0r v.d. Lugt weer op de planken t«rd rv- d. Lugt Melsert, die Zad\votl|avond na een tijd van ge. trarj *®n.rust weer de planken bgklaa’ bel>chaamtin zijn spel een niet vC, apart. Na hem een tijdlang ,®er gehoord en gezien te hebspeél^erd dit extra duidelijk. Hij «ep de hoofdrol in De Zondaar, hin„ c“k van de Nederlander Pengetirg dat het typisch Nederlandse hie vVan het psychologisch realis-Waar Een stuk de i0 ,e sfeer belangrijker is dan de deUca> Waar alle licht valt op ri en van de hoofdpersoon, Jn 2i-in a? schrijver kent, maar die *ske 3en; zelfs meest onmiddel- volkomen miskend ook' zelf- de ~zondaar”, kent Vven(j ’ hiaar hij heeft zich afge-ïeb óf ra voor te interesseverhst .van te doordringen; hij »?°ghai?et gelatenheid en ietwat Zlin Verr een sPijtlge ironie in » Het vv,6 VaP aangenaam lot. ~;ugt hio° gezegd dat Cor v.d. fading .e®n r°l vond naar zijn * zien in £af z n heste talenten . Volk " een bedwongen, laconiek var,111611 u’tgewogen spel; een , I*t een , nuances en fijne trekjes ~?n VP"acht stemgeluid dat intus. ®1 in goed te horen » agda t hoeken y§n de zaal. ll Sv^anssens speelde de niet yJ?Pathieke echtgenote. De n dit ’ minder bekende confrères >ath Hpl >?ble' dat de vermaarde > VerdiLNrd,-.Tonael draagt, wah a£en .bsteliik, zonder er in te ® niet zeer interessante *a«S £Le? dat inmiddels, eld ia,J n°Pen, voorgoed uit de we. C.A.S. --- Waar weergoden ons weertje brouwen De„Cirrus” gaater spionneren! ERGENS op de uitgestrekte waterplas tußsen de beide continenten Europa en Amerika, ln de buurt van Ijsland, plegen de depressies te ontstaan. ZU kiezen hun wisselvallige weg over de Atlantic, verdiepen zich wel, lossen zich ook wel eens gedeelteiyk op, doch ln leder geval beïnvloeden zj|, ook in ons landje aan de Noordzee, in hoge mate de weersomstandigheden. Voor de oorlog had men hiervoor reeds aandacht, doch thans, bij het steeds intensiever wordend luchtverkeer over de Atlantische Oceaan, is het absoluut noodzakelijk gebleken de weergoden bij het klaar maken van hun brouwsel nauwkeurig op de vingers te kijken. De landen rondom de Atlantische Oceaan staken de koppen bij elkaar en besloten spionnen uitte zetten inde vorm vaneen dertigtal prima uitgeruste drijvende weerstations. Nederland, als lid van de Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie en tevens belanghebbende in het transatlantische luchtverkeer, doet daaraan ook mee en heeft tezamen met België er voor te zorgen, dat het weerstation dwars van Ouessant, een plekje aan de ingang van de beruchte Golf van Biscaye, onafgebroken bezet blijft. Daartoe is een ex-Amerikaans fregat, het snelvarend dubbelschroefstoomschip „Cirrus” als weerschip uitgerust. Thans was men zo ver, dat de wel zeer omvangrijke voorbereidende werkzaamheden konden worden afgesloten met een succesvolle proeftocht, die Vrijdagmiddag van de thuishaven Rotterdam uit op de Nieuwe Waterweg is gehouden. Verscheidene autoriteiten, w.o. minister Vos, waren hierbij tegenwoordig. \ Op haar standplaats, een stukje Oceaan van tien mijlen in het vierkant, staat de „Cirrus” in voortdurende radiografische verbinding met Schiphol, waaraan alle weerberichten worden doorgegeven. Ook kan zij radiotelefonisch spreken met vliegtuigen, die binnen een straal van 150 mijl passeren. Er is verder radar voor het afzoeken van hemel en wateroppervlak terwijl radiobakens zorgen voor de geleiding der vliegtuigen. De meteorologen aan boord doen waarnemingen niet slechts op zeeniveau, maar ook hoog inde lucht door middel van loodsballons met radiosondes, die automatisch gegevens verstrekken omtrent druk, temperatuur en vochtigheidsgehalte van de lucht. Op 11 September zal de „Cirrus” onder commando van kapitein Groen, dij 32 jaar als zodanig bij de Wijklijn (Erhardt en Dekkers) gevaren heeft, naar de Atlantische Oceaan vertrekken. Hij blijft daar drie weken en wordt dan afgelost door het Belgische weerschip. De „Cirrus” is dus telkens een maand uit en thuis. De weerschepenorganisatie is een glanzend staaltje van internationaal samenwerken, waarmee niet alleen de veiligheid van de luchtvaart en eventueel ook scheepvaart in hoge mate wordt gediend, maar ook veel geld wordt bespaard. Immers, doordat de piloten precies op de hoogte zijn van de weersomstandigheden, kunnen zij de meest gunstige route kiezen, wat 'neerkomt op minder brandstofverbruik en hoger nuttig laadvermogen. Met deze ballon waaraan een radiosonde hangt, worden druk, temperatuur en vochtigheidsgehalte in dt hoge luchtlagen gemeten. Aan boord van de „Cirrus”. Minister ir. H. Vos bepaalt de windsnelheid, terwijl prof. dr, ir. Vening Meinesz vol belangstelling toekijlit. --- Voor onze minder slanke zusters ELLA BEZEMER. JE KUNT in geen enkele winkel grote maten krijgen, en nu geef jij inde krant ook alleen maar patronen voor maat 40 en 42. We zijn toch niet allemaal zo mager?” Tja, wat doe je na zo’n hartroerende klacht? U ziet het: een patroon voor zwaardere figuren. U kunt het nog voor een zomerjapon gebruiken, maar ook voor het komende najaar. Het lange inde taille smaller wordende vestje en de daarbij aansluitende rokplooien geven een slanker makende lijn, waar aan ook de flatteuze V hals mee werkt. Voor eenr bovenwijdte van 112 c.M. heeft U nodig ongeveer 4 M. stof van 90 c.M. breed. We zetten de voorbaan van de rok aan de voorzijbaan en leggen x op . vallend de plooien in, die over 22 c.M. lengte afgestikt worden. De delen van het vest, waarvan de voorkanten met schuine repen afgewerkt zijn, rijgen we met de onderkanten op elkaar (vanaf het bovenste pijltje) en verbinden ze met de voorzijpanden. Op de aangegeven plaats houden we daarbij de zijkant van het vest licht in. We rimpelen de voorzijpanden van onderen iets in en zetten dan het voorpand aan de rok, waarbij de onderkant van het vest op de voorbaan gestikt wordt. Tussen de pijltjes naaien we gelijk de 4 c.M. brede ceintuur mee, die op de rug met een gespje sluit. Inde rugbaan leggen we x op . vallend een plooi, die we als aangegeven afstikken èn brengen de figuurnaadjes aan. Daarna maken wede zij- en schoudernaden dicht, waarbij wede rugschouders iets inhouden. Inde linkerzijnaad laten we desgewenst een split open voor drukknoop- of treksluiting. De bijschuiner inde onderkant van de mouw voorzien we vaneen split. De kop, die door 3 bijschuinertjes van 2‘/t cm. stofverbruik ingenomen wordt, zetten we met de naad op het tekentje voor de zijnaad in. U kunt desgewenst de bijschuinertjes laten vervallen en de gehele kop licht inrimpelen. De onderkant van de mouw zetten we tussen de dubbele stof van de manchet, die met een dubbelknoop sluit. Inde schouder brengen we een schoudervulling aan. Wilt U liever een kdrte mouw, dan volgt U de ingetekende lijn. Bij de gebloemde japon hebben we alleen de buitenste plooien ingelegd en verder de bovenkant van de voorbaan ingerimpeld. U kunt het vestje ook middenvoor vaneen sluiting voorzien en er dan b.v. een afneembare kraag op dragen. Het gedeelte van het vestpatroon links van de middenvoorlijn vervalt dan. maar we tekenen er een overslag van 2 c.M. aan. We zetten tegen de voorkanten een belegje en voorzien ze van knopen en knoopsgaten. Een vestje van afstekende stof staat heel aardig, zo U ziet. U zoudt ook een vestje en voorbaan samen van andere stof kunnen nemen, dat maakt nog slanker en U kunt hierdoor wellicht van oud nieuw maken. Dus twee vliegen in één klap plus een nieuwe japon. Kan het beter? --- INDONESIË: staatkundig en sociaal AL BLADEREND IN DEXIJIDSCHRIFTEN % WAT inde tijdschriften over de Indonesische kwestie wordt geschreven is meestal door de feiten achterhaald als het de lezers bereikt. Wij willen niettemin enkele gedeeltgn weergeven vaneen artikel in DeNieuwe Stem van prof. W. F. Wertheim. Hij is van mening, dat de historieschrijver de stap van de Nederlandse regering (de politiële actie) niet anders zal kenschetsen dan als een militair avontuur m Indonesië. Hij betoogt, dat de reactie voorlopig heeft gezegevierd in Nederland en in Indonesië.” En zy zal ook nog in andere zin winnen, als gebeurt wat velen verwachten en hopen: als zich van binnen de Republiek uiteen groep van feodalen en godsdienstige leiders aanbiedt voor samenwerking met Nederland en een nieuwe „Republikeinse Regering” vormt, die de Nederlandse eisen wèl aanvaardt. Daarmee zullen de krachten van vernieuwing binnen de Republiek voorlopig zjin uitgeschakeld, zoals dit ook inde Malinogebieden in we. zen het geval is. Al zou Nederland dan staatkundig niet terugkeren tot de oude koloniale vormen, sociaal zouden wü dan weer over de hele Archipel teruggrijpen op de inwendig steeds meer afbrokkelende Indonesische feodale structuur en daar onze steun zoeken. Hierom alleen reeds hadden geen progressieven deze militaire actie ooit mogen goedkeuren: principieel evenmin als uit opportunistisch oogpunt.” Prof. Wertheim merkt tenslotte op dat ook de reactie hoog spel speelt. Biedt militair optreden geen oplossing voor de economische en financiële moeilijkheden, dan zal ons volk de schuld voor de gang van zaken op de reactie werpen. O. Noordenbos wijdt een beschouwing aan „Het Humanisme in het Christelijk oordeel” naar aanleiding van het Humanisme.nummer van „Wending”. Aan een gesprek over het Humanisme zal „De Nieuwe Stem” graag deelnemen en het hier genoemde artikel geeft daartoe, wil het ons voorkomen, reeds aanknopingspunten genoeg. Prof. J. H. Scholte draagt een belangwekkend artikel bij overeen vergeten boek van Wilhelm Speyer „Der Hof der schonen Madchen”, achter welk boek Goethe staat als cultuuridee, zoals Napoleon in politicis. Inde rubriek „In kort bestek” neemt de redactie stelling tegen, wat zij noemt, een „R.K. benoemingsoffensief” naar aanleiding van de benoemingen van prof. Vogel en prof. Buytendyk aan de Utrechtse Universiteit en een benoeming te Leiden. Dat leerstoelen aan onze Rijksuniversiteiten door Katholieken worden bezet zo wordt ongeveer opgemerkt, men zal het moeten billijken als hun bekwaamheid deze benoeming wettigt maar als men niet-psychologen en zeker-niet-de-beste.psychologen boven de bekwaamsten verkiest, dan gaan wijde zang van zaken zien in het licht vaneen zeer reëel benoemingsoffensief. Inde laatste nummers zijn verscheidene bijdragen aan Hooft gewijd en er is o.m. een verhaal van Gerard van Eckeren. --- FEUILLETON Hartstocht inde Kaokasuis een Kaukasische vertelling oorspronkelijke titel: „Bèla” door M. J. LERMONTOF Vertaling J. A. Ages -18 Wij rustten toen een wijle en begaven ons op de thuisreis. Wjj reden naast elkaar voort, zonder te spreken, met losse teugels en wij waren bijna aan het fort gekomen slechts wat kreupelhout verborg het nog voor onze ogen toen er plotseling een schot viel. Wij zagen elkaar aan: wij moesten hetzelfde voorgevoel gehad hebben . . . Toen zetten wij ons ineen galop, rechtuit ,inde richting, vanwaar het schot geklonken had: wjj zagen een groep soldaten bij de schanswerken, wijzende, naar het open veld, waar zich een ruiter voortbewoog, iets wits voorop zijn zadel houdend. Hij stoof weg met een halsbrekende snelheid. Gregory Alexandrowitsj schreeuwde als een Tsjtsje, greep zijn geweer uit het foedraal en weg was hij; ik achter hem aan. Gelukkig waren onze paarden tijdens onze vergeefse jachtpartij niet afgereden; zij strekten zich onder het zadel uit en met elke seconde kwamen wij dichter bij: ten leste herkende ik Kazbitsj!” Hij keek mij aan en knikte scheiden, wat hij voor zich hield. Ik wist terzijde van Petsjdrin te komen en schreeuwde: ~’t Is Kazbitsj!” Hij keek meij aan en knikte en gaf zijn paard een zweepslag. Wij kwamen binnen schotsafstand van de vluchtende; misschien was Kazbitsj paard vermoeid, of niet zo goed als de onze, want ondanks al zijn aansporingen was het alsof hij ópschoot. Ik denk, dat hem op dat ogenblik het beeld van zijn Karagoz voor de geest zal zijn gekomen. Ik zag, dat Petsorin zijn geweer in aanslag bracht onder het galopperen. „Niet schieten!” riep ik. „Spaar je patroon, wij zullen hem zo hebben ingehaald!” „Oh, die jonge mensen! Een gepassioneerde daad ontbrandt altijd m hen op het verkeerde moment. Maar het schot viel toch en een kogel verbrijzelde een van de achterbenen van het paard, dat in paniek nog een tiental sprongen deed en toen door zijn knieën zakte. Kazbitsj sprong op de grond en wij zagen dat hij een vrouw in zijn armen hield, gehuld ineen jasjmak. Het was Bèla, arme Bèla! De man schreeuwde iets naar ons, in zijn eigen tongval en zwaaide reeds met zijn dolk over haar... er was geen seconde te verliezen. Ik vuurde op goed geluk en de kogel moet zijn schouder wel geraakt hebben, want hij liet plotseling het wapen vallen. Toen de kruitdamp optrok lag het gewonde paard stil en Bèla was ernaast uitgestrekt; Kazbitsj wierp zijn karabijn in het struikgewas en klauterde als een kat tegen een klip op. Ik had hem willen neerleggen, maar mijn geweer was niet meer geladen. Wij sprongen van onze paarden en snelden naar Bèla. De arme, doodstil lag zij en bloed gutste uiteen wond. De schurk! Als hij haar maar recht in het hart had gestoten, dan zou alles ineens afgelopen zijn; maar inde rug: een on- gehoorde bestialiteit. Zij was bewusteloos. Wij scheurden de jasjmak van haar en verbonden de wond zo stevig mogeltjk; Petsjorin kuste haar koude lippen, maar niets kon haar meer bijbrengen. Petsjorin besteeg zijn paard; ik tilde haar van de grond en legde haar zo goed mogelijk voor hem over het zadel; hij ondersteunde haar met zijn arm en wij reden terug. Na enige tijd in stilte naast elkaar voortgegaan te zijn sprak Gregory Alexandrowitsj tot mij: „Luister, Maxime Maximowitsj, zó zullen wij haar nimmer levend terug brengen.” „Je hebt gelijk”, zei ik en wij spoorden de paarden tot grote snelheid aan. Een menigte wachtte ons voor de poort van het fort; voorzichtig droegen wij het gewonde meisje naar Petsjorins vertrekken en ontboden de ,arts. Hij was dronken maar hij kwam toch. Hij onderzocht de wond en verklaarde, dat zn niet langer dan een dag zou leven. Maar hij had het mis?’ „Is zij beter geworden?”, vroeg ik de kapitein, hem bij de arm grijpend en mij onwillekeurig Opgelucht gevoelend. „Neen,” antwoordde hi), „maar de dokter vergiste zich: zij leefde nog twee dagen.” ,Hóe had Kazbitsj haar kunnen ontvoeren?” , , _ . . „Dat ging zo: ondanks Petsjorins waarschuwing was zij toch uit het fort gegaan, naar het beekje. Het was verstikkend warm, vertelde ik U reeds. Zij zette zich op een steen neer en hield haar voeten in het koele'water. Kazbitsj sloop naderbij, greep haar vast, hield haar mond dicht en sleurde haar het struikgewas in; daar sprong hij op zijn paard en weg was hij. Toch had zij nog kans gezien om te schreeuwen; de schildwachten hoorden het, maakten alarm, vuurden, doch misten. En op dat ogenblik kwamen wij aan.” (Wordt vervolgd) « BINNENKORT zal bij de Uitgeverij „Contact’ een keuze uit de novellen van Guy de Maupassant verschijnen. A. Morriën schreef daarbij een inleiding, welke door Criterium wordt gepubliceerd. Hij wijdt daarbij aandacht aan enkele raadselen in het leven van den schrijver, waarmee de biografen na zijn dood zich al dadelijk bezig hielden, aan invloeden welke de schrijver onderging en aan zijn primitivisme, dat zijn perverse en sadistische kanten had. „Maar het sloot ook een zekere gewoonheid niet uit, een eenvoud die in zijn stijl tot een meesterlijke soberheid heeft geleid, die hem ontvankelijk maakte voor de noden en behoeften van de gewone man, met hoeveel critiek, scepticisme en spot die ontvankelijkheid meestal ging gepaard. Die „gewoonheid”, of als men lie. ver wil dat gezonde verstand, behoedde hem voor de buitensporigheden van het symbolisme, deed hem afstand nemen tegenover de romantiek en gaf zjjn werk ’t kenmerk van echtheid, van uiterste zintuigelijkheid, waardoor het de wisselvalligheden van smaak en mode heeft kunnen overleven, zodat het op het ogenblik nog even indringend en leesbaar is gebleven als toen het werd neergeschreven.” Proza van Klant, Jac. van Hattum on W. F. Hermans, poëzie van Pierre Kemp, Paul Rodenks, Pierre H. Dubois en S. Vestdijk (Zes sonnetten uit „Thanatos aan Banden). Een boekenmaniak is tot dwaze dingen in staat. A. Marja vertelt daarvan inde Nederlandse Bibliografie onder de titel „Literatuur en Scheurbuik”. Maar hij heeft gelukkig een begrijpende echtgenote, die verstaat waarom hij met boeken in plaats van groenten thuis komt. Verder zijn er de gebruikelijke besprekingen. --- TUIMKALENÜER WOEKSDAG 3 SEPTEMBER Een onzer meesi monumentale bomen is ongetwijfeld de wilde of Paar dekastan je. Weldra zal de grond onder de zware kroon van deze boom zijn bezaaid met de prachtige, glanzende bruine kastanjes. Er bestaat ook een soort, dat nimmer vruchten voortbrengt, namelijk de dubbelbloemme witte. Om geen over. tast te k.ijgen van 'te liefhebbers van de mooie vruchte i wordt de laatstvermelde soort soms geprefereerd. De botaniscne naam van de poardekanstanje is Aesculus Hippocastanum. Di tamme kastanje, die de bekende eetbare vruchten voortbrengt, heet Castanea sativa en behoort tot een heel andere plantenfamilie. Zij is nog verwant aan de beuk en kan ook een zware afmeting be- reiken. S. L. --- Met de Bathyscaph naar de bodem van de Oceaan Nieuw stoutmoedig plan van prof. Auguste Piccard pROFESSOB AUGUSTE PICCARD, de Belgische natuurvorser, , die zich wereldvermaardheid verwierf door zijn onderzoek der «osmische stralingen per stratosfecrballon, heeft sindsdien niet stilgezeten en tijdens en na de oorlog intensief gewerkt aan een nieuw, even stoutmoedig plan: het verkennen van de zeebodem op een nnn als nog gecn mens tevoren heeft gedaan. Dit plan staat thans ”P het punt ten uitvoer te worden gelegd. Prof. Piccard zal zich met “et speciaal daartoe ingerichte exploratieschip „Scaldis” naar de «°lf van Guinea aan Afrika’s Westkust begeven, ongeveer naar het Punt waar de nulmeridiaan de evenaar snijdt, waar hij zich in zijn «athyscaph, eendoor hem uitgedacht duiltapparaat, 4000 meter a*ep naar de bodem van de Oceaan zal laten zinken. Door dij „aanschouwelijk diepzee-onderzoek” hoopt de ondernemende Belgische geleerde de geheimen van het wonderlijke diepzee-dierenleven te ontsluieren en tevens de wetenschap met belangrijke gegevens omtrent ue structuur en vorm van de Oceaanbodem te verrijken. V ernuf tig gemaakt duiktoestel £)e AMERIKAANSE natuurjj onderzoeker professor Wil®eebe heeft jn een boek een ■ooer, maar boeiend relaas gegeven een jZijn afdalingen inde zee met door hem ontworpen stalen ko-sjßathysphère. De grootste rJ®Pte, die Beebe ooit bereikt heeft "as 900 meter. Dieper kon hij niet ri» n<.’ daar anders het gewicht van v? stalen kabel, waaraan de kogel u'hg, te groot zou worden en door j ®t rollen van het moederschip op ri. L r,°uen van het *e°lven zou kuneen ~breken. Op diepte van 900 lui. verkeerden gW-Beebe en zijn «ssistent dan ook J®vensgevaar. ho«Ü°^essor Beebe doSf. intussen op ren.?001- hem be‘ m**6 diePten de ‘ «est wonderlijke & voor het »r en inde stai bron van zijn Wen6” kogel Kilt SOIPS heel exemplaren, n°£ nooit door k-eMlen*elÖk, °°S Virern ensel«K 00g bfl S?n aanschouwd. Er zijn wezens tfa,v?,et een eigen „electrische cen-V«Te > die in het eeuwige duister licht-Öe Oceaandiepte een prachtig kléi.’ s°ms van fantastisch mooie eUr®n verspreiden. j *>r°ïessor Piccard is ervan over-W dat de Oceaan nog veel meer bevat. HU wil daarom nog *aan dfyi Beebe, maar om het grote risico vaneen kainJM’euh te ontgaan, heeft hy een .Kenieu, duikapparaat uitgedacht, tonder enige directe verbinding v *®direct nl. alleen door middel I®h een onderwater-selntoestel boa* >let m°ederschip naar de zeebai|ein z,M*lt en door loslaten van last weer naar de oppervlakte c&m? c°hstructie van de Bathys-Wat .Van Piccard is natuurlijk heel de ingewikkelder geworden dan èep,eenvoudige stalen kogel van VoarS' De kogelvormige cabine Prof van twee vensters, waarin liiko pi°card en zijn onafscheide-Zeg vtiend prof. Max Cosijns in delliin len afdalen, heeft een midvan slechts twee meter. l'üini?eer men weet, dat in deze men, bovendien talrijke instru-Piaat en besturingsapparaten een voor,f Roeten vinden, kan men zich °nrWe Ien> dat de twee moedige tot v,, °ehers slechts weinig ruimte teberi11 beschikking hebben. Sterkst »aeningen hebben aangetoond, Selüir n Sr°tcre middellijn niet moachti Was in verband met de reusdientSe druk, die de kogel op een dooS Van 4000 meter zal hebben te binp ,an- De thans ontworpen cabonó„a . twee Maagdenburger halve ciaa, ln twee delen vaneen speheefi chroomstaal geconstrueerd, de ni ee,n wanddikte van 7.5 cm., op toep= atsen van de vensters en de biaku ?sP°ort zelfs 15 cm. en is ge-400 £ellJk in staat eendruk van Per vierkante centimeter te cr®taan. Naar de diepte WANNEER de Bathyscaph met behulp vaneen sterke kraan, gemonteerd aan boord van de „Scaldis”, uit het ruim van dit schip te water wordt gelaten, laat men haar eerst, hangend aan de kabel, ongeveer 50 meter onder water zakken, nadat de drijvers met stijgvermogen gevende stof zijn gevuld en de ballast is aangebracht. Op het commando „loslaten” wordt de kabelverbinding verbroken en de tocht naar de diepte begint. De vaart, waarmede de Bathyscaph omlaag gaat, kan de • bestuurder door het werpen van ballast doen variëren van enkele centimeters tot een meter per seconde. De ballast Is met electromagneten aan het apparaat bevestigd. Dit is de meest veilige manier, immers zo lang de magneten onder stroom staan wordt de ballast vastgehouden. Mocht dooreen of andere oorzaak een storing optreden, dan is het ergste dat gebeuren kan, dat de Bathyscaph eerder naar de oppervlakte stijgt, dan de diepzee-reizigers wensen. Zelfs de zware accumulatoren, de krachtbron voor de Bathyscaph, zijn op deze wijze vastgemaakt en vormen dus een reserveballast, die de veiligheid in hoge mate vergroot. Precies als bij een luchtballon trekt de Bathyscap, eenmaal op de bodem van de Oceaan beland en door het loslaten van minimale hoeveelheden ballast in zwevende toestand gebracht, een sleepkabel achter zich aan als zij door de zeestromingen voortgeschoven wordt. Staat er geen stroom, dan is het duiktoestel in staat door twee aan electro-motoren gekoppelde schroeven zich zelf voort te bewegen. Terwijl men de zeebodem „afsnuffelt”, het dierenleven gadeslaat en opnemingen doet met de vele instrumenten, staan de diepzee-reizigers door middel vaneen onderwaterseintoestel in regelmatige verbinding met het moederschip „Scaldis”. De scheepsleiding kan dus zorgen, dat het vaartuig zich ongeveer op de plaats bevindt, waar de Bathyscaph aan de oppervlakte zal verschijnen. Mocht de „Scaldis” haar niet direct ontdekken, dan is het de diepzee-reizigers mogelijk door het loslaten van een hoeveelheid helgroene kleurstof de plaats op zee te markeren. Eventueel kunnen ook licht- of rookraketten worden opgelaten. Het opstijgen van de bodem van de Oceaan wordt bewerkstelligd door het loslaten van ballast. De tocht van 4000 meter omhoog zal xéén a twee uren in beslag nemen. Eerst wanneer de Bathyscaph met de kraan in het ruim van de „Scaldis” is neergezet, kan de sterke toegangspoort van buiten af worden geopend en de diepzee-reizigers uit hun nauwe cel worden bevrijd. Professor Piccard heeft zijn wonderlijke Bathyscaph wel zodanig doen construeren, dat de kans op verongelukken tot een uiterst minimum werd beperkt. Desondanks zullen de eerste duikproeven zonder bemanning en met behulp vaneen automatische besturing worden uitgevoerd. Men zal het apparaat enige malen doen zinken tot een diepte van 6000 meter, dus 2000 meter dieper dan met bemanning zal worden gedoken. Slagen deze proefnemingen, dan zullen eerst professor Piccard en zijn collega Cosijns enige malen afdalen, waarbij zij om beurten als bestuurder van de Bathyscaph fungeren. Daarna zullen diverse andere geleerden inde gelegenheid worden gesteld een studiereisje te maken naar een oord op onze aarde, waarin tot dusver nog ■nimmer een menselijk we-I zen een blik heeft kunnen werpen. PROF. PICCARD, die zal zien, wat nooit iemand eerder zag. --- Stel het contract veilig Het is niet altijd makkelijk met zekerheid vast te stellen hoe men een spel precies moet spelen, al weten de zoogenaamde kibitzers (de achter de kaart zittende toeschouwers) dat wel. Het is niet vaak, dat een speciale speelwijze met zekerheid tot het doel voert: meestal is het een afwegen der kansen, waarbij de speler soms aanknoopingspunten heeft inden vorm van vijandelijke biedingen, uitkomst, manier van tegenspel. In onderstaand spel verzuimde Z tijdig de zekere winst te ‘doorzién, waarvan de tegenpartij dan ook dankbaar gebruik maakte. NOORD Schoppen: a. 5 Harten; a, 6 Ruiten: 7.5, 3 Klaveren: a, h, v, 10, 9,2 WEST OOST Sch.: h, 9,7, 4,2 Sch.: v, 3 Harten: h.9.5.2 Harten: b, 10.7,3 Ruiten: b, 10, 2 Ruiten: v, 6,4 Klaveren: 6 Klav.: b, 7,5, 3 ZUID Schoppen; b. 10, 8. 6 Harten: v, 8. 4 Ruiten; a', h, 9, 8 Klaveren: 8,4 Z speelde 3 S-A. en W kwam met Sch. 4 uit. Natuurlijk ziet U, lezer, de geheele kaartverdeeling, waardoor U, mede door bovenstaande beschouwing, gewaarschuwd is. Maar bekijkt U eens aandachtig de kaart en zegt U dan eerlijk of U inde practijk werkelijk meteen Sch. a zou hebben ingelegd. Hoewel Z er op [kan hopen, dat de •Kl.’s goed verdeeld [zouden zijn (in welk > geval er nooit 'eenig gevaar dreigt) moet hij er toch rekening mee houden, dat dit wel eens niet zoo zou kunnen zijn, Z moet dan ook aldus redeneeren: als ik Sch. a neem, houd ik nog een S'ch.-dekking over, zoo.dat ih. als de Kl’s slecht zitten, toch mijn negen slagen maak, nl. 5 slagen in KI., 2 in R. en 1 in beide overige kleuren. Neem ik daarentegen Sch. a niet, dan kan O aan slag komen en dan kan naspelen van H. fnuikend zijn, als de Kl.'s slecht zitten en W. den H.h heeft. Terzijde latend hoe of Z moet spelen ineen wedstrijd met matchpunten per spel (’t ligt, buiten ’t bestek van dit arikel om daarop in te gaan) moet Zin een gewoon partijtje de kans Op een overslag gaarne opofferen om het contract safe te stellen. Werp mij niet tegen, dat de kans op slechte Kl.-verdeeling niet zoo groot is, en dat bovendien O een Sch.-honneur moet hebben, en de H.'s slecht moeten zitten. Toegegeven, dat de kans op slechte Kl.-verdeeling (boer vierde of vijfde bij O) slechts 13 % is. en dat de hangkans derhalve nog veel kleiner is, toch moet men zich aanwennen om de volle zekerheid te nemen boven een waarschijnlijkheid. In het hier beschreven geval speelde Zin Neen kleine Sch. bij er. O nam den slag met de vrouw. Terecht realiseerde deze zich, dat Sch.-voortzetting slechts weinig kansen bood, omdat Z waarschijnlijk nog wel dekking in die kleur zou hebben (de uitkomst met Sch. 4 bewees 5-kaart) en dat het bovendien geenszins zeker was, dat W snel genoeg aan slag gebracht zou kunnen worden. O speelde dan ook H.h na, en hoewel Z, wakker gfeschud, de v niet in legde, waardoor hij het spel zou winnen, indien W de 4 of 5 Kl.’s zou hebben, kon hij toch niet de noodige slagen maken. Hij moest niet het noodige zelfverwijt 1 down noteeren. Wie zich aan een ander spiegelt, spiegelt zich zacht. Leer daarom uit dit voorbeeld dezen gulden regel: een gewonnen spel mag niet verloren worden. Zoodra er een methode is, waarbij winst zeker is, moet deze worden gevolgd zelfs indien andere kansrijke wegen bewandeld kunnen worden. Mr. E. C. GOUDSMIT. | Bridge- j ; rubriek iJ --- Radio-programma WOENSDAG 8 SEPT. Avondprogramma HILVERSUM I: 19.00 Nieuws. 19.15 Land- en Tuinbouw. 19.30 Ac« tueel geluid. 19.45 Amusementsmuziek. 20.00 Nieuws. 20.15 Metropole ork. 20.44 Voordracht prof. Wagenvoort. 21.05 Pop. orgelbespeling. 21.30 Willem Pijperherdenking. 22.30 Nieuws. 22.45 Avondoverdenking. 23.00 Licht klassiek avondconcert. HILVERSUM H: 19.00 Causerie G. J. Suurhoff. 19.15 Nieuws uit Indië. 19.30 Cursus „Ons leven en ons Geloof”. 19.45 Ds. Sirks. 20.00 Nieuws. 20.15 Res. Ork. 21.15 Luisterspel: „De strijd om de heer Lapraik”. 22.15 Malando. 22.45 Lezing mr. v. Walsum. 23.00 Nieuws. 23.15 Lichte muz. DONDERDAG 4 SEPT. Ochtend- en middagprogramma HILVERSUM I: 8.00 Nieuws. 9.00 Hoogmis. 10.15 Morgendienst. 10.45 Orgelspel. 11.00 Voor de zieken. 11.45 Yehudi Menuhin. 12.00 Angelus. 12.03 Lichte orgelbespeling. 12.30 Weeroverzicht. 12.33 Lunchconcert. 12.55 Zonnewijzer. 13.00 Nieuws. 13.20 Welk boek? 13.25 Lunchconcert. 14.00 Continentaal Kwintet. 14.40 Voor de vrouw. 15.00 Clavecimbel-recital. 15.30 Gemengd Omr.koor. 16.00 Bijbellezing. 16.45 Twee sonaten voor viool. 17.15 Giaconda-enseinble. 18.00 Pianoduo. 18.30 Progr. voor de Ned. Strijdkrachten. HILVERSUM II: 8.00 Nieuws. 9.15 Morgenwijding. 9.30 Waterstanden. 10.30 Voor de vrouw. 10.35 Hobo-recital. 10.50 Voor de Kleuters. , 11.00 Gr.pl. 11.20 Jetty Cantor. 12.00 Twee piano’s. 12.30 Weerpraatje. 12.32 In ’t spionnetje. 12.37 Metropole ork. 13.00 Nieuws. 13.15 De Papavers. 13.45 Opera aria’s. 14.05 Een Ned. dokter over New York. 14.20 Kamermuz. 15.00 Voor zieken en gezonden. 16.05 Reprises. 17.00 Voor de jeugd. 17.30 Uierre Palla. 17.45 Rijk over zee. 18.00 Nieuws. 18.15 Sport. 18.30 Skymasters. --- Advertentie (Ingezonden mededeling) Met TIP moest ik dit j Loflied beginnen | Omdat mijn vrouw er j ’n fles mee wil winnen. J i Maar er schuilt een I gevaar, j Wel vooi mij, niet voor haar, 1 Dat ze TIP, in plaats 1 mij, gaat beminrt^ Inz. Hr. D. v. O. Bussum ontv. 1 fles TIP. ---