De mislukking der collectieve veiligheid. Een voorspelling van Struycken bewaarheid. „De Volkenbond is niets anders dan een vrije associatie der staten tot regelmatig, georganiseerd beraad, overleg en samenwerking Wie er meer van verwacht, komt bedrogen uit”. Bladerend in ’n oud tijdschrift vonden wijde rede, welke wijlen prof. Struycken in Juni 1921 voor katholieke ihtelleetueeien te Breda over den Vol* kenbond heeft gehouden. Een rede, die weer actueel is, nu de Volkenbond wat de collectieve veiligheid betreft, het laatste vertrouwen Verspeelde, want in deze rede werd dit échec voorspeld; dus reeds 17 ju ar se_ ledeft> vlak na de geboorte van deze V'ereldvrede-organisatie. Die voorspelling was niet een los vermoeden, dat toevallig bewaarheid werd; neen prof. ®f*uycken las toen al met zijn scherp onderscheidingsvermogen en diep inzicht uit de eigen beginselen van den •Bond de mislukking van zijn grootschen opzet: garandeering van den Wereldvrede. Struycken memoreerde eerst de hulde °P Zondag 21 Nov. 1920 te Genève gebracht aan Jean Jacques Rousseau. Een stoet zwartgekleede heeren met hooge hoeden wandelde plechtstatig over de orug naar het bekende bekoorlijke eilandje en een groote bloemenkrans werd gelegd aan de voeten van Rousseau’s standbeeld; een gloedvolle rede erd uitgesproken : Jean Jacques Rousc?niU de schrijver van het Contrat Seri- vas’ krachtens bij acclamatie door died e^adering genomen besluit, gehulkenbond. patroon-heilige van den Volt Had Struycken toen toegeschenen ™ tf 6en wondere spot inde oogen “ ,n beroemden denker was gekogeee’veiS°af hij zinde op antwoord eens beroernp T n man’ die zich bij hem Ro, ,™n kfam’ zijn zoon geheel naar Rousseau s beginselen te hebben opge• ”Tant pis, monsieur, tant pis pour ous et pour votre fils”. (Des te erger ~*Ujnheer, des te erger voor U en voor Uty zoon). En ’t had er veel van of hij tien voorzitter van den Bond, die hem kwam huldigen wijl de Bond op de door hem gdegde gedachten was gebouwd, toe Wiide 'voegen : ~Tant pis, monsieur le Resident tant pis pour vous et pour la s°ciété des Nations”. Rousseau, de Schutspatroon van den Volkenbond, die zelf niet aan den Volkenb°hd geloofd had! . . Inden klaren betoogtrant hem eigen *ette toen de professor het raadsel uit?en hoe een organisatie, die een werelddag beoogde, terecht kon komen bij 2eïl man, die het gezag het gezag ontliiid ais maar even tipte aan de S'e~ ofbeid en vrijheid; bij hem die allen sd allen wilde laten regeeren en V.ecbts die besluiten bindend achtte, aart0e met aller instemming besloten bi-i hem, den profeet van de volty 6kbe 'iemocratie, die neerkomt op de wnhie van de enkelingen, hrud Was ’t noodlot van dezen Volken-W dat hij bij den Geneefschen „vrqösde.spO0;t” terecht moest komen, signaleert het zoo scherp, a-- b ontbindingsproces der hierarchisch van °Pa lang vóór Dante (die in zijn Mo- narchia een Volkenbond onder centraal koninklijk gezag voorstond. Red.) reeds begonnen, heeft zich onafgebroken voortgezet, tot de staten als onverbonden eenlingen, dragers van souverein gezag naar binnen en naar buiten, naast en tegenover elkaar leefden, geleid in vrede en in oorlog door niets dan hun eigen belang, hun eigen aspiraties, ternauwernood onder een schijn van recht verborgen. En wat vroeger was of scheen heerschzucht van enkelen, die het lot der volken bepaalden, het werd inde 19e en de 20e eeuw tot onverzettelijken levensdrang der volken zelve, die met de nationale idee hun zelfbewustzijn, hun ziel, hun wil geboren zagen worden: de onstuimige worsteling der nationaliteiten om haar bestaan, hare expansie, hare hegemonie, zette in, en heeft, ondanks alle wee, dat zij met zich bracht haar hoogtepunt nog niet bereikt. (Ook hier stelden de feiten S. in het gelijk. Red.) In zulk een wereld van tegenstelling en strijd, waarin iedere pijler voor een hooger centraal gezag ontbreekt, kan een Volkenbond alleen als een vrije associatie op voet van gelijkheid bestaan. Maar dat teekent ook dadelijk zijn karakter en vermogen ten volle. Allen paradoxen van Rousseau ten spijt legt het feit zich op, dat deze Volkenbond niet is en niet zal zijn een internationale gezagsorganisatie tol verzekering van den wereldvrede: op de vrijheid alleen bouwt men geen gezag, ook niet te Genève. Neen, de Volkenbond is niets anders dan een vrije associatie der staten tot regelmatig, georganiseerd beraad, overleg en samenwerking, waarin door onderzoek, openbaarheid, temporisatie, persoonlijk contact, deskundig advies, vriendschappelijke overreding, onpartijdige beoordeeling, een heilzaam bedarende invloed op de zoo gespannen verhouding der volken kan worden uitgeoefend. Wie er meei van verwacht, komt bedrogen uit. De Volkenbond kan niet brengen wat ei niet is; de creatio ex nihilo (’t scheppen uit niets) gaat ook zijn krachten te boven”. Had leder zoo voortreffelijk als Struycken de grondfouten van den Volkenbond begrepen, hoeveel desillusies zouden er minder rijn geweest en hoeveel uit blind vertrouwen ontsproten zorgeloosheid ware er minder geweest! --- Herderlijk schrijven van Kard. Faulhaber. „Wee de natie, die Gods wetten niet eerbiedigt”. Naar de speciale correspondent van de rvïfiv Telegraph and Mornmg Post „Daily Teiegrapn Em Kardinaal Faulhaber £S» vastenbrief de katho-Faulhaber dlocees aangeraden, geen engtijdschriften priesterstand ineen verkeerd daglicht brief, die in alle R. K. kerken on München werd voorgelezen, zegt van Muncnei verder, dat de vij- Faulhaber ver Cf verspreidea anden der Kerk uou besmeuren ilt priesterschap pogingen doen om het katholieke geloof te vernietiger,. „Als al hun andere pogingen falen, dan probeeren ze het priesterschap door het slijk te halen.” Volgens het concordaat, dat de K. Stoel met de regeering heeft afgesloten, heeft de priestertoog evenveel recht op respect als het geglorifieerde uniform van het Duitsche leger. „Wee de natie, die Gods wetten niet eerbiedigt, en die toestaat, dat zijn priesters beleedigd worden”, zoo besluit kardinaal Faulhaber zijn vastenbrief. --- BOOTJE OMGESLAGEN. Twee jongelieden verdronken. Te Marly, in België, is een bootje, waarin twee jonge mannen op het kanaal voeren, omgeslagen, waardoor beide inzittenden te water raakten. Een van beiden kon zwemmen, doch de ander klampte zich aan hem vast. zoodat beiden verdronken. Eender beide slachtoffers is een En gelschman, Philip Clarke, de ander is vermoedelijk een Nederlander, Hoffmann geheeten. --- 4000 agenten zoeken twee de serteurs. Vierduizend Londensehe politiebeambten zijn gisteren in touw gekomen om jacht te maken op twee deserteurs vah het Engelsche leger, die een officier der luchtmacht met de pistool op de borst gedwongen hadden hen in zijn a«tn naar Londen te rijden. Onderweg ontstond een schietpartij met de achtervolgende beambten, waarbij twee hunner gekwetst werden. Pas nadat nog een beambte ernstig getroffen W&31 konden de deserteurs gegrepen worden- --- Levenbrengende bommen- * Boven het eiland Kauoi, 80 zeemuien ten Noordwesten van Honoloeloe, laten de bommenwerpers uit het Ameri' kaansche luchtleger, op regelmatige af' standen hun bommen neersuizen naar de dalen en hoogten van het eiland-Deze bommen brengen echter geen dood en vernietiging, maar leven; zij rijn niet met dynamiet geladen, maar met boomzaden en als zij uit elkaar slaan, dan wordt dit zaad naar alle kanten verspreid, en zal binnen 20 jaar van het nu onbegroe’ de Kauoi-eiland een productief gebied maken. --- Het Trotzkijstische sprookje- Door deze propaganda, die met de grootste handigheid gevoerd wer“, meende Stalin iederen argwaan bij het volk terzijde te kunnen stelten, en intusschen rekende hij af met de overblijfselen van Lenin’s erfenis. Terwijl het sprookje over het Trotzkiistische gevaar werd verspreid, werden de getrouwen van de oude garde de een na den ander vermoord. Lenin inden glazen zerk is stom en engevaarlijk voor Stalin, en slechts weinigen weten, dat Lenin zijn kameraden waarschuwde voor Stalin, en hen den raad gaf „om Stalin van zijn post als secretaris-generaal van de Partij te verwijderen.” Toen Lenin den godsdienst volksbedrog noemde, vermoedde hij niet, hoe zijn naam eens zou gebruikt worden, om het Russische volk een nieuwen godsdienst op te dringen. De bedrogen menschen staan in het. mausoleum of wachten inde koude op het Roode Plein. Het zijn vertwijfel de en uitgebuite menschen, voor wie het bolsjewisme leed en ellende gebracht heeft. Menschen, die uit de vreeselijke werkelijkheid een toevlucht zoeken ni de mystieke sfeer van Lenins graf.». De bloedige vervolgingen en terechtstellingen in Sovjet-Rusland inspireerden de camavalsgasten van „Rosenmontag” te Keulen tot deze „Stalinade”, welke zjj aandienden als ae Triomf der „Kopflosigkeit”. Vóór op den praalwagen een welgeslaagde satyre op de Sovjet-reclame ter Parijsche wereldtentoonstelling in 1937. Een reuzenpaar, voorstellende den Sovjctman en -vrouw bekroonde in Parijs het Russisch paviljoen. In stede van hamer en sikkel heffen deze reuzen in den carnavalsstoet hun eigen hoofd ten hemel! „Triumf der Kopflosigkeit!”, wat men vrij zou kunnen vertalen als triomf van den „staat zonder kop”. --- Grinjko smeekt om genade Inde avondzitting heeft Grinjko bekend zich schuldig gemaakt te hebben aan „afschuwelijke misdaden, beraamd in samenwerking met den geheimen dienst van buitenlandsche mogendheden, om de sovjet-unie te verminken.” Na deze bekentenis heeft de verdachte om genade gesmeekt. „Ik hoop”, zei hij, „door volledige bekentenis mijn vonnis’ te verzachten”. Tijdens het proces was de gerechtszaal bijna geheel gevuld met agenten en functionarissen van de Gepeoe. Overigens werd het proces slechts bij gewoond door ongeveer twintig vertegenwoordigers van de buitenlandsche pers en eemge buitenlandsche diplomaten. --- De rede van Goering. Diplomatieke stappen ? De rede van Goering, waarin deze verklaarde, dat een beroep zou kunnen worden gedaan op de Duitsche luchtmacht voor de bescherming van de belangen der tien millioen Duitschers, die zich buiten de rijksgrenzen bevinden, zou, naar de diplomatieke redacteur van de „Daily Herald” schrijft, het ondeiwerp van diplomatieke stappen kunnen vormen. Tot dusver is, naar hij verklaart, nog geen enkele beslissing genomen, aangezien de volledige tekst der rede nog niet te Londen ontvangen was, doch sir Neville Henderson zal waarschijnlijk op vriendschappelijke wijze de aandacht der Duitsche regeering moeten vestigen op de ongelukkige gevolgen, die dergel’jke uitlatingen kunnen hebben. Tevens zullen „geruststellende verklaringen” omtrent de woorden van den maarschalk worden gevraagd. --- DE RUSSISCHE BLOEDRAAD. Beschuldigingen in het proces te Moskou, die in ieder geval de verrotting van het Sovjet-Rijk bewijzen. Te Londen stapte dezer dagen een keurige meneer naar het ministerie van buitenlandsche zaken, om de wereld to verblijden met een boodschap van vredelievendheid en verzoening. „Mijn regeering”, zoo verklaarde hij, „is gelukkig ’n bijdrage te kunnen leveren tot 't vredeswerk in Europa. Zij stemt in met de formule, welke voor de terugtrekking der vrijwilligers uit Spanje is ontworpen”. Dankbaar nam men op het Foreign Office deze mededeeling in ontvangst. Toch wel fideele kerels ! Hoe kan men ze toch van zoo veel kwaad betichten ? De keurige meneer was de gezant van het Sovjet-rijk en als men. hem daar zoo zag stappen en hoorde praten, zou men Inderdaad geneigd zijn na te zeggen : Wat kan men er toch voor bezwaren tegen hebben ? Maar om Rusland te leeren kennen, mag men zich niet door het opium van zoete diplomatenwoorden laten bedwelmen. Sovjet-Rusland, ongesluierd en ongeschminkt, ziet men in het barbaarsche gelaat, als men thans de rechtszaal te Moskou betreedt. Murw’en willoos zittende beklaagden daar, die eenmaal tot de hoogste ambten waren opgeklommen. Yagoda, een’ jaar geleden nog de opperste der spionnen- en verradersvangers, ziet er gebroken en vergrijsd uit. Fantastisch zijnde beschuldigingen. welke in eentonigen dreun, uren lang, worden voorgelezen. Spiounage, samenzwering, complotten, om het „kapitalisme” weer ten troon te heffen en aan buitenlandsche vijanden, aan Duitschland en Japan, de beste brokken, van het Rijk uitte leveren : de Oekraïne, Wit-Rusland, de Midden-Aziatisehe republieken, Georgië, Armenië, Azerbeidsjan en het kustgebied in het Verre Oosten En telkens weer is het de „verrader” Trotzki, die als de verbindingsman wordt genoemd, aan wien de wonderbaarlijke kracht wordt toegeschreven om met zijn geest binnen te dringen tot in het diepste van het Kremlin, tot vlak inde omgeving van ’ Staiin, den groeten! Gesteld, dat de beschuldigingen voor honderd procent ï -waar zijn, dan zou het evenzeer een f veroordeeling van het Sovjet-systeein i beteekenen als wanneer men aanneemt, – dat vervolgingswaanzin van machtswellustelingen de meest verfijnde kwelliu• gen heeft uitgedacht, om mededingers te :i kneden tot ledepoppen, die bekennen – wat maar verlangd wordt. . Want een Rijk, dat op de hoogste posten telkens •1 weer mannen roept, die per slot schur-1 ken en bandieten blijken te zijn, dat is ■ een verrot Rijk. Maarde andere veronf derstelling zal wel het dichtst bij de •" waarheid liggen. Want ze klopt beter * met wat we ook van andere revoluties weten. Het mysterie van den hoogmoed, van den mensch, die onafhankelijk van hoogere macht zichzelf het geluk wil scheppen met de vindingen zijner handen, loopt altijd weer uit op de bloeddronkenheid vandoor angstfuries gekwelden. Aan allen kant ziet men nu gebaren van afschuw over dit gruwelijk bedrijf. Maar als er weer zoo’n keurige meneer ■ komt aanstappen met woorden van vrede 1 en verzoening op zijn lippen, dan luistert men geïnteresseerd en verzekert: Wat gaan ons eigenlijk de binnenlandsche aangelegenheden vaneen bevriende mogendheid aan..., --- GESTAPO BEWAAKT NIEMOELLER. Naar bureau van politie overgebracht. Zooals men elders in dit blad kan lezen was de leider der Belijdende Kerk gisteren te Berlijn veroordeeld tot zeven maanden vestingstraf, die echter als uitgeboet beschouwd werd door het voorarrest. De verwachting werd daarbij uitgesproken, dat hij nog dienzelfden dag in vrijheid zou worden gesteld. Volgens een ineen kerkte Dahlem gisterenavond gedane mededeeling zou ds. Niemoeller echter opnieuw in arrest zijn gesteld en naar de gevangenis zijn teruggebracht. Men verklaart, dat Niemoeller opnieuw werd gearresteerd, nadat hij het gerechtsgebouw had verlaten. Deze mededeeling, waarvan nog geen bevestiging waste verkrijgen, werd gedaan inde St. Annakerk ve Dahlem. Later werd gemeld, dat de nieuwe arrestatie geschied is door de Gestapo om te voorkomen, dat te Dahlem een betooging zou worden gehouden na terugkeer van den predikant. Hij is naar het bureau van politie te Berlijn overgebracht. --- Stalin heeft de erfenis van Lenin vernietigd. Het volk weet het niet. Niets rest van Lenin dan zijn schedel in het mausoleum. ** Moï*rbana met bet mrteZV- c°a laten wij hieronder een he ker i'Vl«'? vol een vaneen medewer K-W.P. waarin wordt n 106 de leer van Lenin ls gedood. koude winterdagen een idel2r öe straten van Moscou waait s> tt>w ronddwarrelt, dan kan «&*>?** Roode Plein voor het mau 'VHe*?11 Lenin een zwijgende g-P «en, die geduldig machte _ v|®laten te worden tot de grai hW O Lenin. . hoi. hotU^l4i?enschen eindelijk to he. onh gekomen zijn, vormen J hpf JS een zwarte massa, stom vs6t St bij de sarcophaag, dn, 3- Bijv,® °k overschot van Lenm be,^ede] . a Plastisch steekt de Sewel te ethei-Q a,? den doode af tegen den 3atstrPviCtltlSen achtergrond. Zijn gei?ehscbn„e:n zi5n versteend Al deze ij0hien c-le als pelgrims hierheen ge* T;lh- staan, als ineen geheimr®rjj v Detocvering rondom den glazen *eheri Lenin. Het is verkeerd om te beZe o-ó v de aanblik van den doode gesteltenis teweeg brengt Zelfs • • beschikte Lenin niet over S suggestieve macht die noodig is om het volk te beheerschen --- Een zenuwcrisis nabij. Ook tijdens het verdere verloop der zitting heeft Krestinski met den moed der wanhoop voor zijn leven gevochten. Met schorre, herhaaldelijk overslaande stem herriep hij zijn bekentenissen, bi, het vooronderzoek afgelegd. De staatsaanklager Wisjinski viel elk van zijn ontkenningen met heftigheid aan. Hij wendde zich tot de getuigen met de vraag, of Krestinski ja of neen een Trotzkiïst was. Het antwoord luidde: „ja”. Toen haalde Wisjinski een brief te voorschijn, dien Krestinski na 1927 aan Trotzki gericht zou hebben, ten bewijze, dat de beklaagde in tegenspraak met zijn beweringen wel degelijk na 1927 nog met Troteki in relatie zou hebben gestaan. Krestinski riep uit: „En waar is mijn andere brief? dien moet men ook gevonden hebben, toen mijn bureau doorzocht werd”. Wisjinski antwoordde: „Die doet hier niets ter zake, want dit document bewijst, dat gij gelogen hebt, toen gij verklaardet, dat gij na 1927 niet meer tot de aanhangers van Trotzki behoordet”. Bij d>e getuigenverklaringen, die daarop volgden, kreeg Krestinski bijna een zenuwcrisis. --- Wat gebeurde er te Meran ? De vroegere commissaris van financiën, Grinjko, beweerde, dat Krestinski hem met den Duitsehen geheimen dienst in verbinding heeft gebracht en Bessenoff, vroeger kanselier der ambassade te Berlijn, zeide dat hij tijdens zijn ambtstijd in Berlijn een ontmoeting tusschen Krestinski en Trpzki gearrangeerd had. welke in October 1933 in Meran plaats gehad had. .. Krestinski gaf toe, dat hij zich omstreeks dien tijd in Meran bevonden heeft, doch zei, dat dit slechts voor herstel van gezondheid was. Trotzki had hij niet gesproken. Daartegenover verklaarde Bessenoff, dat Krestinski hem gezegd had, dat hij een onderhoud met Trotzki gehad had. Bij zijin verhoor deelde Bessenoff mede, dat hij in 1934 met Troteki in Parijs een bespreking gehad heeft. Trotzki zou daarbij gezegd hebben, dat Gorki vermoord moest worden, omdat hij de zaak van Staiin was toegedaan. Wat Jagoda, den vroegeren chef der gepeoe betreft, volgens de acte van beschuldiging heeft deze toegegeven, dat hij Gorki heeft laten vermoorden. Als verder bewijs voor Jagoda’s schuld werden verscheidene getuigenverklaringen aangevoerd. Oa. zou de bekende hartspecialist Pletnjoff verklaard hebben, „Jagoda heeft mij gezegd, dat ik verscheidene leiders door een verkeerde behandeling uit den weg moest ruimen. Nadat ik mij daarin den beginne tegen verzet had, heb ik het tenslotte ingewilligd”. --- De moord op onze missionarissen. Aangaande den moord op de N-ederlandsche missionarissen in Chengtingfu, Monseigneur Schraven, Pater Wouters en Broeder Geerts, wordt ons bericht: le. dat Japan om herstel gevraagd is en genoegdoening voor geleden schade; .. 2e. de daders moeten opgespoord en gestraft worden; 3e. per geschrift of bezoek moeten verontschuldigingen worden aangeboden. 4e. verontschuldigingen moeten den Paus worden aangeboden; se. aan den ingang der residentie moet een monument verrijzen ter gedachtenis aan de missionarissen. --- Verheerlijking van een doode. Wat de menschen rond Lenin zoo gevangen houdt, . h ders dan het resultaat lijking”, die aan den re Als SS'iï&SÏ X nog ai stïSKKffïaSr-ft stadsbeeld van Moscou diezen duizenden malen wordt •ell van het Russische as SM,™» schapen rond Lemn en het volk met zijn mystieken aan eg en verlangens naar een geestelijk SfllM «nto .rei” bijzondere figuur. Vele SS’ÏÏÜ.CS. SSeun, &K «,”1; grimsoor Lenin, toen Sm vete harten de verwachting, de mvstieke hoop, dat vanaf deze plaats Snor de leer van dezen man nog. eens het heil zal komen voor het zwaarbeproefde Russische volk. Maar wat weet de menigte van deze teer ? Niets dan een paar citaten, die met begrepen worden. Maar nog minder vermoedt zij, dat in het land, waar fLin nu het meest vereerd er geroemd JJordt de teer van Lenin even dood is, als haar verkondiger De menschen weten wel dat het sterfelijke aan Lenin voor de toekomst bewaard blijft door de kunst der wetenschap, maar zij weten niet, dat zijn leer in Sovjet-Rusland hem niet lang overleefd heeft Omdat het Russische volk volgens den wil van Stalin niet mag weten, dat deze teer al lang dood is, daarom wordt W Sovjet-Rusland met den naam van Lening ook de naam vermeld van den man, die de doodgraver van het Leninisme werd. De naam van Lenin wordt altijd in verhand gebracht met Stalin. en hun portretten worden altijd tegelijk tentoongesteld. --- ONGEKENDE SENSATIE TE MOSCOU. Een der beklaagden in het monsterproces waagt het te ontkennen. Krestinski vecht voor zijn leven. Jagoda „bekent” Gorki te hebben haben vermoorden. KRESTINSKI Ineen artikeltje op deze pagina zetten wijde beteekenis uiteen van het monsterproces, dat, zooals men weet, te Moscou wordt gevoerd. Hieronder geven wijde meest teekenende bijzonderheden van de zitting, waarop groote sensatie is gewekt doordat Krestinski, geheel in strijd met de bolsjewistische procesmethoden, het gewaagd heeft te ontkennen Nadat de acte van beschuldiging was voorgelezen, vroeg Ulrich, de aanklaler den 21 beklaagden of zij schuld bekenden. Boecharin, Rykof en Jagoda antwoordden na elkander : „ja . Onder groote sensatie sprong vervolgens echter Krestinski, de vroegere vice-commissaris van buitenlandsche zaken, van zijn stoel nn en schreeuwde energiek : „Neen, ik hen geen Trotzklst, neen, ik ben geen spion, neen, ik heb geen besprekingen gevoerd met Sedof (den zoon van Trotzki)” De voorzitter interrumpeerde Kresfjnski hierop en herinnerde hem aan zijn inde processenverbaal vastgelegde bekentenissen. „Neen, ik ben niet schuldig 1” herhaalde Krestinski. --- Seyss Inquart te Graz. „Men. tracht verzoeningspogingen te saboteeren”. Ter eere van het bezoek van Seyss Inquart is de stad Graz met vlaggen versierd. De vlaggen met een hakenkruis zijn echter ingehaald op bevel van de autoriteiten. Het is rustig- inde stad. Inde bureaux te Graz en voor een deel ook in bedrijven der Stiermarksche hoofdstad, zijnde laatste dagen lijsten ter onderteekening gedeponeerd met het verzoek getuigenis af te leggen ten gunste van het nationaal socialisme. Naar D.N.B. meldt, zijn enkele resultaten hiervan thans'bekend, inde presidentiele afdeeling van het bureau van den Landeshauptman-n verklaarde 85 procent der ambtenaren, bij de landsboekbouding 90 procent, bij het landsbouwbureau 93 procent en inde landbouwafdeeling 100 procent der ambtenaren de nationaalsocLalistische wereldopvatting aan te hangen. Het Vaderlandsche Front heeft strooibiljetten uitgegeven, waarin o.m. te lezen staat: „Er zijn machten in ons land aan het werk, die trachten de pogingen tot verzoening van den kanselier te saboteeren en de uitvoering van Dollïuss’ program onmogelijk te maken. Tegen deze machten moeten alle patriotten zich verzetten”* ---