Minister hangt ir Mesu Commandeurslint om Geschenk voor een reis Het hoogtepunt van de samenkomst inde Utrechtse Stadsschouwburg, waar de Minister en de voornaamste landbouworganisaties officiëel afscheid namen van dr ir F. P. Mesu was het moment, waarop Min. Mansholt hem het lint omhing met het commandeurskruis inde Orde van Oranje-Nassau. De minister had tevoren ir Mesu bedankt voor de prettige samenwerking en hem gehuldigd voor de durf en moed, die hij als ambtenaar en dat wil wat zeggen! aan de dag heeft gelegd, eigenschappen, die de Zeeuwse boerenzoon kenmerken; ook voor de inspiratie die steeds van hem is uitgegaan. De heer Mesu is zijn tijd vooruit geweest, beter gezegd: hij heeft het tempo van de tijd op cultuur technisch gebied bepaald. Spreker ging Mesu’s loopbaan na en noemde het de bekroning van zijn arbeid, dat hij nog als directeur heeft meegemaakt, dat. de arbeid in cultuurtechnische dienst geheel als vrij werk wordt beschouwd en niet als werkverschaffing. De heer Mesu is ook de man geweest, die de zoetwatervoorziening in al haar consequenties heeft doordacht en die zelfs in dit verband heeft kunnen pleiten voor sluiting van de Waterweg ... ook in ’t belang van Rotterdam! In zijn dankwoord heeft de heer Mesu de vele departementen, de Rijksdienst voor het Nationale Plan, het Staatsbosbeheer, de Prov. Besturen en Waterschappen, Prov. Planologische Diensten, waarmee hij, die aanvankelijk aangezien werd als „aardappel-ingenieur”, zo prettig heeft samengewerkt, zijn grote erkentelijkheid betuigd. Spreker dankte speciaal ook het Gemeentebestuur van Utrecht, dat ideaal gelegen is voor de Cultuurtechnische Dienst niet te ver van Den Haag en ook niet te dichtbij. Hij herinnerde aan de „doorslaande’; argumenten, die vroeger wel door’ waterschappen werden gebruikt tegen de plannen tot ruilverkaveling. Thans komen zij als vliegen op de stroop op ruilverkaveling af! Landarbeidersorganisaties en bladen als De Tribune scholden spreker en de zijnen indertijd voor „slavendrijvers”. Ook dat is veranderd. Ir Mesu schetste de ruil- en herverkaveling als hèt cultuur-technische werk voor de toekomst. Ir Alph. Roebroek, voorzitter van deze afscheidssamenkomst, bood namens de vele organisaties etc. die hadden bijgedragen, een enveloppe met inhoud aan tot het maken van een reis. Na afloop hielden ir Mesu en mevrouw Mesu receptie inde schouwburgfoyer, waar honderden bezoekers hen beiden de hand drukten Onder hen bevonden zich minister Staf, mihister Mansholt, en de burgemeester van Utrecht. --- OSLO – Russische autoriteiten OSLO Russische autoriteiten hebben de Noorse regering doen weten, dat de attaché voor culturele zaken te Oslo, Mesjewitinow, die zich op het ogenblik te Moskou bevindt, niet naar Oslo zal terugkeren. De diplomaat is betrokken bij een in Februari van dit jaar in Oslo ontdekte spionnagezaak. --- De levensgang van Adr. de Winter Lezing door broer van de schilder Dfe Studieclub schilders S.C.S. afd. Utrecht, hield gisteren haar maandelijkse bijeenkomst. Als attractie voor deze ontwikkelingsavond, werd een lezing gehouden over het werk van de Utrechtse kunstschilder, wijlen Adriaan de Winter. Deze lezing werd gehouden door de broer van de schilder. De spreker, die uiteraard zeer goed met het streven en de worsteling van de kunstenaar, om tot een bepaald resultaat te geraken, bekend was, wist op eenvoudige maar boeiende wijze de luisteraars te voeren in 'het karakter en zieleleven van de kunstenaar. De Winter heeft het als autodidact zeer moeilijk gehad, maar heeft door hard werken successen weten te bereiken, getuige de aankopen door binnen- en buitenlandse musea. (Dit mag voor een goed deel toegeschfeven worden aan de toegewijde belangstelling en steun die de spreker aan zijd broer tijdens diens leven heeft gegeven). De lezing werd toegelicht met een groot aantal, fel kleurige en zacht gevoelige, schetsen, tekeningen, schilderijen en linoleumsneden. Hierdoor werd wel zeer duidelijk 'het zieleleven, de evolutie en levensgang van de schilder voor ons geopenbaard. Een mooie ontwikkelingsavond betreffende een kunstenaarsleven, die door de huis- en decoratieschilders als ambachtslieden, zeer werd gewaardeerd. Vooraf ging de bekendmaking en uitslag van de Landelijke prijsvraag S.C.S. Aan de heer G. J. v. Kuswijk werden het diploma en de prijs uitgereikt. --- Helft aan kosten Door te kopen bij detaillisten, die aangesloten zijn bij het UFI bespaart de koper zich de helft aan kosten. Op het ogenblik is het nog zodat de afbetalingsmagazijnen binnen de grenzen van de geldschieters wet leveren, hetgeen neerkomt op een renteberekening van dertien procent ’s jaars van het nominale bedrag. Doordat het UFI de klant niet als winstobject beschouwt betaalt de cliënt jes a zes en een half procent rente en kosten van het nominale bedrag. --- „De deftige straat” De rederijkerskamer „Molière” geeft op 7 Mei inde Stadsschouwburg een opvoering van „De deftige straat,” een blijspel van J. M. Barrie. --- B. J. Kerkhof veertig jaar in de moderne wegenbouw Op 1 Mei a.s. is het veertig jaar geleden, dat de heer B. J. Kerkhof, thans gedelegeerd commissaris van dein Utrecht gevestigde Koninklijke Maatschappij N.V. Wegenbouw, zijn werkkrachten in dienst stelde van het particuliere wegenbouwbedrijf, een bedrijf, dat juist in deze periode in binnen- en buitenland een enorme vlucht heeft genomen. Jubileum wordt op 1 Mei gevierd Deze periode kan geacht worden te beginnen in 1914, toen de heer Kerkhof in dienst trad van de N.V. H. Boesewinkel te Zutphen, één van de eerste ondernemingen hier te lande die gebruik was gaan maken van de stoomwals. Toen de heer Kerkhof van 1904—1914 als technisch ambtenaar bij de Rijkswaterstaat zich ook al met het onderhoud van wegen occupeerde, viel er aan de toen bestaande klinkerwegen bij het verkeer van die dagen niet zo heel veel te doen. De problemen werden pas dringend toen de auto ook langs onze wegen allengs het voornaamste vervoermiddel werd. Men begon zich naar Amerikaans voorbeeld op een nieuw procédé toe te leggen n.l. de toepassing van teer gemengd met steenslag. Na de eerste wereldoorlog kwam de toepassing van asphalt in zwang. Stationsstraat Toen in 1922 een speciale maatschappij voor wegenbouw in het leven werd geroepen stapte de jubilaris hiertoe over en in 1923 vestigde hij zich te Utrecht, in hetzelfde pand aan de Stationsstraat, waar zij nu nog is gehuisvest, zij het dat vooral de laatste tijd grondige verbouwingen hebben plaats gehad. Al spoedig werd de heer Kerkhof directeur van deze maatschappij, welker ontwikkeling een waarlijk spectaculair karakter kreeg. Nederlandse stoomwalsen drongen na de eerste wereldoorlog tot ver in het buitenland door: Duitsland, België, Roemenië, de verdere Balkanlanden, Polen en vooral Italië. In dit laatste land bleef men tot 1936, toen valutamoeilijkheden het zaken doen belemmeren. Voor het verloren terrein in het buitenland wist de heer Kerkhof in Nederland zelf voldoende compensatie te vinden. De toepassing van het z.g. asphalt-bitumen nam ook hier te lande een geweldige vlucht. Nieuw emplooi Na de tweede wereldoorlog vond het een nieuw emplooi n.l. als bekleding van waterbouwkundige werken en strand, hoofden, en niet het minst ook als ingie. tingen bij dijken. Het begon met de bekleding van bodem en taluds van het Julianakanaal in Limburg. In het rampjaar 1953 kwam de gigantische opdracht om de dijken van Goeree en Overflakkee met een dikke laag asphalt-mortel te bedekken. Dit jaar wordt de tweede helft van de opdracht uitgevoerd. Om in cijfers een indruk te geven van de omvang van haar werkzaamheden, moge dienen, dat de Mij, in het afgelopen jaar liefst 4 millioen aan lonen heeft uitbetaald. De heer Kerkhof trad in 1939 als ditec. teur af, maar bleef zich als gedelegeerd commissaris intens met de zaken bezig houden. Behalve het kantoor in Utrecht beschikt men thans overeen constructiewerkplaats en menginstallaties aan het Amsterdam-Rijnkanaal en aan de Galecopperdijk. Uiteraard is ook de personeelstaf inde loop der jaren aanzienlijk uitgebreid. De lijst van mensen, die 25 jaar en langer in dienst zijn is reeds uitgegroeid tot over de 50, onder wie de oudste directeur de heer H. Otten en de directeur ir. P. van Exter. De Maatschappij n.l. de Handelmjj, de Keerkring en de heeft een tweetal dochterondernemingen, N.V. Koudasphalt. Het merkwaardige jubileum van de heer B. J. Kerkhof zal naar wij vernemen op het bedrijf zelf worden herdacht. Wij zouden onvolledig zijn, wanneer wij niet releveerden dat de jubilaris ’n levendig aandeel heeft genomen in het verenigingsleven. Hij is lange tijd voorzitter geweest van de Ned. Ver. van Wegenbouw, lid Raad van Bestuur van Het Bouwbedrijf. Ook had hij zitting in tal van commissies o.a. ter voorbereiding van internationale wegencongressen. De heer Kerkhof is eveneens als beeldend kunstenaar naar voren getreden. In Utrecht is hij jarenlang voorzitter geweest van het genootschap Kunstliefde, terwijl hij ook met kracht geijverd heeft voor de oprichting vaneen Academie voor Kunstnijverheid. --- Diefstal op bouwwerk ~U bent links en rechts aan het meenemen geweest”, zei de Utrechtse Politierechter tegen een 27-jarige los werkman te De Bilt, die zich Woensdagmiddag voor hem moest verantwoorden wegens diefstal vaneen meetlint. De verdachte gaf zulks toe, want hij had niet alleen het hem ten laste gelegde voorwerp ontvreemd, maar ook gereedschappen, spijkers enz. ten nadele van een bouwwerk waar hij werkzaam was geweest. Een en ander was geschied uit boosheid omdat hij zijn ontslag had gekregen, hetgeen de Politierechter als een volkomen misplaatste reactie van de verdachte beschouwde. Gezien diens blanco strafregister hoorde hij een voorwaardelijke gevangenisstraf eisen van één maand plus f 30 boete of vijftien dagen hechtenis. De rechter wees de straf ongewijzigd toe. --- Natuurliefhebbers waren bijeen Het initiatief van de afdeling Bilthoven van de Vereniging tot Bevordering van Bijenteelt bijeenkomsten te organiseren voor natuurliefhebbers inde uitgebreide zin van het woord, is goed ontvangen. Dit bleek op de eerste bijeenkomst, welke gisteren in dit kader gehouden werd en waar leden van „Waterleven” de Mij voor Tuinbouw en Plantkunde en vele andere belangstellenden aanwezig waren, alsmede afgevaardigden van zusterverenigingen uit Zeist, Hilversum en Baarn. De heer E. Hamer, die deze bijeenkomst opende, sprak daar dan ook zijn vreugde over uit. Het gevarieerde programma werd verzorgd door de Rijksconsulenten de heren Elsinga en Komer en de heer Schröder, die de projectie verzorgde. Eerstgenoemde hield een boeiende causerie over de kruidenteelt. Na de historische ontwikkeling te hebben geschetst ontnam hij aan de geneeskrachtige kruiden wel het sprookjeselement maar zette daarvoor op klare wijze de economische betekenis, vooral voor de kleine zandboeren uiteen. Interessante bijzonderheden over teelt, oogst en bewerking boeiden de aandacht, evenals de fraaie kleurenfilm die daarna werd vertoond. De heer Komen vertelde enige bijzonderheden over het nieuwste experiment: stekken onder plastic. Na de pauze werd een film vertoond over de teelt en de oogst van aardbeien, waarbij de heer A. v. Bergen-Henegouwen een explicatie gaf. --- MARKTBERICHTEN BARNEVELD Pluimveemarkt. De aanvoer bedroeg circa 63.000 stuks. Prijzen: Oude kippen 2.00—5.40 (per kg 1.70 1.95); oude hanen 2.00—4.00, jonge hanen 1.60—2.40 per kg, oude slachteenden 0.75—1.60, Noordhollandse blauwe kuikens 2.00—2.45 per kg, tamme konijnen 2.50—7.75, tamme duiven 0.50—0.75. ganzen 7.00—8.75, kalkoenen 2.10—2.50' per kg, wilde konijnen 0.75—1.40 en wilde duiven 0.40—0.50. De handel was traag en ten gevolge van de grote aanvoer waren de prijzen lager. Eiermarkt. De aanvoer bedroeg circa 1.650.000 stuks. De prijzen varieerden van 10.75—12.00, algemene prijs 11.00, kiloprijs 1.80 op basis van 61 gram gewicht. De handel was vlot. Eierveiling. Aanvoer van voorverkochte en geveilde eieren 1.000.000 stuks. Prijzen kippeneieren van 52/60 gram 9.34—10.60, van 60/65 gram 10.62—11.41. Alles per 100 stuks. De handel was traag. --- CULEMBORG Elisabethhof in October geheel gereed Prijzen voorlopig vastgesteld Het in aanbouw zijnde centrum voor bejaarden „Elisabethhof” aan de Van Pallandtdreef schiet flink op. De afzonderlijke woningen zijn al voor een groot deel gereed en wachten op de schilder, terwijl het grote verzorgingstehuis al meer en meer vorm begint aan te nemen. Hoewel de bouw nog niet gereed is en de bouw- in inrichtingskosten nog niet volledig bekend zijn, heeft het College von protectoren van het Elisabeth Weeshuis gemeend belanghebbenden niet langer inde onzekerheid te moeten laten en hebben zij dezer dagen de huur- en pensionprijzen voorlopig vastgesteld. De huurprijzen variëren van ƒ 14 tot ƒ 16 per week en de pensionprijzen van ƒ 1300 tot ƒ 2800 per jaar. De woningen, die vermoedelijk Juli/Augustus gereed komen, worden bij voorkeur verhuurd aan echtparen. De kamerbewoners genieten volledig pension, terwijl in het huis tevens een conversatie/eetzaal is, een eigen kapel, een leeskamer, enkele z.g. knutselruimten, wandelgangen en voldoende badgelegenheid. Naar verwachting zal het tehuis ongeveer in October voor bewoning gereed zijn. Zij die voor een kamer of een woning in aanmerking willen komen weten dus thans wat hen dit zal kosten en kunnen zich daarvoor aanmelden bij de rentmeester van het Elisabeth Weeshuis, jhr F. de Jonge van Zwijnsbergen, Het Voorburg 11 te Culeniborg. --- Mevr. Van Wijk-Uges over Marie Mauton Een sterk en overtuigend pleidooi, met gloed en verve voorgedragen, voor de erkenning van de contemporaine Provengaalse schrijfster Marie Mauton, vormde de inleiding, door mevr. J. H. W. v. Wijk-Uges uit Den Haag Donderdag in hotel „Pays Bas gehouden voor het Genootschap Nederland-Frankrijk. Geboren in 1897 inde omgeving van Saint Rérny, heeft deze talentvolle dochter uit het land van de troubadours, olijven en cypressen, een vrij omvangrijk litterair werk gewrocht, dat een belangrijke aanwinst betekent voor de oud-Provengaalse cultuur. Werk, dat in menig opzicht doet denken aan het oeuvre vaneen Mistral en Daudet. In haar boeken, ongeveer dertien in getal, romans en novellen, weerspiegelt zich de schoonheid van Zuid-Frankrijk en de aard van zijn bewoners: een hard, maar onbedorven volk van herders en boeren, wier leven zeer sterk met de natuur is verweven. Een volk met mythen en legenden, met magische riten, gehard inde strijd voor het bestaan, één met zijn kudden schapen en dieren. De suggestieve beschrijvingen, welke Marie Mauron van naar land en volk geeft, wekken vaak nerinneringen aan oud-testamentische herdersvolken, o.a. door Ezechiel inde gewijde boeken beschreven. Dit is vooral het geval met haar werk „La Transhumance”, dat de jaarlijkse trek van de kudden naar de bergen beschrijft en dat de innige verbondenheid van mens en dier tot uiting brengt. Toch zijn haar boeken geen eigenlijke streekromans; daarvan onuerscneiden zij zich dooreen diep psychologische achtergrond. De beschrijvingen zijn fijn getekend, boeiend en vaak geestig, met treffende, originele beelden. In Frankrijk heeft het werk van Marie Mauron de laatste jaren veel opgang gemaakt, maar buiten de landsgrenzen is zij op het ogenblik nog maar weinig bekend. Dit is-volgens spreekster jammer, want dit werk evenaart op meer dan een plaats de hoogtepunten van de Franse literatuur. Mevr. v. Wijk verluchtte haar betoog door voorlezing van enkele passages uit de werken van schrijfster, zoals „L'Ombre porté”. „Le Royaume errant”, „La Transhumance” en „Le Quartier Mortisson”. In haar dankwoord sprak mevr. J. Jongbloed-Gerritsen, die bij ontstentenis van de voorzitter de bijeenkomst leidde, de wens uit, dat het betoog van de spreekster mocht leiden tot ’n kennisname van ’t werk van Marie Mauton door het lezend volk van Nederland. --- Jubileum Kon. Schouwburg in Den Haag •s-Gravenhage, 29 April. Op feestelijke wijze is gisteravond te ’s-Gravenhage het 150-jarig bestaan van de koninklijke schouwburg herdacht. De plechtigheden bestond uit de opvoering vaneen „speciale coupé” van werken, die de afgelopen dertig jaar ten tonele waren gebracht, gevolgd dooreen ontvangst, aangeboden door het gemeentebestuur inde foyer. --- Wit-hout De Nederlandse producten worden te veel onder namen en reclame-zinnen. in vreemde talen gesteld, op de markt gebracht. Dat is een algemene klacht. Geen mens koopt tegenwoordig meer een geheel wollen das maar een „all wool tie”, allerlei plastics komen onder namen, die waarschijnlijk voor een ingewijde laborant nog begrijpelijk zijn, maar voor de leek-koper volslagen abacadabra zijn inde handel. Tot welke lachwekkende situaties een te groot gebruik van vreemde talen in onze reclame-campagnes leidt vertelde gisteren een dame op de ledenvergadering van de Vereniging Nederlands Fabrikaat. Een brave Nederlandse huisvader, die van de vrouwen enthousiaste verhalen over de onverslijtbaarheid van nylon kousen had gehoord, besloot toen hij eens zelf inkopen moest doen het er een keer met het nieuwe garen op te proberen. Hij kocht zijn sokken en binnen twee dagen zaten er gaten als koolrapen in. Meneer ging reclameren. Het geld waste duur. In plaats vaneen paar sterke werksokken had de verkoper hem bijzonder sleetse enkel-sokken (anklets) verkocht. „Maar meneer,” riep de koper verontwaardigd uit toen de klant hem zijn beschuldigingen naar het hoofd smeet, „Maar meneer, er zit geen draad nylon in Uw sokken. Dat staat er immers op.” Verkoper en klant bogen zich over de sokken. „Without nylon” vermeldde het etiket. De klant kende te weinig Engels om te weten, dat het streepje tussen „wit” en „hout” overbodig was en dat de fabrikant had bedoeld „Without nylon” wat in ordinair Nederlands overgezet zijnde betekent „zonder nylon”. --- Bunker verdwijnt Utrecht was inde oorlog blijkbaar een strategisch punt inde Duitse verdedigingslijnen. De aanwezigheid van allerlei „Dienststellen” maakte een beveiliging, sterker dan in menige andere grote Nederlandse stad noodzakelijk. De erfenis van het Duitse machtsvertoon, dat zich naar buiten manifesteerde in gewapend betonnen puisten op straathoeken en langs grachten, is nog niet geheel en al opgeruimd. Hier en daar staan nog bunkers, die aan de trieste jaren tussen ’4O en ’45 herinneren. Op de binnenplaats van de St. Augustinuskerk bijvoorbeeld stond tot voor kort ongeschonden een ferme, gewapend betonnen bunker. Dit bouwsel was aan het oog onttrokken door een grauwe parallel aan de St. Jacobstraat lopende muur. Dezer dagen zijn slopers aan het werk gegaan. Met oorverdovend geweld drijven zij dé pneumatische boren inde betonnen korst. --- Taptoe opent rij der feestelijkheden Stijlrijk èn feestelijk met deze twee woorden kan men het begin van de viering van de Koninginnedag in Utrecht kenschetsen. Inde fraaie voorjaarsavond hadden vele honderden zich naar het Domplein begeven om getuige te zijn van de grote taptoe, die daar zou worden gegeven dooreen zevental muziekverenigingen die langs verschillende wegen daar naar toe waren getrokken. Deze feestelijkheden waren onder auspiciën van het Centraal Oranje Comité georganiseerd door de Chr. Oranje Vereniging. Tegen het universiteitsgebouw was een podium opgericht waarop de vaandeldragers met hun vaandels hadden plaatsgenomen. Op het bordes waren o.m. de burgemeeser en mevr. De Ranitz, de gemeentesecretaris en de hoofdcommissaris van politie aanwezig. De taptoe bestond uit twintig onderdelen, die ten gehore werden gebracht door de muziekverenigingen De Bazuin, St Caecilia, Jaffa, Forssando, Leger des Heils-Muziekkorps, Utrecht en de Drumband van de Verbindingstroepen. Behalve de gebruikelijke marsen, roffels en hoornsignalen werden het koraal „Ich bete an die Macht der Liebe”, Gezang 112, Lof zij den Heer, Psalm 150 en het Wilt heden nu treden van Valerius uitgevoerd. De algemene leiding berustte bij de heer Piet v.d. Hurk, die enkele onderdelen van de Domtorentrans liet spelen, wat een fraai effect had. Aan het slot wendde hij zich tot het publiek, dat twee coupletten van het Wilhelmus meezong. De burgemeester zette daarna een driewerf „hoera” op de koningin in, dat luide instemming vond. is. Tevoren had de heer G. J. Doeksen van het bordes van P.H. R.M. af studenten en burgerij toegesproken en uiting gegeven aan de genegenheid van ons volk voor Koningin Juliana. Na een driewerf hoera klom de grote Oranjevlag langzaam langs de gevel omhoog onder de tonen van het Wilhelmus. De rector magnificus en de hoofdcommissaris van politie waren aanwezig. Met fakkellicht en muziek gingen de studenten vervolgens naar het Domplein. Had inde loop van de avond de taptoe over het Domplein geklonken, rond het middernachtelijk uur ’ stond bij het standbeeld van Jan van Nassau een afdeling van de Studentenweerbaarheid opgesteld om het geweer te presenteren toen de Rector Senatus Veteranorum van het U.S.C. een krans aan de poet van dit monument legde om uiting te geven aan de verbondenheid met het Huis van Oranje, waarin het Nederlandse volk bij alle verscheidenheid één --- UFI maakt goedkope wijze van afbetaling mogelijk (Vaneen onzer verslaggevers) Teneinde de detaillisten het doel van het Utrechts Financierings Instituut uitte leggen belegde de middenstandsfederatie „De Drie Zuilen” gisteravond inde grote zaal van hotel „Noord Brabant” een vergadering. Voor deze bijeenkomst, waarop de penningmeester van de federatie, tevens bestuurslid van het U.F.1., de heer A. Oudhof sprak, bestond van de zijde der Utrechtse middenstand weinig belangstelling. En dat terwijl hier een regelrecht belang van de Utrechtse winkelstand werd aangesneden: het verkopen volgens een zowel voor de koper als voor de detaillist verantwoord afbetalingssysteem. Van de 3500 winkeliers, die voor deze vergadering een uitnodiging ontvingen, reageerden niet meer dan honderd neringdoenden. De heer Oudhof begon zijn inleiding met te zeggen, dat het „leenkwaad” momenteel nog onvoldoende gereglementeerd is. Vooral na de tweede wereldoorlog is het kopen op afbetaling sterk toegenomen. Er zijn daarvoor allerlei oorzaken aanwijsbaar: achterstallige behoeften na de vijf oorlogsjaren, behoeften, welke groter waren dan de voor handen zijnde contanten en de spanning tussen lonen en prijzen. Voorts blijkt inde laatste jaren de zucht naar luxe aanmerkelijk te zijn toegenomen, zodanig zelfs, dat men de koop vaneen artikel naar zijn keuze niet meer uitstelt tot het moment waarop men voldoende geld heeft gespaard, doch op afbetaling aanschaft. Het leveren tegen termijnbetalingen wordt bovendien op allerlei manieren geadverteerd en aanlokkelijk gemaakt. De winkelier, vooral de handelaar in duurzame, kostbare verbruiksgoederen, die zijn klanten wil behouden zal tot verkoop op afbetaling moeten overgaan; wenst hij „contantenzaak” te blijven dan ziet hij zÜn klanten verdwijnen naar magazijnen, die wel bereid zijn tegen termijnbetaling goederen te verkopen. Het doel van het 'UFI is nu om alle detaillisten inde, gelegenheid te stellen tegen gemakkelijke betalingsvoorwaaden te leveren. Hiervan kunnen ook dé ambachtslieden (timmerlieden, metselaars, loodgieters enz.) profiteren. Dit laatste facet van het UFI is nog onvoldoende bekend. De totaalkosten voor de bij het Instituut aangesloten detaillisten zijn niet groot. Men betaalt anderhalf procent van zijn omzet via het UFI. Bij toetreding stort de winkelier fso, aan waarborgsom en bovendien f 10,— aan entreekosten. De cliënt ontvangt bij de bij het UFI aangesloten winkelier, een koopbon en een formulier, waarop nagenoeg dezelfde vragen zijn vermeld. welke men op de formulieren van de bestaande afbetalingsmagazijnen aantreft. Het UFI handelt de aanvragen snel af. Meestal binnen twee of drie dagen, in ieder geval binnen één week Alg de aanvraag wordt goedgekeurd ontvangt de detailist een machtiging het gevraagde artikel af te leveren. De winkelier ontvangt dan per omgaande de koopsom in contanten. Zowel de administratie als de incasso van dit afbetalingssysteem wordt door het UFI af gewikkeld. „Deze vorm om aan de toenemende credietbehoefte tegemoet te komen is verreweg de goedkoopste manier van afbetaling”, aldus de heer Oudhof. Bovendien staat, de middenstand sterk dooreen gezamenlijk optreden. De spreker wees op de sociale en morele verplichtingen welke de detaillist als verantwoordelijk zakenman tegenover de klant heeft. De cliënten overschatten dikwijls de eigen koopkracht met gevolg dat een overcreditering ontstaat welke b.v. in West-Duitsland blijkens berichten uit 1953 een ontstellende omvang heeft aangenomen. --- Bilthoven komt gewijzigd uit Zondag a.s. verdedigt Bilthoven de laatste promotiekans. Men zal dan op KVVA revanche moeten nemen op dein Amersfoort geleden nederlaag. De geblesseerde vleugelspeler G. ter Laak zal hoogstwaarschijnlijk zijn plaats, die hij enige wedstrijden moest afstaan weer kunnen bezetten. De TC heeft op de andere vleugel thans C. Smit opgesteld. De vleugels bleken Zondag het zwakke punt in het team. De wedstrijd wordt te 2.30 uur op Heidepark gespeeld. --- EIERVEILING HARDERWIJK EIERVEILING HARDERWIJK Aanvoer: 274.000 . 50/51—59/60 ƒ9,20— i 10,60; 60/61—67/68 ƒ 10,65—ƒ 12,10. --- Wijdingsavond in Julianakerk Op de Vooravond van de verjaardag van H.M. de Koningin heeft de Christelijke Oranjevereniging „Vorstenhuis en Vaderland” uit Utrecht-Zuid gisteren inde Julianakerk een Dank- en Wijdingsuur belegd. Als sprekers traden hierbij op Dr H. Bout, Ned. Herv. predikant en Ds. J. v. Oostrum, gereformeerd legei pi edikant. Dr. Bout wees er op dat het een goede traditie is om bij bijzondere gelegenheden zoals deze bij elkander te komen om God te danken. Ons volk en Oranje behoren bij elkaar en de woorden die Koningin Wilhelmma vlak na de bevrijding sprak „Nooit kan Oranje te veel doen voor Nederland” is reeds sedert eeuwen een devies voor het Vorstenhuis. De zelfopoffering van de Oranje’s voor het Nederlandse volk begon reeds met Willem de Zwijger, maar daarom moet dit Volk ook veel voor Oranje doen Het Oranjehuis is het symbool van de eenheid van dit in wezen zo individualistisch ingestelde volk. De samenhang tussen God, Oranje en Nederland, moet met alle kracht bijeen worden gehouden. Ds. v. Oostrum deed een appèl voor vasthouden en volharden, voor wat wij inde vorm van het Oranjehuis hebben ontvangen. Wij moeten ons rond ons Vorstenhuis en de nationale vlag scharen, en wij moeten bereid zijn zo nodig deze sybmolen ook te dienen en hiervoor offers te brengen. Ons volk moet dankbaar zijn, dat wij dit feest in rust en vrede kunnen herdenken. Beide sprekers besloten hun toespraken met een bede voor het heil van ons Vorstenhuis. Deze wijdingsavond werd muzikaal opgeluisterd door zang van het Utrechts Christelijk Mannenkoor onder leiding van Jan Coljé, terwijl de heer C. de Graaf het orgel bespeelde. Het koor zong enkele dankliedtAen en vooral het lied „Domine salvam fac Reginam nostram’ kreeg een magistrale uitvoering. --- Ballontocht RONDOM de DOM u weet het dat het hoogtepunt van het feest in het stadion inde middag van de Bevrijdingsdag het opstijgen zal zijn van de grote ballon van de heer J. Boesman, de bekende Haagse ballonvaarder. die als passagier de heer H. v.d. Vlist, wethouder van Onderwijs en Jeugdzaken zal meenemen in het tenen mandje onder zijn luchtschip. Nog altijd is een ballonopstijging, zelfs in onze tijd van gierende straaljagers en vliegende verhuiswagens, een interessant schouwspel. De kinderen, die op de bevrijdingsmiddag in het Stadion aanwezig zullen zijn, zullen, dankzij de Stichting Stadsontspanning precies kunnen zien, hoe de start van dit reusachtige gevaarte in zijn werk gaat, hoe de ballon gevuld wordt en gereedgemaakt wordt voor het vertrek en ze zullen via de luidsprekers in het Stadion precies horen wat er allemaal moet gebeuren, voordat het commando „Touwen los!” gegeven kan worden. Inde pauze van het bonte programma zal de ballon nl. eerst aan een kabel worden opgelaten. Een radioreporter gaat dan mee naar boven en zal vertellen, wat hij inde hoge sferen ziet. Bovendien zal de heer Boesman zelf het een en ander vertellen over zijn reizen met deze ballon, waarmede o.m. een na-oorlogs wereldrecord werd behaald. Men legde in 171/, uur een afstand af van 1000 kilometer. DU luchtvaartuig heeft boven tal van Europese en andere landen gezweefd, waarbij men dikwijls meer of minder spannende avonturen heeft beleefd. Want dit is het grote verschil met elk ander luchtvaartuig: men is letterlijk overgeleverd aan weer en winden en slechts zeer ervaren bestuurders als de heer Boesman, die op zijn instrumenten precies kan aflezen, wat hem te wachten staat, zijn in staat zulke tochten te ondernemen. Zelfs een gewone start als deze in het Stadion kan plotselinge en ongewone moeilijkheden opleveren, zoals valwinden, die vat krijgen op het gevaarte. Doch, zo zeggen de mensen van de „Haagse Ballonclub”, „Dat maakt zo’n start voor het publiek ■ en voor ons des te interessanter!” Is de demonstratie aan de kabel eenmaal voorbij, dan wordt het pas ernst. De passagiers stijgen in het mandje, de ballonvaarder controleert voor het laatst of alles in orde is en dan klinkt het commando „Alles los!” Wethouder Vander Vlist zal een oorkonde, ondertekend door Utrechts burgemeester meenemen., bestemd voor de burgemeester van die gemeente waar, de ballon zal dalen. Waar dat zal zijn hangt af van de windrichting, in ieder geval staat het publiek op de Bevrijdingsdag een interessant schouwspel te wachten! --- Fiets terug Een Duitser vroeg gisteren op de Mariaplaats aan een jongeman de wég naar het Domplein. Zei de jonge man onvriendelijk „Eerst me fiets terug”. --- Duivenpaartje De bewoners van het Van der Werffplein kijken de laatste dagen geboeid naar het dierenleven ineen grote boom op het plein. Een duivenpaartje, een sluwe kat en roofzuchtige kraaien betwisten elkaar hier het recht van de sterkste. Abonné Alders schrijft Rondommer dat het duivenpaartje al sinds begin Maart logies had besproken en dus de oudste rechten had op de nestelplaats. Maar inde natuur wordt niet met maatstaven volgens rede en geweten gemeten, maar met listigheidjes en brute kracht. Een dezer dagen richtte een kat ravage aan in het nest van het duivenpaartje, dat zo gelukkig was begonnen en thans overweegt de huur maar op te zeggen vanwege het onbeschaamde optreden van de naaste buren: poes en kraaien, De kraaien kwamen na de kat. Zij ruïneerde het nest tot op de laatste takkenlaag. De uitslag van deze huisvredebreuk is nog niet bekend. Rondommer zal er U t.z.t. van op de hoogte stellen. Hij hoopt in stilte dat de duiven in leidzaamheid alle plagen over de kopjes zullen laten gaan totdat kat en kraaien tot inzicht zijn gekomen en hen voortaan met rust zullen laten. --- „Open brief” In antwoord op een berichtje in Rondom overeen weggelopen kat vaneen oude dame aan de Amsterdamsestraatweg schrijft een lezeres: „Als uw katertje niet terugkomt hebben wij voor u een zwarte kater met een wit befje. Hij luistert naar de naam Roby, is drie jaar oud en zindelijk. Ik heb nog een tweede kat, een poesje van twee jaar. Voor beide katten moet ik een ander tehuis zoeken, omdat ik ga verhuizen.” Naam en adres van deze dame zijn in het bezit van Rondommer. ---