kreeg het eerste contact met den vijand. Bij de Chaamsche bosschen liet zich tenminste een vijandelijke patrouille zien, die echter spoedie rechtsomkeert maken moest. Zoo kon blauw weer ongestoord verder tot Chaam bereikt werd. Hier werd het meenens. Met de zon, die na eenige plensregens te voorschijn was gekomen en harder ging branden, ontbrandde ook de strijd. Een roode compagnie met twee secties zware mitrailleurs vormden een flinken weerstand. Geen nood. De voorhoede-reserve werd ingezet, evenals een compagnie zware mitrailleurs, die tot dan toe voor luchtafweer bestemd was. Een korte poos en majoor Heimel was met zijn troepen meester van het terrein. Even dreigde nog een pantserwagen roet in het eten te gooien. Hij was wel niet van pantserstaal, maar van dundoek, maar hij vertraagd» ’och den opmarsch. De mortieren moesten hier aan den arbeid. Onder leiding van kapt. Barendregt deden zij het werk vlot. De pantserwagen was van den Brabantsehen aardbodem weggevaagd. --- De strijd wordt gestaakt. Om ongeveer 2 uur staakt blauw den opmarsch. De vastgestelde punten waren voor dien dag bereikt. Met een grooten boog om Chaam komt ook de linkervoorcompagnie, die door zwaar terrein moest, zich bij de rechtervoorcompagnie voegen. En even later arriveert ook de vijand in Chaam, waar het op de groote boerderijen direct een drukte vanjewelste geeft. De droge koestallen, de groote schuren, zij zijn alle ingericht als legerplaats. Het stroo is uitgespreid en spoedig wordt het beproefd door vriend en vijand. Om 5 uur vragen de keukenwagens de aandacht. Links en rechts in het centrum van eenige boerderijen staan zij opgesteld. De savoyekool-stamp met vleesch vindt gretig aftrek en dan is men de eerste moeheid weer te boven. Chaam wordt verkend, de cafétjes worden bevolkt, en moeder Stien, die ook hier niet ontbreekt, krijgt flink klanten. Op menige boerderij wordt spoedig vriendschap gesloten. Met den boer en boerin, maar ook met de dochters. Zagen we b.v. niet twee veldgrijzen druk bezig met de wasch. De een aan de waschtobbe, de andere aan de wringmachine. Totdat de dochter voor de belangstellende overmacht moest zwichten en ijlings mannelijke, maar geen militaire, versterking ingeroepen werd. Er heerscht lang een opgewekte stemming, kenmerkend voor den goeden gee» en ook voor de prettige verstandhouding tusschen manschappen en officieren onderling. Om 10 uur keert de rust weer. Rooden en blauwen pitten. Morgen wacht weer een vermoeiende dag. Nog nooit hebben de Chaamsche inwoner» zoo rustig geslapen, Hoe kan het ock anders onder de bescherming van zoovel» honderden, slapende landsverdedigers. --- De oefeningen rond Rucphen. Ook rond Ruqphen heeft zich de „oorlog" plotseling over het land geworpen. Wél ia er gisteren nog niet gevochten en hebben de oprukkende troepen den dag gebruikt om zich te begeven naar de omgeving van het terrein, waar zich vandaag het treffen zal ontwikkelen. Ook hier staan weer de roode en de blauwe troepen tegenover elkaar. De roode partij, dat is het 14e R. I. uit Bergen op Zoom, en het 3e uit Breda vormt de blauwe partij. De blauwen vanuit Breda opgerukt, over Rijsbergen, bereikten inden loop van den namiddag het vredige Rucphen. Al eenigen tijd te voren vertoonden zich de voorposten van de naderende legermacht: ineen knollenveld zagen we een verkenningspost liggen, hier en daar op hoeken van wegen en kruispunten stonden verkenners de stafkaart te raadplegen, en niet lang daarna vertoonde Rucphen het beeld vaneen dorp in Js vuurlinie: van.alle zijden trokken de soldaten binnen. Vrachtwagens met bagage vergezelden de troepenmacht of waren vooruitgereden. Vanzelf maakte deze bezetting de levendige belangstelling van de bevolking wakker en al het doen en laten werd door de dorpelingen met groeiende interesse beschouwd. Overigens ontving Rucphen de mannen als bevrijders. Het leek iets op Santander: op het raadhuis werd den officieren een maaltijd aangeboden. Al spoedig werden de kwartieren opgezocht en voor den nacht in gereedheid gebracht; het was den anderen ochtend weer vroeg dag. De rooden hadden intusschen evenmin stilgezeten: Vanuit Bergen op Zoom waren zij opgerukt naar Nispen en omgeving, waar zich bij den intocht der troepen, hetzelfde schouwspel bood als in het vijandelijke kamp. De rooden hebben in Nispen en Borteldonk hun bivak opgeslagen om. vandaar uit den vijand nader te treden. Hedenochtend om half acht is de opmarsch aangevangen en halverwegen Rucphen en Borteldonk werd het treffen der legers verwacht. --- De opdracht. Deze oefeningen zijn er geen in 'groot verband. De beide „legermachten” bestaan slechts uit enkele bataljons, welke deel uitmaken vaneen verondersteld regiment, welk fictief regiment op zijn beurt weer onderdeel is vaneen verondersteld leger, dat meer naar het Noorden opereert, en waarvan de roode en blauwe partijen den vleugel uitmaken. De opdracht is in het kort deze: de rooden, die dus vanuit Nispen optrekken, moeten zoo ver mogeiijk Oostelijk oprukken, hetgeen door de blauwen moet worden verhinderd. Inden loop van den voormiddag van heden werd verwacht, dat de trc: -sn op elkaar zc-den stooten en de gevechten zouden beginnen. --- Advertentie w \ A ZELFS GEEN m Jft LET OP! #1 | I (Zie courant van morgen). * M --- Advertentie ONS NIEUWE FEÜILLETOH. Vrijdag a.s. begint wederom een nieuw feuilleton in ons blad. Het is de bekende schrijfster Lilian M. Anderson, die thans de aandacht onzer lezers gaat vragen voor haar boeienden roman „De Tweede Kans”. Het is zeker wel overbodig, onzen lezers aan te sporen, dit mooie verhaal te volgen. Evenals bij onze vorige feuilletons zal men des middags met ongeduld zijn „Dagblad” inde bus verwachten, om de hoofdpersonen ■in hun doen en laten te volgen. ---