Grenstoezicht door de Koninklijke Maréchaussee. VAN ONZEN MILITAIREN MEDEWERKER. Sedert den gedwongen gebiedsafstand door Tsjecho-Slowakije en de Jodenvervolgingen in Duitschland, is het noodig gebleken het grenstoezicht te verscherpen om te beletten, dat ongewenschte vreemdelingen clandestien de grens zouden overschrijden. Aangezien de Koninklijke Marechaussee niet over voldoende personeel beschikte om dit verscherpte grenstoezicht uitte oefenen, zijn er van ieder Ile Bataljon infanterie 2K man, dus in totaal 600 man. beschikbaar gesteld om de marechaussee te versterken. Na één maand zijn deze 600 man afgelost door 600 andere infanteristen, hetgeen dus waarschijnlijk ook inde toekomst zal geschieden. Uiteraard wordt de opleiding bij de Ile Bataljons zeer bemoeilijkt, indien iedere maand 25 soldaten per Bataljon aan deze opleiding worden onttrokken. Het is niet mogelijk een volgende maand de oefeningen weer te herhalen, welke een vorige maand hebben plaats gehad, zoodat de soldaten, die bij het grenstoezicht zijn ingedeeld geweest, een deel van de opleiding voor iedere groep van 25 man een verschillend deel missen. Tengevolge van dezen maatregel is voor een groot en geheel willekeurig gekozen deel van de infanteristen, de eerste oefentijd van 11 maanden teruggebracht tot 10 maanden, hetgeen toch, door den Minister van Defensie inde eerste plaats, ontoelaatbaar moet worden geacht. Voorts komen in tijden van spanning óf 600 man aan de grensbataljons te ontbreken, óf moet het grenstoezicht, dat juist ineen dergelijken tijd zeer belangrijk is, minder effectief worden uitgeoefend. Het kan niet worden ontkend, dat aan het grenstoezicht een groot militair belang is verbonden. In rustige tijden, zooals vóór den wereldoorlog, trad dit niet duidelijk aan den dag. Wordt de politieke toestand onrustiger, zooals inde laatste jaren, dan wordt het militaire belang grooter, temeer naar mate een toekomstige oorlog een strijd zal zijn, niet alleen van de legers tegen elkaar, doch van volk tegen volk. De ervaringen in Oostenrijk en in Tsjecho Slowakije hebben wel zeer duidelijk bewezen, dat in tijden van politieke spanning vele verdachte vreemdelingen in het geheim de grens zullen trachten te overschrijden, om later handlangersdiensten te kunnen verrichten ten behoeve van het binnenvallenden leger. Ook inden wereldoorlog zijn het binnen smokkelen door de Duitschers van Lenin in Rusland en van vele Duitschers in Amerika voorbeelden van de noodzakelijkheid, dooreen krachtig grenstoezicht, revolutiepogingen of sabotage van voor de landsverdediging onontbeerlijke diensten, tegen te gaan. In vrijwel alle landen wordt vooral inde laatste jaren dit grenstoezicht uitgeoefend dooreen militair politiekorps, waaruit naast het politioneele ook het militaire belang van dit toezicht blijkt. De eenheid in dit toezicht moet uiteraard tot stand komen door de leiding vaneen centrale instantie, waar zoowel de politioneele als de militaire belangen ten allen tijde dus zoowel in „normalen vredestijd” als in tijden van politieke spanning, tegenover elkaar kunnen worden afgewogen. In Nederland is de Inspecteur van de Koninklijke Marechaussee daartoe de aangewezen autoriteit, die daarin door den Administrateur van de Grensbewaking wordt bijgestaan. Eerstgenoemde autoriteit zal in staat zijn op het juiste oogenblik het zwaartepunt van het politioneele naar het militaire element te verplaatsen, aangezien alle gegevens van de grens bij hem binnenkomen en hij zoowel vanwege den Minister van Justitie als vanwege den Minister van Defensie de noodige aanwijzingen,kan ontvangen. Terecht is dan ook korten tijd na het einde van den wereldoorlog, in 1920, deze organisatie in ons land tot stand gekomen en tot heden bestendigd. Inde uitoefening van het grenstoezicht dreigt echter de juiste opzet te worden losgelaten. Eenerzijds geschiedt dit door gebruik te maken in vredestijd van militairen, anderzijds door zooals inden laatsten tijd voorkomt burgergrenscontroleurs ter beschikking van de marechaussee te stellen. Aan Nederlands grenzen zal dus de legaal-binnenkomende vreemdeling het lichtelijk belachelijke tafereel te zien krijgen vaneen soldaat en een burger, die gezamenlijk onder leiding vaneen marechaussee "„patrouille” loopen, om het binnensmokkelen van zijn minder legalen soortgenoot tegen te gaan. Het schijnt reeds te zijn voorgekomen, dat de soldaat beroepssmokkelaar was, waaruit’eigenaardige verhoudingen kunnen voortvloeien. Hoe tegen den burger-controleur bij plichtsverzuim moet worden opgetreden, is ons niet bekend. Wellicht, dat de krijgstuchtelijke straffen volgens een bepaald tarief tot boetes zullen worden omgerekend. Het grenstoezicht kan door de wellicht tijdelijk aanvaarde oplossing (marechaussees, infanteristen en grenscontroleurs), niet zijn gebaat, terwijl ook de uitsluitend militaire belangen worden geschaad. Indien het grenstoezicht meer personeel vereischt, is slechts één oplossing mogelijk, nJ. de uitbreiding van de Koninklijke Marechaussee. Is met zekerheid vast te stellen, dat de uitbreiding gedeeltelijk slechts tijdelijk noodig zal zijn hetgeen in verband met den internationalen toestand zeer onwaarschijnlijk is —, dan waren wellicht sollicitanten voor plaatsing bij de Marechaussee als ongegradueerd marechaussee in dienst te nemen, die eerst bij het wapen zouden kunnen overgaan, als de noodige plaatsen zouden zijn vrijgekomen. Uitbreiding van de Marechaussee is het eenige middel om ten allen tijde een effectief grenstoezicht te verzekeren en om de eenheid bij de uitoefening van dit toezicht, onder de leiding van den Inspecteur van dit Wapen, te waarborgen. --- Rumoer rond de opening van den nieuwen weg Made-Drimmelen. Misverstanden en foutieve berichtgevingen recht gezet. Wij moeten om der waarheid wille, een babbeltje naschrijven betreffende de opening van den nieuwen weg Made-Drimmelen, die op Woensdag 4 Januari 1.1. plaats vond. In ons blad van 5 dezer verscheen daarvan een verslag, waarin het officieele gebeuren en het genoegelijke slot, inden vorm der Brabantsche koffietafel, vermeld stond. Een foto met die aardige groep van origineel-gekleede, lachende Brabantsche durskes completeerde het geheel. In „Ons Huis”, waar des avonds de koffietafel gegeven werd, heerschte een recht-vroolijke stemming. Gelijk wij toen schreven, was het de bevolking aan te zien, dat er vreugde bestond over de totstandkoming van den nieuwen weg, waarmee een wensch van jaren in vervulling was gegaan. Zoo waren inderdaad de objectieve feiten. Maarde waarheid is een broos iets en zoodra er in die veilige, knusse gemeenschap, die het dorpsleven bezit, hier of daar een addertje onder het gras schuilt, een addertje dat gif spuwt, dan gaat die waarheid schipbreuk lijden, om niet te zeggen, dat zij, uit bepaalde vijandige motieven, tot een infame leugen gedegradeerd wordt. We hebben de waarheid te lief en moeten daarom, nolens volens, even nakaarten --- Foutieve berichtgeving. De inwoners van Made en Drimmelen blijken namelijk zeer verstoord te zijn over het feit dat diverse bladen een foutieve berichtgeving gaven aangaande de officieele opening van den nieuwen weg. De kip, die .leugen” heet, heeft men de veeren geplukt en deze naar allen kant inden wind verspreid. Hoe moeilijk het is die „valsche veeren” weer in te zamelen en hoe onaangenaam voor de bevolking, in wier midden men zoo’n fantastische kip durfde plukken! Daar is vooreerst de bewering in bepaalde bladen als zou de bevolking van het openingsprogramma geen kennis hebben gekregen. Zoowel in dit blad, als ineen ander plaatselijk blad, stond het programma in extenso vernield. En wat schrijft men over „een volksfeest”. Niemand heeft hier een feest verwacht, niemand heeft een feest beloofd en niemand heeft een feest gevraagd. Het was de blijde openstelling vaneen weg, die vóór de vernieuwing abominabel slecht was sinds jaren. zoodat de weggebruikers reden tot verheugenis hebben nu er een goede weg gekomen is. Men was daar unaniem tevreden over. Ruzie is er niet geweest. Made en Drimimelen zijn vredige dorpen, als er geweld is gepleegd, dan is dat gedaan aan de objectieve berichtgeving. Het is te betreuren dat sommige bladen zich misleidend lieten voorlichten en hij, die dat „fraais” lanceerde, daar een week of nog langer na datum, mee voor het forum van het publiek wist te komen. Eigen, onbevooroordeelde verslaggevers' die wij bij de opening van den weg helaas niet zagen, zouden voor hun betrokken bladen zeker anders hebben geschreven. Er is met geen lijst om gaven gevraagd. De gemeente gaf f 50.—, comité Made f 25, comité Drimmelen f 25. . Het ontbrekende moest op andere wijze gevonden worden. Vrijwillig hebben toen eenige comitéleden zelf, als weggebruikers, een gave aangeboden. Voor de controle is daarvoor een lijst aangelegd, waarin wij inzage kregen. Nog een paar enthousiaste weggebruikers volgden; ook de autobezitters uit Made bleven niet achter, evenmin als de jagers inde Biesbosch, die vaak per auto van den nieuwen weg gebruik maken. Uit vrijwillige giften werd f. 76.75 bijeengebracht, en niet f 155.—. Er was een totaal aan ontvangsten van f 186.65, waarvan f 93, te Made en de rest te Driinmelen werd verteerd. Doch de hoofdzaak is, dat het pi'o" gramma naar ieders voldoening werd afgewerkt en men zeer wel begreep dat niet de geheele bevolking in „Ons Huis’ aan de Brabantsche koffietafel kon aanzitten. Dat programma had de goedkeuring van het Dagelijksch Bestuur van Made-Drimmelen, en ook van alle comitéleden. In ongedwongen blijheid waren menschen van verschillend kerkgenootschap bijeen, waardoor onderlinge waardeering gekweekt en gevoed werd en de. hechte band tusschen Made en Drimmelen op spontane wijze is verstevigd. Dank moet worden gebracht aan alle comitéleden, die zich veel werk e.n moeiten hebben getroost bij het organiseeren van zulk een dag; dank vooral aan het beleid van B. en W„ die ten gerieve der bevolking een goede verkeersweg wisten te verkrijgen, waar eerst een onbegaanbaar pad was. En van dezen grooten vooruitgang was elkeen overtuigd en daar was ®en unaniem tevreden 'over. Jammer is dat een kwaadwillig £e" schrijf helaas het tegendeel poogt te bereiken, dan hetgeen burgemeester van Gils zoo treffend in zijn openingswoord zei: „dat deze weg de onderlinge saafflhoorigheid der bewoners van Made en Drimmelen versterken zou en de goede verstandhouding in het belang der gemeente bestendigd zou mogen worden.” --- GEWESTEUJK NIEUWS PERSONALIA. Zilveren professiefeest. Op 22 Januari hoopt de Eerw. Zuster Honorlne (mej. Coma. W'ilha van Gils uit Wagenberg) haar zilveren professiefeest te vieren in het St. Luciagesticht te Frincenhagt. --- kerkelijk en burger_ lijk HUWELIJK. Officier niet in cassatie. Naar wij vernemen zal de Officier van justitie bij de Bredasche Rechtbank niet in cassatie gaan van het vonnis door de Bredasche Rechtbank uitgesproken inzake de voltrekking vaneen huwelijksplechtigheid! te Tilburg en waarbij pastoor en kapelaan van het ten laste gelegde werden vrijgesproken. --- GROOTSEMINARIE TE HAAREN. Het a.s. eeuwfeest. Het zal dit jaar honderd jaar geleden zijn, dat het Bossche Groot-Seminarie te Haaren werd gevestigd. Reeds in 1571 had men in het oude bisdom een seminarie gesticht, dat ongeveer een tiental jaren heeft bestaan. Op nieuw werd in 1615 te ’s-Hertogenbosch een seminarie geopend, dat echter in 1629 zijn deuren weder moest sluiten. Behalve de president gaven toen twee professoren er college. Nadien ontvingen de theologanten hun opleiding te Leuven. Inde tachtiger.jaren der achttiende eeuw was hier hoogleeraar Antonius van Gils. Daar deze den door de Franschen geëischten eed niet wilde afleggen, vluchtte hij in 1797 naar het Noorden. Te ’s-Hertogenbosch wijdde hij zich toen aan zijn levenswerk, de stichting van het groot-seminarie, dat In 1798 aldaar werd gesticht en meer dan twintig theologanten opnam. Eenige maanden later reeds werd het verplaatst naar Nieuw-Herlaer, een oud adellijk kasteel, op een half uur afstands van St. Michielsgestel. Met onderbreking van enkele jaren is Antonius van Gils tot aan zijn dood in 1834 president van het groot-seminarie gebleven. In zijn geboortehuis te Tilburg werd een gevelsteen aangebracht met inscriptie „Vir pius ac doetus” (een vroom en geleerd man). In ‘839 verhuisde het seminarie naar Haaren, waar het' sindsdien gevestigd bleef. De viering van het eeuwfeest, welke feitelijk valt op Zondag 16 Juli zal, naar de president Mgr. A F. M. Sweens ons mededeelde, waarschijnlijk worden uitgesteld tot September of Oetober as. Het jubileum zal worden herdacht met een plechtige H. Mis en een interne viering door de bewoners van het Seminarie. Zooals reeds gemeld, hoopt de President, die tevens kanunnik is van het Kathedraal kapittel, Donderdag 15 Juni zijn vijftigjarig pi*iesterjubiluem te herdenken. --- VAN TILBURG NAAR SPANJE. Om een krijgsgevangene te halen. Inden nacht van Dinsdag op Woensdag zijn te ’s-Hertogenbosch, door de gemeente-politie aangehouden, drie verdachte personen, waarvan een minderjarige. Zij waren afkomstig van Tilburg en op weg naar Spanje, om, zooals zij beweerden, een vriend die krijgsgevangene was, te gaan halen. De twee meerderjarigen zijn naar Tilburg teruggezonden. De minderjarige is ter beschikking gesteld van den commissaris van politie te ’s-Hertogenbosch. --- DIENSTPLICHTIGEN-AVOND TE GILZE. De eerste van een serie. ’t Centrale Bureau voor de K. A. in het Bisdom Breda is sinds het vorige jaar begonnen vergaderingen te houden voor de a.s. dienstplichtigen. Gisterenavond werd in ’t Clubhuis te Gilze de eerste van de komende serie vergaderingen gehouden, welke zeer veel succes had. Ondanks ’t erg slechte weer waren bij – na 40 jongens uit de gemeenten Baarle-Nassau, Chaam, Alphen en Riel en Gilze Rijen opgekomen. Op de vergadering heerschte 'n zeer prettige stemming. Eerste inleider was Kees Baeten, die in ’n. zeer gemoedelijke en leutige causerie sprak over zijn eigen soldatentijd, en over de wijze waarop ’n flinke plezierige en katholieke jongeman zich onder dienst te gedragen heeft. Kapelaan Stulemeijer wees vervolgens op de groote, vooral zedelijke gevaren van den diensttijd en hield ’n warm pleidooi voor zdjn prachtige militaire vereeniging en voor de dienstplichtigenretraites. Hij sprak zijn dank uit aan alle gemeenten, instellingen en zelatrices, die ’t werk der militaire vereeniging steunen. Hij wees er verder nog op, dat de militaire vereeniging geregeld de ouders van hare leden op de hoogte houdt van het gedrag dezer leden. ’n Reuze-gezellige vergadering, die verdient overal druk bezocht te worden. --- SCHOOLGELDKWESTIE TE VEGHEL. Het beroep bij de Kroon ongegrond verklaard. De gemeenteraad van Veghel besloot in zijn vergadering van 30 November 1937 het bedrag dat voor het jaar 1938 per leerling voor de scholen voor gewoon lager onderwijs zou worden beschikbaar gesteld, te bepalen op f 5.75, zulks ingevolge art. 55 bis der lager onderwijswet 1920. Het bestuur van de Roomsch-Katholieke lagere jongensschool te Zijtaart (gemeente Veghel) en dat van de Roomsch-Katholieke lagere meisjesschool aldaar gingen hiertegen in beroep bij Ged. Staten van Noord-Brabant, daarbij om verhooging van het bedrag vragende, Ged. staten bepaalden het bedrag daarop op f 6.50 per leerling, waartegen de gemeenteraad in beroep ging bij de .Kroon. Bij Kon. besluit is dit laatste beroep thans ongegrond verklaard en het bedrag per "leerling bepaald op f 7.—. --- WACHTMEESTER OOSTERLING KREEG DE ZILVEREN MEDAILLE. Woensdag j.l. heeft wachtmeester A. Oosterling van de brigade der marechaussee te ’s-Hertogenbosch, op het bureau der brigade, wegens 24-jaxigen trouwen dienst, de zilveren medaille mogen ontvangen Voorts heeft de sympathieke wachtmeester, die als een buitengewoon bekwaam en plichtsgetrouw politieman bekend staat, van diverse politle-autoriteiten en burgers bloemen in ontvangst mogen nemen. --- NIERVAART. Een belangwekkend boek over de geschiedenis van Klun_ dert en Staats_ domein. Midden in het gebied der West-Brabantsche zeeklei ligt het oude stadje Klundert. Men is hier ineen streek met een rijke geschiedenis die vele eeuwen terugreikt en waaruit tal van overblijfselen aanwezig zijn die ervan getuigen, We behoeven slechts te wijzen op het fraaie renaissance raadhuis dat er het marktplein siert met daarachter het oude rentmeestershuis, ten noorden er vaneen oud kerkje en hier en daar rond de stad de resten van de oude wallen. Heel de bouwvorm van het stadje wijst overigens terug naar lang vervlogen tijden. Wondere gschiedenissen zijn er aan verbonden, van strijd en zegepraal, van ondergang en wedergeboorte, In één woord van veel lief en leed dat zoovele oude stadjes in hun bestaan hebben medegemaakt. Wie kent niet „het Mirakel van Nieuwervaart” dat de oorsprong is van de -Stille Omgangen, die thans weer sinds jaren te Breda worden gehouden. Over dit stadje en deze streek is thans een boek verschenen. Het is getiteld „Niervaart’’ naar het Staatsdomein van dien naam en naar aloude overlevering toen Klundert nog Nieuwervaart of Nijervaart heette, en het is uitgegeven bij gelegenheid van het 2e lustrum der Ver. tot ontwikkeling van den landbouw in het Rentambt Niervaart, Samengesteld door den rentmeester der domeinen, den heer Ir. G. Heijmeijer, bev-at het bijdragen van verschillende hand. Over oude en jonge geschiedenis, over wording, ontwikkeling en groei van stadje, domeinen en streek. Daarenboven is het verlucht met tal van reproducties van oude platen en kaarten, zijn er zooveel fraaie fotografische opnamen in opgenomen, dat het werk een begeerenswaardig bezit is geworden voor een ieder die belangstelt inde geschiedenis van de streek. Het. boek bevat een bijdrage van F. F. X. Cerutti over de oude geschiedenis vair Klundert en omliggende landen. Het is een vlot geschreven artikel waarin het ontstaan en de wording, de ondergang en de wedergeboorte dezer streek in groote lijnen wordt uiteengezet. Bij lezing er van wordt de lust naar ruimere kennis geprikkeld en waar dit blijkens een slotbemerking door den schrijver zelf als doel wordt beleden, vloeit er uit voort dat hij in zijn opzet terdege is geslaagd. Het mag den schrijver ais een niet geringe verdienste worden aangerekend. Een tweede bijdrage handelt over de geschiedenis van het domein, als 400-jarig bezit der Oranjes en als tegenwoordig bezit, van den Staat. Haar waarde schuilt voornamelijk in haar actueele beteekenis. Er wordt een kijkje in gegeven op den omva-ng, de indeeling en het technisch beheer van de gronden, maar ook op de toepassing der moderne landbouweconomie, waarin het sociale element waarlijk geen geringe rol speelt. Zoo is bijvoorbeeld een plaats ingeruimd aan een beknopte uiteenzetting van het mobiele pachtstelsel. Een ander belangwekkend onderdeel bestaat uiteen overzicht van den crisisinvloed op den toestand der domein. We komen hierop ineen afzonderlijk artikeltje terug. Daarnaast worden de verschillende teelten die in dit gebied voorkomen onder de ioupe genomen. De waarde van deze bijdrage die niet gesigneerd is maar -waarschijnlijk afkomstig van den samensteller, wordt evenals het historische overzicht sterk verhoogd door de vlotte, gemakkelijke, leesbare verhaaltrant. Tenslotte bevat het boek dan nog bijdragen over „het natuurmonument de Beer” ten zuiden van den Nieuwen Waterweg, over de Ver tot ontwikkeling van den landbouw in het rentambt Niervaart en over de Stichting tot bevordering van de vlasteelt en de vlasnij-verheid. Alles bijeen is het boek in vele opzichten belangwekkend en een uitgave die de Ver. tot ontwikkeling van den landbouw in het rentambt Niervaart tot eere strekt. Haar, maar ook den heer Heijmeijer, die voor de samenstelling zorgde. --- TUINBOUW EEN LABORATORIUM VOOR DE BLOEMENTEELT. Het Hbld. verneemt, dat de directie van den Landbouw overweegt, om te Aalsmeer een laboratorium voor bloementeelt te stichten ten behoeve der bloemisterij in Nederland. Het door den inspecteur, voor den Tuinbouw, ir. A. W. van de Piassehe, opgestelde plan, dat reeds met de betrokken organisaties is besproken, wil een laboratorium stichten op voorwaarde, dat de kweekersorganisaties bijdragen inde kosten. Eenige veilingsbesturen schijnen reeds be. langrijken financieelen steun te hebben toe. gezegd. --- De „Nieuwe Rotterd. Crt” over de vroolijke Brabanders. Een waschlijst vol fantasietjes. Door of onder den zegen van de overheid zouden zij doorloopend de Zondagswet overtreden en overi_ gens moeten zij de deugd der verdraagzaamheid nog wat meer beoefenen ! Dezer dagen is een katholiek dagblad er over gevallen, dat bij de verbranding van het stoffelijk overschot van prof. Roland Holst vertegenwoordigers der Regeering aanwezig waren, aangezien aldus een onwettelijke daad van die zijde scheen te worden gesanctionneerd. Naar aanleiding van deze opmerking, bevat de „Nieuwe Rott. Courant van Dinsdagavond onder den sugestieven titel „Brabantia Nostra” een stuk. waarin betoogd wordt, dat in het r.k. Zuiden doorloopend de Zondagswet wordt overtreden, op overtreding waarvan, m tegenstelling tot de Begrafeniswet, wel strafsancties bestaan. Die overtreding der Zondagswet heeft bovendien, aldus het blad, plaats op een wijze da,t de gevoelens der niet-katholieken niet worden ontzien, terwijl de katholieke Brabanders ernstig in gebreke worden gesteld wat betreft hun verdraagzaamheid jegens andersdenkenden. Ter staving van deze beweringen somt het blad dan een heele kolom zoogenaamde feiten op, uit welke de hierboven gesignaleerde geestesgesteldheid moet blijken. Opzettelijk spreken wij van „zoogenaamde” feiten, want wat daar allemaal aan insinuaties, halve waarheden, heele onwaarheden en onbenulligheden opgesomd wordt, geeft al even weinig indruk van ernst als de bewering dat de Brabanders jegens andersdenkenden niet verdraagzaam zouden zijn, nota bene de Brabanders, omtrent wie men in het algemeen beweert, dat zij veel te gemakkelijk ermee zijn om zich aan anderer meeningen aan te passen. Nu moet de „Nieuwe Rott. Courant” straks niet voor den dag komen met de verontschuldiging, dat zij er met die waschlijst van klachten en beschuldigingen ingeloopen is. De ervaring heeft het Rotterdamsche orgaan kunnen leeren, dat het berichten van zekere zijde, Breda of omgeving betreffende, angstvallig dient te controleeren, wil het blad niet de dupe worden van vooringenomenheid of zucht tot sensatie. Alhoewel het ondoenlijk is uitvoerig in te gaan op al hetgeen betreffende de „overtreding van de Zondagswet door de vroolijke Brabanders” en hun „onverdraagzaamheid” beweerd wordt, willen we toch enkele van de markantste beweringen even nader bekijken. Men begint met te klagen, dat de Oranjefeesten, Carnavalsgebeurtenissen en Sint Nicolaasoptochten op Zondagen plegen plaatste vinden. Afgezien van het feit, dat dit zeker voor wat de beide eerste feestelijkheden betreft niet waar is, moet ons toch de vraag van het hart wat katholiek Breda om deze door de N.R.C. gestelde onderscheiding dan maar over te nemen daarmee te maken heeft. De betrokken comités zijn heusch geen representanten van katholiek Breda. Zij tellen in hun midden daarenboven verscheiden niet-katholieke leden, in elk geval zooveel, dat hun aantal geenszins in overeenstemming is tot het percentage van het inwonerstal. Evenwel, daarover vallen wij niet. Onze verdraagzaamheid gaat zelfs zoover, dat wel eens protestanten als bestuursleden van katholieke vereenigingen optreden! Het is niet waar, dat de meeste door de gemeente gesubsidieerde marktconcerten op Zondag plaats vinden. Dat het gemeentelijk muziekconcours op eel} Zondag gehouden wordt, komt omdat dit de eenige dag is, waarop de leden dezer vereenigingen allen kunnen opkomen, terwijl wij er overigens geheel geen bezwaar inzien dat dit vriendschappelijk tornooi, hetwelk voornamelijk een ontspanningskarakter heeft, op Zondag plaats vindt, evenmin als de twee protestantsche leden van de vier leden tellende jury daartegen bezwaren hebben. Alle speldjesdagen, waarvan zeker de helft voor niet-katholieke, ook voor protestantsche doeleinden plaats vinden, worden gehouden van des Zaterdagsmiddags twaalf uur tot des Zondagsmiddags twaalf uur. Niemand behoeft zich dus in deze bezwaard te gevoelen.. Het is niet waar, dat de beëedigingsplechtigheden van de Bredasche Burgerwacht steeds op Zondag plaats vinden. Dit gebeurt als regel inde week. Tweemaal is het op Zondag gebeurd, omdat het nieuwe leden betrof, die in continubedrijven werkzaam zijn en op andere dagen steeds verhinderd waren. Doch juist met het oog op de kerkdiensten bij de Protestanten, werd het uur der beëediging op twaalf uur gesteld. Het is niet waar, dat protestanten in feite daardoor geen lid kunnen zijn, want velen hunner, ook orthodox-protestanten. z ij n lid. Het is niet waar, dat d e bijeenkomsten inden Kath. Kring gehouden worden. Wel waar is, dat de bestuursvergaderingen daar gehouden worden, gezien de verregaande tegemoetkomendheid van den gerant van het gebouw en gezien ook de practische ligging voor verschillende bestuursleden. Van de zijde der protestantsche leden van het bestuur is daartegen nimmer eenig bezwaar gemaakt. Ze denken daaraan zelfs niet. Het is volkomen onwaar, dat de Zondagswet inde Brabantsche dorpen niet zou gehandhaafd worden. Ons is geen enkele gemeente bekend, waar de overheid niet de hand eraan houdt. Overtredingen kunnen overal plaats vinden en hebben overal plaats, ook in Rotterdam maar niemand toch zal het in zijn hoofd halen te beweren, dat burgemeester Oud de Zondagswet niet wil handhaven. Wat is ertegen, dat geheel of zoo goed als geheel katholieke gemeenten zich op bijzondere wijze willen stellen inde bescherming van God en van Zijne H. Moeder? Inde meeste plaatsen, waar ’n kruis- beeld inden raad is opgehangen, zijn geen andersdenkenden om ertegen te protesteeren en waar protestanten aanwezig waren hebben zij geen ernstig bezwaar gemaakt. De geheele raad van Breda, dus ook protestanten en socialisten, hebben in 1935 gebruik gemaakt van het aanbod van het bestuur van het St. Ignatiusziekenhuis, om lijders aan besmettelijke ziekten in het St. Rochus-paviljoen op te nemen. Daardoor bezorgden zij de gemeente Breda een groot voordeel. Patiënten worden daar volkomen vrij in hun overtuiging gelaten. Overigens bewijzen de vele andersdenkenden, die zich volkomen vrijwillig in het St. Ignatiusziekenhuis laten opnemen, dat men nog niet zoo’n groot bezwaar tegen verpleging door katholieke liefdezusters heeft! Het is niet waar, dat men van katholieke zijde opzettelijk openbare scholen in stand houdt, om de subsidies aan de katholieke lagere scholen op te jagen. Overal waar men dit kan, ruimt men juist de openbare scholen op om voor katholieke kinderen ook katholiek lager onderwijs te krijgen. De gemeentelijke algemeens begraafplaats van Breda was inderdaad inden loop der jaren in verwaarloosden toestand geraakt, omdat er ineen reeks van jaren practisch geen gebruik van gemaakt werd. Omdat men echter in ieder geval een openbare begraafplaats moet hebben, besloot de Raad onlangs, daarin opnieuw te voorzien. Het is overigens volkomen juist, dat de geestelijke overheid eenigen tijd geleden geweigerd heeft een voormalig katholiek, die openlijk en tot aan zijn dood toe weigerachtig bleef zich te bekeeren, op de R.K. Begraafplaats ter aarde te bestellen. Is dat niet een recht van de Kerk? Uit het feit, dat de Baroniesche Landen Tuinbouwveiling, oorspronkelijk neutraal, thans katholiek geworden is, spruit geen enkel nadeel voort voor de andersdenkende tuinbouwers. Dat een vereeniging, die nagenoeg geheel uit katholieken bestaat, op den duur ook katholiek wil worden, is iets. wat die vereeniging zelf aangaat en waarmee derden niets te maken hebben. Tenslotte, als klap op den vuurpijl brengt de „Nieuwe Rott. Courant” de beschuldiging, dat de Bredasche katholiek geworden veiling de veilingsberichten alleen verstrekt aan de r.k. bladen, „waardoor men de niet-katholieke tuinders tevens noodzaakt zich op de r.k. dagbladen te abonneeren”. Nu blijkt ons bij navraag, dat deze veilingsberichten aan verscheiden niet-katholieke dagbladen worden verstrekt, o.a. aan de „Nieuwe Rott. Courant” zelf. Men kan wel eens pech hebben met beschuldigingen.... De N.R.C. besluit deze serie van wankele onthullingen als volgt: „Zoo kan men begrijpen, dat tegenwoordig van r-k. zijde voor een z.gn. nieuwe gemeenschap actie wordt gevoerd, onder de leuze van verdraagzaamheid en liefde. Want de deugd der verdraagzaamheid zullen de vroolijke Brabanders inderdaad nog wat meer moeten beoefenen. „Of zouden het eigenlijk hun leiders zijn, die haar van noode hebben?” Weet men, wat er inderdaad noodig is? Wat méér nuchterheid, heeren, wat mmder anti-papistische psychose. Dan ziet men de feiten eerder zooals ze zijn en niet zooals men ze wenscht te zien ---