Volksverontwaardiging. Een 9-jarig jongetje nam de Amsterdam een brood uiteen onbewaakt staanden melkwagen weg. De eigenaar, die den diefstal bemerkte, ranselde het knaapje erbarmelijk af en bracht hem vervolgensnaar het bureau van politie. Een talrijke menigte, over deze al te ernstige bestraffing verontwaardigd, wilde den eigenrechter te lijf. De held welke den jongen afranselde, maar zelf bang voor klappen was,vluchtte ineen café en dorst daar niet eerder uit, voordat negen agenten en twee rechercheurs zijn schuilplaats omsingeld hadden. Zijn over brenging naar ’t politiebureau, was alleen mogelijk, doordat de agenten plotseling de straat afzetten, waardoor de menigte den melkboer niet konde vervolgen. Al heeft de boer geen pijnlijke lichaamsdeelen, toch heeft zijn optreden hem, behalve den doorgestanen angst, ook nog schade berokkend. De verwoede menigte heeft zijn melkvaten en bussen vernield. Een goedgezinde bracht zijn kar naar zijn huis, doch nu kwam uit waar hij woonde. Zijn huis, gelegen inde laatste zijstraat van de Jan van der Heijdenstraat, moest het ontgelden. Het werd met groote steenen gebombardeerd en een steen vloog door een groote spiegelruit. Zijn ontstelde ega,voor erger bevreesd, doofde gauw het licht uit, waarna de verwoede menigte zich verspreidde. --- Puik -wijnjaar. TJit Dnitscliland. Uit Nierstein, het ten zuiden van Mainz liggende Hessische dorp, wordt gemeld, dat de wijnoogst zeer veel belooft, in hoedanigheid vooral niet minder dan in hoeveelheid. De keuring der druiven doet vermoeden,dat het beroemde wijnjaar 1865 door 1895 zal worden geëvenaard. Uit Frankrijk. Voor de rechtbank te Amiens werd e9n man gebracht, die wegens landlooperij in hechtenis was genomen. De voorzitter vraagde den man hoe hij heette, waarop dit antwoord volgde: „Ik heet Antoine en gij allen zijt .... De groote boeven laat ge loopen en de kleine vangt ge. Als ik Robespierre was, zou ik jelui allemaal den hals laten afsnijden." Wegens dit antwoord werd de man onmiddellijk tot 2 jaar gevangenisstraf veroordeeld. --- Chambord. Toen eenigen tijd geleden weder beweerd werd, dat de graaf van Chambord vergiftigd zou zijn, is officieel verklaard, dat bij de lijkschouwing gebleken is dat de graat overleden was aan een gezwel inde maag. Deze verklaring eindigde met de mededeeling,dat nog steeds aan het laboratorium der Hoogeschool te Weenen een deel van de maag en de darmen van den erfgenaam van den Franschen troon worden bewaard. De hertog van Parma heeft thans deze overblijfselen opgevraagd. Zij zijn,voorzien vaneen protocol dat de echtheid waarborgt, ineen zilveren kistje gesloten, dat bijgezet is inde kist van den graaf van Chambord inden grafkelder bij Görz. --- Voorgevoelens. Eenigo dagen geleden ontving een werkmansgezin te Mons-en-Barceul, bij Eijssel, de treurige tijding-, dat de zoon, die bij het 40e bataljon jagers te voet als soldaat diende, in den nacht van 5 op 6 September jl. in het hospitaal te Suberbieville was overleden, Op denzelfden datum had de moeder van den armen jongen man een verschrikkelijk visioen gehad. Weenende was zij wakker geworden en snikkend deelde zij haar echtgenoot mede, dat zij in haar droom haar zoon had zien sterven. Kom, kom, had de man, een flink werkman aan de fabriek van Fives, gezegd, wie gelooft er nu aan droomen ? Onze jongen is zoo sterk als een paard, nooit is hij ziek geweest. Ik geef je de verzekering, dat hij zal terugkomen. Neen, neen, ik heb het maar al te duidelijk gezien 1 Terwijl hij stierf, riep h\j : „moeder, moeder !“ O, ik hoor het nog .... mijn arme Louis, nooit, nooit zal ik hem terugzien! En de arme moeder viel in zwijm. Den volgenden dag reeds schreef men aan den soldaat. Dagen en weken gingen voorbij; eindelijk kwam de noodlottige tijding. Toen men de data vergeleek, kreeg men de overtuiging, dat de arme moeder op het tijdstip van het overlijden haars zoons zijn dood had gezien. Een zeer bijzonder spoorwegongeluk heeft zich Dinsdagnamiddag om 4 uur voorgedaan aan de Gare Montparnasse te Parijs. De sneltrein van Granville naar Parijs had om 8.45 ’s morgens de eerste plaats verlaten. Hij bestond uit een locomotief met tender, 8 bagago-wagens en 10 passagiers-i'ijtuigen, waarin 123 personen hadden plaats genomen. Aan het station te Versailles was de trein 7 minuten te laat, waarop de snelheid op 70 K. M. werd gebracht. Bij het bereiken der Parijsche ceintuurbaan werd de snelheid op 60 K. M. verminderd, maar toen de trein het station Montparnasse, een „gare terminus", begon te naderen, weigerde de Westinghouse-rem zijn dienst. Tevergeefs sloot de machinist den stoom af, tevergeefs remden op zijn waarschuwing de conducteurs inde bagage-wagens met de kleine remtoestellen in duizelingwekkende vaart vloog de trein het station binnen, verbrijzelde het stootblok, tilde zich zelf op den aarden wal daarachter, sloeg een kiosk aan stukken en deed den gevelmuur, die het station op den kant van de place de Kennes afsluit in puin storten. En daar het platform, waar de treinen aankomen, tien meter boven dat plein ligt, stortte het gevaarte van 45,000 kilogrammen met donderend geraas van het balkon aan de voorzijde van het station (dooreen balustrade met bovenvlak van l‘/i meter breed heen} naar beneden op straat. De tender viel eveneens en bleef op do locomotief rusten, de eerste bagagewagen hmg inde bres van den muur, de rest van d9u trein stond met een hevigen schok binnen het station stil. Men moet zich verbazen dat dit ongeval _ zoo betrekkelijk goed is afgeloopen. Toen de machinist en de stoker begrepen, dat een ramp onvermijdelijk was, sprongen zij binnen het station van de locomotief; de een kwam op het perron, de ander op het naastliggende spoor terecht. Beiden bekwamen kneuzingen, maar er bestaat geen vrees voor hun leven. De kiosk-juffrouw, die den trein op zich afzag komen, vluchtte uit haar huisje, twee seconden voordat het in splinters geslagen werd. Geen der talrijke omnibussen, die op de place de Rennes stationneeren, werd door de vallende locomotief getroffen; vaneen werd het ijzeren hekje afgeslagen, maar er zaten geen passagiers op. Juist op de plaats, waar de locomotief terecht gekomen is, stond een tramwagen vol menschen; maar op het geweldig goraas, waarmede de trein het stootblok verpletterde, schrikten de paarden en trokken den wagen mee, juist onder het neerstortende gevaarte vandaan! Het eenige slachtoffer was ten slotte een krantenverkoop ster, die door de vallende steenen van den verbrijzelden muur doodelijk getroffen werd. Men geeft de volgende verklaring, hoe het komt, dat de wagens van den trein binnen het station zoo spoedig tot stilstand zijn gekomen en niet op elkaar gestapeld of in elkaar geschoven zijn. Het stootblok en de gevelmuur hebben weinig weerstand geboden en de vaart is dus door verschillende schokken, niet ineens, gebroken. Verder is de Westinghouse zoo ingericht, dat zoodra er hoe weinig lucht ook binnendringt, al de remblokken dadelijk werken, zoodat de eerste schok zelf die uitwerking zal gehad hebben dooreen der koppelbuizen tusschen de wagens te afknappen. Een komisch incident deed zich voor, nadat het ongeluk had plaats gehad. Eender reizigers die zijn kalmte had behouden, begaf zich naar de place de Rennes, tot vlak hij de gevallen locomotief, waar hij een tiental meter boven zich den bagagewagen zag hangen. Een conducteur zaL er nog in en riep om hulp, daar ook deze wagen naar beneden zou kunnen storten. De reiziger echter antwoordde den man door hem om zijn bagage te verzoeken en speelde geweldig op, toen deze zich liet bevrijden zonder naar zijn koffers om te zien. --- Eene weinig galante Wet. Uit Eng’eland. —ln het jaar 1770 werd in het Britsch Parlement eene „bill" ter tafel gebracht en vervolgens mot eenparige stemmen tot wet verheven, die het volgende voorschreef: „iedere vrouw, onverschillig van welken leeftijd, rang of beroep, iedere vrouw, hoe hoog zij ook zij geplaatst, iedere vrouw, hetzij gehuwd, ongehuwd of weduwe, die, gerekend van den dag der afkondiging van deze wet, met behulp van welriekende stoffen, blanketsels, pomaden, valsche vlechten en schoenen met hooge hielen, een onderdaan van Zijne Majesteit tot het sluivan een huwelijk en het geloof slaan aan valsche vooruitzichten zal verleiden, zal als bedriegsters worden gestraft. In het bijzonder zal ieder huwelijksaanbod, dat dooreen man, wiens zintuigen door aangename geuren mochten zijn beneveld, is gedaan, als onwettig beschouwd en niet door ons erkend worden. Het gebruik van parfumerieën in het algemeen is voortaan alleen toegestaan bij begrafenissen kon het ook hier daartoe beperkt worden I bij welke ernstige en treurige plechtigheden kan worden aangenomen, dat dan zelfs arglistige en gevaarlijke vrouwen geen neiging zullen gevoelen om voor zich een slachtoffer onder de schaar der rouwdragenden uitte kiezen. De ontsteltenis, welke deze weinig galante wet onder het schoone geslacht moet teweeggebracht hebben, moet in Engeland zeer groot zijn geweest. --- Tegen boomenmoord. Uit Noorwegen. In Noorwegen is het eene wet, dat niemand een boom mag omhakken of hij moet er drie jonge boompjes voor inde plaats planten. --- Politiek Nieuws. Nederland. Een nieuw plan. De Volksbanier oppert met het oog op de kroningsfeesten in 1898 een plan van geheel anderen aard dan die we tot nog toe hebben vernomen. Het blad wil namelijk door het Nederlandsche volk een som zien bijeengebracht, die kan dienen als stampkapitaal voor een nationaal pensioenfonds. Door zulk een kapitaal met deze bestemming aan H. M. de Koningin op te dragen, zegt de Volksbanier, zal men haar naam als Koningin voor altijd vastkoppelen aan de belangen en het heil der breede sehare arbeiders. Hier kunnen de natie, en onze wetgevende vergadering samenwerken, om een gedenkteeken tot stand te brengen, dat te eeuwigen dage den Nederland schen arbeider zal herinneren aan die heugelijke gebeurtenis. Een goed idéé I --- Rijkspostspaarbank. Het verslag van de Rijkspostspaarbank over 1894 is nu ook afzonderlijk indruk verschenen. Het bevat behalve hetgeen reeds inde Staatssourant gestaan heeft, zes interessante graphische voorstellingen, waardoor men een goed overzicht krijgt van a. de toeneming Van het gemiddelde saldo tegoed voor elke provincie en het gebeele rijk, b. van de verhouding tusschen het aantal inleggers en de bevolking, c. van het aantal uitgegeven, afbetaalde en _ nog in omloop zijnde boekjes, d. van het bedrag der inlagen, terugbetalingen en het saldo tegoed, e. van het aantal boekjes en het saldo tegoed in iedere provincie en van de inlagen en terugbetalingen in iedere maand van 1894. Uit tabel b. blijkt dat in Noord-Holland op de 1000 inwoners 141 inleggers inde Post Spaarbank gevonden worden, in Groningen daarentegen slechts 31.4 in het geheele rijk 94.8. Groote toeneming merkt men op in Limburg, waar het aantal inleggers op de 1000 inwoners steeg van 88.2 in 1894 tot 101.8 in 1895. In Limburg is het gemiddelde saldo-tegoed het grootst, 1 130 (zie tabel a.) Het aantal boekjes, dat telken jaar meer wordt uitgegeven dan het vorige neemt blijkens tabel c. steeds toe, het saldo te goed (tabel d.) inde laatste jaren ook; aardig is in tabel f. op te merken hoe groot het bedrag der inlagen in Januari is : dit jaar meer dan 2.2 millioen. --- België. Frèrc Orban en de Verkiezingen. Een zeldzaam voorbeeld van plichtbesef en trouw aan zijn beginsel geeft de oud-minister en leider der liberale partij Frère Orban, die lijdt aan een ernstige ongesteldheid. Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen had het bij de liberale partij een punt van overweging uitgemaakt, of zij zich zou vereenigeri met de socialisten en de radicalen, ten einde zich daardoor te verzekeren vaneen aantal zetels in die raden. Dit voor tel was inde algemeene vergadering der Association libérale besproken en werd, na breedvoerige discussiën, verworpen. Enkele liberale kiesverenigingen meenden zich niet aan dit besluit te moeten houden, en stelden gecombineerde lijsten op, met socialisten en progressisten, wat tot veel geschrijf aanleiding gaf en verdeeldheid dreigde te zaaien tusschen de liberalen. Yan zijn ziekbed heeft thans Frère Orban een oproeping gericht tot alle vereen igingen, die bij de Association libérale zijn aangesloten, om niet op gecombineerde lijsten te stemmen, maar met de eigen banier in het strijdperk te treden. En aan die oproeping wordt, zooals men uit Brussel meldt, bijna overal gevolg gegeven. --- De Nederlandsche Taal. Het Nederlandsch als offlciöele taal der wetgeving dat had, voorzeker, even na de revolutie van 1830, wel niemand durven droomen ! Zulke retours zijn echter inde geschiedenis minder zeldzaam, dan men wel denkt! Feitelijk, zoo niet wettiglijk, was, van 1830 af tot heden, het Fransch de offlciöele taal des lands. Inden loop des vorigen jaars werden, tegelijkertijd bijna, twee wetsvoorstellen ingediend, ten einde door de Kamers te doen bepalen, dat voortaan ’slands wetten zullen gestemd en afgekondiqd worden in het Nederlandsch zoowel als in het Fransch, en nu is het verslag der onderzoeks-commissie, waarvan o. a. de Staats-Ministers Beernaert en De Lantsheere en de afgevaardigden Lorand en Yan der Yelde deel maakten. 1 verschenen. Dit verslag luidt volkomen gunstig. Het erkent, dat de Vlamingen „onbetwistbaar het recht hebben, hun vertegenwoordigers de wetten te zien stemmen in eigen taal* en geeft toe, dat „alle beswaren, hoe gegrond ook, voor dit recht moeten verdwijnen." Het verslag wijst erop, hoe, in vroeger eeuwen, in alle tweetalige gewesten van het land, de heide talen officieel waren op gelijken voet, en het stelt den voorgestelden maatregel voor als „un juste retour aux traditions historiques11. Er bestaat dan ook niet de allergeringste twijfel, of, inden eerstvolgenden Kamerzittijd nog, zal het voorstel: „De wetten worden gestemd, bekrachtigd, afgekondigd en gemaakt inde Fransche taal en in de Nederlandsche", met groote meerderheid aangenomen worden. Zeker eender grootste overwinningen,die de Nederlandsche taalbeweging in België ooit behaald heeft! Met het oog op het leelijke misbruik, bij vele Hollanders bestaande, van Fransch te spreken zoodra zij zich op Belgischen grond bevinden, zijn aan gemeld verslag nog deze authentieke cijfers, ontleend bewijzende dat, Vlaamsch-België door, het oude, goede Hollandsch nog steeds de taal van bijna allen is. De ongste volkstelling bewees, dat op 31 Dec. 1890 van de 6,052,013 Belgen 2,485,072 niets dan Fransch of Waalsch (de meesten enkel een Waalsch patois) 32,206 niets dan Duitsch (hoofdzakelijk in Luxemburg) 58,590 Duitsch en Fransch, 2,744,271 niets dan Nederlandsch, 7,028 Nederlandsch en Duitsch, 700,997 Nederlandsch en Fransch, 36,185 de drie talen spraken. Terecht rekent het verslag tot de Vlaamsch-Belgen allen, of nagenoeg allen, die Nederlandsch en Duitsch, Nederlandsch en Fransch of de drie talen spreken, en bepaalt het de Vlaamsche bevolking van het Rijk op minstens 3,500,000 tegen 2,500,000 Walen. Ziedaar dus den uitslag, verkregen na haast een volle eeuw hardnekkige verfransching (1794 tot 1814 en 1830 tot heden). Zoo wreekt zich, als zij deugt en taai genoeg is, de natuur op de theorie 1 Is het niet stichtend ? --- Duitschland. Strijd onder de Socialisten. De Vorwarts, die met den afloop van het sociaal' democratische congres te Breslau zoo in haar schik was, wordt door de feiten in het ongelijk gesteld. Meer en meer blijkt, dat de minderheid zich niet wil voegen naar de Breslausche besluiten over het agrarische program ; het zou dus wel eens kunnen gebeuren, dat het oude gekibbel nog duurde tot het volgende congres. De Beieren zijn dadelijk met onbesuisdheid er op los getrokken, maar ook van andere zijde, bijv. uit Saksen, gaan stemmen van verzet op tegen het jongste besluit der partij vergadering. Tegen dien geest van wederspannigheid wordt nu weer door anderen geprotesteerd, Zoo schrijft de Magdeb. Volksstimme: De beginselen, die door de Beiersche kameraden worden aangenomen, zijn te Maagdeburg na een scherpe maar zaakrijke rede van Schmidt veroordeeld, wijl deze opvatting der Beieren lijnrecht tegen de te Breslau aangenomen beginselen indruischt. Het is onbegrijpelijk, waarom een leidend partijorgaan, als de Vorwarts, dit nog niet in het licht gesteld heeft . . . Liebknecht placht immers te zeggen : „Wer sich nich fügt, fliegt" . . . Maarde Vorwarts weet wel, dat men desnoods enkele individuen kan laten „fliegen," maar niet al de partijgenooten uiteen üeel land. --- Het Kaiser- Wilhelmkanaal. Het KaiserWilhelmkanaal is vóór September overal op een diepte van 8 Ij2 M. gebracht: de ergste pessimisten kunnen door dit feit eenigermate bekeerd worden. Toch, zegt de Vossische Ztg., voldoet het verkeer door het kanaal nog niet aan de meest bescheiden verwachtingen. September is de maand, waarin het verkeer tusschen Noord- en Oostzee het levendigst is; toch wijst de statistiek slechts 333,500 ton daarvoor aan, terwijl de raming 812,500 ton per maand gemiddeld bedroeg; voor September zou dit ciifer wel op 1,200,000 ton gebracht behooren te worden. Tariefsverlaging zal wel het eenige middel zijn tot verbetering, vooral ook om de zeilvaart naar het kanaal te trekken. --- Bevolkingscijfers. Yolgens de laatste beroepstelling heeft Beieren 5,773,836 inwoners tegen 5,594,982 den len December 1890. München telt 390,872 (tegen 350,599) en de tweede stad van het koninkrijk, Neurenberg, 154,746 inwoners (tegen 142,598 in 1890.) Volgens dezelfde telling wonen in Elsas-Lotharingen 1,622,718 personen tegen 1,603,506 in 1890; 1,566,670 in 1880 en 1,549,738 in 1871. Inde laatstei’/j jaar bedroeg de vermeerdering slechts 19,212 Inwoners tegen 39,151 van 1885 tot 1890. De vermeerdering van het aantal mannelijke inwoners is tienmaal zoo groot als die van het aantal vrouwelijke, waaruit de Foss. Ztg. de gevolgtrekking maakt, dat tot de vermeerdering vooral de groote garnizoenen hebben bijgedragen. --- Frankrijk. De Kloosterbelasting. De congregatie der Eudisten, die geweigerd heeft de onrechtvaardige kloosterbelasting te betalen, welke de fiscus van haar eischt, heeft een schrijven van gelukwensch ontvangen van kardinaal Parocchi, vicaris van Z. H. den Paus. De kardinaal-vicaris verklaart fier te zijn, beschermheer te wezen vau zulk eene congregatie met zoo uitmuntenden geest. God is sterker dan alles, zegt de kardinaal: „door de vervolging en het martelaarschap geraakt men tot de hemelsche glorie en ook tot den triomf op deze aarde." --- Franschen en Russen. Te Havre wordt elk oogenblik het Eussisch schip Wladimir verwacht, dat geschenken van den Czaar overbrengt voor de steden Parijs, Lyon, Marseille en Toulon, uit dankbaarheid voor de schitterende ontvangst, het Eussisch eskader in 1893 bereid. Deze geschenken zijn in tien kisten verpakt; o. a. zijn er eene kostbare vaas van jaspis en drie schilderijen bij. De aankomst van het schip zal weer aanleiding geven tot officieel vreugdebetoon. --- Italië Koning Menelik. Uit Eome wordt gemeld, dat Koning Menelik van Schoa, ondanks de eerste overwinning, door de Italiaansche troepen op Ras Mangsscha’s bonden be haald, blijft bij zijn voornemen, om zich met alle kracht tegen de vestiging van Italië’s oppergezag in Abessinië te verzetten. Naar het heet, is de koning in staat, een leger van 100.000 man onder de wapenen te brengen. Vooreerst schijnt koning Menelik echter niet van plante zijn, tot den aanval over te gaan, maar zal hij zich tot eene defensieve houding bepalen. Het hootdcorps van Menelik’s leger is te Magdala samengetrokken. --- Rusland. De Ziekte vau Alexander III. Over de oorzaak van de ziekte van wijlen Alexander 111 zijn al verscheiden gissingen geopperd. De nieuwste is die vaneen Eussische „medische autoriteit", die volgens den correspondent van de Frankfurter Zeitung te Petersburg onvoorwaardelijk vertrouwen verdient. Voor een iaar of twee bleek dat de lijfkok van de keizerlijke familie aan tering in eei» vergevorderd stadium leed, waarop hij onmiddellijk met een ruim pensioen werd ontslagen. En nu denkt de genoemde autoriteit, dat de longaandoening, waaraan de overleden Keizer leed, en die waaraan de Czarewitch (volgens sommigen ook grootvorstin Xenia) lijdt, te wijten zijn aan de ziekte van den kok. Het eenig bezwaar tegen de gissing is dat de keizer Alexander niet aan longtering is gestorven, maar aan een nierkwaal. --- Bulgarije. Oppositie. Eadoslawof en Zankof zijn tegenwoordig dikke vrienden. Met vereende krachten zullen zij inde Sobranje do regeering aanvallen. Onder andere hebber ze een heele reeks interpellatiën klaar : over de be betrekkingen met Rusland, over den doop van der kroonprins, over binnenlandsche toestanden, enz. --- Turkije. De Armenische Kwestie. De ochtendbladen geven weer alarmeerende telegrammen uit Konstantinopel. Volgens den correspondent der Daily Ghronicle zijn Zaterdag 100 en Zondag 39 softa’s en andere Turken gevangen genomen. Vele softa’s hebben hun paspoort gekregen en zijn weggezonden zonder examen te hebben mogen doen. Alle gevangenen behooren tot de Jong-Turksche partij. De aanvoerder dezer partij Izzet Bey is ook volgens den correspondent der Standard in het paleis des Sultans na eene foltering bezweken. De correspondent der Standard heeft ook vernomen, dat 50 van de gearresteerde Jong-Turken, na voor den krijgsraad summier terecht gestaan te hebben, geëxecuteerd zijn als medeplichtig aan de laatste geweldenarij enOok zouden de broers van den sultan Moerad en Resjad sedert Zaterdag in Jildiz Kiosk gevangen gehouden worden. Inde Jong-Turksche partij zou nu de schrik geslagen zijn, maar bet Armeensche hervormingsplan geldt nog als eene komedie, eveneens het zoogenaamde controlecomité, dat alleen zou kunnen adviseeren. --- Montenegro. Een correspondent van de Daily Chraniclê is te Cettinje bij vorst Nikolaas geweest; zij hebben gesproken over alles en nog wat, en veel heeft de Vorst gezegd, dat de moeite waard is om oververteld te worden. Op het eerste gezicht, zeide hij, zal mijn land een slechten indruk op u gemaakt hebben, maar als u in de harten des volks kijkt, zal die vluchtige indruk verdwijnen. Wij zijn nog zeer ver ten achteren, maar ik doe mijn best om mijn volk in het rechte spoor te houden. Wij hebben wetten, scholen, wij leggen nieuwe wegen aan, en ik tracht ieder zijn recht te geven, maar onze vooruitgang ligt niet aan mij of aan onze wetten : hij ligt aan ’t volk. „Want mijn volk is een goed volk, een dapper volk, een eerlijk volk; hun hart is goed ; zij willen enkel op ’t rechte spoor worden gebracht. Wij vormen feitelijk een gezin : ik ben hun vader, en zij zijn mijn kinderen; ze houden van me, ze vereeren me, ze gehoorzamen me. Dat is de zuivere waarheid, maar natuurlijk moet ik, als alle vaders, die hun plicht doen, soms streng wezen.“ De correspondent waagde zich na deze ontboezeming van den Vorst op politiek terrein, en noemde den naam Oostenrijk, die den Vorst onaangenaam aandeed. Ik zou graag met al mpn buren in vrede leven, zeide hij, maar Oostenrijk heeft ons erfdeel weggenomen, Herzegowina en een deel van de kust en Spizza. Waarom kon het groote Oostenrijk ons niet gunnen wat voor haar zoo weinig is, en voor ons zooveel zou zijn ? Het is onverstandig om zoo wrok achter te laten in het hart vaneen geheel volk. Ik zeg niets van den keizer van Oostenrijk, een groot en goed man. Ik vereer hem, en als ik van hem spreek, neem ik mijn hoed af. Als het aan hem had gelegen, zou veel anders zijn geweest. En de oogen van den Vorst schoten vol tranen; hij sloeg zich op de knie en barstte uit ineen smartkreet over het bloed, door de bewoners van de Zwarte Bergen in Hertsegówina vergoten. Maar daarna werd hij kalmer en sprak woorden van onmacht en berusting. Tegen Oostenrijk kunnen we niet op, zeide hij. „De menschen zeggen dat er inde politiek geen recht en onrecht is, geen ziel, dat het goede wordt vernietigd en het kwade bestendigd. Ik geloof het niet! Inde toelvomst ver, ver weg, of misschien eerder, zullen alle onrechtmatigheden ongedaan worden gemaakt, en deze ook.“ --- Rumenië. Bravo! Generaal Jacob Laliovary bekleedde tot voor enkele dagen den hoogsten post in het Rumeensche leger, dien van chef van den generalen staf. Eenigen tijd geleden heeft hij zich schuldig gemaakt aan een duel met eenen diplomaat, ingevolge eenen twist, dien zij bij het spel hadden gekregen. In weerwil van zijn hoogen rang en invloed heeft de minister van oorlog hem tot straf daarvoor ontslagen, wijl hij, zooals de minister in zijne bekendmaking zegt: „een slecht voorbeeld gegeven heeft, en het ongestraft blijven van dergelijke handelingen een aanmoediging tot zulke misdrijven zoude zijn." --- Afrika. Zuid-Afrika’s Rijkdommen. De Paarl wijst op Zuid-Afrika’s minerale rijkdom men en zegt dienaangaande het volgende: „Alles heeft toch maar bestemden tijd. Het is verwonderlijk, hoe de eeuwenlang verborgen minerale rijkdommen van Zuid Afrika nu meteen almeer aan ’t licht komen. De opgang van den Witwatersrand is verbazend, en wat vroeger een voorbijgaande „boom" geacht werd, wordt nu de normale toestand. Barberton verijst als een phoenix uit bare gezonkenheid, en openbaart onverwachte schatten. De verlaten, of onbewerkte goudeigendommen van Malmanie en Zoutpansberg worden alle weder opgenomen en bewerkt. Diamanten worden op verschillende plaatsen inden Vrijstaat en de Kolonie, ondekkingen verneemt men uit Zululand, Grikwaland West en onze zuid-westeljjk districten. . 'De vooruitzichten van onuitputtelijke petroieumbronnen zijn zeer goed. De salpetermijnen van Pneska en Grikwastad blijken zoo rijk. dat het plan vaneen spoorwee van De Aar naar Pneska alle kans heeft binnenkort verwezenlijkt te worden. En wat nog onlangs wonderspreukig klonk uit Oudshoorn blijkt almeer werkelijkheid te zijn. Uitgestrekte marmerlagen zijn in elk geval reeds ontdekt. Nu spreken we nog niet eens aan de voortgaande ontdekkingen in’t Noorden. Als de ontdekking voortgaan gelijk inde jongste 6 maanden, zal Zuid-Afrika weldra alle andere landen der wereld inde schaduw stellen wat minerale rijkdommen aangaat, en dan zullen onze binnenlandsche markten te voorzien ; want buitenlandsch kapitaal en immigranten stroomen in." --- Amerika. De Venezolaansche Kwestie. De voornaamste bladen van de jingo-pers in da Unie gaan voort tegen Engeland te donderen wegena zijn optreden tegen Venezuela. De Amerikaanscha gezant te Londen, Bayard, heeft ir.tusschen het verhaal, dat de World van zijn onderhoud met Salisbury , gegeven heeft, onwaar genoemd. x v' ---