NEDERLAND. ’s GRAVENHAGE, IC Mei. Heden morgen heeft Z. M., voor het eerst na 'Hoogstdeszelfs ongesteldheid , de godsdienstoefening weder bijgewoond inde Kloosterkerk, onder het gehoor van dominus Moolenaar. Heden of morgen wordt alhier venvrcht Z. D. H. de erfgroothertog van Saksen- Weimar-Eistnack. Men verzekert . dat de erfgroothertog en de erfgrootliertogin zich tegen het. einde der week naar Londen begeven en, na een kort verblijf aldaar, in deze hofstatl terug keeren zullen. Z. Keiz. H. de Grootvorst Constantijn van Rusland wordt tegen Dingsdag aanstaande alhier verwacht, doch zal slechts korten tijd alhier verblijven, daar hij zich mede naar Londen begeeft. Na het vertrek dezer Vorstelijke personen naar Londen zal, naar men verneemt, de reis van het Koninklijk gezin naar Amsterdam voortgang hebben. Van den 18den. Gisteren is de commissie van de Tweede Kamer der Staten Generaal, belast met het aanbieden aan den Koning eener lijst van drie kandidaten voor de opengevallen betrekking van raadsheer inden Hoogen Raad, bij dezen toegelaten en heeft zij hare taak volbragt. Z. M. zal weldra eene keus doen. — Inde zitting van den Hoogen Raad van den 41den dezer maand is. door den adv.-gen. Gregory conclusie genomen in de zaak van het plaatselijk bestuur van Nieuwe Tonge, tegen de ambaebtsheeren van Grijsoord, betreffende de vraag, of de laatstee het regt, hetwelk zij en hunne voorgangers sedert onheugelijke jaren hadden uitgeoefend, door, bij ontstane vacature, te voorzien inde betrekking van gemeente-onderwijzer, bij de bestaande wetgeving op het lager onderwijs hier te lande, nog steeds raogten uitoefenen, dan wel uitsluitend het plaatselijk bestuur. Het hof in Zuid-Holland had, in honger beroep, het vonnis der regtbank te Brielle bevestigd, waarbij dat regt aan die ambachtsheeren bij voortduring was toegekend. Van dat arrest was het plaatselijke bestuur in cassatie gekomen, óp grond van beweerde schending, inde eerste plaats, van het besluit des Souvereinen Vorst, van den 20sten Maart 1814, en, inde tweede plaats, van het besluit van den SCsten Maart 1814. De adv.-gen. heeft het beroep gegrond geoordeeld, en ineen breedvoerig betoog trachten te doen uitkomen, dat door het beklaagd arrest: de regten van het plaatselijk bestuur zijn verkort. Hij wees op het gewigt vaneen zoo aangelegen onderwerp als het lager onderwijs, en op de zorg, die reeds van den aanvang dezer eeuw hier te lande daaraan is besteed. Naar zijn gevoelen is, naar den geest en de bedoeling der verschillende daartoe betrekkelijke verordeningen, welke hij achtervolgens aanhaalt en ter toetse brengt , bepaaldelijk van de laatst van kracht zijnde , de betrekking van schoolonderwijzer ten platten lande geenszins onder de kleine bedieningen te rangschikken, en is die betrekking te gewigtig en te veelomvattend, om daarvan de benoeming over te laten aan een’ eigenaar van heerlijkheden , die veelal het allerminst de belangen der ingezetenen kent en het meest door het oog van zijnen rentmeester ziet, die, met verzaking van het algemeen belang, dikwerf alleen het zijne op den voorgrond stelt en bevordert. Adv.-gen. concludeert tot vernietiging van het arrest , en dat de Raad , regt sprekende ten principale, en doende, wat het hof in hooger beroep had behooren te doen, zal te niet doen het vonnis der regtbank te Brielle, en, bij verbetering, alsnog aan de verweerders hunne vordering zal ontzeggen , met bevel tot teruggave der boete van cassatie en verwijzing inde kosten. De uitspraak is bepaald op Vrijdag, den llden Julij e.k. Door Z. Exc. den heer staatsraad gouverneur dezer provincie zijnde plaatselijke besturen bij circulaire uitgenoodigd , om, uit aanmerking van de tegenwoordige tijdsomstandigheden en den algemeenen druk , daardoor ontstaan , te willen overwegen , of er geene voldoende redenen zouden bestaan , om dit jaar de gewone jaarmarkt of kermis niet te doen plaats hebben. Wij vernemen, dat Z. M. heeft goedgevonden te bepalen , dat in het aanstaande jaar te Delft eene tentoonstelling Van voorwerpen van nijverheid en kunstvlijt zal gehouden worden, op welke niet alleen voorwerpen uit de provinciën Zuid- en Noord-Holland , maar ook uit andere gewesten , alsmede uit onze koloniale bezittingen, zullen toegelaten worden. AMSTERDAM, 18 Mei. Naar men verneemt, zou, bij besluit van Z. M., de heer J. W. Pieneman, als directeur aan het ’s Rijks Museum en van de sehilderijverzameling in het Paveljoen nabij Haarlem , eervol en met dankzegging zijn ontslagen, en de beide verzamelingen gesteld zijn onder het beheer der commissie van toezigt over het Museum, bij Z. M. besluit van den 25 Oct. 1844 ingesteld, voortaan onder de benaming van: Raad van Bestuur over ’s Rijks Museum; van welke commissie ook de heer J. TV. Pieneman lid is; het beheer over de verzameling op het Paveljoen echter, wanneer de zaken van algemeenen aard zijn , in gemeenschappelijk overleg met den heer directeur van het koninklijk kabinet van schilderijen in ’s Gravenhage. Van den 19den. Z. Keiz. Hoogh. de Grootvorst Constantijn van Rusland is heden te 4j uur met gevolg van Arnhem alhier aangekomen en dadelijk met den gewonen spoortrein nuar ’s Gravenhage vertrokken. ROTTERDAM, 15 Mei. Woensdag heeft het provinciaal geregtshof van Zuid-Hollftnd het vonnis van de arrondissements-regtbank ter dezer stede , gewezen tusschen de Gereformeerde gemeente van Uitwijk en Waardhuysen als eischers, en mevrouwde weduwe van TVageninge , ambachtsvrouw van Uitwijk, als gedaagde, betreffende het regt van beroepen van eetien predikant voor die gemeente , vernietigd. Bij dat vonnis had de regtbank, (ofschoon de uitgebragte collatie door de ambachtsvrouw op den kandidaat La Lau ongekrenkt gelaten hebbende, op welke collatie het klassikaal bestuur van Woudrichem, doende wat des kerkeraads was, den kandidaat La Lau beroepen had), den eisch van de gemeente toegewezen, en verklaard , dat haar het regt van uitsluitend beroep eens predikants toekwam, en dat de ambachtsvrouw het regt van collatie niet bezat. Het provinciaal geregtshof, daarentegen, heeft de gemeente van Uitwijk en Waardhuysen niet ontvankelijk verklaard in hare vordering, om te verklaren, dat aan mevrouw van TVageninge het regt niet toekomt, en heelt beslist, dat het bezilregt van de ambachtsvrouw, die zich op een bezit van meer dan twee eeuwen had beroepen, wel vroeger was betwist; maar dat bij eene sententie van den Hoogen Raad, van den 28sten Mei 1746, het bezit bij de ambachtsheeren was verbleven, welke sententie niet was verkregen , zonder dat van een’ apparenten titel was gebleken ; in welke sententie de toenmalige kerkeraad had berust , hebbende dezelve zich onderworpen, waarna de ambachtsheeren ongestoord op de oude voorbeelden en krachtens de sententie van den Hoogen Raad het uitsluitend collatieregt hadden uitgeoefend. Diensvolgens is de gemeente van Uitwijk en Waardhuysen, omtrent hare hoofd vordering, in het ongelijk gesteld , en venvezen inde proceskosten van het proces, te Rotterdam gevoerd. De regtbank te Rotterdam had de ondergeschikte vordering van de eischers, om het regt der ambachtsvrouw bij het doen eener keus uiteen aangeboden tweetal te bepalen , onbeslist gelaten. De gemeente van Uitwijk had namelijk ook doen beweren: dat het besluit van den Souvereinen Vorst van den lsten Februarij 1815, waarbij aan den eigenaars van heerlijkheden , die tot het jaar 1795 liet volstrekte collatieregt hadden gehad , de bevoegdheid toegekend was, om dit ook voortaan te kunnen uitoefenen , zonder voorafgaande nominatie van den kerkeraad, al proflueerde het traktement geheel uit kerkeiijk goed, of al werd het uit ’slands kas betaald , krachteloos en onverbindend was, omdat dit besluit genomen was, zonder dat daarop de Raad van State was gehoord. Het geregtshof van Zuid-Holland heeft geoordeeld , dat het besluit van den Souvereinen Vorst van den 26sten Maart 1814, no. 20, art. 5, waarbij de uitoefening van het collatieregt provisioneel was geregeld, niet dan uit krachte van eene wet kan worden veranderd, en dat alzoo het besluit van den lsten Februarij 1815 niet verbindend is. De ambachtsvrouw heeft de geldigheid van dat laatste besluit doen beweren , op grond , dat de wijze van uitoefening van het patronaat of collatieregt uit den aard der zaak geen onderwerp van wetgeving is, maar tot de regeling van de openbare eeredienst behoort, waarvan de geheele inrigting door kerkelijke opdragt van den Souverein is uitgegaan en gehandhaafd ( weshalve dit een onderwerp is van kerkelijk regt, waaromtrent de uitspraak van den burgerlijken regter de kerkelijke hiërarchie zelfs niet binden kan, en dat ook geen kerkeraad bevoegd was, de wettigheid van dat besluit van den lsten Februarij 1815 , hetwelk door de kerkelijke overheid is aangenomen , toegepast is’, en 30 jaren nageleefd wordt, te betwisten ; en zulks te minder , daar de Raad van State de regeling der kerkelijke aangelegenheden in der tijd zelve heeft afgewezen, ais niet van deze grondwettige bevoegdheid. Het provinciaal geregtshof vari Zuid-Holland op dat punt het stelsel der ambachtsvrouw niet aangenomen hebbende, zoo zijnde kosten van het proces, voor het hof gevoerd, gecompenseerd. Het gevoelen van het hof op dit punt betreft dus niet enkel het regt van de ambachtsvrouw van Uitwijk, maar raakt de eigenaars van heerlijkheden en eollatoren in het algemeen. Immers zou volgens hetzelve in alle de gemeenten, bij het besluit bedoeld , het collatieregt sedert 30 jaren onregtmatig uitgeoefend zijn ; en zouden de gemeenten dus geene andere uitoefening van het collatieregt behoeven te erkennen , dan bij nominatie. Daar dus de decisie van het hof aanleiding tot verschillen in vele gemeenten geven kan , die zich deze beslissing ten nutte zouden willen maken, terwijl de synodale, provinciale , klassikale en kerkeraads besturen ambtshalve gebonden zijn door de kerkelijke organisatie , waarbij de wijze van uitoefening van het collatieregt als geldend regt is aangenomen en gehandhaafd moet worden ; zoo schijnt het noodig, dat de beslissing van het hof van Zuid-Holland over het besluit van den lsten Februarij 1815 nader aan eene uitspraak van den Hoogen Raad onderworpen wordt, opdat de nu opgeworpene onzekerheid over zulk een belangrijk punt ophoude. Ofschoon dan ook het regt van de ambachtsvrouw door het hof van Zuid-Holland erkend is en de gemeente van Uitwijk inde hoofdzaak haar proces heeft verloren, zoo heeft dit regtsgeding echter het gevolg, dat een groot aantal gemeenten met de ambachtsheeren of eollatoren bij te ontstane vacaturen in strijd kunnen geraken , tot dat de Hooge Rand de geldigheid van het besluit van den Souvereinen Vorst van den lsten Februarij 1815 zal hebben uitgemaakt: ten ware de hoogere kerkbesturen de twisten beletten, die naar aanleiding van zulk eene decisie kunnen ontstaan over eene zaak, die gedurende meer dan dertig jaren algemeen als regt in kerkelijke zaken heeft gegolden, (N. Rottd. Ct.) GOES, 17 Mei. De fruit- en ooftboomen inde talrijke boomgaarden in ons eiland staan thans in vollen bloei (de eersten reeds inde vorige week) en wel zoo algemeen , als zulks immer bij menschen geheugen plaats had. Dit belooft vergoeding voor het verledene jaar, waarin zij bijna geene vruchten hebben gedragen. In weinige dagen is alles als met een’ tooverslag veranderd. Het is hier inden vollen zin des woords bloeimaand. Ook het koolzaad , waarmede vele akkers prijken, komt , hoewel het geleden heeft, inden bloei. Tarwe, rogge en gerst groeijen voordeelig op ; zelfs vertoonen zich inde laatste gewassen reeds hier en daar aren, hetwelk thans vooral een verblijdend gezigt is. Het gure weder in April is meer vóór- dan nadeelig geweest. De uitgezaaide zomervruchten, ook de aardappelen (vroege), waarop veler hoop gevestigd is, komen goed op. Eindelijk groeit met den dag het gras, dat lang schraal te voorschijn kwam. Mogen de gunstige uitzigten verwezenlijkt worden, en de Hemel der: oogst gezegend doen zijn ! De gronden zijn in zeer vruchtbaren en gezonden toestand. ZWOLLE, 17 Mei. In ons no. 33 van den 23sten April 1847 hebben wij vermeld , dat de personen van Larnbert van Dijk en Hendrik van Dijk (oud 21 en 14 jaren), zonen van den sluiswachter aan de Dronthersluis, nabij Kampen, ter zake van het rnet levensgevaar redden van schipbreukelingen, tot het bekomen van een bewijs van goedkeuring waren aanbevolen. Thans kunnen wij mededeelen, dat het Zijne Maj. behaagd heeft, bij besluit van den oden dezer, no. 55, aan die voordragt gevolg te geven, en aan ieder der genoemde personen, als een blijk Zijner goedkeuring en tevredenheid over het voormeld gedrag , heeft verleend de zilveren medaille, ingesteld bij besluit van den 24sten Januarij 1841, no. 22, ter belooning van menschlievende dadtn. Uit Ootmarsum wordt ons gemeld : Voor eenige dagen is hier door eene jonge jufvrouw, bij wijze van parate executie, op klaar lichten dag, in bezit genomen de eenigste ijzeren kookpot van zeer behoeftige lieden, om zekerheid te hebben voor eene schuldvordering wegens gecrediteerde w’inkelwaren , ter. bedrage van negentig cents. – Geen bidden of smeeken, geene beloften van spoedige -voldoening konden haar bewegen, van hare onwettige, eigendunkelijke quasi-executie af te zien; zij nam den pot en liep er mede naar huis. De burgemeester is toch, op de klagten van den eigenaar, er in geslaagd, om door middel van eenige boodschappen , namens hem door den veldwachter gedaan, de jonge jufvrouw te bewegen, den pot aan den eigenaar terug te geven. Deze gebeurtenis vermeldende, is het ons aangenaam , uit volle overtuiging hierbij te kunnen voegen , dat eene zoodanige handelwijze een vreemd verschijnsel is te Ootmarsum, waar medelijden met, en betoon van weldadigheid aan behoeftigen, God dank! niet tot de zeldzame verschijnselen behooren. GRONINGEN, 20 Mei. Den löden dezer is aan onze Hoogeschool bevorderd tot Medicinae Doctor de heer G. H. Meijer , van Feerwert , na het verdedigen van eene dissertatie medica inauguralis de. Gangliis , en den 19den tot Doctors inde Regten , de heer ren J. Offerhaus , van Groningen , en L. Oldenhuis Tonckens , van Westervelde, beide na het verdedigen van eenige quaestiones juris inaugurales. Maandag j.l. is de inwisseling begonnen der muntbiljetten van f 20. Met den 2den Junij e.k. houden zij op wettig betalingsmiddel te zijn, maar tot den lsten Sept. e.k, zullen zij in alle betalingen aan de schatkist worden aang* nomen. Het volgende berigt i9 ons ter plaatsing ingezonden Züidwolde , 20 Mei. Heden had alhier de benoeming plaats van eenen pr®81 kant voor deze vacerende gemeente , en is bij wettige ak’1 van collatie aldaar benoemd ds. J. R.van Eerde, van Obergulll Te Hannover zijn sedert den 17den April pogingen aang®’ wend, om het paardenvleesch ais voedsel in te voeren , *®* gevolge waarvan reeds 10 paarden geslagt en verkocht W Men heeft alzoo 5000 ponden dierlijk voedsel gewonnen ®* het vooroordeel tegen paardenvleesch gefnuikt. --- Provincie Groningen, Oldambt. ~ Eik kan en mag zijn regt ■ „doen gelden en handhaven.” j Dat elk burger of ingezeten zijn regt kan of mag d®e® gelden en handhaven, hiervoor hebben wij onze Grondv'®1' de overige wetten, alsmede de bestaande gewestelijke, ste delijke en gemeentelijke reglementaire bepalingen. Naar aanleiding dezer bestaande reglementaire bepaling®111 wordt getrouu'elijk binnen onze gemeente het ontworpen kob>e( van den hoofdelijken omslagjaarlijks ter inzage der ingezeten®111 op eene geschikte plaat 9 inde gemeente, voorgelegd, op?® zij, welke zich wegens hunnen aanslag op dat kot*1® bezwaard achten, zich deswege aan den gemeenteraad kun»*® wenden, en hunne bezwaren aan denzelven voordragen. Dit geschiedde ook inden jare 1846 met den hoofdelijk®11 omslag over dat jaar, maar daar de ondergeteekeß" vermeende, billijke en op goede gronden berustende kl*e ten, wegens te hoogen aanslag op dien hoofdelijken slag te hebben, zoo wendde iiij zich daarover per tnI®'1®' sive aan den gemeenteraad. Dan hoe gegrond zij? klagt ook mogt zijn, zij werd afgewezen, omdat klagt niet op zegel geschreven was; iets, hetwelk klag® niet had kunnen vermoeden , dewijl de klagten ook mon ling konden en mogten geschieden. Hij berustte d8® ook hier in ; temeer, omdat hem door een’ & assessoren de verzekering werd gegeven, dat het geheele F stuur de overtuiging bezat, dat hij, reclamant, in ',ffj gelijking van anderen, veel te hoog was aangeslagen,, dat zijn aanslag veel te hoog was, zoodat hij in F, gerust vertrouwen verkeerde, vermindering van aanslag ' kunnen verwachten. (Van deze getuigenis van den asses*® kan , des gevraagd , geldig bewijs worden geleverd.) , De ondergeteekende meende dan ook te moeten doen b'l ken, dat hij niet tevreden met zijnen aanslag was, én*" stelde zich voor, dit niet anders en beter te kunnen do®1? dan door niet gereedelijk te betalen, maarde geregtelij" vervolging af te wachten , hoe wars hij ook anders v® tegenstribbelingen is, en daar de geregteiijke vervolging® nu dan ook tegen hem zijn in het werk gesteld, en 8 als het ware tot de betaling gedwongen zijnde, heeft j het geraden gevonden , zijnen aanslag, hoezeer hij daarmede ook bezwaard acht, te voldoen ; doch hij wil V hierbij niet alleen laten , hij wil zulks ook openbaar B1® ken, gelijk hij dan ook doet, door en met deze, opd® het weldenkend publiek oordeele, of hij wél en naar r®!- en billijkheid is behandeld; terwijl hij vraagt, hoe men1 dezen zijn regt kan en zal doen gelden en handhave8 alsmede, hoe diegenen moeten beschouwd worden, we’*, niet naar hunne redelijke en zedelijke overtuiging handel®8 Nieuw-Scheemda, Gemeente Scheemda , 17 Mei 18»*' J. H. M. --- De Postwagen van Coevorden op Groningen. Het ontbreekt niet aan klagten uit Coevorden over de gebf®’ kige middelen van gemeenschap tusschen die vest en de aanz,e’, lijke steden van ons land; maar hoe kunnen die klagv worden vereenigd met de handelingen van het bestuur d> stad , hetwelk heeft kunnen goedvinden , om aan de ond® nemers der postwagendienst tusschen Coevorden en 0®? ningen vrijheid te geven , om , gedurende de maanden AP? tot en met September, in plaats van tweemalen in do vtd zoo als de koninklijke vergunning inhoudt, slechts eenf11. goederen en personen van Coevorden naar GroninrJ en weder terug behouden over te brengen ? Gebrek 8 , voorwerpen van vervoer kan de drangreden niet zijn , vV08( om van de koninklijke vergunning wordt afgeweken, daar*!] getuigen de duizenden klagten, die de passagiers aanbel1? over den jammerlijken toestand, wnarin zij gedurende K soms 17 uren , op een’ afstand van 14 uren gaans, tusscF( manden, zakken en pakken en op ellendige zitplaatsen,, den bolderkast moeten doorbrengen. Is het dan , o® jammerlijke gemeenschap te Coevorden te verergeren , in piB®; van de stoffelijke belangen der ingezetenen te bevorder®8 Wij willen ons oordeel daarover tot nadere gelegenheid spalj? maar geven echter het onderzoek naar de reden van “'a maatregel tot achteruitgang aan de zoodanigen over, aan *. het toezigt is toevertrouwd , om te waken, dat de belang der ingezetenen niet worden veronachtzaamd. --- Boekaankondiging. DE BIJBELGIDS, Uitlegkundig Huisboek *L Christenen , door T. van Duinen , per Jaar £ afleveringen af 3 00, Iste en 2de afl. Te Grote gen bij A. L. Scholtens. , Bijbelverspreiding behoort in deze dagen tot het ernstig pogen van allen, die het wél met de menschheid meen® Het is eene heerlijke zaak, en ieder middel, dat wij zien n8 gewend , om haar te bevorderen, onverschillig of zij zich paalt tot de Heidenen of tot de Christenen zelve, 11J men wij edel en lofwaardig, omdat een iegelijk, wi® wat hij ook zij , bij den Bijbel het grootste belang heef1 Wanneer men de hooge waardij van bet goddelijke b®* voor alle klassen en standen der maatschappij wil erkennen , h men ook iedere poging toejuichen , die leiden kan , om " regt verstaanbaar en nuttig voor het leven te maken-Veel is er zeker ten dezen opzigte reeds gedaan , en zon® twijfel ook zeer veel goeds; niettemin zal ons alles, goed is, welkom blijven. .j Bijbelverklaring voor het algemeen, niet te boog ongeletterden, niet te laag voor meer ontwikkelden, zal ’ nimmer overbodig geacht kunnen worden. J Aangemoedigd door de gunstige ontvangst vaneen vrO®U uitgegeven werkje, dat hetzelfde bedoelde, nam de ee van Duinen zich voor, een uitlegkundig huisboek ... men te stellen, dat de belangrijkste gedeelten en mo® lijkste plaatsen uit het N. T. zou behandelen; opstellen vatten , die het wetenswaardigste behelsden , ’t welk tot leiding in het een of ander boek dea N. T. dienen kBy opheldering van de meest voorkomende en in het N. T- eeti bepaalde beteekenis hebbende woorden, en eindelijk . korte trekken den gang der denkbeelden inde redenerj der Apostelen zou aanwijzen, om daardoor hunne met meer gemak en vrucht te lezen. Inden vorm L, het verscheidenheid behelzen , om alzoo niet slechts eene v tige, maar ook aangename lektuur aan te bieden ; de t® zou populair en gemoedelijk zijn. j Met belangstelling lazen wijde ontwikkeling van dit in het prospectus; en wij namen gretig de eerste uflev®rly in handen , vol van begeerte, om te zien in hoeV®Jy hij aan zijn eigen gevormd plan zich hield, en wij bekennen, dat wij die eerste aflevering alleszins voldaan zijde legden. Wij namen ons dan ook dadelijk voor, j den BIJBELGIDS met een enkel woord in dit blad % te kondigen, maar begrepen later te wachten, tot ook tweede aflevering het licht gezien had, om ons te ove*"1 gen, of de Schrijver voortging gelijk hij begonnen was-Wij hebben de tweede aflevering ontvangen en onzes in* j bevonden, dat de eerw. van Duinen daarin , even als in o?: de verschillende onderwerpen behandelt, op eene "‘Jjp die duidelijk toont, dat hij, wat kennis en talent hel’Lg. voor die taak ten volle berekend is, en tevens met t*r* helderheid en in eenen gemakkelijken, boeijenden stijl te schrijven , zonder een oogenblik den hoogen ernst te vergeten, dien het heilige vordert. De afwisseling van vorm, nu eens als brief, dan weder als gesprek, nu als voorlezing, dan weder als verhandeling, ruaakt de lezing aangenaam. Bovenal lazen wij inet innig genoegen (om slechts tets te noemen, daar wij van al het hier voorkomende niet kunnen spreken, omdat de ruimte ons er toe ontbreekt) de eerste voorlezingen over de vier Evangelisten en hunne évangeliën; welke stof opeene regt menschkuridige wijze wordt behandeld, terwijl wij gaarne bekennen, de twee overigen teet verlangen tegemoet te zien. Wij wenschen den Schrijver geluk met zijne poging, en bidden hem kracht en opgewektheid toe, om op het ingestegen spoor voort te gaan. Ruimschoots zij de BI.TBELGIDS *Hen Christenen tot huisboek aanbevolen, temeer, daar de uitgever door nette uitvoering en billijken prijs het jdjne ter algemeene verspreiding heeft bijgedragen. Moge het boek vele lezers vinden, en in veler harten den zuiveren geest en de heldere denkbeelden aankweeken , die bier op iedere bladzijde gevonden worden en zoo bevorderlijk zijn tot een Christelijk leven naar den reinen zin des Evangelies! ---