NED. INDIË. bandjir BANDJIR. Het viesbruine monster kwam loeiend en brullend steeds verder. Vreeselijke tooneelen. Iö het gewest Pasoeroean heeft een moet* hervloed onheil aangericht, hen redacteur vah de „Mala-ng’er” is den volgenden ochtend paar het terrein van de ramp gegaan en meldt van daar: 1 Angstwekkend en somber dreunden inden iooravond de tong-tong-sigüalen de .angstig |uisterende, sairiengeschoo'da Idesa-Lden var. He . kampongs Panditan, Prodo en Bandafau tegemoet. „Bandjir! bandjir!” dreunde het signaal! ~handjir, bandjir”, gilden vrouwen en kinderen inden woesten, regen-v er duister enden avond Van het, Tengger-massief uit kwam help druipende, vies-bruine monster naar d« Vlakte r011en...., ineen onstuimige, bruisende kolking kwam het loeiend, en brullend alles op zijn weg woest vernielend,. raseeirend, met ongetemperde snelheid zIC 1 .*ïgïirrsiï% «ss femt) oojrt» ® jj,haja,iot Lo«il»ns, regenwater van de dagenlang geduurd h b[)endc regenbuien bad verzameld. Aldaar waa ben kunstmatig' meer ontstaan, dat het overtollige water loosde langs.een rmeiijje. Dit riviertje kon blijkbaar niet voldoende af-Vloeien, het water in het ravijn steeg meei tn meer, de wanden konden den druk niet (neer weerstaan en het heuveltje, waar de memschen aan liet oogsten waren, bezweek, fle ongelukkig en bedelvend en medevoerend. Veertien do od en vond men inde buurt van do desa JBenditan (waar de lieden thuis hoor-Heaii), één vond men terug bij de kampong jftaombingan en een ander inden omtrek van fiesa Bandaram, 30 a 40 KM. van Benditam afgelegen. Vier desa-lieden werden als door wonder gered. Ilangs de railbaan van de s.f. „Wimongan” pende, komen wij1 aan de plek, waar eens welvarende kampong Gèndol (Pi-odo) bad taan. De verhoogde railbaandijk, een 1.3 2 M. boven bet omliggende land m+sted, staat nu op dezelfde hoogte als de jeving; op sommige gedeelten is de dijk ; meer zichtbaar Zoover bet ooig reikt troostéloözen vies-bruine modder-brij in at deinend beweeg, nu ongovaarlijk, hef walgelijke, ■ vetgeveten slang, tevreden r bet genoten maaltje. v ïïouicleircleai boomstammen fungeerden &CS AyiJD! zoovele stoririramirten, ge dreven rlnot démi band jir» de woningen deden ineen•torteh als kaartenhuizen. (verschrikkelijke tooneelcn hebben zich af„JpSld onder dein Paniek vluchtende beroildng van desa Gèndol. Ben bnlpelooze, zieke oude vrou , niet kon wegkomen en door de vluc kamponiglieden was vergeten en aebterge ten, stikte jammerlijk inde modderbru..»' Een vader, vluchtende met zijn. kinderen, zag op een gegeven moment twee er van ju de bruisende massa verdwijnen. Wanhopig nop hij inden donkeren nacht om.hulp; piemand antwoordde. In zijn vrees zijn xereling-en te zullen verliezen, dook hij verschillende malen, den verstikkingsdood tarfend, inde dikke massa en mocht het geluk tin aken, zijn twee kinderen levend op te balen. Niets dan de broek welke hij aanbad, bezat hij meer. Berustend staarde hij (laar de plek, waar eens zijn stulpje had gestaan, nog niet geheel bevattend wat hem eigenlijk overkómen was. . 1 Men kan aannemen, dat de circa 1345 koppen tellende kampong Gendol, welke luist inde aslijn van den bandjir was getuigen al hun pluimvee verloren hebben; daarbij nog 19 g-dten. * De S.f. „Winongan” werd voor een growre ramp gespaard door den dijk van haar raiibaan, welke Bust tusschen Gèndol en de daarachter gelegen fabriek loopt. De massa Es door die borsWermg tegeng-ehouden, zoodat er maar heel weinig van het modderen bandjir_water haar terreinen kon bereiken. op a» erven- van sommige" êmpToyérs-woningen ligt een wel plm. 40 cM. dikke modderlaag, doch de emplacementen en fabriek zijn gespaard gebleven. . --- GEMENGD NIEUWS Het gelukslot van Morgan. Xn een Fransch tijdschrift lazen we. ce volgende anecdote van en grooten nu rikaanschen bankier Morgan, wiens naam een wereldreputatie heeft. , Er was in New York een . jongeman i gaarne wilde trouwen, maar daarvoor het benoodigde geld had. Hij bes.oo f terij-loten te verkoopen, tenein e zie . , door eene kleine bijverdienste – vet ta, Hoewel Llj * -W* de verkoop niet erg vloden. ï n dag kwam hij op het denkbeeld nan Morgan een lot te verkoopen. Het gelulu hem binnen te komen. A. _ w -ti- Geen kwestie van nep Moré, > .IcfTteel te groot, inenschen voo, „kte w» „Maar, “or*'rdt «,*14 – « vriend „van Rt s _ dat hem aal 4o 8eeol.ie4o»“ bofl81, „ij ook eenmaal een lot vu.ru » wilde er eerst absoluut mets van we en jn&t ïs u maar mijn collega bracht hem er en slotte, toe een lot te nemen. En de ‘C oen niet, maar Eothschdd won 80.000 dol .„r 5000 daarvan schonk luj aan mi,n b • Hier is een dollar, zei Morgan. Geef me een lot en maak dat je wegkomt. Na 14 dagen verscheen onze jonge Amerikaan bij Morgan met c a gezicht, truien;. van vreugde. TT , ,, ön Aan Mijnheer Morgan, riep hij. U hebt 80.00 dollar gewonnen. Hoeveel? Tach-tig-dui-zend!” antwoordde de Aniepikaan, die haast sprakeloos was van ö zenuwen. , En hoeveel gaf Rothsclnld aan uw coi lega? zijn om hun gierigheid be- 5! Anders, houd het -geheele betC'de jonge Amerikaan totaal sprakeloos. Hij stamelde slechts eenigo staanbare klanken, maar daar Moigan «ƒ dreg een notitie van hem nam, bleet i niets anders over, dan te gaan. • Daar stond Morgan echter plotseling op en riep hem terug: „Wacht eens evc“Jeh' jonge vriend geeft me fcerst 311 n eens gauw terug. --- Het orgel protesteert! De dom van Trondiijem zou een nieuw orgel krijo-eD, een Duitsch van de firma Steinmeyer. Dat zou vóór 1933 klaar moeten wezen en .de groofce eeuwfeesten bij gelegenheid van de ïnv voering van het Christendom voor JOO jaaf moeten bpiuisteren. Alleswas in orde: het geld, het contract, da plaats, waar het komen moest, en wat er al zoo meer tot een nieuw orgel behoort. Toen begon echter de politiek haar spel Ij alle toonaarden 1 Het moest een Noorsch orgel werden ineen Noorsche kerk 1 De kathedraal is echter door niet-Noorsche monniken gebouwd en het materiaal schijnt niet eens heelemaal Noorsch te zijn. Maar dat • ,oo hno geleden, dat de heeren epreekvoer ders der partijen inde annalen hunner partij , niets kunnen vinden en dun kan daaromtren n.etSfantaseerd worden. er immers VJëj Noorech-Noorseh gebim-Er. Tt de meerderheid meende, dut hel bamd, dat de me wezeD> werkelijk zoo woestl Trondiijem was kon het contract over-Geen Noorsche “rmNoor6ch orgel komen, dan nemen. Moest er [ zoolang tijd kosten zou dat ongeveer tweern tweemaa| zooveel en aangezien tijd geld t > £eldi . ... Men moest zich dan Geen redeneenng hielp. Me maar met het oude behelpen. Toen protesteerde het oude orgel. Midden onder een huwehjkspleth> g slaakte het een rauwen kreet en zwe n ■ in alle tonen en was niet te ve.mu.men, om eanig geluid te geven, voordat de oude o 0< het een heel? poos vruchteloos gestreeld had. Maar dat was puur goedheid jegens oen ouden man. , . , Onder een dienst iets laler protesteerde ie nogmaals met eeu woedenden kreet en slaa e. – EtTrTu «TLle zaalT öpriieuw in Lamel ken tijd om zich te bedenk { =r'iiS bjt: sjs» •«»“ “■ d, reparatie. .□ >fcnimi»B “J JW" lijo En nu zou het met te verw -J . ■ de heeren toebeten laag-bij de-grondsche riet we -emmen Er gaan steeds meer en m tegen het negatieve chauvims handelslieden, kunstenaars, d b P hie leiders, waarvan geen éu> aa &[ch tfl denis mee deed, beginnen spreken en te nchrijveD.r le woordheldeu,- Men begint van de nanou , die op andermans daden teren, genoeg te krijgen. „ . , --- Licht in rood Sovjet Rusland. De Iswestia publiceert enkete bei ichtcn -er nieuwe gers der verschillende. Ata KG – Sovjet-Rusland tegenwoordig 1 ‘ ? brengen. In kerkelijke ~Gll]gen , Loten, « cie 1 volgens „Bolsjewistisch mo Uende worden. Zoo hebben (>akerkelijke- en godsdienstige genoo s- „ >■ van Nltsjnj-Nowgorad «• S»rmo.™ ,«4 sou kerkelijk blad tcurcii van alle kerken m lidumgen orntrent de radio Ci. Verder «oiden iezinerm terwijl nieuwste technische “g S^Jeriijko overal aan alle dor arbeifaculteiten voo>- de ontwjK tlcrs r-niten worden vw, j „LL:. «S2 «' otrentuehtvergade-; openba i cn banderolles rondgeSïïen worden met’opschriften als: „Wij Seri vrije uitoefening van onzen godsdienst en van onze godsdienstige gebruiken! Wij eischen vrij godsdienstonderricht voor onze kinderen. . Wij eischen de vrijheid, die Lenm ons zoo heilig beloofd heeft! Wij willen vrije Sovjetburgers zijn, maar geen slaven.” Een diaken, de leider vaneen godsdienstige vergadering in Ssyfrary zeide 0.a.: hebben de beloften van Lenm nog niet vergeten. Men beeft ons viijhcjd beloofd aan allen heeft hij vrijheid beloofd.... In dezen zin huldigen wij lenin en zullen wij zijn wet de M'ijheid trouw navolgen! Burgers, wij willen volgelingen van Lenin zijn en Bolsjewisten blijven, maar geen Communisten. Wij willen godsdienstige Bolsje- wisten zijn...... Deze verklaring van den Russjschen duiden vraagt om een nadere opheldering. Inden iaatsten tijd is er een nieuwe, gezonde beiveg-ing merkbaar onder de breede massa’s van Sovjet-Rusland. Het Bolsjewisme, dat tot voor korten tijd de onbeperkte dienares Van het Communisme was, heeft een groote verandering ondergaan. Er ontstond een nieuwe beweging onder het volk, dat tot bezinning kwam en zich afkeerde van de internationale ideeën van het Marxistische Communisme, d-je altijd iets vreemds bleven voor de tweede lagen van het Russische volk. Zoo voltrok zich dan in Sovjet-Rusland m alle stilte een oriënteering in conservatieve rjcliting en wel zonder dat er ook daarbuiten maar iets van bemerkt werd. Leze conservatieve volksbeweging die inde Russische S°vjet-pers als „verschuiving naar rechts” aangedujd wordt heeft met eene beweging in monarcliistaschen zin niets ujt te staan. De niéuwe Russische beweging is werkelijk dat wat zij zijn wil: een nationale Russische volksbeweging. Het zal den lezer haast ongelooflijk inde ooren klinken, wanneer wij verzekeren, dat Lenjn feitelijk zelf de vader dezer Nationale Russische idee was. Kort voor zijn dood (het was ineen zijner laatste publieke redevoenhmen voor de Komintern) zej Lenin o.a. Vin Karei Marx’ ideeën en werk is voor ons «enOr iicelem»*1 8“-" w”'de W o van Lenin, evenmin, als aan deze uitlating zijhë uitspraak „Wij moeten ees Russisch Bolsjewisme voor ons volk opbouwer, een nationaal Russisch Bolsjewisme zonder breedsprakige utopieën.. ” Thans is deze wenseh van Lenin in vervulling gegaan. Rusland bouwt een nieuw Volksbolsjewisme op en dit Bolsjewisme zal zijn: een nationale Russische Boerenrepubliek, waarvan vroeg of laat de godsdienst het fundament moet vormen. De aanhanger van alle oude nooit terugkeerende droomen mogen hieruit gerust besluiten het is te hopen, dat zij het nu inzien dat met een terreur, hetzij van Communistische of Monarchistische van democratische of sociaaL democratische zijde nooit iels berdkt kan worden. De .nationaal-Russjsche volksgeest zal Overwinnaar blijven en de drager van dezen volksgeest is alleen de Russische boer.' Vandaar de uitroep van -den Russischen diaken: Wij willen volgeling-en van Lenin zijn en Bolsjewisten blijven, maar wij willen godsdienstige Bolsjewist en zijn!” --- D’ANNUNZIO ALS LIKEURSTOKER. De bekende Fransche schrijver Henri Bordeaux heeft onlangs een bezoek gebracht aan Gabniel d’Annunzio, die ineen prachtige villa woont aan het meer van Garda. Met buitengewoon veel ophef gewaagt Henri Bprdeaux van den verfijnden smaak, die zijn ttaliaanschen collega bij liet bereiden van z’n cocktails aan . den dag legt. D’Annpnzio schonk hem een likeurtje in, dat, zooals hij beweerde Kermes ook aan Odysseus gegeven had om hem te behoeden tegen de tooverkunsten van Circe. Henri Bordeaux slurpte het glas behaaglijk leeg, genietend van iedere druppel van het kostelijke vocht, terwijl hij vol lot was over dezen godendrank. D’Aununzio liet hem nu verschillende kleine flacons zien met allerlei likeuren, die hij zelf gemaakt had, terwijl bij er niet zonder «enige ironie aan toevoegde:' Ik heb mijn recepten aan Poiincaré gegeven om zoodoende Frankrijk den weg te wijzen om ziju schulden aan Amerika te betalen. --- DE ONDERAARDSCHE GANGEN VAN ODESSA. Smokkelaars- en misdadigersholen. Zijn cr schatten in deze catacomben "J verborgen? Een bron van legenden en vele Phanlastische verhalen. Odessa, eender nieuwste sleden van j Europa, werd geslicht meen si eek die ■ E «T K SUSÏÏJI' SrSrSfL’E'^ooUnun.l, meer uilgebreide holen inde rotssteen ge houwen, die zij als bewaarplaats voor ver- , schillende waren inrichtteu. Zoo breidden j dc catacomben van Odessa zich steeds meer , en meer uit. Zij liggen betrekkelijk diep, mh zes. a zeven meter onder den grond, hn olsclioon boven die onderaardsclie gangen nu booge huizen ópgetrokken zijn, komen grond* inslorlingen zeer zeiden voor. Do metste dezer gangen hebben een uitgang vlak aan de zee. De handelaren en smokkelaars wier , „antal te Odessa vroeger zeer groot was, j gebruikten de catacomben als opslagplaats j foor dc binnengesmokkdde waren en ais | ““*1 * smokkelaars oiidcrhlelden, maakten dankbaar gebruik van dc catacomben waar zij voor de politie pracLscli onvindbaar waren. Dat alles had ten gevolge, dat de catacomben met een waas van geheimzinnigheid omringd waren cn dat er te Odessa steeds veel legenden phantastische verhalen hierover in omloop waren. --- Handel in blanke slavinnen. t’ele rijke families, wier leden overal te Odessa met eerbewijzen overladen werden, waren afstammelingen van smokkelhandel laars. ledereen Ie Odessa wist op welke wijze deze families in vroegere tijden haar rijkdommen vergaard hadden, maar niemand nam er eenigeu aansloot aan. De voorouders van dc latere rijkaards van Odessa hielden zich niet alleen met contrabande bezig, zij versmaadden ook andere bronnen van inkomsten niet. Een van de belangrijkste bronnen waste Odessa steeds de hamlet in blanke slavinnen. Odessa was het ceniruin voor dezen handel en lot voor den oor:og reisden de agenten van dc „huizen”, die lezen handel en gros voerden, door geheel Rusland om slachtoffers te zoeken. Over de wijze waarop dit tc Odessa in vroegere lijden gedaan werd,"' tan hle~ lezer zich een beeld ‘ vormen, naar het volgend vaststaand feit. In het centrum van Odessa bevond zich vroeger eëü hotel voor kooplieden van buiten de slad. Over dat hotel gingen veie verhalen inde stad. Het was bekend, dat mooie vrouwen, die onder alle mogelijke voorwendsels naar dat hotel gelokt werden, nooit terug keerden. Toen :t oude hotel afgebroken werd om op de plaats een nieuw veel grooter hotel te bouwen, werd tevens de oplossing van het raadsel, dat zooveel hoofdbreken aan de politie had verschaft, gevonden. Het bleek, dat het liotcl een goed verborgen ondergrondsclie gang had, welke het hotel met de cata-i comben verbond. Bijeenkomsten van vrijmetselaar»; De catacomben dienden ook nog voor ande-’ re doeleinden, zoo bijv. is het nu bekend, da( de vrijmetselaars inde catacomben bijeenkwa-, men. Lit het schitterende paleis vangraaf uazoemow sky leidde, een oaderaardsche gang raar, eender catacomben, waar een tempel der vrijmetselaars gehouwen was; deze tempel deed, wat ziju pracht betreft, in niets ouder voor de rijkste vrijmelselaars-loges in het buitenland. Ook dienden de catacomben indertijd ais plaats \an bijeenkomst voor de jongelui die evenals Byron dc opstandige Grieken wilden helpen in hun strijd tegen het toen nog machtige Turkije. Op dc plaats waar zich nu Odessa bevindt, was er onder de heerschappij der Turken een dorp, Chadzjibei genaamd, Volgens de legende zouden de Turken vóór de vlucht uit Chadzjibei al hun goud ineen der grotten hebben begraven. Later zouden de rijke Inwoners van Odessa, die tijdens de pestepidemie uit de stad vluchtten, dat voorbeeld hebben opgevold. Er waren dan ook te Odessa veel schatzoekers, die inde eindeloozé catacomben naar die rijkdommen zochten. Het waarschijnlijke is, dat al die verhalen gephantaseerd zijn. Geheime drukkerijen. In 1918 werd Odessa door de Franscheh bezet. De bezettingstroepen bestonden uit Eruuschen, Serviërs, Polen, Duilschcrs Bolsjewistische propagandisten bewerkten j deze soldaten en verspreidden onder heit communistische vlugschriften, die hen lot ongehoorzaamheid aanzetten. De bezettingsoverheid zocht inde geheele siad naar de drukkerij, die deze vlugschriften drukte en kon die maar niet vinden. Alle wegen, die naar Odessa leidden, werden afgezet om den invoer van die gevreesde opruiende vlug- j j schriften te beletten, maar eiken dag werj den de geschriften ophieuw verspreid. Be-I halve Vlugschriften verscheen er ook een blad dat door dc bezettingstroepen en de matrozen van de buifenlandsche vloot gretig gelezen werd. Het lukte den generaals van dc bezettingstroepen niet, de geheimzinnige I drukkerij te vinden. Het blijkt nu, dat die I drukkerij zich inde catacomben had bevonl | den. Zoo hebben de catacomben ook in dfl J revolutie een rol gespeeld. De bolsjewiki begrepen, dat de. catacomben ook door hun tegenstanders zouden kunnen gebruikt worden. Zij hebben daarom dg toegangen van de meeste catacomben iatetij dichlmctseleu. De overige dienen ais win: plaals voor steen voor den bouw van huijen én worden goed bewaakt. --- ARMOEDE TE LIVERPOOL. De Baad van Armvoogden voor West Der* by ,\vas door Neville Chamheriain, den minister van volksgezondheid, onderhouden over hef hooge bedrag dat hij aan! onder* stand uitkeert. Hierop heeft die raad thans geantwoord dat Net gebied van zijn bemoeienissen hoi grootste in liet land is. Hot omvat geheel .Lavexpool en 15 andere gemeenten met een gezamenlijke bevolking yan 944.922 zielen; ( „jVV1 “G-000 mensehen wordt onderstand bei feholuen omdat OZ"\ WOrdei\ 36 419 alleen gonoipen, omdat zij ten gevolge van werk* oosthmd gebrek lijden. Elke week moet 15.500 p. st. (ruim f186.000) uitgekeerd W Er is, naar de armvoogden meedeelienJ een enkele straat van 80 huizen in LivetrpoolJ Wlis dit uT'rt n6Cld WOrden 104 is dat noodzakelijk, omdat de kostwiii* ners geen werk kunnen vinden. Vier Sf eu zes gezinnen wonen er in één huis. BU de bittere armoede komt veel ziekt:: en het go-1 brek is zoo groot, dat de onderstand om rodon van mensclielijkheid verleend moet1 wordem. ! I : De miniister had den armvoogden verweH ten, dat zy; achteloos te werk gingen, om* dat ineen janr (hds 67 ners mm deold waren, die onder va’sehe voorwendsel fen ondersteuning hadden weien te verkrjüi --- feuilleton. malle GEERTE door PASSÉ PARTOUT, q PASSÉ PAKIvUi-, -w,^eerte zag veel soldaten maar zij r °mslagdoek vaster onder d’r km ' aor zich op den grond en klemde de ip ;’en °Peen, Plotseling was het of men haa geweldigen slag op ’t hoofd toebracht- °nk ’n donderende knal, ’n kanonscho . ban^j3’" ’n gil en moest met de eene vrije m-on 1 n hoorn grijpen om niet tegen dOT ver! i si aan. Dat was het geluid uit het de h -^-an dat geluid was bloed, was een7„° verbonden, de dood en later de luid]?rril en de verbeten haat. Dat ge’t han W^rn Van iieei ver en ze voelde, dat gevei^r ’n steek door de hersenen had geen gm duwde zich van den boom af en haasti ? T~ bijna hollend den weg op, angstê'’ Jachtend, hijgend en met van lette Verwrongen gelaat. Maar niemand Yr er op. paarcl "auto’s en hoog °Pgela(len, met achtp6tl bespannen wagens reden haar door r°M- ea teSemoet. Ze zag niet, dat die uit j?lllltaifen bestuurd werden. Die schok VerteA had haar weer geheel in, ’t verleden geplaatst, had den angst ov verlies van haar eenig kind bijna tot loosheid opgezweept. Als ze hem ‘ had, als ze hem maar had, als ze hem m _ weer mee terug kon nemen naai r , je op de hei, waarvan ze de deur zou – spijkeren en waarin ze het jachtgeweer va d’r man zou nemen en achter ’t venster gaan staan, om ieder, die het waagde kind te komen halen, neer te schieten. / ze Goos weer had dan konden de kano net» schieten en donderen zooveel ais – maar wilden, tot al de ruiten in ’t dorp inde stad kapot gesprongen waren. Ze haastte zich voort, ais iemand, me doodsangst meent door moordenaars < tervolgd te worden. Toen bij eel* huizen van de stad' «akte ze ineen. hengselmand met de versnaperingen v Goos rolde in ’t zand. Zóó bleef Uee liggen, HOOFDSTUK v, Terugkeer, Geerte vond zich zelf ten,«f -,l de duw van ’n ouden kastanjeboom, waar leunde in ’n groot en sW waar ze ’n kouden doek op d hoofd o de. Er stonden enkele mensjen o h heen die gewacht hadden tot tv de oogen opsloeg,. ' _ . -oen onmiddellijk wat er met haar Ze heël iet de vermoeidheid was gebeurd w' • ]iaar had neergeslagen, lie\i^n }Joer staande die op was. En /.o “ j Zlt> Ziekenzaal ? O, die was gemakkelijk . A moest maar 'n eindje met henTmee ‘loopen, dan zou-ie haar den weg Wïverloop van tien minuten stond ze in , „ro+P straat van de buitenwijk en toen «»*?*** **>••« i wr haar had aangeduid. d Goos lag te bed, De verveling en ’t gevoel van onzekerheid over zijn eigen lot en lat van z’n moeder hadden z’n zenuwen aangegrepen hij voelde zich lusteloos, moe on suffi- en trachtte door slapen zn wit en standvastigheid weer terug te vinden. Bijna vier weken lag-ie hier nu al en mets wees er op, dat or nog met vier weken zouden bijkomen Plots hoorde hij n bekende stem z’n naam roepen : Gozewinus Donz.e. Was dat z’n moeder ? Ja, hij had zich met vergist, ’t Bloed vloog hem naar oogen. Hij voelde zich warm worden, z’n hart bonsde. Maar tegelijkertijd waarschuwde ’n innerljjke stem: Wees voorzichtig, want juist nu zullen ze je beloeren. Hij sprong uit bed, trok z’n kleeren aan, Toen ging de deur open en z’n moeder stond inde zaal. Achter haar de dokter met z’n stekende, wantrouwige oogen. Een ondeelbaar oogenblik keken moeder en zoon elkaar inde oogen en ze begrepen elkaar. Goos had volgehouden en smeekte z’n moeder zich niet te verraden. Zoodra hij haar zag, liep-ie terug naar z’n bed, begon z’n laken aan één poot vast te knoópen, legde het andere einde over z’n schouder en riep: kss.... ksss.... ksss Hulst.... Sas van Gent.... Londen en Amerika.... uitstappen! Dat was ’n prachtig-geslaagde comedie, want ook zelfs de dokter, die tot op heden, nog steeds aan de waarachtigheid van deze uitingen getwijfeld had, begon nu in te zien, dat-ie met ’n zwaar gekrenkte te doen had. Meneer, zei Geerte tot den dokter, as je dien jongen gebruiken kunt om te dienen, doe het dan, maar wat nut heeft ’t ’n gek’ op te sluiten, da’s toch maar kosten voor ’t land weggegooid. Dit laatste argument sloeg meer door dan Geerte het verwachtte, ‘ " heb je zoon nu ruim drie weken in observatie moeder, maar overtuigd van z’nj geestelijke minderwaardigheid heeft ie me nog niet. Daar ben ik te lang voor inde praktijk. Neem hem mee naar huis. Ik zat z n ontslag uit de ziekenzaal aan de rmli* tiecommissaris inzenden. Maar denk er om* Vrijgesteld inde juiste beteekenis van het woord is-ie nog met. Als we aannemen dat-ie werkelijk geestelijk ontoerekenbaar nnovmKHi toch nog best ieder Zf ;\tm redcn en daaro“ büjft-K* dienstplichtmg. Onthop dat! toen wendde hij zich tot Goos: ■ Je kunt met je moeder mee naar huis gaan, Donze! Goos reageerde niet op die blijde boodschap, Hij greep z’n laken en wilde wee* gaan trekken, maar Geerte nam hem on* derden arm trok hem bijna met gewelfd deuraal U’ d° d°°r naar de huitem d„ktcrÜlVmlden’, dat de °°êen van de« ■lo i.i de zle*h.enoppassers op hen gö-S Tn’ zoolanSin zicht van 2 TiWaren’ Daarom talmde Goos met opzet, wilde weer terug, liet zich door z’n n neder dwingen voort te loopen. En zelfs o n ze inden Stoomtram zaten, hield-ia xuch onnoozel en stil in zichzelf gekeerd, (Wordt vervolgd) ---