Waar het om gaat. In heel het land wordt thans onder de katholieken een krachtige actie gevoerd Voor den Katholieken Radio Omroep .welke verkort genoemd wordt de K R o’ In verschillende plaatsen zijn daarvoor comité s van actie opgericht. Op de medewerking van alle katholleken wordt eéii oproep gedaan Vooreerst Worden die katholieken, die land mar. iZlti en’ (en dat zij“ ér in ons <>end r l ua!?lg minstens 80.000). drinden 1: '3,d van d™ K. R. O. te wor- Wül'dt ook aan andere kainoiieken, die geen toestel bezitten, ge-Lraafd zooveel mogelijk den K. R. O. te am? eu’ helst door hun lidmaatschap of ”denSloor ?tldelüken steun. tv t> nail Zlch als begunstiger van den f, '• O. opgeven voor een jaarlijksche ijdrage, welke men zelf kan bepalen, ter-THd do leden f 5 per ja ar betalen en de donateurs f lfl per jaar. , .... .-Dat 2ij, c]ie een radiotoestel bezitten, zieli bij een radio-uitzender aansluiten, en dus de katholieken bij den katholieken Zender, is niets meer dan billijk. Immers zij profiteeren van uitzenumê'en, welke zeer hoogre kosten meebi engen I)an is het ook passend, dat zii tenminste eenigermate in die kosten bijdragen. Maar ook op den steun van die katholieken, die zelf geen radio hebben, wordt thans een beroep gedaan. Waarom , betreft3* hier een gewichtig- belang Dooi- de ZOOgenaamde Algemeene VereenlSv!nj? Radio Omroep (A.V.R.0.) wordt M ,actie fevoerd’ welke, indien ze slaagt, tot gevolg moet hebben, dat elke ander groep, en bijzonder de katholieke, ernstig benadeeld wordt. i DenuiV‘R'°’ eischt niets minder dan de beschikking over allen tijd met de beste golflengte. Dat zou tot direct gevolg hebben, dat de socialistische omroep, welke met de A.V.R.O. te Hilversum huist, daarvandaan geweerd zou worden en te Huizen Mergebracht zou moeten wordcu. ZHn 'ïlaus reeds gevestigd de athoheke en de christelijke radio-omroep en ook een welke anti-katholiek i ! ,daar piet thuis behoort’ Gaat het plan van den AVRO dan zouden er te Huizen nt* bjJKLnT socialistische en alle omroepen, welke mo" g K »°S t°Pi^lcht zullea worden. K Rf' oel° gilS’ dati de ,zendtijd voor den >• «- O. hoe langer hoe kleiner wordt, dat dus de Katholieke Radio Omroep maar enkele uren ter beschikking zal hebben. Daarenboven moet Huizen dan zijn goede golflengte af staan. Zoo worden dan de katholieken, die toeh ongeveer een derde der bevolking uitmaken, inden hoek gehuwd. Pat moet verhinderd worden. Hoe kan dat ? , Alleen maar in dit eene geval: dat de A. R, o. op een zeer groot getal van le( kan wijzen. Thans heeft de K. R, O. ongeveer lO.ltfK) leden. Pat F6*al tan en moet stijgen tot 80.000 ! Mei i,n„,,We|.zo° spoedig mogelijk, voor nomen Zrden” Mei Zal de beslissinB' ge' kunneifI°bewy deea. Minister met getallen 'AVRO zün lp,”' dr de droogmaking onherroepelijk in weinige, jaren geheel verdwenen zal zijn? --- DE VLUCHT VAN HET VREEMDELINGENLEGIOEN, fluor Hans Gclsam. Door de licht gerimpelde golven der Midj dellandaciie zee gleed onze troisahe Monte Barmiento naai- de kusten van Afrika. Aan boord bevond zich een dame uil Hamburg', die na oneindig veel mooilijkhe den tenslotte er in geslaagd wa * om van d« Fransohe Militaire Overheid toestemming te verkrijgen dat haar broer, die in het ■vreemdelingenlegioen diende, twee dagen verlof kreeg cn haar in Algiers mocht ontvangen. Misschien had de offervaardige zuster wel gehoopt, dat zij haar broer bij deze gelegenheid op do een of andere manier zou kunnen bevrijden. Dat zou haar echter niet gelukken, want, loep de valreep neergelaten Was en zij' als eerste passagier hot schip verliet, stond haar. broer ih de uniform van legionnair aan de kade, begeleid door twee Fransehe korporaals, aio hem geen ©ogenblik alleen lieten totdat liet schip weer zee koos. Roerend was liet wederzien tusschen broer en zuster, véle passagiers hadden de tranen in do oogen, nog droeviger echter was het hfscheid. Met een klein groepje het waren vier passagiers maakten wij onze eerste wandeling door de stad, toen wij het „Plaoe de Gouvernement” bereikten, waar wijl eenige legionnau’s uit liet vreemdelingenlegioen aan troffen die zich: stralend van vreugde als Landslieden aan ons voorstelden. Spoedig zaten wij gezellig bijeen aan een der vel© marmoren tafeltjes voor eender talrijke öafé’s, die het plein omzoomen. Men stelde ons duizend vragen over den toestand in het vaderland. Toen begon iödBF~Vj mee te naar ’t Raadhuis, ver» , s,erS'eant niet de militieplichtigen gameid zijn, verki°s begon te lachen, hardop sloeg den *cWUft-en Jongen op den schouder en is hooger, de sergeant of de koie 2. nJ Zeg tegen den burgemeester datkaunoogen hoed op zet, maar gauw’ heel Want ze Zljn bezlg daarginds ’in ’t din. .oosch ’n galg op te richten. Wie spoekomt, komt dubbel! Dat zeggen ze tenminste. De klerk van de secretarie kreeg- ’n kleur tot achter z’n boren en stotterde: ’t Is geen lolletje, Donze.... je gaat de gevangenis in, as je niet onder de wapenen komt. Maar ik kruip onder de wapenen, tot ze m’n teenen niet meer kunnen zien ! Toen greep-ie z’n schop, hief die inde hoogte en dreigde : —-• Ik sla jouw kop in tweeën, want ik wil es kijken of jij liegt. Met ’n schreeuw sprong de jongen achter uit en zette het op een loopen, Geerte had inden deurstijl staande, 't gesprek aangehoord.. Ze stapte, op haar zoon toe: – As je ’t zóó doet, as je ’t zoo volhoudt, dan blijf je sekuur vrij. – Eenige uren later verscheen óp ’t heipad ’n ruiter ’t was ’n marechaussee te paard, die order had ontvangen, den dienstweigeraar goed of kwaadschiks naar ’t Raadhuis te brengen, Geerte zag den kerel met a’n witte tressen en z’n zwarte kolbak snel naderen en ’t bloed vloog haar naar ’t hoofd. Ze keerde terug in huis en posteerde-zich achter ’t venster, waardoor ze hem om den hoek der houtmijt kon zien aankomen, Zonder goed te weten, wat ze deed, keerde ze zich naar de schouw, greep er ’t hakmes en fluisterde naar den stal!: Goos, daar zijn ze! Leg dat hakmes weg, moeder. ’k Zal er geen kwaad mee doen. je zou ’t onwillens doen. Die marechaussee kan ’t niet helpen.... van vader. 2e hebben er allemaal .schuld aan, Geef me ’n hand moeder, en hou je goed. ’t Zal wel ’n paar dagen duren, eer ik terug ben, ’t kan misschien wel ’n week duren maar terugkomen dóe ik. Geerte sloeg d’r beide armen om den hals van haar jongen en hijgde: As je wilt, zullen we vluchten, naar den anderen kant van de wereld, maar soldaat worren dat wil ik niet, versta , je dat, nooit, nooit! De marechaussee was van z’n paard gestegen en verscheen inde deur. Gozewinus Donze. Da’s hier, zei Geerte, wat mot je ? ■— Je weet deksels goed, wat ik mot, was ’t rake antwoord en ik weet deksels goed, dat jij ’t bent, die • je zoon opstookt zicli niet te komen aanmelden, As je zoon weigert op te komen, moet-ic dat ronduit zeggen, dan kunnen er maatregelen genomen worden. Mot ’n simpclen jongen soldaat worren ? -a Och wat, simpelen jongen. As ze allemaal zoo simpel waren as jouw: zoon, zou ’t nog al schikken inde wereld^ Gozewinus trad naar voren : Komt ze ? Op slag’ ? Wie ? Do Koningin ! En heb jc ’t gezien ? Wat gezien ? De galg, die ze aan ’t opslaan zijn en heb je de sissertjes van de pest en cholera gehoord? vroeg de jongen met z’n strakke blikken op den grooten marechaussee gericht. Hou jc tante voor den. gek, snotjongen Ik ben al zeven -jaar brigade-commandant geweest in Zeeuwsch-Vlaanderen en ik weet bliksems goed dat jij even simpel bent (als ik! Hoera! Heel de brigade komt met de Koningin mee! Doe je ramen open, anders vliegen de ruiten kapot. Heb jij trek in zoo’n dikke scherf glas ? Ga weg, smeekte Geerte, zoo heb ik m’n jongen nog nooit gezien, Als-ie iemand met ’n soldatenpak ziet, is-ie weken daarna nog van streek. Dat zal de dokter wel uitmaken, zei de marechaussee, ik moet doen, wat me opgedragen is. Zet je pet op, jongen, en trek je schoenen aan.. Hoera! Je gaat mee. As we maar magge van ’t prinsesje! Je mag! Dank je wel, manneke te paard! Terwijl-ie dat zei, haalde hij het bordje met boter uit ’t kastje en hield dit den politieman onder den neus : En Geerte smeekte: Kom maar ventje, trek je klompen cnaHcrTstiean’ihnr ’s'Zondagsche thuis hé v PCti De VUI G klompCn Wijven (hm=epof'n nTder bem aansprak, werd p 'j m> gehoorzaamde zeer gedwee en greep den marechaussee bij de hand Hij Keek naar z n moeder niet meer om kroop onder den balg van ’t paard door c’n wees met verschrikte oogen en uitgestrekte hand naar ’t mastebosch : . —— Daar zijn ze bezig met de galg Zeg tegen de koningin, dat ze langs de’Vier X4Qden gaat, anders komt ze Hein Dor-, ren tegen. . Ja, Ja, zei de politieman norsch, hou ie gemak maar. Stap maar braaf met ’fe paard mee. Deze laatste aanbeveling- was Goos ’n aanmoediging, want daaruit bleek, dat ook do marechaussee aan de gezonde hersenen van den dienstplichtige ging twijfelen, Hij liep snel op z'n schoone nieuwe klompen over ’t heipad en neuriede zachtjes : Stap..,., stap... stap... De man te paard twijfelde niet meer: dia jongen was gek, en al die last en al dat oponthoud hadden vermeden kunnen worden aJs ze dat exemplaar bij z’n moeder ge aten hadden. Moesten twee en veertig? recruten op een zoo’n halve gare staan wachten ? Op t kerkplein voor ’t Raadhuis stonden de opgeroepenen onder geleide van ’n. sergeant en enkele manschappen gereed tot vertrek naar de stad, Gozewinus Donze werd met gemompel en gegiechel ontvan- ■ gen. ’t Leek warempel wel ’n gauwdief in z’n boeren pak je, die daar opgebracht werd. Enkelen meenden, dat er ’n spion gearresteerd was. Goos knikte en lachte, klapte in z’n handen en trok een klomp uit. Zoo beklom-ie de trap van ’t raadhuis, waar cta secretaris en ’n dokter en ’n officier hem wachtten De officier en de geneesheer j schenen door den secretaris te zijn ingelicht, want beiden keken den jongen onderzoekend van ’t hoofd tot de voeten aan. (Wordt vervolgd). -< ' V -W* •• , • . , ---