Vormt Voorraden! Een gerechtvaardigde en gewenschte vorm van „hamsteren”. IN de Septemberdagen van het vorig jaar, toen de toestand van oorlogsgevaar in Nederland opdook, werd een der meest besproken maatregelen het verbod om te hamsteren. De Regeering ging het aankoopen van voorraden door particulieren tegen om den algemeenen. onder het geheele volk eventueel te distribueeren, voorraad niet eenzijdig te doen aanspreken. Er is echter reeds in die Septemberdagen twijfel gerezen aan de juistheid van alle bezwaren tegen het inslaan van bijzondere hoeveelheden levensmiddelen en met name de ..Nieuwe Tilburgsche Courant” kwam met klem op voor het goed recht van particulieren om zelf voorraden aan te houden voor riskante tijden. Intusschen schijnt zich op dit punt wel een groote ommekeer in gangbare opvattingen te hebben voltrokken, want Zaterdag ji. is op een persconferentie van de Verceniging voor Nationale Veiligheid te Den Haag een pleidooi gehouden voor die voorraadvorming door particulieren en werd zelfs de verspreiding vaneen brochure over de beste wijze van hamsteren aangekondigd, waarvoor men de kruideniers inden arm genomen heeft, die voor die verspreiding onder de huisvrouwen zullen gaan zorg dragen. En er werd tevens te verstaan gegeven, dat de Regeering te voren door particulieren voor eigen gebruik ingeslagen voorraden ®iet zal opvorderen! Als men het nu goed beschouwt, dan is het standpunt van de Regeering niet wezenlijk gewijzigd; zij zal in tijd van nood het hamsteren van groote hoeveelheden levensmiddelen opnieuw verbieden, maar zij heeft er geen bezwaar tegen, dat, voordat het zoo ver is, door particulieren zelf voorraden worden opgeslagen om zich eenigen tijd te kunnen dekken tegen ongunstige omstandigheden. De voordeelen van deze particuliere voorraadvorming springen trouwens in het oog. De aanwezigheid van deze voorraden beteekent immers een stille reserve naast de voorraden bij den handel, welke reserve meehelpt den moeilijken overgangstijd te overbruggen van de distributie-organisatie. Men zou kunnen opwerpen, dat deze reservevorming toch maar alleen door bemiddelde particulieren kan geschieden en dat zoo de minvermogenden in het gedrang zouden geraken in tijd van nood. Dit is echter niet het geval, daar de aanwezigheid van deze reserves bij de meer vermogenden het beroep op de voorraden van den handel zal verminderen, zoodat prijsstijging voorkomen wordt en meer overblijft voor een algemene distributie. Bovendien kunnen eventueel de voorraden van particulieren altijd benut worden om er uit mede te deelen voor de armen en verder kun°en ook liefdadige instellingen en organisaties zelf voorraden aanleggen. Het is ©en goed idee geweest van de Vereeniging voor Nationale Veiligheid °m dezen vorm van nuttig hamsteren meer bekend te maken en te propageeren. Het betreft hier overigens nog slechts een advies, een goeaen raad aan de huisvrouwen. In Zwitserland slaat men het nut van deze particuliere voorraadvorming reeds zóó hoog aan, dat men er alle huishoudens gaat verplichten tot het aanhouden van voorraden van gemakkelijk te bewaren levensmiddelen voor twee maanden. lets dergelijks beoogt de Vereeniging voor Nationale Veiligheid hier ook vrijwillig te bereiken. Moge zij daarbij den steun en het goed inzicht der geheel e natie ondervinden. --- DE N.S.B. EN DUITSCHLAND. Het nationaal-socialistische dagblad h£eft met veel nadruk het slot der rede d°en uitkomen, die de nat.-soc. afgevaardigde mr. Van Vessem op 22 dezer de Eerste Kamer gehouden heeft. En hlertoe had het alleszins reden. De wijtoch, waarop sommige partij-organen e democratische gedachte meenen te lenen, heeft ineen deel hunner lezersrmgen den indruk vastgezet, dat de geheel en ai Duitsch-gericht is. dat het Nederlandsche nationaallaiisme niet all£en in zijn leerstellink=u' 2ijn organisatievormen, zijn voortijkr en afkeur, zijn methoden en prac- van punten van overeenkomst vert hBt Duitsche nationaal-socialisme overh°nt’ maar dat het zelfs aan een deriandSChing van Huitschland in Nede voorkeur zou geven. Dit nu wordt met de grootste stelligheid ontkend. Althans wat den vleugel van het nationaal-socialisme betreft, die onder het leiderschap van dhr. Mussert staat. (We laten de Nat.-Soc. Ned. Arbs.-Partij, welke door dr. E. H. van Rappard wordt aangevoerd, buiten bespreking). Van de zijde der N.S.B. is reeds eerder uitdrukkelijk betuigd, dat de slechtste regeering in Den Haag haar liever is dan de beste regeering in Ber-1 ij n. Daaraan herinnerde, in zijn antwoord aan prof. Van Embden, de N.5.8.-afgevaardigde in zijn voormelde rede. En hij onderstreepte die verklaring met de toevoeging: „Een Nederlander, die aanhanger is vaneen andere ideologie dan de onze, is ons nader dan een Duitscher, die een ideologie aanhangt, welke verwant is aan de onze”. De verdachtmaking dat de N.S.B. wélke bezwaren men ook tegen haar kan aanvoeren, en wij hebben er zéér groote en principieele bezwaren tegen niet Nederlandsch-nationaal zou gevoelen, moet op dezen grond uit de lijst der tegen haar in te brengen grieven worden weggelaten. De N.S.B. wenscht ook de integriteit van het grondgebied der Nederlander ongeschonden te handhaven. ~Nimmer”, zoo besloot mr. Van Vessem zijn senatoriaal betoog, „zal aantasting van het Nederlandsche grondgebied, van welke zijde ook, gevolg kunnen zijn van, noch in overeenstemming kunnen zijn met eenig Nederiandsch nationaal-socialistisch streven. De onafhankelijkheid en zelfstandigheid van den Nederlandschen Staat waren zijn en blijven alpha en omega van de Nederlandsche nationaal-socialistische politiek”. Het blijft echter een treurig feit, dat van de zijde van de N.S.B. bijna alles in Duitschland geprezen wordt en bijna alles in Nederland gehekeld. Dat lijkt ons niet in overeenstemming te brengen met de gezindheid die vertolkt wordt inde voorkeur van „de slechtste regeering in Den Haag” boven „de beste regeering in Berlijn”. --- ONUITROEIBAAR VOLKSEIGEN. Maar weinigen ontkennen, dat de Joden, alhoewel burgerrechtelijk onderdanen van tal van Staten, een eigen volk uitmaken inden ethnischen zin. Zij zelven spreken vaak van „onze natie”, en in zekeren zin is dit juist. Het zijn slechts „geassimileerde” vrijzinnige Joden, die het feit ontkennen en zich beroepen op de sterke bloedsmenging, die ook in hun ras heeft plaats gehad, om het autochthone karakter daarvan te loochenen. Zij stellen de fictie dat de Joden deel uitmaken van het volk, waaronder zij leven, en zich slechts van hun landgenooten door hun godsdienst, al is die bij velen hunner tot een restant van tradities ingeschrompeld, onderscheiden. Vandaar, dat men onder de Westersche Joden zooveel felle tegenstanders aantreft van de Zionistische beweging, die toch logisch het doel der wederbevolking van het erfdeel hunner vaderen: Eretz Jisroël, nastreeft. Zij vreezen, dat zulks de positie der Joden inde bestaande Staten moreel zal verzwakken, en zijn evenmin geneigd naar Tel-Aviv te gaan, als het meerendeel hunner voorvaderen na de Babylonische gevangenschap onder leiding van Esdras naar Jerusalem wilde terugkeeren. De huidige feiten echter bewijzen opnieuw de onhoudbaarheid van hun stelling, dat de Joden zouden geassimileerd, opgesmolten zijn inde Europeesche nationaliteiten. Men kent het conflict tusschen Arabieren en Joden m Palestina. Dit is geen botsing meer tusschen twee volksgroepen in één lanu; ze is uitgegroeid tot een oorlog tusschen twee rassen. Te Londen wil men een vredelievend overleg tusschen de beide nationaliteiten in Palestina bewerkstelligen. Doch ’t zijn geen vertegenwoordigers \an de beide volksgroepen in dit mandaatsgebied, die tot dat doel zich thans aan de oevers van de Theems bevinden, neen, ’t zijn afgezanten van heel het Arabische volk, dat onder verschillende regeeringsvormen leeft: uit Irak Egypte en Arabië; en eveneens is het Jodendom er als zoodanig vertegenwoordigd. Niet enkel vooraanstaande Palestijnsche, maar ook Europeesche Joden maken deel uit van de Joodsche delegatie, en ’t is de Oostenrij ksche Jood dr. Weissmann, de opvolger van Herzl als president van de Zionistische beweging, die onder zijn gedelegeerde rasgenooten den grootsten invloed heeft. In dezen is de oude middeleeuwsche figuur herleefd van „den vorst der Joden in ballingschap”. De hedendaagsche tijd, die zich uit de ficties der door de Fransche Revolutie geschapen staatsleer aan ’t loswringen is, reconstrueert aldus de historische werkelijkheid. Dit alles zegt niets ten nadeele van de Joden, die zich goede burgers en onderdanen toonen van de Staten, waarin zij leven. Integendeel: het doet hun alle recht wedervaren. Maar het toont tevens aan, dat ras- en volkerenverschillen zich niet door papieren constructies laten wegcijferen. --- FRANCO DOOR ENGELAND EN FRANKRIJK ERKEND. De verstrooide republikeinsche regeering heeft geen gezag meer. Communiqué van Parijs en Burgos. Betuigingen van vriendschap en goede nabuurschap. Steeds meer tanden gaan thans over tot erkenning van Franco’s bewind als wettige regeering van Spanje. Gisteren heeft de Britsche ministerpresident in het Lagerhuis medegedeeld, dat de Britsche regeering besloten heeft het bewind van Franco de jure te erkennen. De Fransche regeering heeft een soortgelijke beslissing genomen. Chamiberlain heeft het besluit der regeering als volgt gemotiveerd: Als gevolg van den val van Barcelona en de verovering van Cataionië, is Franco thans in het bezit van net grootste deel van Spanje, zoowel op het vasteland als daarbuiten. In het door hem beheerschte gebied bevinden zich de meeste industrie-centra en de meeste bronnen van productie. Bovendien lijkt het de Britsche regeering onmogelijk de republikeinsche regeering, die verstrooid is en geen gevestigd gezag meer uitoefent, als Spaansche regeering te erkennen. De Britsche regeering, aldus Chamberlain, heeft met voldoening kennis genomen van Franco’s openlijke verklaringen volgens welke hij en zijn regeering vastbesloten zijn, de traditioneele onafhankelijkheid van Spanje te verzekeren en slechts maatregelen te nemen tegen degenen, die van crimineele delicten beschuldigd worden. Het Fransche ministerie van buitenlandsche zaken publiceert het volgende communiqué : De Fransche regeering heeft zich bereid verklaard, de nationale Spaansche regeering den terugkeer te vergemakkelijken van de aan de Spaansche natie behoorende goederen. De beide regeeringen hebben haar gemeenschappelijken wil bevestigd, om betrekkingen van goede nabuurschap en vriendschap te vestigen. Te Burgos werd een soortgelijke mededeeling gepubliceerd. Ook andere landen volgen. Ook de regeeringen van Argentinië, Egypte en Lithauen hebben besloten Franco te erkennen. --- NAAR MADRID. Voorbereidingen voor den intocht reeds genomen. Naar in militaire kringen te Burgos verluidt, heeft de rechtsche legerleiding den intocht in Madrid tot in alle details voorbereid. Colonnes met levensmiddelen zijn tot dicht bij Madrid aangekomen. Voorts werden in het land achter het front groote collectes gehouden voor de verzorging van de bevolking van Madrid, wanneer de recbtschen de macht zullen hebben overgenomen. --- Madrid wendt zich tot Londen De Spaansche republikeinsche autoriteiten hebben zich tot de Britsche regeering gewend met het oog op de mogelijkheid van vergeldingsmaatregelen van de zijde van Franco, in geval van een overgave aan de nationalisten. Ook wordt Britsche assistentie gevraagd bij de evacusering van hen, die zich niet gedekt gevoelen door de verzekering van Franco. Vernomen wordt, dat de Britsche regeering uit humanitaire overwegingen doen zal wat zij kan om den republikeinen tegemoet te komen. --- DE STUDENTENBETOOGINGEN IN POLEN. Nieuwe ongeregeldheden te Dantzig en Posen. . Poolsche studenten verdreven. Ruiten bij Duitsche firmas ingegooid. De Poolsche en Duitsche studenten zijn gisteren opnieuw verwikkeld geraakt in wanordelijkheden aan de polytechnische school in Dantzig. De Duitsche studenten trachtten de Poolsche te verwijzen naar de achterste banken van de collegezaal, waarop een gevecht ontstond, dat eindigde met de verdrijving der Polen uit het gebouw. Vier Poolsche studenten werden in arrest gesteld. Volgens Poolsche berichten zijn tien Polen gewond bij het incident aan de polytechnische school te Dantzig, in verband waarmede de Poolsche commissaris te Dantzig een onderhoud heeft gehad met den Duitsehen senator in Dantzig, Huth. Intusschen handhaaft de regeering strenge maatregelen ter voorkoming van een herhaling der wanordelijkeden van Zaterdag. De Duitsche ambassade te Warschau wordt nog steeds bewaakt. Duitsche kringen te Warschau zijn geïrriteerd, niet zoozeer door de studentenbetoogingen als door het feit, dat een groote politiewacht er niet in slaagde, ze te verhinderen. In Posen hebben nieuwe betoogingen plaats gegrepen en werden bij twee bekende Duitsche firmas de étalageruiten ingeworpen. De Deutsche Diplomatisch Politische Korrespondenz schrijft over de gebeurtenissen te Dantzig, dat de interne strijd tusschen Dantzigsche en Poolsche studenten, ondanks provoceerende uitlatingen dezer laatsten in het rijk gelaten ter kennis zijn genomen. Het zou de opvatting van alle zich van hun verantwoordelijkheid bewuste politici zijn, aldus de Korrespöndenz, dat hev niet aan studenten is, politieke richtlijnen te geven, vooral wanneer deze hur politieke onrijpheid zoowel door hun program als door het spektakel, dat zij maken, bewijzen. Voor het overige, aldus vervolgt de Korrespondenz, heeft men er in Duitsehland kennis van genomen, dat de Poolsche minister van buitenlandsche zaken direct na de incidenten tegenover den Duitsehen ambassadeur ’t leedwezen en de verontschuldiging der Poolsche regeering heeft uitgesproken en de verzekering heeft gegeven, dat een herhaling van dergelijke incidenten zou worden verhinderd. --- EEN DOODE IN EEN KAJUIT. Kapitein weigerde zijn schip te verlaten. Het Britsche ministerie van buitenlandsche zaken heeft de Stanhope Steamship Cd. medegedeeld, dat de ge~ zagvoerder van de „Stangrove”, Richards op 23 Februari levenloos in zijn hut is gevonden. Het schip was door de rechtsche strijdkrachten bij Palma gepraaid. Riehard weigerde evenwel hun instructies op te volgen en liet zijn schip op de rotsen loopen. De bemanning kion gered worden, doch R.chards weigerde de „Stangrove” te verlaten. --- Pierlot treedt af. Thans Tschoffen nog eens aan bod ? Het Belgische kabinet van Pierlot is afgetreden. Om vier uur gisterenmiddag was het kabinet onder voorzitterschap van Pierlot bijeengekomen, om den toestand onder oogen te zien, ontstaan door de weigering der socialisten te stemmen voor de plannen van Camille Gutt, den minister van Financiën, meer in het bijzonder ten aanzien van de 5 procent korting op de salarissen e.d. Na onderhandelingen, welke twee dagen hebben geduurd, blijven de socialisten vijandig tegenover iedere politiek van deflatie. Men achtte het daarom voor de regeering moeilijk een oplossing te vinden om een regeling te vinden. De groote vraag, die gesteld wordt, is thans natuurlijk, wat gaat er nu gebeuren? Druk wordt er gesproken over kabinetsontbindinig, maarde leiders der drie groote partijen zijn daar tegen. Gemompeld wordt, dat de Waalsche katholieke oud-minister Tschoffen thans een kans zou krijgen om zijn krachten als kabinetsformateur te beproeven. --- HET DIENSTMEISJE GING WEG. Kostbare sieraden verdwenen. Bij de politie te Naarden heeft de heer 8., wonende aan de Sophialaan aldaar aangifte gedaan, dat uiteen bureautje, dat zich in zijn woning bevond, een platina-armband bezet met elf briljanten ter waarde van f 700 vermist wordt. Ook een bedrag van f 20, dat in hetzelfde bureautje lag, wordt vermist. Er zijn geen sporen van braak gevon – den. Voorts werd nog een ring van f 150 vermist. De Naardensche politie stelde een onderzoek in, waarbij de verdenking viel op de 23-jarige dienstbode, die heden zou vertrekken. Het meisje ontkende ; doch inden namiddag werd de politie door de vrouw des huizes opgebeld, dat het meisje gevlucht was. De politie spoorde haar op bij een vriendin, waar zij dezer dagen haar koffer reeds bleek te hebben gebracht. In dezen koffer werden vele kleedingstukken van mevr. B. gevonden. Het meisje blijft echter ontkennen, dat rij de voorwerpen uit het bureau heeft weggehaald. Het meisje is in verzekerde bewaring gehouden. --- Lenins weduwe, die te Moscou is overleden. ,enins weduwe, die te Moscou is over- --- Mislukking. De Joden verwerpen de Britsche oplossing van het Palestijnsche vraagstuk. De Palestijnsehe conferentie loopt, naar de beslissing. Het gezelschap gedelegeerden is eigenlijk alleen maar naar Londen geroepen om officieel te laten vast stellen, dat Joden en Arabieren van zoo verschillend standpunt uit redeneeren, dat ze samen nimmer een compromis kunnen vinden. Nu heeft de Engelsehe regeering een doorslaggevend argument voor het opleggen vaneen beslissing. Maar Brittannie heeft het aan zichzelf te wijten, dat iedere beslissing rumoer en tegenstand zal verwekken. Tijdens den oorlog was het immers de groote belover. ledereen, die wilde meehelpen om de Centrale Mogendheden te verslaan, kreeg op papier zijn liefste wenschen vervuld. De Joden hebben er de Balfour-declaratie aan te danken. Ze zagen zich in gedachten al verrijkt met een Tehuis, waarin hun volk dan eindelijk tot rust zou kunnen komen. Maaide Engelsc'hen hadden ook de Arabieren hard noodig gehad om de Turksche macht uit het Nabije Oosten te verdrijven. Ze hebben hun ook de onafhankelijkheid beloofd van de landen, waar ze sinds eeuwen gevestigd waren. En zoo moest de botsing in Palestina wel volgen. Benijders van Brittannie hebben hun best gedaan om de toch al temperamentvolle Arabieren aan te vuren in hun fanatieke actie, welke inden loop van enkele jaren veel jammer over het Palestijnsehe land heeft gebracht. Engeland heeft het met politieke lapmiddelen geprobeerd en ook met 6treng optreden, doch de ware heulsappen waren het niet. Intusschen drong de tijd. Het Britsche imperium moet zich gereed houden voor alle gebeurlijkheden. Zwakke plekken mag het in zijn pantser niet hebben op vitale deelen en die zouden er zeker zijn, als de Arabierenwereld zoo onrustig en weerspannig blijft als thans. Vandaar dat de’ thans door Engeland gekozen oplossing voor de Arabieren in verregaande mate bevrediging, voor de Joden groote teleurstelling brengt. Het Joodsche comité heeft eenstemmig vastgesteld, dat de voorstellen geen grondslag bieden voor verdere onderhandelingen. Die voorstellen hebben immers ten doel een souvereinen Palestijnschen staat te stichten, waarin de Arabieren permanent de meerderheid zullen behouden. Brittannie zal er dan wel op toezien, dat de minderheden behoorlijk behandeld worden en ook de Heilige Plaatsen blijven onder apart bestuur. Doch de Joden zijn van oordeel, dat de Arabische overheersching niet anders dan een tyrannie zal kunnen worden. De Britsche regeering beoogt dezen onafhankelijken staat overigens pas na een tusschenperiode van drie tot vijf jaar. Voorloopig zou Engeland het beheer blijven voeren tezamen met Arabische en Joodsche ministers. Dat zou dus een soort proeftijd worden. Dat stelt de Joden echter nog niet gerust. Terwijl daarentegen in Palestina reeds vreugde heerschte onder de Arabieren, wijl de onafhankelijke staat in het zicht kwam. Toch heeft de delegatie te Londen zich over het voorstel nog niet definitief uitgesproken. Maar het staat nu wel vast, dat de conferentie als zoodanig mislukt is. --- NAZI-DUITSCHLAND EN HET CONCLAAF. Bespotting in Goebbels’ lijforgaan. Berlijn laat geen dag voorbij gaan, zonder dat niet eender officieele naziorganen zijn schimpscheuten richt op het Vaticaan. Niet zonder aareeling geven wij dit weerzinwekkend commentaar op de a.s. Pauskeuze weer, dat de K.W.P. ons zendt : De „Angriff” van 25 Februari brengt onder den titel „Parade der Kardinalen” een artikel, waarin de intocht der kardinalen in den St. Pieter bij de plechtigheden voor den overleden Paus als volgt geschilderd wordt : „Als eerste komt een ernstige, waardige grijsaard met edele fijne trekken, de kardinaal-deken Graüito ai Belmonte Naast hem gaat Ascalesi van Napels Achter hem Faulhaber, sterk als een metselaar — op hem hebben zij het gemunt, al diegenen, die het Derde Rijk wat op den rug willen schuiven Hij moet de Franschen helpen, hij moet aan de Italianen zeggen, dat zij Pacelli moeten kiezen.... Nu komen er twee, juist achter den kleinen Spanjaard Vidal van Tarragona, die weet, wie zijn bisdom uit de handen der rooden heeft gerukt. __ Welk een tegenstelling: Dougherty van Philadelphia, met een om vang van 1.84 bij een „lengte” van nauwelijks 1.65 me • ter. Wat moet de sierlijke Mikado wel gedacht hebben, toen deze kolos hem in Februari 1936 in Tokio bezocht, om hem de groeten van den Paus over te brengen. Naast hem, waardig en breed als een Matrone, wandelt „King George”, de millioenenkoning van Chicago en vriend van President Roosevelt: kardinaal Mundelein. De Romeinen zien en bemerken hem niet. Als zij eens wisten, wat voor een fatalen invloed hij op het Conclave heeft! Want de nieuwe gebouwen van den Paus op den Janieulus zijn mede zijn werk. Eh King George zal het hun precies zeggen, wanneer de Amerikaansche vloot zich met de Engelsohe en de Fransche vloot inde Middellandsche Zee zal vereenigen, en hoeveel vliegeniers Roosevelt aan zijn lievelingen in Parijs en Londen zal zenden.... Dan Van Roey, de Belg, die iedere nationale opbloei van zijn land neerslaat en de Unie van de Katholieken met de Liberalen en Marxisten zou willen vereeuwigen. Hij geeft zijn stem zeker aan Pacelli. Hij houdt het met de Franschen. Naast hem gaat de Pool Hlond, dien men zeker tot Paus zou kiezen, als hij geen Pool was. Hij hield van Schuschnigg, maar niet van de Duitschers. Hij heeft het lied van den haat der kardinalen tegen het „Rassisme” meegezongen. En toch zou hij liever naar Moskou marcheeren en in het Kremlin het bevrijde Rusland aan het „Heilig Hart van Jezus” toewijden Dan komen, geheel in het zwart, twee Benedictijner Kardinalen, de eene Seredi van Hongarije, die met het eene oog naar rechts, en met het andere naar links kijkt, of men hem wel genoeg opmerkt ;de andere... men stoot elkander aan en fluistert opgewonden : „Daar, Schuster van Milaan, hij is papabilis”. Het is een klein mannetje met een boetedoenersgezicht; yoor zijn lippen, die gebeden murmelen, houdt hij de stijf gevouwen handen. Als dat geen heilige is, deugen alle heiligenbeelden niet ! Dat is alzoo de man, die op zijn kansel in Milaan de Italianen wilde dreigen met een inval van de Barbaren uit het Noorden, en wiens Katholieke-Actie-groepen daarna onder politietoezicht kwamen. En nu Pacelli, alleen, dè kardinaal, ook hij fluistert gebeden, maar met een natuurlijke gratie, ziet hij voor zich uit. En weer volgen Curie-kardinalen, velen zoo klein en wanstaltig, dat men oude wijven onder de gewaden vermoeden kon. Dan Innitzer, dien men hier altijd slechts met beweende oogen ziet. Zij schijnen hem hier schandelijk te behandelen. En daar is de kleine dalla Costa van Florence. Ook hij heeft dit bleeke heiligengezicht met de fanatieke droomersoogen, ook hij bidt, maar men gelooft dat hij bang is voor de tiaar, die al diegenen, die om een „papa santo” roepen, hem willen opzetten. Dan liever Marmaggi, die nuntius in Polen was, en het geheele Oosten kent. Ook hij ziet naar Moskou en wacht op zijn uur Dan komt Kaspar van Praag, hij glimlacht altijd, net als vroeger, alsof hij nooit zijn vriend en meester Benesj verloren had.,,, ---