Achteruitgang Het Centraal Bureau voor de Statistiek, een dichting van ontschatbare waarde, verschaft >Qs cijfers over den loop der bevolking van ons “öd gedurende Mei van dit jaar. Het aantal levend geborenen was in Roemde maand 23,3 per 1000 inwoners per jaar. alweer minder is dan verleden jaar, toen ,e" Mei nog 23,5 was. Wat aanzienlijk minder I8 ®an het gemiddelde der Meimaanden van de laren 1522/1931, hetwelk 24,8 bedroeg en dan het >8 bedragende gemiddelde over de volle jaren, *■92l/1930 Eb dat de Meimaand van het loopende jaar “eeb uitzondering vormt inden zin vaneen inzinking, blijkt uit het feit, dat et gemiddelde cijfer van de maanden Januari en met Mei van 1931 23,2 bedraagt. Voortdurende achteruitgang dus. waarop we voortdurend zullen blijven wijzen, fr-dat dergelijke cijfers wijzen inde richting &atl voortdurend verscherpte waakzaamheid ten ahzien van het kwaad der gezinsbeperking. 1, is de daling van het aantal uwelij k en, dat door het Centraal Bureau °°r de Statistiek zonder voorbehoud „laag” Womt genoemd. , hi Mei van het vorige jaar was het aantal jUwelijken 15,5 per 1000 inwoners per jaar. In van dit jaar was het cijfer slechts 13,2 of ’ lager dan het gemiddelde inde Meimaanden ah 1922/1931. .Wel is het 13,2 van Mei 1931 nog aanzienlijk °oger dan het gemiddelde cijfer over de volle aren 1921/1930, dat 8 bedraagt. Maar dit bewijst ®ts tegen het constateeren vaneen abnormaal ; a» huwelijksgetal, daar het aantal huwelijken . Mei steeds dat der andere maanden zeer ver °Vertreft. TrouWens het gemiddelde over de maanden , huari tot en met Mei van dit jaar komt niet °ger dan 7,5 pCt. jjj.* LiSt voor de hand, dat de ongunstige econo-6el:'che omstandigheden op het huwelijksgetal °bgunstigen invloed oefenen. a ® aandaeht verdient voorts de daling van het Ihl onwettige geboorten. dlt et aantal onwettig geborenen was ih Mei van Het &r zelfs opvallend veel lager dan te voren. 1000 'Vas namelijk in genoemde maand 16,8 per ja? gehorenen, terwijl het in Mei van het vorige vail 19>4 was, het gemiddelde der Meimaanden 1922 en met 1931 19,3 bedroeg, het gemidjJ? over de volle jaren 1921/1930 18,8, het in Januari tot en met Mei 1931 18,1. Gaai* We nu maar wisten, dat deze daling te S(Jïvu!n ZOU ziin aan grooteren afkeer van de oVe e’ tfbn zouden we er ons on voorwaardelijk | gr ~bnnen verheugen. 06 olijft evenwel een groote ruimte over voor df,, nrees’ dat de daling te wijten is aan vermin-vrc,- s Van verantwoordelijkheidsgevoel en van -3 voor misdadig ingrijpen, ttv■. sterftecijfers blijven er toe mede- n om üen achteruitgang als gevolg van de het aantal geboorten te neutralisee- !q sterftecijfer van Mei van dit jaar, dat van v’ P6r 1000 inwoners), iets hooger dan toch lager Van Verleden Jaar, 9,1; maar het is 1922/jooi het gemiddelde der Meimaanden ..f r (I°l en der jaren 1921/1930 (10,2); en e!tirïri , j Vee* laser dan bet ongewoon hooge ae‘de van 12,1 over de maanden Januariy v&n het loopende jaar. pgj**1 Zeer verblijdende beteekenis is hierbij de lis fiente daling van het cijfer der zuige- te. In Mei van dit jaar was het geto tal overledenen beneden 1 jaar op 1000 levend 42,°r wil met zeggen dat de Redactie met den inhoud instemt). --- Teekent het petitionnement. Teekent het t er s t o n d. ï.-oircn Gij spreekt er u in uit, gij, &ij den vrede van Christus meen rijk 'lij Christus wilt. . ,oU PTI ipJh denkt er aan: iedere stem telt, en ÏÏf'e stem zal indruk maken £ Je wo j d van hen, die verantwoorde j wfén inde diplomatie. . , . n t v,Want zij beteekent: de wil tot 1 e d e. --- Wat zal uit deze bajerd groeien? ? *°ïge!v)aster geeft inde „Residentiebode nde groepeering van Vlamingen. En dan vellen, b«ha>t de Brusselaars, die ’n apart mengelmoes zijn, onder de Vlamingen wat de taal betreft, vier groep, te onderscheiden. (Politiek is er nog steeds de oude groepeering: Katholiek, Liberaal, Socialist, waarbij nu laatstelijk de Fronters of Vlaamsch-Nationalisten kwamen, maar ik bedoel hier nu niet zoozeer de politieke scheiding maar die naar taal of nationale opvatting, die in velerlei dwars door de politieke scheidingslijn loopt). Die vier groepen zijn: 1; De Belgen. Dat zijn Vlamingen van den zeer ouden stempel, ook wel Franskiljons genaamd. Type hiervan zijn menschen als Segers, Renkin. Hun bladen zijn o.a. „Libre Belgique,” „Metropole.” Zij praten wel eens over de Vlaamsche (Nederlandsche taal, maar in werkelijkheid willen ze die liefst uitroeien om in alles het Fransch na te apen. Hun bladen zijn dan ook Fransch, niet meegerekend een paar „neutrale.” Vlaamsche bladen, welke niemand ernstig neemt. Deze richting raakt meer en meer uit den tijd. Het is nog slechts een kwestie van enkele oude heeren en eenige jaren. 2: De Beigicisten. Hiertoe behoort het grootste deel der Katholieke partij, dat zich ook wel Vlaamsch democraat noemt. Vertegenwoordigers o.a. de heeren v. Cauwelaert, Pouillet, Heyman, enz. Zij eischen voortdurend gelijkheid voor de Vlaamsche taal, maar vallen telkens weer om naar de liberale partij, om toch maar hun ministers te sparen. Zelfs de Fransche militaire politiek (forten) hebben ze dezer dagen weer geslikt om minister Renkin te handhaven! Hun hoofdorgaan de „Standaard” weet evenzeer soms krachtige taal te bezigen, maar het zwicht al evenzeer aanstonds voor ministerieele bedreigingen. 3: Neobelgicisten. Dit is een groep, die voortkwam uit nationalisten, ook wel activisten genaamd. Sinds deze met een plan kwam tot federatieve samenwerking van Vlaanderen met Wallonië, werden ze Neobelgicisten genoemd. De Kamerleden van deze richting onder leiding van den heer Vos, werkten een wetsvoorstel tot federatief samenwerken uit. Leiders van deze richting zijn: Vos, Romsee, v. Dieren, Borgignon Hun bladen zijn: dagblad „De Schelde”, de weekbladen „De Noorderklok” (waar Raf. Verhuist een scherpen schepter zwaait). „Ons Vaderland” „De nieuwe Kempen” enz. 4 • Gr o o t-N ederlanders. Deze groep strijdt het' scherpst, wil niets meer van België weten, voedt de volgelingen op tot Dietsehe bewustwording. Parlementaire strijd die als bijzaak beschouwd wordt haalt toch niets uit, zeggen ze, zoolang van Brussel uit geregeerd wordt. Leiders v. Severen, Wies Moens, de Decker, Standaert, enz. Bladen: „Vlaanderen”, „West-Vlaming”, „De Vlag", „Roeland”, enz. Deze laatste groep schijnt telkens meer volgelingen achter zich te krijgen, zooals het steeds gaat in nationale aangelegenheden: wie het zuiverst het nationaal begrip aanhangt, trekt de jeugd en inde Jeugd de toekomst. Wat uit deze bajerd groeien zal, is niet te voorspellen. Als alle groepen (of althans de laatste drie, want no. 1 is heelemaal verfranscht) één lijn wisten te trekken, stond Vlaanderen er goed voor. Maar thans zal er nog veel strijd gestreden moeten worden bij onze Zuiderbroeders. Toch wordt eiken dag een schrede voorwaarts gezet naar lichtere toekomst. --- Koffie-schandalen. Het aantal voorbeelden, die op schrijnende wijze de gebreken yan het hedendaagsche hoog-kapitalisme demonstreeren, is in Brazilië weer met een vermeerderd. De regeering aldaar is met de regeerlngen van enkele nabuur-staten overeengekomen een belasting te heffen op den uitvoer van koffie- die na eenig overleg werd vastgesteld op 10 shilling Per baal, een bedrag dat ongeveer 40 pCt. van den prijs uitmaakt. De opbrengst van deze belasting *ou niet aan de diverse staatskassen ten goede komen, maar gestort worden in een speciaal fonds, dat uitsluitend tot taak had de belangen van den koffiehandel te behartigen. De beheerders van dit dus van staatswege gestichte fonds meenden hun opdracht niet beter te kunnen nakomen, dan door het geld te besteden aan het aankoopen van groote voorraden koffie en deze te vernietigen. Een aanvang is hiermede gemaakt door het in zee gooien van 5000 balen, die spoedig door meerdere tienduizenden zullen worden gevolgd. Hiermee denkt men den koffieprijs te stabiliseeren en dus de belangen van den handel te bevorderen. De wereldcrisis is een crisis van overproductie. Er heerscht dus ellende, omdat er te veel wordt geproduceerd. Een groot aantal menschen moet honger lijden, omdat er te véél is! Hoe dat mogelijk is ineen gezond stelsel is onbegrijpelijk. Maar nog veel onbegrijpelijker, aldus de „N. flaarl. Ct.”, is het hoe een verantwoordelijke regeering dus niet een troepje gewetenooze zakenmenschen een dergelijken maatregel kan nemen, waardoor een zóó groot kwantum levensmiddelen in één slag absoluut onttrokken wordt aan elke verdeeling en aan elk verbruik. Reeds is in ons land opgemerkt, dat de Westlandsche tuinders, die een soortgelijke manoeuvre hebben uitgevoerd met hun producten, toch beter hadden ge'daan hun overschotten ter Descnnuang te stellen van steuncomité’s voor werkloozen, die graag de noodige garanties hadden gegeven. Soortgelijke opmerkingen zijn gemaakt toen de Canadeesche boeren hun overtollig graan inde zee deponeerden, terwijl in China millloenen omkwamen eenvoudig stierven of lijken aten van den honger. Het heeft alles niet mogen baten: regeerlngen zijn zelfs niet wijzer gebleken. Zulke regeerlngen verdienen een schandmerk. --- Lawaai en geestelijke achteruitgang. De menschen verbeelden zich waarschijnlijk wel, d'at de wereld ineen stadium van ontzaglijken vooruitgang verkeert. Wij razen en vliegen over de wegen en door de lucht, de fabrieken ratelen dag en nacht tot overproductie toe, en met reisgezelschappen worden wij met karavanen tegelijk door de sehoone streken gevoerd. En inde steden laat men al het merkwaardige zien in enkele uren tegen zeer civielen prijs. Ja zeker, maar gaat het ook beter met den geest van de menschen ? Wij bedoelen niet eens nog het geestelijk leven, hewel dat op stuk van zake het eenige is dat van belang moet heeten. Ook al doen velen alsof er dat minder op aan komt. Maar het leven van den geest, het meer verheven levensgenot dat zit in het streelen en beter nog het veredelen der geestelijke vermogens, hoe staat het daarmede te midden van al het wereldrumoer ? vraagt de N.-Tilb. Crt. Het Fransche volk heelt altijd gegolden als een volk dat zich in het bijzonder overgaf aan het geestelijke. Aan kunst en aan litteratuur. Het bracht dan ook veel boeiken op de markt. Wij laten in het midden het soort en het gehalte, want dat betreft een andere zijde van het geval. Er werden veel boeken geschreven en natuurlijk ook gelezen. Het een werkt op hef ander. Nu lezen wij dat inde laatste vijf jaar, de boeken productie in Frankrijk sterk is achteruit gegaan. In 1925 verschenen er nog 15.054 boeken, in 1926 11.095, in 1927 11.922, in 1928 11.548, in 1929 11.096 en in 1930 nog slechts 9176. Wij herhalen, dat wij het nu niet hebben over het gehalte der boeken. Want wanneer het zoo was gesteld, dat alleen maar het minderwaardige was achtergebleven, dan zou men eerder van een vooruitgang spreken. Maarde vrees is gewettigd, dat het juist omgekeerd is, en dat het ernstiger werk het meest heeft geleden. Gelijk in deze maiaise tijden ook niet eerst het rommelvermaak te lijden heeft, maar wel de eerlijke en groote kunst. En dan gelooven wij, dat de Fransche boekencijfers niet zijn een gunstig verschijnsel; geen be. wijs van eigenlijken vooruitgang van de wereld. lets wat op vele andere manieren ook nog bewezen kan worden. Er is trouwens te veel lawaai en te weinig stilte in die opeengehoopte wereld. Ér wordt zooveel gespectakeld en met claxons gedaverd, dat een gewone geest niet tot rust kan komen en een ziel niet tot christelijke zelfinkeer. --- Het Wetsontwerpje inzake Godslastering. Aan een artikel in „Ons Noord en” ontleenen wij: De heer van Wijnbergen betoogde Zaterdagavond nog in De Tijd, dat mag worden verwacht, dat vrijwel ons gansche volk achter de regeering zaJ staan en dat hij hoopte, dat het straks ook zoo zal blijken te zijn. In beginsel of nog beter gezegd in abstracte is dit wel juist. Het pogen der Regeering vindt algemeen waardeering, ook in het voorloopig verslag, Maar daarmede is het dan ook uit. Voor een concreten maatregel der Regeering om op dit terrein practisch werk te doen, struikelen onze politici over formalistische juridische en theologische bezwaren, waardoor zoo veel belangrijk principieel werk tot onvruchtbaarheid is gedoemd. Wij hebben dit gezien bij de Bioscoopwet, bij de Zondagswet en andermaal dreigt dit gevaar nu weer bij Öit. wetje Donner, dat aan een ergerlijke en anti-godsdienstige propaganda, welke toch door aen christelijk geregeerden Staat niet kan of mag worden geduld, een einde kon maken. Gezien dit voorloopig verslag is het wellicht niet uitgesloten, dat de memorie van antwoord der Regeering niet verschijnt, omdat de Regeèring niet op een openbare behandeling prijs stelt, zoolang bij de rechterzijde te dezen opzichte geen eenstemmigheid kan worden bereikt. Wat ook bij de Zondagswet nog steeds niet het geval schijnt te zijn en waardoor dit wetsontwerp, dat reeds lang voor de openbare behandeling gereed is’, ook in het afgeloopen zittingsjaar waarin de Kamer zeker niet met al te veel werk overladen was, weer niet aan de orde is gesteld. Niettegenstaande de binnenkort in te voeren Winkelsluitingswet den toestand met de huidige Zondagswet meer en meer onhoudbaar maakt- --- Advertentie Denk aan het Petitionnement VOOR Internationale Ontwapening! Teeken spoedig. Wek Uw kennissen op hetzelfde te doen. ---