De civilisatie is weer met een De civilisatie is weer met een nieuwe vinding verrijkt een mechanische- aannemer van telefoongesprekken. De zaak werkt aldus: Je draait Jan Jansen. Een stem antwoordt: Jan is niet thuis. Hier spreekt zijn mechanische rempla-Cant. Indien U een boodschap wil achterlaten zal ik die op de wirerecorder opnemen en kan Jan Uw boodschap horen als hij thuiskomt. --- Afdrogen niet meer nodig Nieuwe wasmiddelen maken het de vrouw gemakkelijk „Nu heb ik al zoveel zeep gebruikt, maar ik heb nog geen schuim”. Hoé vaak zullen de Nederlandse vrouwen dat ai niet hebben verzucht. Dat komt door de hardheid van bijna alle water in ons land. die een groot deel van de thans gebruikte alkalische wasmiddelen verloren doet gaan. De Nederlandse zeepindustrie zal binnenkort nieuwe was- en reinigingsmiddelen in poeder- en vlokkenvorm in de handel brengen. Deze nieuwe producten hebben enkele zeer aantrekkelijke eigenschappen Zij worden bijv. niet aangetast door de hardheid van het water, zodat er niets verloren gaat en dit nieuwe middel dus goedkoper is in het gebruik. Bij de tegenwoordige wasmiddelen veroorzaken de vrijkomende kalkzepen altijd strepen en vlekken, waardoor een dofheid ontstaat. Bjj de afwas moet de huisvrouw het vaatwerk altijd afdrogen om het glanzend te krijgen. Bij gebruik van het nieuwe was- . middel in goed warm water behoeft de theedoek er niet meer aan te pas te komen, daar het vaatwerk door de hoge temperatuur snel droogt zonder dat vlekken of strepen achter blijven. Ook voor het reinigen van vloeren, deuren, geverfd materiaal ramen, enz., dus voor de hele schoonmaak, kunnen de nieuwe reinigingsmiddelen worden gebruikt. Er zullen reinigingsmiddelen voor speciale doeleinden inde handel worden gebracht en een product, dat het gehele reinigingsgebied bestrijkt, zo lezen wij in het vakblad „De Kruidenier”. Reeds voor de oorlog werd in öe laboratoria van de Shell aan dit nieuwe product gewerkt en thans is men zo ver dat ook in ons land de fabricage op grote schaal ter hand kan worden genomen. In Pernis is een nieuwe fabriek daarvoor gebouwd. --- Onze grote dochters T 7 OOR meisjes van 13 a 14 V jaar is dit een prettig sportief mantelpakje, dat bovendien tal van mogelijkheden biedt voor het aardig verwerken van strepen en ruiten en ook voor tweeërlei stof. We knippen het patroon van de pasdelen los van vooren rugpand en kijken even of de roklengte naar wens is. We leggen x op • vallend de plooien inde rok, die we van boven even afstikken, en naaien de bijschuiriers inde achterbaan. We zetten de rok op een tailleband en brengen inde linkerzijnaad de sluiting aan. We stikken de voorpasjes op de ingerimpelde voorpanden, waarbij we desgewenst de loze zakklepjês (10 cm lang en 5 cm. breed) gelijk meenaaien. Het schootje wordt aangezet, waarna wede zakken en zakkleppen opstikken. U kunt de zak inplaats van . i 7-7 7- *4- J~,r\nn rtT\/7 met een klep ook met een opgestikte pat van dezelfde vorm garneren Het aangeknipte beleg naar binnen vouwen en de drie delen van het' rugpand met elkaar verbinden. Rugschouders even mhouden. We stikken de mouwen dicht, waarbij de bovenmouw op ellebooghoogte even ingewerht wordt, en zetten de Jcop, die door oijschuinertjes (elk van 2 cm stofverbruik en 3 cm van elkaar) ingenomen is met de binnennaad op het tekentje vallend in het armsgat. De lialsrand wordt tussen de dubbele stof van de kraag genaaid. De ceintuur maken we 4 cm breed. In één stof uitgevoerd, vraagt dit . . mr, i c -f 'Un.nnri TV T t a D ’C'r7H' T\/T 7PI? pakje ongeveer 2.40 m stof van 130 breed. EL LA ’BEZEMER. --- ONZE KINDERKRANT WAAR IS DE POES? A LLE kinderen in China zijn -LL kleine Chineesjes, wist je dat? Ze doen, net als de Hollandse kinderen, spelletjes, maar hun liefste spel is vliegeren. Ze maken zelf vliegers, prachtige vliegers met draken en vissen en boten erop geschilderd. En als de ' wind goed is, gaan ze een vliegerwedstrijd houden. Ze smeren de vliegertouwen in met lijm, waarin kleine stukjes glas zijn gestrooid. Als nu twee vliegertouwen elkaar kruisen, snijden ze soms eikaars touw door. Nu is het de vraag, wiens vlieger het langst inde lucht kan blijven, en natuurlijk ook, wie de mooiste vlieger heeft. Nu was er één Chineesje, hij heette Soeng en hij was nog maar erg klein. Hij had wel een vlieger, maar hij kon er geen draak op schilderen en bovendien had hij geen geld om de dure verf te kopen. En toch wou hij zo graag meedoen. Nu, Soeng dééd mee. En wat -t mooiste was: Hij won de wedstrijd! Zijn vlieger was het mooiste en zijn vlieger bleef het langst inde lucht. UOE kwam dat dan? Wel Soeng -*• L had een poes, een mooie oranje poes die Loeng heette. (Want Chinese poesen hebben ook Chinese namen en heten nooit Minetje!) Soeng had eens met Loeng de poes gefluisterd en samen hadden ze een plannetje bedacht. Toen Soeng zijn eenvoudige onbeschilderde vlieger opliet, zat daar de mooie oranje poes tegen aan geklemd, die mee de lucht inging. En terwijl al die draken en boten en vissen daar zweefden, was er ook een vlieger met een poes. Niemand zag dat het een echte poes was, ’t was precies of hij er was opgeschilderd. Loeng de kat, hield zich stevig vast met alle vier zijn klauwtjes. Hij vond het niet leuk daar boven inde lucht, maar hij begreep dat hij voor zijn baasje Soeng iets moest over hebben. Soeng’s vliegertouw was zo scherp, dat hij alle andere vliegers afsneed. Hij bleef het langst inde lucht en iedereen vond zijn vlieger zo mooi, dat hij de hoofdprijs kreeg. Zo’n kleine aap, die Soeng. Nu moeten jullie eens goed op het plaatje kijken. Kun je de vlieger met Loeng, de poes, ontdekken? Goed zoeken hoor! --- Het olifantenplaatje Wat zijn er leuke tekeningen binnengekomen van de drie olifantjes. De volgende week. zullen wede aardigste afdrukken maar het is wel erg moeilijk uitte maken welke de leukste is want wat hebben de kinderen hun best gedaan. AllemAal maar een prijs? Nee. dat kan jammer genoeg niet. --- Moeder Marregje ging aan ’t broeden C IMON VINK en Marregje Vink _ woonden tesamen in Oddelerbrink. Simon, wat zou je er eens van zeggen als ik een stuk of wat eitjes ging leggen? zei Marregje Vink zo langs haar neus Maar Simon schrok en zei: Marregje, heus wat ben je weer dwaas, zo typisch vrouwelijk, maar Marregje zei: kom, wees niet zo kouwelijk, Is het te vroeg, vind je? Allemaal larie ’t Is voorjaar, al is het pas Februari. En Simon ging mee naar buiten en kijk, ze vonden een machtige, stoere eik. Ze bouwden een nestje van takken en dons en riepen: Dit huis is alleen van ons. /I AAR zaten ze dus heel knus met z’n beidjes *-* en Marregje legde vier beeldige eitjes. Maar och, toen ze eenmaal aan ’t broeden was daar hoog in die eik, toen merkte ze pas, dat het in ’t voorjaar nog winter kan zijn; ’t was uit met die lekkere zonneschijn, de regen kwam aan met vinnige vlagen er kwamen nog barre en winterse dagen de storm begon aan de takken te zwiepen en alle vogeltjes gingen aan ’t piepen. MAAR toch hield ze vol, die Marregje Vink ze was ook zo dapper, ze was ook zo flink; en toen ze. helemaal haast was bevroren werden die kleine vinkjes geboren. En juist op diezelfde morgen begon de zon te schijnen, die heerlijke zon! De winter was over, de kou was_ voorbij en Simon en Marregje waren zóóó blij. En hun vier kindertjes (allemaal vinken) zijn flink en zijn tierig en goed bij de pinken. --- President Harry Truman: Fantastisch inkomen, maar pad gaat niet over rozen X\ïlE hoort, dat Harry S. Tru* * man, de president van de Verenigde Staten, een salaris geniet van $ 100.000 plus een belastingvrije toeslag van $ 50.000, zodat hij na aftrek der belastingen een inkomen heeft van ongeveer $ 110.000, Lie zal misschien de verzuchting slaken, dat hij wel eens een poosje in zijn schoenen zou willen staan. Vooral als hij verneemt, dat de president en zijn gezin vrije geneeskundige en tandheelkundige mlp genieten en vrije toegang hebben/tot bioscoopvoorstellingen, sportwedstrijden en concerten. Maar hij za’ misschien anders praten als hij verneemt, dat de toeslag van $ 50.000 aan president Truman is toegekend, omdat hij in zijn hoge functie zoveel representatieplichten te vervullen heeft, dat hij met zijn oorspronkelijk salaris onmogelijk kon uitkomen en zelfs nu nog er niet aan denken kan zich buitensporige uitgaven te veroorloven. Diners Elk jaar geeft Truman twee officiële diners voor de leden van het Corps Diplom tique. Daarnaast moet hij ieder jaar nog een diner geven voor de leden van zijn kabinet, voor de leden van het Hooggerechtshof, voor de vice-president en voor de „Speaker” van het Huis van Afgevaardigden. Daar komen dan nog bij de diners voor buitenlandse gasten en de talrijke recepties, zoals bijvoorbeeld voor de rechterlijke macht, voor de diplomaten, voor leger en vloot, voor het Congres, voor de autoriteiten van de schatkist, de posterijen, de departementen van binnenlandse zaken, landbouw, handel en arbeid en voor divers-' federale organen. Het pad van Harry Truman gaat werkelijk niet over rozen en hij houdt maar héél weinig tijd over voor zijn gezinsleven, ook . al staat hij dan iedere morgen al om half zes op. Zo druk is hij bezet, dat ingewijden zich verbaasd afvragen, hoe hij nog gelegenheid vindt een paar maal inde w:ek te gaan zwemmen en zijn geliefkoosd wandelingetje te maken. Per jaar moet hij ongeveer 15.000 stukken tekenen. Er zijn 61 instanties, die rechtstreeks aan de president verslag uitbrengen en meer dan 235 ambtenaren hebben rechtstreeks toegang tot hem. Van uur tot uur is zijn dag nauwkeurig ingedeeld en hij ontvangt regelmatig een nooit eindigende troom van bezoekers. Als er-maar vijf minuten speling zij, heeft hij nog niet de tijd om even uitte blazen, maar moet stukken . n brieven tekenen. En dan moet hij vanzelfsprekend ook nog redevoeringen en officiële toespraken houden bij alle mogelijke gelegenheden, zowel in als buiten let Congres. Redevoeringen, die soms aan felle critiek bloot staan, zoals bijvoorbeeld dezer dagen het geval was, toen een predikant uit Collingwood in New Yersey openlijk en ineen telegram aan de president protesteerde tegen een uitlating, die hij „kwetsend voor Christenen” noemde. Of dit telegram president Truman, -die per jaar zo’n twee millioen telegrammen ontvangt, ook zelf heeft bereikt weten we niet, nog minder, wat hij er op heeft geantwoord. Ingewijden verzekeren, dat deze drukte zó groot is, dat president Truman haar alleen kan volhouden, dank zij zijn uiterst sobere en uiterst regelmatige levenswijze. --- VROUWENSPIEGEL Meubels hoopt U voor uw halve leven Doe het daarom oordeelkundig \A/e gaan meubels kopen. Hoe dikwijls is dit al gezegp door gelukkige * v jonge mensen? Zij bedoelden daar dan medé dat zji spoedig dachten te trouwen en een eigen huis gingen inrichten. Gewoonlijtk wisten zij reeds vooruit wat zij gingen kopen; want hadden zij niet reeds maandenlang alle étalages van meubelzaken bekeken en gerekend en gerekend wat wel en niet gekocht kon worden? Bij aankoop ..beklopte?’ hij heel gewichtig het hout terwijl „zij” hand en oog liet glijden over de bekleding der stoelen en fauteuils. Als regel gaf „zij” de dóórslag omdat de kleur of het patroon van de bekleding in haar smaak viel en „hij” uiteindelijk maar gewichtig had gedaan. Informeerde men daarna bij de jongelui wat zij gekocht hadden dan haalden zij de schouders op of lieten een „nou ja je weet wel, met zo’n gedraaid pootje” horen of er kwam heel gewichtig „old finish”. Alle waar is naar z9n geld OjD finish” is de geliefde verzamelnaam voor diverse „kruisingen” en wangedrochten op meubelstijlgebied. „Old finish” heeft echter niets met stijl uitstaande. Deze methode biedt voor fabrikant en winkelier echter twee voordelen. De fabrikant kan diverse (en vaak minderwaardige) houtsoorten gebruiken want de kleurlaklaag bedekt alles en de winkelier weet dat het gemiddelde publiek verzot is op alles wat glimt. Moeten wij nu alle z.g. „old finish” meubelen als inferieur beschouwen? Dat nu niet/ direct. Er zijn fabrikanten die höofdzakelijk „old finish” meubelen . maken en met een gedegen stuk werk naar voren komen. Men dient er echter rekening mede te houden, dat beschadigingen aan old finish meubelen practisch niet bij te kleuren zijn en altijd zichtbaar blijven. Een niet te onderschatten nadeel dus daar beschadigingen in het dagelijks gebruik veelvuldig voorkomen. Stijl-meubelen Worden er nog stijl-meubelen gemaakt? Ja zeker, ofschoon maar een heel klein percentage. Als regel heeft men zich echter aangepast bij de smaak van het publiek en aan juistheid van stijl consessies gedaan. Denk b.v. eens aan het z.g. „Gothiek”. Hier speelde echter niet alleen de smaak een rol maar ook de fabricati?-prijs. Goed Gothiek is toet de hand gebeeldhouwd en '-van eerste soort eikenhout vervaardigd. Het is streng van lijn en er gaat een rustige, statige schoonheid vanuit. Door de vele handenarbeid (met beeldhouwen) zijn deze meubelen prijzig. Veel van dit beeldhouwwerk maakt men tegenwoordig machinaal met het gevolg: Clichéwerk. Het product kan op deze wijze echter aanmerkelijk goedkoper aan de markt gebraitot worden. Moderne meubelen Nu zijn er ook nog de z.g. moderne meubelen. Deze, veelal door binnenhuis-architecten ontworpen producten, zijn over het algemeen zeer eenvoudig en strak van lijn. Door de eenvoud kan er een zekere bekoring vanuit gaan. Ze worden als regel van blank beuken of eikenhout vervaardigd. Alles wat blank is staat echter gauw bloot aan besmetting en men dient bij aankoop ervan hiermee degelijk rekening te houden. Vele fabrikanten brengen nog eigen ontwerpen in mahonie, noten en palissanderhout. Ook vruchtbomenhout zoals kersen- en perenhout, wordt voor meubelfabricatie gebruikt. Het gedegen vakmanschap van de meeste Hollandse fabrikanten kan de toets met het buitenland gemakkelijk doorstaan en steekt zelfs in vele gevallen hierbij zeer gunstig af. Waarop letten? Gaat U meubelen kopen, laat U dan voorlichten dooreen goede meubel-detaillist. Vertel hem hoe groot de ruimte is waarin meubelen komen te staan, breng zo' nodig een plattegrond mede. Koopt Uw meubelen niet te klein, maar maak ook geen pakhuis van Uw woning. Hebt U Uw keus bepaald, waar het stijl of model betreft, neem dan een stoel of fauteuil en probeer of deze makkelijk zit. Een stoel, welke te laag, te hoog of te smal is, maakt U moe en is een onding. De rug van stoel of fauteuil moet bij voorkeur iets gebogen zijn om de rug prettig te steunen. Let er tevens op. dat de armleggers van de fauteuils goed aan de romp zijn bevestigd. En de tafel? Trek bii een schuiftafel de bladen uit. Deze móeten gemakkelijk „lopen” en als zij uitgeschoven zijn, precies tegen het middenblad passen. Het geheel moet zuiver vlak zijn. Neem nu een stoel en ga eerst aan de lange en daarna aan de korte zijde van de tafel zitten. Maar al te vaak komt het Vior. dat men, om zo’n tafel sierlijic te maken, het practische nut uit het oog verloren heeft en men aan zo’n tafel Zittend met knieën en voeten geen raad weet. Bekijk als laatste het dressoir. Bekijk het wel 10, 20 keer, voor U besluit. U zult er jaren tegen aan zien; zorgt er dus voor dat U dat steeds met plezier zult doen. Koop het vooral niet te klein (natuurlijk rekening houdend met beurs en beschikbare ruimte). Probeer of de deuren behoorlijk sluiten, de laden moeten makkelijk schuiven. Een voornaam punt is natuurlijk de bekleding der meubelen, dat een afzonderlijk hoofdstuk is. Voorlopig alleen dit: goede bekledingsstoffen zijn nog schaars, maar men ziet al weer behoorlijke kwaliteit op zitmeubelen verwerkt. En bedenk tenslotte, dat alle waar naar z’n geld is. Een dressoir kan ’n prachtig meubelstuk zijn, maar daar is dit ook Gothisch voor. --- Een „bloemblad-decolleté” noemen de Amerikanen deze wel zeer bijzon- Een „bloemblad-decolleté’’ noemen de Amerikanen deze wel zeer bijzondere halsuitsnijding, met stijf uitstaande kraag, die zeer flatteus werkt bij de nauw aansluitende lange mouwen. De japon is van zware bronskleurige changeant taftzijde en heeft een wijde rok, die zachtruisend beweegt, wanneer men ronddrentelt op de „cocktail-party”, waarvoor het toiletje is bedoeld. --- BLOEIENDE CACTUSSEN ALS KAMERPLANT I K heb al zoveel jaren caatusf ’ . sel?> maar ze bloeien bij mij nooit,” is een verzuchting, die men vaak hoort. Daarvoor zijn direct twee mogelijkheden als oorzaak aan te wijzen: U bent niet in het bezit van soorten, die vlug bloeien of ze hebben niet de goede verzorging. Tot de planten, die u inde kamer zonder veel moeite in bloei kunt krijgen, behoren de Phyllocactussen, zo lezen wij m „De Volkstuin”, het maandblad van het Algem. Verbond van Volkstumdersverenigingen. Hoewel de Phyllo’s niet algemeen inde handel zijn, zal het u niet veel moeite kosten er via een bloemist een te bemachtigen. Of misschien heeft u wel iemand onder uw vrienden, die zo’n plant in zijn bezit heeft en die u een stuk cadeau wil doen. Zo’n stek moet u eerst minstens een week laten liggen voor u hem inde grond zet. De wond moet eerst opdrogen. Als u hem direct, nadat hij is afgesneden, inde aarde plant, zal hij inde meeste gevallen gaan rotten. T' OT de voornaamste levensvoorwaarden van planten behoren: lucht, licht, water en aarde. Phyllo’s groeien op de plaats van oorsprong inde bossen. Het is dus te begrijpen, dat goed verteerde, bladaarde naar hun zin is. Als u % bladaarde en % klei-aarde mengt, kunnen de planten zich daarin goed ontwikkelen. Belangrijk is ook er voor te zorgen, dat de potten goed poreus zijn. Als u een oude bloempot gebruikt, maak hem dan eerst goed schoon, het liefst met kokend water. Phyllocactussen verdragen geen felle zon. Maar zet ze vooral ook niet te donker, anders zult u weinig bloemen krijgen. Vanaf half Mei begin October kunt u ze het beste inde tuin zetten. Het is wel gewenst, dat u ze gedurende die tijd zo nodig ook water geeft en iedere 14 dagen wat gemengde meststoffen. Min of meer aan de Phyllo’s verwant is de bekende lidcactus. De eigenlijke naam hiervan is: Epiphyllum truncatum. De populariteit van deze plant zal ze wel te danken hebben onder meer aan het feit, dat ze zich midden inde winter tooit met haar bekoorlijke bloemen. Wat de verzorging en het stekken betreft, deze zijn gelijk aan die van de Phyllocactussen. Een veel voorkomende soort is de Echinopsis hybrida, een bolcactus. Deze kan ook bijzonder mooi bloeien. De stekken, die er soms bij jonge planten veel aankomen,: kunt u het beste verwijderen, omdat ze de bloei belemmeren. --- Heerlijk: bij felle kou een goed warm bed Van warme steen tot electrische deken WIJ, die de modernste middelen tot onze beschikking hebben om in koude nachten onze bedden lekker te verwarmen voor het slapen gaan, kunnen ons moeilijk voorstellen op wat voor uiterst primitieve manieren onze overgrootmoeders en bet-overgrootmoeders hetzelfde hebben trachten te doen. Wij, die de electrische deken kennen, haar binnen zeer afzienbare tijd waarschijnlijk een doodgewoon gebruiksvoorwerp vinden, die het electrische kussen al meer en meer gaan gebruiken en de rubber warmwaterzak eenvoudig niet meer zouden kunnen missen, geven ons er eenvoudig geen rekenschap van, dat er eeuwen en eeuwen nodig zijn geweest eer deze dingen er kwamen. Zulk een simpele rubberkruik heeft een lange geschiedenis achter zich, die heel ver terug begint met de ruwe warme steen, die men vroeg inde middeleeuwen tussen de dekens legde. Later gebruikte men een geglazuurde steen, die op de kachel werd verwarmd en die geruime tijd in gebruik is gebleven. Beddepan Pas in het begin van de 17e eeuw bediende men zich vaneen fraai bewerkte koperen beddepan, waarin men kooltjes vuur of gloeiende houtskool stopte en die men vervolgens aan zijn lange steel tussen de dekens heen en weer bewoog. Veel later pas ontdekte men, dat water een uitstekend middel was om warmte vast 'te houden. Toen deden de stenen-, en vervolgens ook de koperen en tinnen kruiken hun intrede, die inde 19e eeuw in zwang kwamen. Zij waren de directe voorlopers van de rubber warmwaterzak, die zijn glorietijd ook al weer heeft gehad, omdat in de eeuw van de electriciteit de electrische kruik zijn zegetocht is begonnen. Deze kruik, die buiten het bed enige tijd op het electrische net wordt aangesloten en daarna pas tussen de lakens wordt gelegd, heeft het grote voordeel, dat hij nooit leeg kan lopen. Vooral voor het gebruik ineen wieg is dit natuurlijk van groot belang. Maar. zelfs voor de electrische kruik is geen grote toekomst weggelegd, want het tijdperk van de kruiken is in het algemeen voorbij. De electrische energie maakt betere en gemakkelijker methoden van bedverwarming mogelijk: de electrische deken en het electrisch kussen. Een deken Vóór de oorlog kende men een dekentype, dat als verwarmde onderlegger was bedoeld en uitsluitend diende om een behaaglijke bedtemperatuur te verkrijgen. Bij de moderne verwarmingsdeken gaat het er inde eerste plaats om zoveel warmte toe te voeren, dat ook bij koud weer de natuurlijke warmteverliezen van het lichaam kunnen worden gecompenseerd, zodat men óók in het hartje van de winter met één gewone deken kan volstaan. Het spreekt vanzelf, dat vanwege het gebruik, waarvoor zij bestemd zijn, aan de constructie van electrische kussens en dekens bijzondere aandacht moet worden besteed. Zij moéten geen gevaar opleveren en bestand zijn tegen kreukelen en vocht. Hoewel de meeste kussens van temperatuurregelaars voorzien zijn, verdient het toch aanbeveling electrische kussens niet zonder toezicht ingeschakeld te laten. Dekens kan men wel ook voor verwarming gebruiken. In het begin construeerde men electrische kussens en dekens, die direct op het spanningsnet werden aangesloten. Na de oorlog wint de toepassing van transformatoren veld. Dat maakt deze voorwerpen weliswaar duurder, maar ook aanmerkelijk veiliger. Men kan dan ook zeker aannemen, dat men ze inde toekomst in menige woning aan zal treffen. ---