SPORTFLITSEN. * GVAV heeft voor het volgende seizoen vier nieuwe spelers aangetrokken. Hef zijn Kuyper en Fransen (beiden Velocitas) en Vander Hoeven en Hardebol (beiden Emma). * Peter Szabo, die 57 maal linksbinnen speelde in het Hongaarse voetbalelftal wordt waarschijnlijk trainer van het Groningse Be Quick. Tussen beide partijen is overeenstemming bereikt. Bij het ministerie van justitie is een verblijfs- en arbeidsvergunning voor de Hongaar aangevraagd. * Dawn Palethorpe, een Britse amazone, heeft met haar paard „Holywell Surpise" het internationaal jachtspring. nummer om de White City Stadiumbeker tijdens het internationale concours hippique in Londen gewonnen. --- MULO-examens Diploma A: (x) J- B. Vink, Drumpt-Tiel; (x) D. Boudewijn, Kapel-Avezaath (x) mej. A. A. Boudewijn, Wadenoijen; (x) mej. J. Wemroenbove, Utrecht; mej. M S L. Branger, Utrecht; (x) mej. C. E.'Karens, Nieuwebrug a. d. Rijn; mej. J. A. Blonde, Utrecht; (x) mej. A. M. van Schalkwijk, Utrecht; (x) mej. T. H. Klaver, Wolfheze; (x) mej. A. W. G. Griffioen. Schalkwijk, (x) mej. E. G. Wolf, Utrecht; (x) R. Schriek, Utrecht; (x) D. Barnar, Utreoht; (x) B. J. Bekooij, Utrecht; (x) Th. Vlok, Utrecht. (x) behaalde bovendien het middenstandsdiploma. R.K. mulo-examens Voor het R.K. Mulo-examen zijn geslaagd: J. A. Baars, Heteren (A en B); P, A. Claessetons, Harskamp (A en B); C. F. C. A. M. de Haan, Veenendaal (A en B); C. G. J. Kemperman, Rhenen (A en B); A. M. Pielage, Bennekonv; W. G. E. Spliethof. Renkum (A en B); R. U. Ehrencron, Utrecht; A. J. J. Foulissen, Utrecht; W. van Wiggen, Utrecht; C. J. H. van Maurik, Utrecht; J. J. Klinkhamer. De Bilt lljk nagebootst. Zo ook I zo°nt,lanii wilde men er niet aan. Totdat het Ne■of i?i?ds eiftal op een goede, Vnnr> rvnn tooi> Irtty o _ : .. do j r v'oor ons zeer kwai «eld vLy»S, met B—2 in Hudders: gaan (001-' Toen is men ook bij ; P'ar nie+m2le? dat het op deze mai het hpJ° best Het heeft : a®a odboS11 no6al wat moeilijkhel[|,,|. i ygeleverd voordat „iedereen" het ging spelen. Maar nu is het dan toch praktisch zo. Sterker nog, vrijwel in alle landen van de wereld is men tot deze speelwijze overgegaan. Wat is een systeem eigenlijk: een bijeen brengen of samenvatten van grondbeginselen, die moeten leiden tot een bepaald doel. Hierover moet natuurlijk danig gepraat en gedacht worden. Dit doel is: het behalen van de grootst mogelijke successen. Nu moet men beslist niet denken dat bepaalde namen van spelers alleen overwinningen opleveren. Natuurlijk moeten de spelers goed kunnen voetballen, dat houdt dus in dat, bij welk systeem ook, de goede techniek een eerste vereiste is. Wat dit laatste betreft is er bij ons, na de invoering van het betaald voetbal, zeer zeker een vooruitgang te bespeuren. En daarom vind ik het jammer dat de uitvoering van het stoppersysteem hier niet altijd mee in overeenstemming is Het systeem op zichzelf is goed, dat heeft de praktijk wel uitgemaakt. Maar er worden nog te veel fouten gemaakt, die naar mijn smaak toch beslist niet meer gemaakt mogen worden. Ik zei al dat die speelwijze goed is, maar het moet goed gespeeld worden. Dit dient eigenlijk voor alle systemen. Maar bij het stopperen is dit’nog van veel meer belang, vooral omdat het hier er op aankomt dit met elf man te spelen. Elke speler heeft hier in zijn taak, faalt of doet één van de spelers niet zijn plicht, dan valt eigenlijk het hele systeem in elkaar. E EN bijzonder goed voorbeeld heeft ons de wedstrijd Holland—lerland gegeven, wel-1 ke wij vorig jaar in het Stadion Feijenoord met zulke rake cijfers hebben verloren. Wij hadden zeer waarschijnlijk toch verloren, akkoord. Daarvoor waren de leren inderdaad ook de betere ploeg. Maar ik vond dat de zware nederlaag hoofdzakelijk kwam doordat één van onze spelers niet deed wat hij doen moest. En deze ene speler wa5...... Abe Lenstra. Voor ik verder ga, wil ik vaststellen dat_ Lentra wat voetballen aangaat, één van onze beste spelers is; daarover kunnen wij het eens zijn. Maar hoe goed hij dat ook doet, naar mijn smaak past hij als tinnenspeler niet in het moderne systeem, Lenstra's roem en kunnen land, spelers dus die, wat hun opstelling betreft, aan de andere kant van het veld behoorden te zijn, maar die inde ontstane openingen waren geswitchd om daarna hun doeltreffend werk af te maken. Typisch was het te horen dat de lerse coach Carey waar ik in 1934 in Amsterdam nog tegen heb gespeeld inde rust tegen een bekend journalist had verteld, dat zij het lek gevonden hadden. Het lek in het Nederlands elftal dan altijd. Op de vraag welk lek antwoordde hij dat wij dat wel zouden zien. 'Welnu, 63.000 toeschouwers hebben, het gezien en heus het was niet zo leuk om naar te kijken. maken van doelpunten door de tegenpartij nog meer te beletten, een soort safety first! Maar er blijven meer dan genoeg mogelijkheden over voor opbouwend spel en eigen initiatief. Nog altijd vind ik dat er op onze velden te veel „naar het boekje” wordt gespeeld en dat de spelers zich daar veel te veel aan vasthouden. De stopper bijvoorbeeld die maar steeds inde buurt van het strafschopgebied blijft hangen, zal mogelijk afbrekend opvallen, maar van meehelpen opbouwen zal niet veel terecht komen. T i I OEN het Nederlands eiftal in 1936 tegen Engeland speelde had ik ais directe tegenstander een zekere Barker van Derby County. ABE LENSTRA is een groot voetballer, maar past als binnenspeler niet ineen modern systeem.... --- SWRV-bestuur aangevuld Verschillende equipes samengesteld In café de Poort vergaderde vrij. dagavond de leden van de SWRV. Het werd een vlotte vergadering met weinig moeilijkheden. Het bestuur werd met twee leden aangevuld. In het bestuur hebben r.u zitting de heren en dames W. Galjaard (voorz.), mevrouw A. Teeuwen (secr.), N. C. Teeuwen, J. Teeuwen, D. Bijleveld, T. v .d, Vlist en J. v.d. Ven. Tevens werd besloten dat de SWRV zondag a.s. te Nieuwolda (om de Grote Prijs van Noord. Nederland) met de volgende honden zal uitkomen: Barbara, Helen en Terry v.d. Entos en Fanny. Op de Nederlandse kampioenschappen 3 augustus te Rijasen met de zelfde equipe plus My Lady. Utrecht vaardigt af naar de Europese Kampioenschappen 15 sept. te Stuttgart: Chiquita, Barbara, Helen en Terry v.d. Entos en waarschijnlijk My Lady. Naar wij ook nog vernamen is de organisatie van de Europese Kampioenschappen Greyhounds voor het volgend jaar aan Nederderland opgedragen. --- Grosics terug naar Hongarije WENEN. Guyla Grosics, de befaamde doelman van het Hongaarse elftal, die na de tournee van „Honved” door Zuid-Amerika niet terugkeerde naar Hongarije, is vrijdag uit Wenen vertrokken om zich weer in Boedapest te vestigen. Voor clubs buiten Hongarije was het niét mogelijk Grosics te contracteren. De Hongaarse voetbalbond heeft Grosics volledige rehabilitatie beloofd, zodat hij reeds in oktober voor het Hongaarse elftal zal kunnen spelen. Grosics werd_ vergezeld van zijn vrouw en twee kinderen. Van de andere spelers van „Honved”, die niet naar Hongarije terugkeeiden, heeft Sandor Kocsis besloten naar Zwitserland te gaan. --- Om Galea-beker Nederland in de finale LUXEMBURG. Nederland heeft ln de Luxemburgse zone van het toernooi om de Galea-beker een 3—2 zege op Luxemburg behaald. De Luxemburger Baden versloeg Biesheuvel (Ned.) met 12—10, 6—l, en Maris (Ned.) won van Neuman (Lux.) met 7—5, 5—7, 6—2. In het dubbelspel . zegevierden Maris en Biesheuvel met 7—5, 4—6, 6—4, 6—B, 6—3 over Baden en Neuman, Nederland komt inde eindstrijd tegen Zuid-Slavië uit, dat met 3—2 van Frankrijk won. De uitslagen van de wedstrijden in de Belgische zone, welke te Nieuwport worden gespeeld, luiden: België —Monaco s—o; Spanje—Zwitserland s—o. Inde finale zullen België en Spanje elkaar ontmoeten. --- ...en toont duidelijk aan, dat een elftal ook een „elftaV” moet zijn waren ook bij de leren natuurlijk bekend. Vandaar dat de lerse – rechtshalf de opdracht had gekregen niet bij Abe weg te gaan. Deze ler heeft dit tot inde perfectie uitgevoerd, waarbij hij het toch nog heel makkelijk had omdat Lenstra niets heeft gedaan om zich hier aan te onttrekken z ELF weet ik maar al te goed wat het zeggen wil wanneer iemand de hele wedstrijd °P..je tenen staat, het is altijd te proberen er van los te komen, al is het ook maar steeds voor hele korte momenten. Welnu, nogmaals Lenstra is een prima voetballer, maar voor het overige doet hij er niet zo veel aan. Die bewuste middag was het heel erg en het vond, vooral na de rust, zijn terugslag, doordat de achter Lenstra spelende Klaassen en Odenthal het extra werk om Abes taak over te nemen, niet meer aan konden. Wat gebeurde er toen: er vielen gaten en., doelpunten. En het eigenaardige was, dat die goals gemaakt. werden door de linksbinnen en linksbuiten van ler- I K heb dit alles niet neergeschreven om Lenstra een verwijt te maken, verre van dat, maar speciaal met het doel om onze voetballers er op te wijzen dat zij ineen elftal spelen en dat er dus samen gespeeld en gewerkt moet worden om tot het doel en de successen te komen. Want al hebben in het stopperspilsysteem de binnenspelers en de kanthalfs ook de meeste arbeid te verrichten, alle andere spelers kunnen hen hierbij o zo veel' helpen, zelfs de buitenspelers. De vleugelspelers van nu zijn niet meerde mensen van vroeger, die alleen maar langs het lijntje moesten rennen om daarna „ergens” bij een cornervlag een boogballetje voor het doel te geven. De tegenwoordige buitenspelers „doen wel degelijk mee”, zowel aanvallend als verdedigend. Die belangrijke buitenspelers moeten er nu ook op uit zijn om doelpunten te maken en ... ver terug komen om bijvoorbeeld een uitgooi van eigen doelman op te vangen. Bij zeer velen heerst de mening dat het stopperspilsysteem niet zo moeilijk is om te spelen. Niets is minder waar. Het is inderdaad een speelwijze die er op gericht is het Ik zelf ben niet een van de kleinsten, htj stak boven mij uit en ook aan de zijkanten hield hij nog wat over. Een stromende regen maakte het veld spekglad. Tocb was dit ijskastenmodel niet bang „mee op te komen” wanneer zijn elftal in de aanval was. Hij ging 15 tot 20 meter bij me weg. Maar, jammer genoeg voor mij, steeds was hij weer op tijd bij me terug, wanneer dit nodig was. Een schietkans heb ik gekregen, dat was alles, ondanks modder en regen, want ai deze factoren konden die uitstekende zwaargewicht stopper niet beletten het stopperen op perfecte manier te spelen. --- wandelaars arriveerden aan laatste finish Vierdaagse eindigde in bloemrijk-waterballet Jan Snoek overrompelde Mixenden Nijmegenaren (Van ome sportredactie) i ®6en i'.'n Vierdaagse-stad was nog niet compleet In feesttenue teeö a* zo . '“'i deze week bijna geen enkele keer geweest, want de zon 'tut een h als geheel bij deze 41e internationale afstandsmarsen, hetdez« vr?.el'ik wandelfestijn toch wel erg veel afbreuk doet. Maar ïü'ScKo het ?ag tegen het middaguur nog aan mankeerde was hoofd-M [“**Wers .““«bare decor van de duizenden en duizenden aandachtige lat het Ko?BS het laatste parcours. De tribunes aan de St. Annastraat ieh, o® hloeijY®'*er Karelplein waren nog leeg en er waren er nog heel Japjijl1 a°jers n w°esten kopen; de Vierdaagse-bloemen bij uitstek gladiotippelLZOzen of veldboeketten die op deze laatste dag aan de "■ ars worden aangeboden als hulde voor het moedige vol|Wt*a» vy{ k' e ihtochf°r twaa,f en toen gebeurde het plotseling, bijna onopgej'"Ppfslastfaat van het Breunesc-legioen was begonnen. Door de brede ?ei> een,,?Je zich tussen de rijen op hun eigen stoelen gezeten in-C niet me milltair in kaki-hemd zonder enige bepakking. Velen hij u ®ens 1,1 de gaten, maar hij droeg een deelnemerskaart op n‘ïing. eP snel, kaarsrecht over de middenweg inde richting van deelnemers ail(Jden inzicht haven bo,1oi«te .mms:e zich los k-asSJ® bloemp^rukte hem een dioSei'SeantenTln de armen. afurbaage de iaa” , Jan, Snoek uit aÜn «»* meters van zijn V>h t(2 apPlaug 1,4 e Vierdaagse lati!eschouwP„klonk nu op en r snelde 6u?. schikten zich. Öe h« de tuin van de Vereniging binnen waar niemand hem verwelkomde, want de Vierdaagse is geen wedstrijd en de afmeldingsbureaus waren nog gesloten. Niettemin hadden wij een officiële felicitatie wel op zijn plaats gevonden. De 25-jarige Jan Snoek vertelde ons hier dat er ook'geen familieleden van hem in Nijmegen waren, want zijn vrouw kon niet weg door de kinderen en deze Vierdaagse was min of meer een experiment geweest; hij liep haar immers voor de eerste keer. Als beroepsmilitair wilde hij niet achter blijven bij de vele jongpns uit dienst die jaarlijks naar Nijmegen gaan en daarom had ook hij de stoute schoenen aangetrokken. Schoenen die hij bijna vroegtijdig weer. had moeten uittrekken. Neen, van blaren had hij geen last gehad, maar op de voor velen zo moeilijke tweede dag had hij veel hinder gekregen van een verzakt middenvoetsbeentje. De verzorgers hadden dit euvel echter kunnen opvangen door het aanbrengen van watten en daarna had Jan Snoek voortreffelijk gelopen. Op deze laatste dag had hij de 50 kilometer zelfs in één ruk afgelegd, in ruim 7 uur tijd. „Ik liep met een groep kameraden van twaalf man en zij beschouwden mij aanvankelijk zo’n beetje als „waterdrager” omdat ik een nieuweling was. Maar hun tempo lag me te laag”. Met trots nam de snelle wandelaar even later zijn Vierdaagsekruis in ontvangst. Regen! We hebben Jan Snoek vergeten te vragen of hij zo snel had gelopen omdat hij bang was dat er regen kwam. Een feit Is dat de duizenden wandelaars die enige uren later Nijmegen binnen vielen dropen van de regen. Het goot en er woel een kille wind, hetgeen veel afbreuk deed aan deze feestelijke slotdag. De stemming werd er onwillekeurig enigszins door gedrukt en de kleuren vervaagden door gebrek aan zon en door de regenkleding. Het veelvuldige applaus klonk wat klam en mat in vergelijking met andere jaren als de vele vlaggen kleurrijk klapperden inde zon De muziek van dé diverse binnen- en buitenlandse militaire bands was dus welkomer dan ooit om de troepen op de laatste moeilijke kilometers bij te staan. Maar van vermoeidheid of uit. putting liet bijna niemand bij deze feestelijke terugkeer iets blijken. De kolonnes hadden voor het binnentrekken van Nijmegen tenue gemaakt en óok de burgers schikten hun eenvoudige wandelkeding zover de transpiratie en regen dit nog toeliet. Voor iedereen was er wel een tuiltje bloemen, ja sommigen torsten zelfs vervaarlijke bloemenkransen of armen vol bloemen. De band van het Engelse regiment Essex en van d« Coldstream Guards was weer onverstoorbaar en onvermoeibaar ondanks de neerkletterende regen, al moeten de kolossale „theewarmers” op de hoofden van de Guards met al die regen helemaal loodzwaar zijn. geworden. De minister van Defensie, ir. Staf. die ook op de eerste dag in Eist acte de presence had gegeven was er nu weer en hij werd geflankeerd door vele leden van het corps diplomatique en door militaire en burgerlijke autoriteiten. Bonte rij Een van de eerste groepen die arriveerden bestond uit Zwitserse militairen, die het in dit vlakke land niet erg moeilijk moeten hebben gehad. In bonte en onafzienbare rij stroomden de bijna twaalfduizend deelnemers Nijmegen binnen en ondanks de regen werden de duizenden toeschouwers die van heinde en ver waren gekomen het staan en het applaudiseren niet moe. Naarmate de tijd verstreek kwamen er steeds meer mannen en vrouwen die het op deze laatste kilometers erg moeilijk hadden. Zij hadden nog maar één angstige gedachte; hoe kom ik op twee benen aan het eindpunt. Zij strompelden met op elkaar geklemde tanden over het glimmende asfalt, soms ondersteund door vrienden en bekenden of letterlijk op een schoen en een slof omdat hun voeten te veel in deze vierdaagse strijd waren aangetast. Maar al waren er dan ook verscheidenen die op hun laatste benen Hepen, er waren er op deze laatste dagtocht maar negentien die in het zicht van de haven strandden. Pit bracht het totaal aantal uitvallers op 347, hetgeen op de ruim 12.000 deelnemers nog geen drie procent uitmaakt. Het percentage dat evenwel echt voor zijn plezier heeft gewandeld zonder een enkel voeteuvel of spierpijn lijkt ons en het vochtige weer is daar mede schuld aan toch ook niet eens zo bijster groot. r'V-Pc^ï?ill(ie 1 S>) auitme/leer"- 'ei rn.ï?a|ïf*en‘ J??n toi? lslerdam h 'h"®een 1l? 2yn san*ij*Uobbestekeste.kQeen en.°P öiV k„*>o kUnHen v°eten '°e. naar n vy Wiet 1 V>* °°k v±\Verenix «