VREUGDE OP BOUVIGNE. Het nieuwe internaat voor de dienstbodenopleiding door mgr. P. Hopmans ingezegend, minister Romme hijscht de kampvlag. BELANGRIJK SOCIAAL WERK. Een stralende zonne-dag, een blijde M-ei-dag, een heerlijke Maria-dag, een Bouvigne-dag vol vreugde. Vreugde, die van alle zijden van de zon-overgoten Maria-burcht aan den rand van het Mastbosch te Ginneken scheen af te vonken, die u toegezongen werd door de muzieknoten, die inde inrijpoort een «ere-wacht vormden, die u toelaehte uit het fraaie tuinen-complex, maar die de toeschouwer vooral gewaar werd op de blijde gezichten der vele catechisten en Bouvigne-meisjes. Want de Dinsdag, 10 Mei, bracht de opening van het nieuwe internaat voor de opleiding van dienstboden, de bevestiging van den pioniersarbeid die er op Bouvigne, onder leiding van Mgr. Frengeestelijk en vooral ook sociaal werk, dat niet nagelaten heeft overal inden lande groote waardeering en erkentelijkheid te tvekken en tot voorbeeld te dienen. --- Vele autoriteiten. Inden vorm vaneen oude Limburgsche hoeve met een ruime binnenplaats heeft architect Berben een gebouw geschapen, dat volkomen aan het doel beantwoord en zich eveneens op de juiste ■wijze aanpast aan de mooie en rijke omgeving van natuurschoon. Daar in oen der zalen had zich des morgens een uitgebreid gezelschap verzameld. Vooreerst de Bisschop van het Bredasche diocees, Z. H. Exc. Mgr. P. Hopmans, die den zegen over het werk en het gebouw afsmeekte en de plechtige inzegening verrichtte. Daarnaast mr. Romme, Minister van Sociale Zaken met den heer Meyer de Vries, van den Dienst van cultureele Werkloozenzorg van het Departement Van Sociale Zaken. Vervolgens de heer van Slobbe, burgemeester van Breda, Jhr. Serraris, burgemeestei van Ginneken, de heer Prinsen, burgemeester van Roosendaal, de heeren Kipp, de Vlam en Asseibergs, leden van het College van Gedeputeerde Staten der provincie Noordforabant, secretarissen en wethouders van de gemeenten Breda en Ginneken, Mgr. Schrauwen, Pater Gardiaan der Paters Capucijnen, Rector Jennekens, directeur Van ’t vrouwelijk jeugdwerk in Limburg, de directeur van het vrouwelijk jeugdwerk in het bisdom den Bosch, Aalmoezenier van der Made. freule Sasse van IJsselt, de heer Norbart van den R. K. Werkliedenbond, dr. Houben, dr. Mol en vanzelfsnrekend Mgr Frencken en de heer J. Ingenhousz, „de piloot en de leverancier van de vliegmachine”, zooals de laatste het uitdrukte, de immer enthousiaste leider van het vrouwelijk Jeugdwerk en den man aan wien de Bou-Vigne-stichting op stoffelijk gebied zooveel verschuldigd is Tenslotte waren Verschillende heeren geestelijken uit Breda en Ginneken bij de plechtigheid tegenwoordig en ontbraken de catechisten en de Bouvigne-meisjes natuurlijk evenmin. --- De inzegening. De heer J. Ingenhousz heeft inden aanvang een kort welkomstwoord gesproken en aan Mgr. Hopmans verzocht het gebouw te willen nazegenen. Deze begon daarop zijn tocht dooi het gebouw, daarin vergezeld door Mgr. Frencken, rector Huijsmans van Bouvigne, rector Scheermakers van Moederheil, alsmede door Minister Romme en den beer J. Ingenhousz. Ondertusschen werden door de catechisten gezangen uitge-Voerd. Na het einde der inzegening heeft Mgr. r'rencken een zijner vlammende en begeesterende toespraken gehouden, een begeestering en een enthousiasme, die zÜn werk inden loop der jaren niet weihig hebben geschraagd en doen uitbroeien tot het geweldige geestelijke, cultureele en sociale werk van thans Rij bracht daarbij dank voor de oprechte samenwerking, die hij allerwege ondervonden heeft. Dank aan de Regeeïing, dank aan den Commissaris der Kobinging, aan den burgemeester van Ginbeken, aan architect Berben en aan de Joelen die geldelijk of door de beschikbaarstelling van materiaal zoo belangsteunden. Bijna 800 meisjes heeft ®ouvigne reeds afgeleverd en ik kan u Verzekeren, aldus Mgr. Frencken, dat er biet 1 pet. van is mislukt. Onder die buisjes waren er uit het geheele land, bit Limburg zoowel als uit Brabant, uit friesland zoowel als uit Overijssel. In bet kort maakt hij gewag van de kampen die overal worden opgericht. Zoo zal “binenkort ook een kamp te Roosendaal €en aanvang nemen. Hij eindigde met een bizonder woord van dank aan het van het R. K. Werkliedenverbond, 'Vant het geldt hier zijn kinderen. --- Waardeering van Minister Romme. Van groote waardeering getuigde de rede van minister Romme. Hij onderstreepte de erkentelijkheid der Regeering voor den pioniersarbeid, die in 5 jaar tijd op dit gebied door Mgr. Frencken verricht was en waaraan hij tot zijn genoegen op dezen lustrumdag uiting kon geven. Waardeering had hij voor de practische daad van werkloosheidsbestrijding, waardeering ook voor het ambtelijk apparaat. Hij noemde het kampwerk in dezen vorm kampwerk inden allerbesten zin van het woord, want naast de practische dienstopleiding kent het de geestelijke verdieping en opleiding voor het latere leven. Hier worden de toekomstige moeders gevormd van ons nieuwe Nederlandsche volk. Na zijn met groote belangstelling aangehoorde en luide toegeklapte rede heeft minister Romme op de binnenplaats de kampvlag geheschen. Een blij maar ook beteeken'svol oogenblik op den stralenden zonnedag. Weer terug inde zaal nam Mgr. P. Hopmans het woord. Hij gaf daarbij opnieuw blijk van de groote belangstelling, die de bisschop van het Bredasche diocees voor het vrouwelijk jeugdwerk en ook voor di't belangrijke sociale werk aan den dag legt. Hij wil vooral door gebed den zegen afsmeeken over het mooie werk, want het gaat niet om dengene, die plant en besproeit, maar om Hem, die wasdom geeft. Hij is verheugd, dat men het zoover gebracht heeft. Het onmiddellijk doel der op’eiding is aan de meisjes vaardigheid bij te brengen voor haar latere betrekking, maar vóór alles moet aandacht besteed worden aan de godsdienstige en zedelijke vorming. --- De vrouw uit de fabrieken. Dan gaf Mgr. Hopmans nog eens als zijn vaste overtuiging te kennen, gesteund op jarenlange ervaring, dat het zeer gewenscht is, dat de gehuwde vrouw geheel en het ongehuwde meisje goeddeels uit de fabrieken gaat verdwijnen, want in het ruwe milieu zullen zij veel verliezen. Tenslotte sprak hij woorden van gelukwensch. Hij hoopt dat de hier gevormde dienstboden met haar eigen geluk ook geluk in de huishoudens zullen brengen, waarin zij komen te verkeeren, want een goede dienstbode is een kostbare schat. Jhr. Serraris, burgemeester van Ginneken, wilde hier niet officieel het woord voeren als burgemeester, maar onder de bekoring van hetgeen hier gebeurd is wil hij niet achterblijven met woorden van gelukwensch, daarbij tevens het verleden in herinnering brengende en wijzende op het aangename contact met Mgr. Frencken. Ontroerend was het dankwoord van een der Bouvignemeisjes. Ontroerend om zijn eenvoud en oprechtheid. Dat dankwoord ging gepaard met de aanbieding van een groote Maria-afbeelding in lijst, aan Mgr. Hopmans en mr. Romme. terwijl aan den heer Meijer de Vries een afbeelding van Bouvigne in groote lijst werd aangeboden. Toen was het de beurt aan rector Jennekens, directeur van het vrouwelijk jeugdwerk in Limburg, die ook namens zijn collegas en de federatie van K. J. vereenigingen in de aangesloten bisdommen gelukwensohen sprak er daarbij aan herinnerende, hoe de groote invloed van Mgr. Frencken, den pionier, tot in alle bisdommen was doorgedrongen. --- De heer Ingenhousz gehuldigd. De heer Meijer de Vries gewaagde van de prettige samenwerking met Mgr Frencken en daarna was het weer de laatste die tot allen dankwoorden richtte. Maar een bizonder dankwoord moest hij toen laten volgen aan het adres van den heer J. Ingenhousz, aan wien Bouvigne zoo heel veel verschuldigd is. Want als er geen akker is. dan kan er niets groeien en tot wasdom komen en voor dien akker, voor de fundamenten brengt hij den heer J. Ingenhousz oprecht dank. Hij doet mededeeling van ’n bizondere hulde, bestaande uiteen zilveren plaat, voor het altaar van O. L. Vrouw, waarop het wapen van de familie Ingenhousz, van Mgr. Hopmans en van het Catechistenwerk, Hierop zullen naast een opdracht de namen gegraveerd worden van den heer Ingenhousz en zijn overleden echtgenoote. Met een eenvoudig dankwoord wil de heer Ingenhousz toegeven, dat hij iets gedaan heeft, maar hij deed dit omdat het werk zijn volle sympathie heeft. Maar nu kan men een prachtig vliegtuig schenken, als er geen bestuurder is, wat heeft men er dan nog aan?, zoo merkte de heer Ingenhousz op. Om te vervolgen: „mocht de machinist nog eens olie te kort komen ” Nog was hiermee de plechtigheid niet ten einde want tenslotte spraken nog de heer Kipp, als loco-commissaris der Koningin, die heilwenscfhen namens het Provinciaal Bestuur aanbood en de heer Veltman, die sprak namens de Nat. Commissie voor Jeugdwerkloozenzorg en het R. K. Werkliedenverbond. De kampvlag op Bouvigne wappert breed uit. Moge het werk dat er geschiedde en te gebeuren staat ons geheele volk tot grooten zegen strekken. OPENING NIEUWBOUW BOUVIGNE. — Een genoeglijk onderonsje van eenige «kopstukken” bij gelegenheid van de inzegening van bet nieuw internaat voor dc Van links naar rechts: de heer Meyer de Vries, minister Romme en Mgr. Frencken. --- DE KAMPVLAG OP BOUVIGNE, — Na de plechtige inzegening van het nieuwe in- DE KAMPVLAG OP BOUVIGNE, — Na de plechtige inzegening van het nieuwe internaat voor de dienstbodcnoplelding op Bouvigne door Mgr. P. Hopmans, werd door minister Eomme dekampvlag geheschen. --- Gew Nieuws. R.K. ONDERWIJZERSDAG IN HET BISDOM BREDA. De Missie-actie in de belangstelling der onderwijzers. Met den vier en twintigsten R- K. Onderwijzersdag in het Bisdom Breda, welke gisterenmorgen in het Casino-theater te Breda werd gehouden, is gevolg gegeven aan den wensch van het Nederi. Episcopaat, n.l. om de Missie-actie te plaatsen inde onmiddellijke belangstelling der Katholieke OnderwijsKïachten. De heer A. W. Takx, die deze bijeenkomst presideerde bracht dit in zijn openingswoord duidelijk naar voren, er op wijzende, dat deze dag daarom van groote beteekenis moet worden geacht. De voorzitter van den Kath. Onderwijzersbond in het Bisdom Breda de heer J. J. van den Berg te Hulten, heeft dezen morgen een inleiding gehouden over de „Missie en de School”. Een bijzonder woord van welkom richtte de heer Takx tevoren tot den hoofdinspecteur van het L.0., den neer Verbeeten, den inspect van het L. 0., dhr Merkelbach van Enkhuizen, Mgr. J. M. van Oers, Vicaris-generaal van het Bisdom en rector Vermolen,uit Huijbergen. Vervolgens behandelde de heer van den Berg ineen interessante rede zijn onderwerp. Sterk deed spr. uitkomen dat in de jeugd, die gevoelig is voor bet goede, de missie-actie moet worden bevorderd, wijl in deze actie het beginsel van naastenliefde is gelegen. Het onderwijzend personeel moet voor de Missie-actie onvermoeid ijveren, waartoe krachtige samenwerking tusschen Godsdienstleraren en onderwijzers noodzakeiijk is. Ook inde profane vakken mag de Missieactie niet worden verwaarloosd. Door verzameling van postzegels e.d. wordt deze actie bij de jeugd in practische banen geleid. De heer J. P. Strijbos vertoonde hierna eendoor hem zelf vervaardigde film: „Natuurgeheimen inden Balkan’. Deze zeer wetenschappelijke film, waarvan de vervaardiging met groote moeilijkheden gepaard ging, werd door den beer Strijbos persoonlijk op interessante wijze toegelicln, en had een zeer groot succes. --- NACHTVORSTSCHADE. Uit verscheidene plaatsen komen berichten over de schade, welke de nachtvorst de laatste nachten aan de tuinderij en fruitkweekerij aanbracht. Vooral de vroege aardappelen en de vroege aardbeien hebben er door geleden. Voor de pruimen en vroege peren ziet het er ook niet best uit. Van de appelen valt nog niet veel te zeggen, al hebben hier en daar ook de goudreinetten er onder geleden. Vele tuinders hebben in één nacht een belangrijke schade te boeken. --- GELDAFPERSERS AANGEHOUDEN. Door de politie te Rilland-Bath werd een tweetal personen aangehouden, afkomstig uit Rucphen, die er van verdacht worden zich te hebben schuldig gemaakt aan afpersing van geld, meerdere malen gepleegd bij een Ingezetene van Rilland-Bath. Beide personen werden op transport gesteld naar Middelburg ten einde aan de Justitie te worden voorgeleid. --- DE WEEKKAARTEN BIJ DE N.S. Naar wij vernemen wordt inde Algemeene Voorschriften betreffende de Weekkaarten bij de Nederlandsche Spoorwegen met de a.s. Zomerdienstre* geling geen verandering gebracht. Alleen zijn hier en daar de treinen, waarin de Weekkaarten afwijkende van de bepalingen, geldig waren, eenigszins gewijzigd. Verscheiden treinen verdwenen uit deze rubriek, omdat ze met de a.s. dienstregeling geen uitzondering meer behoefden te vermen en onder de gewone bepalingen vallen. Voor wat Noordbrabant en omgeving betreft, zijn voor de heenreis de volgende treinen, niet geheel voldoende aan de bepalingen, toegelaten: Voor de heenreis: trein 209 Tilburg—Den Bosch. Voor de terugreis: trein 1277 Lage Zwaluwe—Den Bosch (alleen Zaterdags). --- De aanhouding van Jef Last. In ons blad van gisteren hebben we gemeld, dat de schrijver Jef Last aan de grens is aangehouden en te Zundert is ingesloten. Een ooggetuige deelt hieromtrent nog het volgende mee aan het „Volksblad”: Maandagmiddag omstreeks één uur wilde Jef Last in gezelschap van den Franschen journalist en schrijver Gui Charensol de Nederlandsche grens te Wuestwezel passeeren. De bekende Fransche journalist was naar Nederland gekomen om een reportage te maken over de drooglegging van de Zuiderzee, dit naar aanleiding van de vertaling, welke van het werk van Jef Last bij Nouvel Revue Francaise verschenen is. Toen de Nederlandsche douane-beambte ae papieren van Jef Last in handen kreeg, zei hij „Oh, u is Last, wij mogen u niet toelaten. U bent geen Nederlander meer.” Jef Last protesteerde: „Waar moet ik dan heen? Ik heb nog nooit een officieel bescheid onder oogen gekregen waarop vermeld stond, dat ik geen Nederlander meer ben.” Toen bracht de douane Jef Last in het douanehuisje; daar moest Last wachten. Intusschen werd de auto van Charensol van onder tot boven doorzocht. Tenslotte mocht de Fransche journalist verder rijden. Het duurde een paar uur, eerde rijksveldwachter en twee marechaussees Last in het douanekantoor kwamen opzoeken. --- Terug naar België ! De marechaussees deelden Last mede, dat hem den toegang tot Nederland was verboden. Men ontnam den schrijver ondanks zijn protesten zijn bewijs van Nederlanderschap; twee marechaussees grepen hem vast en brachten hem naar Belgisch grondgebied terug! Eenigen tijd iater, omstreeks zes uur, Belgische tijd, meldde Last zich opnieuw aan de Nederlandsche grens aan, ditmaal vergezeld vaneen kameraad-redacteur van de Antwerpsche Volksgazet. Zij werden tot staan gebracht bij het tolkantoor dooreen Nederlanöschen marechaussee die hen vroeg: „Zijnde heeren Nederlanders?” Hierop antwoordde Last: „Ik ben het, maar ik heb geen papieren.” „Dan komt u er niet in!” klonk het antwoord. „Men heeft mij het bewijs van Nederlanderschap ontnomen”. „Dan komt u er niet in!” klonk het ten tweeden male. „Dan moet u maar in België blijven. ’ „Dat wil ik niet”, antwoordde Jef Last. ~Ik kan toch ook niet in België blijven zonder papieren ” Weer moest men wachten en terwijl Jef Last een kopje koffie zat te drinken ineen herberg kon onze karfieraad uit Antwerpen een gesprek hebben met den marechaussee. „Wilt u hem arresteeren?” vroeg hij. „Arresteeren is hier niet bepaald het woord”, klonk het antwoord, waarop een van de douane-beambten antwoordde: „Zij zullen hem in „Schutzhaft” stellen.” Tenslotte werd Jef Last geroepen en zei men tegen hem: „U gaat mee met ons naar Zundert. U krijgt bij ons een boterham en goed slapen en verder weet ik het ook niet....” „Volksblad” beweert verder, dat het juridisch niet vast staat, of Last zijn nationaliteit verloren heeft. --- Een meditatie in het Mastbosch. De prachtige natuur rond Bouvigne. ii. Wat een heerlijke vergezichten bij het opgaan van de zon; wat een serene luchten. Wat is het bosch mooi inden ochtenstond, wanneer geen geluid, noch beweeg van menschen de ongerepte schoonheid en eenzaamheid stoort. Wat kan de industria hominis, het door de rede geleide werk des menschen, veel aan de schoonheid van de redelooze natuur verheffen maar óók bederven. Als ik het eerste Eeuwig Laantje uit ben, ga ik onder de hooge masten, langs een frissche jonge weide, en ik kom overeen bosch-beekje: spiegelhelder en op het bruggetje staande, buig ik me voorover en zie mijn spiegelbeeld en ik denk aan God, wiens spiegelbeeld de mensch is en blijven moet. Ik denk ook aan dat versje dat Prof. Vlerick aanhaalt van dien Vlaamschen dichter in zijn onderhoudj es over het huwelijk, als hij het heeft over de schoonheid van het christelijk huwelijk en de waardigheid van christen echtgenooten prijst, die van God het wondervolle vermogen gekregen hebben, om onder Zijn medewerking en naar zijn wetten zich evenbeelden te scheppen, die tegelijk evenbeelden en kinderen Gods zijn. De kinderziel is als een waterbron: „En uit den hoogen hemel schouwt Godin ’t water neer; En lachend straalt zijn aangezicht Hem uit de bronne weer”. (A. Scheiris) Ik wandel verder en bewonder de kleurenvariaties en de lichtschakeeringen die de zon op het boschtapijt toovert. Daar ben ik bij den kogelvanger en ga langs de hel-donkere gracht, waarin de kaarsrechte honderdjarige masten nog als lijken Gods majesteit verkondigen en ik mijmer voort; misschien zal een van deze masten nog ooit meewerken op een Oceaanstoomer, om missionarissen over te brengen naar verre kusten, om daar het Kruis van Christus te planten; misschien zal dat hout ooit dienst doen als versiering van Kerk of altaar. Bij de Blauwe Kamer sla ik links af en keer naar huis langs den boschrand. Mijn blik rust eenige oogentalikken op de pittoreske toren van Ulvenhouts parochiekerk, die zoo schoon in het landschap past en zijn vinger fier naar den hemel wijst en een schietgebed gaat naar den Eucharistischen Christus die zich daar gereed houdt, om voor de menschen te worden geofferd, onbloedig, evenwaardig als op Calvarië. Dan kom ik voorbij het schel-opzichtelijk geverfde sportpark, dat in deze kleuren jammer genoeg niet past inde omgeving; industria hominis ! Dan de Tuchtschool, die stoort tenminste niet. Dan weer: misschien het schoonste en mooiste plekje van Ginneken, gezocht door schilders van alle soort en kunnen; de groene weilanden waardoor heen de Mark kronkelt; inde verte Ulvenhout; aan dezen kant de donkergroene boschrand; recht voor je uit het kippenbruggetje en de boerderij van Frederik Hendrik, bewoond door het reeds oude Brabantsche boerengeslacht van Haperen; schoone Brabantsche hofstee, schoon volk het Brabantsche van te lande ! Toen ik om vijf uur over de kasteelbrug wandelde, zag ik een van hen reeds onder de koe zitten. Dan rust mijn oog op de zeer mooi als een oude Limburgsche hoeve op de omgeving aangepaste nieuwe Bouvignesehool voor Dienstbodenopleiding. Architect Berben en Cuypers hebben eer van hun werk en de Rijksmonumentencommissie kan het lastig gemaakt hebben en duur; van dezen kant af bekeken hebben ze geen ongelijk gehad. Bouvigne is niet bedorven door de nieuw-bouwen van Mgr. Frencken. Het tegendeel kan alleen worden volgehouden door hen, die hun romantisch sentiment (misschien moet ik voor sommigen een ander bijvoeglijk naamwoord gebruiken) niet laten leiden door de gezonde rede. Het isolement van den burcht is geheel niet geschonden van Ginneken uit gezien en van Galder komende is het een bijzonder fraai geheel met de heerlijk tuinbeplanting, geroemd door eenieder, die ze van nabij ziet. Ik bewonder in het consumptie-tuintje de frissche jonge bloemenweelde van appelbloesem e.d. en het gevarieerde groen van haag en boomblad, dat nog inde luiers ligt of pas eruit komt. A. HUYSMANS, Rector. --- J. J. VERBEETEN. Hierboven een foto van de plaquette, gemaakt door den beeldhouwer G. v. Aalst, welke Dinsdagmiddag in het Casino te Breda is onthuld bij gelegenheid van de huldiging van den heer J. J. Verbeeten, hoofdinspecteur van het L. O. Deze plaquette zal worden geplaatst in de St. Rosa-school te Breda, instelling van onderwijs voor zwakzinnige kinderen, waarvoor de heer Verbeeten zooveel gedaan heeft. --- Steunregeling voor kleine tuinders. Voorloopig van 1 Juni-31 Dec. 1938. We berichtten reeds, dat ook voor de kleine tuinders, evenals voor de kleine boeren, een steunregeling in het leven is geroepen. Zij is vrijwel geheel overeenkomstig de regeling voor laatstbedoelde categorie. De Minister heeft vastgehouden aan de drie groepen, waarin de kleine boeren zijn verdeeld, te weten groep A, gevormd door de tuinders die theoretisch ƒ4.— of minder per weëk aan bedrijf sinkomsten verdienen, groep B. die meer dan ƒ4 en minder aan ƒ7 er van trekken en groep C, die er grootere opbrengst dan ƒ7. De nieuwe regeling wijkt slechts eea weinig af van die der kleine boeren. De normen die aan de berekening van het netto bedrijfsinkomen ten laste liggen, zijn natuurlijk anders Verschil is er ook ten aanzien van de extra hulp aie de kleine boeren genieten. Op deze z.g. B-steun kunnen de kleine tuinders voorloopig geen aanspraak maken. Het ligt wel inde bedoeling hen hiervan te laten genieten na 31 December van dit jaar, op voorwaarde, dat de steunregeling op dat tijdstip wordt verlengd, want voor- loopig is zij vastgesteld voor den duui van 1 Juni a.s. tot en met 31 December 1938. , . Een ander verschil is gelegen m het feit dat voor sommige tuinbouwgemeenten’’n toeslag op de hierboven gemelde steun mag worden gegeven van ƒ2.25 per week. Als voorwaarde is daarvoor vastgesteid, dat de levensstandaard in die gemeenten gelijk is aan die van de arbeiders inde industriecentra. Elke uitzondering moet echter door den Minister worden goedgekeurd en bij goedkeuring er van geldt zij, evenals ten aanzien van de bepaling der hierboven gemelde Bsteun slechts voor de tuinders die inde B en inde c groepen vallen. Van beteekenis kan in deze omstandigheden zijnde aard van het bedrijfje. Er zijn vele zoogenaamde gemengde bedrijfjes, waarop zoowel land- als tuinbouw, wordt beoefend. Als de tuinbouwbedrijfs-. uitkomsten gelijk zijn aan of overtreffen die van den landbouw dan wordt het beschouwd als tuinbouwbedrijf. Voor zoover men op de kleine bedrijfjes reeds steun geniet als kleine boer, dus ingevolge de steunregeling voor de kleine boeren, blijft die regeling dit jaar nog van kracht. Ten aanzien van de uitvoering der regeling valt nog te melden, dat zij in handen is gegeven van plaatseiijke commissies, te vormen uit de tuinbouworganisaties. de tuinbouw-arbeidersorganisaties en den rijkstuinbouwvoorlichtingsdienst. --- De vaste lasten. De regeling roert niet aan het vaste lastenprobleem. In zooverre is zij gelijkluidend aan die der kleine boeren. Dat wil zeggen, dat een belangrijke factor in het levender kleine bedrijfjes buiten beschouwing blijft. Dat wil echter niet zeggen, dat er in het geheel geen aandacht aan zal worden geschonken. Buiten deze regeling om zullen commissies in het leven worden geroepen, die er zich voor zullen interesseeren. Zoo vernamen we, dat er bijvoorbeeld een te Bergen op Zoom zal worden gevormd De taak dezer commissies is te ijveren voor het scheppen van juister verhoudingen tusschen bodemwaarde en bodemopbrengst. In welken vorm dat zal moeten en kunnen gebeuren, is thans nog niet bekend. Mocht men er echter in slagen gezondere verhoudingen te bewerkstelligen, dan zou dit een steun worden die van niet geringer beteekenis is dan die der bovengemelde regeling. In belangstellende tuinbouwkringen is men echter niet al te _ optimistisch gestemd, want zonder dwingende bevoegdheden zullen de commissies wel niet veel kunnen presteeren dan een bemiddelend optreden tusschen verpachter en pachter of tussenen geldschieter en den tuinder die het geld leent. Eerst de toekomst zal leeren, welke vruchten van deze commissie te wachten zijn. --- HULDIGING VAN DEN HEER VERBEETEN. – In het Casino te Breda vond Dins- HULDIGING VAN DEN HEEK VERBEETEN. — In het Casino te Breda vond Dinsdagmiddag de huldiging plaats van den heer Verbeeten, hoofdinspecteur van het L. O. in de eerste hoofdinspectie bjj gelegenheid van zijn zilveren jubileum als lid van het rijksschooltoezicht en van zijn afscheid uit de inspectie Breda. De foto toont den heer J. J. Verbeeten temidden van tal van autoriteiten. Van links naar rechts op de eerste rij: de heer A. W. Takx, voorzitter van het huldigingsreomité, Mgr. J. M. van Oers, beschermheer van het eere-comitc, de jubilaris en diens echtgenoote en de heer van Slobbe, burgemeester van Breda.Op den achtergrond ziet men o.m. het Tweede Kamerlid dr. Moller, burgemeester Sutorius van Princenhage, drs. Geretzen, rector van het O. L. Vr. Lyceum te Breda, wethouder van Mierlo uit Breda, rector G. van Dongen uit Roosendaal enz. enz. ---